ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 4 : บทที่ 2 ใครร้ายกว่า (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,152
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    23 ก.ค. 60

 



                “ไม่เข้าสามวันเลยเหรอ”

                “ผมต้องลี้ภัยสักพักครับน้า”

                นักรบบ่นกับเมฆ ลูกน้องคนสนิทที่อายุมากกว่าเกือบสองรอบในตอนเช้าที่คอนโดมิเนียมของตัวเอง หลังจากคำตอบของวาริศาเมื่อวานทำเอาเขานอนไม่หลับทั้งคืน ลางสังหรณ์บางอย่างบอกว่าเขาจะสลัดเธอไม่หลุด

                คุณอยากได้ผมมากนักหรือไง

                ก็...มาก

                น้ำเสียงหนักแน่นและแววตาจริงจังของเธอสร้างความขวัญผวาให้เขาอย่างยิ่ง ผู้หญิงอะไรน่ากลัวเป็นบ้า ปฏิเสธตรงๆ ก็แล้ว เมินเฉยก็แล้ว มึนตึงใส่ก็แล้วเธอยังไม่ล่าถอย และดูเหมือนว่าจะยิ่งรุกหนักมากขึ้นเรื่อยๆ ถึงอย่างไรตอนนี้เขาคงต้องเป็นฝ่ายถอยมาตั้งหลักก่อนจะดีกว่า

                “หนีไปก็เท่านั้นแหละคุณรบ ผู้หญิงนะ ถ้าไม่ทำให้เธอเจ็บเธอก็ไม่หยุดหรอก”

                “หมายความว่าไง”                นับรบมองคนพูดที่นั่งอย่างประเมิน แววตาของชายผู้มากประสบการณ์ทำให้เขาอดหวาดระแวงไม่ได้ “ผมไม่ทำร้ายผู้หญิงนะครับ”

                เมฆหัวเราะให้กับการคาดเดาของเจ้านายหนุ่ม อันที่จริงในอดีตเขากับนักรบถือเป็นเพื่อนร่วมงานกัน นับถือกันอย่างน้าหลานและต่างก็เป็นลูกหม้อของจอมทัพมาตั้งแต่แรกเริ่ม แต่ทว่าบุญพาวาสนาส่งให้นักรบก้าวขึ้นมาเป็นใหญ่ ข้อนี้เมฆไม่ได้กังขาใดๆ เขารู้แต่เพียงว่า หากไม่ใช่นักรบแล้ว Diamond Destiny ก็คงอยู่ต่อไปยากเหมือนกัน

                และคงเป็นธรรมดาของผู้ชายทื่อๆ เพราะแม้จะเก่งกล้าสามารถสักเพียงใด สุดท้ายก็ต้องแพ้ให้ ผู้หญิง วันยังค่ำ

                “ทำร้ายร่างกายมันหน้าตัวเมีย วิถีของชาตรี....ต้องทำให้รักแล้วหักอกซะ”

                นักรบอยากเถียงใจแทบขาด ชายชาตรีที่ไหนเขานิยามอย่างนั้นบ้าง ทว่าสิ่งที่เมฆบอกนั้นทำให้เขาต้องคิดหนักจนไม่มีแก่ใจจะโต้เถียง

                ทำให้รักแล้วหักอก

                คำนี้ก้องกังวานอยู่ในหัว เขาต้องทำถึงเพียงนั้นเชียวหรือ เพราะการหักอกวาริศานั้นเขาทำได้ไม่ยาก แต่วิธีการทำให้เธอหลงรักเป็นเรื่องที่ฝืนใจเขามากเกินไป 

                “ยังไงผมก็จะหาวิธีอื่นก่อน เรื่องอะไรจะเอาตัวไปถวายเธอถึงที่”

                “อันที่จริงเธอก็ดูน่ารักดี ทำไมคุณรบไม่ลองมองเธอใหม่ล่ะครับ”

                “น้าเมฆ” นักรบขยับตัวเอนหน้าไปหาฝ่ายซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้นวมอีกตัว “น้ามีลูกชายนี่ น้าอยากจะได้ลูกสะใภ้แบบนี้หรือเปล่าล่ะ”

