( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 36 : ๓o - อย่าปล่อยแมวไว้กับตัวพิกซี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    31 ต.ค. 60









บทที่ ๓o















_________________________________________________________________________________________________________








ชายหนุ่มสองคนที่อยู่ในชุดลำลองของเดิร์มสแตรงก์เดินออกมาจากประตูทางเข้าของเรือสำเภาที่ถูกจอดไว้อยู่นานหลายเดือน แต่อีกไม่นานมันคงเคลื่อนตัวกลับไปที่ที่มันจากมา


คังแดเนียลหันสายตามองคนที่ยืนน้ำตาหนองหน้าอยู่ด้านหน้าหลังจากที่เขาเพิ่งผุดลุกดันตัวเองออกจากการงีบหลับในเวลาช่วงค่ำ ออกมาหาคนบางคนที่ส่งจดหมายมาบอกเขาผ่านทางเตาผิงพร้อมกับเพื่อนรักของเขาอีกคนอย่างจูจินอู


ถึงแม้เจ้าตัวยังไม่ได้หลับแต่การที่ถูกเรียกมาในเวลากลางคืนแบบนี้ก็น่าหงุดหงิดใช่เล่น


ถ้าไม่ใช่เพราะน้องชายที่สนิทก็คงไม่มีทางออกมาแน่นอน



จินอูถอนหายใจออกเมื่อปรับโฟกัสได้


งอแงอะไรดึกๆดื่นๆวะแดเนียลเอ่ยถามพร้อมกับกอดอกมองใบหน้าคนอายุน้อยกว่าที่ดูหมองลงจากวันที่แล้วอย่างเห็นได้ชัด พร้อมกับหันไปส่งสายตาเพื่อนที่กำลังมองอยู่เช่นเดียวกัน


โทษพี่ แต่ผมอยากหาคนคุยด้วยตัวการที่ขัดขวางการงีบหลับของเขาทั้งคู่เอ่ยขึ้นด้วยนำเสียงที่ติดสะอื้น


ให้ตาย


อายุป่านนี้แล้วยังร้องไห้เป็นเด็กๆอยู่เลย


พี่ชายมึงก็คุยกับมึงไม่ได้หรอเป็นจินอูที่ถามขึ้นบ้าง


พี่แบคโฮไม่เคยสนใจอะไรผมอยู่แล้วอีกคนว่า พลางส่งเสียงอย่างคนหงุดหงิดออกมาจากลำคอ


มึงเนี่ยนะควานลินทำคนเขาเดือดร้อนกันไปทั่ว ก่อนหน้านี้ก็ไอ้จีฮุนไม่ใช่หรอที่วิ่งวุ่นดูแลชีวิตมึงเนี่ยแดเนียลว่าต่อ


ผมแม่งโคตรตัวปัญหา ไม่แปลกที่เขาจะตัดใจจากผมเร็วขนาดนั้นควานลินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงเหมือนคนน้อยใจ จนพี่ทั้งสองต้องเลิกคิ้วมองอย่างสงสัย


คราวนี้เป็นอะไรอีกละ? คราวที่แล้วกูก็อุตส่าห์หาโอกาสให้มึงได้เคลียร์กัน แต่มึงก็ทำพังเขาพูดถามตามความเห็น พร้อมกับเปิดปากหาวออกมา


ขอโทษพี่—”


ที่มึงทำกับเขามันไม่ใช่เล่นๆ เป็นกูจะสาปให้ตายจริงๆแดเนียลเอ่ยอีกครั้ง ก่อนจะย้ายร่างตัวเองไปอยู่ที่ขอบของท่าเรือ พร้อมเท้าแขนลง


พี่อย่าย้ำสิ ผมสำนึกผิดแล้วคนตัวสูงเอ่ยตอบ


แล้วสรุปเป็นไง สารภาพแล้วโดนเขาปฏิเสธมาหรือไงจินอูที่เงียบไปนานไม่รู้ว่ากำลังใช้ความคิดหรือหลับในอยู่กันแน่ เอ่ยขึ้นบ้าง


ก็ไม่เชิง แค่ผมแค่ไปขอโทษเขา ไม่ได้สารภาพอะไร—“ ควานลินเว้นวรรค ก่อนจะพูดต่อ คราวนี้เขาให้อภัยนะ ผมแม่งโคตรดีใจ แต่เขาก็บอกเรากลับไปเป็นเหมือนเดิม เพราะเขาไม่อยากกลับไปอยู่จุดที่ทำให้เขาเจ็บอีกแล้วควานลินพูดด้วยน้ำเสียงที่ราวกับคนอ่อนแรง ก่อนจะถอนหายใจยาวๆ


