กาลครั้งหนึ่ง...ความทรงจำ

กาลครั้งหนึ่ง...ความทรงจำ

Once upon a time...Memory

เมื่อลองมองย้อนกลับไป..จะค้นพบกับ 'ความทรงจำ' ที่มีอยู่มากมาย

ทั้งความทรงจำที่หายไปแล้ว ความทรงจำที่เลือนราง หรือความทรงจำที่ชัดเจน

ทุกสิ่งทุกอย่างก็ล้วนแต่ขึ้นอยู่กับระยะเวลา

และความคิดของเราทั้งสิ้น

...

...

...

อย่างครั้งที่ได้ฟังเพลงบางเพลง

มักมีส่วนหนึ่งที่คล้ายกันอยู่ทุกคราว

นั่นคือคำพูดที่ว่า หากเราคิดจะลืม ความทรงจำนั้นจะยังอยู่ แต่หากเราคิดจะจำ ความทรงจำนั้นจะค่อยๆลบลืม

ใช่... อย่าที่รู้ดีว่าเมื่ออยากจำกลับลืม อยากลืมกลับจำ

...

...

...

มันเป็นเหมือนวัฎจักรที่หมุนเวียนเรื่อยมา

พอเดินเข้าใกล้ ยิ่งไกลห่าง พอเดินห่างออกมา กลับชิ่งชิดใกล้

แม้จะดูน่าขำ แต่ในความเป็นจริงนั้นบ่อยครั้งที่พบเจอ

แต่ก็ขึ้นอยู่กับว่าเราจะได้สังเกตหรือไม่แค่นั้นเอง

...

...

...

หรือในบางครั้งที่เกิดขึ้น

เรามักจะเห็นคุณค่าของสิ่งหนึ่งยามที่จะเสียมัน หรือสูญเสียมันไปแล้ว

ซึ่งนั่น...

ก็ทำให้มันสายเกินไป... หรือเกือบที่จะสายเกินไป

...

...

...

ในชีวิตที่เกิดมาสิบกว่าปีนี้

ความทรงจำมากมายที่มีอยู่ก็ค่อยๆเลือนหายไปตามกาลเวลา

อาจมีบ้างพี่จะพอจำได้ แต่ก็ไม่ละเอียดสักเท่าใดนัก

ที่จำได้เพราะอะไร ส่วนใหญ่คงเป็นเพราะรูปถ่ายมากมายที่เก็บรวบรวมไว้อย่างดี

อย่าน้อยๆ รูปถ่ายที่อัดใส่ไว้ในกรอบ ในอัลบั้ม ก็ไม่ได้ถูกไวรัสได้เหมือนในคอมนี่นะ

...

...

...

หากแม้ว่ารูปถ่ายจะเป็นสิ่งหนึ่งที่ช่วยเก็บความทรงจำก็ตามที

แต่สิ่งที่ขาดไม่ได้ก็คือตัวเราเอง ว่าเรานั้นพร้อมที่จะยอมรับความทรงจำเหล่านั้นมากแค่ไหน

ให้ความสำคัญกับมันมากเท่าไร เพราะไม่อย่างนั้นมันก็จะค่อยๆจางหายไปเรื่อยๆตามระยะเวลาที่ผันผ่านไป

...

...

...

แต่สำหรับฉันแล้ว

ความทรงจำที่ยังอยู่ในตอนนี้คือความทรงจำเกี่ยวกับแม่...บุพการีที่เลี้ยงดูฉันมาตั้งแต่จำความได้

ทุกๆวัน...ที่ชีวิตนี้จะมีแม่อยู่เสมอ ทุกเวลา

...

กับอีกหลากหลายความทรงจำที่ค่อยๆจางลงไป

แต่ก็ยังมีชีวิตอยู่ในหัวใจดวงนี้เสมอมา

ถึงเพื่อนๆสมัยเด็ก ถึงญาติพี่น้องทั้งหลายแหล่

ถึงคนทั้งหลายที่ได้พบเจอ...

