เนื้อคู่อยู่นอร์เวย์

ตอนที่ 2 : หนุ่มในฝัน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 65
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    13 ส.ค. 61




บทที่ 1 หนุ่มในฝัน


                เพล้ง!!

                เสียงแก้วแตกดังลั่นทำให้ชายหนุ่มสะดุ้งจากความฝัน แวบแรกเขานอนหงายกะพริบตาอย่างไม่แน่ใจว่าตนกำลังสับสนหรือจินตนาการไปเองอยู่หรือไม่

                พอมั่นใจว่าตื่นอยู่แน่นอน มือใหญ่ก็เอื้อมไปแตะโคมไฟหัวเตียงทันทีตามสัญชาตญาณพร้อมกับเลื่อนตัวลงจากเตียง ร่างสูงผิวขาวจัดคว้าเสื้อคลุมที่พาดเก้าอี้ตรงโต๊ะหนังสือมาสวมทับชุดนอนอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเปิดประตูออกไปร้องเรียก

                “ป้าครับ! เกิดอะไรขึ้น เป็นอะไรหรือเปล่า

                ไม่มีเสียงตอบรับจากญาติเพียงคนเดียวที่อาศัยอยู่บ้านเดียวกับเขา วันนี้นางบอกว่าจะกลับดึกเพราะไปงานฉลองวันเกิดที่บ้านเพื่อนแถวท่าเรือ แต่ชายหนุ่มมั่นใจว่าเสียงแก้วแตกนั้นดังมาจากด้านล่างของบ้านที่เปิดเป็นร้านค้า

                อย่าบอกนะว่าป้าเขาเมากลับมา แล้วชนอะไรตกแตกเข้า

                ร่างสูงรีบวิ่งลงบันไดลงไปชั้นล่าง เพียงแค่เขาเลื่อนประตูและแหวกม่านเดินออกไปยังส่วนหน้าร้านเท่านั้น ลมหนาวก็พัดหวีดหวิวเข้ามาปะทะหน้า ชายหนุ่มชะงักตัวแข็งทื่อ เรือนผมสีทองเป็นประกายในแสงสลัวถูกลมตีไปด้านหลัง ดวงตาสีฟ้าอมเทามองเห็นเพียงรอยแตกเป็นรูขนาดใหญ่บนกระจกหน้าร้านที่คงจะโดนทุบอย่างแรง ละอองหิมะเล็กจิ๋วเริ่มปลิวเข้ามาผ่านช่องนั้น

                บ้าฉิบ พวกวัยรุ่นอันธพาลคึกคะนอง ไม่ก็กลุ่มนีโอนาซีประท้วงรัฐบาลแน่ๆ เขาเพิ่งเห็นในข่าวไปเองต้องรีบเรียกตำรวจ!

                มือขาวล้วงเข้าในกระเป๋าเสื้อคลุม แล้วก็นึกขึ้นได้ว่าลืมโทรศัพท์มือถือที่เสียบชาร์จแบตไว้อยู่ข้างบนห้องนอน เขาเอื้อมไปยังเคาน์เตอร์คิดเงินลูกค้าเพื่อหยิบหูโทรศัพท์ตั้งโต๊ะแทน

                ปั้ก!!

                ภาพตรงหน้าระเบิดไปเป็นดาวยิบๆนับไม่ถ้วนพร้อมกับความเจ็บปวดที่หลังศีรษะ ร่างสูงล้มลงไปกระแทกกับเคาน์เตอร์ ด้วยอิฐก้อนเดียวกับที่คนร้ายใช้ทุบกระจกร้านเพื่อสอดมือเข้ามาเปิดประตู หูของชายหนุ่มได้ยินเสียงเครื่องกระป๋องและอาหารสำเร็จรูปในร้านถูกเคลื่อนย้าย

                ไม่ใช่อันธพาลทำลายข้าวของ แต่เป็นโจรงั้นหรือ แต่ว่าทำไม

                ร่างสูงล้มคว่ำลงไปกับพื้นเมื่อโดนตีซ้ำอีกครั้ง ทุกสิ่งพลันดับวูบ เส้นผมสีทองสว่างบนพื้นเปรอะเปื้อนด้วยสีแดง

