สะพานซ้อนกล

ตอนที่ 83 : ล้มกระดาน 100% (จบ)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    22 ธ.ค. 63

หลังจากวันนั้น...

การดำเนินการด้านคดีความมีความคืบหน้าไปมาก วีรชัยถูกฝากขังและถูกเจ้าหน้าที่คัดค้านการประกันตัวเพราะข้อหาอุกฉกรรจ์และมีพฤติการณ์หลบหนี คาดว่าเขาและนายโก้คงติดคุกยาว แค่ข้อหาพยายามฆ่าก็หนักหนา นี่ยังไม่รวมข้อหาอื่นและคดีแพ่งที่พัทธดนย์ฟ้องเรียกค่าเสียหายโทษฐานทำให้ Spell เสียชื่อเสียงและเสียรายได้จากการจัดฉากใส่ความของวีรชัย ส่วนนายแมนถูกกันไว้เป็นพยานตามคาด

และถึงแม้เวลาจะผ่านมาหลายสัปดาห์ แต่ข่าวการจับกุมตัวเจ้าของบริษัทคอมพิวเตอร์พร้อมเหล่าสมุนก็ยังคงเป็นที่พูดถึง โดยเฉพาะเมื่อคนในวงการได้มารวมตัวกันเพื่อจัดแสดงผลงานภายใต้โครงการกรีนไอที

งานสำคัญซึ่งเป็นการร่วมมือกันระหว่างภาครัฐและเอกชนที่ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ณ ห้างหรูกลางใจเมือง งานนี้ท่านรัฐมนตรีให้เกียรติเดินทางมาเปิดงานและยังแวะเยี่ยมชมตามบูธของผู้ประกอบการแบรนด์ต่างๆ ที่แห่นำนวัตกรรมรักษ์โลกออกมาจัดแสดง ขาดก็แต่บริษัทคอมพิวเตอร์สัญชาติไทยแท้รายเดียวเท่านั้น

วันนี้พัทธดนย์ยุ่งวุ่นวายเสียจนไม่มีเวลาหาอะไรใส่กระเพาะตั้งแต่เช้า จึงอ้อนหญิงสาวข้างๆ กายขณะลูบท้องที่ร้องลั่น “ไปหาอะไรกินกับผมหน่อยสิ ผมหิวมากเลย” 

“หิวขนาดนี้กินทั้งห้างเลยดีไหม หรือจะเลยเถิดกินเจ้าของห้างไปด้วยก็คงได้ เห็นเขาเชิญชวนอยู่นี่” ขวัญจิราหน้ามุ่ย ประชดที่เห็นสาวๆ พากันรุมล้อมเขา โดยมีหนึ่งฤทัยเป็นผู้นำทีม

“ไม่เอาหรอก ผมไม่ได้อยากกินอะไรเยอะแยะ...ผมอยากกินแค่ขนม”

“อ้าว เมื่อกี้บอกว่าหิวมาก กินแค่นั้นจะอิ่มเหรอ”

“ไม่ใช่อาหาร แต่ผมหมายถึง...คุณ” คนเสน่ห์แรงทำตาวิบวับ ส่งความปรารถนาตามที่พูดผ่านมาทางสายตาแล้วถามซ้ำ “จะยอมให้กินไหมล่ะ”

“ทะลึ่ง...”

“ว่าผมไม่ได้นะ คุณต่างหากที่เปิดประเด็น” เขาไม่สะทกสะท้าน แถมยังอ้อนซ้ำ “ขนม...ไม่ใจอ่อนจริงๆ เหรอ นี่ผมก็ทำตัวเป็นแฟนที่ดี ลดความเจ้าเล่ห์ตอนอยู่กับคุณลงไปตั้งเยอะแล้วนะ”

ได้ยินคำเขากระเซ้ามันก็ชวนให้หวั่นไหว แต่จะยอมให้เกินเลยถึงขั้นที่เขาขอก็คงไม่ใช่เร็วๆ นี้ หญิงสาวจึงคิดถ่วงเวลาให้กับความไม่พร้อมของตัวเอง

“รอไปเถอะ ตราบใดที่ป๊ากับแม่ยังไม่ยกหนมให้คุณ บอกเลยว่า...อย่าหวัง”

ขวัญจิรายิ้มอย่างเป็นต่อ เพราะรู้ดีว่าบุพการียังไม่เปิดใจยอมรับว่าที่ลูกเขยคนนี้สักเท่าไหร่ และพัทธดนย์คงต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะซื้อใจป๊ากับแม่ได้สำเร็จ

