โดดเดี่ยว...เดียวดาย

ลิงจ๋า

อย่าเครียดไปเลยน้า

ลิงยังมีพวกเราอยู่ไงค่ะ

ครอบครัวที่แสนดี

"ครอบครัวลูซิเฟอร์"

ทุกคนที่นี่ รัก ลิงนะค่ะ ไม่ว่าลิงจะเป็นอย่างไร เฟินก็ขอให้ลิง จงมีกำลังใจที่ดีขึ้น

อย่าจมปักกับความทุกข์ที่ผ่านมาและทำใจยอมรับ และอดทนที่จะสู้

อย่าไปใส่ใจ ถ้าเค้าไม่แคร์ ไม่สน ไม่รัก หรือไม่มีคำว่า เพื่อน อยู่ในหัวสมองเค้า

แต่ถ้าเกิด ลิงยังรักเค้า ยังแคร์เค้า ยังเป็นห่วง ยังมีคำว่า เพื่อน อยู่ล่ะก็ลิงก็ควรที่จะปรับความเข้าใจกับเค้านะจ้ะ

ยังไงเฟินก็เป็นกำลังใจให้นะค่ะ สู้ต่อไป -v-

---

PS.  โอ้ ลัน ล้า นางระบำกินไก่ย่าง แม่ไก่เต้นระบำฮูล่า ฮูล่า เจ้าหมูเป็นนักฆ่า

พี่ลิงอย่าเศร้าไปเลยนะ พลอยก็เคยเป็น และตอนนี้ก็ยังคงเป็นอยู่การที่เพื่อนเมินเรา และเห็นว่าเราสำคัญเมื่อเพื่อนเดือดร้อน แต่ตอนนี้มันค่อยๆเริ่มดีขึ้นกว่าเดิมแล้ว พลอยยังเคยเลยค่ะโดนแบนจากคนทั้งห้องเนื่องจากไปทะเลากับเพื่อนในห้องที่ขึ้นชื่อว่าเป็นคนยุเก่ง แต่ตอนนี้มันก็เริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว ดีขึ้นกว่าเดิมมากมาย ตอนนี้พลอยก็ปลงแล้วละปลงกับการถูกเพื่อนเมิน พลอยคิดมาเสมอว่าอยากจะย้ายไปอยู่ห้องสองเสียเหลือเกิน ห้องหนึ่งมันไม่เคยมีมิตรภาพที่ดีต่อกันมีเพียงแค่งานห้องเท่านั้นที่จะร่วมกันจริง...[=น้ำเต้าหู้ทรงเครื่อง
=]

สวัสดีกับ (มาอีกแล้ว เบื่อกันรึเปล่าเนี่ย)

ลิง (เรียกซะสนิทเลย) ไม่ได้เดียวดายหรอกนะ ยังมีคนอีกมากมายที่เจอแบบลิง

เราก็เป็นหนึ่งในนั้นด้วยนะ ตอนนี้เราก็กำลังเจอเรื่องแบบนี้อยู่

ระยะเวลา 10 ปี ของคำว่า "เพื่อน" บวก กับคำว่า "ไว้ใจ" มันมากพอที่จะทำให้รู้สึกเจ็บมากๆ เมื่อโดนหักหลัง 

ฮะๆ บ่นอะไรเนี่ยพิมพ์ซะยืดยาวจนลิงเบื่อแล้ว แค่อยากให้ลิงรู้ว่า เราเป็นกำลังใจให้นะ และ ลิงก็รู้ใช่มั้ยว่ายังมีคนมากมายในโลกไซเบอร์นี้รักและหวังดีกับลิงนะ

สู้ๆนะ สู้ด้วยกัน ^ ^

ฟูก...
ไม่ใช่ฟูกคนเดียวหรอกที่เป็นแบบนี้ เค้าก็เคยเป็นเหมือนกัน...
เข้าใจกับการที่ถูกเพื่อนเมิน ทำอะไรก็ไม่เคยเห็นคุณค่า...
มันเจ็บขนาดไหนกับการเป็นคนไร้ตัวตนในสายตาของ "เพื่อน" ของเราเอง...

