เนื้อคู่อยู่นอร์เวย์

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 97
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ก.ค. 61



No automatic alt text available.



บทนำ

                ณ กรุงเทพฯ เมืองฟ้าอมร ประชากร 5.5 ล้านคน ผู้ชายทั้งไทยและเทศเดินสวนกันขวักไขว่ตั้งแต่เช้ามืดยันหลังเที่ยงคืน

                มะลิฉัตรไม่เคยเข้าใจว่า คนสวยมาก(ในสายตาตัวเอง)อย่างเธอเกิดมาในเมืองใหญ่ที่หนุ่มๆเพียบไปหมดแบบนี้ แล้วชีวิตยังไม่เคยมีแฟนได้ยังไงกัน!?

                “ในงานเลี้ยงคราวที่แล้ว พี่ก็ให้เบอร์น้องกับเพื่อนพี่ไปนี่ น้องสัตว์...เอ๊ย! น้องฉัตร เห็นว่านัดเดทกันไม่ใช่หรือ พลาดได้ไง หรือว่าไม่กล้าไป

                เสียงล้อเลียนสนิทสนมดังมาจากพี่เพทาย รุ่นพี่คณะบัญชีของมะลิฉัตรที่เริ่มเมาแล้วตรงกันข้ามฝั่งโต๊ะ เธอเป็นเจ้าของวันเกิดในวันนี้ หญิงสาวขายาวนั่งคล้องแขนกับแฟนหนุ่มรูปหล่อคนใหม่ไม่ห่างด้วยความรักปานจะกลืนกิน ในขณะที่ชายหนุ่มก็หัวเราะโยกตัวไปตามเสียงเพลงในรูฟท็อป บาร์ ติดเส้นทางรถไฟฟ้า

                ดูเหมือนทุกคนรอบโต๊ะอาหารค่ำจะกำลังอารมณ์ดี และก็มาเป็น คู่กันซะหมด บรรยากาศงานวันเกิดชื่นมื่นหวานแหววคล้ายจะเป็นปาร์ตี้วาเลนไทน์อย่างไรไม่ทราบ

                ยกเว้นก็แต่น้องจบใหม่ที่เด็กที่สุดในกลุ่ม ที่มากี่เจอกันกี่รอบก็นั่งเหงาคนเดียว เปลี่ยวเอกา

                “ไปสิคะ พี่เพทาย ฉัตรน่ะหรือจะไม่กล้า” มะลิฉัตรสะบัดผม กลอกตาเล่าอย่างกึ่งขำกึ่งหงุดหงิด “แต่พอเจอหน้ากันเท่านั้นแหละ คำแรกที่พี่เขาทักคือ อ้าว เห็นน้องชื่อมะลิฉัตร นึกว่าจะขาวแป่วๆๆ ฉัตรตกรอบแบบสามกากบาทเลยค่ะ!

                พี่ๆเพื่อนๆในโต๊ะพากันหัวเราะ อันที่จริง ก็ไม่ใช่ว่ามะลิฉัตรจะตัวดำปิ๊ดปี๋เป็นตอตะโก หรือว่ากระดำกระด่างจนดูไม่ได้อะไรแบบนั้น ผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนมีเสน่ห์อยู่ไม่น้อย หน้าตาเธอก็คมขำดูสวยเก๋พอใช้ ล้อมกรอบด้วยเส้นผมยาวสลวย อีกทั้งด้วยความที่อยากมีแฟนมานาน เธอก็คอยดูแลรักษารูปร่าง แต่งหน้าแต่งตัวเป็นอย่างดีเสมอ

                สรุปว่าถ้าจะพูดเรื่องหน้าตาล่ะก็ หากฝ่ายชายไม่มีธงในใจว่าต้องขาวหมวยเท่านั้น เธอไม่น่าจะโดนหักคะแนนได้

                ปัญหาเดียวของเธอก็คือ จักรวาลอันกว้างใหญ่ไพศาลไม่เคยจะส่งผู้ชายที่ดีเหมาะเจาะ อยากจะเดินหน้าจีบเธออย่างจริงจังมาเสียที มีแต่พวกก้อร่อก้อติกมาลองขอ เล่นๆ ด้วยเป็นระยะ ซึ่งมะลิฉัตรก็แว้ดใส่จนหายไปหมด ส่วนคนที่เธอแอบชอบแต่ละคน ก็ไม่เคยจะชายตาแลเธอเลยสักนิด

