กาลครั้งหนึ่ง...การรอคอย

กาลครั้งหนึ่ง...การรอคอย


Once upon a time… I waited someone


กาลครั้งหนึ่ง...

บนห้วงกาลแห่งความฝัน บนโลกหนึ่งในความฝันของผู้หญิงคนหนึ่ง...

มีผู้คนมากมายอาศัยอยู่ที่นั่น...

บนโลกหนึ่ง ที่ราวกับโลกแห่งความเป็นจริงของเรา...

และเรื่องราวของเราจะเริ่มขึ้นที่นั่น...


การรอคอย...เริ่มขึ้นแล้ว


เรื่องราวของเรานั้นเริ่มขึ้นจากการเรียนของเด็กหญิงและเด็กชาย...

แน่นอนว่าพวกเขาก็มีการเรียนที่ไม่ต่างไปจากพวกเรา...

แต่จะขอเทียบเหมือนโลกอีกฟากหนึ่ง... บนฝั่งประเทศแถบยุโรปและอเมริกา...

กรดหนึ่ง... ชั้นประถมศึกษาปีที่หนึ่ง...

เกรดหก... ชั้นประถมศึกษาปีที่หก...

เกรดเจ็ด... ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หนึ่ง...

ไปจนถึง...

เกรดสิบสอง... ชั้นมัธยมศึกษาปีที่หก...


บนที่แห่งนั้น...

เด็กหญิงและเด็กชายได้เริ่มการเรียนรู้บนที่เดียวกัน...

หากแม้ว่ามีสถานศึกษามากมายให้ได้เลือกเรียน แต่ทว่าพวกเขากลับได้เรียนอยู่ที่เดียวกัน...

แต่สุดท้ายแล้ว...

ในเวลานั้น...

พวกเขาไม่เคยรู้จักกัน...


เรื่องราวต่อมา...

คือบทเริ่มต้นที่แท้จริงของเรา...

พอเข้าเกรดเจ็ด หลายคนต้องเปลี่ยนโรงเรียน...

เพราะหลายโรงเรียนสอนจบเพียงแค่เกรดหกเท่านั้น...

แน่นอนว่ารวมถึงเด็กหญิงกับเด็กชายด้วยเช่นกัน...

ซึ่งแม้ว่าจะมีโรงเรียนมากมายให้เลือกเรียน แต่ก็เป็นอีกครั้งที่เด็กหญิงกับเด็กชายได้เข้าโรงเรียนเดียวกัน...

แต่เดี๋ยวก่อน... พวกเขายังไม่รู้จักกันหรอก...

มันยังไม่ถึงเวลา...


ด้วยความที่โรงเรียนเป็นสถานที่ซึ่งเด็กมากมายวาดฝันเอาไว้...

จึงมีการคัดเลือกเด็กนักเรียน และมีการจัดแบ่งห้องตามสมควร...

และทั้งนี้ก็มีการสอบคัดห้องพิเศษด้วยเช่นกัน...

ซึ่งไม่น่าเชื่อว่าเด็กหญิงและเด็กชายจะสอบเข้ายังห้องนี้เช่นกัน...


วันเวลา...หมุนเปลี่ยนผันแปรไป


กี่คราที่ตะวันและจันทราผันเปลี่ยนวัน...

กี่ครั้งที่ใบไม้ร่วงโรยบอกปีที่เปลี่ยนไป...


และกี่ครั้งกันนะที่เด็กหญิงเฝ้ามองเด็กชายเรื่อยมา...


เวลาสามปี...

จากเกรดเจ็ดถึงเกรดเก้า... 

นำพาให้คนเด็กหญิงและเด็กชายสนิทกันมากขึ้น...

แต่ว่าบางที...มันอาจจะน้อยเกินไป

เพราะสุดท้าย...

ทางเดินสู่อนาคตที่ไม่ตรงกันก็นำพาให้แยกห่างจากกัน...


เกรดสิบ...คือเวลาแห่งการเลือกสายการเรียน

แน่นอนว่าเด็กหญิงและเด็กชายเลือกเรียนคนละสาย...

แต่ทว่า...โชคชะตากลับนำพาให้ทั้งสองอยู่คณะสีเดียวกัน


ไม่มีใครรู้ว่ามันดีหรือร้าย...


แต่สุดท้าย...

วันเวลาก็ชดเชยความห่างเหินอีกครั้ง...

ให้เด็กหญิงและเด็กชายสนิทกันมากขึ้นกว่าแต่ก่อน...


อาจเพราะทิฐิและความดื้อดึงของเด็กหญิงที่ทำให้บ่อยครั้งจะต้องทะเลาะกับเพื่อน...

เพื่อนเก่า...ที่เคยอยู่มาด้วยกันนับสามปี

แต่ไม่เคยเข้าใจกัน...

หรือเป็นเพราะว่าเด็กหญิงไม่คิดจะบอกพวกเขา...

เพราะเธอได้รับรู้และรับฟังความหนักใจของพวกเขามาตลอดเวลา...

จนมาอยากจะให้ใครมาคิดมากในเรื่องของเธอ...


