ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 68 : แกลลอนที่ 30 (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 84
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    3 มี.ค. 61






Image result for ใต้ร่มใบภักดิ์






จิรเมธสบตากับคนเป็นแม่อย่างเอาจริงเอาจัง ก่อนจะเชิดหน้าบอกถึงการตัดสินใจอันแน่วแน่ของเขาให้ท่านรับรู้และเข้าใจ

ผมยังทิ้งคนที่นี่ไปไม่ได้ครับคุณแม่

สรุปก็คือแกจะอยู่ที่นี่ให้ได้ว่างั้นเถอะ? อำไพพรรณเอ่ยถามบุตรชายอย่างปลงตก เพราะสายตาเด็ดเดี่ยวคู่นั้นบ่งบอกอย่างชัดแจ้งอยู่แล้วว่า จะไม่ยินยอมล้มเลิกความตั้งใจง่ายๆ เป็นแน่ ต่อให้เธอจะงัดกลอุบายอันใดมาต้านทานเขาก็ตาม

อันที่จริง... เธอเองก็มิได้สูญเสียบุตรชายไปสักหน่อยนี่นา จิรเมธได้ให้คำมั่นกับเธอแล้วว่า อีกสองปีข้างหน้าเขาจะกลับไปรับช่วงต่อกิจการของเธอโดยไม่มีข้อแม้อันใดอีก และเธอเองก็เชื่อว่าเจ้าตัวจะทำตามสัญญาที่ได้ให้ไว้โดยไม่มีบิดพลิ้ว

ในทางกลับกัน...เธอยังได้รับความภาคภูมิใจในตัวลูกชายมาเป็นของรางวัล เพราะจิรเมธนั้นกระทำตนเป็นคนดีและเป็นพลเมืองที่ดีต่อประเทศนี้ ประเทศที่เป็นบ้านเกิดของตัวเธอและสามีอีกด้วย

แกไม่เปลี่ยนใจแน่ๆ ใช่ไหม? เธอย้ำถามเขาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะตัดสินใจ

ครับ แต่ที่ผมทำไป ผมไม่ได้ทำเพราะความดื้อรั้นนะครับคุณแม่

แม่ก็ไม่ได้ว่าแกแบบนั้นสักหน่อย

แต่คุณแม่พูดเหมือนกับว่าประชดผมอย่างนั้นแหละครับ คนเป็นลูกตัดพ้อ

แล้วแกจะแคร์อะไรล่ะ ในเมื่อแกเคยฟังเรื่องที่แม่พูดด้วยรึไง? อำไพพรรณเลยประชดกลับเข้าให้จริงๆ

โธ่! คุณแม่ครับ จิรเมธร้องโอดครวญ เตรียมจะอ้าปากแก้ตัว แต่กลับถูกท่านพูดแทรกขึ้นเสียก่อนว่า

เอาเถอะ แกไม่ต้องมาเที่ยวอ้างเหตุผลอะไรให้มากมายแล้ว แม่ขี้เกียจฟัง

เท่านั้นแหละ... คนฟังก็เกิดอาการร้อนรนขึ้นมาทันตา คิดว่าบางทีสิ่งที่เขากล่าวอ้างไปนั้นอาจจะยังไม่ดีพอทำให้มารดาสามารถยอมใจอ่อนได้ จิรเมธจึงงัดลูกไม้สุดท้ายออกมาต่อรองกับท่าน เพื่อหวังจะให้ช่วยทำคะแนนเสียหน่อย

ผมยังมีเหตุผลที่สำคัญมากๆ อยู่อีกข้อหนึ่งครับ

เหตุผลอะไรของแกอีกล่ะ?

ก็เหตุผลที่ผมเป็นลูกของพ่อเกริก ผมเลยอยากจะเจริญรอยตามความดีของท่านยังไงละครับ

ช่างอ้างโน่นอ้างนี่ไปเรื่อยเหมือนกับพ่อของแกไม่มีผิด เธอกล่าวค่อนขอดบุตรชายด้วยรอยยิ้ม

แต่คุณแม่ก็เลือกรักคุณพ่อ เพราะท่านเป็นคนดีไม่ใช่เหรอครับ?เขาถามกลับอย่างทะเล้น

ก็ใช่น่ะสิยะ ไม่อย่างนั้นฉันก็คว้าหนุ่มๆ ไฮโซมาเป็นสามีแทนแล้วสิ จะได้ไม่ต้องมาตามงอนง้อทั้งพ่อทั้งลูกให้อยู่กับฉันที่กรุงเทพจนปากเปียกปากแฉะแบบนี้ไงละ!”

