คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

❤•My Good Boy รักพลิกล๊อคยัยตัวร้ายกับนายแสนดี•❤

ตอนที่ 5 : IV


     อัพเดท 12 ก.ย. 52
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/รักหวานแหวว
Tags: ยังไม่มี
ผู้แต่ง : +.H2O.+ , Mr.Perfect ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ +.H2O.+ , Mr.Perfect
My.iD: https://my.dek-d.com/maple_dryjeen
< Review/Vote > Rating : 0% [ 0 mem(s) ]
This month views : 0 Overall : 1,367
11 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 4 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
❤•My Good Boy รักพลิกล๊อคยัยตัวร้ายกับนายแสนดี•❤ ตอนที่ 5 : IV , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 145 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


IV

 

ยิปปี้ >O<// สอบเสร็จแล้ว กรี๊ด! ในที่สุดช่วงชีวิตสุดแสนนรกของฉันก็จบอย่างสวยงาม แม้คะแนนจะยังไม่ออกมาก็เถอะนะ แต่จะไปคิดถึงมันทำไม มันเป็นเรื่องของอนาคต อ่ะโฮะๆ ^O^//

            “ยิปซี ไปเที่ยวบ้านเธอได้ไหม” ซอลถามฉันระหว่างที่เราเดินออกมาจากตึกมุ่งหน้าตรงไปที่รถของฉัน

            “ไปทำไม -*-;;”

            “อยากไปเที่ยวน้ำตกอ่ะ -O

            พอดีบ้านฉันอยู่ใกล้ๆ กับน้ำตก เทอมที่แล้วฉันเคยพายัยพวกนี้ไป อืม~ ที่จริงก็ดีนะ เครียดมาหลายวันแล้ว ไปพักผ่อนสักสองสามวันก็น่าจะดี พอดีเลยแม่กำลังบ่นว่าฉันไม่ค่อยกลับบ้าน จะลืมหน้าลูกสาวอยู่แล้ว

            “เออ ก็ดี อยากกลับบ้านเหมือนกัน จะได้ไปเที่ยวไร่องุ่นด้วย น้องชายฉันบอกว่ากำลังดังเลย”

            “...แต่ไปกันแค่สามคน มันเหงาๆ น่า ชวนคนอื่นไปด้วยเถอะ” ซอลขมวดคิ้วอย่างให้ความคิด

            เอ่อ...คือ...เพื่อนฉันจะคิดทำไม? ในเมื่อก็คบกันอยู่แค่สามคน หรือพูดให้เข้าใจอีกแง่ก็คือ ไม่มีใครคบเรานั่นเอง -_-^ เยี่ยมใช่ไหมล่ะ ดาวคณะกับเพื่อนสุดสวยอีกสองคน...แร๊ง!

            “เออ ชวนโฟนไปดิ ถือว่าเป็นการขอบคุณที่เขาทำสรุปให้อ่านไง” ยัยควีนยิ้มหน้าระรื่น ส่งสายตาระรี่ระริกมาให้ฉัน

            “...” ข้อเสนอของยัยควีนทำเอาฉันเงียบกริบ ใบ้รับประทานพูดไม่ออก

            “ยิปซีเธอชวนโฟนดิ =O=;;”

            “ทำไมต้องฉัน -*-;;” นั่นไง! ความซวยมาเยือนถึงที่เลย!!!

            “ก็เธอสนิทกับโฟนมากที่สุด”

ทำไมฟังดูแล้วมันช่างเป็น...เหตุผลที่งี่เง่าสุดขั้วโลกขนาดนี้เนี่ย!!! ฉันไปสนิทกับหมอนั่นตั้งแต่เมื่อไหร่กันย่ะ ในฝันหรือไง!?

            “ไม่เอา พวกเธอก็ไปชวนเองสิ”

            “เธอนั่นแหละชวน” ยัยเพื่อนสองคนนั้นแหกปากประสานเสียงดังลั่น

            “งั้นก็ไปกันแค่นี้แหละ” ฉันตอบแบบไม่ได้สนใจอะไร

            “ไปไหนกันเหรอ^^+” เสียงที่คุ้นเคยดังสอดการสนทนาแบบลับๆ ของพวกเรา ถึงมันจะดังไปหน่อยก็เถอะ แต่พวกฉันไม่ได้ตั้งใจให้ใครได้ยิน เพราะฉะนั้นถือว่าลับ!

