กลีบลำดวนชวนหอม (omegaverse) | nomin | จบบริบูรณ์

ตอนที่ 10 : ผลผกากรอง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,295
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 208 ครั้ง
    30 พ.ค. 62

กลีบลำดวนชวนหอม

๑๐.ผลผกากรอง

 

 

ร่องรอยของคมเขี้ยวยังคงติดตรึงที่ต้นคอไม่เลือนหายราวกับเป็นเครื่องหมายย้ำเตือนถึงการเป็นเจ้าของ คุณชายผุดลุกขึ้นมาจากเตียงกว้าง เขาถูกคลุมด้วยผ้าแพรสีน้ำเงินเข้มโดยที่ข้างกายปราศจากคนรัก ดวงใจดวงนี้กระตุกวูบไหวเมื่อไม่พบความอบอุ่นในเวลานี้

 

เขาหันมองซ้ายขวากวาดตาไปทั่วห้องก็ไร้วี่แววของเงาท่านชายนภ  “หาเราหรือ”  พลันเสียงทุ้มลึกเปล่งขึ้นคุณชายก็รีบลงจากเตียงไปคว้าตัวของท่านชายมากอดไว้ ความรู้สึกหวงแหนมันเป็นเช่นนี้เองหรือ เขาคิด และแม้ว่าจะไม่ได้ตอบอันใดออกไปก็เป็นที่เข้าใจของคนรัก  “เราเห็นนายหลับอยู่จึงไม่อยากปลุก เราออกไปชงชามาเผื่อนายจะอยากดื่มอะไรอุ่น ๆ ยามเช้า”

 

“เรานึกว่าท่านชายจะไปเสียแล้วอีกครับ”

 

“โถ่คนโง่ เราจะไปได้อย่างไรโดยไม่มีคุณชาย เรารักนายขนาดนี้ยังคิดว่าเราจะทิ้งไปอีกหรือ”

 

“ไม่มีสิ่งใดมาเป็นหลักประกันเลยนี่ครับว่าท่านชายรักเรา”

 

“หม่อมราชวงศ์นภัศดล”  การเอ่ยนามที่เต็มทั้งชื่อจริงและยศนั้นทำเอาเจ้าของชื่อเริ่มใจคอไม่ดี เขาตระหนักเสมอถึงความดุของท่านชายตรงหน้า  “เราจะพูดอีกครั้งและจะไม่พูดอีก เรารักคุณชายเพียงผู้เดียว จะหาใครหน้าไหนมาแทนก็ไม่ได้ ทั้งหัวใจเรามอบในนายแม้นชีวิตเราก็มอบให้ได้หากนายต้องการ เช่นนี้จะเชื่อได้หรือยังครับที่รัก”

 

ถ้อยคำดุจคำสาบานดังกึกก้องไปทั่วประสาทการรับรู้ของคุณชาย แม้นจะเต็มไปด้วยความไม่มั่นใจแต่ ณ เวลานี้ เขากลับยอมรับถึงความรู้สึกที่ถูกส่งมอบให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว  “เราขอโทษนะครับ ที่ทำตัวไม่น่ารักเอาเสียเลย”

 

“เราเข้าใจที่คุณชายไม่มั่นใจ แต่เชื่อเถิดนอกจากเราแล้วนายคงหาคนที่รักเทียบเท่ามิได้อีก”  ฝ่ามืออุ่นลูบเบา ๆ เพื่อปลอบประโลมจิตใจที่ตื่นกลัวให้สงบลง แม้นคุณชายโอเมก้าจะไม่รู้เนื้อรู้ตัวว่ากลัวความผิดหวังเพียงใดแต่เขาก็รับรู้มันได้เป็นอย่างดี  “หากอยากนอนต่อก็นอนเถิดหนา เราจะนอนกอดนายข้าง ๆ จนนายตื่นจะได้เจอเราเป็นคนแรก”

 

“เราไม่อยากนอนแล้วครับ อยากทำอาหารให้ท่านชายเสียมากกว่า”  ดวงตาคู่สวยทอประกายแห่งความสุขระยิบระยับและงดงามกวง่าดวงดาวยามค่ำคืนเสียอีก  “ท่านชายอยากทานอะไรหรือครับ เราจะทำให้”

 

“คุณชายทำอะไรเราก็ทานหมดแหละครับ”

 

“ท่านชายล่ะก็ เรากำลังจะตามใจอยู่นะ”  ใบหน้าบึ้งตึงส่งกลับคืนมายามที่ยังไม่ได้รับคำตอบ

 

“ฮ่า ๆ ใกล้ ๆ นี้มีตลาดอยู่ นายไปเลือกซื้อของสดมาทำอาหารได้นะ เดี๋ยวจะมีเด็กเข้ามาทำความสะอาด เราจะให้มาช่วยนายทำอาหาร”

