(Ficexo) Anymore - hunbaek

  • 0% Rating

  • 0 Vote(s)

  • 9,934 Views

  • 400 Comments

  • 682 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    197

    Overall
    9,934

ตอนที่ 15 : Anymore } 14

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 938
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 70 ครั้ง
    23 ก.ย. 61



Anymore Part 14





          ช่วงเวลาราว ๆ ตีสาม แสงของท้องฟ้าสว่างวาบฉับพลันลอดผ่านม่านหน้าต่างห้องนอนใหญ่ เสียงฟ้าร้องมาพร้อมพายุฝนด้านนอกเสริมให้อากาศเย็นลงยิ่งกว่าเก่า ร่างของคนทั้งสองที่กำลังหลับใหลอยู่บนเตียงถูกคลุมกายด้วยผ้านวมผืนหนา ทว่ามันคงอบอุ่นไม่มากพอสำหรับคนขี้หนาวอย่างแบคฮยอน คนตัวเล็กนอนซุกศีรษะลงกับต้นแขนแกร่งของคนข้าง ๆ  พลางยกขาก่ายในท่าที่สบายที่สุด

 

     ออด!

 

     ออด!

 

     “อื้อ” เสียงที่ดังรบกวนการนอนปลุกแบคฮยอนให้รู้สึกตัวตื่น “เสียงอะไร หนวกหู อือออ~” ขมวดคิ้วพลางดึงชายผ้าห่มขึ้นมาคลุมศีรษะหวังหลีกหนีเสียงรบกวนรำคาญใจ ทว่าเขาก็ยังได้ยินเสียงนั่นอยู่ดี


     ออด!


          มือเรียวคลำขึ้นมาตามโครงหน้าหล่อเหลาของคนกำลังนอนหายใจเข้าออกสม่ำเสมออย่างไม่รู้อิโหน่อิเหน่


      “คุณเซฮุน”


           ร่างสูงที่กำลังนอนหลับตาพริ้มจู่ ๆ ก็ต้องมาโดนมือในความมืดตะปบปิดลมหายใจถึงกับลืมตาโพล่ง


     “คุณเซฮุน ตื่น ๆ อือ มีคนกดออด” น้ำเสียงงัวเงียฟังไม่เป็นศัพท์ คนตัวเล็กจับหน้าของเขาส่ายไปมาจนต้องรีบตะครุบมือซน ๆ นั่นจับมากุมไว้ระดับอก พร้อม ๆ กับผ่อนลมหายใจหลับตาลงอย่างไม่ใส่ใจ


     ออด!


     “อือ~ นอนไม่หลับ” เจ้าของเสียงงุ้งงิ้งฟังเหมือนลูกหมาขี้หงุดหงิดสะบัดมือออกจากการเกาะกุมเปลี่ยนมาทำในสิ่งที่เจ้าตัวคงไม่รู้ว่ากำลังปลุกปั่นเจ้าของบ้านให้รู้ตื่นทุกสัมผัสมากแค่ไหน


          มือซน ๆ นั่นกำลังเคลื่อนผ่านกล้ามหน้าท้องของชายหนุ่มต่ำลงมาเรื่อย ๆ


          เซฮุนเพียงปล่อยให้ทุกอย่างเป็นไป เขาแค่หลับตารับสัมผัสนี้ก็พอ


          หมับ!


          ฉิวเฉียด


          ฉิวเฉียดไปนิดเดียวก่อนมือเรียวจะเลื่อนถึงส่วนกลางกาย  มือแกร่งตะคลุบห้ามเอาไว้ทัน


     “ไม่เอาน่า แบคฮยอน ขืนต่ำลงไปกว่านี้นายคงจะได้รู้ว่ากำลังเล่นอยู่กับอะไร”  เซฮุนลืมตาขึ้นมามองอีกฝ่ายในความมืด ก้อนน้อย ๆ ใต้ผ้าห่มยังคงซุกศีรษะกับต้นแขนของเขา นอนนิ่งด้วยจังวะการหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ

 

     แบคฮยอนคงจะหลับไปแล้ว

 

     เขาเองก็ควรหลับตาลง


     ทว่าในบรรยากาศที่ร่างสูงเคลิ้ม ๆ กำลังจะหลับ

 

     ออด!

