ร้ายเกินพิกัด [สนพ.แจ่มใส]

ตอนที่ 23 : บทที่ 11 ตกหลุมรัก (1)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,789
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 34 ครั้ง
    14 ก.ย. 60

 


              “ก็ทำไมคุณถึงจองห้องแค่ห้องเดียวล่ะคะ” ถามเสียงตระหนก

                เขาวางปากกาก่อนหันมามองคนที่ทำท่าทางร้อนรนด้วยแววตาเป็นประกายล้อเลียน “เธอเป็นอะไรของเธอกันแน่ ตกลงว่าเธอกำลังต้องการฉัน หรือกำลังกลัวฉัน ปากก็พูดซ้ำๆ ว่าอยากจูบฉัน อยากให้มีอะไรกับฉัน แต่กลับไม่อยากนอนห้องเดียวกัน ทั้งๆ ที่มันเป็นโอกาสทองสำหรับเธอไม่ใช่หรือ”

                สิ้นสุดคำพูดตรงเหมือนขวานผ่าซากนั่น วาริศาต้องกลืนน้ำลายอย่างยากเย็น ลำคอแห้งผาก ตามด้วยอาการกระอักกระอวน          

                เรื่องแบบนี้มันน่าโพนทะนาหรือยังไงกัน…

                ดวงตากลมใสเหลือบมองสีหน้าของพนักงานสาวผู้เปรียบเสมือนคนกลาง แน่ใจว่าเจ้าหล่อนได้ยินทุกถ้อยคำชัดเจน และนั่นคงเป็นสาเหตุให้วาริศาต้องเดินเลี่ยงเคาน์เตอร์โรงแรมนี้ไปตลอดสามวัน

                นักรบปล่อยให้วาริศาสติแตกไปอีกสักพัก ก่อนหันกลับมาจรดลายมือชื่อบนกระดาษสีขาวอย่างรวดเร็ว พร้อมกับสั่งอาหารง่ายๆ สองชุดโดยไม่ถามความเห็นเธออีกเช่นกัน  

                ตลอดระยะทางจากล็อบบี้โรงแรมกระทั่งถึงห้องพัก วาริศารู้สึกเหมือนเพิ่งถูกทุบด้วยค้อนขนาดใหญ่จนมึนงง เธอต้องนอนห้องเดียวกับเขาด้วยเหตุผลที่เขาพูดออกมาจริงๆ น่ะหรือ เธอจะยอมรับมันง่ายๆ โดยไม่ปฏิเสธสักนิด อย่างน้อยก็เพื่อศักดิ์ศรีของตัวเองเลยหรืออย่างไร

                คิดเท่าไหร่คำตอบก็แสนจะวกวน นางฟ้าฝ่ายดีบอกกับเธอว่า อย่าเพิ่งเลย เร็วไป แม้เธอจะต้องการเขาจนตัวสั่นก็ควรจะรออีกสักนิดแต่ความคิดฝ่ายมารก็ย้ำเตือนเธอถึงความตั้งใจแรกที่ทำให้เธอมายืนอยู่ในจุดนี้

                ให้ตายเถอะ....เธอใกล้ถึงขั้นเป็นโรคประสาทเต็มที

                การมาเที่ยวเกาะกับนักรบครั้งนี้เป็นการมาเพื่อให้เขาเชือดโดยแท้ เขารู้ทันเธอ รู้ว่าต้องทำอย่างไรแล้วเธอจะรู้สึกอย่างไร ดักเธอได้ทุกทาง        

                วาริศาบอกกับตัวเองว่าควรตั้งสติและคิดได้แล้วว่านักรบจะไม่ยอมออมมือให้เธอ การที่เขายอมคบกับเธอเพียงเพื่อพิสูจน์ว่าถึงอย่างไรเธอก็ไม่สามารถทำให้จิตใจเขาหวั่นไหวหรือรู้สึกอะไรเกินเลยกับเธอไปมากกว่านี้ได้ ส่วนการทำให้เธอประสาทเสียนั้น....เป็นผลพลอยได้ของเขา    