                เมฆหน้าหดลงทันควัน เขามีลูกชายอยู่ในวัยใกล้เคียงกับนักรบ แน่นอนว่าเขาไม่ได้วาดภาพลูกสะใภ้ไว้ในลักษณะเดียวกับวาริศาเลย ไม่ใกล้เลยสักนิด ดังนั้นคำตอบของคำถามจึงเป็นเพียงการส่งยิ้มแห้งๆ กลับไปเท่านั้น

                นับรบถอนหายใจ คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันบ่งบอกถึงความเครียด

                “คุณรบคงไม่ได้เครียดเรื่องคุณคุณศาอย่างเดียวใช่ไหมครับ”

                “เรื่องยายบ๊องนั้นไม่รบกวนจิตใจผมมากเท่าเรื่องไอ้หมาบ้าแดนไตรหรอก น้าคิดว่ามันจะเลิกระรานเราเมื่อไหร่” นักรบคิดถึงเหตุการณ์วุ่นวายที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่องใน Diamond Destiny ผับของเขาถูกตำรวจเข้าตรวจเป็นหนที่สามของเดือนแล้ว ขืนมีอีกครั้งเดียวลูกค้าคงหนีหายหมดเป็นแน่

                “ไม่ง่ายหรอกครับคุณรบ ไอ้แดนมันเหมือนหมา อยากได้ชิ้นเนื้อก็เฝ้าวนเวียนไม่ห่างจาน”

                “ก็ลองดูแล้วกันครับน้า ถ้ามันไม่ยอมหยุดก็คงต้องเล่นบทโหด ไอ้ตำรวจกังฉินนั่นผมก็ไม่เว้น”

                “ดีครับคุณรบ ไม่อย่างนั้นเราคงรำคาญใจอยู่ไม่เลิก”

                “ผมชักจะไม่ดีใจแล้วนะ ที่นายสิงห์ทิ้งพวกเราไปมีครอบครัวแสนสุขน่ะ”

                “คุณรบไม่เข้าใจหรอก จนกว่าจะลองมีครอบครัวแสนสุขกับเขาดูบ้าง” เมฆพูดอย่างสุขุมแต่ไม่ยอมวกไปเรื่องของวาริศาอีกเพราะเกรงว่านักรบจะหาทางเป็นพ่อสื่อให้ลูกชายของเขาจริงๆ

                “ไม่มีทาง เรื่องอะไรจะฝากชีวิตทั้งชีวิตไว้ที่ผู้หญิงคนเดียวในเมื่อบนโลกนี้ก็มีแต่คนสวยๆ เต็มไปหมด”

                นักรบยกขาขึ้นพาดเขาอีกข้าง กระดิกเท้าอย่างสบายอารมณ์ ระหว่างหนียายปีศาจเขาจะหาใครมาเพื่อนแก้เหงาดี เลือกไม่ถูกเลยจริงๆ   

 

 

                วาริศาหอบหิ้วกล่องอาหารและเครื่องดื่มเต็มไม้เต็มมือเดินขึ้นลิฟต์ จุดมุ่งหมายคือชั้นบนสุดของคอนโดมิเนียมสี่สิบสองชั้น เธอสำรวจความเรียบร้อยของตัวเองผ่านเงาสะท้อนในลิฟต์แก้วแล้วยิ้มอย่างพึงพอใจ

                วันนี้เธออยู่ในชุดสบายๆ เสื้อยืดสวมทับด้วยกางเกงยีนขาสั้นเผยเรียวขาขาว ผมสีบอร์นทองยาวถึงกลางหลังบรวบไว้ที่ท้ายทอย ใบหน้าหวานแต่งแต้มเครื่องสำอางอย่างดี

