กลีบลำดวนชวนหอม (omegaverse) | nomin | จบบริบูรณ์

ตอนที่ 9 : ผูกดวงใจไว้ด้วยกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,468
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 252 ครั้ง
    28 พ.ค. 62

กลีบลำดวนชวนหอม

๙.ผูกดวงใจไว้ด้วยกัน

 

 

ถ้อยคำประหลาดของท่านชายเล่นงานหม่อมราชวงศ์หนุ่มตั้งแต่ยามสายจนบ่ายคล้อยและแม้นว่าเวลานี้จะถึงคราที่ต้องเข้านอนแล้วก็ตามแต่เขาก็ยังไม่สามารถนำมันออกจากความคิดได้ ผูกพันธะ อย่างนั้นหรือ นภัศดลอาจไม่ฉลาดนักแต่เขาก็พอจะเดาได้ว่ามันคงเป็นสิ่งที่จะผูกพวกเขาทั้งสองให้เป็นหนึ่ง

 

และหากเป็นเช่นนั้นจริงก็คงต้องเตรียมรับมือกับปัญหามากมายที่จะตามมาภายหลังได้เลย ท่านชายนั้นบอกให้เขาเก็บเอาไปคิด ไม่ใช่เพื่อตัดสินใจว่าจะทำหรือไม่แต่เพื่อให้เขานั้นได้ใคร่ครวญว่าพร้อมเมื่อใดมากกว่า

 

“เป็นอีกคืนที่ลูกของแม่ไม่ยอมเข้านอน เอาแต่นั่งตากน้ำค้างอยู่แบบนี้ประเดี๋ยวก็ป่วยเอาหรอกคุณชาย”

 

“คุณแม่ครับ ลูกมีเรี่องจะถามพอดี”

 

“ว่าไงลูกรัก เรื่องท่านชายล่ะสิ”

 

“คุณแม่ไม่รังเกียจลูกหรือครับ ที่ลูกนั้นรักผู้ชายเหมือนกัน”

 

เธอยิ้มอย่างอ่อนโยนก่อนจะส่งมือไปลูบศีรษะของลูกชายตนที่ตอนนี้สูงโปร่งไปไกลแล้ว  “พ่อแม่ที่ไหนจะรังเกียจลูกลงกันเล่า หรือหากมีก็คงไม่ใช่แม่หรอกจ้ะ เราน่ะอยู่ในรั้วในวังแต่เด็กไม่ได้ตามคุณพ่อไปด้วย เอาแต่ตามแม่ต้อย ๆ ร้องขอให้สอนร้อยมาลัยเอย ให้สอนเข้าครัวเอย แม่ยังนึกเสียดายที่เราไม่เกิดมาเป็นสตรีอยู่เลย”

 

“นั้นสินะครับ หากลูกเกิดเป็นหญิง ท่านชายคงไม่ต้องลำบาก”

 

“ลำบากหรือ ลูกหมายถึงอะไรจ๊ะ”  เธอมองอย่างใคร่รู้ ลูกชายคนนี้กำลังปิดบังบางสิ่งอยู่แต่หากจะให้คาดคั้นก็คงไม่ควร  “ลูกไม่ต้องตอบก็ได้หากไม่พร้อม แต่แม่เชื่อว่าท่านชายรักลูกจริง ๆ และคงไม่มองว่ามันคือเรื่องลำบากหรอกจ้ะ อย่าคิดแทนท่านเลยนะ ท่านรู้จะเสียพระทัยเอา”

 

“ความรักช่างยากจะเข้าใจเหลือเกินครับคุณแม่”  นภัศดลซบลงที่หัวไหล่ของผู้เป็นแม่  “ลูกกำลังคิดทบทวนถึงสิ่งที่ปรารถนา ลูกไม่อาจรู้ได้ว่าหากเลือกแล้วจะถูกหรือไม่”

 

“คุณชายดลคะ แม้นคุณแม่จะไม่ได้ออกไปนอกวังมากนักแต่ก็พอจะรู้ว่าไม่มีสิ่งใดที่ถูกหรือผิดเสมอไป หลาย ๆ สิ่งก็อยู่ตรงกึ่งกลางขึ้นอยู่ที่ตัวเราว่าจะมองให้มันถูกหรือว่าผิด ลูกแค่ทำตามเสียงของหัวใจก็เพียงพอแล้วจ้ะ”

 