            “ไปเที่ยวบ้านยิปซีกัน โฟนไปด้วยกันไหม” เมื่อกี้ยังโยนกันไปโยนกันมาอยู่เลย พอนายเจ้าพ่อสรุปนี่มาถามเท่านั้นแหละ แย่งกันตอบแทบไม่ทันเลยนะ ชิ! เพื่อนฉันนี่มันบ้าผู้ชายจริงๆ

            “เหรอ ไปทำอะไรกัน” โฟนทำท่าทางเหมือนสนใจ อย่าบอกนะว่าจะไปด้วยน่ะ -O-;

            “ก็จะไปเที่ยวน้ำตกกัน ไปขี่ม้า แล้วก็ที่เที่ยวที่ใหม่ล่าสุด ไร่องุ่น ไปไหมๆ” ยัยควีนพูด ดูจากท่าทางยัยนั่นแล้วถ้าสนิทกันมากกว่านี้คุณคงเข้าไปเขย่าแขนโฟนแล้วล่ะ

            “อืม น่าสนใจนะ แต่เจ้าของบ้านเขายัง...” โฟนลากเสียงยาว มองยิ้มๆ มาทางฉัน

            “ยัยสองคนนี้ชวน ก็เหมือนฉันชวนนั่นแหละ” ฉันบอกเขา ก่อนจะสะบัดหน้าหนี ไม่ชอบเลยเวลาที่เขาแสดงสีหน้าแบบนี้ มันเหมือนกับว่าเขารู้ทันความคิดของฉัน มองออกแบบทะลุปรุโปร่ง

            “อยากไปไหมแซม” โฟนหันไปชวนเพื่อนสนิทเขา ซึ่งฉันก็เพิ่งจะรู้วันนี้เองหมอนี่ชื่อแซม -_-d

            “ดีเหมือนกัน จะได้พักผ่อนมั่ง แล้วพวกสาวๆ ล่ะ” นายแซมอะไรนั่นหันไปมองบรรดาเพื่อนผู้หญิงสองสามคนของพวกเขาที่ยืนคุยห่างจากพวกเราไม่เท่าไหร่

            “พวกนั้นคุยกันว่าจะไปพัทยามั้ง นายลองถามดูแล้วกัน” โฟนโยนหน้าที่ให้เพื่อน ขณะที่อีกคนก็พยักหน้าหงึกๆ รับหน้าที่ไปโดยไม่ปริปาก

            อันนี้ที่จริงหลังสอบมิดเทอมเสร็จ พวกเราไม่ได้รับอนุญาตหยุดเรียนแต่ประการใด แต่โดดเรียนไปหาสิ่งผ่อนคลายในชีวิต แต่ปกติฉันมักไปออกกำลังในที่มืดนะ -..-

            แซมเดินกลับมาแล้วตกลงกันว่า พวกเขาสองคนจะไปเที่ยวบ้านฉัน ส่วนพวกเพื่อนผู้หญิงของเขาจะไปตามโปรแกรมเดิมที่วางเอาไว้

            ฉึก!!

            ความรู้สึกเสียวสันหลังแบบนี้มันอะไรกัน ฉันค่อยๆ หันไปมองทางที่รัศมีอาฆาตถูกปล่อยออกมาและพบว่าต้นกำเนิดของมันมาจากบรรดาเพื่อนสาวของโฟน แต่ฉันจำได้ว่าไม่ได้เดินไปเหยียบตาปลาใครเข้านะ แล้วทำไมสายตาดุจปีศาจเยี่ยงนั้นถึงมองตรงมาที่ฉันล่ะ =O=;;;

            เฮ้อ~ แต่ก็ช่างเถอะ ไม่ใช่ว่าไม่เคยเจอแบบนี้มาก่อนนี่หนา ยัยพวกนี่คงเป็นคนอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ชอบขี้หน้าฉัน สาเหตุหลักๆ คงเพราะว่า...ฉันสวยเกินหน้าเกินตา อันนี้ก็ช่วยไม่ได้นะ พอดีฉันเองก็เลือกเกิดไม่ได้ซะด้วยสิ โฮะๆ ^O^//

