( SEASON 2 ) ◆ Miracle of September ◆ #Produce101

ตอนที่ 35 : ๒๙ - แผนการที่ล้มเหลว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,395
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    31 ต.ค. 60







บทที่ ๒๙ 













_________________________________________________________________________________________________________











ซอนโฮ


...


ซอนโฮ


...


ซอนโฮ!!!”


 


เฮือก!



 

ห๊ะ??” คนร่างโปร่งสะดุ้งตัวเพราะเสียงเอ่ยเรียกชื่อของตัวเองดังขึ้นจากคนที่กำลังยืนค้ำหัวเขาอยู่


เรียกเป็นชาติแล้วไม่หันเสียที เป็นอะไรไป?” ซอนโฮเงยหน้ามองพี่ชายตัวเองที่กำลังยืนขมวดคิ้วจ้องมองมาด้วยความไม่พอใจ


ผมกำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ครับซอนโฮตอบ พี่ไม่มีเรียนหรอ


มีวิชาประวัติศาสตร์หน่ะซองอูเอ่ยตอบไป ก่อนจะหย่อนตัวลงนั่งกับเก้าอี้ตรงข้ามคนเป็นน้อง


หรอครับซอนโฮขานตอบ พร้อมเซตามองไปยังอีกฟากของสวนกลางปราสาท


นี่ยูซอนโฮ


ครับ?”


เมื่อไหร่จะเล่าให้พี่ฟังซะทีว่าเกิดอะไรขึ้นซองอูเอ่ยพูด เอียงหน้าไปมา ก่อนจะวางใบหน้าตัวเองลงกับฝ่ามือ


ตั้งแต่เห็นน้องชายตัวเองร้องไห้แบบนั้น องซองอูก็ไม่กล้าปล่อยให้เจ้าเจี๊ยบอยู่คนเดียวเลยสักครั้ง เอาแค่เดินวนเวียนอยู่ไม่ห่างด้วยความเป็นห่วง 


ยิ่งไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น ยิ่งทำให้คนเป็นพี่ห่วงเข้าไปใหญ่


ผมผมไม่อยากพูดเลยเขาตอบ


ไม่อยากพูดไม่ได้แล้ว อาการหนักขนาดนี้


เห้อเขาถอนหายใจออกมายาวๆ พลางพยักหน้าขึ้นลงเป็นการตอบตกลง ผมชอบไลควานลิน


คนเมื่อคืนน่ะหรอ?” ซองอูเลิกคิ้วเป็นเชิงสงสัยเมื่อน้องชายเอ่ยชื่อใครบางคนออกมา


อื้อคนนั้นแหละ


แล้วไงต่อ? บอกเขาไปแล้วหรอซองอูเอ่ยถามต่อ


อันที่จริงซองอูไม่แปลกใจเสียเท่าไหร่ เดาได้จากท่าทางน้องชายก็พอจะรู้แล้ว ว่ายูซอนโฮต้องรู้สึกอะไรกับเด็กตัวสูงเมื่อคืนแน่ๆ


อีกอย่างซอนโฮไม่เคยร้องไห้ให้กับเรื่องไหนเลย หากจะร้อง มันคงเป็นเรื่องที่เจ็บปวดเกินกว่าจะทนไหวแน่ๆ


บอกแล้วซอนโฮว่าต่อ


แล้ว? ไม่สมหวังหรอ


ไม่อ่ะ ไม่เลยสักนิดควานลินบอกว่าที่เขามาทำดีกับผมแค่เพราะอยากเอาชนะพี่ชายตัวเอง เขาแค่อยากชนะพนันเท่านั้นสิ้นเสียงของเขา ซอนโฮก็เงยหน้ามองพี่ชายที่นั่งฟังอย่างตั้งใจอยู่ตรงข้ามแทบจะทันที


แล้วไงต่อ


ไม่มีอะไรต่อ ผมก็แค่พยายามถอยห่างจากเขา พยายามไม่ยุ่ง แต่ที่พี่เห็นเมื่อคืน เขาตั้งใจจะมาขอโทษผม แต่มันมันเจ็บจนให้อภัยไม่ได้


ก่อนสีหน้าของพี่ซองอูจะเปลี่ยน พร้อมกับคิ้วที่ขมวดเข้าหากันมากกว่าเดิม


นั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้ซอนโฮต้องเอื้อมมือไปจับข้อแขนเล็กของอีกคนไว้


แต่พี่อย่าโทษควานลินนะครับ ผมผิดเองที่ไม่ระวังใจ ไปเผลอชอบทั้งๆที่ไม่ควรซอนโฮไม่รอให้พี่ชายตัวเองเอ่ยอะไรออกมา เขาก็รีบเอ่ยดักความคิดของอีกคนไว้ก่อน


...


