โศกศัลย์ปีใหม่กับบางสิ่งที่เปิดเผย

ความผิดพลาดครั้งใหญ่ในชีวิตของฉันคือการได้มารู้จักกับเธอ...

...

...

...

...

...

รับรู้มาตลอดว่าความผิดพลาดนั้นคือบ่อเกิดของความสำเร็จ

หากว่าเรา...แก้ไขมันทัน

...

แต่ความผิดพลาดในครั้งนี้...ยังจะแก้ไขทันอีกหรือ

...

เลือกเดินทางผิดตั้งแต่เมื่อไรกันที่ต้องมารู้จักคนแบบนี้

ผิด...ตั้งแต่ที่เข้า ม.1 ที่นี่กระมัง

และผิด...ที่ยังคงเรียนต่อห้องเดียวกับคนๆนี้

...

เสียความรู้สึกดีๆที่เคยมีให้กี่ครั้งก็ไม่เคยจำ

ถึงจำแต่ใครคนนั้นก็ยังทำเหมือนไม่รู้ตัว

ทั้งๆที่รู้...

แต่ยังคงตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จต่ออย่างไม่ยี่หระ

...

เพิ่งเคยเจอคนเลวๆแบบนี้เป็นครั้งแรก

คือคนที่ชั่วอย่างไม่มีที่สิ้นสุดจริงๆ

...

เพื่อนคนที่เคยคิดว่าแย่แล้วยังคบได้มากกว่าเสียอีก

...

มิตรที่ผลาญมิตรน่ะ ไม่เรียกว่าชั่วแล้วจะเรียกว่าอะไร

"โคตรชั่ว" หรือเปล่า...

...

ไม่เคยมีสำนึกอยู่ในหัวสมองดีๆที่ชอบทำให้กลวงเลยสินะ

อ้อ! คงไม่คิดจะทำความดีกลบเกลื่อนแล้วนี่ เพราะความชั่วมันบังตาจนมิดเลยล่ะ

...

อะไรที่ทำอยู่อย่านึกว่าคนอื่นไม่รู้

และอย่าคิดว่าคำอ้างหน้าด้านๆนั้นจะทำให้คนอื่นชั่ว

ไม่ได้โง่นะเว้ย

...

เคยคิดนะว่าจะปลงกับการกระทำของแก

แต่วันนี้มาสิ้นสุดแล้วจริงๆ

สายใยแห่งความเป็นเพื่อนที่เคยเหลือขอให้ขาดลงวันนี้

ต่อจากนี้อย่ามาร้องขอให้ช่วย เพราะไม่มีวันที่ฉันจะให้ความช่วยเหลืออีกแล้ว

...

อย่ามาแขวะคนอื่นว่าได้อยู่แต่กลุ่มฉัน

เพราะฉันเลือกที่จะเอาคนดีๆเข้ากลุ่ม

ใครทีไหนจะอยากรับคนที่ชอบกินแรงเข้ากลุ่ม

...

ถ้าคิดว่าตัวเองดีจริง ทำไมถึงคิดว่าจะไม่มีกลุ่มอยู่ล่ะ

...

เรื่องเงินที่หายไปบ่อยครั้งจะไม่ขอพูดมาก 

แต่ที่ทนไม่ได้จริงๆคือเรื่องการสอบที่ทนไม่ไหวแล้วจริงๆ

...

สิ่งที่ทำน่ะ คิดว่าถูกหรือไงกัน!!

...

อย่ามาด่าลับหลังว่าแค่นี้ฉันไม่ควรโกรธ

เพราะความจริงฉันควรจะกาหัวกระดาษคำตอบแกเป็นของแถมด้วยซ้ำ!!

...

สนุกไหม?

ที่ฉันทำข้อสอบสังคมเสร็จคนแรกแล้วลุกขึ้น

อาจารย์ให้ไปอีกห้องก็ไปอยู่

แต่ที่เห็นตำตาก็คือเมื่ออาจารย์ออกมาจากห้องสอบ 

แกก็ลุกไปแล้วไปหยิบข้อสอบที่ส่งแล้วมาลอกอย่างหน้าด้านๆ!

...

เออ

มีฉันกับแกงส่งข้อสอบ 2 คน 

แต่ยังอ้างได้หน้าตาเฉยว่านึกว่าเป็นของบุ๋ม

ขอโทษเถอะ! ตาบอดหรือไงวะ

ชื่อฉัน เลขที่! ลายมือมันก็เด่นหราอยู่อย่างนั้น

ทางเดินที่ไปยังโต๊ะส่งข้อสอบก็ผ่านโต๊ะบุ๋ม

ไอ้บุ๋มก็ยังนั่งฝนตาลีตาเหลืออยู่เลย!

ถ้าไม่เห็นนี่แสดงว่าพิการทางสายตาล่ะสิ

อ๋อ แต่ถนัดนักนี่นะเรื่องแบบนี้น่ะ

...