“ลูกกลัวครับคุณแม่”

 

“เราย่อมมีความกลัวกันทุกคน แม่เชื่อในตัวลูกว่าจะให้คำตอบกับสิ่งที่คั่งค้างในใจได้”

 

“ลูกไม่อยากโตเลยครับคุณแม่ ยิ่งโตยิ่งต้องแบกรับเรื่องราวมากมาย”

 

“แม่ก้ไม่อยากให้ลูกโตเท่าใดนักหรอก เจ้าแก้มกลมนามว่าชายดลที่กอดแข้งกอดขาอ้อนขอให้คุณแม่สอนทำขนมกลีบลำดวนเพื่อรอวันที่ท่านชายเสด็จกลับน่ะ น่ารักที่สุด ท่านชายรู้หรือยังล่ะเรื่องนี้”

 

“ใครจะไปกล้าเล่าล่ะคุณแม่ก็”

 

“โถ่ น่าเอ็นดูเสียจริงลูกคุณแม่เนี่ย”  สองแม่ลูกพูดคุยกันอีกครู่เดียวก็ต้องจำแยกจากเพื่อเข้านอน ความหนักอึ้งภายในใจถูกยกออกด้วยถ้อยคำจากหญิงอันเป็นที่รัก คุณแม่ของเขางดงามทั้งรูปกาย วาจารวมไปถึงจิตใจ คงไม่แปลกนัหที่คุณพ่อไม่คิดมีบ้านเล็กบ้านน้อยให้หมางใจกัน

 

 

รุ่งเช้ากับเสียงเครื่องยนต์แล่นมาจอดหน้าตึกสีดอกกระดังงา ชายสูงสง่าก้าวลงมาพร้อมกับเดินตรงเข้าไปภายในตัวตึกโดยไม่สนว่าคนด้านในจะพร้อมต้อนรับแขกหรือไม่  “ท่านชาย!

 

“นายเพิ่งตื่นหรือชายดล ท่าทางยังดูง่วงอยู่เลยนะ”  เขาเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะประคองใบหน้าหวานนั้นไว้

 

“ท่านชายอย่าครับ คนเยอะแยะ”

 

“เยอะอย่างไร ก็แค่สาวใช้ไม่กี่คน”

 

“ท่านชายจะมาทำรุ่มร่ามในบ้านของเราไม่ได้นะครับ”

 

“โถ่ ก็คนมันคิดถึง”

 

“แล้วคุณชายมาที่นี่ด้วยเหตุอันใดหรือครับ ปกติแล้วจะไปที่ตึกใหญ่ไม่ใช่หรือ”

 

“ไปมาแล้วไม่เจอนายเลยมาที่นี่แทน ไปเที่ยวกันเถิด”

 

“อะไรนะครับ”

 

“เราขออนุญาตคุณหญิงแล้วว่าจะพานายไปเที่ยวที่ทะเล เราทำงานเหนื่อยมากแล้วก็อยากอยู่กับนายเพียงสองคน ขึ้นไปเก็บกระเป๋าแล้วไปด้วยกัน เราจะรอนายอยู่ข้างล่าง”

 

“เดี๋ยวสิครับ เหตุใดถึงเอาแต่ใจเช่นนี้ ไม่ถามเราสักคำว่าอยากไปไหม”

 

“คุณชายจะขึ้นไปเก็บเองหรือจะให้เราช่วยเก็บด้วยครับ เลือก”  แววตาดุดันนั้นเต็มไปด้วยความจริงจัง นภัศดลไม่แน่ใจนักว่านี่จะเป็นการ หนี ไปด้วยกันหรือเปล่าแต่หากขัดใจก็คงจะไม่เป็นผลดีนัก

 

“ท่านชายรอสักครู่ครับ เราขอขึ้นไปเก็บเสื้อผ้าประเดี๋ยวเดียว”

 

“ได้ เราจะรอ”

 

สายลมเอื่อยพัดพาให้หัวใจสงบลงหลังจากที่กระวนกระวายมาตลอดทางตั้งแต่พระนครจนถึงเมืองชลบุรี ไอของทะเลปะทะเข้ากับใบหน้าที่ยื่นออกไปทางหน้าต่างเพื่อรับแรงลม  “ถึงแล้วครับ”  ท่านชายชนม์พัศนภจอดรถให้นิ่งสนิทก่อนจะเดินลงไปเพื่อขนกระเป๋าสองใบเข้าไปยังบ้านพักตากอากาศของตระกูล