เมื่อเห็นพี่ซองอูไม่พูดอะไร เขาก็ยิ่งร้อนใจขึ้นกว่าเดิม


พี่ซองอูพี่อย่าเงียบสิครับ” ซองอูหันหน้าหนีคนเป็นน้องแล้วมองออกไปอย่างใช้ความคิด 



ยังชอบอยู่ใช่ไหมพี่ซองอูที่เงียบอยู่นานก็เอ่ยถามขึ้น


ห๊ะ?”


กับควานลินหน่ะยังชอบอยู่ใช่ไหม


เมื่อพี่ชายตัวเองเอ่ยพูดจบ ซอนโฮไม่ได้เอ่ยตอบอะไรออกไปเลยสักนิด มีแต่สายตาที่หมองลงราวกับคนถูกจับได้


นั่นไงเราเป็นพี่น้องกันนะซอนโฮ พี่รู้ดีว่าแกเป็นคนยังไงซองอูว่า เอาตามจริง แกก็เสียใจที่ถูกหักอกแบบนั้นใช่ไหมละ แต่พี่เชื่อเลยว่าแกยังชอบควานลินอยู่แน่ๆ ไม่งั้นแกคงไม่เอาแต่วิ่งหนีเขาแบบนี้หรอก เพราะแกกลัวว่าจะใจอ่อนให้อภัยเขาง่ายไป


ซอนโฮหันสายตามองคนที่กำลังเอ่ยพูดด้วยความตกใจ


ใครกันเนี่ย


ทำไมพี่ชายของเขาถึงได้พูดมีสาระขนาดนี้?


ผม—“


เพราะแกไม่ชอบมาเล่าให้พวกพี่ฟังไงเวลามีปัญหาอะไร ชอบจัดการเองตลอด แล้วแกไม่รู้หรอกว่าแกไม่เคยจัดการปัญหานั้นได้เรียบร้อยสักที ถ้าไม่ใช่เซอุนก็พี่เนี่ยละที่ตามจัดการปัญหาของแกอยู่ลับหลัง


จริงหรอ?” เขาเอ่ยถามต่อ


โคตรจริงอ่ะพี่เข้าใจว่าแกกำลังโตเป็นหนุ่ม คงไม่อยากเล่าอะไรให้พี่กับเซอุนฟังมากนักหรอก แต่นะ การที่มีคนช่วยแบ่งเบาปัญหา ช่วยหาทางออก มันก็ดีกว่าแบกไว้คนเดียวนะซอนโฮ


...


แล้วปัญหาของแกตอนนี้คือ แกอยากให้อภัยควานลินจนแทบบ้าแล้วใช่ไหม? แต่แค่แกรู้สึกว่ามันง่ายไป


นี่มันโคตรไม่ใช่พี่เลยอ่ะพี่ซองอูซอนโฮเอ่ยพูดพร้อมกับส่ายหัวไปมาเหมือนไม่เชื่อสายตาตัวเอง


คนที่เอาแต่กวนตีนเขาทำไมถึงได้พูดอะไรแบบนี้ออกมาได้กันเนี่ย


น่าแปลกใจชะมัด


เออ พี่เองเนี่ยแหละ


เป็นเพราะพี่แดเนียลหรอ? พอมีความรักแล้วดูเป็นผู้เป็นคนมีเหตุผลขึ้นเยอะเลยแหะ


ยูซอนโฮ!”


ล้อเล่นครับที่พี่พูดมามันก็ถูกแหละ ผมรู้สึกแบบนั้นจริงๆ ถามว่าโกรธไหม ผมก็ยังโกรธอยู่นะ แต่ถ้าให้ไปโวยวายใส่ก็ไม่เอาแล้ว เหนื่อย อยากให้อภัยแล้ว แต่ผมว่าเขาควรได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้เสียหน่อย



“ถ้างั้น พี่ขอก่อนอย่างนึงซองอูเอ่ยขึ้นต่อ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆเขา


ว่ามาเลยครับซอนโฮขานตอบพร้อมรอยยิ้มบางๆ


ห้ามใจอ่อนจนกว่าจะได้ยินคำสารภาพรักตกลงไหม?”


