ตอนที่ 17 : Anymore } 16

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 835
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    12 พ.ย. 61




Anymore Part 16






     “แบคฮยอน!” 


     ร่างเล็กชะงักฝีเท้า เสียงใครบางคนตะโกนเรียกจากทางด้านหลัง


     “คุณเซฮุน” เขาเห็นชายหนุ่มวิ่งลงมาจากรถแท็กซี่


     “แม่! เกิดอะไรขึ้น”


     “อย่าพึ่งถามเลยครับ ช่วยผมหน่อย” ดูท่าว่าแบคฮยอนเริ่มจะรับน้ำหนักแม่ของเขาไม่ไหว เซฮุนจึงรับเธอมาอุ้มไว้แทน


     “ฝากปิดประตูบ้านด้วย” คนตัวเล็กทำตามก่อนจะเดิมตามหลังอีกฝ่ายมาติด ๆ

 

     การที่เราได้พบกันอีกครั้งสร้างคำถามมากมายผุดขึ้นในหัวของผม


     คนอะไรทำไมถึงได้ดูแข็งแรงขนาดนี้นะ อุ้มคุณนายเดินซะตัวปลิว ดูผมสิยังแอบหอบอยู่เลย

 

     เปล่าหรอกจริง ๆ แล้วที่ผมอยากจะถามน่ะ


     คุณเซฮุนไปไหนมาเหรอครับ?


     ทำไมพึ่งกลับมาล่ะ?


     คุณกินข้าวแล้วหรือยัง?


     ผมหวังว่าเขาจะหันมาตอบคำถามผมสักข้อหรือหันกลับมาพูดกับผมบ้าง...


     ผมมองดูร่างสูงทำหน้าที่ลูกกตัญญูพาคนเป็นแม่ขึ้นไปนอนบนชั้นสอง ก่อนจะเนรเทศตัวเองกลับสู่ผืนเตียงอุ่น  ๆ ในห้องเก็บของดังเดิม


     แต่ยังไงก็เถอะ การที่ไม่หันกลับมาทักกันสักคำ



     มันน่าหงุดหงิดชะมัด

 

 









     ก๊อก ๆ!


     “แบคฮยอน นอนรึยัง”


     ก๊อก ๆ !!


     “แบคฮยอน”


     ก๊อก ๆ!!!!  เสียงเคาะประตูนั่นไม่อาจฉุดสติผมที่กำลังจะเคลิ้มหลับในอีก


5



4


3


2


1

แกร็ก!!


     “แบคฮยอน” เสียงนั่นดังใกล้กว่าในคราวแรก “นายลืมกินยารึเปล่า” ชัดเจนเหมือนกระซิบอยู่ที่ข้างหู


     “อืม ช่างมันเถอะน่า”


     “ฉันบอกว่ายังไง ถ้ากลับมาไข้นายยังไม่ลดจะต้องเจอดี ไม่กลัวเลยสินะ”


     !!!


     ไอ้แบคตาสว่างโร่


     “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกก เจ็บๆ อ๊าก!!!” ตะโกนร้องออกมาสุดเสียง ใบหูของผมถูกฟันคมๆ ขบกัดไม่ยอมปล่อย “หูผมจะขาดแล้ว คุณเซฮุนหยุดนะ!!!” ยิ่งพยายามต่อต้านการกระทำของอีกฝ่ายก็เหมือนกำลังกลบหลุมฝังตัวเอง ความชื้นแฉะและสัมผัสนุ่มนิ่มชวนจั๊กจี้ทำให้ผมต้องหดคอหนี


          อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก


          เขาบ้าไปแล้วรึไง


     ฟอด!


          ที่กำลังตามมาฟัดแก้มผม


     “ออกไปนะคุณเซฮุน!” ผมผลักเขาด้วยแรงทั้งหมดที่มีพลางยันตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความโมโหทั้งที่ใจอยากจะเบะปากร้องไห้ออกมาเหมือนตอนโดนเพื่อนแกล้งสมัยเด็ก ๆ


     “แบคฮยอน”


     “เข้ามาได้ยังไง ใครอนุญาตให้คุณเข้ามา”


     “แล้วทำไมจะเข้ามาไม่ได้ หืม” เซฮุนทำหน้าตายพร้อมโชว์พวงกุญแจในมือ เหตุการณ์มันชวนให้นึกถึงเมื่อคืนก่อนที่เขาแวะมาดูอีกฝ่ายก่อนเข้านอนแต่ประตูห้องเก็บของดันไม่ได้ล็อก และแทนที่เขาจะกลับไปนอนห้องแม่อย่างที่คิดไว้กลับหมุนลูกบิดเข้ามาด้านในซะอย่างนั้น