 

            “กรี๊ด! น้ำเย็นชะมัดเลย” ยัยควีนที่ลงไปแล้วครึ่งตัวบ่นดังๆ ตามไปด้วยยัยซอล ซึ่งก็แหกปากทำลายบรรยากาศสงบๆ เหมือนกัน -_-

            “โฟนไปไหม” แซมถามเพื่อน ดูจากท่าทางแล้ว นายแซมนี่ก็คงจะลงไปเล่นน้ำเป็นเด็กๆ เหมือนเพื่อนฉันสินะ

            “นายไปเถอะ ดูแลสองสาวด้วยนะ ยิปซีเพื่อนเธอว่ายน้ำเป็นหรือเปล่า?”

            “ยัยควีนว่ายไม่เป็น”

            “อ้าวเฮ้ย! แล้วไม่เอาห่วงยางลงไปล่ะ” แซมโวยวาย หน้าตาตื่น เขาวิ่งไปหาป้าแก่ๆ ที่นั่งเฝ้าร้านเช่าห่วงยางอยู่ จากนั้นก็วิ่งรี่ลงน้ำตรงดิ่งไปหาเพื่อนผู้ไม่ประมาณตัวเองของฉัน

            เสียงน้ำตกดังซู่ๆ เข้ากันดีกับบรรยากาศร่มรื่นของต้นไม้ต้นใหญ่ ฉันนั่งหลับตาเอาหัวพิงโขดหิน อากาศเย็นๆ จนเกือบหนาวของที่นี่ทำให้ฉันรู้สึกเสียใจนิดๆ ที่ใส่กางเกงขาสั้นสีดำกับเสื้อยืดเหลืองมา แต่มาน้ำตกจะให้ฉันใส่กางเกงขายาวมาก็ดูจะไม่ถูกกาลเทศะเท่าไหร่ หลังจากพักสายตาได้สักพัก ความเงียบรอบๆ ตัวก็ทำให้ฉันเข้าใจว่าอยู่คนเดียวฉันลืมตาหยิบหนังสือพร้อมเอ็มพีสามออกจากเป้

เฮือก!!!

ฉันสะดุ้งสุดตัวเมื่อหันมาเจอกับนัยน์ตาสีดำที่มองอยู่ บ้าเอ่ย!!

            “ตกใจหมด!” ฉันทำเสียงไม่สบอารมณ์ใส่โฟน เขาทำเพียงยิ้มนิดๆ ก่อนจะย้ายมานั่งข้างๆ ฉัน ถึงแม้จะเว้นระยะห่างแต่มันก็ไม่ได้มากมายอะไร

            “เธออ่านแวมไพร์ มนุษย์หมาป่า กับสาวน้อยด้วยเหรอ” โฟนเลิกคิ้วมองหนังสือ ก่อนจะหันมาถามฉัน น้ำเสียงเขาดูประหลาดใจนิดๆ ที่ฉันอ่านนิยายชื่อดังแบบนี้ด้วย

            “ไม่เห็นแปลกเลย ใครเขาก็อ่านกัน”

            “อืม ก็จริง”

            “...”

            “...”

            “นายไม่ไปเล่นน้ำหรือไง” ฉันถามขึ้นหลังจากเกิดความเงียบขึ้นมาระหว่างเรา แม้มันจะไม่รู้สึกอึดอัดอะไร แต่ฉันก็อยากลองชวนเขาคุยบ้าง

            “ไม่ดีกว่า”

            “ฉันอยู่คนเดียวได้ นายไปเถอะ” ไม่รู้ผีสางตนใดดุลใจให้ฉันพูดออกไปแบบนั้น บ้าจริง! นี่ฉันคิดว่าผู้ชายครบสูตรคนนี้นั่งอยู่ที่นี่เพราะเป็นห่วงฉันงั้นเรอะ! กล้าคิดได้ยังไงย่ะยัยยิปซี