 

     ออด!

 

     ทนไม่ไหวแล้วโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


     ตุ๊บ!


     “โอ้ย!” เสียงร้องจากผู้ถูกกระทำ


     “หูหนวกเรอะ! ถึงไม่ได้ยินเสียงออดหน้าบ้านที่มันดังไม่หยุด” แบคฮยอนจับหมอนที่ไม่ได้หนุนฟาดอัดหน้าร่างสูงไปที


     “ฉันเจ็บนะ!” เสียงเข้มดังเล็ดลอดออกมาจากหมอนใบโตที่กำลังบดขี้บนลงใบหน้าของเซฮุน


     “เออ ตื่นสักที คุณไม่คิดจะไปดูหน่อยรึไงว่าใครมา ผมหนวกหู”  คนถูกค่อมลำตัวกระเสือกกระสนยันกายลุกขึ้นนั่ง ก่อนแสงจากโคมไฟจะสว่างเมื่อเซฮุนเอื้อมมือไปเปิดมันได้สำเร็จ

 

     ภาพตรงหน้าทำคนด้านบนหยุดมือชะงัก


     ว้อทเดอะ!


     ฟร้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


          ฟาดหมอนหนุนในมืออักหน้าร่างสูงลงมารัว ๆ จนอีกฝ่ายหงายหลังลงไปคืน 


          ชัดเจนว่าพวกเรากำลังกอดกันอยู่ในท่าที่ล่อแหลม แถมไอ้แบคคนนี้ยังดูเป็นฝ่ายรุกเขาอีกต่างหาก


          ว้อย

ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย


     “แบคฮยอน!” คนอายุมากกว่าถลึงตาดุ เรื่องอะไรที่เขาต้องยอมให้เด็กมันกระทำอยู่ฝ่ายเดียว มือแกร่งสอดเข้าล็อกท้ายทอยร่างเล็กก่อนจับเหวี่ยงให้หงายหลังตกเตียง


     “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก” แบคฮยอนร้องแหกปากเสียงหลง ความรู้สึกเสียววูบฉับพลันที่คิดว่าตัวเองกำลังจะตกลงกระแทกพื้นเบื้องล่างอย่างจัง


     แต่ไม่ใช่


     ร่างของเขาหยุดค้างกลางอากาศ


     “คุณ-! 


     พรึบ!


     “ยาห์!!!!  ไอ้บ้านี่!” ผวากอดคอร่างสูงแทบไม่ทัน 


          เสียงหัวเราะในลำคอดังพร้อมรอยยิ้มเย้าปรากฏให้เห็นเมื่ออีกฝ่ายแกล้งกันได้สำเร็จเป็นหนที่สอง


     “ไหนพูดใหม่ซิ เมื้อกี้เรียกฉันว่าอะไร” กลิ่นกายเจือกลิ่นแอลกอฮอล์ที่เซฮุนดื่มไปก่อนหน้าเหมือนจะมอมเมาใครบางคนเสียแล้ว “หยาบคายกับคนอายุมากกว่าได้เหรอโดยเฉพาะเจ้าของบ้านอย่างฉัน” การเปลี่ยนคนผิดให้เป็นคนถูกในฐานะเจ้าของบ้านยังคงยกขึ้นมาใช้ขู่กันได้เสมอ  บ้าอำนาจจริง ๆ


     “อย่าอย่าปล่อยนะ ผมขอโทษ เมื่อกี้ผมตกใจ” กลุ่มผมสีดำเงาตกลงมาปกคลุมดวงหน้าหล่อเพียงครึ่งขณะก้มหาเจ้าของใบหน้าจิ้มลิ้มที่เส้นผมลู่ลงสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วง

 

     ออด!