เหตุการณ์ต่างๆมันมากมายเกินกว่าจะบรรยายออกมาได้หมด

แต่สุดท้ายไม่ว่าเราจะขุดมันขึ้นมาไม่ได้ แต่เราก็รับรู้ว่ามันยังคงอยู่

...

เช่นเดียวกับความทรงจำเกี่ยวกับใครคนนั้น

ที่ยังเบ่งบานอยู่เรื่อยมา...

ยามเหงาก็คิดถึงได้ แล้วก็ยิ้มออกมา

บางครั้งที่แอบน้อยใจก็คิดถึงหน้า แล้วคว้าหมอนมาต่อย มาบีบเล่น

หรือในบางครั้ง...ช่วงนี้

ที่นอนหลับฝันแล้วคิดถึงเรื่อยมา

ฝันถึง...ชีวิตประจำวันที่ดำเนินไปเรื่อยมากับใครคนนั้น

ทั้งๆที่ปกติแทบไม่ได้ฝันเลย

...

นั่นล่ะ คือความทรงจำที่ดีแสนดี

จนถึงตอนนี้ก็ยังจดจำภาพฝันได้ดี

กับอีกสามปีที่อยู่ห้องเดียวกันนั้น...ยังจำได้ไม่ตกหล่น(อย่าเถียงนะว่าไม่จริง ฮะๆ)

ก็นะ บอกแล้วไงว่าถ้ารอ... รักที่จะรอ ก็พร้อมที่จะรอ

และจะอดทน

ถึงแม้ในยามเหนื่อยใจอย่าไงรก็ตาม อย่างน้อยก็ยังมีความทรงจำที่เก็บวไมกมายเหล่านั้นเคียงข้าง

ถึงแม้จะไม่เจอ...ก็ยังดีที่มีวันเวลาที่ดีมาปลอบประโลม

อย่างน้อยๆ เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว

แต่สุดท้าย...เจอกันคงจะดีที่สุด

เอ้า! ถึงเพิ่งเจอแต่ก็อยากเจอนะจะบอกให้ ^^ ...LP

...

...

...

ท้ายที่สุดก็คือไดอารี่นี้อยากทำเป็นภาคต่อเรื่อยๆในชุดของ "Once upon a time... กาลครั้งหนึ่ง..."

อารมณ์ไหนๆมันก็มีมาเรื่อยๆ แต่ก็พยายามจะไม่เครียด

ไม่คิดมากล่ะ เพราะอย่างน้อยๆก็มีเพื่อน

อีกอย่าง...ไม่อยากให้ใครบางคนต้องกลุ้มไปด้วย ฮะๆ

อย่าลืมทำการบ้านกันด้วยนะ ^^

ปล. ศุกร์หน้าหยุด อาจารย์หนีเที่ยว อดเรียนคอม แป่วๆ

ปลล. วันนี้ฝนตก เปียกมันทั้งตัว โคตรเศร้า ฝนกวนประสาทมาก พอแม่มารับได้สักสองนาทีมันก็เบา ฮือ โชคร้ายชะมัด

...

...

...

Memory...

ความทรงจำ...

The one in the heart...

สิ่งหนึ่งในหัวใจ...

have a day ago and ago...

ที่มีวันเวลาครั้งเก่า...

Tell we sometime when we doing...

บอกการกระทำของเราในบางเวลา

but...

แต่...

last...

สุดท้าย...

memory or not...

จำหรือไม่...

Is you...

ขึ้นอยู่กับตัวเรา...

but I...

แต่ฉัน...

will memory forever...

จะจำเสมอ...

Promise for memory...

สัญญาว่าจะจำ...

story of you...LP

เรื่องของเธอ...LP

Forever...

ตลอดไป...

.....

....

...

..

.

..

...

....

.....

LookFook LP

กาลครั้งหนึ่ง...ความทรงจำ

ความคิดเห็น