                คิดแล้วก็ห่อเหี่ยวเหลือเกิน เธออายุยี่สิบสองแล้วนะ เรียนมหาวิทยาลัยจนจบแล้ว อยากจะรู้จักความรักกับเขาบ้างไม่ได้หรือ มะลิฉัตรถอนใจยกแก้วขึ้นดื่ม นัยน์ตากลมโตเขียนขอบสีชมพูน้ำตาลแหงนมองฟ้า นึกอยากจะขอพรกับดาวตกสักหน่อย แต่ท้องฟ้าเมืองกรุงก็ช่างไม่เป็นใจให้เธอเห็นดาวสักกะดวง

                สวรรค์ขา! ลูกไม่เคยขออะไรมาก ขอแค่หนุ่มแว่นหล่อล่ำ แข็งแรง ตาหวาน โรแมนติก เก่ง ฉลาด รักครอบครัว อาชีพการงานมั่นคง ไม่เป็นบ้า ไม่ติดพนัน ไม่ปากเหม็น ไม่ฟันหลอ ไม่หัวล้าน ไม่... เอ่อ... ไปๆมาๆก็ชักจะขอเยอะเหมือนกันแฮะ

                “พี่เสียดายแทน นั่นหนุ่มหมอสวมแว่นแบบที่น้องฉัตรชอบเลยนะ” เพทายถอนหายใจเฮือก แล้วก็ยิ้มให้รุ่นน้อง “แต่เอาน่า คนเราก็อย่างงี้แหละ สเป็คไม่ตรงกัน บังคับกันไม่ได้ ไว้คราวหน้าก็ลองหาใหม่... น้องฉัตรบอกว่าเรียนจบแล้วพ่อแม่ให้แก๊ปเยียร์ใช่ไหม ทั้งปีนี้ก็ไปเที่ยว ไปค้นหาตัวเอง แล้วก็หาแฟนให้สำเร็จสิ”

                แก๊ปเยียร์ที่ว่านั้น เป็นสัญญาที่พ่อแม่ของมะลิฉัตรให้ไว้นานแล้วว่า เมื่อเธอเรียนจบมหาวิทยาลัย จะให้ไปท่องเที่ยว ทำงาน หรือลองทำอะไรก็ได้เพื่อค้นหาตัวเองเป็นเวลาหนึ่งปี

                เนื่องจากพ่อแม่ของมะลิฉัตรมีกิจการบริษัทรับเหมาก่อสร้างที่ค่อนข้างมีชื่อเสียง พวกท่านจึงเคี่ยวเข็ญให้เธอเรียนบัญชีและบริหาร เพื่อจะได้มาช่วยกิจการที่บ้านมาตลอด ทว่ามะลิฉัตรเรียนไปได้สองสามปีกลับเริ่มไม่ชอบ ไม่อยากทำงานบริษัทของที่บ้าน จนต้องบอกออกไปตรงๆ เธอไม่มีความสุขแต่ก็ไม่รู้ว่าแล้วอาชีพที่ตัวเองต้องการคืออะไร เพราะที่ผ่านมาเป็นเด็กดีของบุพการี ยอมทำที่พวกท่านบอกตลอดจนไม่ค่อยได้รู้จักตัวเอง พ่อแม่จึงตกลงอนุญาตให้เธอได้แก๊ปเยียร์ ไปลองใช้ชีวิตแบบที่อยากดู

                แล้วถ้าครบหนึ่งปี เธอพบสิ่งที่ต้องการก็ให้ทำไปได้เลย ส่วนถ้าหากเธอไม่พบคำตอบ ก็ค่อยกลับมาทำงานฝ่ายบัญชีของบริษัทที่บ้านตามแผนเดิม... มะลิฉัตรรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้รับโอกาสแบบนี้