คืออะไรอ่ะพี่ซองอูเขาเอ่ยถามก่อนจะมองหน้าคนที่กำลังยิ้มกรุ่มกริ่มอย่างสงสัย


พี่มีแผนดีๆมาเสนอซองอูเอ่ยตอบ พร้อมกับเอ่ยกระซิบอะไรบางอย่าง




ได้เวลาสนุกแล้วสิ :) 

 

 

 

 

 

 



 

 

 

ซอนโฮๆๆๆเสียงเรียกและเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากทางเข้าหอพักของหอพักฮัฟเฟิลพัฟ จนทำให้เจ้าของชื่อหันมองตามที่มาของเสียง


ใบหน้าตื่นๆของเพื่อนหน้ากระต่ายทำให้คนที่กำลังแอบหลับโดยการเอาหนังสือเล่มโตปิดหน้าไว้อยู่หน้าเตาผิงต้องสะดุ้งตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทันที


เกิดอะไรขึ้น?” ซอนโฮเอ่ยถาม


ทำไมนายไม่ออกไปกินข้าวเย็นละฮยองซอบเอ่ยถาม


ฉันไม่หิวหรอก กินอะไรไม่ลงซอนโฮว่าตอบ พร้อมโยนหนังสือไว้บนโต๊ะข้างๆเตาผิง


ฉันจะบอกนายดีไหมนะฮยองซอบเอ่ยพูดอะไรสักอย่างที่ซอนโฮไม่ได้ยิน ก่อนเพื่อนของเขาจะเดินตรงปรี่มาหาเขา แล้วคว้ามือเขาขึ้นไปจับไว้หลวมๆ


ฉันจะทำเป็นครั้งสุดท้ายฮยองซอบว่า


หื้อ? นายพูดถึงอะไรเนี่ยฮยองซอบ ป่วยหรือเปล่าเขาว่า ก่อนจะพยายามดึงมือตัวเองออกจากการกอบกุมเพื่อยกขึ้นมาแตะไปยังศีรษะของอีกคน


แต่ฮยองซอบก็ยังคงยื้อแขนเขาไว้ตามเดิม


ฟังให้ดีๆนะฉันได้ยินเรื่องนี้มาจากพี่ซองอุนที่ได้ยินมาจากพี่มุนบกที่ไปรู้มาจากชีฮยอนที่ได้ฟังมาจากอูจินอีกทีว่า ควานลินอยากเจอนาย หมอนั่นจะรอนายอยู่ที่เดิมที่นายชอบไปฮยองซอบร่ายยาวแบบไม่พักหายใจจนจบประโยค ซอนโฮที่ยืนฟังอยู่ได้แต่อ้าปากค้างด้วยความไม่เข้าใจ


คือ ควานลินอยากเจอฉัน? แค่นั้นถูกไหมซอนโฮพยายามเอ่ยทวนจากคำพูดแสนยาวเหยียดของเพื่อนสนิท ก่อนจะได้รับแรงพยักหน้าตอบกลับมา


แต่ฉันไม่ได้เจอควานลินหรอกนะ จริงๆ ฉันไม่เจอเขาเลย ฉันได้ยินมาจากพี่ซองอุน


นี่ฮยองซอบ ฉันยังไม่ได้ว่าอะไรเลย ทำไมถึงร้อนตัวละ


เปล่านะ! แค่กลัวนายจะรู้สึกไม่ดีฮยองซอบว่า


เอาเถอะ ขอบใจที่มาบอกนะงั้นเดี๋ยวฉันมาซอนโฮเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มที่ดูกว้างขึ้นกว่าวันก่อนนิดหน่อย


ไม่จำเป็นต้องไปก็ได้นะซอนโฮ ถ้านายไม่อยากไปคนหน้ากระต่ายเอ่ยพูด พลางฉุดแขนเพื่อนตนไว้


ครั้งสุดท้ายแล้ว—“ เขาตอบก่อนจะก้าวเท้าเดินออกไปยังประตูหอพัก




ฮยองซอบมองตามเพื่อนตาละห้อย ก่อนเขาจะดุ้งตัวเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงของแขนที่พาดลงมาบนไหล่



พี่ไปพูดเรื่องนี้ตอนไหนกันอันฮยองซอบใบหน้าหวานของคนที่เขาคุ้นเคยเอ่ยถาม ก่อนจะเลิกคิ้วมองคนเป็นน้องอย่างสงสัย