     “คุณจะไขกุญแจเข้ามาในห้องผมหน้าด้าน ๆ แบบนี้ไม่ได้”


     “อือ นั่นสิ เมื่อคืนฉันไม่เห็นจะต้องใช้กุญแจยังเข้ามาได้เลย”


     “เกินไปนะครับ ผมเช่าห้องนี้แล้วคุณไม่มีสิทธิเข้ามาโดยพลการแบบนี้”


     “ทำไมจะไม่มีสิทธิ บ้านนี้มันบ้านฉัน แล้วฉันก็ไม่ได้เต็มใจให้ใครมาอยู่ตั้งแต่แรก”


     “หยุดบ้าอำนาจสักที!


     “ไม่พอใจก็ย้ายออกไปสิ”


     “……


     “แบคฮยอน” สีหน้าคนตัวเล็กนิ่งไป


      “ออกไป”


     “เดี๋ยว คือฉัน-” ยังไม่ทันที่เซฮุนจะได้อธิบายอะไรเพิ่ม เขาก็ถูกคนตัวเล็กไล่ผลักให้ออกจากห้อง


     “ออกไปเลยนะ อย่าคิดว่าผมจะยอมให้คุณรังแกอีก ออกไป!


     “แบคฮยอน”


     ปัง!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 


            มันอาจเป็นประโยคที่หลุดปากพูดอย่างไม่ได้ตั้งใจของเขา แต่สำหลับผมเหมือนโดนกระแทกหน้าเต็ม ๆ

 












          เช้าวันต่อมา



     แกร็ก!


          คนเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำสีหน้าตื่นเล็กน้อยเมื่อเปิดมาเจอร่างเจ้าของบ้านยืนรออยู่เบื้องหน้า


     “แบคฮยอน” ครู่เดียวที่มองหน้ากัน คนตัวเล็กหลบตาไปก่อนจะเดินเลี่ยงออกไปทันที



          ทั้งที่ไม่ต้องใส่ใจก็ได้แท้ ๆ แต่การเห็นท่าทีของอีกฝ่ายเปลี่ยนไปแบบนี้ จะไม่ให้เก็บเอาคำพูดตัวเองมาคิดคงเป็นเรื่องยาก

 




      “อรุณสวัสดิ์จ้า แบคฮยอนจะไปเรียนแล้วเหรอ” เสียงคุณนายเอ่ยทักทีเมื่อเห็นเด็กหนุ่มเดินเข้ามาในครัว


     “ครับ” แบคฮยอนเพียงขานรับพลางรินน้ำใส่แก้วเงียบ ๆ


     “กินข้าวเช้าก่อนเนอะ เดี๋ยวแม่ทำให้”


     “ขอบคุณครับ แต่ผมอาจจะไปเรียนไม่ทัน ขอตัวก่อนนะครับ”


     “จะกินไม่ทันเลยเหรอ เดี๋ยวให้พี่เค้าไปส่งก็ได้” เธอหันมองลูกชายที่กำลังนั่งจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะอาหาร “เซฮุนไปส่งน้องนะลูก” ทว่าเธอหันกลับอีกที ใครอีกคนก็ได้หายไปจากตรงนั้นแล้ว


     กินแค่น้ำแก้วเดียวจะเอาพลังงานที่ไหนไปเรียน เด็กคนนี้น่าตีจริง ๆ


     “ทะเลาะอะไรกันรึเปล่า” เธอหันกลับมาจับผิดคนที่นั่งผินหน้าชมวิวริมระเบียง


     “….


      “เซฮุนแกล้งอะไรน้อง”


     “เปล่าหนิครับ”


     “เปล่าอะไร น้องไม่เคยซึมแบบนี้  แล้วเมื่อวานไปไหนมา ร้านก็ไม่เข้า บ้านก็ไม่กลับ”


     “ผมต้องถามแม่มากกว่า ทำไมถึงมาที่นี่ด้วยสภาพแบบนั้น”


     “กล้าย้อนฉันเหรอ ตอบให้ตรงคำถาม” น้ำเสียงกดต่ำพลางแววตาดั่งเพลิงไฟลุกโชน ทำเอาลูกชายตัวดีถึงกลับกลืนน้ำลายด้วยความสยอง แม่อาจจะควงตะหลิวไล่ตีก้นเขาก็ได้