                พอเข้ามาในห้อง วาริศาก็โยนกระเป๋าสานใบเล็กพาดไว้บนบาร์เครื่องดื่มก่อนเดินมานั่งลงบนเก้าอี้ทรงกลมที่ปรับระดับได้  

                ห้องพักไม่ได้กว้างมากอย่างที่วาริศาคิดไว้ในตอนแรก แต่การตกแต่งก็งดงามเกินความคาดหมายเช่นกัน แค่คิดว่าเธอต้องอยู่ในห้องแคบๆ กับเขาถึงสองคืน ใจก็หวิวเหมือนจะเป็นลม สกีลการเข้าครองสติยามใกล้ผู้ชายเธอต่ำมากจนน่ารำคาญ  

                อย่ากระนั้นเลย ถึงเธอจะสองจิตสองใจว่าจะมอบความสาวให้เขาภายในวันสองวันนี้ดีหรือไม่ แต่ในกระเป๋าเดินทางก็มีคอนดอมขนาดมาตรฐานชายไทยหนึ่งกล่องนอนแอ้มแม้งอยู่ในนั้น

                เธอจะแรดอย่างมีสมอง ไม่ปล่อยให้ท้องก่อนวัยอันควร

                ในขณะที่กำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย สายตาก็เหลือบมองคนในความคิดสลับกับมองข้าวของภายในห้องเพื่อไม่ให้เขารู้ว่าเธอตั้งใจมอง ชายหนุ่มวางกระเป๋าลงแล้วหยิบโทรศัพท์ออกโทร. คุยกับใครไม่ทราบเป็นการเป็นงานอยู่หลายนาที แต่เธอไม่ได้สนใจ หากเขาจะคุยต่อไปอีกสักพักก็จะดีมากด้วยซ้ำเพราะนั่นเท่ากับเป็นการเปิดโอกาสให้เธอให้มองเขานานมากขึ้นไปอีก

                “ฉันคิดค่ามองครั้งละห้าร้อยนะ”

                นักรบเอ่ยขึ้นราวกับมีญาณทิพย์ ก่อนดวงตาสีสนิมคู่นั้นจะตวัดมองมาที่เธอ วาริศารีบหลบตาวูบเหมือนผู้ร้ายกำลังลักลอบทำผิดก็มิปาน

                นักรบหันไปคุยโทรศัพท์อีกครั้ง คราวนี้วาริศาไม่กล้าหันไปมองเขาอีก ความประหม่าที่เกิดขึ้นบ่อยๆ ยามเมื่อต้องอยู่กับเขาทำให้เธอรู้สึกไม่ชอบตัวเองเอาเสียเลย 

                เพราะอะไรเล่า...เพราะอะไรความมั่นใจของเธอจึงได้หายเหือดไปทุกวันทั้งๆ ที่เมื่อก่อนเธอเคยมีจนดูเหมือนว่าจะมากเกินไปเสียด้วยซ้ำ ทันทีที่ถามตัวเอง คำตอบก็ปรากฏขึ้นอย่างง่ายดาย 

                เป็นเพราะเขานั่นล่ะ เขาทั้งหมด ก็ใครให้นักรบตลบหลังเธอด้วยการเดินหน้าเข้าหาทั้งที่เมื่อก่อนเป็นฝ่ายเดินหนีมาตลอด เขาให้ท่าเธอ เปิดโอกาส ซ้ำยังหว่านเสน่ห์ไม่หยุดไม่หย่อน ดังนั้นถึงแม้เธอจะบอกตัวเองว่าอย่าแสดงความอ่อนไหวให้เขาเห็น เธอก็ไม่มีวันทำได้อย่างที่พูด

                “เอาแต่ก้มหน้าก้มตา กลัวเสียเงินห้าร้อยหรือไง”