พี่ซองอุน!? มาเมื่อไหร่ครับฮยองซอบเอ่ยถามพร้อมทำตาโต


มาทันได้ยินนายอ้างชื่อพี่ว่าได้ยินเรื่องที่ควานลินอยากเจอซอนโฮอ่ะซองอุนเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้ม


อะแหะๆ ไม่มีอะไรหรอกครับ


ควานลินนี่ใช่คนเดียวกับที่นายยืนคุยอยู่หน้าหอเมื่อกี้หรือเปล่าคนเป็นพี่เอ่ยถาม


ชะใช่ครับ


งั้นทำไมไม่บอกไปละว่าหมอนั้นยืนรออยู่หน้าหอตั้งนาน


โหพี่ซองอูครับ พูดแบบนั้นซอนโฮต้องใจอ่อนแน่ๆ เพื่อนผมต้องใจแข็งแกร่งดั่งฮิปโปกริฟฟ์สิ


เออพอเรื่องตัวเองแฮปปี้แล้วก็มาวุ่นวายเรื่องคนอื่นเขาเนอะเราซองอุนเอ่ยอีกครั้ง พร้อมกับดันหัวคนหน้ากระต่ายให้ไปห่างตัว


โหพี่ซองอุนครับ” ฮยองซอบอ่ยอีกครั้ง พร้อมกับเบะปากใส่อีกคน


แต่เรื่องความรักอ่ะฮยองซอบ มันเป็นเรื่องของคนสองคน พอมีคนที่สามเข้ามาไม่ว่าจะในฐานะไหน มันไม่สนุกหรอกจำไว้เลยพูดจบ เจ้าตัวก็ผละตัวออกไป เดินก้าวบันไดขึ้นไปยังฝั่งหอพักชายของฮัฟเฟิลพัฟ


ทิ้งให้ฮยองซอบมองตามหลังอย่างงงๆ

 

 






 

 

 

ซอนโฮก้าวเท้าเดินไปตามทางอย่างไม่รีบร้อน เขาเดินผ่านเด็กนักเรียนหลากหลายบ้านที่เพิ่งเดินกลับมาจากการรับประทานอาหารค่ำในห้องโถงใหญ่


ส่วนใหญ่ก็หันสายตามามองเขาด้วยความสงสัย แล้วหันไปเอ่ยพูดกับเพื่อนตัวเอง


เออ


แปลกดีจริง


ไม่รู้ว่าพูดเรื่องของเขาอยู่หรือเปล่า


แต่การหันมามองหน้าเขาแล้วหันกลับไปซุบซิบเนี่ยนะ มันไม่แย่ไปหน่อยหรอ


แต่ช่างมัน


เขาไม่ได้หายใจอยู่ได้เพราะพวกนั้นเสียหน่อย สนใจทำไมกัน




 

ซอนโฮหลุดออกจากภวังค์พอดีกับที่เขาเดินมาจนถึงทางลงที่จะนำเขาไปสู่ที่ประจำของเขาเวลาที่ไม่สบายใจ


ห้องครัวของฮอกวอตส์


ซอนโฮสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะผ่อนออกมายาวๆ แล้วก้าวเดินลงไปตามที่บันไดนำทาง


ถึงแม้ว่าเวลาจะค่ำแล้วก็ตามที แต่การที่ห้องครัวของฮอกวอตส์อยู่ด้านในของตัวประสาท ลึกพอๆกับคุกใต้ดินและหอพักของสลิธีริน ทำให้แสงไม่ค่อยมีผลเสียเท่าไหร่กับที่นี้


เมื่อซอนโฮก้าวเท้าลงถึงพื้นทางเรียบได้แล้ว แสงไฟรำไรๆช่วยให้เขามองเห็นร่างสูงที่กำลังนั่งยองๆกอดเข่าตัวเองอยู่ไม่ไกลจากหน้าประตูห้องครัว


ซอนโฮพยายามทำใจไม่ให้รู้สึกเมื่อเจ้าของร่างที่กำลังนั่งอยู่นั่นเงยหน้าขึ้นมามองเขา


