(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,943 Views

  • 400 Comments

  • 683 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    206

    Overall
    9,943

ตอนที่ 16 : Anymore } 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 783
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    25 ต.ค. 61



Anymore Part 15






          สำหรับเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้น เป็นเวลาระยะหนึ่งแล้วที่มักมีข้อความแปลก ๆ ส่งมาหาฉันทางโทรศัพท์ มันอาจจะเป็นกลุ่มคนคิดไม่ดีหรือพวกซาแซงโรคจิต แต่ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ตาม มันกำลังคุกคามชีวิตฉันหนักขึ้นเรื่อย ๆ


          ฉันยอมรับว่าเสียสติและหวาดกลัวเงาของใครอีกคนที่กำลังเฝ้ามองฉันอย่างไร้ตัวตน เพราะคลิปนั่น มันไม่ได้มีเพียงแค่คลิปเดียว ฉันไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกทำแบบนั้นอยู่  ไม่รู้ว่าสาเหตุของเรื่องบ้า ๆ นี่มันคืออะไร และไม่รู้ว่าตัวเองจะรับมือกับมันคนเดียวไหวได้ยังไง


          แต่ฉันคงทนใช้ชีวิตอยู่อย่างหวาดระแวงแบบนี้ต่อไปไม่ได้อีกแล้ว ยังไงซะสักวัน คลิปพวกนั้นก็ต้องถูกเผยแพร่กลายเป็นข่าวอื้อฉาวและจบชีวิตในวงการของฉันอย่างไม่มีชิ้นดี


          ทว่ามันยังพอมีเวลาที่ฉันจะขอให้ใครสักคนช่วยสืบเรื่องนี้

 

         คนที่พร้อมจะรับฟังฉันมากที่สุด



 

     ‘เปลี่ยนชุดเถอะ เสื้อผ้าของคุณอยู่ในกล่อง ผมวางไว้ตรงนี้นะเซฮุนพูดในขณะที่เขาวางกล่องลังใบใหญ่ลงปลายเตียง


     ‘คุณจะไปไหนคะฉันเอ่ยขัดเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายทำท่าจะเดินไปยังประตู เจ้าตัวหมุนกลับมาก่อนไหล่ของฉันจะถูกมือแกร่งวางลงมาเบา ๆ


     ‘ผมจะไปนอนห้องแม่ คุณตามสบายเถอะ รอยยิ้มและท่าทีของเขาทำให้ฉันรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาก ถึงแม้ว่าเขาอาจจะแสดงมันเพื่อปลอบประโลมคนเศร้าอย่างฉันก็ตาม


     เสียงประตูห้องปิดลงเมื่อร่างสูงเดินออกไป  สิ่งที่น่าสนใจจึงกลายเป็นกล่องลังตรงหน้า ฉันรื้อมันและหยิบเอาเสื้อผ้าชุดเก่าของตัวเองออกมา เดรสกระโปงลายลูกไม้ยังคงเป็นเสื้อผ้าชุดโปรดสำหรับฉันเพราะใครบางคนเคยเอ่ยชมกันว่าใส่แล้วน่ารักอยู่บ่อย ๆ  ทุกอย่างยังเหมือนเดิมแม้กระทั่งบรรยากาศในห้องนอนของเซฮุน


     ความรู้สึกของบ้าน มันปลอดภัยเสมอที่มีเขาอยู่

 

 



 

     “คุณเป็นอะไรรึเปล่า”


     “ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันส่ายหัวปฏิเสธพร้อมเรียกสติตัวเองที่เผลอจ้องหน้าเซฮุนจนลืมตัว


     “ผมส่งคุณแค่นี้นะ ขับรถต่อไปเองได้ใช่ไหม”


     “อือ ขอบคุณนะคะ” ผู้ชายคนนี้ยังคงระมัดระวังเพื่อไม่ให้ฉันตกเป็นข่าว เขาจอดรถเทียบฟุตบาทบริเวณไม่ไกลจากคอนโดของฉันมากนัก