     เสียงนั้นดังขึ้นอีกแล้ว


     “…..


     “…..


     ขอถามอะไรอย่างนึง


     เราจะอยู่กันในท่านี้อีกนานไหม? เกร็งหน้าท้องจนซิกแพคจะขึ้นลอนแล้วเนี่ย


     “คุณเซฮุน ผมเมื่อย”

 

     ออด!


     “คุณน่าจะออกไปดู- ยาห์!” พูดยังไม่ทันขาดคำร่างของเขาก็ถูกเหวี่ยงกลับคืนสู่เตียง 


     “เข้าใจแล้ว นอนต่อเถอะ”


     “นอนต่ออะไรล่ะ ผมจะกลับห้อง” เขาดีดตัวออกห่างร่างสูงก่อนจะลุกพรวดขึ้นมายืนเลิ่กลั่กอยู่ปลายเตียง ก็พอจะรู้อยู่หรอกว่าไอ้อาการใจเต้นแรงเกินปกติกับความรู้สึกวูบ ๆ ปั่นป่วนอยู่ในท้อง สาเหตุมันเกิดจากอะไร

 

     “ประตูอยู่ทางนั้น” ร่างเล็กชะงักฝีเท้า เกือบไปแล้ว ไอ้แบคเกือบเดินไปเปิดประตูตู้

 

          คนมองตามได้แต่ยิ้มให้กับท่าทางเด๋อ ๆ ของเด็กที่หายออกจากไปห้องด้วยความไว ใช่ว่าเขาไม่ได้ยินเสียงออดที่กำลังดัง แต่ก็ขี้เกียจเกินกว่าจะลุกออกจากเตียงที่มีลูกหมาหลงมานอนด้วย ทว่าในตอนนี้มันวิ่งหนีเขาไปไวเชียว

 

          เสียงสั่นบริเวณโคมไฟข้างหัวเตียงทำให้เซฮุนต้องหยิบโทรศัพท์ที่ปิดเสียงไว้ขึ้นมาดู ก่อนร่างสูงจะรีบลุกจากที่นอนออกมาเปิดประตูหน้าบ้านหาเจ้าของเบอร์โทรที่พยายามติดต่อเขาเป็นสิบ ๆ สาย


       ความกังวลแล่นริ้วสู่ความรู้สึกของผู้ชายคนนี้เมื่อพบกับร่างของใครบางคนที่เปียกซกไปทั้งตัว


     “อึก เซฮุน” แรงสวมกอดจากอีกฝ่ายพุ่งตรงเข้าหาทันทีที่เราเห็นหน้ากัน ใบหน้าสวยชุ่มไปด้วยเม็ดฝนและหยดน้ำตาซบลงที่ไหล่กว้าง  มือแกร่งยกขึ้นมากอดตอบพลางลูบลงบนหลังเล็กที่สั่นเทา ใช้สัมผัสแทนคำปลอบโยนที่เหมือนจะทำให้อีกฝ่ายสะอื้นไห้หนักขึ้นกว่าเดิม


     “ไม่เป็นไรนะ คุณยังมีผม” 



 

 

          พายุฝนด้านนอกที่พึ่งสงบลงในช่วงเวลาราว ๆ ตีสามกว่า ดึกดื่นป่านนี้ทำไมเธอถึงได้ร้องไห้มาแบบนั้น


          ใครอีกคนกำลังยืนมองภาพเหตุการณ์ทุกอย่างอยู่ที่มุม ๆ หนึ่ง เพราะไอ้ความอยากรู้อยากเห็นของเขาแท้ ๆ ที่พาตัวเองมาเห็นคุณเซฮุนกอดกับผู้หญิง


          จู่ ๆ ก็รู้สึกใจแป้วเฉย


          เขาคงจะเหนื่อยกับเรื่องวุ่น ๆ มาตลอดทั้งวันและการอยากรู้อยากเห็นเรื่องเจ้าของบ้าน มันก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องเก็บมาคิด เด็กหนุ่มละสายตาจากภาพตรงหน้าหมุนกายเดินกลับออกมาก่อนประตูห้องเก็บของจะปิดลงอย่างเงียบ ๆ