“ได้...ผมรอได้อยู่แล้ว แต่ถ้าถึงเวลานั้นจริงๆ คุณอย่าเบี้ยวก็แล้วกัน”

เขาสบตาเธออย่างมีนัยยะ แต่ขวัญจิรากลับทำไม่รู้ไม่ชี้แล้วเลี่ยงเปลี่ยนเรื่องไปเสียเลย “แต่ตอนนี้...ไม่ว่าอะไรคุณคงไม่ทันได้กินแล้วล่ะ ท่านรัฐมนตรีมาโน่นแล้ว”

พัทธดนย์คอตก สงสัยเขาต้องทนหิ้วท้องรอจนกว่าประธานเปิดงานจะออกไปจากพื้นที่จัดแสดงของ Spell กระมัง

ท่านรัฐมนตรีพร้อมผู้ติดตามชมผลงานที่จัดแสดงตามบูธต่างๆ กว่าจะมาถึงจุดที่ชายหนุ่มปักหลักรออยู่ก็นานพอสมควร แต่พอได้ชมผลงานของ Spell ก็ชมเปาะ

“นวัตกรรมของ Spell นี่น่าสนใจมากเลยนะ มีอะไรแปลกๆ ใหม่ๆ ที่ผมไม่เคยเห็น แถมยังไม่ทำลายสิ่งแวดล้อมเสียด้วย คุณนี่เก่งจริงๆ นะ อายุยังน้อยแต่ช่างคิดช่างทำได้ขนาดนี้”

“ขอบคุณครับ แต่ก็คงต้องชมทีมพัฒนาผลิตภัณฑ์ รวมถึงทีมวิจัยตลาดของ Spell ด้วย” เขาถ่อมตัว

“แล้วเป็นยังไงบ้าง ได้ข่าวว่าคุณกับรัฐเขตนัดประชุมนอกรอบกันที่โกดังเก่าหลังจบประชุมคราวก่อนด้วยนี่ ความจริงก็ไม่น่าต้องทุ่มเทขนาดนั้นก็ได้” ผู้อาวุโสกว่าแซวทั้งหัวเราะลั่น

“มันบังเอิญน่ะครับ โชคดี...บัดดี้ที่ไปด้วยกันพอจะพึ่งพาได้อยู่” ชายหนุ่มยิ้ม รู้ดีว่าวีรกรรมของเขาเป็นที่เลื่องลือ แต่ไม่คิดว่าจะโด่งดังขนาดที่คนในรัฐบาลจะให้ความสนใจ

“ไม่บังเอิญล่ะมั้ง แล้วไหนล่ะ...อุปกรณ์สื่อสารแบบใหม่ของ Spell ที่ใช้ตอนนั้นน่ะ เขาว่ามันล้ำสมัยมาก ผมอยากเห็นของจริงสักครั้ง”

“ไม่ได้เอามาจัดแสดงในงานนี้หรอกครับ เพราะมันยังอยู่ในขั้นทดลอง ยังถือเป็นความลับทางธุรกิจของ Spell อยู่น่ะครับ” พัทธดนย์ยอมรับตามจริง แต่กลับทำให้อีกฝ่ายฉงน

“อ้าว แต่รัฐเขตเขาเห็นแล้วนี่ อย่างนี้ไม่กลัวว่า Wish จะได้ไอเดียไปผลิตตัดหน้ารึ”

“Wish ไม่กล้าหรอกครับ เพราะเขารู้ดีว่าค่าลิขสิทธิ์ที่จะต้องชดเชยให้ Spell มันสูงลิ่วจนประเมินมูลค่าไม่ได้” จอมเวทหนุ่มยิ้มมุมปากแบบที่เขาชอบทำบ่อยๆ

ก็ไม่เชิงว่าเขาจะเชื่อใจคู่แข่งหรอก แต่มั่นใจว่าหมอนั่นคงไม่คิดทำเรื่องทำนองนี้อีกเป็นครั้งที่สอง แค่ความผิดในอดีตเพียงครั้งเดียว รัฐเขตก็พลาดโอกาสที่จะรักษาคนที่แอบรักมาแสนนานไว้กับตัว

“อ้าว...ท่านรัฐมนตรีติดลูกคุยอยู่กับน้องดนย์นี่เอง”

สาวใหญ่เจ้าของสถานที่แวะเวียนกลับมาอีกครั้ง หลังจากไปดูแลความเรียบร้อยในฐานะแม่งาน แต่แทนที่ผู้รับผิดชอบโซนจัดแสดงของ Spell จะอยู่ต้อนรับขับสู้ เขากลับใช้เธอเป็นข้ออ้างในการชิ่ง