     “แล้วคุณจะกลับยังไง” ในเมื่อเขาขับรถของฉันมา


     “ผมกลับแท็กซี่ได้ คุณไม่ต้องเป็นห่วง” ประโยคที่ทำให้ฉันอมยิ้มเล็ก ๆ มันกำลังชวนให้ฉันคิดว่าใครกันแน่ที่เป็นห่วงกันมากกว่า


          ย้อนไปเมื่อ 2 ปีก่อน เซฮุนพยายามตามมาส่งฉันทุกวันถึงแม้ว่าที่พักของฉันจะอยู่ละแวกใกล้ๆ มหาวิทยาลัย แต่เขาก็สามารถอ้างนู่นอ้างนี่แม้กระทั้งรถเสียเพื่อต่อเวลาในการเดินมาส่งฉัน ยิ่งนานวันการกระทำของเขายิ่งน่าจดจำและยากจะลืมเลือน ฉันรู้สึกแบบนั้นในทุกครั้ง ๆ ที่โบกมือลากันและมักจะบอกกับเขาเสมอว่า 'ฉันจะฝันถึงคุณ'


          ภาพในอดีต รอยยิ้มของเขาตอนมองฉันกำลังซ้อนทับภาพปัจจุบันตรงหน้า เพียงแต่รอยยิ้มนั้นได้จางหายไปแล้ว


          เหมือนเรื่องระหว่างเราที่มันจบลง


          เป็นเพราะฉันพังมันเอง


          และเซฮุนเป็นผู้ชายที่ดีเกินไป


          เขาไม่แม้แต่จะเอ่ยรั้งฉันไว้จนวินาทีสุดท้าย กลับเป็นฉันเองที่ยืนมองแผ่นหลังกว้างนั่นจากไปจนลับสายตา ทิ้งเพียงคำพูดเดียวก่อนจากลา


          ‘ผมขอให้คุณมีความสุข


          เป็นวินาทีที่หัวใจของเราทั้งคู่แหลกละเอียดไม่แพ้กัน



     "เซฮุน"


     และก่อนที่เขาจะลงจากรถคันนี้ไป


      “แวะไปดื่มกาแฟที่คอนโดฉันก่อนสิ”


     ฉันจะขอรั้งเขาเอาไว้เอง


     “อืม เอาสิ”

 


 





 #ห้องเช่าฮุนแบค








 

          สองทุ่มแล้ว ทำไมคุณเซฮุนถึงยังไม่กลับมาอีก รู้ไหมว่าไอ้แบคคนนี้รอกินข้าวอยู่


          ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


          พูดแล้วกระดากปาก ความจริงคือผมไม่มีปัญญาทำกินเอง


     ‘วันนี้มีเรียนรึเปล่า


     ‘ไม่มีครับ


     ‘ดี งั้นก็นอนพักผ่อนห้ามออกไปไหน ถ้าฉันกลับมาเห็นนายยังไม่ดีขึ้นล่ะก็ เจอดีแน่


          แหมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม


          ทำขู่ไว้ซะใหญ่โต ไหน ไหนล่ะ ไหน ที่บอกว่าจะกลับมาจัดการผม หึ! ออกไปส่งไอรีนนูน่าตั้งแต่ตอนกลางวันจนป่านนี้ยังไม่กลับเลย นึกแล้วก็ไม่รู้ว่าผมจะใส่อารมณ์ไปทำไม ยัดเส้นรามยอนใส่ปากยังจะอิ่มท้องซะกว่า


     ซูด!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


         การออกมาซ่าท้าลมหนาวอยู่ที่ร้านมินิมาร์ทหน้าปากซอยก็เป็นอะไรที่คนคูล ๆ เค้าทำกัน เอาเถอะ ผมไม่มีทางเลือกว่ามื้อนี้จะกินรามยอนหรือข้าวต้มหมูเพราะชะตากรรมได้เลือกอาหารง่าย ๆ ให้ผมแล้ว