ซอนโฮ—“ ควานลินเอ่ยเรียกชื่อเขาเบาๆ ราวกับว่าเจ้าตัวแปลกใจที่เจอเขา


อืม ฉันเองซอนโอเอ่ยตอบไป


ก่อนไลควานลินจะยืดตัวขึ้นเต็มความสูง พลางก้าวเดินมาหาเขาใกล้ๆ


จุดที่ซอนโฮยืนอยู่ค่อนข้างจะมีแสงสว่างมากพอที่จะมองเห็นใบหน้าโทรมๆของอีกคนได้


ให้ตายเถอะ


ต้องหลับตาไหมเนี่ย


ใบหน้าของควานลินนั้นแตกต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ขอบตาของอีกคนดูคล้ำมากกว่าเดิมบวกด้วยสภาพโดยรวมที่ดูแย่ลงอย่างเห็นได้ชัด


นั่นทำให้ซอนโฮใจสั่น เพราะกลัวจะเผลอแสดงท่าทีใจอ่อนใส่อีกคนไป


แผนต้องเป็แผนสิ


นายจะทำแผนล่มไม่ได้นะยูซอนโฮ


เขาคิด ก่อนจะพยายามหันหน้าหนีไม่สายตาของคนตัวสูงที่มองมา แล้วเอ่ยพูด


รีบพูดเถอะ ใกล้จะถึงเวลาเข้าหอแล้ว


ขอโทษ—“


ซอนโฮถอนหายใจออกมาอย่างหน่ายใจ



นี่พูดเยอะไม่เบื่อบ้างหรอ? ถ้าจะเรียกมาเพื่อเอ่ยขอโทษแค่นี้ งั้นฉันขอตัวกลับก่อนนะเขาว่า ก่อนจะทำท่าหันหลังให้กับอีกคน


แต่ภายในใจเขาเต้นแรงจนแทบระเบิด


แต่ก่อนที่ซอนโฮจะได้ก้าวเดินไปไหนไกล ก็มีเสียงขยับเขื่อนร่างกายบางอย่างจากคนด้านหลัง นั่นเรียกให้ซอนโฮหันไปมองโดยทันที


เขาเบิกตาออกกว้าง เมื่อหันไปเห็นไลควานลินที่กำลังทำเรื่องบ้าๆอยู่


บ้ามาก


หมอนั้นต้องบ้าไปแล้ว



ทำไมถึงต้องคุกเข่าแบบนั้น

 


ใช่

 


ไลควานลินกำลังคุกเข่าขอโทษเขาอยู่



 

ขอโทษควานลินพูด พร้อมกับก้มตัวลงคุกเข่าให้คนที่กำลังจะหันหลังเดินหนีไป


ซอนโฮแทบจะเอ่ยบอกให้อีกคนลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วแล้วเอ่ยยกโทษให้ถ้าไม่ติดที่ว่า คำๆนั้นที่ควานลินกำลังพูดอยู่ยังไม่ใช่ที่เขาต้องการ


ไลควานลินนายไม่ควรจะทำแบบนี้นะ นายไม่ควรจะคุกเข่าให้ใครง่ายๆเขาเอ่ยพูดตามความเป็นจริง


ถ้าทำแล้วนายจะให้อภัยฉัน ฉันยอมทำทุกอย่าง ควานลินเอ่ยตอบ พลางเงยสายตาขึ้นมาสบกับเขาที่กำลังมองอีกคนอยู่เช่นเดียวกัน


แย่แล้ว


เขากำลังจะใจอ่อน


ซอนโฮรีบหันสายตาหลับทันทีที่คิดได้ แล้วค่อยๆเลื่อนตัวเข้าไปใกล้อีกคน


ลุกเถอะ—“ ซอนโฮเอ่ยพูด ก่อนจะสะกิดที่ไหล่กว้างของอีกคน


ซอนโฮ


ฉันให้อภัยแล้วเขาว่าอีกครั้ง พลางหันสายตาหนีเมื่อคนที่กำลังคุกเข่าอยู่เมื่อกี้ก็หันหน้ามอง พร้อมยกยิ้มด้วยความดีใจ


จริงหรอ!? พูดจริงใช่ไหมควานลินเอ่ยถาม


อื้อให้อภัยแล้ว


เยส!” ควานลินร้องออกมาเสียงดังก่อนเจ้าตัวจะหยุดขยับตัวแล้ว หุบยิ้มโดยฉับพลันเมื่อได้ยินสิ่งที่เขาเอ่ยต่อ


แต่นายต้องเลิกพยายามได้แล้ว ฉันให้อภัยนายแล้ว เราไม่มีเรื่องบาดหมางกันแล้ว เราก็จะกลับไปเป็นเหมือนเดิม