      “ผมอยู่กับไอรีน”


     คนฟังถึงกับนิ่งค้างกลางอากาศ “ยังติดต่อกันอยู่อีกเหรอ”


     “เธอเดือดร้อนน่ะครับ ผมแค่อยากจะช่วย”


     “แล้วเซฮุนอยากกลับไปมีเค้าด้วยรึเปล่า”


     เป็นคำถามที่สองแม่ลูกหันหน้ามาสบตากัน


     “ผมไม่รู้”

 

 






    #ห้องเช่าฮุนแบค










     ‘เฮ้ย! ทุกคน พวกรุ่นพี่เค้าจะเลี้ยงเหล้า ค่ำนี้อย่าลืมไปกันด้วยนะ


          เป็นสาเหตุที่ทำให้ผมกับจงอินมาโผล่อยู่ในร้านเหล้าย่านชินชน ลักษณะภายในกึ่งผับกึ่งบาร์แบบนี้ มันไม่ใช่ครั้งแรกหรอกครับที่พวกเรามานั่งรวมตัวกันอยู่ที่นี่ เพื่อน ๆ ของผมออกจะชอบการสังสรรค์นี่มากด้วยซ้ำ ส่วนตัวผมน่ะเหรอ


          โคตรจะชอบมันเลย

 

“ชารารี นารึล มีวอแฮ”

เสียงวัยรุ่นทั้งร้านตะโกนร้องพร้อมกัน

มีวอแฮ!  มีวอแฮ!

(ช่วยทำเป็นเกลียดผมมากกว่านี้ได้ไหม)

“อีเจ คือมัน แนเก มี รยอ โพอีจีมา”

(อย่าแสดงความรักที่มีต่อผมอีกต่อไป)

“ทูบอน ทาชี นอน นารึล ชัดชีมา”

 (แล้วอย่าตามหาผมอีกเลย)

“วู้ววววววววววววววววววววววววววววว!!!!!!

“นาโร อีแน อาพาฮัลเทนีกา”

(เพราะว่าใจของคุณอาจจะเจ็บเพราะผม)

** “กาจยอกา / เฮ้!  เนเกชอ/ เฮ้!   นุนมอน นอเย ชารังอึล”

(ความรักที่มองไม่เห็นของคุณนี้ เอามันไปจากผมเลยนะ)

“โมดึลเก จิบจักอินกอล นอโด อัลโกอิซจันนา”

(ทุกอย่างมันโดนครอบงำไปหมดแล้ว คุณเองก็น่าจะรู้)

“จีดกแฮดอน / เฮ้!  แน ชารังตาวิน / เฮ้!  โนดู จีวอบอรยอจวอ”

(เรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ผมจะลบมันออกไปให้หมด)

“คิลชิน อันนึน กอยา มาชีมัค ซุนกันกาจี ซารังแฮ

(ผมจะไม่หันหลังกลับไปอีก จนถึงวินาทีสุดท้าย ที่รัก ผมรักคุณ)

(Music : So Chan Whee – Tears)


“วู้วววววว!!!! GO BAEKHYUN!! GO BAEKHYUN!!! GO BAEKHYUN!!! GO BAEKHYUN!!!!!



          เสียงปรบมือพร้อมเสียงเชียร์ดังกระหึ่มเมื่อนักร้องหนุ่มจากบูชอนโชว์พลังเสียงระดับเทพ ยืนแจกยิ้มหวาน ๆ ก่อนเดินลงจากเวที


     “เฮ้ย ๆ แบคฮยอนมานั่งตรงนี้ก่อนสิเพื่อน” เสียงแจมินเพื่อนร่วมภาคของผมตะโกนมาจากโต๊ะที่มีเหล่ารุ่นพี่นั่งกันอยู่เพียบ


          ตอนแรกก็ไม่รู้สึกอับอายเท่าไหร่ที่ขึ้นไปร้องเพลงบนเวที แต่ตอนนี้เริ่มอยากมุดโต๊ะหนีกลับบ้านซะแล้ว


      “รุ่นพี่ครับ คนนี่แบคฮยอนเพื่อนผม” ต้องแนะนำตัวเป็นทางการขนาดนี้ไหม แจมินเพื่อนรัก


     “น้องคงจะคอแห้ง มึงรินน้ำให้น้องเค้าสักแก้วดิ” หนึ่งในแก๊งรุ่นพี่พูดก่อนจะยื่นแก้วมาให้ผม “รับสิครับน้อง”