          แสงไฟจากร้านอาหารฝั่งตรงข้ามยังคงเปิดสว่าง ผมนั่งมองจุดแลนด์มาร์คนี้มาสักพักในขณะที่ฝ่ายดีกับฝ่ายร้ายในตัวของผมถกเถียงกันอย่างไม่มีข้อยุติ รู้ตัวอีกทีผมก็ก้าวเท้าออกจากร้านมินิมาร์ทมายืนอยู่ตรงนี้เป็นที่เรียบร้อยแล้วครับ


          ร้าน ‘94 Best for Seoul’


     โอเค ผมแค่แวะมาส่องเฉย ๆ เผื่อคุณเซฮุนเค้าจะอยู่ที่นี่



     “เฮ้ย! นายอะ มายืนเกะกะอะไรตรงนี้


     “เอ่อขอโทษครับ คือผมมาหาเจ้าของร้าน


     “มีอะไรชายร่างโปร่งผิวขาวยืนกอดอกปรายตามองสำรวจผมตั้งแต่หัวจรดเท้า


     “ผมขอคุยกับเจ้าของร้าน


     “ก็ว่ามาสิ


     “ว้อท? แต่คุณไม่ใช่เจ้าของร้าน


     “หึ จะบอกอะไรให้นะ ฉันคือเจ้าของร้าน เห็นชุดที่ฉันใส่อยู่นี่ไหม" 


     "....?" ท่าทางพี่แกเก๊กสุด ๆ


     "อา…..สภาพลูกหมายังไม่หย่านมอย่างนายคงจะไม่รู้สินะว่านี่คือชุดเชฟใหญ่ของร้านนี้


     “แต่ที่นี่ร้านคุณเซฮุนไม่ใช่เหรอ-”


     “อ๋อ เรื่องนั้นน่ะ ฉันไม่ใช่คนที่ชอบออกหน้าออกตาในสังคมอยู่แล้ว นายอาจจะไม่รู้ว่าฉันกับเซฮุนเราเป็นลูกพี่ลูกน้องที่ซี้กันสุดๆ แบบที่ถือหุ้นร้านนี้ 50% คนละครึ่งกับเซฮุน


     “……”


      อึ้งเลยล่ะสิ


     “ครับ มันฟังเหมือนเรื่องเล่าในนิทานหลอกเด็ก ถึงมันจะฟังดูเหลือเชื่อไปหน่อยแต่ผมก็ขอโทษด้วยที่เสียมารยาท แล้วตกลงคุณเซฮุนอยู่รึเปล่าครับ


     “ไม่อยู่"


     เอ้า! เสียเวลาคุยด้วยตั้งนาน สรุปมาเสียเที่ยว


     "หมอนั่นไม่เข้าร้านทั้งวัน ว่าแต่นายเป็นใคร?”


     “อุปกรณ์เหมาะกับชุดดีนะครับ เชิญถูพื้นต่อเถอะ ผมไม่รบกวนแล้ว


     “เฮ้ย! จะรีบไปไหน กลับมาก่อน!”


     ใครมันจะอยู่ให้โดนซักฟอกเล่า เผ่นกลับบ้านฝ่าเสียเวลา แม่บอกไม่ให้คุยกับคนแปลกหน้า





    
     อา...ซอยนี่เปลี่ยวชะมัด


      ทั้งมืดแล้วก็เงียบสงัด........


      แบบนี้จะปล้นจี้ชิงทรัพย์โจนอย่างผมก็สบายเลยดิ  กร๊ากกกกก มุก ๆ


     “จะไปไหน!


     “อย่าตามฉันมา!



          ดูเหมือนทางข้างหน้าจะมีประเด็นว่ะครับ รถยนต์คันใหญ่จอดขวางอยู่กลางซอย ไฟหน้ารถทำให้ผมมองเห็นชายหญิงคู่หนึ่งกำลังมีปากมีเสียงกัน


      เซจูน่า!


