ตอนที่ 60 : พบรัก ยี่สิบเอ็ด 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1011
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    12 มิ.ย. 62








รัฐภูมิ ฟานเซส เดินทางมาเยี่ยมบิดามารดาโดยเอาลูกทั้งสามที่ตอนนี้เติบโตขึ้นเป็นเด็กชายเด็กหญิงมีเค้าความสวยหล่อเหมือนพ่อแม่ไม่ผิดเพียนพลางเดินเข้ามาทันได้ยินมารดาคุยโทรศัพท์น้องชาย แต่ละคนจะโทรมาก็ต่อเมื่อจนหนทางแล้วทั้งนั้น และต้องแปลกใจเมื่อเห็นมารดายิ้มหน้าบาน นึกสังหรณ์ใจว่าต้องมีเรื่องดีแน่


“นายคริสโทรมาทำไมครับ”


“เรื่องแหวนจ้ะ”


“แหวน? นายคริสทำแหวนหายหรือว่าถูกขโมยล่ะครับ” สิงห์หนุ่มตัวที่หนึ่งตั้งข้อสงสัย


“เปล่าหรอกจ้ะ พอดีแหวนมันเปลี่ยนมันสีนะ”


“เปลี่ยนสีหรือครับ?หรือว่า...” ก่อนยิ้มออกมาเมื่อรู้ความหมายแล้วว่าเปลี่ยนเพราะเหตุใด


“ตอนนี้คงกำลังจะขึ้นเครื่องมุ่งหน้าข้ามน้ำไปหาแล้วล่ะ เฮ้อ... ลูกแต่ละคนนี่ก็เหลือเกินจริงๆ”


มาดามเครือทิพย์ถอนหายใจออกมายืดยาว เป็นข่าวดีในรอบเดือนหลังต้องนั่งปวดหัวอยู่นาน


“ยกเว้นผมคนหนึ่งนะครับ” สิงห์หนุ่มรีบออกตัว แต่ก็ไม่พ้นโดนมาดามติ่งมาจนได้


“แหม เราก็ไม่ต่างกันจากพี่น้องคนอื่นหรอกตารอฟ กว่าจะลงเอยกับหนูปาได้ พ่อกับแม่ก็เหนื่อยไม่น้อยนะ” สิงห์หนุ่มยิ้มแหยๆ ไปให้ เพราะทุกอย่างที่มารดาพูดมาเป็นเรื่องจริง


“โถ แล้วนี่เธอเป็นใครหรือครับ”


รัฐภูมิอดที่จะถามไม่ได้ แม้เขาจะพอรู้ว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนไทยเหมือนมารดา แต่ก็ไม่ได้ทราบรายละเอียดมากมายนัก อีกอย่างก็ไม่อยากเข้าไปก้าวกายเรื่องของน้องชายมากนัก พวกเขาถือเรื่องการให้เกียรติในเรื่องส่วนตัวกันมากพอสมควร


“แม่ก็ไม่รู้อะไรมาก แค่พอรู้ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่สวย น่ารัก อ่อนโยนมาก และที่สำคัญครอบครัวของเรากำลังจะมีฝาแฝดเพิ่ม”


“ฝาแฝด?” รัฐภูมิขมวดคิ้วยุ่ง


“แต่คราวนี้เป็นแฝดสามนะจ้ะ” มาดามเครือเครือทิพย์บอกด้วยความตื่นเต้นดีใจ เป็นเรื่องน่ายินดีในรอบสามปีเลยก็ว่าได้


“แฝดสาม!


“ถูกต้องจ้ะ และทั้งสามเป็นคนที่น่ารักและช่างพูดช่างเจรจาเหมือนตาคริสไม่ผิดเพี้ยนเลยล่ะ”


“เลือดพ่อแรงใช้ได้ แบบนี้ตาคริสคงได้ทุบสร้างห้องเพิ่มแน่”


รัฐภูมิดีใจกับคนเป็นน้องชาย ตอนนี้ตระกูลฟานเซสมีลูกชายฝาแฝดของรัฐภพไปแล้วคราวนี้มาถึงคิวสิงห์ตัวที่สามที่เล่นแฝดสาม มารดาเขาถึงได้ตื่นเต้นดีใจข้ามไปอีกโลกสมใจอยากที่หวังไว้มานาน


“แม่ว่าคงต้องเป็นอย่างนั้น”


สองคนแม่ลูกหัวเราะมีความสุข อารมณ์ดีเป็นพิเศษที่บ้านของพวกเขากำลังจะมีสมาชิกใหม่เพิ่ม คงจะน่ารักน่าชังมากแน่ ชักอย่างเห็นหน้าเร็วๆ เสียแล้วสิ