          ฟองเบียร์บริเวณของแก้วกำลังทำให้ผมคอแห้งหนักกว่าเก่า ขืนยกซดที่เดียวไอ้แบคได้วูบยาวตรงนี้แน่ แต่ผมก็ปฏิเสธไม่ได้ที่จะต้องรับมันมาถือไว้ในมือ


     “เสียงดีหนิเรา” ผมคงมัวแต่สนใจแก้วเบียร์เลยไม่ทันได้เห็นว่ารุ่นพี่ที่นั่งข้าง ๆ  โค-ตะ-ระ หล่อเลยครับ


     “กลัวน้องเค้าจะแย่งงานมึงรึไง”


     “กูแค่บอกว่าน้องร้องเพลงเพราะมึงมีปัญหาอะไร”


     “คร๊าบ ๆ เชิญขุนพี่ว่าต่อได้ตามสบาย” เสียงฝั่งตรงข้ามล่าถอยกลับไป


     “แบคฮยอน นี่รุ่นพี่มินโฮ วิศวะภาคเคมี พี่เค้าเป็นนักร้องประจำอยู่ที่นี่” แจมินคือผู้ไขคำถามในหัวของผม


     “อ๋อ ยินดีที่ได้รู้จักครับ”


     “แปลกจังทำไมที่มหาลัยถึงไม่เคยเห็นหน้าน้องเลย”


     “ผมคงเป็นพวกหน้าตากลมกลืนล่ะมั้งครับ”


     “เราน่าจะได้เจอกันอีก ถ้าน้องแวะมาที่ร้านนี้บ่อย ๆ”


     “มึงมันขายของเก่ง กูว่าน้องแบคยังไม่ได้ดื่มน้ำที่กูรินให้สักอึก” อุส่าห์เนียน คิดว่าลืมกันไปแล้วเชียว “จะไม่ดื่มให้พวกพี่หน่อยเหรอครับ”


     ผมมองซ้ายมองขวากลับไร้เงาหัวคุณคิมไคที่มาด้วยกัน แล้วใครจะช่วยผม


     สูดหายใจเข้าเต็มปอด เอาวะจะได้จบ ๆ


     “หมดแก้ว! หมดแก้ว! หมดแก้ว!


     “พวกมึงแกล้งอะไรน้องกู”


     “เชี่ย! พ่อมา” จากเสียงเฮดังลั่น ตอนนี้พากันเงียบกริบทั้งโต๊ะ


     “แบคฮยอนส่งแก้วมา”


     เอิ๊กกกกกกกก~~~~~


     “เฮ้ยยย!


     “รุ่นพี่ตกใจอะไรครับ ผมเพียงอิ่มน้ำที่พึ่งดื่มเข้าไปเท่านั้น” พูดได้ตาใส ๆ  หวังว่าที่กระดกไปหมดแก้วรวดเดียวจะไม่ทำให้น้องรหัสของผมเมาในตอนนี้


     “พวกมึงนี่นะ น้องมันคอไม่แข็งก็ยังจะเชียร์”


     “น้องแม่งใจสู้ว่ะ กูชอบ”


     “ไอ้มินโฮ มึงหยุดเลย”


      “รุ่นพี่เยซองเห็นคิมไครึเปล่าครับ” เอาล่ะ น้องมันคงอยากใช้โอกาสนี้เพื่อแยกตัวออกไป ผมจะช่วยสานฝันให้เองเห็นมันเดินสวนไปทางหลังร้าน”


     “โอเคเลย ผมขอตัวไปหามันก่อน” ยังไม่ทันไปไหนไกล แค่ลุกออกจากเก้าอี้ไอ้แบคมันก็คว้าแขนผมไว้แทบไม่ทัน


     “ไหวใช่ไหม” ผมเอ่ยถามพลางมองน้องที่หัวเราะเขิน ๆ ก่อนมันจะเอ่ย


     “ข้าน้อยซึ้งในน้ำใจท่านพี่ยิ่งนัก”


     โว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

      ไอ้ไคมึงดูน้องกูต่อด้วย

 

 





 

     “มายืนสูบบุหรี่ตรงนี้นี่เอง”


     “อุส่าห์หลบมาแล้วแท้ ๆ" จงอินยืนพิงกำแพงขณะอัดนิโคตินเข้าปอดก่อนจะผิวปากพ้นมันออกมาอย่างไม่สนว่าจะทำลายสุขภาพใครหรือไม่ "เห็นแล้วไม่แปลกใจเหรอ”

 