แล้วไงต่อ


ไม่ไงต่ออ่ะ ผมก็ยอม แล้วก็ถอยออกมา ซอนโฮพูดเหมือนไม่รู้สึกกับผมแล้วแดเนียลยกยิ้มเมื่อคนเป็นน้องพูดจบ ก่อนจะพเยิดหน้าไปที่เพื่อนอีกคน


เชิญมึงตามสบายครับจูจินอู


ปัญหาเล็กน้อยไม่คุ้มถ้าให้เขาเข้าไปช่วย



จินอูก็พยักหน้าอย่างรู้กันแล้วหันตัวไปกอดคอคนเป็นน้องให้ก้มมาอยู่ระดับที่เตี้ยกว่า


เมื่อไหร่จะโตสักทีวะ แค่นี้ยังต้องให้กูบอกอีกหรอ?” แดเนียลละสายตาจากผืนน้ำหันมามองหน้าคู่สนทนาทั้งสอง พร้อมกับที่จินอูเอ่ยด้วยเสียงเบื่อหน่าย


พี่จะให้ผมทำไงวะควานลินเอ่ยถามบ้าง


กูรู้จักมึงมาตั้งแต่มึงยังเด็ก ตอนเรียนที่เดิร์มสแตรงก์มึงก็เอาแต่ตามติดกู ทำไมถึงไม่ซึมซับความกล้าไปจากกูหน่อยวะเป็นแดเนียลที่เอ่ย


พี่แดน—“


เข้าใจว่ากับจีฮุนก่อนหน้านี้มึงไม่ได้แสดงความรู้สึกออกมาขนาดนี้ เพราะจีฮุนแม่งเดาความรู้สึกมึงออกทุกทาง แต่นี้คือซอนโฮไง ไม่ใช่จีฮุน ซอนโฮไม่มีวันรู้ความรู้สึกมึงจนกว่ามึงจะพูดออกมาหรอกนะ ถึงมึงจะแสดงออกมากแค่ไหนก็ตามและจินอูก็เอ่ยร่ายยาวพร้อมกับตบไหล่ของอีกคนอย่างรุนแรงตามแรงอารมณ์ของตัวเอง


แต่ผม ผมกลัวว่าซอนโฮจะไม่เชื่อความรู้สึกผม


กลัวไปทุกเรื่องเลยนะ กลัวที่จะเผชิญหน้ากับจีฮุนจนต้องหนีมาอยู่นี้ กลัวที่จะแพ้แบคโฮเลยต้องพยายามเอาชนะขนาดนี้ แล้วยังกลัวในสิ่งที่แม่งยังไม่เกิดขึ้นให้มันได้อะไรวะแดเนียลยักหน้าเห็นด้วยตามคำพูดของเพื่อนสนิท


ผม—“


ถ้าซอนโฮไม่อยากกลับไปอยู่ตรงที่ที่ทำให้เจ็บ มึงก็หาที่ให้เขาใหม่สิ ที่ที่จะทำให้มึงมีความสุขกันทั้งคู่จินอูว่าอีกครั้งแล้วพยักหัวของควานลินให้ห่างจากตัว จนหน้าของอีกคนจะแทบคว่ำลง


...


กูพูดขนาดนี้แล้วนะ ถ้ามึงยังจะปล่อยให้ซอนโฮหลุดมือไปอีกกูจะลากมึงกลับเดิร์มสแตรงก์ด้วย สิ้นประโยคแกมขู่ของจินอู เขาทั้งสองก็เดินหันหลังหนีจากควานลินมาอย่างรวดเร็ว


พร้อมตรงปรี่เข้าไปในห้องเพื่อจะได้เข้าสู่นิทราเสียที



เรื่องคนอื่นนี่มึงฉลาดพูดนะจินอู แต่พอเรื่องตัวเองนี่ทำซะแย่เลยไม่วายที่เขาจะเอ่ยเหน็บแนมเพื่อนตัวเองด้วยความมหั่นไส้ ก่อนที่คนกำลังจะเปิดประตูเข้าไปในห้องชะงัก แล้วหันมาชูนิ้วกลางใส่เขา


เรื่องของกูจินอูว่าด้วยความหงุดหงิดราวกับคนที่โดนแย่งขนม


แดเนียลยกไหล่ใส่อย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินผ่านไปที่ห้องของตัวเองอย่างชิลๆ


แค่เรื่องเขากับซองอูก็ปวดหัวจะแย่แล้ว นี่ยังมาเรื่องบรรดาน้องๆเพื่อนๆอีก


ให้ตาย


เขาอาจจะตายก่อนได้เป็นแฟนซองอูแน่











ช่วงนี้ซองอูหน้าโทรมๆ ไม่ค่อยได้นอนหรอครับ?” แดเนียลเอ่ยถามขึ้นหลังจากที่พวกเขาเดินเข้ามาในเรือสำเภากันได้แล้ว พากันเข้าในห้องของแดเนียลอย่างคุ้นชิน และแน่นอน มันไม่สามารถรอดพ้นสายตาของจูจินอู หรือ ปาร์คจีฮุนได้เลย (ถึงแม้จีฮุนจะกำลังนอนพิงอกของไอ้หนุ่มกริฟฟินดอร์คนนั้นอยู่ก็ตามที)