 

 






     เช้าวันต่อมา


     อึก


     ความรู้สึกคอแห้งจนต้องกลืนน้ำลายครั้งแล้วครั้งเล่า ขณะอาการปวดหัวตุบ ๆ ปลุกผมให้ตื่นอย่างน่าหงุดหงิด


     เสียงผ่อนลมหายใจเข้าออกนั่นของใครกัน


     อึดอัด


     บางสิ่งบางอย่างกำลังกดทับบริเวณหน้าท้องของผมจนรู้สึกอึดอัดแถมทำไมอากาศมันถึงได้ร้อนขนาดนี้นะ  ปรือตาพลางเงยหน้าขึ้นไปมองเจ้าของลมหายใจที่กำลังรดรินเหนือศีรษะของผม


     อ่าเพราะผมถูกคุณเซฮุนกอดอยู่นี่เอง



     “คุณเซฮุน!” หลุดปากอุทานด้วยความตกใจแต่เสียงที่เปล่งออกมากลับเป็นเพียงลมแสนเบาหวิวของผมเท่านั้น


          เขามานอนอยู่นี่ได้ไง? ในเมื่อผมหิ้วปีกเขาขึ้นไปส่งบนชั้นสองแล้วหนิ  ฮึก! ปวดหัว ยกมือขึ้นกุมขมับทั้งสองข้าง หรือว่าผมเมาจนไม่มีสติพาคุณเซฮุนเข้ามานอนห้องตัวเองแล้วหลับตาฝันเป็นตุเป็นตะ   


          จะอะไรก็ช่างตอนนี้ผมหิวน้ำ  


          แค่ก ๆ! 


          เสียงไอแห้ง ๆ ของผมดังเป็นระยะขณะก้าวเท้ามาตามทางเดิน อยากจะหาน้ำอุ่น ๆ ดื่มแก้เจ็บคอสักหน่อย ทว่าการมาของผมกลับเจอเข้ากับใครบางคน


     พวกเราต่างมองกันอย่างตกใจ


      “คุณเป็นใครคะ” เธอเอ่ยเมื่อเห็นคนแปลกหน้าอย่างผมเดินเข้ามาในครัว


     ผมจะไม่อึ้งเลย ถ้าเธอไม่ใช่คนดังที่ใคร ๆ ต่างรู้จัก


      ไอรีน Red Violet


     “คุณเป็นใครคะ ทำไมมาอยู่ในบ้านเซฮุน” ตัวจริงเสียงจริงเหรอเนี่ย


        ว้อยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

        น่ารัก


     “สวัสดีครับ ผมเป็นคนที่มาขอเช่าคุณเซฮุนอยู่ด้วยน่ะครับ”


     “อะไรนะคะ เช่าเซฮุนงั้นเหรอ”


     “แค่ก ๆ ไม่ใช่ ๆ ผมหมายถึงห้องเก็บของน่ะครับ เช่าห้องเก็บของอยู่แค่ชั่วคราว” ผมต้องเมาพิษไข้ที่กำลังรุมเร้าอยู่แง ๆ ถึงได้พูดจาเลอะเทอะออกไปแบบนั้น แต่ผู้หญิงอะไรทำหน้าตกใจยังจ๋วย


     “ไม่สบายหรือคะ  นั่งลงก่อน ฉันจะเอาน้ำมาให้” ท่าทางหยิบจับของเธอดูรู้ว่าข้าวของอะไรอยู่ตรงไหนมากกว่าผมซะอีก 


     “ขอบคุณครับ” ผมรับแก้วจากดาราสาวยกขึ้นจิบ เธอคาดคะเนความอุ่นของน้ำได้พอดีเลย


          ผมมองดูเจ้าของใบหน้าสวยหวานกำลังยุ่งอยู่กับการจัดเตรียมอาหารเช้า รอยยิ้มของเธอดูสดใสเข้ากับบรรยากาศฟ้าหลังฝนเช่นในตอนนี้  ทั้งที่เมื่อคืนยังร้องไห้เป็นสายฝนอยู่เลย