     “อย่าตามฉันมานะ กลับบ้านคุณไปเลย


     ผมว่ามันน่าจะเป็นเรื่องของสามีภรรยา งั้นไอ้แบคจะขอเดินผ่านไปอย่างเงียบ ๆ ก็แล้วกัน


     “จะกลับได้ยังไงล่ะ คุณยังไม่ได้ขึ้นรถ


     “ไอ้โง่เอ้ย! หยุดสนใจผู้หญิงที่เอาแต่เมา กินเหล้า ติดการพนันอย่างฉันสักที


     “ที่รัก คุณไม่ควรพูดแบบนั้นดูเหมือนว่าการเดินผ่านตรงนี้ไปจะไม่ใช่เรื่องง่าย ๆ ซะแล้ว


     “แหวะ!อาเธออ๊วกใส่กำแพงบ้านใครล่ะนั่น พรุ่งนี้เช้าคงกลายเป็นผลงานศิลปะไว้ให้ดูต่างหน้า


     “อย่ามาแตะตัวฉัน


     “ถ้าคุณอยากไปหาลูกผมจะไปส่งชายคนนั้นพยายามเข้าไปพยุงเธอ


     “ไม่! บอกว่าอย่ามายุ่งไง! เสียงตะหวาดดังลั่นทำผมชะงักฝีเท้าทั้งที่กำลังจะเดินพ้นไปอยู่แล้ว แต่ผมจำเจ้าของเสียงนั่นได้


     “คุณนาย!


          เธอนั่งเอามือสองข้างค้ำยันกำแพงพลางหันหน้ามามองผมตาลอย ๆ


     “คุณนายจริง ๆด้วย”


     “เธอเป็นใคร” เสียงทุ้มจากชายแปลกหน้าเอ่ยถามเมื่อผมปรี่ตรงเข้ามาร่วมด้วย และการที่ได้เห็นหน้าอีกฝ่ายชัด ๆแบบนี้กลับทำให้ผมตกใจ


     บะ-บ้าน่า! ผู้ชายคนนี้ยังดูวัยรุ่นอยู่เลย


     “นั่นสิ เธอเป็นใคร” อ่าว! สรุปตรงนี้ไม่มีใครรู้จักผมเลยเหรอ  ทำไมคุณนายทำกับผมแบบเน้ T T


     “แบคฮยอนไงครับ” ผมว่าพลางแก้เชือกหมวกเสื้อฮู้ดที่ผูกติดปลายคางออก


     “อ๋อ น้องแบคเองเหรอลูก สบายดีไหมจ๊ะ”


     “สบายดีจ้ะ” ในเวลาแบบนี้เราก็ยังสามารถทักทายกันได้ตามปกติ แต่มีสติไหมอันนี้ไอ้แบคไม่แน่ใจ


     “เธอรึเปล่าที่อยู่บ้านเดียวกับเซฮุน” 


     “ครับ”


     “ฉันเป็นสามีเธอ ยังไงช่วยพูดให้เธอยอมกลับบ้านที” ผู้ชายคนนี้ดูหนุ่มกว่าคุณนายแต่ก็น่าจะแก่กว่าผมหรือไม่ก็พอ ๆ กับคุณเซฮุน


      ขอโทษนะครับ พวกคุณมีอะไรกันรึเปล่า


     “เราทะเลาะกันนิดหน่อย เธอเมาไม่ยอมขึ้นรถ


     “คุณนายครับผมหันกลับมาหาเธอ “อยู่ตรงนี้หนาวนะครับ ไม่สบายตัวด้วยกลับบ้านกันเถอะครับ”


     "ไม่กลับ ฉันจะไปหาลูก"


     “งั้นคุณนายไปกับผมไหมครับ กลับบ้านคุณเซฮุน” เธอค่อย ๆ พยักหน้าตอบตกลง แบบนี้ผมก็สบายใจ “ไปครับ ผมช่วยพยุงขึ้นรถ”