พร้อมกับจับใบหน้าที่แลดูขาดการดูแลของซองอู เพราะมีไรหนวดขึ้นมานิดหน่อยจนทำให้เขาอดที่จะเอ่ยถามไม่ได้


อื้ออีกไม่กี่เดือนกูก็ต้องสอบ ว.พ.ร.ส. แล้วไง ยังไม่ได้เริ่มอ่านหนังสือเลยด้วยซองอูว่า บวกกับเรื่องซอนโฮวันนั้นด้วย กูเห็นน้ำตาน้องตัวเองแล้วแม่งใจเสียอ่ะ


แดเนียลพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ


เรื่องสอบว.พ.ร.ส.ผมช่วยอะไรไม่ได้มากหรอกนะครับ แต่เรื่องน้องซอนโฮผมว่าซองอูอย่าเข้าไปยุ่งเลยดีกว่าแดเนียลเอ่ยตอบไปด้วยความเป็นจริง ก่อนจะโดนคนที่นั่งตรงข้ามสะบัดสายตาใส่


ก็นั่นมันเรื่องของน้องกูไงแดน กูไม่ยุ่งไม่ได้ซองอูเอ่ยตอบ


ก็จริงครับแต่เดี๋ยวซอนโฮก็ต้องเป็นผู้ใหญ่ อาจจะไปทำงานในกระทรวงหรือกลับมาสอนที่ฮอกวอตส์ ถึงตอนนั้นซองอูยังจะตามไปจัดการปัญหาให้น้องอยู่หรอครับ? มันไม่ต่างการการปล่อยแมวไว้กับตัวพิกซี่เลยนะครับ


นั่นมันก็—“


ซองอูต้องลองปล่อยให้น้องจัดการปัญหาของตัวเองบ้างนะครับ ผมจำได้ว่าซองอูเคยบอกว่าปล่อยมาตลอด แต่ว่าปัญหามันก็ตามมาไม่หยุด จนน้องเซอุนกับซองอูต้องเข้าไปช่วยทุกครั้งไป อันนั้นผมก็ว่าดีนะครับ แต่มันไม่ถูก ควรให้ซอนโฮได้ลองแก้ปัญหาทั้งหมดเองดีกว่า จะได้เรียนรู้โลกภายนอก จะได้รู้ว่าเห็ดมีพิษมักจะมีสีสันสวยงามเสมอ


...


อีกไม่กี่ปีซองอูก็จะเรียนจบ ออกไปเผชิญโลกกว้างด้านนอกบ้าง ถึงตอนนั้นซองอูก็ไม่มีเวลามานั่งจัดการปัญหาของใครหรอกครับ


...ซองอูมองใบหน้าของคนที่กำลังเทศนาเขาด้วยความแปลกใจ


ทำไมเขาถึงไม่เคยเห็นมุมจริงจังของคังแดเนียลแบบนี้มาก่อนนะ


ยอมรับเลยว่ามันดีมากจริงๆ



เข้าใจแล้วเล่นซะกูแปลกใจเลยนะ พูดเหมือนกับพวกนักบวชของมักเกิ้ล


นิดหน่อยครับพอดีช่วงนี้มีคนมาปรึกษาปัญหาบ่อยๆเลยค่อนข้างจะอินนะครับแดเนียลตอบพร้อมรอยยิ้มแห้ง


มึงนี่ก็มีหลายมุมดีเหมือนกันนะซองอูว่าขึ้น


หลายมุม?” แดเนียลเอ่ยถามย้ำ


เออ ทั้งมุมดูปัญญาอ่อนเวลาโดนกูด่า ทั้งมุมเครียดๆตอนทำภารกิจประลองเวทย์ ทั้งมุมเวลาที่ดูกร้านโลกตอนอยู่ในงานเลี้ยง แล้วก็เนี่ยท่าทางดูจริงจังแบบนี้ เพิ่งเคยเห็นเลยซองอูเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะจิ้มนิ้วไปที่ไฝจางๆบนหน้าคนตัวใหญ่


แล้วซองอูชอบผมแบบไหนหรอครับ?” แดเนียลที่ไม่ได้ลพสายตาของตัวเองออกจากคนตรงหน้าเอ่ยถาม



แบบไหนน่ะหรอ?”




...