     “คิดไว้อยู่แล้วว่านายอาจจะสูบบุหรี่เหมือนวัยรุ่นทั่วไป ไม่เห็นจะแปลก” แบคฮยอนลืมไปแล้วรึไงว่าเราไม่ได้อายุเท่ากัน


     “แล้วนายสูบบุหรี่รึเปล่า”


     “เปล่า ฉันไม่สูบ”


     “งั้นก็แสดงว่านายแปลก”


     “ยอกย้อน คุยกับนายมีแต่เรื่องกวนประสาท” ถึงจะพูดออกมาอย่างนั้นแต่ร่างเล็กก็ขยับมายืนพิงกำแพงข้าง ๆ เขา


     “หึ ไม่เหม็นรึไง ปกติคนไม่สูบก็จะบ่นไปแล้ว”


     “เหม็น แต่ไม่เป็นไร ฉันเดินมาหานายเองหนิ”


     “ทำไม ด้านในไม่สนุก?


     “ก็สนุกดี” เสียงที่แผ่วลงดูไม่ค่อยตรงกับสิ่งที่เจ้าตัวพูดออกมาสักเท่าไหร่


     “เป็นอะไร ทะเลาะกับคนที่บ้านเหรอ”


     “เรื่องปกติน่ะ”


          กลุ่มควันจาง ๆ ลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ มันคงเป็นเรื่องน่าตลกที่เรากำลังยืนดูดาวอยู่ด้วยกันหลังร้านเหล้าแบบนี้


     "แบคฮยอน"


     "หึ? ว่าไง"


      “ย้ายมาอยู่กับฉันไหม”


     “ที่คอนโดนายน่ะเหรอ”


     “อืม ห้องพี่ว่างพร้อมให้น้องอยู่ฟรีไม่มีหาร”


     "โห ขออนุญาติไปเก็บของแป๊บ"


     "เออเว้ย คราวนี้ยอมมาง่าย ๆ เลยว่ะ" จงอินมองคนตรงหน้าด้วยรอยยิ้มขี้เล่นก่อนจะเปลี่ยนเป็นน้ำเสียงจริงจัง “ฉันพูดจริง ถ้านายอยากหาที่อยู่ใหม่ ฉันก็พอจะหาให้ได้” มันไม่ได้หายาก หากเจ้าตัวอยากจะย้ายออกมาจริง ๆ


     แบคฮยอนก้มหน้าเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างก่อนจะเงยหน้าหันมาสบตากับเขา


     “ขอบใจนะจงอิน”


 






 

 

          ร่างเล็กมองภาพเบื้องหน้าก่อนจะถอนหายใจหน่าย ๆ เมื่อเดินกลับเข้ามาในร้านอีกครั้ง ดูเหมือนว่ายิ่งดึกเท่าไหร่เสียงเพลงยิ่งเริ่มมันส์ขึ้นเรื่อย ๆ เหล่าขาแดนซ์สเต็ปเทพทั้งหลายจึงพากันลุกขึ้นเต้นอย่างเอาเป็นเอาตาย นั่นจึงทำให้การเดินกลับไปหาเพื่อน ๆ ที่โต๊ะไม่ใช่เรื่อง่ายเลย สาเหตุคงมาจากเหล้าที่ดื่มไปก่อนหน้ากำลังทำให้แบคฮยอนเริ่มมึนหัว

 

      ซ่า!!!


     ซวยอะไรของผมวะเนี่ย


     “เป็นอะไรรึเปล่าครับ! ผมขอโทษที่ไม่ทันระวัง”


     ผมก้มลงมองเสื้อตัวเองที่ชุ่มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์ ใครมันเดินชนผมวะ กะจะอ้าปากด่าแต่ดันเงยขึ้นมาเห็นหน้าอีกฝ่ายซะก่อน



     รุ่นพี่มินโฮ










#ห้องเช่าฮุนแบค

 ----------------------------------------------
โปรดติดตามตอนต่อไป

เรื่องมันอาจจะซับซ้อนอย่างที่คิดจริง ๆ นั่นแหละ

ชอบที่มีคนเดาเนื้อเรื่องนะ พอได้อ่านยิ่งอยากมาแต่งต่อ

อารมณ์อยากเม้าท์มอยว่าตอนต่อไปมันเป็นอย่างนี้นะแก ทำไมเดากันเก่งจริง ๆ

เฮย ๆ เนื้อเรื่องมันมีจุดหักมุมให้เดากันไม่ถูกบ้างแหละ ฉันมั่นใจ

ปล. เชฟโอเค้าจะจับคนเมากดลงเตียงในตอนหน้า ดุเดือดเวอร์ จบการสปอย.