 

“ดีครับ แล้วเราจะไปตลาดได้อย่างไรกันล่ะครับ”

 

“ปั่นจักรยานไปสิ”

 

 

หญิงงามในวัยแรกแย้มย่างกรายเข้ามาในตัวบ้านด้วยคามหมายมั่นที่จะมัดใจท่านชายใก้จงได้ แม้นเจ้าหล่อนจะไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเลยก็ตาม  “เธอหรือคือผกา ลูกสาวของป้าผิ่นน่ะ”  ชนม์พัศนภเอ่ยถามเมื่อเห็นผู้มาใหม่

 

“จะ..เจ้าค่ะ”  รูปงามสมคำร่ำลือเสียจริง หล่อนคิดในใจ  “ท่านชายทรงเสด็จเพียงพระองค์เดียวหรือเจ้าคะ”

 

“เปล่า เรามากับคนรักน่ะ เธอไปช่วยเขาในครัวด้วยล่ะ ส่วนงานทำความสะอาดไม่ต้องหรอก คุณชายเขาทำไว้หมดแล้ว”

 

“คุณชายหรือเจ้าคะ”

 

“อืม เธอฟังไม่ผิดหรอก แล้วรีรออะไรอยู่ รีบเข้าไปในครัวได้แล้ว”

 

“เจ้าค่ะ”  ผกางุนงงให้แก่สรรพนามที่ใช้เรียกคนรักของท่านชาย เธอจ้ำอ้าวไปเข้าไปในโรงครัวโดยพลันเพราะหากช้าไปกว่านี้มีหวังโดนเอ็ดเป็นแน่  “ผกามาแล้วเจ้าค่ะ”  เธอบอกเมื่อเดินมาถึง ชายหนุ่มรูปงามท่าทีสำรวมสมกับเป็นบุรุษที่ได้รับการศึกษาจากในรั้วในวังหันมาส่งยิ้มให้เล็กน้อย

 

“ชื่อผกาหรือครับ เราชื่อดลนะ เรียกคุณชายดลก็ได้”

 

“เจ้าค่ะ”  แม้นในใจจะนึกแย้งถึงการเป็นคนรักของท่านชายแต่เมื่อได้สบตาคู่สวยตรงนั้นความคิดที่จะแทรกกลางกลับมลายหายสิ้น  “มีสิ่งใดให้ผกาช่วยหรือเจ้าคะคุณชายดล”

 

“ผกาเอาผักตรงนี้ไปล้างน้ำให้เราก่อนนะแล้วค่อยมาช่วยเราทำอย่างอื่น”

 

“เจ้าค่ะ”  สาวใช้ทำตามที่คุณชายบอกอย่างว่าง่ายโดยที่ความแคลงใจยังคงอยู่ เธอล้างผักอย่างประณีตก่อนจะจำมาวางไว้ที่เดิม  “เสร็จแล้วเจ้าค่ะคุณชาย”

 

“อืม.....วันนี้เราจะทำหลนปู ช่อม่วง ไข่เจียวดอกโสนแล้วก็แกงเลียง แต่ว่าต้องแกะสลักด้วย เธอทำไข่เจียวแล้วกัน เพราะที่เหลือเราต้องทำเองเดี๋ยวรสมือจะเปลี่ยน ท่านชายจะไม่ชอบเอา”  ท่าทีกระฉับกระเฉงของคุณชายทำเอาผกาอึ้งกิมกี่ แม้นจะเป็นชายแต่ลับคล่องแคล่วงานครัว เธอจึงไม่แปลกใจหากคุณชายจะเป้นผู้ครอบครองหัวใจของท่านชายนภ

 

“วันนี้คุณชายทำอะไรให้เราทานหรือครับ กลิ่นหอมโชยไปถึงหน้าบ้านเชียว”  ท่านชายถือวิสาสะเข้ามาในครัวพลางโอบเอวบางไว้หลวม ๆ

 

“ท่านชายปล่อยเรานะ ผกาก็อยู่มิอายหรืออย่างไร"

 

“ไม่เห็นจะเป็นไร ผกาเป็นเด็กยังไม่รู้ความรชนักหรอก”  เด็กสาวถูกพูดถึงอายุที่น้อยนิดก็นึกขุ่นใจ เหตุใดใคร ๆ จึงมองว่าเด็กอย่างเธอไม่ประสีประสาซึ่งในความเป็นจริงแล้วเธอนี่แหละที่รู้เรื่องราวมากมาย

 

“ผกาไม่เด็กนะเจ้าคะ”

 