 

                หน้าจอมือถือเครื่องน้อยส่องแสงสีฟ้าอยู่ในห้องมืด เกล็ดหิมะที่โปรยปรายอยู่นอกหน้าต่างเรืองแสงสีขาวเป็นประกายล้อแสงจันทร์ พวกมันเกาะบนขอบของหลังคาและถนนเหมือนน้ำตาลไอซิ่งโรยหน้าเค้ก บรรยากาศเงียบเชียบของยามค่ำคืนเดือนกุมภาพันธ์เย็นยะเยือก ไม่มีหนุ่มสาวออกไปสังสรรค์นอกบ้าน ถนนร้างไร้ยานพาหนะ เพราะทุกคนก็ล้วนแต่อยากดื่มอะไรอุ่นๆและเปิดฮีตเตอร์จนสุดเบอร์ มากกว่าจะออกไปลุยหิมะที่อุณหภูมิติดลบเจ็ดองศา

                ฤดูหนาวคือช่วงเวลาที่คู่รักพากันกกกอดร่วมรักกันใต้ผ้านวมได้ทั้งวันโดยไม่มีใครบ่น ส่วนคนโสดก็ใช้เวลาหน้าเตาผิงกับครอบครัวและเพื่อนฝูง รอคอยฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อนเวียนนำโอกาสพบปะผู้คนใหม่ๆ และค้นหาความรักกลับมาอีกคราในช่วงกลางปี

                แต่บางคนที่ใจร้อนกว่านั้น เทคโนโลยีก็ยื่นมือเข้ามาช่วย

            ดรีมมี่ คอร์เปอเรชั่น ขอขอบคุณที่ให้ความไว้วางใจสมัครบริการ เข้าเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนหาคู่ออนไลน์ที่ใหญ่ที่สุดและปลอดภัยที่สุดของโลก ภายใต้กฎหมายความร่วมมือระหว่างประเทศและนโยบายป้องกันข้อมูลส่วนตัวที่ได้รับการรับรองจากรัฐบาลแสกนดิเนเวีย

            เดิมแอพพลิเคชั่นของเราออกแบบมาเพื่อเพิ่มอัตราการสมรสและการเกิดของประชากร ในเดนมาร์ก นอร์เวย์ สวีเดน ฟินแลนด์ ไอซ์แลนด์ หมู่เกาะฟาโร และหมู่เกาะโอลันด์ เป็นหลัก แต่วันนี้เราเติบโตขึ้น และเปิดประตูต้อนรับผู้คนจากทั่วทุกมุมโลก โดยไม่จำกัดประเทศ เพศ เชื้อชาติ ศาสนา มาช่วยสร้างสังคมแห่งมิตรภาพและความรักไปด้วยกันเถอะ!

                นัยน์ตาสีน้ำตาลอมเขียวใต้แพขนตาสีอ่อนกะพริบสองสามครั้งขณะใช้นิ้วกดข้ามหน้าข้อตกลงผู้ใช้แอพไปอย่างเร็วๆ แล้วก็ติ๊กถูกลงในช่อง ใบหน้าหันไปมองทางประตูห้องนอนของตนก่อนจะหันกลับมา แล้วค่อยๆหยิบแฟ้มพลาสติกกับกระเป๋าสตางค์หนังสีดำออกจากใต้ผ้าห่ม

                เลขบัตรประชาชนถูกกรอกเข้าไปก่อน ตามด้วยแสกนบาร์โค้ดบนเอกสารภาษีด้วยกล้องมือถือ ระบบตรวจสอบความถูกต้องแล้วยืนยันชื่อกลับมาว่า ยินดีต้อนรับ คุณลุดวิก วัลเดอมาร์ รูปถ่ายในระบบของรัฐบาลปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และตัวการ์ตูนอวาตาร์ก็ถูกสร้างขึ้นอัตโนมัติเป็นชายหนุ่มร่างสมส่วน ผมและตาสีน้ำตาล สวมแว่นกรอบเหลี่ยมกับชุดเสื้อกาวน์ทันตแพทย์ พร้อมตำแหน่งจีพีเอสบ้านกับคลินิกที่ปักหมุดไว้บนถนนสี่สิบสอง เมืองแบร์เกน ประเทศนอร์เวย์

                มุมปากของเจ้าของมือถือขยับยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม ของพวกนี้น่ะเรื่องหมูๆ แต่ที่ยากคือ...