อำไพพรรณมองค้อนคนถามประหลับประเหลือก จงใจแดกดันคนฟังอย่างเต็มที่ เพราะรู้สึกหมั่นใส้เจ้าตัวเป็นที่สุด

แล้วคุณแม่ไม่อยากจะมีลูกชายที่เป็นคนดีเหมือนคุณพ่อบ้างเหรอครับ?คนถูกต่อว่ายังคงฉีกยิ้มถาม

นั่นแหละ... คนฟังเลยถึงกับอึ้งกิมกี่ เถียงอะไรไม่ออก ด้วยมัวแต่นึกทึ่งพ่อคนเจ้าคารมเป็นนักหนา

แกนี่มันเชื้อพ่อแรงจริงๆ อำไพพรรณส่งค้อนให้บุตรชายอีกทีอย่างยอมจำนน เมื่อคำพูดของเขาทำให้นึกย้อนไปถึงตัวเอง สมัยที่เธอลงทุนออดอ้อนขอให้ผู้เป็นสามีทิ้งบ้านเกิด แล้วย้ายภูมิลำเนาขึ้นไปอยู่ด้วยกันที่กรุงเทพอย่างถาวร ตอนนั้นเธอเองก็เอ่ยปากถามเขาคล้ายๆ กันแบบนี้นี่แหละ

คุณไม่รักฉัน... ไม่อยากอยู่ใกล้ๆ ฉันเหรอคะ?

เธอจำได้ดีว่าพอเกริกเกียรติได้ยินเข้าก็ใจอ่อนยอมตกลงทันที เหมือนกับเธอตอนนี้ที่ไม่เหลือความตั้งใจเดิมอีกแล้ว

เอ้า! ตกลง แม่จะยอมให้แกอยู่ที่นี่ต่อ แต่แค่สองปีเท่านั้นนะ ถ้าครบกำหนดแล้วแกยังโยเยอีกละก็ ฉันจะลงมาแพ่นกบาลแกถึงที่นี่เลยเชียว อำไพพรรณไม่วายเอ่ยคาดโทษเจ้าตัวไว้ก่อน

จริงๆ นะครับคุณแม่ คนลุ้นระทึกยิ้มแฉ่ง ออกอาการลิงโลดจนนอกหน้า ผมดีใจจังเลยครับ ขอบคุณคุณแม่มากนะครับ

ร่างสูงขยับกายเอื้อมมือคว้าเอวของมารดาเข้ามาโอบกอดไว้แน่น ก่อนจะหอมแก้มซ้ายขวาของท่านสลับกันไปมาเสียหลายฟอดใหญ่ ทำให้อำไพพรรณอดนึกสงสัยขึ้นมาตงิดๆ ไม่ได้ว่า ที่บุตรชายเริงร่าจนเกินเหตุเช่นนี้ ตกลงแล้วเป็นเพราะเขาดีใจที่ได้ทำตามความต้องการ หรือเพราะบังเกิดความสุขใจที่ไม่ต้องแยกจากลูกสาวของมาลินีกันแน่...

พอ... พอเลยตาจิม ไม่ต้องดีใจเว่อร์ขนาดนั้นก็ได้ สายตาสอดรู้เพ่งมองบุตรชายอย่างรู้ทัน ราวกับตัวเธอเห็นไปทั่วทุกซอกหลืบหัวใจของเขา ฉันรู้หรอกน่าว่าแกทำเป็นเอาโครงการมาอ้าง แต่ที่จริงแกอยากจะอยู่กับสาวล่ะสิ... ใช่ไหม?

ครับ จิรเมธยิ้มรับอย่างหน้าชื่นตาบาน มันเป็นเหตุผลสำคัญที่สุดในชีวิตของผมเลยครับ

เออหนอ... ทั้งลูกสาวของเพื่อนรักและลูกชายของเธอต่างก็เห็นตรงกันเป๊ะ คือ ต่างก็เลือกคนที่ตัวรัก

แล้วอีหรอบนี้ เธอยังจะกล้าขัดขวางคนที่เขารักกันอีกเชียวหรือ...

ก็เพราะฉันรู้ไงละยะ ฉันถึงได้ยอมแก คนเป็นแม่บอกอย่างหมั่นไส้

แต่อย่านึกนะว่าเธอจะยินยอมให้บุตรชายสมหวังง่ายๆ ริจะมีความรักทั้งที มันก็ต้องฝ่าฟันอุปสรรคกันบ้างสิ โทษฐานที่เจ้าตัวทำให้เธอต้องเหนื่อยบริหารงานต่ออีกตั้งสองปีแน่ะ

ฉันขอบอกไว้ก่อนนะว่า ฉันจะยอมไฟเขียวให้แค่เฉพาะหนูนาเท่านั้น และจะต้องมีข้อแม้อีกอย่างหนึ่งด้วย

ข้อแม้อะไรเหรอครับ?