                นับเป็นครั้งแรกที่เธอมาถึงคอนโดมิเนียมของนักรบ เธอรู้ว่าเขาจะต้องแปลกใจและโมโหไม่น้อยที่เธอบุกมาหาเขาถึงที่นี่ ขนาดแค่โผล่ไปที่ผับชายหนุ่มยังทำท่าจะขย้ำคอเธอตั้งหลายครั้งหลายหน แต่ถึงเวลานี้แล้วเธอคงไม่ถอยง่ายๆ นักรบจงใจหลบหน้าเธอมาสามวันแล้ว ถามคนที่ผับก็ไม่มีใครปริปากพูดว่าเขาไปไหน ฉะนั้น...ด้วยความห่วงใยอันมาล้นเธอจึงต้องบุกถึงถ้ำเสือ

                หญิงสาวหยุดยืนหน้าประตูห้องห้องหนึ่ง เธอมองเลขด้านหน้าเพื่อความมั่นใจว่าใช่ห้องของนักรบแน่ๆ ก่อนเอื้อมมือไปกดกริ่ง หญิงสาวมองไปทางกล้องวงจรปิด เธอชูกล่องอาหารขึ้นพร้อมยิ้มให้กล้องจนตาหยี

                ไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก พลันรอยยิ้มบนใบหน้าหวานก็จากหายวับในทันที ผู้ปรากฏกายหลังบานประตูไม้สูงเกือบสามเมตรไม่ใช่นักรบ แต่เป็นหญิงสาวสวยจัด สวมเสื้อเชิ้ตสีขาวของผู้ชายและวาริศามั่นใจว่าท่อนล่างของหล่อนคงสวมเพียงกางเกงชั้นใน

                “อาหารมาส่งเร็วดีนะคะ”

                หญิงสาวผู้นั้นพูดพร้อมกับยื่นมือมาดึงกล่องอาหารจากมือวาริศา ในขณะที่เจ้าตัวเอาแต่มองภาพตรงหน้าเหมือนคนตาค้าง  สาวสวยนางนี้เป็นใคร มาทำอะไรที่นี่ แล้วแต่งตัวสภาพนี้  ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าก่อนหน้านี้เจ้าหล่อนทำอะไรกับนักรบของเธอ

                ไม่ต้องบอกก็รู้....

                “นี่คุณ เป็นอะไรหรือเปล่าคะ ขอกล่องอาหารด้วยค่ะ”

                วาริศาได้สติอีกครั้งเมื่อถูกกระตุกกล่องอาหารแรงขึ้น เธอรีบกระชากมันกลับคืนก่อนจะส่งสายตาไม่เป็นมิตรให้อย่างเปิดเผย

                “อะไรของเธอ ฉันจ่ายเงินไปแล้วนะ”

                หญิงสาวนิรนามแผดเสียงดังขึ้น ส่งผลให้ชายในห้องต้องโผล่หน้าออกมาดู “มีอะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงดัง”

                ทันทีที่เจ้าของเสียงปรากฏตัว วาริศาก็ต้องเบิกตากว้างอีกรอบ คราวนี้ดวงตากลมโตแทบจะถลนออกมาจากเบ้า เมื่อเห็นว่านักรบอยู่ในสภาพสวมบ็อกเซอร์ตัวเดียวเปลือยท่อนบน  เขาอยู่ในห้องกับผู้หญิงสองต่อสองในสภาพแบบนี้ได้อย่างไรกัน ทั้งๆ ที่เธอเตรียมใจไว้ก่อนแล้วว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับหญิงสาวตรงหน้าแน่ๆ แต่เมื่อภาพเหตุการณ์ชัดเจนขึ้นยืนยันว่าสิ่งที่เธอคิดเป็นเรื่องจริง กลับกลายเป็นว่าเธอกลับรับมันไม่ได้เสียอย่างนั้น

                “คุณศา มาทำไมเนี่ย”

                “คุณรบ นี่มันกลางวันแสกๆ นะคะ คุณทำแบบนี้ได้ยังไง” วาริศาเผลอต่อว่าเขาทั้งที่สถานะของตัวเองนั้นเป็นแค่คนอื่น แต่เธออดไม่ได้จริงๆ ดีแค่ไหนแล้วที่เธอไม่ร้องไห้ออกมา