เหมือนเดิม?” คนตัวสูงเอ่ยทวน


คนไม่รู้จักกันไง อย่าลืมว่าตอนแรกเราไม่รู้จักกันเลยนะควานลินซอนโฮพูดขึ้นอีกครั้ง


แต่ว่า—“


ฉันให้อภัยนายได้ แต่ฉันจะไม่มีวันกลับไปยืนอยู่ตรงที่เคยทำให้ฉันเจ็บปวดอีกเป็นอันขาด คนร่างโปร่งเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้มที่ควานลินไม่เห็นมันมานานแล้ว


แต่ทำไมคราวนี้เขาถึงได้รู้สึกว่ารอยยิ้มของอีกคนมันไม่สวยเลยนะ


เข้าใจฉันหน่อยนะควานลินซอนโฮว่า ได้โปรด ทำเป็นเหมือนไม่รู้จักฉันเหมือนเดิมที คำพูดที่ถูกเอ่ยออกมาจากคนตรงหน้ามันเหมือนกลับการย้อนเรื่องของเมื่อคืนบนเรือไม่มีผิด


แต่แตกต่างกันตรงที่คราวนี้ เขาดันไม่เห็นหยดน้ำตาที่ไหลออกมาจากดวงตาคู่สวยนั่นอีกแล้ว และท่าทางของซอนโฮก็ดูเหมือนกับคนที่พร้อมจะก้าวหนีเขาไป


ราวกับว่า อีกคนไม่ได้มีความรู้สึกอะไรกับเขาอีกแล้ว



ทำไมกัน ทั้งๆที่เขาเพิ่งรู้ตัวว่ารู้สึก



แต่ซอนโฮกลับเลิกรู้สึกไปแล้วงั้นหรอ



ไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย




ถ้าแบบนั้นมันจะทำนายมีความสุขขึ้นก็ได้ ฉันจะเลิกมายุ่งวุ่นวายกับนายควานลินเอ่ยพูดด้วยท่าทางราวกับคนที่กำลังหมดแรง


ก่อนคนตัวสูงจะเอื้อมมือไปที่กระเปาผ้าคลุมสลิธีรินของตัวเอง แล้วหยิบอะไรบางอย่างมาตรงหน้าของซอนโฮ


ขนมปังหลากหลายรูปร่าง ขนาด และสีสันที่ถูกห่อมาอย่างดีถูกยื่นไปที่หน้าของอีกคน


ฉันไม่เห็นนายอยู่ที่ห้องโถงตอนทานมื้อค่ำฉันคิดว่านายต้องหิวแน่ๆ เลยห่อมันมาฝาก


...


นายจะเอาไปโยนทิ้งก็ได้นะ แต่แค่รับมันเอาไว้ก่อน ให้ฉันมั่นใจว่านายจะได้กินมันควานลินเอ่ยร่ายยาว ก่อนจะส่งยิ้มไปให้คนที่เพิ่งรับขนมปังจากเขาไป


...ซอนโฮไม่ได้เอ่ยตอบอะไรกลับมา แล้วก็ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมาสบตากับเขาด้วย


ให้ตาย


นี่มันเจ็บชะมัด


งั้นฉันกลับหอก่อนนะ นายก็รีบกลับละ เดี๋ยวจะโดนพรีเฟ็คดุเอาได้นะ


ควานลิน—“ อีกฝ่ายเรียกชื่อของเขาออกมา ก่อนควานลินจะพยักหน้าเป็นรับรู้


โอเค ฉันคงพูดมากไปไปนะพูดจบ คนตัวสูงก็เดินผ่านร่างของอีกคนไปอย่างรวดเร็วทันที โดยไม่แม้แต่จะหันหลังกลับมามองอีกคนเลยสักนิด

 





ซอนโฮมองตามร่างสูงของควานลินไปจนอีกคนเดินไปจนสุดทาง พร้อมกับตะกองกอดขนมปังของควานลินไว้แน่น



พี่ซองอู



แผนของพี่มันโคตรห่วย



แบบนี้มัน




ทำผมเจ็บยิ่งกว่าเดิมซะอีก













-talk-

ไหนใครบอกฟิคเราดราม่ากัน ไม่จริ๊ง 55555555

ไม่อยากดราม่านานเลยปวดจุย สาบานว่าจะไม่ดราม่าแร้ว /แอบไขว้นิ้ว 

วันนี้ผังคอนพี่ยองมินออกแหละ ไหนขอเสียงคนไปหน่อยเร็วววว ไปเจอกันอีกๆนะ ถ้ากดบัตรได้ อาจจะเอาของไปแจกด้วย กรี้ด