                น้ำเสียงยียวนของเขาทำให้วาริศาต้องเงยหน้าขึ้นมามอง ปรากฏว่าชายหนุ่มพาตัวเองไปนั่งสบายใจอยู่บนโซฟาเป็นที่เรียบร้อย นาทีแรกเธอออกจะตระหนกที่เขาทำเหมือนว่าหายตัวได้ แต่มาคิดดูอีกที จริงๆ แล้วเธอต่างหากที่สติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวจึงไม่ทันสังเกตถึงความเคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น

                ท่าทีสบายอกสบายใจนั้นช่างแสนน่าขัดเคือง เขาทำลายฝันที่เธอวาดไว้จนไม่เหลือเค้าเดิม ไหนกัน...ความโรแมนติก ไหนคือหาดทราย สายลมและแสงเทียนในดินเนอร์ส่วนตัว 

                เพ้อเจ้อชัดๆ

                “อย่าเครียดไปเลยน่า วาริศาคนที่ยิ้มหวานๆ เมื่อกี้หายไปไหนแล้ว”

                ยิ่งแกล้งก็ยิ่งสนุก นักรบรู้สึกเหมือนว่าตัวเองกลับไปเป็นหนุ่มน้อยวัยแรกรุ่นที่มีความสุขง่ายๆ กับเรื่องแหย่สาวให้โมโห ชายหนุ่มยังยิ้มเมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามหน้ายุ่งไปอีก    

                “พอดีตอนนั่งเรือมาลมมันตีหน้าฉันจนหน้าชาไปหมด คงจะยิ้มได้อีกทีวันพรุ่งนี้เลยล่ะค่ะ”

                พรืด!!

                นับรบหัวเราะออกมาอย่างไม่คิดว่าจะได้รับคำตอบแบบนี้จากหญิงสาว วาริศาเป็นผู้หญิงดื้อรั้นและมั่นใจในความคิดของตัวเอง แต่เธอไม่มั่นใจในตัวเองเอาเสียเลย เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าการเป็นตัวของตัวเองนั้นน่ารักที่สุดแล้ว และอะไรๆ อาจจะง่ายมากกว่าการที่เธอพยายามทำให้เป็นเหมือนคนอื่นอยู่ในตอนนี้ด้วยซ้ำไป

                ใบหน้าสวยงอง้ำ ดวงตากลมโตหลุบต่ำลงอย่างไม่สบอารมณ์ ริมฝีปากอิ่มแดงระเรื่อด้วยลิปสติกมันวาวเม้มเป็นเส้นตรง 

                นักรบเผลอจ้องมองหน้าบึ้งๆ ของเธออยู่นาน กว่าจะรู้ตัวก็จนเมื่อดวงตากลมใสช้อนขึ้นมองเขาอย่างตัดพ้อ

                เขาคงแกล้งเธอมากไปจริงๆ....

                “มานั่งตรงนี้สิ”

                ดวงตากลมโตไหวระริก วาริศาใจเต้นโครมครามเมื่อเห็นว่านักรบจ้องมองเธอด้วยด้วยสายตาแปลกๆ ริมฝีปากหยักยิ้มน้อยๆ กระนั้นก็ยังดูน่าหวาดระแวงมากอยู่ดี

                “ไม่เป็นไรค่ะ ฉันนั่งตรงนี้ก็ได้”

                “ไม่อยากเป็นของฉันแล้วหรือไง ฉันเริ่มจะหวั่นไหวแล้วนะ ขืนยังช้า...เธอจะพลาดโอกาส” นักรบพูดตรงๆ

                แต่มันตรงเสียจนคนฟังรู้สึกว่าเขาไม่ได้คิดจะทำอย่างที่พูด เธอถูกโกหกมาหนหนึ่งแล้วและจะไม่ยอมพลาดท่าเชื่อเขาอีกเป็นหนที่สอง

                ในเมื่อเธอแน่ใจว่าเขาไม่คิดจะทำอะไรแน่ๆ ร่างเล็กจึงลุกเดินไปนั่งลงข้างๆ เขาอย่างว่าง่าย

                นักรบขยับตัวเบี่ยงเล็กน้อย หันหน้ามาหา

                “มานั่งแล้วค่ะ ไม่ต้องเอาเรื่องอย่างว่ามาหลอกล่อ”  