      “เซฮุนอยู่ไหน คุณเห็นเขารึเปล่า”


     “เอ่อ” ภาพเมื่อคืนฉายอยู่ในหัวของผมเป็นฉาก ๆ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่วะ ทำไมกลายเป็นว่าคุณเซฮุนมานอนอยู่ในห้องของผมทั้งที่ตอนนั้นเขากอดอยู่กับเธอไม่ใช่รึไง แล้วผมควรตอบเธอไปว่าอะไร ในเมื่อเจ้าตัวกำลังหลับปุ๋ยอยู่ในห้องนอนของผม “ไอรีนนูน่า ไม่ต้องพูดสุภาพมากก็ได้ครับ ผมทำตัวไม่ถูก ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ”


     “เด็กกว่าอย่างนั้นเหรอ แล้วจะให้ฉันเรียกนายว่าอะไรล่ะ”


     “แบคฮยอนอ่า นูน่าต้องเรียกผมแบบนี้”


     “แบคฮยอนอ่า แบบนี้ค่อยรู้สึกเป็นกันเองขึ้นมาหน่อยจริงไหม ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ”


          ต้องให้บอกอีกกี่ครั้งว่าผู้หญิงคนนี้น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


     “แบคฮยอน!


     ไม่นะ


     เสียงนั่น


     เจ้ากรรมนายเวร



     ใครบางคนตะโกนเรียกผมออกมาจากห้องนั่งเล่น


     “เสียงเซฮุนหนิ อาหารเช้าเสร็จพอดีเลย” พูดจบเธอก็เดินไปตามเจ้าของบ้านก่อนเราสามคนจะมานั่งรวมกันอยู่ที่โต๊ะอาหาร 


     มื้อนี้ไอ้แบคยอมเป็นเศษส่วนเกินก็ได้อะ แต่ทำม้ายทำไมคุณเซฮุนต้องมาเลือกนั่งข้าง ๆ กันด้วย


     “ตื่นตอนไหนทำไมไม่ปลุกฉัน” ร่างสูงหันมากระซิบถามผมจุดประสงค์คือแบบนี้สินะ


     “เห็นคุณกำลังนอนหลับสบายในห้องคนอื่น ผมเลยไม่กล้าปลุก” กระซิบมากระซิบกลับ ผมเองก็ไม่อยากให้เรื่องของเราแว่วเข้าหูคนฝั่งตรงข้ามเหมือนกันเพราะเธออาจจะขุดเรื่องเมื่อคืนขึ้นมาเป็นประเด็นหลักบนโต๊ะอาหารก็ได้


     “หลับสบายจริงด้วยสิ คืนนี้ฉันย้ายลงมานอนกับนายดีไหม”


     “หยุดความคิดของคุณไปเลย”


     “สองคนอยู่ด้วยกันนานแล้วเหรอ” เสียงบุคคลที่สามดังแทรกบทสนทนาเสียงกระซิบระหว่างเรา


     “ไม่นานหรอกครับ ผมพึ่งย้ายมาอยู่ได้ยังไม่ถึงเดือนเลย”


     “อ๋อ เป็นผู้ชายเหมือนกันเลยสนิทกันง่ายสินะคะ”


     “เอาอะไรมาพูด ผมกับคุณเซฮุนเราไปสนิทกันตอนไหน”


     “…..


     “…..


     ฉิบหาย นี่ผมลั่นอะไรออกไป!