                กรุณาแสกนลายนิ้วมือนิ้วโป้งขวาของคุณ ที่ปุ่มโฮมของโทรศัพท์มือถือ

                ประตูห้องนอนแง้มเปิดออกอย่างช้าๆ ฝีเท้าเงียบเชียบเดินไปตามโถงบันได ย่องลงมาทีละขั้นอย่างระมัดระวังและก้มดูผ่านช่องซี่ไม้ระเบียง ห้องนั่งเล่นปูพรมด้านล่างมีแสงสีส้มจางจากเตาผิงทรงกระบอกเล็กที่ปิดฝากระจกไว้ กันไม่ให้ฝุ่นควันลอยฟุ้งออกมาในห้อง ร่างสูงบนโซฟานอนแผ่หน้าเตา เขาส่งเสียงกรนเบาๆด้วยความเหน็ดเหนื่อยจากที่ทำงานมาทั้งวัน บนโต๊ะน้ำชาของโซฟามีแก้วเบียร์ที่ดื่มหมดแล้วแก้วหนึ่ง

                มือข้างขวาของคนเมาหลับห้อยลงจากโซฟา โผล่พ้นขอบผ้าห่มวูลสีน้ำเงินหนานุ่ม หน้าจอโทรศัพท์มือถือขยับเคลื่อนเข้าไปใกล้ ก่อนจะจับให้ปุ่มกลมสีขาวตรงกลางเครื่องไอโฟนแตะแนบกับนิ้วโป้ง ระบบของแอพดรีมมี่แสดงภาพวงกลมหมุนๆอยู่ชั่วระยะหนึ่งขณะแสกน ก่อนจะกะพริบ แล้วเปลี่ยนเป็นเครื่องหมายติ๊กถูกสีเขียว

                ลงทะเบียนเสร็จสิ้น เชิญเลือกคนรักในฝันของคุณได้เลย!

 

                คนรักในฝันงั้นเหรอ...

                หน้าแอพพลิเคชั่นแสดงปุ่มมาให้เลือกว่าต้องการ ดรีมกายหรือ ดรีมเกิร์ล มะลิฉัตรกดปุ่มสีฟ้า เพื่อเลือกว่าเธอต้องการค้นหาหนุ่มในฝัน

                ระบบพาเธอเข้าไปเลือกรายละเอียดต่อทันที ว่าเธอชอบผู้ชายที่อยู่ในช่วงน้ำหนัก ความสูง และอายุเท่าไร อาศัยอยู่ที่ไหน รูปร่างหน้าตาเป็นอย่างไร มีระดับการศึกษาและรายได้เท่าไร

                “โอ้โห เลือกได้ขนาดนี้เลยหรือเนี่ย”

                มะลิฉัตรถึงกับอุทานออกมา เธอมองดูตัวเลือกผู้ชายโสดมากมายจากนานาชาติอย่างละลานตา แล้วก็เริ่มกรอกข้อมูลสเป็คของตนลงไปทีละช่อง อย่างแรกเลย เธอชอบผู้ชายตัวสูงกว่าตัวเอง ไม่ดื่มเหล้าสูบบุหรี่ และจะต้องเป็นหนุ่มแว่น! เพราะแว่นเท่านั้นที่ครองโลก!