เพียงเวลาแค่ไม่กี่เดือนที่เราทำพาเหรดด้วยกัน...
ไม่รู้สิ  เค้าอาจจะคิดไปคนเดียวนะ แต่เค้ารู้สึกว่า..."ฟูกเป็นเพื่อนเรา"
รู้สึกแบบนั้นจริงๆนะ รู้สึกสนิทใจกับฟูก มันบอกไม่ถูกเหมือนกัน
อย่างตอนที่ทำงานด้วยกัน ถึงแม้ว่าเค้าจะไม่ได้ช่วยฟูกทำงาน (ถ้าเค้าช่วย ฟูกคงต้องเหนื่อยกว่านี้แน่ 55+)
แต่ก็ยังอยากจะไปอยู่ใกล้ๆ เพื่อให้กำลังใจ ไม่ให้เหนื่อยล้า ทั้งตัวฟูก และตัวเค้าเองด้วย
เหอะๆ เหมือนปลอบใจกันเองเลยว่ามั้ย?? 

เอาน่า อย่าเครียดไปเลย อย่าวิตกกับอะไรทั้งสิ้น
ถ้ามันเหนื่อยนัก ก็หยุดเถอะ อย่าให้ช้ำไปกว่านี้เลย ปล่อยวางบ้าง...

เราทำดีที่สุดแล้ว...

แต่สิ่งหนึ่งที่อยากจะบอกไว้ก็คือ คำว่า "เพื่อน" มันตัดกันไม่ขาดหรอกนะฟูก...
...ตัวเรานั่นแหล่ะที่จะไม่ยอมตัดมันออกไป... 
จะตัดได้อย่างไรล่ะ ก็ในเมื่อ "เพื่

เอ่อ เพิ่งรู้ตัวว่าเม้นท์เมื่อกี้ยาวเหลือเกิน...
พิมพ์เพลินไปหน่อย แบบว่าอารมณ์มันพาไป (ไปซะเกือบเต็มหน้า 55+)
ไปจริงๆและ เด๋วพรุ่งนี้จะไปโรงเรียนสายซะอีก...

พอๆกันแหละค่ะ 'เพื่อน' ที่เรียกว่าเพื่อนไม่เต็มปาก..

สู้ๆนะค่ะ อย่างที่ ค.ห.แรกบอกพี่ลิงยังมีพวกเราอยู่ไงค่ะ

"ครอบครัวลูซิเฟอร์"

ยังคงแคร์พี่ลิงอยู่เสมอค่ะ^^

---

PS.  ฉันไม่บ้า เพราะฉันแค่ติงต๊อง =_=

พี่ลิงสู้ๆนะคะ ถามว่าเบลล์เคยไหม? ตอบตรงๆว่าเคยค่ะ

การที่เราทำทุกสิ่งไปแต่เพื่อนกลับเห็นว่า...'จู่จี้ น่ารำคาญ อิจฉารึไง'
พอเรามานั่งคิดอีกที ผิดใช่ไหม? ที่เราเป็นห่วง คนที่เราใช้คำว่า 'เพื่อน'ด้วย
เพื่อน...คือ คนที่จะไม่ทิ้งกัน ไม่ปล่อยให้เพื่อนเสียหรอกใช่ไหม? สำหรับเบลล์มันใช่ค่ะ
เพราะเบลล์คิดอย่างงี้ เตือนทุกวิถีทาง ช่วยจนเหนื่อยล้า แต่คำที่ได้ตอบกลับมา
คือ...อย่ายุ่งกลับเราได้ไหม น่ารำคาญ อิจฉาเรารึไง...
คำๆนี้ มันทำให้เราน้ำตาไหลเลยล่ะ ผู้ชายที่รู้จักไม่ถึง 2 อาทิตย์ กับเพื่อนสนิทที่รู้จักกันกว่า 2 ปี
คำๆนั้นมันบอกความเป็นตัวเธอได้หมดเลย... คนที่เราคิดว่าเป็นเพิ่อน
วันนี้คำเหล่านั้น มันทำร้ายหัวใจของผู้หญิงคนหนึ่ง คนที่มอบคำว่า 'เพื่อน' ให้
หัวใจ มันเหมือนถูกแทง เจ็บปวดไปหมด จนวันนี้ ผู้ชายคนนั้น ที่เธอคิดว่าดี
หลอกให้เธอเสียตัวไปแล้วกี่ครั้งเคยคิดบ้างไหม?
เพื่อนคนนี้คงไม่มีสิทธิไปก้าวก่ายใครแล้ว ความหวังดี เป็นห่วง คงหมดแล้ว
วันนี้เราคงได้แต่คอยดูและช่วยอยู่ห่างๆแล้ว... เพื่อน 2 ปี ไม่มีความหมายเท่ากับผู้ชาย 2 อาทิตย์หรอก?