อย่ามาอ้างได้ไหมว่านึกว่าของบุ๋ม

พอเถอะข้ออ้างห่วยๆแบบนี้

เอาไปลอกเป็นสิบนาทีแล้วส่งต่อให้ออม ยังจะมาบอกอีกเหรอ

มีอีบ้าที่ไหนวะไม่อ่านชื่อคนที่เอากระดาษคำตอบมาน่ะ

อ้อ! คงเป็นอีบ้าชั่วๆแถวนี้ล่ะ

...

แล้วยังจะมีหน้ามาบ่นนะว่าทำไม่ได้ ไม่ได้ทำข้อ 51-60

โกหกพอป่ะ ไม่ได้ทำแต่นั่งลอกกระดาษคำตอบกูทั้งๆที่กูก็มอง

ฉิบหายเถอะ - - ไม่ตบกระเด็นก็บุญแล้ว

...

อยากจะกาหัวกระดาษให้หายแค้น

ยังจะพูดอีกเนอะว่าโพยที่ส่งไปให้ทำไมมีไม่ครบ 60 ข้อ

จะบอกว่าไม่ได้ส่งให้มึง

ไม่เคยคิดจะส่งให้เลยด้วยซ้ำ

...

เก่งนักไม่ใข่เหรอคะ

เก่งมากก็ทำไปสิ ทำไปเลย

...

อย่าให้ขึ้นนะ

ไม่งั้นคะแนนแกจะไม่มีแน่ๆ

งานกลุ่มจะไม่มีชื่อแก

งานห้องถ้าไม่ช่วยงานก็อย่าหวัง

คะแนนข้อสอบเท่ากันแล้วนี่นะ

ส่วนคะแนนเก็บก็ไปทำเอาเองก็แล้วกัน

...

ทำฟิสิกส์ ทำเคมีให้สายวิทย์ได้ ทำงานหให้อง 8 ได้

แต่ทำงานของตัวเองไมได้ก็อย่าหวังคะแนน

...

เพราะตอนนี้...ไม่มีเหตุผลที่ฉันจะช่วยแกอีกแล้ว

ไม่มีจริงๆ...

ในเมื่ออยากจะชั่ว

ฉันก็จะเลวกลับบ้างล่ะ

...

จะพูดถึงยังไงก็ตามแต่เถอะ

แต่งานในเมื่อไมได้ทำก็จะไม่มีชื่อแก

ช่วยมามากพอ

วุ่นวายมามากจนเกินความจำเป็น

และ

..

อดทนมามากจนพอแล้ว!!

...

สิ้นสุดกันตรงนี้นะกับความเป็นเพื่อน

ในเมื่อไม่เคยคิดจะมอิบความจริงใจมาให้ ก็จะไม่ได้รับมันกลับไปเหมือนกัน

...

แล้วอย่ามาโยนความผิด

เพราะในตอนนี้เธอเองที่เป็นคนทำให้ฉันทนไม่ไหว

...

เกินไปแล้ว...

เกินไปแล้วจริงๆ...

...

..

...

ข้อสอบที่ฉันนั่งตีโจทย์จนหมดเวลา

ข้อสอบที่อ่านเนื้อหาอยู่เป็นหลายชั่วโมง

ข้อสอบที่ฉันนั่งสมาธิทบทวนอยู่นาน

ข้อสอบที่ฉันทำด้วยตัวเอง

แต่สุดท้าย...

ข้อสอบนั้นกลับโดน "คน" ชั่วๆคนหนึ่งหยิบไปลอก

พร้อมทั้งบอกว่าไม่ขอโทษ นึกว่าของบุ๋ม

บวกไปกับการที่เสนอหน้ามายืนเหล่าดินสอตรงโต๊ะฉัน

แล้วดึงมือที่บังคำตอบของฉันอยู่ออกอีก

แล้วยังมีหน้ามาพูดว่าอีฟูกไม่ให้ลอก

เออ สมน้ำหน้าแล้ว

สมควรแล้วกับคนอย่างแก

จะว่าอะไรก็ไม่สน เรื่องของแกสิ

เพราะอย่างน้อยๆฉันก็ทำเอง ไม่ได้ทำด้วยความไร้ศักดิ์ศรีของนักเรียน

...

เชิญตามสบาย

ขอให้เป็นคนไร้ศักดิ์ศรีแบบนี้ต่อไปนานๆ

แล้วในวันที่แกดิ่งลงเหว

จะไม่มีคนๆนี้คอยอยู่ดู

แต่ฉันจะขอเดินจากไปอย่างไม่คิดจะหันมามอง

เพราะทุกๆอย่างนั้น

"แกทำตัวแกเอง"


...

...

...

...

...


...อุทิศไดอารี่หน้านี้แด่คนที่ชั่วช้าที่สุดที่เคยเจอมา...