                พอระบุไปอย่างนั้น จำนวนผู้ชายที่โผล่ขึ้นมาบนจอก็ลดลงไป มะลิฉัตรเคาะปลายเล็บกับหน้าจอเบาๆอย่างครุ่นคิด เรื่องการศึกษา ขอเป็นปริญญาตรีอย่างต่ำเหมือนกับเธอก็แล้วกัน ส่วนสีตา ผม ผิว และถิ่นที่อยู่ เธอไม่คิดมาก มะลิฉัตรเป็นคนเปิดกว้างและกล้าที่จะมีแฟนต่างชาติ ขอแค่พูดภาษาอังกฤษกันได้รู้เรื่องก็เพียงพอแล้ว เธอเชื่อว่าความรักสามารถสื่อจากใจถึงใจ ไร้พรมแดน ที่สำคัญ ด้วยความที่มะลิฉัตรทำตามพ่อแม่บอกมาเกือบตลอดชีวิต ตอนนี้เรียนจบแล้ว ลึกๆเธอก็รู้สึกว่าอยากผจญภัย อยากก้าวออกไปไกลๆลู่ทางที่ครอบครัวขีดไว้สักที

                นั่งกรอกสเป็คเยอะแยะไปสักพัก หญิงสาวก็ชักปวดหัว เธอตัดสินใจว่าอยากจะลองเล่นดูก่อน เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เสิร์ชเจอแล้วสั่งสินค้าลงตะกร้าได้แบบลาซาด้าสักหน่อยนี่นา ฝ่ายชายก็ต้องชอบเธอด้วยถึงจะสามารถเริ่มคุยกัน คนไม่เคยมีแฟนมาก่อนเกิดความไม่มั่นใจขึ้นมาว่าจะมีใครชอบเธอบ้างหรือเปล่า

                “เอาแบบนี้ไปก่อนแล้วกัน เลือกมากเดี๋ยวนก”

                มะลิฉัตรกดดูโปรไฟล์ของตัวเอง แล้วก็เห็นเป็นอวาตาร์ผู้หญิงผมยาวผิวสีแทนในชุดนักศึกษา คงเป็นเพราะเธอยังไม่ได้ไปสมัครงานที่ไหน ข้อมูลที่โหลดเข้าไปในระบบจึงยังเป็นผู้เรียนระดับปริญญาตรีของมหาวิทยาลัย

                หญิงสาวลองลากนิ้วพาอวาตาร์ของตัวเองเข้าไปในช่องบ้านซึ่งขึ้นป้ายที่อยู่ของเธอในย่านจตุจักร กรุงเทพฯ จากนั้นก็กดเปลี่ยนเสื้อผ้าให้กลายเป็นเดรสผ้ายีนส์ลำลองน่ารักๆ ดูเหมือนว่าถ้าอยากเลือกเสื้อผ้าที่สวยกว่านี้ เธอจะต้องจ่ายเงินให้แอพดรีมมี่ หรือไม่ก็เก็บแต้มฟรีโดยเข้ามาเล่นแอพอย่างสม่ำเสมอทุกวัน คนเค็มอย่างมะลิฉัตรตั้งใจว่าจะเลือกวิธีหลัง

                มือเรียวเลือกอัพโหลดรูปถ่ายของตัวเองที่สวยที่สุดในโทรศัพท์มือถือขึ้นไปเป็นภาพหน้าปกโปรไฟล์ ใจหนึ่งหญิงสาวอยากจะใส่ฟิลเตอร์ปรับแสงรูปถ่าย เพื่อให้ผิวของเธอดูขาวขึ้นโดยอัตโนมัติ แต่อีกใจหนึ่ง เธอก็อยากจะลองดูเหมือนกันว่า ภาพจริงๆของเธอจะเป็นที่หมายของใครบ้าง

                เดี๋ยวก็ทำให้ผู้ชายเข้าใจผิดแบบพี่หมอคนนั้นอีกเธอจะลองไม่ปรับดูก็แล้วกัน ถ้าหากต้องโดนคัดกรองออกจากผลลัพธ์การค้นหาของผู้ชายทั้งโลก เพราะพวกเขากำหนดว่าเลือกเฉพาะผู้หญิงผิวขาวเท่านั้น ก็ให้มันรู้กันไปสิ!

            ติ๊งต่อง!