                “แหม พี่เพทายก็พูดอย่างกับผู้ชายเขาตกหล่นอยู่ข้างทาง รอให้ฉัตรไปเก็บอย่างงั้นล่ะค่ะ หาคนที่ทั้งตรงสเป็คเรา และเราก็ตรงสเป็คเขา มันง่ายเสียที่ไหน” มะลิฉัตรทำปากบู่ จากนั้นก็มองชายหนุ่มข้างกายรุ่นพี่ที่กำลังยิ้มอ่อนโยน เอื้อมมือทัดผมที่โดนลมบนดาดฟ้าตึกพัดยุ่งของเพทายไปไว้หลังใบหู เธอเลิกคิ้วอย่างออกจะสงสัย “ถามจริงนะคะ อันนี้ขอละลาบละล้วงนิดหนึ่งนะพี่ แล้วพี่ไปเจอพี่เซฟได้ยังไง ได้ตรงสเป็คขนาดนี้ พี่เซฟไม่ได้ทำงานที่เดียวกันไม่ใช่หรือคะ”

                เพทายมองหน้าเซฟ แล้วทั้งคู่ก็หัวเราะอายๆ รุ่นพี่สาวของมะลิฉัตรเปิดกระเป๋าถือ แล้วหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

                “ยุคนี้ เราก็ต้องใช้เทคโนโลยีให้เป็นประโยชน์สิน้องเอ๋ย” หน้าจอโทรศัพท์มือถือเปิดโชว์แอพพลิเคชั่นสีฟ้าที่มีโลโก้หัวใจกับลูกโลกขึ้นมา ชื่อแอพพลิเคชั่นเขียนว่า ‘Dreamy: Find Your Dream Lover’

                “ ‘ดรีมมี่: พบแฟนในฝันของคุณ’ ” มะลิฉัตรอ่าน ตาโต “พี่สองคน...เจอกันผ่านแอพหาคู่นี้หรือคะเนี่ย”

                “มันไม่เหมือนแอพอื่นๆนะครับ น้องฉัตร มันเป็นโปรแกรมที่พัฒนาโดยความร่วมมือของบริษัทกับรัฐบาลในสแกนดิเนเวีย เพราะแถบนั้นเขามีอัตราการแต่งงานมีลูกต่ำ” แฟนหนุ่มของเพทายรีบบอก “ปกติแอพพวกนี้ มันจะมีแต่คนแปลกๆ ไม่ค่อยปลอดภัยใช่ไหมล่ะครับ แต่แอพนี้ดีมากเลยนะ เพราะมันระบุตัวตนด้วยบัตรประชาชน เอกสารการศึกษาและการทำงาน แสกนลายนิ้วมือ รูปถ่ายแบบทำวีซ่า ไปจนถึงบัญชีธนาคาร ตอนสมัครยากมากกก” เขาเน้นเสียง

                “โอ้โห ขนาดนั้นเลยหรือคะ” คุณพระ แอพอะไรจะขอข้อมูลเยอะขนาดนี้ มะลิฉัตรไม่เคยพบเคยเห็น เธอเคยลองโหลดพวกแอพหาคู่มาลองเล่นดูอยู่หรอกนะ แต่เล่นไปไม่ถึงสิบนาทีก็ปิด เพราะเจอแต่พวกบ้าๆบอๆแชทมาขอรูปโป๊มั่ง พูดหยาบคายใส่มั่ง เลยกดลบอัปเปหิออกจากเครื่องไปหมดแล้ว

                “แต่เขาไม่ได้เอาข้อมูลเอกสารของเราไปให้ใครดูนะครับ เพียงแต่ช่วยให้เสิร์ชค้นหากันได้ตรงความจริงมากขึ้น เช่นสมมติเราติ๊กเลือกว่า ขอคนเรียนจบปริญญาตรีขึ้นไป หรือขอคนที่นับถือศาสนาอิสลามเท่านั้น เราก็จะได้ผลลัพธ์มาให้เลือกตามนั้นจริงๆ”