เบลล

ป้า เอาไปคิดไรมากมายเร้ย
ปวดหมองป่าวๆ
เพื่อนอะ หาใหม่ได้น่า ถ้ามานไม่ได้จิงใจกะเราก็ปล่อยๆมานไปเห้อ
เอาเวลาเครียด เวลาร้องไห้ มาแต่งนิยายให้หลานๆ อ่านเหอะนะ

สู้ๆๆๆๆๆๆ  ^O^

---

PS.  .. โห่ะๆๆๆ ไครู้ตัวว่าหน้าตาดี ช่วยกรุณาไปเยี่ยมเยียนไอดีหน่อยจิ มานเงียบเหงาม๊ากมากเยยอ่า T^T ..

พี่ฟูก...นิลมาแล้วนะ  ถ้าทนไปแล้วมันรู้สึกแย่

อย่าฝืนเลยดีกว่าค่ะ  นิลก็เป็นนะ

ตอนแรกก็รู้สึกดีค่ะกะเพื่อนพวกนี้มัวหลงระเริงคิดว่าเด่นคิดว่าดี

นิลอยู่ห้อง 2 ไปคบกะพวกห้องหลังๆอ่ะค่ะ เด็กกลุ่มเสี่ยง

พอเทอม 2 เริ่มคิดได้ว่าคบกันไป ก็ไม่ได้มีอะไรขึ้นมาเลย

มีแต่คนจะตบจะอ่ะไรอีกสารพัด  งานก็ไม่ส่ง ไม่ขึ้นเรียน  เที่ยวเก่ง ถีอว่าแย่สุดๆเลยค่ะ

นิลเลยคิดว่าถ้าออกมาจะดีกว่ามั้ย ขาดพวกนี้เราคงไม่ตาย นิลก็ทำได้สำเร็จค่ะ

กลายเป็นคนใหม่เลย งานส่ง  ขึ้นทุกคาบ ไม่เที่ยว  เพื่อนๆก็ดีกับเรา

เห็นด้วยกับค.ห.แรกนะลิงลิงยังมีครอบครัวลูซิเฟอร์อยู่นิน่า^^

เพื่อนอย่างนี้น่ะ ดีแล้วล่ะที่ลิงถอยห่าง แต่จะให้ดีไม่ต้องไปสนใจเลยเถอะ 

เคยได้ยินประโยคนี้มั้ยลิง จงทำดีแต่อย่าเด่นจะเป็นภัย ไม่มีใครอยากเห็นเราเด่นเกิน

จากนี้ไปลิงไม่ต้องไปตามพวกนี้เข้าห้องเรียนแล้วล่ะ คิดซะว่าถ้าคนพวกนี้ไม่รู้จักหน้าที่ตัวเอง แล้วต้องให้คนอื่นคอยเตือนเนี่ย จะให้มีคนเตือนเค้าตลอดไปก็คงไม่ได้จริงมั้ยจ้ะลิง

ปลงเถอะ ดีแล้วนะ รีบๆกลับมาเป็นลิงน้อยอ้อยควั่นฟันเหล็กคนเดิมไวๆล่ะ^^

ป.ล.พรุ่งนี้เย็นๆอย่าลืมไปดูรูปอีฟล่ะ เดี๋ยวเราเอาลิ้งค์มาทิ้งไว้ให้ โฮะๆ

---

PS.  ฝากนิยายเรื่องนายตัวร้ายกับยัยแสบจอมซ่าด้วยนะ อ่านแล้วเม้นให้ด้วยจะแจ๋วมาก

ถึง...ลิงลมน้อย ^^

ไม่ได้เข้ามาโผล่หน่อยเดียว ลิงน้อยเศร้าไปซะแล้ว
- บอกได้เลยว่า ไม่ใช่แค่ลิงคนเดียวหรอกที่คิดแบบนี้ เพราะฉะนั้นอย่าเศร้าให้มากนัก ลองออกมารอบนอกบ้างหรือลองปล่อยให้เวลาผ่านไป เราอาจจะสามารถออกอะไรได้ชัดเจนกว่านี้ก็ได้ เพื่อน... ควรคบต่อไปไหม เราควรทำตัวแบบเดิมต่อไปดีไหม แล้วต่อไปจะเป็นอย่างไร...ฯ อะไรก็ตามแต่ แต่ เวลายังคงต้องผ่านไป ลิงต้องใช้ชีวิตต่อไป เพื่อนจะยังคงผ่านเข้ามาเสมอ คนที่จะมอบสิ่งดีๆก็จะผ่านเข้ามาเสมอเช่นกัน...

พยายามเข้าค่ะ อย่าทุกข์ อย่าท้อ...