     “ไม่! ไม่ขึ้นรถ ฉันไม่อยากไปกับเขา” คนเมาขืนตัวงอ ดูท่าว่าจะไม่ยอมขึ้นรถง่าย ๆ  แฟนเด็กของคุณนายก็ทำหน้าผิดหวังไปดิ


     “มาครับขี่หลังผม”


     “เดี๋ยว ๆ จะไหวเหรอ” ใครอีกคนดูจะไม่เชื่อใจกันเท่าไหร่


     “ไหวสิครับ ผมเป็นผู้ชายนะ แข็งแรงมากด้วย” ผมตั้งท่ารับก่อนมวลน้ำหนักจะถูกเทลงมา


     ฮึบ! บอกเลยชิลล์ ๆ


     “เธอคงไม่อยากคุยกับคุณในตอนนี้ เดี๋ยวผมดูแลเธอเอง ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ


     ชายร่างสูงถอดแจ็คเก็ตหนังของตัวเองออกมาคลุมทับร่างภรรยา


     “ฉันฝากเธอด้วย”


     เราพยักหน้าให้กันก่อนผมจะแบกคุณนายเดินตามทางมาเรื่อย ๆ


    


     “แบคฮยอน


     “ครับ” ขานรับเสียงที่ดังจากคนด้านหลัง


     “ฉันทำตัวทุเรศมากไหม


     “ไม่หรอกครับ ตอนคุณเซฮุนเมาก็แบบนี้เหมือนกัน


     “ขอโทษนะที่ทำให้เราต้องลำบาก”


     “คุณนายก็เหมือนญาติผู้ใหญ่ของผม อย่าคิดมากเลยครับ” สัมผัสที่กระชับกอดคอเพิ่มมากขึ้น "หนาวหรือครับ"


     "แม่กลัวเราหนัก"


     "ต้องกินข้าวให้เยอะ ๆ นะครับ ตัวเบาเหมือนผมไม่ได้แบกอะไรเลย ฮ่า ๆ ๆ ๆ "


      "ช่างพูดจังเลยนะ" มุกนี้ถือว่าผ่านใช่ป่ะ เพราะผมทำให้เธอกลับมาหัวเราะได้อีกครั้ง


          บทสนทนาระหว่างเราดังมาตลอดทางจนกระทั่งถึงที่หมาย


      ลูกชายฉันไปไหน


     “คุณเซฮุนยังไม่กลับบ้านเลยครับ” ความหวังว่าจะมีใครอีกคนรออยู่ที่บ้านแต่เขากลับไม่อยู่ซะอย่างนั้น "เข้าบ้านกันเถอะครับ"


     แต่ก่อนที่ผมจะพาเธอเข้าด้านในก็ไม่ลืมที่จะหันไปพยักหน้าให้ชายอีกคนที่เดินตามหลังมา เป็นอันรู้ว่าผมพาคุณนายมาถึงบ้านอย่างปลอดภัย


     “เขาดูรักคุณนายจัง คุณนายต้องรักษาเขาเอาไว้นะครับ”


     “…..


     “คุณนา-


     “…..


     หลับไปซะแล้ว

 






 #ห้องเช่าฮุนแบค






----------------------------------------

โปรดติดตามตอนต่อไป

     มีความไม่มั่นใจว่าตัวเองแต่งออกมาได้ดีไหมเพราะห่างหายไปนาน ซึ่งเป็นช่วงที่เราประสบอุบัติเหตุเอาตัวลงไปนาบกับพื้นถนน สก๊อยงายยยย ล้มปูทางก่อนที่ผู้เราจะบิดมอไซค์คัมแบค เจ็บนี้อีกนานอะบอกเลย

     ขอบคุณที่หลายคนรออ่านและแอบมาทวงฟิคบ้างเพื่อเตือนสติว่าไรท์ควรหยุดดองได้แล้ว เชื่อใจฉันป่ะล่ะ ว่าฟิคเรื่องนี้มันมีตอนจบ แต่มันจะจบวันไหนอีกเรื่อง555555