                หญิงสาวอีกคนได้แต่มองหน้านักรบกับผู้มาใหม่สลับกันไปมาอย่างมึนงง เพราะยังประติดประต่อเรื่องราวไม่ได้

                “เธอกลับไปก่อน” วาริศาตัดสินใจบอกออกไปเหมือนสั่ง เมื่อเห็นว่าเจ้าหล่อนทำหน้าตาเลิกลักน่ารำคาญ ในขณะที่ความสวยของหญิงสาวก็ขัดหูขัดตาเธอเหลือเกิน

                “เธอเป็นใครถึงกล้ามาออกคำสั่งกับฉัน”

                “ฉันเป็นเมียอีกคนหนึ่งของคุณรบ และกำลังโมโหที่เขาพาผู้หญิงเข้าห้องเป็นคนที่สิบสองแล้วภายในเดือนเดียว ดังนั้นความอดทนของฉันจึงเริ่มหมดลงและฉันอยากจะระบายความโกรธด้วยการใช้กำลัง ถ้าไม่หายโกรธก็คงต้องใช้อาวุธปืนด้วย ในกระเป๋าของฉันมีหนึ่งกระบอกบรรจุกระสุนเต็มแม็ก ฉันกลัวว่าเธอจะโดนลูกหลงตายฟรีน่ะ”   

                ใบหน้าของสาวนิรนามซีดลงทันตาเห็น วาริศาวางของในมือลงก่อนจะตะปบกระเป๋าสะพายของตัวเอง แกล้งสอดมือเข้าไปในกระเป๋าทำเป็นว่ากำลังหยิบอาวุธ

                นักรบหน้านิ่วกับการแสดงละครของวาริศา แนบเนียนจนรางวัลตุ๊กตาทองคำยังน้อยไป แต่เพราะยังมึนงงอยู่จึงทำให้เขาได้แต่ยืนมองการกระทำอันพิลึกพิลั่นของเธอโดยไม่เอ่ยอะไร   

                “ฉะ ฉันกำลังจะกลับพอดี”

                ร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตหันหลังขวับ หล่อนคว้าเสื้อผ้าของตัวเองซึ่งวางกองไว้ในมุมต่างๆ ก่อนหายเข้าไปในห้องน้ำแล้วกลับออกมาอย่างรวดเร็วชนิดที่นักรบกับวาริศายังยืนจ้องหน้ากันโดยไม่มีใครได้พูดอะไรสักคำ  

                นักรบได้สติแต่ยอมให้คู่ขากลับออกไปก่อน เพราะเขาไม่อยากให้หญิงสาวเห็นอีกด้านของเขาที่ไม่ควรเห็น และวาริศาจะได้รู้ว่าเธอคิดผิดที่กล้าแอบอ้างอะไรแบบนี้

                แม้จะหวั่นวิตกกับแววตาคมกริบที่จ้องเธอเหมือนจะกินเลือดกินเนื้อ แต่วาริศาก็ยังมีแก่ใจหันไปทำตาเถลือกถลนใส่คนที่ลุกลี้ลุกลนผ่านหน้าเธอไปจนเจ้าหล่อนแทบจะสะดุดขาตัวเองล้ม พอหันกลับมาอีกทีกลับเป็นเธอเองที่ต้องสะดุ้งเพราะนักรบกำลังกัดฟันกรอดๆ หน้าตาเครียดจัด

                “ว้าย!

                วาริศาร้องเสียงหลงเมื่อถูกกระชากเข้าไปในห้องโดยไม่ทันตั้งตัว เธอรู้สึกร่างตัวเองสั่นสะเทือนเหมือนแผ่นดินไหวและแรงดึงของเขาก็รุนแรงประดุจพายุฤดูร้อน

                เธอจะรอดชีวิตกลับไปใช่ไหม..