แกจะต้องมีหลานชายหญิงให้ฉันอย่างละสองคน อำไพพรรรสั่งเสียงเฉียบ

โอ้โห! คุณแม่อยากได้หลานตั้งสี่คนเลยเหรอครับ? จิรเมธทำตาโต

ใช่สิยะ เพราะฉันขี้เกียจมานั่งแย่งเลี้ยงหลานกับไอ้ธมมันน่ะสิ มีอย่างละสองคนน่ะดีแล้ว จะได้จัดสรรปันส่วนกันลงตัว ทีนี้ฉันก็จะมีข้ออ้างให้มาลินีพาหลานขึ้นไปเยี่ยมฉันที่กรุงเทพได้บ่อยๆ ด้วย

คุณแม่มองการณ์ไกลจังเลยนะครับ คนเป็นลูกเอ่ยปากแซว ดูท่าคุณแม่ของเขานี่แหละจะดีอกดีใจยิ่งกว่าตัวเขาเองซะอีก ผมยังไม่ทันจะได้แต่งงานกับหนูนาสักหน่อย

อ้าว! แล้วแกจะมัวยืนซื่อบื้ออยู่ตรงนี้ทำไมกันล่ะ ฉันพูดกับแกถึงขนาดนี้แล้ว แกยังไม่คิดจะไปขอสาวแต่งงานอีกรึไง? อำไพพรรณร้องบอกบุตรชายด้วยความขัดจิตขัดใจ แกล้งยกมือทำท่าจะทุบลงไปบนต้นแขนของเขาจริงๆ แต่คนหนุ่มจอมเจ้าเล่ห์ก็ยังไวกว่า รีบเอี้ยวตัวหลบทันควัน ก่อนจะวิ่งหนีไปทางรถแวนคันเก่งของเขาที่จอดทิ้งเอาไว้ด้วยความรวดเร็ว

นี่แกจะไปไหนน่ะตาจิม?คนมองร้องถามบุตรชาย

สองขายาวที่ก้าวอาดๆ จึงหยุดชะงักลง ก่อนจะหันมาตะโกนบอกมารดาว่า

ผมก็จะรีบไปหาซื้อของขวัญขอสาวแต่งงานตามที่แม่บอกยังไงละครับ จิรเมธพูดเพียงแค่นั้น ก็ตรงดิ่งขึ้นไปประจำที่นั่ง ก่อนจะสตาร์ทรถออกอย่างด่วนจี๋ เพื่อให้ทันกับหัวใจที่ล่องลอยไปข้างหน้าเสียแล้ว

คนยืนอยู่ที่เดิมส่ายหัวอย่างอ่อนใจ พลางคลี่ยิ้มอย่างอบอุ่น ชั่วชีวิตที่เกิดและเติบโตมาจนถึงตอนนี้ อำไพพรรณเพิ่งจะรู้สึกถึงสิ่งที่เพื่อนรักมีให้แก่เธอมาโดยตลอดก็วันนี้เอง และตัวเธอเองก็มีความคิดแบบเดียวกันว่า

บางทีคงถึงเวลาแล้ว ที่เธอจะต้องเสียสละให้กับมาลินีบ้าง

 

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เห็นไรเตอร์หายไปนานหลายวัน

สาวๆ คงคิดว่ายัยชมฯอู้อีกแล้วชิมิ

บอกเลยว่า...เปล่าค่าาาาาาาา

ชมไปทำเรื่องดีๆ ปฎิบัติธรรมที่วัดอัมพวัน หลวงพ่อจรัญ จ.สิงห์บุรีมาค่ะ

ขอถือโอกาสนี้แบ่งบุญให้นักอ่านที่น่ารักทุกคนด้วยนะคะ เพี้ยงงงง ^/l\^



 

อีกตอนเดียวก็จบแล้วน้า มาเอาใจช่วยตาจิมกับหนูนากันเยอะๆนะคะ

หลังจากลงตอนสุดท้ายจบ ไรเตอร์จะยืดเวลาให้นักอ่านซึมซับความประทับใจกัน 1 อาทิตย์เต็มๆ 

แล้วหลังจากนั้นขออนุญาตลงให้ติดตามกัน 15 ตอนนะคะ

หลังจากนี้ใครอ่านไม่ทันหรืออยากอ่านต่อ ขอให้ตามกันในรูปแบบอีบุ๊คในราคาย่อมเยาว์แทนค่ะ



ใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 



ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!

2 ความคิดเห็น