“ถ้าคุณหนึ่งมีธุระกับท่านรัฐมนตรีก็เชิญได้เลยนะครับ ผมขอตัวก่อน”

อีกมุมหนึ่งของงานซึ่งคนพลุกพล่านน้อยกว่า ขวัญจิราที่เดินออกมาหมายจะหาซื้อของกินรองท้องให้พัทธดนย์กลับต้องชะงักฝีเท้า เมื่อพบใครบางคนยืนอยู่

“พี่เขต”

“ขนมจะไปไหนเหรอ ให้พี่ไปเป็นเพื่อนไหม”

“ไม่เป็นไรค่ะ หนมไปเองได้”

“กลัวดนย์เข้าใจผิดเหรอ”

ขวัญจิราเงียบไปพักหนึ่ง ก่อนตอบเขาอย่างตรงไปตรงมา “เมื่อก่อนหนมไม่เคยกลัวเลยนะคะ หนมไม่สนใจว่าเขาจะคิดยังไง เข้าใจยังไงด้วยซ้ำ ต่อให้ความรู้สึกที่หนมกับเขามีมันชัดเจนขึ้น หนมก็ไม่กลัวอยู่ดี เพราะพี่เขตเป็น...พี่ชาย ที่ผ่านมาหนมไม่เข้าใจเลยว่าคุณดนย์จะโกรธทำไม จะหึงทำไม จนกระทั่งหนมรู้ว่าพี่เขต...คิดอะไรกับหนม”

รัฐเขตถอนใจเมื่ออีกฝ่ายพูดมาถึงตรงนี้ “ขอโทษนะที่ความรู้สึกของพี่ทำให้ขนมอึดอัด แต่เราก็เคยบอกพัทธดนย์ว่ารักพี่ไม่ใช่เหรอ”

“ค่ะ หนมบอกเขาว่ารักพี่เขตมาตั้งแต่แปดขวบ”

คราวนี้กลายเป็นพ่อมดไฮเทคที่นิ่งเงียบเพราะกำลังเปรียบเทียบความรู้สึกของตัวเอง เมื่อก่อนเขาเคยหวังว่าถ้าได้ยินคำบอกรักจากขวัญจิรา เขาคงมีความสุขมากกว่าอะไรทั้งหมด แต่พอได้ยินเข้าจริงๆ มันกลับไม่ได้เป็นอย่างนั้น เพราะคำรักที่ว่าไม่ได้หมายถึงความสัมพันธ์ของหนุ่มสาว แต่ถ้าถามว่าผิดหวังหรือเสียใจไหม...ก็ไม่ใช่

ชายหนุ่มยิ้มพร้อมยอมรับความจริง ขณะจ้องไปยังตาวาวใสที่เคยตราตรึงใจเขามาเนิ่นนาน ทว่าวันนี้เห็นทีคงต้องปลดพันธะระหว่างเขาและคนตรงหน้าลงเสียที

“ถ้าพี่จะยกหนี้ให้...ขนมจะว่ายังไง”

“ไม่เอาค่ะ หนี้นั่นเป็นส่วนที่ลุงจักรกฤษณ์ช่วยเหลือครอบครัวหนม ยังไงหนมก็ต้องใช้คืน”

“งั้น...กลับมาทำงานที่ Wish ไหม”

“ไม่ได้หรอกค่ะ พี่เขตอย่าลืมนะว่าตอนนี้หนมเป็นผู้ถือหุ้นของ Spell แล้ว จะให้กลับไปทำงานที่บริษัทคู่แข่งได้ยังไง อีกหน่อย Spell จ่ายเงินปันผล หนมก็มีเงินไปใช้หนี้พี่เขตสบายเลยค่ะ” 

ขวัญจิรายิ้มอย่างมีเลศนัย รอยยิ้มที่รัฐเขตฟันธงได้ทันทีว่าเธอเลียนแบบมาจากแฟนหนุ่มอย่างไม่ต้องสงสัย

“นี่เรายังไม่คืนหุ้นให้พัทธดนย์เหรอ”

“จะคืนทำไมล่ะคะในเมื่อเขาเป็นคนยกให้หนมเอง หนมกะว่าจะยึดหุ้น Spell เป็นการลบเหลี่ยมคนเจ้าเล่ห์ซะหน่อย ถ้าเจ้าแผนการมากนัก...หนมจะยึดไว้ยาวๆ เลย คอยดูสิคะ”

รัฐเขตเหมือนกำลังจะพูดอะไรสักอย่างแต่ชะงักกะทันหัน เพราะเห็นร่างสูงสง่าย่องมาด้านหลังขวัญจิรา แถมร่างนั้นยังยู่ริมฝีปากเป็นสัญญาณให้เขาเงียบไว้เสียอีก