 


ตอนเหนือของประเทศไทย


เมวารีและลูกสาววัยสามขวบเศษเดินทางไปทำบุญที่วัด เพื่อขอบคุณผู้มีพระคุณที่บริจาคเลือดให้กับเธอวันที่เธอคลอดลูกสาว ถ้าไม่ได้เขาวันนั้นเธอกับลูกก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ข้างกายเธอเหมือนวันนี้ และมาซื้อของเข้ารีสอร์ทด้วย


รถคันเล็กเข้าไปจอดด้านหน้าตลาด จูงมือลูกสาวตัวน้อยเข้าด้านใน จับจ่ายตลาดอย่างคล่องแคล่ว ทุกคนในละแวกนี้รู้จักเธอกับลูกเป็นอย่างดี มีช่วงแรกๆที่มาอยู่ ทุกคนต่างถามถึงพ่อของเด็ก มันเป็นสิ่งที่ทำให้เธอสะเทือนใจมาก และบอกกับทุกคนว่าพ่อของลูกจากไปนานมากแล้ว ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีใครถามถึงอีก


“หนูวารินลูก จ่ายตลาดเก่งนะเราเนี่ย ช่วยคุณแม่ได้เยอะเลยตัวแค่นี้เอง” แม่ค้าเจ้าเก่าเจ้าเดิมเอ่ยทักทายเด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังโตขึ้นเป็นสาวสวย


“ขอบคุณค๊า”


วารินดายิ้มกว้างจนเห็นฟันซี่เล็กพร้อมเอ่ยขอบคุณคุณยายเสียงสดใส ทุกคนที่นี่ต่างรักและเอ็นดูเด็กสาวมาก


“นี่ลูกขนมถ้วนของชอบเราอีกกล่องยายฝากไปให้แฝดสามด้วยนะ” คุณยายวัยหกสิบที่เห็นนุชนารีมาแต่เด็ก จึงรักและเอ็นดูลูกของเธอไปด้วย


“ขอบคุณมากค่ะยาย ถ้างั้นหนูขอเหมาขนมยายเลยดีกว่า วันนี้มีแขกมาที่รีสอร์ทเยอะจนทำขนมไม่ทัน ได้ขนมยายไปเพิ่มคงช่วยไปได้เยอะ” เมวารีกล่าว แย้มยิ้มขอบคุณที่ดีกับเธอเรื่อยมา


“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวยายให้หลานชายขนขึ้นรถให้ แถมฝอยทองไปด้วยอีกถาดละกัน”


นางแบบผู้ตกรอบบอกอย่างใจปล้ำ วันนี้นางกะจะเอาไปแจ้งเด็กหน้าตลาดอยู่พอดี จึงแบ่งให้ถาดหนึ่ง


“ขอบคุณมากเลยค่ะยาย”


เมวารียกมือไหว้ขอบคุณคุณยายร้านขนมเจ้าประจำ ท่านใจดีกับเธอและลูกมาก ให้ข้าวของหรือแม้แต่ขนมโดยที่ไม่กลัวขาดทุน


“ไม่เป็นไรลูกๆ เรามันคนบ้านเดียวกัน แค่นี้เรื่องเล็กน้อย ไปๆเดินนำไปที่รถเลย อากาศร้อนเดี๋ยวยายหนูรินจะไม่สบายเอา”


คุณยายบอกตามคนใจดี หันไปกวักมือเรียกหลานชายที่ยืนอยู่ไม่ไกล ให้มาช่วยยกถาดขนมมากมายไปส่งหญิงสาวที่รถ เมวารีเดินจูงมือลูกสาวเดินนำไปที่รถ


“ขอบคุณยายมากเลยนะจ้ะ ไว้พรุ่งนี้ถ้าว่างหนูจะพาแฝดสามมาด้วย จะได้มาอุดหนุนขนมยายอีก ไปนะจ้ะ” บอกด้วยรอยยิ้ม


“บายๆค่ะยาย” มือเล็กของเด็กหญิงวารินดาโบกผ่านกระจกให้คุณยาย


“จ้า ขับรถกลับดีๆลูก”


คุณยายโบกมือเหี่ยวส่งกลับไปให้หลานสาวตัวน้อย มีความสุขทุกครั้งที่ได้เห็นพวกเขามาจ่ายตลาดกับคนเป็นแม่ ดูแล้วคิดถึงลูกหลานที่อยู่กรุงเทพฯ ที่จะมาเยี่ยมในช่วงปิดเทอมเสมอ



โปรดติดตามตอนต่อไป....





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

71 ความคิดเห็น