            “ผู้หญิงอยู่คนเดียวอันตราย” โฟนตอบเนือยๆ ไม่แปลกใจกับคำพูดงี่เง่าเมื่อกี้ของฉัน

            “งั้นอย่ามาบ่นว่าเป็นเพราะฉัน นายก็เลยไม่ได้ไปสนุกกับเพื่อนนะ =^=” ฉันเปิดเครื่องเล่นเอ็มพีสามของตัว ยัดหูฟังข้างหนึ่งใส่หูตัวเอง แล้วจับอีกข้างยัดใส่หูโฟน

            “ฉันมีหนังสือเล่มเดียว แต่แบ่งเพลงให้นายฟังก็ได้” ฉันอธิบายหลังจากเห็นสีหน้าไม่เข้าใจของเขา โง่จริงๆ

            “หึๆ ขอบใจ” โฟนขยับหูฟังให้เข้าที่ หลับตาพิงโขดหิน วันนี้เขาอยู่ในสุดสบายๆ ผมสีดำที่ซอยละต้นคอถูกคาดขึ้นไปด้วยแว่นตากันแดด เสื้อกล้ามสีขาวถูกสวมทับด้วยเสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำ กางเกงห้าส่วนสีครีม วันนี้เขาไม่เหมือนนายโฟนเจ้าพ่อสรุปหรือคนที่เรียนได้สี่จุดศูนย์เลย เหมือนนายแบดบอยคนหนึ่งมากกว่า (ถึงจะเป็นภายนอกก็เถอะ -_-)

            ฉันก้มหน้าอ่านหนังสือในมือ ช่างเป็นหนังสือที่ชวนให้หัวใจเต้นแรงจริงๆ (พระเอกหล่อค่ะ -.,-)

            “เธอไม่เห็นเหมือนที่คนอื่นพูดกันเลย” เสียงทุ้มนุ่มๆ ทำให้ฉันละสายตาหนังสือที่เพิ่งอ่านไปได้ไม่กี่บรรทัด อย่าขัดสมาธิฉันจะได้ไหม!

            “พูดว่าไง” เหมือนจะไม่สนใจ แต่ก็อยากรู้ +_+

            “หยิ่ง”

            “แค่เนี่ยเหรอ” คำตอบของโฟนไม่ได้สร้างความตกใจให้สักกะติ๊ด~ (ลากเสียงยาวมาก) โฟนลืมตาก้มหน้าลงมามองฉัน

            “เชิด หว่านเสน่ห์ ชอบทำตัวเด่น แล้วก็...”

            “อะไรอีก -_-^” โฟนดูลังเลนิดๆ ที่จะพูดคำต่อไป เขามองฉันอย่างระแวงๆ

            “...แรด”

            “ฮึๆ...ตลกเป็นบ้า!!”

            “ทำไมเธอไม่ตกใจเลยอ่ะ -O-”

            “จะตกใจทำไม ฉันถูกว่าแบบนี้ตั้งแต่เรียน ม.1แล้ว”

            “=_=^”

            “ทำไมย่ะ”

            “พูดจริงพูดเล่นเนี่ย -*-”

            “หน้าตาฉันมันบอกว่าล้อเล่นหรือไงเล่า!”

            ตอนเข้ามัธยมใหม่ๆ ฉันแทบสติแตกกับสภาพโรงเรียนประจำจังหวัด โต๊ะเรียน ผนังห้อง เต็มไปด้วยรอยปากกา ดินสอ

ผนังห้องกับโต๊ะเรียนมันมีไว้ให้พวกแกมาเขียนข้อความละลายความในใจกันหรือไง!!

            นี่ฉันต้องเรียนที่นี่จริงเหรอ!?

            จากเด็กนักเรียนโรงเรียนเอกชนสุดแสนจะไฮโซ ต้องมาทนเรียนโรงเรียนขยะๆ แบบนี้เนี่ยนะ ใครจะไปทนได้กันล่ะ! แถมไอ้โรงเรียนนี่ยังมีกฎตัดผมสั้นทรงนักเรียนอีก กรี๊ด! ผมยาวๆ ถึงเอวของฉันหายวับไปกับตา น้ำตาฉันแทบจะร่วง T___T