  (25/10/2561)


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

15 ความคิดเห็น

  1. #307 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:07
    เซฮุนไปกินกาแฟถึงไหนคะ
    #307
    0
  2. #246 BabyyBaek (@faiineryx) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 01:02
    เซฮุนไปกินกาแฟลืมน้องเลยเด้อ ปล่อยให้ไปโซ้ยรามยอนมินิมาร์ท แงงงงง่
    #246
    0
  3. #236 Paranoilk (@Paranoilk) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2561 / 02:14
    สนุกมากกกกกก แงงงงชอบมากๆเลยค่ะ เซฮุนไปไหน เกิดอะไรขึ้นรึเปล่าเนี่ย เราสงสัยจงอินอ่ะ เกี่ยวกับเรื่องของไอรีน ละที่จงอินไม่ยอมให้แบคเข้าห้องอีก ปมเยอะะะ ไรท์รีบกลับมานะคะะะ หายไวๆนะค้าาา💕
    #236
    0
  4. #235 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 11:57
    เซฮุนนนน กลับได้แล้วม้างง หายไวๆนะคะไรท์แล้วไปแว๊นต่อค่าาา รออยู่น้าา
    #235
    0
  5. #234 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:08
    หายไวไวนะคะ
    กลัวถ่ายไฟเก่าจะคลุจาง
    #234
    0
  6. #233 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:37

    เซฮุนนนนเมื่ออไรรรจะกลับบบบเกิดไรขึ้นเนี่ยยยรอนะคะสู้ๆค่ะ

    #233
    0
  7. #232 namfah_lee (@namfah_lee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 10:48
    สู้ๆนะคะไรท์ ดีใจที่ยังไม่ทิ้งกันค่ะ ติดตามอยู่นะคะ

    จุดนี้แบบ เซฮุน ต้องการอะไรคะ เริ่มสนใจน้องหรือยังไง ไหนจะไอรีนอีก ถ่านไฟเก่าจะกลับมามั้ย แง้ง ไหนจะคุนแม่อีก จุดนี้ น้องไคหายไปหนายยย

    555555 รอค่ะ
    #232
    0
  8. #231 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 01:16

    สู้ๆนะคะ เราว่าฮุนตอบตกลงนี่มีการถ่านไฟเก่าบ้างละ 555 แต่ก้ลองใจดีนะ ว่าตัวเองชอบแบคขนาดไหน ก้มันชอบๆแต่ไม่ชัดเจนนี่เนาะ แต่แบคอะชอบฮุนมากๆละน้าาาา

    #231
    0
  9. #230 Baekkkkhunnnnn (@Piroonporn) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 23:39
    เซฮึนไปไหนน๊าาาา คนทางบ้านคิดถึงแย่แล้ว
    /ไรท์สู้นะครับ
    #230
    0
  10. #229 KoiiArisa-Bbh (@KoiiArisa-b) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 14:18
    ถึงว่าหายไปนาน หายไวๆนะคะสู้ๆค่ะ
    #229
    0
  11. #228 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 13:59

    รอไรท์มาต่อนะคะะะะ ฮืออแสนุกมากๆๆๆๆๆ ห่างหายจสกฟิคแบบนี้ไปนาน อ่านรอบเดียวจบคือต้องสนุกขนาไหนอ่ะ รอนะคะ
    #228
    0
  12. #227 buaranthitanadee (@buaranthitanadee) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 12:48
    หายไวๆนะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้ไรท์นะคะ
    #227
    0
  13. #223 Baekdouknow¿ (@kkbeaast) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:11
    หายไวๆนะคะไรท์ สู้ๆค่าาาาา
    #223
    0
  14. #222 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 08:05
    หายไวๆ นะคะไรท์ รอติดตามเสมอ
    #222
    0
  15. #221 knsss (@amkuni) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2561 / 07:18
    รออยู่เสมอแหละค่ะ นานแค่ไหนก็รอ หายไวไวนะคะไรท์
    #221
    0