แบบที่เป็นคังแดเนียลไง

 







 

 

 

 

 

สวัสดียามเย็นนักเรียนฮอกวอตส์ทุกคน เดิร์มสแตรงก์ และ โบบาตงซ์ด้วยทันทีศาสตราจารย์โบอาขึ้นมายืนบนแท่น เสียงของนักเรียนภายในห้องโถงก็เงียบลงทันตาเห็น ก่อนสาวเจ้าจะยิ้มออกมา


คืนนี้คงเป็นอีกหนึ่งคืนที่พิเศษสุดๆเธอพูด พร้อมกวาดมือไปยังพื้นที่ข้างกายที่ปรากฏสิ่งที่ล้ำค่ามากกว่าจะประมาณได้


และนั่นทำให้นักเรียนทั้งหลายรับรู้ได้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อจากนี้


แสงที่เปล่งออกมาจากถ้วยอัคนีเป็นข้อบ่งบอกได้ดีว่าถ้วยอัคนีพร้อมแล้วที่จะไปอยู่ในมือของผู้ชนะ


และก่อนที่เราจะเริ่มลงมือทานอาหารค่ำกันฉันอยากจะประกาศผลของการแข่งขันประลองเวทย์ไตรภาคีในปีนี้เสียก่อนศาสตราจารย์โบอาเอ่ยตอบ พร้อมกับหันสายตาไปมองยังตัวแทนแต่ละคนที่แยกกันนั่ง


ในภารกิจที่หนึ่งการต่อสู้กับมังกร เพื่อแย่งชิงถ้วยไข่ทองคำ ผู้ที่สามารถต่อสู้ และใช้คาถาเวทย์มนต์ได้ดีคือ ตัวแทนจากโบบาตงซ์!—คิม ชองฮาเสียงประกาศของศาสตราจารย์โบอาดังเคล้ากับเสียงปรบมือแล้วโห่ร้องอย่างดีใจ ก่อนเจ้าของชื่ที่ถูกขานเรียกจะยืนขึ้นแล้วโค้งย่อให้ทุกทิศทาง


ซองอูยิ้มและปรบมือตามด้วยความยินดี ก่อนจะได้ยินเสียงไอ้ยงกุกเอ่ยชมสาวเจ้าไม่หยุดปาก


ก่อนเสียงทุกคนจะเงียบลงเมื่อศาสตราจารย์เอ่ยปากอีกครั้ง


ภารกิจที่สองตามกฎแล้ว หนึ่งตัวแทนสามารถช่วยได้เพียงหนึ่งคนเท่านั้น และอย่างที่ทุกคนทราบ ตัวแทนจากเดิร์มสแตรงก์ก็ช่วยมาถึงสองคน เขาจึงไม่ได้รับคะแนนไปในการแข่งขันนี้—“ ซองอูสะอึกไปทันทีที่ศาสตราจารย์เอ่ยพูดถึงคนที่นั่งเยื้องจากเขาไปไม่เท่าไหร่


และจึงเหลือตัวแทนสองคนคือ คิมชองฮา และ ฮวังมินฮยอน แต่ผู้ที่สามารถขึ้นมาจากน้ำได้ก่อนคือ ตัวแทนจากโบบาตงซ์ ทำให้ได้ไปอีกหนึ่งคะแนน!” เสียงปรบมือดังขึ้นอีกครั้ง พร้อมด้วยรอยยิ้มของศาสตราจารย์โบอาที่หันมองไปที่โต๊ะของโบบาตงซ์


และภารกิจสุดท้ายเพราะเกิดอาการบาดเจ็บระหว่างการแข่งขัน ทำให้ตัวแทนจากโบบาตงซ์ต้องออกระหว่างการแข่งขัน ทำให้เหลือผู้ที่นำถ้วยกลับออกมาได้สองคน คือฮวังมินฮยอน และ คังแดเนียล แต่ตามกฎแล้ว ผู้ที่ถือถ้วยคือผู้ทีได้รับชัยชนะไป นั่นทำให้ผู้ชนะในภารกิจที่สามคือตัวแทนจากฮอกวอตส์ ฮวังมินฮยอน!ซองอูถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย พร้อมกับแปะมืออย่างไม่แรงๆหนัก จนยองมินที่นั่งอยู่ข้างๆต้องกระทุ้งศอกใส่เป็นการบอกให้เขากระตือรือร้นมากกว่านี้หน่อย


จะกระตือรือร้นได้ยังไง


เดิร์มสแตรงก์ไม่ได้สักคะแนน


แล้วดูสีหน้าของคังแดเนียลสิ เขาหงุดหงิดจนเป็นบ้า


รู้ว่าห่วงผัว แต่มึงควรจะยินดีก่อนที่ฮอกวอตส์ได้คะแนนดงฮยอนที่นั่งตรงข้ามเอ่ยพูดเสียงรอดไรฟัน จนเขาต้องพยักหน้าและปรบมือให้ดูมีชีวิตชีวากว่านี้สักหน่อย