คราวนี้อาจไปอโลน หาเพื่อนไป ใครอยู่แถวๆปากเกร็ดแล้วไปมีตมาจอยกันหน่อย ไม่มีเพื่อนเด้อ ;-; /กราบ เราไม่กัดนะ 555555555

ไว้เจอกันนะคะ เลิ้บๆ วันนี้ไปนอนแร้ว

ฝันดีคังแดเนียลรอบเตียง แอร้ย จุ้บ


 

 

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,988 ความคิดเห็น

  1. #1874 บบตพ ♡ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 16:57
    พี่ซองอู๊ววววววว!!! เอาอีกแล้ว!!!! 5555555555555
    #1,874
    0
  2. #1837 pchnid (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 10:12
    แผนของคุณซองอูนี่ล่มทุกรอบเลยค่ะ 55555555
    #1,837
    0
  3. #1820 Sweet_Memory (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 21:12
    อย่ายอมแพ้นะควานลินนนน
    #1,820
    0
  4. #1715 `rosie (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 13 เมษายน 2561 / 08:49
    คุณซองอูววววววว เอาอีกแล้วนะคะ!!!! 55555555555
    #1,715
    0
  5. #1504 chzckhnp (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2560 / 02:42
    แผนของพี่ซองอูนี่มัน... อย่างที่คิดเลย ฮือ555555555555
    #1,504
    0
  6. #1359 พี่เบื่อ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2560 / 00:59
    อ้าวกำ แต่แม่เชื่อใจในตัวพี่คนโตของหนูนะลูก
    อย่าลืมว่านางเป็นเพื่อนอิมยองมิน แม่หวังว่าก็คงจะร้ายไม่แพ้กัน แต่ก็เฮ้อออ แต่ก็เป็นแผนขององซองอูอ่ะ ไม่รู้จะรอดมั้ย555555 /โดนโบก
    แต่นี่แอบชอบแผนนี้ ยากๆแบบนี้แหล่ะพรี่ชอบ!
    แต่ถ้าจำไม่ผิดเหมือนควานลินจะอ่านใจได้ไม่ใช่เหรอ /หรือจำผิด55555 ไม่ใช่ว่านางรู้แผนการอยู่แล้วเลยเล่นไปตามน้ำหรอกนะ
    #1,359
    0
  7. #1183 Konix (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2560 / 22:00
    ทำไมมันยากจังคะคู่นี้ แต่ไม่ยากสิแปลก ทำกับเค้าไว้ซะขนาดนั้น ฮื่อ
    #1,183
    0
  8. #1168 darkly_maze (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 02:55
    เกือบแล้วอะพี่ซองอูเกือบดีเกือบจะหล่อแล้วพี่ จากซีนอารมกลายเป็นเรื่องตลกเฉย น้องซอนโฮทีงี้เอาไงดีอะ ควานลินกลับม๊าาาา555555555
    #1,168
    0
  9. #1167 Yoo_Mind (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 23:30
    แงงงงงงงงงงง จะดีกันมั้ย จะร้องไห้แล้ว
    #1,167
    0
  10. #1165 ✿宜嘉✿ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 20:50
    คือแผนพี่มันจะดีนะ ถ้าเอาไปใช้กับคนอื่น แต่นี่ควานลินไง คือบั่บ เจ้าตัวรู้สึกผิดอยู่แล้วอะ เหตุการณ์นี้มันแบบ เหมือนควานลินจะยอมทำตามซอยโฮทุกอย่างอยู่แล้ว ฮื่ออ พอน้องพูดงี้ ควานลินก็ไม่อยากฝืนใจอีกฝ่ายหรอกนะถูกมั้ย ;-;
    #1,165
    0
  11. #1164 ασɱ♡ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 19:49
    พี่ซองอูแผนพี่มันห่วยอ่ะ
    ควานลินก็รักน้องเหลือเกิน รักจนยอมปล่อยน้อง ยอมทุกอย่างให้น้องมีความสุข
    ซอนโฮก็เออออห่อหมกตามพี่ชายไป แผนพี่ชายเธอมันได้เรื่องไหมอ่ะ 555555
    พี่ซองอูนี่ก็นะ แหม พอรักตัวเองราบรื่นก็ขยันป่วนคู่อื่นจีๆ ต้องให้คุณแดนจัดการ
    #1,164
    0
  12. #1163 ChayaninPcj (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 19:28