เด็กหญิง...ดูเหมือนคนเข้มแข็ง

แต่ใครกันจะรู้ว่าความเข้มแข็งนั้นถูกสร้างขึ้นมาเพื่อปิดบังความอ่อนแอของเธอ


และเมื่อนั้นที่เธออ่อนแอ...ก็จะมีใครคนหนึ่งที่เธอบอกเล่าเรื่องราวให้เขาตลอดมา


นั่นคือเด็กชาย...


เวลาอันน้อยนิด...แต่กลับเหมือนว่ายาวนาน

มันส่งผลให้คนสองคนสนิทกันเรื่อยมา...

ด้วยความที่คุยกันได้ในเรื่องเดียวกัน...


ความที่ว่าอยู่คนละสายไม่เป็นอุปสรรคต่อการที่จะคิดจะพูดคุย...


เมื่อคนหนึ่งเรียนแย่ในวิชาหนึ่ง...

แต่อีกคนกลับชอบในวิชานั้น...


แต่สุดท้ายก็ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น...


มากไปกว่าที่หัวใจของเด็กหญิงเผลอรักเด็กชายไปเสียแล้ว...


แต่แน่นอน...ไม่มีทางเลยที่เธอจะพูดออกไป

เพราะเธอนั้นกลัว...กลัวที่จะสุญเสียมิตรภาพดีๆแบบนี้ไป


เนื่องจากวันเวลาสอนให้เธอรู้...ว่ามิตรภาพนั้นยั่งยืนกว่าความรักมากนัก


แต่ถึงอย่างนั้นแม้จะได้แค่มองก็ตาม...

แต่เธอก็พร้อมที่จะมอง...

และคอยเป็นกำลังใจให้เด็กชายสร้างฝันของตัวเองให้สำเร็จ...


และรอคอย...


สักวันหนึ่งที่เส้นทางซึ่งแยกห่าง...


...จะบรรจบกันอีกครา



...



...



...



มันคือการรอคอยของฉัน...

และนิทานเรื่องนี้จะยังไม่จบหากเวลายังไม่ดำเนินถึงจุดๆหนึ่งที่จะพาให้เรื่องราวยุติลง...

แต่เมื่อใดที่จะถึงเวลานั้นฉันเองก็ไม่สามารถตอบได้...

เพราะนิทานหนึ่งนี้คือบทอ้างอิงจากชีวิตของคนๆหนึ่ง...

คนหนึ่งคนนี้...

ที่จะยังคงเดินทางสู่ฝันต่อไป...

พร้อมกับที่จะรอคอย... วันที่ใครคนหนึ่งจะหันกลับมามอง

รอคอย...และรัก... แม้เพียงได้มองอยู่ห่างๆแบบนี้

...

...

...

Waiting…

การรอคอย...

Sometime it makes me try…

บางครั้งทำให้ฉันเหนื่อย...

Sometime it makes me discouraged…

บางครั้งทำให้ฉันท้อแท้...

But last…

แต่สุดท้าย...

It makes me happy when I waited someone…

มันทำให้ฉันยินดี ที่จะรอใครบางคน...

Waited here…

รออยู่ตรงนี้...

Stayed here…

ยืนอยู่ตรงนี้...

In side of you…

ข้างๆเธอ...

...

...

...

สำหรับบางคน...การที่รอมานานอาจจะทำให้เหนื่อยจนไม่อยากจะรอต่อไป

จึงกลายเป็นว่าหาหนทางอื่นที่ไม่ต้องรอคอย

แต่แน่ใจแล้วหรือว่านั่นคือทางที่ถูกต้อง

แน่ใจหรือยังว่ามันคือทางที่ต้องการ

จริงๆนะ เราคิดว่าบางครั้งถ้าใจเราอยากจะรอ ก็อย่าฝืนใจตัวเอง แม้จะรออีกสักเท่าไหร่ก็จงรอ

เท่าที่ใจเราต้องการ...

เพราะเพียงแค่เห็นหน้าหรือนึกหน้าเขาแล้วเราก็พร้อมที่จะรอ มีกำลังใจที่จะรอ

แต่สุดท้ายมันก็แล้วแต่ความคิดของแต่ละคนเช่นกัน

ว่าคุณคิดว่าคุณพอไหม ไหวไหมกับการรอคอยที่มองไม่เห็นจุดสิ้นสุด

ถ้าคิดว่าอดทนได้ก็รอต่อไปดีกว่า แต่ถ้าไม่ไหวก็จงตัดสินใจด้วยตัวเอง

เพราะแม้การรออาจจะเหนื่อย อาจจะท้อ อาจจะต้องเสียใจ

แต่เมื่อรักแล้วที่จะรอ เราก็คิดจะรอต่อไป

รอ...ไปกับหัวใจของตัวเอง

.

..

...

ทุกวันนี้ก็ยังคงรอ...

แม้จะเจ็บเท่าไรแต่ก็ยังคงรอเสมอ...

ก็ยังคงรอแบบนี้...

...เพราะว่า \\\"รัก\\\"

ที่จะรอคอย... ใครสักคน


...


I waited

because I want

because I love

love for waited someone


...

someone... is....... LP

someone... is....... LP

someone... is....... LP

.

..

...

LookFook ★ LP