 

“ท่านชาย เราช่วย”

 

“ไม่เป็นไร นายเดินตามเฉย ๆ ก็พอ เรากำลังฝึกเป็นสามีที่ดีอยู่”  นภัศดลไม่อาจเถียงสู้เพียงเพราะสถานะที่อีกฝ่ายกำหนดเอาไว้เรียบร้อยทำให้ตัวเขาขวยเขินและนึกพอใจอยู่ลึก ๆ

 

ชายหนุ่มสองคนทิ้งยศของการเป็นหม่อมเจ้าและหม่อมราชวงศ์ไว้ที่พระนคร เหลือไว้เพียงบุรุษสองคนที่มีแต่ความรักให้กันเท่านั้น เจ้าของบ้านดึงเอาคนผอมบางมานั่งทับตนก่อนกอดรวบเอาไว้เพื่อไม่ให้หลุดไปไหน  “กอดแน่นถึงเพียงนี้เชียวหรือครับ”

 

“อืม กลัวนายหาย”

 

“ท่านชาย...ที่ท่านชายบอกกับเราว่าจะผูกพันธะ ต้องทำอย่างไรหรือครับ”

 

“นายพร้มอแล้วหรือ”

 

“ครับ”  เจ้าของตักสูดลมหายใจเข้าออกแรง ๆ ก่อนจะกดจมูกลงไปที่ท้ายทอยเนียน กลิ่นของดอกลำดวนชวนให้ใจเคลิบเคลิ้มนัก เขาอยากจะฝังคมเขี้ยวลงไปให้รู้แล้วรู้รอดแต่ก็ทำได้เพียงข่มใจเอาไว้

 

“เรารออีกสักหน่อยดีกว่า”

 

“ทำไมล่ะครับ”

 

“นายจะเจ็บเอา มันควรมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างนั้นเพื่อดึงความสนใจออกจากการผูกพันธะ นายจะได้ไม่ต้องเจ็บปวดมากนัก”

 

“เช่นนั้นก็ได้ครับ เราตามใจท่านชายอยู่แล้ว”

 

“ทำตัวน่ารักขนาดนี้เชียว เราจะไปไหนรอด”  พวกเขาหยอกล้อกันอีกครู่ใหญ่จนตัดสินใจร่วมกันว่ามาทะเลก็ควรจะลงไปเล่นน้ำเสียหน่อย เมื่อคิดได้ดังนั้นก็เปลี่ยนเสื้อให้อยู่ในชุดที่สบาย

 

กระแสน้ำเย็นสบายทำให้จิตใจที่เหนื่อยล้าได้รับการปลอบโยน ท่านชายดึงเอาตัวคุณชายให้ลงมาเล่นน้ำด้วยกันจนเสื้อผืนบางแนบสนิทไปกับเรือนร่างงาม สายตาคมจับจ้องไปยังความอ่อนละมุนของผิวขาวละเอียด นภัศดลที่รู้ตัวว่าถูกจ้องก็เกิดอาการทำตัวไม่ถูกจนเผลอทำตัวน่ารักเข้า

 

ชนม์พัศนภขยับเข้าไปใกล้พร้อมกับพาอีกฝ่ายให้เดินตามไปยังโขดหนลับตาผู้คน เขาจงใจปล่อยสิ่งที่เรียกกลิ่นเฉพาะตัวออกมาโดยรอบเพื่อกระตุ้นให้คุณชายได้เกิดอาการบางอย่างขึ้น เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องในเวลาอันรวดเร็วด้วยมือเล็ก ๆ คู่นั้น  “ท่านชายครับ ทำไมร้อนจัง”  ท่าทีกระกระวายของชายดลกับผิวกายขาวที่ออกสีระเรื่อเมื่อต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าตนนั้นน่าขย้ำเสียจริง

 

“ร้อนก็ถอดให้หมด เดี๋ยวเราถอดเป็นเพื่อนนะ”

 

 

เรือนร่างอ้อนแอ้นแอ่นกายบิดพลิ้วราวกับพุ่มโกศลปลิวลู่ลม ท่านชายมิแน่ใจว่าความร้อนระอุที่เกิดขึ้นนั้นมาจากอากาศร้อนของลมทะเลหรือเพราะอาการติดสัดของคุณชายกันแน่ แม้นจะพากันกระโดดลงสู่ผืนทะเลสีฟ้าครามก็แล้วแต่ความปรารถนานั้นหาได้ลดลงไม่

