ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 69 : บทส่งท้าย...ปิดฝาแกลลอน รับความสุข (35%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 86
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    11 มี.ค. 61






Related image






จิรเมธก้มมองของขวัญในมือที่เขาสู้อุตส่าห์รีบบึ่งรถไปซื้อมาในห้างสรรสินค้าชั้นนำจากตัวเมือง พร้อมกับความหวังเล็กๆ ในใจว่า

ลัลนาจะชอบมันเหมือนอย่างที่เขาชอบด้วยหรือไม่?

เมื่อคนขับจอดรถเทียบท่าตรงหน้าเรือนชานของหญิงสาวแล้ว เขาจึงกระโดดลงมา ก่อนจะเร่งสาวเท้าเดินขึ้นไปหาลัลนาด้วยความรวดเร็ว แต่ยังไม่ทันที่ปลายเท้าจะได้แตะพื้นบันได น้ำเสียงอ่อนโยนของเจ้าบ้านก็เอ่ยดังขึ้นว่า

หนูนานั่งอยู่ตรงใต้ต้นไม้ด้านนู้นน่ะจ้ะพ่อจิม

จิรเมธเงยหน้ามองไปยังต้นเสียงที่มีน้ามาลินีและมารดาของเขานั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่ ในใจพลันคาดเดาได้ทันทีว่า สงสัยท่านทั้งสองคงจะพูดคุยเรื่องของเขากับสาวใต้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถึงได้มีท่าทีชื่นมื่นต่อกันเช่นนี้ พลอยทำให้คนเป็นลูกอย่างเขารู้สึกหายห่วงไปบ้าง

ขอบคุณครับ จิรเมธโค้งกายเพียงนิด ก่อนจะหันหลังวิ่งไปหายอดดวงใจตามที่พวกท่านบอกกล่าวเอาไว้ทันที

 

ณ ต้นไม้ใหญ่ที่หญิงสาวเคยมานั่งหยอกล้อกับพ่อคนยียวนอยู่บ่อยครั้ง บัดนี้เหลือเพียงแค่ตัวลัลนาเท่านั้นที่เหม่อมองท้องฟ้ากว้างอยู่ตามลำพังด้วยสีหน้าหดหู่ รอคอยการกลับมาของคนหนึ่งคนที่เป็นดั่งความสมบูรณ์ในชีวิต คนที่คอยเติมความรู้สึกทั้งสุข เศร้า เหงา รัก จนเต็มตื้นภายในหัวใจดวงน้อยอย่างที่ไม่เคยมีใครทำได้

นี่ขนาดแค่เธอมานั่งรอ เพื่อจะเผยความในให้เขารับรู้เท่านั้น ลัลนายังรู้สึกอึดอัดปานจะขาดใจเสียแล้ว

และถ้าเธอต้องอยู่ห่างจากเขาทั้งชีวิตล่ะ...

หญิงสาวไม่กล้าจะคิดเลยว่าอนาคตของเธอต่อจากนี้จะเป็นเช่นไร เอาแค่วันพรุ่งนี้ที่ปราศจากจิรเมธ เธอจะยังยิ้ม ยังหัวเราะ ยังพูดคุยกับใครต่อใครได้สดชื่นอยู่อีกหรือไม่ ตัวเธอเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกัน...

แววตาคู่โศกหลุบมองพื้นอย่างเศร้าหมอง เมื่อความกลัดกลุ้มรุมเร้าถาโถมเข้ามาในความนึกคิด ทำให้ลัลนารู้สึกหวาดกลัววันพรุ่งนี้เสียเหลือเกิน วันที่ไร้เงาของเขาผู้ชายที่เปลี่ยนแปลงชีวิตและหมู่บ้านของเธอไปไม่เหมือนเดิม

นั่งคิดอะไรอยู่คนเดียว

เสียงทุ้มของคนในห้วงคำนึงที่ดังขึ้น ส่งผลให้หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว ก่อนจะหันขวับมามองยังเบื้องหลัง ณ ที่ตรงนั้น ไม่ห่างไกลจนเกินเอื้อม เงาสูงใหญ่ของเขาที่พาดผ่านซ้อนทับร่างกายบอบบางกำลังยืนยิ้มให้เธออยู่ หญิงสาวจึงยิ่งรู้สึกได้ถึงความคิดถึงที่มีต่อเขาอย่างจับใจว่า...

มันช่างทรมานเพียงใด?

ลัลนารีบยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำที่คลอหน่วยอยู่ตรงหางตาออกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะลุกขึ้นยืนสบตากับอีกฝ่ายด้วยความยินดีที่ถูกกักเก็บเอาไว้ข้างใน

ไง...ยังไม่ตอบเลยว่ามานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้คนเดียว? จิรเมธเอามือล้วงกระเป๋าด้วยท่าทีสบายๆ พลางก้าวเท้าเขยิบเข้ามาใกล้ แล้วเลิกคิ้วหรี่ตาถามหล่อนอย่างทะเล้น หรือว่ากำลังนั่งคิดถึงฉันอยู่?

คำตอบที่ชายหนุ่มได้รับยังคงเป็นความเงียบงันของสาวเจ้า หล่อนทำเหมือนกับยืนอยู่คนเดียว ส่วนเขาเป็นเพียงแค่อากาศธาตุกระนั้นแหละ เจ้าตัวเลยพานคิดน้อยใจขึ้นมาตงิดๆ ว่า

คนอะไรใจร้าย! จะยอมรับให้เราชื่นใจสักหน่อยก็ไม่ได้ว่า... คิดถึงกัน

ลองเข้าอีหรอบนี้... มันต้องแกล้งให้รู้สำนึกซะบ้างแล้ว!’