Ps. ทุกคอมเมนต์ก็คงช่วยบอกอะไรๆลิงได้ ว่าเพื่อนทางนี้ยังคงมีอยู่นะ -____-

อยากจะขอขอบคุณทุกๆคน...
ขอบคุณในความหวังดีที่มีให้กัน
ขอบคุณที่ยังคงอยู่เป็นเพื่อนกัน ในวันที่ลิงไม่มีใครเช่นตอนนี้...
อยากจะรายนามขอบคุณ แต่คงมาต่อวันหลัง
แต่อยากจะบอกไว้เลยว่าซึ้งใจกับทุกคนจริงๆ ทุกๆคอมเม้นที่เอ่ยมาทำให้มีกำลังใจล้นเหลือ
จะเข้มแข็ง... แล้วก็สู้ต่อไปค่ะ


ขอบคุณทุกๆคนค่ะ

---

PS.  Fall in Love >//< อ๊าง โลกนี้เป็นสีชมพูสดใสจริงๆนะเออ ลัลลา~ Friend Forever... รักและคิดถึงเพื่อนๆทุกคนน๊า

อย่าคิดมากไปเลย พราวก้เคยมีเพื่อนกลุ่มใหย่ที่สุดท้ายก้ต้องแตกกัน

แต้คนเราก้ต้องก้าวต่อไปไม่ใช่หรอ พราวเข้าใจลิงนะ พราวก็เป้นอีกคน

ที่จะไม่ทำอะไรที่ตัวเองไม่อยากทำแค่เพราะเพื่อนทุกคนในกลุ่มทำกัน

ถ้าเพื่อนรักเราจริงเค้าก็ต้องรับที่เราเป้นเราได้สิ ไม่ใช่เพื่อนที่เค้าอยากให้เป็น

กับคนที่เค้าไม่เห้นค่าของเรากับสิ่งที่เราทำลงไป พอเถอะ ร้องไห้ซะ

แล้วอย่าก้หัวให้กับพวกนั้น ให้เค้าได้รู้ว่า เราไม่ได้แคร์เค้าขนาดนั้น

ในเมื่อเค้าไม่ได้แคร์เรา เราจะไปแคร์เค้าทำไม คนเราต้องรักตัวเองก่อนนะ

แต่ไม่แน่ก้ได้ ว่าเรื่องที่เกิดกับลิงอาจเป้นเรื่องเข้าใจผิด อย่าพึ่งคิดมากนะ

เข้มแข็งไว้นะลิง ^^

เพื่อนมันก็ดูได้จากการกระทำนั่นแหละ

ใครไม่ดีก็อย่าไปคบเลย แต่มันก็คงต้องดูนานๆหน่อยหล่ะนะ

ยังไงลิงก็ยังมีคนที่เป็นห่วงลิงอยู่อีกตั้งมากมาย

ไม่ต้องกลุ้มใจไปนะ พวกเราอยู่ข้างๆลิงเสมอ

คิดถึงมากๆจ้า ลิงน้อย ^^

---

PS.  * * * I - C A N - A L W A Y S - M A K E - Y O U - S M I L E . ฉั น ส า ม า ร ถ ทำ ใ ห้ คุ ณ ยิ้ ม เ ส ม อ * * *

เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น พวกเรารู้ว่าพวกเราผิด แต่ทุกครั้งที่เราพูดไป เราไม่เคยโกรธหรือคิดแค้นอะไรเธอนาน
มันก็แค่อารมชั่ววูบเท่านั้น เธอเห็นไม๊ในห้องมีใครบ้างที่ไม่ทะเลาะกัน ทะเลาะกันเดี๋ยวก็ดี ด่ากันแรงยังมี


เรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น อาจเพราะว่า พวกเราเข้าใจเธอผิดไป 
เพราะอะไรละ เพราะเธอไม่ยอมบอกไม่อธิบาย ให้พวกเราเข้าใจ....รึเปล่า?
แล้วอีกอย่างเธอเป็นคนที่ดูเครียดเกินไป เป็นคนที่จริงจัง จนไม่มีใครกล้าเล่นด้วย 
เราจะเล่นกับเธอแบบเพื่อนคนอื่นเรายังไม่กล้าเลย
ถ้าเธอมีอะไร เธอต้องพูด ต้องบอกต้องอธิบายให้เพื่อนเข้าใจ สิ
อย่าปล่อยให้ปัญหาทุกอย่างจบไปอย่างค้างคาใจ อย่าให้ปัญหาทุกอย่างจบลงด้วยการที่เธอต้องมานั่งร้องไห้คนเดียว
 
ยังไงก็
.......... 
....................
................................
ขอโทษ ขอโทษ และขอโทษ