“เห็นไหม ผกาค้อนใหญ่แล้ว เธอมาดูแกงเลียงให้เราต่อนะ เราจะไปแกะสลักผักเครื่องเคียงหลนปูให้ท่านชาย”

 

“เจ้าค่ะ”

 

“ส่วนท่านชายก็ออกไปจากครัวได้แล้วครับ ไว้เสร็จเราจะยกไปให้”

 

“เราขออยู่ด้วยไม่ได้หรือ”

 

“ท่านชายอยู่ก็ทำมือปลาหมึก หากจะอยู่ก็อย่ากวนเราสิครับ”

 

“เช่นนั้นก็ได้ เราจะมองนายเงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงเลย”

 

“ให้จริงเถอะครับ”

 

 

โต๊ะขนาดเล็กเต็มไปด้วยอาหารที่คุณชายบรรจงสุดความสามารถทำเพื่อให้คนรักได้ชิมฝีมือของเขา แม้นจะไม่ครบสำรับแต่ก็ถือว่าเพียงพอแล้วสำหรับสองคน  “แกงเลียงหอมแต่ไม่เท่าคนทำเลย”

 

“ท่านชายลองมานดูสิครับ เราอยากรู้ว่าถูกปากหรือไม่”

 

“นายก็ตักให้เราสิ”  คุณชายทำตามอย่างว่าง่าย

 

ท่านชายที่ได้ชิมแกงเลียงก็ยิ้มพออกพอใจ แบบนี้สินะอนาคตสะใภ้วังรภัสสรณ์วรกุล รสาชาติดีชนาดนี้หม่อมย่าของเขาไม่ปริปากบ่นเป็นแน่  “อร่อยครับ”  บรรยายกาศบนโต๊ะอาหารเต็มไปด้วยความอบอุ่นที่แผ่ไปรอบบริเวณ ผกานึกอิจฉาในใจ หากเธอได้มีโอกาสปรนนิบัติท่านชายบ้างก็คงดี

 

เธอนึกได้เช่นนั้นก็เกิดความริษยาเข้าครอบงำ เธอปลีกตัวออกมาเพื่อมุ่งไปยังพุ่มดอกไม้ที่สวยงามริมรั้ว ค่อย ๆ เก็บผลเล็กของมันขึ้นมาถือไว้ ยิ่งแก่ยิ่งร้ายแรง เธอนำไปใส่จานไว้ในครัวและเฝ้ารอเวลาที่คุณชายกลับเข้ามาอีกครั้ง

 

“อ้าวผกา เราก็ว่าเธอกลับบ้านไปแล้ว เธอตักกับข้าวไปฝากแม่เธอได้นะ เราทำเผื่อไว้เยอะแยะเลย”  คุณชายช่างมีน้ำใจผิดกับผกาที่หมายจะปองร้าย  “ทำไมถึงจ้องเราแบบนั้นล่ะครับ เราทำอันใดให้ผกาไม่พอใจหรือเปล่า”

 

“เปล่าเจ้าค่ะ คือว่า..”  เธออ้ำอึ้งก่อนจะมองไปที่ผลที่เก็บมาไม่วางตา

 

“หืม นั่นลูกอะไรหรือ น่าทานจัง”

 

“ละ..ลองสิเจ้าคะ”

 

“เธอเก็บมาให้เราหรือ ช่างมีน้ำใจเสียจริง นึกถึงเราที่ไม่ได้เป็นนายด้วย ผกานี่จิตใจดีจัง ถ้าเราเป็นผู้ปกครองเธอคงจะภูมิใจ”  ยิ่งคุณชายเอ่ยปากชมมากเท่าใดความรู้สึกผิดก็หนักอึ้งมากขึ้นเท่านั้น  “เราจะทานแล้วนะ”  คุณชายหยิบเอาผลนั้นขึ้นมาถือไว้แต่ก่อนที่จะได้กัดชิมก็ถูกมือของท่านชายที่เดินตามมาปัดทิ้งเสียก่อน

 

“อย่ากิน!!  น้ำเสียงสั่นเครือของชนม์พัศนภบ่งบอกว่าเขาทั้งโกรธทั้งกลัว  “เธอเก็บมันมาให้คุณชายทานได้อย่างไรผกา!!

 

“คะคือผกา...”