และในที่สุด ฉันจะประกาศว่าใครคือผู้ที่ได้รับเลือกให้เป็นผู้ชนะในการแข่งขันประลองเวทย์ไตรภาคีระหว่างสามสถาบันที่ยิ่งใหญ่สิ้นเสียงศาสตราจารย์โบอา ถ้วยอัคนีที่เปล่งแสงอยุ่กลับเปล่งแสงขึ้นมากกว่าเดิมก่อนภายในถ้วยจะค่อยๆปรากฏตัวอักษรออกมาทีละคำ



K I M C H U N G H A



และแน่นอน


ผู้ชนะคือคิมชองฮา จากโบบาตงซ์


ซองอูปรบมือแสดงความยินดีไปตามเนื้อเรื่อง ก่อนเขาจะหยุดแล้วหันสายตามองคนที่กำลังยิ้มร่ากับเพื่อนอยู่


ก่อนเจ้าตัวจะรู้สึกได้ถึงสายตาของเขาที่กำลังมองอยู่ เลยละสายตาจากเพื่อนตัวเองหันมามองเขา


และในเมื่อคังแดเนียลสามารถอ่านใจได้ เขาจึงคิดคำพูดที่ต้องการพูดไว้ในใจ


โอเคใช่ไหม?’


สิ่งที่ซองอูได้รับกลับมาคือแรงพยักหน้าเบาๆจากคู่สนทนา พร้อมกับรอยยิ้มกว้าง


ผมโอเคมากๆ


เขาพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะทำปากยื่นปากยาวราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่อีกคนขยับปากบอกเลยสักนิด


ถ้าไม่โอเครีบบอกนะ


เขาคิด ก่อนแดเนียลจะตอบกลับด้วยการชูนิ้วโป้งขึ้นมาพลางวาดยิ้มกว้างให้เขา แล้วเจ้าตัวจะหันไปคุยกับเพื่อนต่อ


โอเค


อย่างน้อยเจ้าหมีนั่นก็ไม่ได้เครียดอะไรกับการที่เดิร์มสแตรงก์ไม่ได้รางวัล


งั้นเขาก็ไม่ควรจะคิดมากเหมือนกัน


ฉะนั้น


กินขาแกะต่อดีกว่า

 






 

 

 

 

 

 

แดเนียลที่เพิ่งสวมชุดเครื่องแบบของเดิร์มสแตรงก์ด้วยความเรียบร้อยพร้อมกับลงมาจากเรือได้แต่มองจ้องความวุ่นวายตรงหน้าด้วยความสงสัย


ทำไมเช้านี้ฮอกวอตส์ดูวุ่นวายกว่าปกติ


แดเนียลหันหน้าไปสบสายตาคนที่อยู่ข้างกายอย่างจีฮุนก็ได้แต่การส่ายหน้าเป็นคำตอบ


แต่ยังไม่ทันให้เขาได้เอ่ยถามอะไรเพื่อไขความสงสัยของตัวเอง ร่างบึกบึนของคนสองคนก็เดินผ่านเข้าในกรอบสายตาเขา พร้อมกับร่างของนักเรียนฮอกวอตส์คนนึงที่ถูกกระชากแขนให้เดินตาม


นั่นมัน


อิมยองมิน?



แดเนียลเลิกคิ้วมองอย่างสนใจ


ถ้าดูไม่ผิด ชายที่ดูท่าทางน่ากลัวนั่นคือพวกมือปราบมารไม่ใช่หรอ แล้วทำมพวกนั้นถึงจับตัวอิมยองมินไป


แดเนียลมองตามร่างของคนสามคนที่กลายเป็นจุดสนใจของนักเรียนคนอื่นๆที่กำลังมุงไม่ต่างจากกับเขาเสียเท่าไหร่


ก่อนร่างของมือปราบมารทั้งสองและอิมยองมินจะหายวับไปต่อหน้าต่อตา นั่นเป็นผลมาจากคาถาหายตัว ที่เป็นคาถาต้องห้ามสำหรับนักเรียนที่ยังไม่บรรลุนิติภาวะและพวกเขายังไม่สามารถใช้ได้ นอกจากจะได้รับการอนุญาตแล้ว


ตามไปด้วยร่างของศาสตราจารย์อีกสามคนที่หายตัวตามไปในเวลาไล่เลี่ยกัน

 

 




 

เกิดเรื่องอะไรขึ้นครับ?” ทันทีที่แดเนียลมองเห็นใบหน้าของซองอู เขาก็รีบตรงปรี่มาหาอีกคนทันที


ซองอูที่กำลังประคองตัวของน้องเซอุนไม่ให้เผลอทำอะไรบ้าๆลงไปหันมาสบตาเขาก่อนจะส่ายหน้าให้เป็นคำตอบ