    หยุดเถอะพี่ซองอู5555
    #1,163
    0
  13. #1162 J_KyungsooM (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 17:28
    โว้ะพี่ซองอู ขอเห็นด้วยที่บอกว่าแผนพี่มันโคตรห่วย
    #1,162
    0
  14. #1161 orenji (><) (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 16:46
    แอบคิดแล้วว่าต้องพังตั้งแต่รู้ว่าเป็นแผนซองอู คราวเซอุนยังไม่จำใช่มั้ย 555555
    ควานลินก็ยอมแพ้ง่ายไป สงน้องซอนโฮ
    #1,161
    0
  15. #1160 Hoin (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 15:21
    แงงงงงงงง ซอนโฮววววววว
    ฮือออออออออออ
    #1,160
    0
  16. #1159 Chinana oma (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 11:37
    เจ็บจริงค่ะ แต่ก็ต้องปล่อยให้ควานลินกับซอนโฮเรียนรู้ได้ด้วยตัวเอง ถ้ายังรักก็ต้องยังไหว 555555 
    #1,159
    0
  17. #1158 nphermsub (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 11:32
    หลินยอมแพ้ง่ายไป ยอมแพ้ง่ายไปจริง หลินนายควรรั้งเว่ย หรือไม่ก้อพูดความรู้สึกออก ถ้านี้เป็นครั้งสุดท้ายที่นายจะได้คุยได้เจอกับซอนโฮนายควรบอกทุกอย่างไปให้หมด ทำให้ทุกอย่างให้ถึงที่สุดก่อนสิแล้วค่อยยอมแพ้ ถ้าสุดท้ายไม่ได้รักกันก้อโทษตัวเองไปเลยนะ ไลควานลิน พี่ซองอูแผนพี่ก้อดีนะแต่ใช้กับคนอย่างหลินไม่ได้ไงงงงง ซอนโฮเลิกรู้สึกได้แล้วลูก หนูเจ็บป่าวๆ นะ
    #1,158
    0
  18. #1157 NlvK (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 10:25
    อ้าว เวรรรรรร เวรกรรมอะไรของลูกแม่ แทนที่ควานลินจะสู้ คือทำน้องเจ็บมาเยอะ เอ้าา ดันไม่สู้ อัลไลลลลล แล้วน้องก็เจ็บอีกแล้ว อุตส่าห์เริ่มกลับมาเป็นคนเดิม เพราะรู้ว่าใจตรงกันแล้วแท้ๆ
    แงงงง ขอควานหวานให้หลินโฮ เท่ากับที่น้องเสียน้ำตาไปทีนะคะไรต์ต์ต์ ฮืออออ
    #1,157
    0
  19. #1156 moun's (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 06:29
    ตอนนี้เริ่มสงสารควานลินแยะฮืออออใจอ่อนหน่อยนะนซฮฮ
    #1,156
    0
  20. #1155 พี่จินของเจ้! (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 05:52
    แผนดีมากพี่คนโต ดีจนแทบกราบแผนบ้าไรนิ
    #1,155
    0
  21. #1154 ทาสฟันหน้า (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 03:05
    ไม่ควรเชื่อแผนพี่คนโตเลยอ่ะเอาจริงๆ 55555555555
    #1,154
    0
  22. #1153 xoxocoxonut (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 01:43
    ปวดหัวใจแม่มากค่ะหนู พี่เสียน้ำตาเพราะคู่หนูมา2ตอนแล้วนะ รีบๆดีกันเนอะ
    #1,153
    0
  23. #1152 vjwc3 (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:57
    ซองอูแผนห่วยมาก ฮือออออเจี๊ยบลูกกกกก หลินกลับมาาาาาา แค่บอกรักไง รักคำเดียวเนี่ยยยยย
    #1,152
    0
  24. #1151 ディオ (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:35
    ขำแผนพี่ซองอูมันห่วยจริงๆ ฮือออ สงสารน้องง ทั้งคู่เลย
    #1,151
    0
  25. #1150 shxxxx (จากตอนที่ 35)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2560 / 00:34
    หลินหนูต้องสู้สิ ตื้อเท่านั้นที่ครองโลกจัมวรั้ย!!!
    #1,150
    0