 

นิ้วมือเรียวยาวลูบไล้ไปตามเรือนกายกำยำของท่านชายนั้นอย่างถวิลหา ดวงตาปรือฉ่ำไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความต้องการส่งไปถึงคนตรงหน้าให้ได้รับรู้ว่าบัดนี้ถึงแก่เวลาที่ต้องทำอะไรสักอย่างเสียที มิเช่นนั้นเขาก็คงจะทรมานไปอีกนาน

 

ฝ่ามือไร้ซึ่งความหยาบกร้านตามแบบฉบับของราชนิกุลแตะเบา ๆ ที่เอวอันสะโอดสะอง ความโค้งเว้าแบบฉบับโอเมก้าช่างชักจูงให้ท่านชายคล้อยตามโดยง่าย เขาสลัดเอาความคิดที่จะถนอมคุณชายเอาไว้ทิ้งเสียตอนนั้นและละเลงฝ่ามืออีกข้างลงไปบนหน้าอกที่นูนเด่นเล็กน้อย

 

“ท่านชายครับ...เราไม่ไหว...เราต้องการมาก ๆ ท่านชายช่วยสงเคราะห์คนต้อยต่ำอย่างเราได้หรือไม่ครับ”  นภัศดลเอ่ยปากวอนขอความต้องการในเวลานี้ออกไปโดยหวังว่าความน่าเอ็นดูของเขาจะทำให้หม่อมเจ้าตรงหน้าสละเวลาอันมีค่ามาปรนเปรอให้

 

“โถ่ที่รัก ถึงนายไม่ร้องขอเราก็ทำให้อยู่แล้ว”  สิ้นเสียงกังวานนิ้วยาวก็กรีดกรายเข้าไปภายในโพรงลึกที่เอ่อล้นไปด้วยความชุ่มฉ่ำของสายธารตามที่ร่างกายสรรสร้างขึ้นมา เมื่อมันพบเจอสิ่งใหม่มันก็ตอบสนองในทันใดโดยการหุบปากถ้ำ ความคับแน่นแสดงให้ท่านชายได้ทราบว่าคนร่างผอมบางนั้นพร้อมสักเพียงไหน

 

“ท..ท่านชายครับ”

 

“ว่าอย่างไรที่รัก”

 

“เราว่านิ้วมันคงไม่พอ เราว่า...”

 

หม่อมเจ้าลอบยิ้ม มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่านภัศดลต้องการสิ่งใด หากแต่เวลานี้เขานั้นอยากหยอกล้อกับคนรักให้ใบหน้าบูดบึ้งเสียก่อน  “ว่าอะไรหรือครับ”

 

“ท่านชายก็รู้นี่ครับ”

 

“เราไม่รู้ คุณชายโปรดบอกเถิด”  เขายังคงเย้าแหย่อยู่แบบนั้นโดยไม่ลืมที่จะขยับเรียวนิ้วเข้าออกอย่างเชื่องช้าไปด้วย  “ว่าอย่างไรล่ะครับหม่อมราชวงศ์นภัศดล บอกเราได้หรือยังว่าต้องการสิ่งใด”

 

คุณชายที่พวงแก้มถูกแต่งแต้มด้วยสีระเรื่อจากความขวยเขินหลุบตามองไปยังจุดกึ่งกลางลำตัวของท่านชาย แม้นจะไม่ได้เห็นอย่างเต็มตาเพราะฝ่าอยู่ใต้น้ำแต่เรียวขาก็สัมผัสได้ถึงความใหญ่โตได้เป็นอย่างดี

 

“ท่านชายนภ”

 

“อ้อนเราสิคุณชายดล อ้อนเราจนกว่าเราจะพอใจแล้วนายจะได้ทุกสิ่งที่ปรารถนา”  เมื่อได้ยินเช่นนั้นผู้ที่เป็นรองก็ไม่รีรอที่จะสวมกอดพร้อมกับกระซิบเบา ๆ ที่ข้างใบหู

 