     “เอ่อผมหมายถึงเราไม่ค่อยมีเวลาคุยกันเท่าไหร่น่ะครับ ผมเองก็ชอบอยู่แต่ในห้อง ไม่อยากออกมารบกวนความเป็นส่วนตัวของคุณเซฮุนเขาด้วย”


     “เหรอ” เสียงทุ้มเอ่ยยานคาง


     “ครับ ฮ่า ฮ่า ฮ่า” ยิ้มแถจนสีข้างถลอกยับไปหมด เจ็บซี้ดดดดดดดดดดดดดเลยเป็นไง


     “เซฮุนจะดื่มกาแฟด้วยรึเปล่า”


     “แค่ก ๆ”


     “ไม่เป็นไร วันนี้ผมกินอาหารเช้าฝีมือคุณแล้วหนิ”


     “แค่ก ๆ ๆ”


     “ฉันไม่ได้ทำอาหารนานแล้ว รสชาติคงไม่เหมือนเดิม”


     “ไม่หรอก ยังเหมือนเดิม” คำตอบที่สวนกลับมาเล่นเอาใบหน้าหวานขึ้นสีทั้งรอยยิ้ม


     “ก็เชฟสอนฉันตั้งแต่ยังปิ้งขนมปังไม่เป็นเลยหนิคะ”


     “อะแฮ่ม!” คันคอยิบ ๆ


     “แบคฮยอนไหวรึเปล่า” ไอรีนนูน่าหันมาถามผม


     “แค่ก ๆ    ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจจะกวนตีน แต่มันเป็นจังวะที่ผมหยุดไอไม่ได้จริง ๆ”


     “งั้นก็เลิกกินซะ” ไส้กรอกเบคอนกับไข่ดาวรูปหัวใจของผมถูกคุณเซฮุนแย่งไปต่อหน้าต่อตา


     “เฮย ๆ อาหารเช้าของผมนะ คุณจะทำอะไร” เขาถือจานของผมแล้วลุกออกจากเก้าอี้


     “เดี๋ยวฉันไปทำอย่างอื่นมาให้ใหม่” 


     “ไม่เป็นไรครับผมกินได้” ว่าพลางพยายามยื้อแย่งจานในมือเขา คืนจานผมเถอะพลีสสสสสสสสส  ไอรีนนูน่าอุส่าทำเพิ่มให้ผมอีกที่นึงอะ คุณเซฮุนจะหักหน้าเธอรึไง


     “ปล่อย หยุดเห่าให้ได้ก่อนแล้วค่อยคิดจะกินของพวกนี้”  อาผมชักไม่อยากแค่เห่าแล้วสิ อยากกระโดดกัดคออีกฝ่ายแล้วฟัดให้เลือดอาบไปเลย


     “นั่นสิ แบคฮยอนอ่า นายไม่ควรกินมันแล้วนะ เดี่ยวนูน่าไปทำให้ใหม่” เธอก็เป็นอีกคนที่เอื้อมมือเข้ามาหวังแย่งจานในมือคุณเซฮุน


     “ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมไปทำเอง คุณกินเถอะไม่ต้องรอผม” ทว่าเชฟหนุ่มกลับชักมือหลบก่อนหันหน้ามาคุยกับผม “กินข้าวต้มหมู โอเคไหม”


     “ครับ” พยักหน้าตอบกลับไปอย่างไม่มีทางเลือก


          คุณเซฮุนเดินหายเข้าไปในครัวทั้งที่ยังอยู่ในระหว่างมื้ออาหารแบบนี้เลยทำให้ผมรู้สึกว่ากลายเป็นตัวปัญหาขึ้นมาซะอย่างนั้น


     “เขาเปลี่ยนไปมาก ดูใส่ใจคนอื่นมากกว่าที่คิด ทั้งที่ไม่ใช่นิสัยของเจ้าตัวเลยแท้ ๆ” ประโยคที่เหมือนว่าเธอกำลังคุยอยู่กับผม แต่ตาคู่สวยกลับจดจ้องจานอาหารของคนที่จากไป


 

          แล้วผมก็เริ่มรับรู้ถึงกลุ่มก้อนเมฆสีเทา ๆ กำลังก่อตัวขึ้นมาอีกครั้ง










#ห้องเช่าฮุนแบค


 