                นักรบไม่พูด เขายกมือสัมผัสเบาๆ ที่พวงแก้มนุ่ม ค่อยๆ สอดนิ้วทั้งห้าไปที่เส้นผมสลวยดำขลับ ลูกไล้นิ้วโป้งตั้งแต่ปลายคางจนถึงริมฝีปาก

                วาริศาไม่เคยได้รับสัมผัสนุ่มละมุนและใกล้ชิดแบบนี้มาก่อน เธอรู้สึกเหมือนจะตายให้ได้ กระนั้นก็ยังปรารถนารสสัมผัสนี้อย่างน่าประหลาด เธอต้องการ....แม้ว่ามันจะทำให้เธอตายอย่างนั้นหรือ

                “อย่ารักฉัน”

                เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นแผ่วเบา วาริศาได้ยินแต่คล้ายไม่แน่ใจ “อะไรนะคะ”

                “อย่า รัก ฉัน” นักรบย้ำคำพูดเดิมอีกครั้ง ในขณะที่ปลายนิ้วเรียวทุกนิ้วยังทำงาน “เพราะถ้าเธอรักฉัน เธอจะต้องลำบากมากๆ เลยล่ะ” 

                วาริศานิ่งไป น้ำเสียงของเขาที่ใช้ออกคำสั่งทอดยาวอ่อนหวานจนเธอรู้สึกเหมือนว่ายิ่งเชิญชวนเสียมากกว่า หัวใจเต้นโครมครามของจริงคราวนี้ เพราะนอกจากน้ำเสียงของเขาที่ดังก้องอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า เธอยังได้ยินเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรงเหมือนมันจะทะลุออกมาจากอก

                “คือว่าฉัน....” พูดไม่ออก ทว่าเธอได้ตอบเขาไปแล้ว...ตอบด้วยกิริยาอาการอ้ำอึ้งนั่น

                คนตัวโตเข้าใจความหมายในทันที เขายิ้มอย่างผู้ชนะ นัยน์แวววาวมีความสุข ในขณะที่ฝ่ายตรงข้ามทำเหมือนว่าจะร้องไห้ออกมา

                เธอตกหลุมรักเข้าแล้ว เธอรักเขาเข้าจริงๆ และเธอต้องตายแน่ๆ งานนี้ 

-------------------------------------------------------------------------
//อร้ายยยยยยย อีรบบบบบ เอาจริงอ่าาาาา สงสารหนูศาบ้าง จิตใจนางอ่อนไหว//


มาอีกแล้ว มาบ่อยจะเบื่อไหมคะ
ปล. ขอคอมเมนท์เป็นกำลังใจหน่อยน้า มาเถอะ มาร่วมสรรเสริญอีตานักรบกันเถอะ
v
v
v
v
v
v
ข า ย ข อ ง ต่ อ 
ผลงานของอุณหภูมิปกติมีด้วยกัน 3 เรื่องนะคะ 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 34 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,090 ความคิดเห็น

  1. #381 fsn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 20 กันยายน 2560 / 22:23
    นัยตัวร้ายเอ้ย
    #381
    0
  2. #343 pinksoo16 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กันยายน 2560 / 23:32
    มาบ่อยๆชอบค่าาาา นักรบนี่ร้ายโดนใจจริงๆ หนูศาต้องจัดการให้อยู่ๆ
    #343
    0
  3. #342 เมเปิ้ล (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 10:23
    ทำเป็นห้ามนางเดี๋ยวเถอะใครจะเป็นคนรักกันแน่
    #342
    1
  4. #341 punpun (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 10:02
    เฮียรบ.....ใครจะตกหลุมรักใครกันแน่.....