มือปราบมารพวกนั้นบ้ามาก อยู่ๆก็ปรากฏตัวขึ้นกลางห้องโถงใหญ่ ชี้มาที่ตัวยองมิน แล้วจับตัวมันไปเลยซองอูเอ่ยด้วยเสียงสั่นๆ


ต้องมีการเข้าใจผิดแน่ๆแดเนียลว่า


แน่นอนครับ! พี่ยองมินไม่ใช่คนที่จะทำอะไรไม่ดีแบบนั้นเป็นเซอุนที่เอ่ยอย่างเสียงดัง 


แต่น่าแปลกที่เขาหวังจะได้เห็นน้ำตาของคนเป็นน้อง แต่ไม่ ใบหน้าเซอุนดูเรียบนิ่งราวกับคนที่กำลังใช้ความคิด


สมแล้วที่เป็นเรเวนคลอ


เถียงไม่ได้เลยว่าท่าทางสุขุมของเด็กเรเวนคลอนั้นทำให้เขาทึ่งมาก หากเป็นเขาหรือใครสักคนในกริฟฟินดอร์อาจจะพุ่งเข้าใส่ หรือตามพวกมือปราบมารพวกนั้นไปแล้วก็ได้


แต่ไม่ใช่กับน้องของซองอู


พี่น้องบ้านนี้แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด และเป็นการแตกต่างที่ลงตัวสุดๆ



พี่เข้าใจ แต่ต้องใจเย็นก่อนนะเซอุนเขาเอ่ยปลอบด้วยรอยยิ้มบางๆ แล้วลูบไหล่อีกคนเบาๆ



ก่อนเซอุนจะค่อยๆขืนตัวเองจากการกอบกุมของพี่ชายตัวเอง แล้วกระชับเสื้อคลุมให้แน่นขึ้น พลางก้าวเดินตามร่างของศาสตราจารย์โบอาที่ไม่ได้ตามมือปราบมารพวกนั้นไป แต่กลับแยกตัวเดินไปอีกทางแทน


ซองอูที่มองเห็นอย่างนั้นก็ตั้งใจจะเดินตามน้องชายตัวเอง แต่ก็ถูกคนร่างหมีดึงรั้งไว้เสียก่อน


อะไรละแดน ปล่อยสิซองอูว่าพร้อมกับพยายามดันแขนแดเนียลออก


เราเพิ่งคุยกันเรื่องนี้ไปนะครับเขาว่า แล้วเอ่ยพูดถึงเรื่องที่ทั้งคู่เพิ่งคุยกันเมื่อไม่นานมานี้ อันที่จริงก็เมื่อวานด้วยซ้ำไป


นั่นทำให้ซองอูต้องถอนหายใจแล้วยอมยืนนิ่งอยู่เฉยๆ


แต่นั่นเพื่อนกูนะเรื่องใหญ่ด้วยซองอูเอ่ยเถียง


ซองอูเราคุยกันรู้เรื่องแล้วนะครับ


เออ! รู้แล้วน่า ไม่ยุ่งแล้ว


ดีมากครับซองอู วันนี้ซองอูมีเรียนสามวิชาใช่ไหมครับ? วิชาสุดท้ายเรียนที่ป่าติดกับทะเลสาบด้วยแดเนียลเอ่ยขึ้นพร้อมรอยยิ้ม ก่อนจะชูนิ้วขึ้นมาสามนิ้ว แล้วไล่มือไปจนถึงนิ้วสุดท้าย


จำแม่นกว่ากูอีกอ่ะซองอูตอบด้วยความตกใจ แต่ก็พยักหน้าเห็นด้วย


ผมจำทุกเรื่องเกี่ยวกับซองอูได้หมดละครับเขินหรอครับ?เขาเอ่ยถามก่อนจะยกนิ้วขึ้นจิ้มไปที่แก้มของอีกคนที่เริ่มสีขึ้นบางๆ


เขินอะไร! กูร้อนไงแดน กูร้อน” ว่าพร้อมกับสะบัดมือไปมาให้ดูเหมือนกับคนร้อนอยู่จริงๆ


ปากก็ไม่แข็งนิครับ วันนั้นที่ลอง—“



หยุ๊ด!!!” ซองอูว่าแล้วเลื่อนมือขึ้นไปประกบกับปากหนาๆของอีกคนที่กำลังจะพูดเรื่องน่าอายออกมากลางแจ้ง


เข้าใจนะว่าหน้าหนา


แต่ก็หันมียางอายบ้างสิวะคังแดเนียล!


ซองอูเอ่ยด่าอีกคนไปในใจ พร้อมกับส่งสายตาราวกับก็อบลินหิวโซ และเดาว่าอีกคนคงจะแอบอ่านใจกันอีกแล้ว ถึงได้ยิ้มจนหน้าย่นขนาดนั้น


หงุดหงิดเป็นบ้า


แต่ก็ทำอะไรมันไม่ได้!