---------------------------------------------------------
โปรดติดตามตอนต่อไป

หายไปติดเกมมา ไม่มีอะไรจะแก้ตัว
บอกกับไรท์หน่อยว่าทุกคนยังรอการอัพฟิคอยู่นะ
สัญญาจะเล่นเกมให้น้อยลง
(23/09/2018)





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 70 ครั้ง

18 ความคิดเห็น

  1. #306 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:01
    อ้าว ยังไงอ่ะ เซฮุน เป็นอะไรกับไอรีนจ๊ะ แล้วไปนอนกอดน้องแบคได้ไงคะ
    #306
    0
  2. #219 derry94 (@poodang12345) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2561 / 13:42
    ไม่ว่าจะนานแค่ไหนเราก็จะรอน้าาาสู้ๆค่ะ
    #219
    0
  3. #218 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2561 / 10:32

    รอเสมอนะคะสู้ๆค่ะ

    #218
    0
  4. #217 amkuni (@amkuni) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 กันยายน 2561 / 15:19
    ยังเฝ้ารออย่างใจจดใจจ่ออยู่เสมอค่ะไรท์ ขอบคุณที่กลับมา
    #217
    0
  5. #216 Aritni (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 15:57

    เซฮุนชัดเจนว่าจะมาทางน้องแบคมากกก

    อย่ากลับไปหาเค้านะะ ????????

    #216
    0
  6. #215 BabyyBaek (@faiineryx) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 14:05
    ย่องเบาเข้าห้องบ่นิ่
    #215
    0
  7. #213 tawal (@tawaln04) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 24 กันยายน 2561 / 00:33
    คุณเชฟมาเนียนนอนกอดน้องอย่างนี้ได้ไงอ่ะคะ แล้วไอรีนนี่เคยเป็นแฟนเก่าเซฮุนเหรอ
    #213
    0
  8. #212 ketblabla (@ketblabla) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 23:07
    รออออเสมอนะคะ😭😭😭
    #212
    0
  9. #211 Baekkkkhunnnnn (@Piroonporn) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:52
    เอาใจช่วยเซฮุน แงงงง มีสองคนให้เลือกเลย ไอรีนดูใจดีจังอ่ะ ใจดีจริงๆหรือเปล่าน้าาาา ???
    #211
    0
  10. #210 buaranthitanadee (@buaranthitanadee) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 22:02
    ต่อเหอะจ่ะ เพิ่งอ่านวันแรกติดเรยจ่ะ รักไรท์นะคะ จะรอและจะติดตามผลงานตลอดไปนะคะ
    #210
    0
  11. #209 princessjeedz (@princessjeedz) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 21:45
    รออยู่ทุกวันค่ะ ฮือออ

    เซฮุน อะไรยังไงไหนพูด ทำไมไปนอนกอดนู๋แบคแบบนั้นคะลูกขาาาา

    ไอรีน เชฟ อารัยยังไงค่ะไรท์ อยากใส่ใจมากมาก ได้โปรดมาต่อเร็วๆนะคะ 😭
    #209
    0
  12. #208 Real_hb (@Aemikaa) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 18:19

    มีซัมธิงงงงงงง นั่นแหน่ะะะ
    #208
    0
  13. #207 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 11:57
    ไงโอเซฮุนนายชอบแบคฮยอนใช่ม้ายยยย
    #207
    0
  14. #206 Tippybutterfly (@thipkesoneh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 10:24
    ไรท์มาต่อแย้ววว ...
    #206
    0
  15. #205 Bam_Cha (@Bam_Chamaiporn04) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 10:07
    💕💕💕💕💕
    #205
    0
  16. #204 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 09:41

    น้องแบคเริ่มหวั่นไหวแล้วแน่เลย
    #204
    0
  17. #203 Pacharaporn Chiangsin (@pacharaoil) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 07:46
    รออ่านอยู่ทุกวันเลย สมการรอคอย
    #203
    0
  18. #202 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กันยายน 2561 / 07:43
    ลึกๆแล้วก็เปงห่วงแบคใข่มั๊ยล้าาา
    #202
    0