    ตัวเองง่ะ ห้ามใจให้อยู่เถอะ
    #341
    0
  5. #340 ploy_aphinya (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 09:20
    มาอีกๆๆๆๆๆๆ
    #340
    0
  6. #339 Mai Soraya (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 06:56
    มาบ่อยไม่เบื่อจ้า
    #339
    0
  7. #338 빔비 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 04:15
    นึกภาพว่าตัวเองเป็นหนูศาอยู่ตลอดเวลา อิจฉาจ้า
    #338
    0
  8. #337 YulSica (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 15 กันยายน 2560 / 00:43
    ทีใครทีมันเด้อออ
    #337
    0
  9. #336 fate2209 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 23:49
    ติดตามอยู่เสมอนะคะ หนูษาสู้ๆ
    #336
    1
    • #336-1 fate2209(จากตอนที่ 23)
      14 กันยายน 2560 / 23:50
      หนูศาาาาา (*พิมพ์ผิดซะได้ เฮ้อ~)
      #336-1
  10. #335 Chanannn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 23:18
    มาบ่อยๆนะคะ รัก
    #335
    0
  11. #334 Sasiprapamind (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 23:02
    ไรท์มาอัพทุกวันๆเลยค่าาา ไม่เบื่อออ มารออ่านเรื่องนี้ตลอดเลยยยยยย
    #334
    0
  12. #333 swypmc (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 20:36
    ไม่เบื่อค่ะ อยากให้ไรท์อัพทุกวันด้วยซ้ำ สู้ๆนะคะ ติดตามค่าาา
    #333
    0
  13. #332 0852930889 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 20:35
    มาบ่อยๆสิคะดีชอบๆๆ❤❤❤
    #332
    0
  14. #331 Red_Lipstick (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 20:14
    มาบ่อยสิดีค่ะ มาทุกวันเลยยย ไม่เบื่อ
    #331
    0
  15. #330 อัศวินสืดำ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 19:19
    ทั้งเจ้านายทั้งลูกน้องห้ามสาวรักทั้งคู่เลยเนอะ รอดูว่ารบจะเข้าสมาคมเกียมัวอีกคนป่าว
    #330
    0
  16. #329 chanutratrisirt (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 18:36
    มาบ่อยๆเลยค่ะขยันอ่อย..เรื่อยๆ..ชอบจริงๆเลย...เดี๋ยวนางเอกก้อชิ่งหนีแล้วล่ะ....5555
    #329
    0
  17. #328 Phannipha(Ying) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 18:16
    นางเอกของเราจะไม่หัวใจวายตายก่อนหรอคะไรเตอร์
    #328
    0
  18. #327 Sirinda Chairat (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 17:32
    มาบ่อยๆเถอะค่ะ ชอบบบบบ
    อ่านคุณสิงห์จบแล้ว อยสกอ่านคุณรบต่อเลย อยากได้เป็นเล่มมากๆ
    #327
    0
  19. #326 TukTun Munchisa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 16:35
    มาบ่อยๆคะ ชอบเรื่องนี้มาก ลุ้นทุกตอนคะ
    #326
    0
  20. #325 @pakaho@NaRaK (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 16:32
    มาบ่อยๆไม่เบื่อค่ะ กลัวไม่มา อิอิ ถึงขั้นต้องมาเม้นหลังจากแอบอ่านมานาน
    #325
    0
  21. #324 lihoo (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 16:27
    ร้ายกาจมากกก อย่าให้ถึงเวลาเอาคืนนะ จะหัวเราะเยาะเลย 55
    #324
    0
  22. #323 เฟย์ (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 16:04
    มาบ่อยๆไม่เบื่อค่ะ ติดตามรอค่ะ มาเอาใจช่วยวาริศาอยากให้คุณรบวิ่งตามนางบ้างนะคะ 😁
    #323
    0
  23. #322 pim_pom (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 15:40
    มาบ่อยๆค่ะไรท์รอทู๊กกกกกกวัน
    และรอวันนักรบสยบแทบเท้าริศาด้วย
    #322
    0
  24. #321 berrybobie (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 15:33
    ไม่เบื่อเรย...
    #321
    0
  25. #320 JB_DO_BEAU_HYUN (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 14 กันยายน 2560 / 14:46
    สาาาาา ขอแทนได้มั้ย
    #320
    0