พอแล้วครับๆ เลิกทำหน้ายู่ ผมไม่แกล้งซองอูแล้วในที่สุดปากของแดเนียลก็เป็นอิสระ ก่อนจะเอ่ยพูดพร้อมกลั้วหัวเราะ


เหอะซองอูว่าตอบอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนคนที่ยืนยิ้มอยู่จะเอ่ย


เลิกเรียนคาบสุดท้ายผมจะยืนรอซองอูอยู่ที่ริมทะเลสาบนะครับผมมีเรื่องจะบอกซองอู แดเนียลว่าพร้อมยกมือซองอูขึ้นมากุมไว้เบาๆ


กูต้องเตรียมใจไว้ไหมวะซองอูถามต่อด้วยความขบขัน


ครับเตรียมใจไว้ให้ดีๆเลยครับองซองอูแดเนียลว่าตอบพร้อมรอยยิ้มกว้าง แล้วดันตัวอีกคนให้เดินไปอีกทาง


ไปเรียนได้แล้วครับ ไม่งั้นผมจะพูดมันตอนนี้เลยนะเขาว่าต่อ ก่อนจะได้รับสายตาเป็นเชิงห้ามปรามออกมา


ร่างสูงกว่าหัวเราะกับท่าทางที่ดูราวกับคนเขินของซองอู ก่อนจะยืนยิ้มโบกมือลาคนที่กำลังทำหน้าบูดใส่เขา ยืนมองจนอีกคนเดินลับเข้าไปในตัวปราสาทถึงได้หันหลังเดินกลับไปที่เรือ



หวังว่าวันนี้มันจะออกมาดีนะ



เมอร์ลินได้โปรดเป็นกำลังใจให้เขาด้วย



ช่วยให้เขาสมหวังด้วยเถอะ













-talk-

มาแร้ววว คิดถึงกันบ่ (ไรมึง?) 55555555

ช่วงนี้เราเหงาหน่อยๆ โปรดเข้าใจ 

ในแท็กโล่งมากเลยฮือ นุต้องการกำลังใจ นุต้องการเพื่อนคุย ;-; 

คุณคิดว่าต่อจากนี้จะมีดราม่าอีกหรือไม่? (๓o แต้ม) แฮ่ 55555555555

ตอนนี้ทุกคู่ก็อยู่ช่วงเวลาเดียวกันแล้วนะคะ ตอนแรกอาจจะงงๆเวลากันหน่อย แต่หลังจากนี้จะวันเวลาเท่ากันแล้วนะคะ