            ถ้าไม่ติดว่าเป็นโรงเรียนประจำจังหวัดที่เลืองชื่อลือชาล่ะก็ ฉันไม่มีทางยอมลดตัวไปเรียนที่นั่นเด็ดขาด สภาพแวดล้อมที่นั่นห่วยแตกสุดๆ มันทำให้ฉันกลายเป็นคนที่มองข้ามทุกสิ่งอย่าง จนได้ฉายายัยคุณหนูหยิ่งมาเป็นของรางวัล โชคดีที่ฉันทนเรียนที่นั่นแค่สามปี เพราะเมื่อขึ้นไฮสคูลฉันก็ย้ายเข้าไปเรียนที่ Athena Parthenos High School โรงเรียนเอกชนหรูหราไฮโซในเมืองหลวง

            “แต่ฉันว่าเธอไม่เห็นจะหยิ่งเลย ถ้าเธอยิ้มบ่อยๆ ก็น่าจะดี”

            “ฉันไม่ใช่คนบ้านะจะให้ยิ้มทั้งวันได้ไงล่ะ” ฉันสะบัดเสียงไม่สบอารมณ์ใส่เขา แต่โฟนกลับไม่มีทีท่าจะหงุดหงิดกับความฉุนเฉียวของฉันสักนิด เขายังยิ้มบางๆ สายตาเขาเหมือนพี่ชายที่กำลังมองน้องสาววีนใส่ ใช้เขาเป็นเครื่องระบายความโกรธเคือง

            “ก็แค่ยิ้มบ้าง”

            “เฮอะ!” ฉันสะบัดหน้าหนีเขา ไม่ชอบไอ้สายตาที่มองฉันราวกับเป็นเด็กแบบนี้เลย เชอะ!

            “จะไปไหนอ่ะ -O-” โฟนถามเมื่อเห็นฉันลุกขึ้นยืน

            “จะไปถ่ายรูป” ฉันสะพายกระเป๋ากล้องราคาห้าหมื่นที่ฉันยืม (ถาวร) มาจากการ์ด

            “เดี๋ยวค่อยไป” เขาเงยหน้าพูดกับฉัน ฉุดข้อมือฉันไว้ ฉันรีบส่งสายตาขุ่นเคืองไปให้ นับตั้งแต่เลปเคมีวันนั้นดูเหมือนโฟนจะกล้าถูกเนื้อต้องตัวฉันมากเกินไปหน่อยนะ

            “อะไร -_-

            “เดี๋ยวให้พวกนั้นกลับมาก่อน ไม่มีคนเฝ้าของ” โฟนพยักหน้าไปทางของกินจำนวนมหาศาลที่แม่ฉันขนมาให้

            “นายก็เฝ้าไปสิ”

            “ไม่เอา เดี๋ยวค่อยไปพร้อมกัน” โฟนออกแรงฉุดให้ฉันนั่งลงที่เดิม

            “นี่นาย!”

            พรึ่บ!!!

            เสื้อเชิ้ตแขนสั้นสีดำถูกโยนมากองบนตักฉัน

            “อะไรของนาย -*-;;” ฉันมองโฟนที่เหลือแต่เสื้อกล้ามสีขาวตัวเดียวอย่างไม่เข้าใจ แต่นายนี่กลับยักไหล่เบาๆ จับหูฟังให้เข้าที่

            “หนาวไม่ใช่หรือไง ให้ยืม” เขาหลับตาพิงโขดหินอีกครั้ง และไม่หันมาสนใจฉันอีกเลย

            “ชิ!” ฉันสะบัดเสียงไม่สบอารมณ์ แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไรทำให้ฉันยอมนั่งนิ่งอยู่ที่เดิม มีเสื้อของเขาคลุมขา ฟังเพลง และอ่านหนังสือเล่มเดิมเงียบๆ



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
❤•My Good Boy รักพลิกล๊อคยัยตัวร้ายกับนายแสนดี•❤ ตอนที่ 5 : IV , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 145 , โพส : 1 , Rating : 0% / 0 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 1 : ความคิดเห็นที่ 8
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด น่ารัก ขอซื้อต่อคนเด้
PS.  -Fearless-
Name : Bitter Kiss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Bitter Kiss [ IP : 112.142.19.242 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 พฤศจิกายน 2552 / 21:18

หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android