                ไม่ถึงนาทีหลังจากอัพโหลดรูปภาพขึ้นไป กระดิ่งบ้านในแอพก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณว่ามีหนุ่มๆแวะมามอบไอเท็มเป็นของขวัญที่หน้าบ้านของเธอ มะลิฉัตรเลิกคิ้วสูง เร็วขนาดนี้เลยหรือนิ้วชี้ที่กดปุ่มสั่นเล็กน้อยด้วยความตื่นเต้น

            ‘คุณได้รับ ครัวซองต์ จาก ปิแอร์ มาร์แตง

            ‘คุณได้รับ พัดลายซากุระ จาก โคอิเกะ อาราระกิ

            ‘คุณได้รับ คลาวด์เบอร์รี่ จาก ลุดวิก วัลเดอมาร์

                มะลิฉัตรยิ้มกว้างเมื่อเห็นเหล่าไอเท็มสิ่งของประจำชาติหน้าตากระจุ๋มกระจิ๋ม ร่างบางขยับตัวบนเตียงนอนของเธอเพื่อเปลี่ยนท่าทางขณะเปิดเมนูอ่านคู่มือคร่าวๆ เธอยังเล่นไม่ค่อยเป็น เลยไม่รู้ว่าสามารถจีบคนอื่นๆในแอพนี้ได้ด้วยวิธีใดบ้าง แต่การมอบของประจำชาติก็เป็นวิธีแนะนำตัวที่น่ารักดี

                ไม่มีคนไทยส่งมาเลยแฮะ ปิแอร์นี่คงเป็นคนฝรั่งเศส โคอิเกะนี่ก็น่าจะเป็นคนญี่ปุ่น แต่ว่าลุดวิกหญิงสาวเพ่งมองไอเท็มที่เป็นผลไม้ช่อสีส้มทอง คลาวด์เบอร์รี่นี่มันคืออะไร มาจากประเทศไหนกันนะ

                ด้วยความสงสัย มะลิฉัตรเลือกเปิดโปรไฟล์ของลุดวิกขึ้นมา นัยน์ตาสีดำคมเบิกกว้าง ภาพชายหนุ่มสวมแว่นผมสีน้ำตาลผู้แสนจะหล่อเหลาต้องใจเธออย่างจัง เขายืนรับลมอยู่บนเรือ หน้าวิวทะเลหรือไม่ก็ทะเลสาบใสสะอาดที่มีภูเขาอยู่ด้านหลัง ดวงตาทรงเมล็ดอัลมอนด์หลังกรอบแว่นเหลี่ยมสีเข้มดูใจดีและรอบรู้ สันจมูกตรงได้รูป ริมฝีปากกำลังยิ้มน้อยๆโชว์ฟันขาวจั๊วะ มองต่ำลงมาก็เห็นไหล่กว้างใต้เสื้อยืดคอกลมสบายๆ ลำแขนแกร่งมีกล้ามเนื้อสวยงาม

                อูย ปาดน้ำลายแป๊บ ททำไมหล่อขนาดนี้ล่ะ!? เป็นไปได้หรือว่าเขามาเต๊าะเธอ เกิดมาไม่เคยเจออะไรแบบนี้เลยนะ! มะลิฉัตรกรี๊ดกร๊าดอยู่ในใจ มุมภาพของชายหนุ่มมีธงพื้นแดง ประดับกากบาทสีน้ำเงินขอบขาวตรงกลาง อ่าเธอก็ยังไม่รู้จักอยู่ดีว่านี่มันประเทศอะไร สายตาเลื่อนลงมาข้างใต้ภาพก็เจอข้อมูลคร่าวๆ

            ‘อายุ: 28, อาชีพ: ทันตแพทย์, ที่ทำงาน: คลินิกส่วนตัว ถนนสี่สิบสอง เมืองแบร์เกน นอร์เวย์, ประวัติในฐานข้อมูลชุมชน: เป็นสมาชิกมูลนิธิอ่านหนังสือเพื่อเด็กตาบอด เป็นผู้แสดงความจำนงบริจาคร่างกาย เคยได้รับรางวัลรองชนะเลิศแข่งสกีประเภทมือสมัครเล่น

                ฮือ อยู่ประเทศโลกที่หนึ่ง การงานดี จิตใจดี พละกำลังร่างกายยังโคตรฟิตอีก แม่คะหนูว่าหนูเจอแล้ว หนูอยากได้พี่คนนี้!!