หากมีข้อสงสัย หรือจะสกรีม อย่าลืมไปที่ #MiracleMW ด้วยยยยยย

ไว้เจอกันเมื่อถึงเวลา ไปแร้ว

เลิ้บๆ

จุ้บๆ












 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1875 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 17:01
    แงงงง โซหลัว เขินคดน.ได้มั้ยคะ ฮือ ;-;
    #1,875
    0
  2. #1821 Sweet_Memory (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:20
    แดนคือแบบเป็นทุกอย่างจริงๆ
    #1,821
    0
  3. #1716 `rosie (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 09:01
    แดเนียลแบบ หลัวที่สุดในโลกเลยอะค่ะ (หยักด้าย) ;-;
    #1,716
    0
  4. #1505 chzckhnp (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 02:52
    ชอบแดเนียลมาก มีหลายมุมมากจริงๆ น่าค้นหาสุดๆไปเลยว่าไหม? >///< พี่ซองอูน่ารักอะฮือเอ็นดู~ เอาใจช่วยพี่ยองมิน พี่ไม่ทำหรอก พี่ไม่ผิด ;-;
    #1,505
    0
  5. #1211 Konix (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2560 / 22:12
    เนียลองจะได้คบกันรึมั่ยยยย หลินโฮคงอีกสักพักเลย มินอุนคืออะไร แง๊
    #1,211
    0
  6. #1203 ασɱ♡ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2560 / 09:58
    เมื่อไหร่ควานลินจะบอกๆไปซักทีอ่ะ เดี๋ยวซอนโฮก็เสียใจอีก เดี๋ยวก็ผิดใจกันอีก ฮ่วยยย คู่แดนองอ่ะ จะหวานไปไหน เหม็งความรักมากๆ หยอดกันอยู่นั่น ส่วนมินอุนนี่ลุ้นอ่ะะ ขอให้พี่หยองรอดปลอดภัย สาธุ
    #1,203
    0
  7. #1187 knp_nan (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 18:49
    สู้ๆนะควานลินนนน
    #1,187
    0
  8. #1185 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 01:19
    รอคลายปมพี่ยองมินนนนน แงง
    #1,185
    0
  9. #1184 ChayaninPcj (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2560 / 00:34
    พี่ยองมินทำเรื่องไม่ดีจริงๆหรอ
    #1,184
    0
  10. #1182 Chinana oma (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 10:30
    ยองมินจะโดนอะไรบ้างนะ ขอให้เป็นเรื่องที่เข้าใจผิดและเด็ก ๆ สามารถแก้ปัญหานี้ได้ด้วยเถอะ แต่ปัญหาน่าจะใหญ่น่าดู ควานลินก็ใจกล้าหน้าด้านทีเถอะค่ะ จะได้ปรับความเข้าใจกันได้สักที มั่วแต่เศร้าด้านได้อ้ายอดนะ 
    #1,182
    0
  11. #1181 lvsj (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 07:22
    ควานลินสู้ๆ! เขินคู่เนียลอง ><
    #1,181
    0
  12. #1180 nphermsub (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 07:21
    มีเรื่องมาอีกแล้ว ครอบครัว ซอ.(ฮ)เจอปัญหาพร้อมกันอีกแล้ววว ซฮ.นี่เรื่องเก่ายังเคลียร์ไม่จบ โอ๊ยยยยย อยากเรียกหลินมาสาปคาถาใส่จริงๆ อีบร้าาา คือนี่หายโกรธแต่หงุดหงิดแทน คือแบบ ถ้าจะขี้กลัวขนาดนี้นะ เลิกชอบน้องแล้วหนีไปอีกก้อได้ 5555 หัวร้อนแรง ยังไม่ลงมือทำแล้วจะเห็นผลมั้ยละ ส่วนซอ.คนพี่นี่คือ กำลังจะดี คือคู่นี่ยังไงก้อดราม่าอะรู้เลย ตอนนี้ให้เขามีความสุขไปก่อนนะไรท์ ไหว้ละ????????????????
    ส่วนซอ.คนน้อง สู้ๆลูก เชื่อใจพี่เขา พี่เขาไม่ได้ทำอะไรผิด แค่เรื่องเข้าใจผิดกันเฉยๆๆ
    ปล. แซมฮุนนี่หวานออกหน้าไปนิดนะ หมั่นไส้
    ปลล. จินอู เฮ้ออออ... ไม่พูดละกันเนอะ5555
    #1,180
    0
  13. #1179 P.poppy (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 07:01
    งุ้ยยย คุณแดนแม่งน่ารักอ่ะ
    #1,179
    0
  14. #1178 PPN. (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 06:54
    สงสารควานลิน T_____T แต่ไม่ใจอ่อยหรอกนะ ฮื่ิออออ
    #1,178
    0
  15. #1177 moun's (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 06:27
    แงนุ้งควานลินนนนรีบๆไปง้อเค้าเร้วววว
    #1,177
    0
  16. #1176 darkly_maze (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 02:12
    ควานลินก็มีมุมเด็กน้อยเนาะ ตามติดพี่ๆจีฮุนตามโอ๋ยิ่งกว่าลูกอีกมั้งนั่น แต่อย่าไปว่าเขาเลยว่าที่แฟนคุนแดนอะตัวดีเลย5555555
    #1,176
    0
  17. #1175 ディオ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 01:12
    ขอให้ทุกคู่จบลงด้วยดี ฮือออ สู้ๆ น้าา
    #1,175
    0
  18. #1174 ;Pocky (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:33
    ขอให้ทุกอย่างผ่านพ้นไปด้วยดี ทั้งสามคู่เลยยยย
    #1,174
    0
  19. #1173 pupaeqM_ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:29
    ชอบความเซอุนอะ มีสติมาก ส่วนพี่ยองมิน เราเชื่อใจพี่! ฮืออ / เนียลองน่ารักมากค่ะแง
    #1,173
    0
  20. #1172 Eliee_Taylor (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:26
    อยากรู้เรื่องของพี่ยองมินละ คือพี่แม่งเก่งอะ เราว่าเก่งเกินไป รออยู่นะคะ น้องควานลินสู้ๆนะะะะะ(ความเกลียดเมนไม่ลง)
    #1,172
    0
  21. #1171 Panbam' (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:03
    พี่ยองมินนน ฮือออ เอานางคืนมา แต่ก็อยากรู้ว่าพี่ยองมินเป็นใครกันแน่
    #1,171
    0
  22. #1170 Jinjoo.K (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 23:00
    ยองมิ๊นนนน เทพบุตรอัลปาก้าของชั้น! เชื่อว่ายองมินไม่ได้ทำ มันต้องเกี่ยวกับที่ไม้กายสิทธิ์ของเจ้าตัวหายไป
    คนอื่นเครียดๆ แต่คู่เนียลองยังหวานสม่ำเสมอนะคะ อิจเบอร์แรงงง
    #1,170
    0
  23. วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 22:59
    พี่ยองมินนนนน พาพี่ยองมินไปไหนน ส่วนอีกคู่ หวังว่าเนียลองจะได้คบกันสักทีน้าาา
    #1,169
    0