“ที่รัก..สอดมันเข้ามาเถิดนะครับ เราอยากโดนกระทำจะแย่แล้ว”  แม้นจะเป็นเพียงประโยคทื่อ ๆ ที่ฟังอย่างไรก็รู้ว่าผู้พูดนั่นไร้ซึ่งประสบการณ์แต่เพราะคุณชายดลนั้นน่ารักเป็นทุนเดิม ท่านชายจึงมิอาจต้านทานเสียงหัวใจที่พร่ำบอกว่าเขาเองก็ปรารถนาเรือนร่างนี้เช่นกันได้

 

นิ้วยาวถูกดึงออกมาและแทนที่ด้วยความแข็งแกร่งที่ใหญ่โตเต็มที่ ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วทั้งตัวจนเผลอร้องเสียงน่าอายออกมา  “อ๊า!!  ดูเหมือนเสียงนั้นจะทำให้เจ้าตัวเขินเสียยิ่งกว่าเก่า มือเล็กปิดปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงเหล่านั้นเอาไว้

 

“คุณชายเรียกชื่อเราหน่อยสิครับ”

 

“อือ...อะ...”  มือเล็กค่อย ๆ ลดลงเพื่อปล่อยให้ริมฝีปากเป็นอิสระ  ชนม์พัศนภ...”  เสียงแหบพร่าดังขึ้นอย่างกระเส่าและเร่าร้อน แม้มันจะแผ่วเบาทว่ากลับดังไปทั่วโสตประสาทของคนฟัง

 

“อืม...ดีมากครับ เป็นเด็กดีนะ”

 

“ทะ ท่านชาย”  ชายดลเกาะไหล่แกร่งเพื่อยึดเป็นหลักยามเมื่อถูกแรงกระแทกสวนมาจนแทบจุก คลื่นลมแห่งห้วงอารมณ์ยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างเต็มที่โดยไม่ลืมที่จะผ่อนกำลังเพื่อให้คนไร้เดียงสาได้มีจังหวะได้พักบ้าง

 

“คุณชายครับ เรารักคุณชายมากนะโปรดรู้ไว้”

 

“อื้ม เราก็รักท่านชายเช่นกัน”  เขี้ยวคมฝังจมลงไปยังลำคอ แม้จะกัดผิดที่ไปนิดแต่ก็ถือว่าเป็นผูกพันธะที่สมบูรณ์แบบ กลิ่นคาวของเลือดคละคลุ้งไปทั่วโพรงปาก ของเหลวสีแดงสดไหลลงมาตามลำคอระหงและความเจ็บปวดที่ว่านั้นถูกแทนที่ด้วยความเสียวซ่านเป็นที่เรียบร้อย

 

ดวงใจถูกผูกเอาไว้ด้วยกันราวกับโชคชะตาที่กำหนดให้พวกเขาวนกลับมาเจอกันอีกครา ความรักที่เกิดในยุคสมัยที่มองว่ามันคือเรื่องผิดแผกอาจจบลงอย่างน่าเศร้าแต่เขาก็ยังคงยืนยันในการกระทำนี้ว่ามันคือเรื่องที่ถูกต้องอยู่ดีภัศดลสลักชื่อไว้ในหัวใจของชนม์พัศนภดังเช่นที่นภัสดลถูกตีตราจองด้วยชนม์พัศนภ

 

#ลีบลำดวนชวนหอม

ไม่ค่อยแน่ใจในพาร์ทของบทรักแบบพีเรียดเท่าไหร่นัก หากอยากติชมสามารถบอกได้เลยนะคะ

เราจะได้นำสิ่งนั้นไปพัฒนาให้ดีขึ้นค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 252 ครั้ง

413 ความคิดเห็น

  1. #401 Kanomsoo (@Kanomsoo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 00:36
    ฮืออ เขินไปหมดแล้ววว
    #401
    0
  2. #362 boabub (@boabub) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2562 / 23:25
    โอยยยยยยย ตาพร่าเลยค่ะ5555
    #362
    0
  3. #343 disisjorjor (@jntwks) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2562 / 06:18