“เผลอไม่ได้จริงๆ นะ หนีมาคุยกับเขาอีกจนได้”

“อุ๊ย!!...” หญิงสาวตกใจจนเกือบสะดุ้งเมื่อคนที่นินทามาอยู่ในระยะเผาขน

“ถูกจับได้คาหนังคาเขาขนาดนี้ จะแก้ตัวว่ายังไง” พัทธดนย์เข้ามายืนซ้อนหลังร่างค่อนข้างบางแล้วโอบไหล่เธอไว้

“แก้ตัวไม่ได้ ก็...หนีสิ” ขวัญจิราไม่พูดเปล่า แต่เอาศอกกระทุ้งเข้าช่วงท้องคนตัวโตอย่างจังแล้ววิ่งปรู๊ดออกไป

“หน็อยแน่...” ชายหนุ่มเอามือกุมบริเวณที่ถูกประทุษร้าย สายตายังแกล้งอาฆาตยัยตัวแสบที่หันกลับมาแลบลิ้นปลิ้นตาใส่เขาก่อนจะวิ่งหายเข้าไปในฝูงชน

รัฐเขตหัวเราะเบาๆ อย่างสาแก่ใจแต่ไม่ได้จริงจัง “แล้วนี่นายจะไม่เอาหุ้นคืนจากขนมเหรอ”

“ปล่อยให้ได้ใจไปก่อน ถ้าฉันเช็กบิลเมื่อไหร่ ขนมจะหอบเอาหุ้นมาคืนแทบไม่ทัน” 

“ก็อย่าให้มันโหดนัก ถือซะว่าฉันขอในฐานะ...พี่ชาย”

“ไม่รับปากนะ เมื่อกี้นายก็เห็น นับวันขนมยิ่งร้ายกาจขึ้นเรื่อยๆ” พัทธดนย์ว่าพลางเอามือลูบท้อง ให้ตายสิ...ความรู้สึกที่ทั้งจุกทั้งหิวไปพร้อมๆ กันมันเป็นอย่างนี้นี่เอง

“ตอนอยู่ที่ Wish ไม่เห็นเป็นแบบนี้นะ ขนมก็คง...ปรับตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อมน่ะ ถ้าไม่ร้าย...จะรับมือกับนายได้ยังไง” คำพูดของรัฐเขตเหมือนจะหลอกด่า แต่ถ้าคิดตามให้ดีจะรู้ว่าเขาต้องการสื่อถึงความคิดและการกระทำของขวัญจิราต่างหาก

“ก็จริง...ถ้าขนมไม่ซ้อนกลฉัน ยอมเป็นสะพานให้ฉันข้ามไปหาความลับจากนายตามเกมง่ายๆ ละก็ ป่านนี้ไม่นายก็ฉันคงต้องแหลกกันไปข้างนึง”

“แต่ก็ต้องขอบคุณขนมนะ ที่พยายามให้เราสองคนผูกมิตรกัน ฉันก็โล่งใจที่ได้ช่วยนาย ได้ไถ่โทษเรื่องผิดพลาดในอดีต ไม่งั้นก็คงต้องรู้สึกผิดหรือไม่ก็ระแวงไปตลอดชีวิต”

“อยากล้มกระดานไหม สงครามธุรกิจระหว่าง Wish กับ Spell น่ะ ลืมเรื่องความผิดพลาด บุญคุณ ความแค้นทุกอย่างให้หมด แล้วต่อจากนี้เราจะสู้กันด้วยความสามารถล้วนๆ” จอมเวทแห่ง Spell เสนอสิ่งที่เขาอยากทำและเชื่อว่าอีกฝ่ายก็คิดไม่ต่างกัน

“ได้อยู่แล้ว ฉันรอโอกาสนี้มาตั้งนาน รับรองเลยว่าจะไม่มีทางออมมือแน่ ดีล!” รัฐเขตยื่นมือมาเป็นเชิงให้สัญญา

“ดีล!” พัทธดนย์เองก็ไม่รอช้า จับมือกับพ่อมดแห่ง Wish เพื่อแสดงถึงมิตรภาพเช่นกัน

มิตรภาพที่มีต่อคู่แข่ง...และคู่หู

- จบ -

***************************************
 

ถ้าขึ้น Status ว่าจบแค่คตรงนี้จะได้มั้ยนะ...

ไม่ได้สิเนอะ...

ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวไรท์จัดตอนพิเศษให้อีก 2 ตอนนะคะ ประเดิมด้วยตอนของพี่เขตก่อนเลยดีมั้ย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4 ความคิดเห็น