                “คุณรบ” วาริศาเรียกเขา นักรบไม่ตอบ เขาปล่อยมือเธอแล้วมองจ้องเหมือนราชสีห์กำลังจะขย้ำเหยื่อ  

-----------------------------------------------------------------------------------

//อะ มวยคู่นี้ เชียร์ใครดี//

ปล. ใครตามมาจาก "กลรักจอมวายร้าย" ขอมือหน่อย ^^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #1359 150221 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2560 / 22:17
    นางก็ช่างกล้านะ
    #1,359
    0
  2. #246 YulSica (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 สิงหาคม 2560 / 16:15
    แรดแบบบเด๋อๆ5555
    #246
    0
  3. #159 fsn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 สิงหาคม 2560 / 21:55
    เอากับนางซิ
    #159
    0
  4. #133 pinksoo16 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 22:48
    ตามมาค่าาาา ฮือออ คุณรบบบบ
    #133
    0
  5. #96 punpun (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2560 / 15:01
    ตามมาๆๆๆๆๆ

    ยกมือรัวๆๆๆ

    นักรบเรื่องคุรสิงห์นี่ออกแนวกวนๆๆเกรียนๆๆนะ

    แต่เรื่องนี้จะแอบร้ายใช่ไหม5555
    #96
    0
  6. #86 JB_DO_BEAU_HYUN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 22:23
    ยกมือด้วยคนนน คิดถึงคุณนักรบกับหนูสาสุดๆ
    #86
    0
  7. #85 fifa#lala (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 21:32
    ร้ายพอๆกันเลย
    #85
    0
  8. #84 haru alone (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 12:35
    ✋✋✋✋✋✋ จะพลาดได้ยังไง
    #84
    0
  9. #83 ja-aor (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 11:37
    ยกมือรัวๆๆๆๆค่า..
    #83
    0
  10. #82 Caroline H. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 02:34
    นางเหมือนคนต๊องๆ ไม่ยอมโต แต่ก็แอบน่ารัก ในความพยายามจะแรดแบบเด๋อๆของนาง 55555555555555555555
    #82
    0
  11. #80 Marnyaying (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:33
    ลำใยนางเอก เยอะไป เด่วพระเอกยิ่งได้ใจ
    #80
    0
  12. #79 Fenemachy (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:18
    ตามนักรบมาจากคุณสิงห์ แต่ตามไรท์มาตั้งแต่พี่เหนือค่าาาา 5555555
    #79
    1
  13. #78 ภริยาเซฮุน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:17
    ยกมือค่า ติดตามมาตั้งแต่พี่เหนือแล้วว
    #78
    1
  14. #77 maew6244 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2560 / 00:14
    ตามมาด้วยเชียร์นางเอกสู้ๆ
    #77
    0
  15. #76 Sasiprapamind (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 23:33
    ตามคุณสิงห์มาเลยค่าาา เรื่องของนักรบก็เด็ดเหมือนกันเลยยยย
    #76
    0
  16. #75 pim_pom (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:40
    ยกมือค่าาา ชอบม้ากกกกก
    #75
    0
  17. #74 kakfern23 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 22:34
    เอาแล้วๆ ศาแย่แน่5555
    #74
    0
  18. #73 SudaratSutam (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:58
    ยกมือค่ะ
    #73
    0
  19. #72 kunkhanok (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:57
    ตามมาจากหนูพลอยค่ะ
    #72
    0
  20. #71 ammara19 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:39
    🤔🙌🙌🙌🙌🙌🙌🙌 ตามมาถึงที่นี้เลย
    #71
    1
  21. #69 chernat (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:31
    นางเอกของเราร้ายไม่เบาเลยนะ แต่ดันมาขวัญอ่อนกับนักรบนี่สิ
    #69
    0
  22. #68 TukTun Munchisa (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:29
    ตามมาคะ ชอบคู่นี้พอๆกับคู่คุณสิงห์เลยค่าา
    #68
    1
  23. #67 jaru_95 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:27
    ตามมาเหมือนกันจร้า
    #67
    1
  24. #66 nong kan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2560 / 21:24
    ตามมาค่ะ ยกมือรัวๆๆ
    #66
    1