(12/11/2561)

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

19 ความคิดเห็น

  1. #422 @_@ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 20:07

    อิเชฟฟฟฟฟฟฟฟฟปากกกกกกกกกกกกกกกกก

    มาทำให้น้องปั่นป่วน แล้วมาไล่น้อง งอนมันหนักๆค่ะ

    อยากเชียร์ให้น้องหนีไปอยุ่กะคิมไค ชิๆๆๆๆ


    #422
    0
  2. #308 Miiwxx (@loveka) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 8 มกราคม 2562 / 09:13
    พี่เซฮุนไม่หลุดปากพูดไปแบบนั้นเลย
    #308
    0
  3. #263 snutkrita (@papapoppui) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 16 ธันวาคม 2561 / 08:33
    รอตอนต่อไปอยู่น๊าาา
    #263
    0
  4. #254 KATTYKITTYKATE (@kattykittykate) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2561 / 23:06
    รอค่าาาา
    #254
    0
  5. #253 Sebaek9404 (@Sebaek9404) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2561 / 15:20

    น้องจะย้ายออกไปไหมอ่ะทำไมเชฟถึงพูดแบบนั้นนะน่าตีจริงๆเลยแต่ว่าตอนหน้ากรี๊ดดดดดรอนะคะ555สู้ๆ

    #253
    0
  6. #252 Indysolove (@Indysolove) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:45
    รอไม่ไหวแล้ววว 😂😂😂
    #252
    0
  7. #250 fangwy (@fangwy) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 14:06
    เกาะจอรอตอนตอนไปเลยค่ะ ฮืออออออ เซฟอย่าทำอะไรน้องนะ คริๆ
    #250
    0
  8. #249 buaranthitanadee (@buaranthitanadee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2561 / 07:02
    เอิ้ววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววววว สนุกกกกกกกกกกกกกก
    #249
    0
  9. #248 knsss (@amkuni) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 01:30
    เดี๋ยวเชฟฟฟฟ อย่ารุนแรงกับน้องมากกกก
    #248
    0
  10. #247 BabyyBaek (@faiineryx) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2561 / 01:10
    น้องจะมีแอบเผื่อใจบ้างป่ะเนี่ย คนหล่อรายล้อม
    #247
    0
  11. #245 ชานมไข่มุก💦 (@kanaeng506) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 22:09

    แงงงงงง เริ่มสนุกแล้ววววรุ่นพี่มินโฮต้องชอบน้องแน่ๆๆ แล้วก็อยากให้แบคย้ายออกมาเร็วๆ เซฮุนได้ได้รู้สึกบ้าง ฮึ่ย
    #245
    0
  12. #244 ไอจัง เองนะ (@babe-buzzbuzz) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 20:50

    ใจคนมันลังเลลลลลลลลลลล

    #244
    0
  13. #243 Grubgrib_dee (@ggnat) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 12:28
    รุ่นพี่มินโฮคะ รู้นะคะคิดไรอะ
    #243
    0
  14. #242 bbh_bbh (@bbh_bbh) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 10:50

    รอตอนหน้าเลยค่ะ
    #242
    0
  15. #241 Paranoilk (@Paranoilk) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 09:30
    กรี๊ดดดดดดดด คิดจะย้ายไปอยู่ที่อื่นหรอ ไม่มีทางซะหรอก เชฟโอจัดการเด็กดื้อเลยค่ะ รอติดตามเลยยยย เซฮุนหายไปไหนมา แล้วรู้จักกับจงอินมาก่อนมั้ย คนที่มาทำร้ายดีโอคือใคร อุแงงงงง
    #241
    0
  16. #240 namfah_lee (@namfah_lee) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 08:19
    เห็นสปอยแล้วเราปูเสื่อรอเลยค่ะ กรี๊ดดดดดด >\\<
    #240
    0
  17. #239 hunhunbaekbaek (@SaMooker) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 06:51
    ห้ามย้ายนะ เซฮุนนนมาง้อแบคเร็วววว มาช่วยน้องด้วย
    #239
    0
  18. #238 mackle (@oily23) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 06:42
    กลัวใจมินโฮอย่าทำไรน้องนะ
    #238
    0
  19. #237 Real_hb (@Aemikaa) (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 พฤศจิกายน 2561 / 05:33

    น้องจะไม่ได้รับอันตรายใช่มั้ยยย
    #237
    0