 

“ท่านชายใจเย็น ๆ นะครับ ผกาแค่มีน้ำใจเห็นใดถึงได้โกรธถึงเพียงนี้”

 

“นายรู้หรือไม่ว่ามันคือผลของต้นอะไร”

 

“ไม่ทราบครับ”

 

“ผลจากต้นดอกผกากรอง มันมีพิษอาจถึงตายได้ นี่เธอกำลังเล่นอะไรอยู่ฮึผกา เราไม่ได้ให้เธอและครอบครัวมาทำงานที่นี่เพื่อจะฆ่าใครนะ”

 

“ผ..ผกาผิดไปแล้วเจ้าค่ะ”  เธอทรุดตัวลงนั่งกับพื้นพร้อมยกมือไหว้  “อย่าไล่แม่กับผกาไปที่อื่นเลยนะเจ้าคะ ผกาจะไม่ทำอีกแล้วเจ้าค่ะ”

 

“คุณพระช่วย เราไปทำอะไรให้เธอขุ่นข้องใจถึงกับจะฆ่าแกงกันหรือผกา”  คุณชายเอ่ยถามพร้อมกับย่อตัวนั่งลงข้าง ๆ  “ยังโชคดีนะที่เราไม่ได้ทานมัน หากเราทานแล้วเธอจะมีตราบาปติดตัวไปจนตายเลยนะ อย่าทำแบบนี้อีกเข้าใจไหม”

 

“เจ้าค่ะคุณชาย”

 

“ไปให้พ้นหน้าเราเดี๋ยวนี้ผกา ก่อนที่เราจะทนไม่ไหวไล่เธอกับแม่”

 

“เจ้าค่ะ”  เธอรีบวิ่งออกมาจากในครัวโดยไม่หันลังกลับไปมองอีก ความผิดครั้งนี้นับว่าหนักหนายิ่ง

 

“ท่านชายดุผกาเกินไปแล้วนะครับ”

 

“เราบีบคอหล่อนให้แหลกคามือได้ด้วยซ้ำ”

 

“ท่านชายใจร้อนถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับ”

 

“ตั้งแต่ที่เรามีนายเป็นคนรักยังไงล่ะ เราตัดสินใจแล้วว่ากลับพระนครไปจะพานายเข้าวังรภัสสรณ์วรกุลในฐานะคู่หมั้นและจะจัดงานสมรสให้เร็วที่สุด”

 

#กลีบลำดวนชวนหอม

ใครกลัวเค้าลางของดราม่าเหรอคะ ไม่ต้องกลัวแล้วนะ

เพราะตอนหน้ามีแน่55555555555555

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 208 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #402 Kanomsoo (@Kanomsoo) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:43
    แงงง คุณชายดลลล
    #402
    0
  2. #363 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:32
    ร้องไห้รอแล้ว
    #363
    0
  3. #328 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 13:19
    วังท่านชายจะยังไงเนี่ย
    ยัยผกา เกือบแล้ว
    #328
    0
  4. #316 JENO-C (@JENO-C) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:46
    นั่งผกา!! คุณชายของไพร่เป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ
    #316
    0
  5. #305 C.Queen (@MyTenMyJaemin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 08:50
    โอ้ยคุณชาย ดุที่สุดในชีวิตแล้วมั้ง ขนาดโดนปองร้ายหมายจะเอาชีวิต ยังเอ่ยเพียงคุณพระช่วย โถถถถ ในขณะที่ท่านชายเกือบฆ่าผกาอยู่แล้วอ่ะ แต่ท่านชายนี่ดีเหลือเกิน มุ่งมั่นสุดๆ ตอนฟน้าพาเข้าวัง แงงงง
    #305
    0
  6. #290 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:21
    เกือบไปแล้วคุณชายของแม่

    ต้องเตรียมทิชชู่ใช่ไหมคะ
    #290
    0
  7. #237 Silences423 (@allblackk) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:47
    ชายดลแบบใจดีเกิ๊นส่วนท่านก็ดุจัง55555
    #237
    0
  8. #210 whitemidblue (@apisara-mnpp) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2562 / 11:39
    ม่ายยยยนยย
    #210
    0
  9. #203 JNNJ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 22:16

    จะดราม่าจริงหรอคะ ใจบางแล้ว ????????????

    #203
    0
  10. #202 Minwon😘😘 (@chanakanom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 19:07

    แงงงเตรียมเช็ดน้ำตาเลย อไม่ม่าได้มั้ยคะ


    #202
    0
  11. #201 SL OH (@Octopus_PCY) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:36
    ฮืออออ ไม่ม่าได้มั้ยยยยย
    #201
    0
  12. #200 jjjkmyg (@jjjkmyg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 17:04
    ไม่ม่าขอร้องงงง
    #200
    0
  13. #199 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 15:36
    ฮือ ใจหายใจคว่ำหมดเลยค่ะ โอ๋เอ๋นะคะคุณชาย
    #199
    0
  14. #197 Baekknana (@Baekknana) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 14:38
    นังผกา!
    #197
    0
  15. #196 lookpad (@lookpadza555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 13:01
    คุณชายของพี่ พี่รอโอ๋หนูแน่นอนนะคะ
    #196
    0