                “ดังนั้นก็เรียกว่า แทบไม่มีคนในแอพที่สามารถโกหกหลอกลวงกันได้ไงล่ะ” เพทายพูดอย่างออกจะกระหยิ่มใจ เธอไม่นึกไม่ฝันเหมือนกันว่าแฟนใหม่จะมาเร็วและดีขนาดนี้ “อ้อ แล้วก็สามารถเห็นตำแหน่งของอีกฝ่ายได้ด้วยนะ เพราะว่าใช้สัญญาณจีพีเอสของมือถือระบุตำแหน่งบนแผนที่กูเกิลเอิร์ธ ซูมดูจากดาวเทียมได้เลยว่า บ้านเขาหลังไหน ที่ทำงานอยู่ไหน เดินไปซื้อของที่ไหน เห็นภาพสามมิติเรียบร้อย ว่ากันตามตรง มันเปิดเผยและเห็นตัวตนกันยิ่งกว่าจีบในชีวิตจริงอีกมั้ง เหลือแต่นิสัยนี่แหละที่ยังต้องคุยเอา”

                อุแม่เจ้า โลกปี 2018 มันช่างไฮเทคล้ำลึกเหลือเกิน! มะลิฉัตรฟังแล้วก็พยักหน้าหงึกหงัก ก็ถูกอย่างเพทายว่า ปกติคนคบกันคงจะไม่รู้เบื้องลึกเบื้องหลังเกี่ยวกับบ้านและการงานการเงินของอีกฝ่ายตั้งแต่แรกหรอก แบบนี้นับว่าระบบโปร่งใสมากจริงๆ ใสจนเธอแทบจะกลัว...

                นิ้วมือเรียวลองปัดไถดูเมนูต่างๆของแอพดรีมมี่บนมือถือของเพทาย แล้วก็เห็นว่ามีผู้ใช้ในระบบนับล้านๆ นอกจากประเทศไทยแล้ว ยังมีหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่จากนานาชาติมาให้เลือกสรร แต่ละคนมีโปรไฟล์เป็นตัวการ์ตูนอวาตาร์น่ารักๆ มีสีตาสีผมและเสื้อผ้าแบบที่เป็นตามจริง พอกดก็เห็นรูปภาพ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายละเอียดอื่นๆโผล่ขึ้นมา มะลิฉัตรแอบอ้าปากค้างกับรายได้ของหนุ่มๆต่างชาติเมื่อแปลงหน่วยเป็นเงินไทยเรียบร้อยแล้ว ที่สำคัญ เธอตะลึงกับกองทัพหนุ่มหล่อสวมแว่น!

                น...นี่ต้องเป็นคำตอบของสวรรค์ที่ส่งมาให้เธออย่างแน่นอน!!

                “ลองโหลดมาสมัครเล่นดูเลยสิ น้องฉัตร” เพทายบอกยิ้มๆ ทั้งเธอกับแฟนหนุ่มพากันยกแก้วให้เป็นเชิงอวยพร มะลิฉัตรเงยหน้าจากจอมามองพวกเขา “ขอให้เจอหนุ่มในฝันสมใจเร็วๆนะ!

 

 



-------------------------------




สวัสดีค่าาา

ไอซ์มาเปิดเรื่องใหม่ค่ะ ^^ คราวนี้พวกเราจะไปเที่ยวนอร์เวย์ แดนแสงเหนือและพระอาทิตย์เที่ยงคืนกันบ้างนะคะ แล้วก็จีบหนุ่มนอร์ดิกผมทอง อิอิ 

//ทำไมรู้สึก เหมือนมีวี่แววจะเป็นซีรียส์นิยาย ชุด จีบผู้ยุโรป 55555555 //โดนตรบ

ชื่อนางเอกคิดอยู่นานมากค่ะอยากได้เป็นดอกไม้ ที่ดูเหมือนดวงดาว เพราะเรื่องนี้ธีมจะเกี่ยวกับการค้นฟ้าคว้าดาวพอสมควร 555 เลยเลือกดอกมะลิฉัตร บางทีก็เรียกมะลิพิกุล รู้สึกว่าน่ารักดีค่ะ

Image result for มะลิฉัตร


ส่วนอันนี้เมืองที่จะเป็นฉากหลักของเรื่องค่ะ เมืองแบร์เกน สีสันน่ารัก สะอาดสดชื่น เป็นเมืองที่เลี้ยงแซลมอนคุณภาพดีที่สุดของโลกเชียวนา ถ้าอยากชิมแซลมอนด้วยกันก็กดแอดแฟนพันธุ์แท้ไว้นะคะ จุ๊บๆ

Image may contain: sky, mountain, house, outdoor, nature and water


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

2 ความคิดเห็น