                มะลิฉัตรดิ้นไปดิ้นมาด้วยความเขินคนเดียวอยู่สักพักก็รวบรวมความกล้า เปิดหน้าต่างแชทหาชายหนุ่มขึ้นมา

                ‘ขอบคุณที่ส่งของขวัญให้ฉันนะคะ คุณลุดวิก ยินดีที่ได้รู้จัก

                ทว่าในขณะที่เธอกำลังจะพิมพ์ถามต่ออยู่ว่าคลาวด์เบอร์รี่คืออะไร เธอก็เห็นฟองอากาศที่มีจุดสามจุดโผล่ขึ้นมาจากฝั่งแชทของเขาเสียก่อน ชายหนุ่มตอบกลับมาอย่างง่ายๆ

                ‘ยินดีครับ คนสวย เรียกลุดวิกเฉยๆก็ได้เขาส่งอิโมติค่อนหน้ายิ้มแฉ่งมาให้ขอช้างกลับมาได้หรือเปล่า ผมอยากเลี้ยงไว้หน้าบ้าน

                ‘เลี้ยงหน้าบ้านยังไงหรือคะมะลิฉัตรถามซื่อๆสอนฉันหน่อย ฉันเพิ่งหัดเล่น

                ‘อ๋อ กดเมนูบ้านที่แถบข้างล่างดูสิ ไอเท็มที่ได้รับเป็นของขวัญสามารถเอาไปแต่งบ้านได้ คุณเอาคลาวด์เบอร์รี่ไปไว้บนจานในครัวหรือไปปลูกในสวนก็ได้นะครับ แต่อย่าทิ้งถังขยะล่ะ

                ทั้งสองคุยกันไปสักพัก มะลิฉัตรก็เริ่มเข้าใจระบบของแอพดรีมมี่มากขึ้น เธอลากเฟอร์นิเจอร์สีหวานสดใสจากแถบเครื่องมือมาใส่ในพื้นที่บ้าน จากนั้นก็จัดวางไอเท็มที่ได้รับจากหนุ่มๆทั้งหลายไว้ประดับห้องต่างๆ คลาวด์เบอร์รี่ได้รับอภิสิทธิ์ให้อยู่กลางโต๊ะนั่งเล่นในตอนนี้

                เธอกดเชิญอวาตาร์ของลุดวิกเข้ามานั่งในห้องนั่งเล่น จากนั้นก็ส่งไอเท็มช้างไทยให้เขาเป็นการตอบแทน ก็แหม ผู้หญิงเราต้องตัดสินใจรวดเร็ว จะปล่อยเหยื่อหลุดมือไปได้ไง!

                ‘ขอบคุณมากนะคะ ฉันพอจะเข้าใจแล้ว มะลิฉัตรเม้มปากนิดหนึ่ง แต่ฉันมีเรื่องต้องถามคุณสองอย่าง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

2 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 14:43

    นิยายน่าสนุกมาก ๆ เลยค่ะ กำลังตามหานิยายเกี่ยวกับยุโรปเหนือพอดี ขอบคุณมากนะคะ >< อ่านเสร็จถึงกับไปเสิร์ชต่อเลยว่าคลาวด์เบอร์รี่คืออะไร 5555555

    #1
    1
    • #1-1 Helegriel (Anarya) (@lyradin) (จากตอนที่ 2)
      15 สิงหาคม 2561 / 17:11
      กรี๊ดกร๊าด เม้นแรก ^O^ ขอบคุณมากๆที่ชอบนะคะ
      มาอัพแล้วเอารูปคลาวเบอร์รี่มาให้เหมือนกันค่ะ ต้องโปรโมตโอท็อปประเทศของปู้จายนิดนึง 55555
      #1-1