    ฟห่กดาหดสว อ๊าก อ๊ากกกก มันแบบ ตาท่านชายนภ แก๊

    #343
    0
  4. #334 kwonploy_ (@suchada098021) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:34
    ดีต่อใจมากๆๆๆๆๆๆๆ ขอบคุณน้า💗
    #334
    0
  5. #333 kwonploy_ (@suchada098021) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 00:34
    เขียนดีมากเลยค่ะ เก่งแล้ว✌
    #333
    0
  6. #327 puchan (@puchan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 11:24
    ฮืออออออออ รักกันๆๆ
    #327
    0
  7. #315 JENO-C (@JENO-C) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2562 / 02:39
    โครตชอบอเลยอ่ะ ดีมากไมาไหวแบ้ว ฮท่ออออ
    #315
    0
  8. #304 C.Queen (@MyTenMyJaemin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 10:05
    ดีมากเลยรี่ ฮือออออ อ่านแล้วเขินสุดๆไปเลยมอยากเลื้อยยย คุณชายดลออดอ้อนน่ารักมาก ส่วนท่านชายนภก็ละมุนเหลือเกิน น้วยแล้ววววว เหนือสิ่งอื่นใด ผูกพันธะกันแล้วอ่ะ ฮืออออออออ
    #304
    0
  9. #289 NSP2279 (@NSP2279) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2562 / 00:12
    คุณชายกับคุณแม่คุยกันน่ารักมาเลยค่ะ ตอนผูกพันธะคือทางนี้เขินมาก
    #289
    0
  10. #263 kxpeach8 (@Keekiiem) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 06:05
    กรี้ดดดด อ่อนโยนมากกก เขินมากก;—;
    #263
    0
  11. #236 Silences423 (@allblackk) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 00:39
    โชคดีที่คุณแม่ชายดลเข้าใจและรักน้องมาก กลัวม่ามากแอบทำใจไว้บ้างเผื่อมันมี ชอบภาษาอ่านแล้วโฟลว์เห็นภาพจิตนาการกว้างไกลรู้สึกโรแมนติกมากๆ
    #236
    0
  12. #198 Pattho (@patthrakul) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 15:30
    งื้ออออ อ่านไปก็เขินไปค่ะ ช็อตอ้อนคือเราตายไปเลย แผ่นดินไหวแต่เราไม่ไหวค่าาาา
    #198
    0
  13. #195 ช.Shin (@shinzung) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 07:30
    ฮืออออออ ถ้าม่าเราจะเกียมทิชชู่ให้พร้อมค่ะ ชายดลคุณแม่รักหนู!!!
    #195
    0
  14. #194 purpleyam (@purpleyam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2562 / 00:05
    กรี๊ดดดดดดดด ในที่สุด...
    #194
    0
  15. #193 Baekknana (@Baekknana) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2562 / 23:08
    กิ้ดดดดดด เขินมาก //ขอร้องคุณรี่อย่าทำร้ายจิตใจกันนะคะ
    #193
    0
  16. #190 น้อนลูกพีช (@nnn412) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 21:27
    กรี้ดดด เขินน้องอ้อนท่านชาย หลังจากนี้คงไม่ม่าใช่มั้ยยย
    #190
    0
  17. #189 SL OH (@Octopus_PCY) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 20:19
    ฮืออ เขินน // อย่าม่าเลยนะ ;__;
    #189
    0
  18. #187 jjjkmyg (@jjjkmyg) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 19:57
    อะไรก็ได้ที่ไม่ม่าขอเท่านี้ให้กันได้มั้ยยยย
    #187
    0
  19. #185 bohriawer (@bohriawer) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:30
    ผูกกันแล้วจะมีม่าต่อมั้ย เกียมใจเพคะทั่นชายๆๆ ;__;
    #185
    0
  20. #184 รามยอน.ϟ (@THeDArKPLaNEt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:02
    ล้องไห้ไม่หยุด ;-; มันแบบอุบลั่กๆๆๆ
    #184
    0
  21. #183 Minwon😘😘 (@chanakanom) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 18:02

    เขินนมากกเลยขอให้ความรักของทั้ง 2 คนเป็นไปได้ดีนะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/yy-08.png

    #183
    0
  22. #182 Pompamkt4 (@Pompamkt4) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 17:11
    เขินไปหมดแล้วTT
    #182
    0
  23. #181 sprr_ (@sprr_) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 16:59
    แซ่บมากแมมมมม่ เปนเขินมากเลยค่ะแงแงแง T///T
    #181
    0
  24. #180 JNNJ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 12:40

    เขินมาก ในที่สุดก็ผูกพันธะแล้ว

    #180
    0
  25. #179 โซวอนมาแล้ว♀ (@zazax2v) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 10:33

    กิ้ดดดน้องยอมผูกพันธะด้วยแล้ววว เขินมากเลยให้ตายสิ -////-
    #179
    0