คนเจ้าเล่ห์เริ่มต้นแสดงละครฉากใหญ่ ด้วยการตีหน้าเศร้าสลดลงอย่างว่องไว แถมยังแกล้งทำท่าทางอึกๆ อักๆ  ก่อนจะเปิดปากบอกเจ้าหล่อนเสียงแผ่วอย่างสมบทบาทอีกว่า

ฉันกำลังจะกลับกรุงเทพ

เงียบ... ปราศจากเสียงตอบรับอันใดจากอีกฝ่ายอย่างที่ใจชายหนุ่มหวัง ไม่มีแม้กระทั่งเสียงอุทานที่บ่งบอกถึงความตกอกตกใจ ไร้ซึ่งคำถามระรัวอย่างห่วงหาอาลัย มีเพียงสีหน้าเรียบเฉยของสาวใต้เท่านั้นที่พอจะเป็นคำตอบให้แก่ตัวเขาได้

นี่เธอไม่รู้สึกตกใจเลยเหรอ? สุ้มเสียงที่เอ่ยถามมีแววตากระงเกระงอด เมื่อคนที่เขาอยากจะประหลาดใจกลับเป็นตัวเขาเสียเอง

ไม่นี่ คนที่จิรเมธคาดหวังส่ายหน้าน้อยๆ พลางหลุบตาลงมองพื้น ไม่กล้าบอกกับเขาว่าเธอรู้เรื่องนี้ดีอยู่แล้ว ก็จะให้เธอบอกออกไปได้อย่างไรล่ะ...

ขืนเขารู้เข้า... มีหวังเธอคงโดนดุหาว่าเป็นคนเสียมารยาทตายเลย!

ลัลนาเลยเลือกที่จะยืนนิ่งเฉยปกปิดความผิดของเธอ โดยหารู้ไม่ว่ามันยิ่งสร้างความเข้าใจผิดให้แก่คนมองอย่างใหญ่หลวง

 “นั่นสินะ เธอจะแปลกใจอะไรล่ะ ในเมื่อฉันก็เป็นเพียงแค่ผู้ชายจุ้นจ้านคนหนึ่งที่ริจะเป็นนักพัฒนา เพราะสัญญาบ้าๆ ที่ให้ไว้กับพ่อของเธอเท่านั้น

คราวนี้คนที่เป็นฝ่าหลุบตาลงบ้างจึงกลับเป็นจิรเมธ ด้วยกำลังรู้สึกเจ็บปวดหัวใจที่อีกฝ่ายไม่เคยคิดอะไรพิเศษต่อเขาเลยสักนิด มิเช่นนั้นหล่อนจะเอาแต่ยืนเมินเฉยไม่แยแสเขาอยู่แบบนี้หรือ...

ไม่ใช่ยังงั้นนะ คนฟังรีบเงยหน้าแย้งเขาทันควัน ในใจรู้สึกปวดร้าวกับท่าทีผิดหวังของชายหนุ่มไปไม่แพ้กัน

ไม่ใช่อย่างนั้น... แล้วยังไง? จิรเมธเอ่ยถามเสียงห้วน

คือ... ฉัน... ลัลนาพยายามจะเรียบเรียงความรู้สึกของเธอออกมาเป็นคำพูดให้เขาได้รับรู้และเข้าใจ แต่ว่ามันก็ช่างยากเย็นเข็ญใจเสียเหลือเกิน

ยาก... จนอีกฝ่ายคร้านที่จะฟัง!

ไม่ต้องพูดแล้ว เขาโบกมือห้ามเหมือนคนหมดแรง ฉันรู้ซึ้งแล้วละว่าตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันมันเพ้อเจ้อไปเองที่หลงคิดว่าเธอก็น่าจะมีความรู้สึกดีๆ  ให้ฉัน เหมือนอย่างที่ฉันรู้สึกกับเธอบ้าง

จิรเมธบอกสาวใต้เสียงขื่น หนำซ้ำปากหยักเชิดยังกระตุกยิ้มหยัน สมเพชในความโง่เง่าของตนอีกด้วย

ตลกดีนะ ตอนนี้ฉันรู้สึกเจ็บมาก เจ็บตรงที่หัวใจนี่แหละ สงสัยมันคงจะเป็นเวรกรรมของฉันละมั้ง ที่เมื่อก่อนชอบเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้าดีนัก

คนที่เพียรเฝ้าฟังเขาพูดอยู่ทุกคำถึงกับตะลึงพรึงเพริด เมื่อได้ยินเจ้าตัวเอ่ยออกมาราวกับกำลังจะบอกรักเธอ

มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

นี่เธอไม่ได้ฝันไปใช่ไหม!?

นายรู้สึกเจ็บจริงๆ เหรอ? ใบหน้าเรียวแดงระเรื่อขึ้นนิดๆ เพราะข่มความตื่นเต้นเอาไว้ไม่อยู่

หนูนา!” จิรเมธเอ่ยชื่อเธอเสียงขุ่น ที่เธอพูดแบบนี้ เพราะตั้งใจเยาะเย้ยฉันรึไง?

---------------------------------------------------------------------------------------------------------

ฮัลโหลลลลลลลลลลลล

วันนี้ไรเตอร์มาเสิร์ฟความสนุกให้เร็วหน่อยค่ะ

เพราะช่วงบ่ายมีภารกิจต้องพาคุณแม่ไปงานอุ่นไอรัก คลายลมหนาว

คนแก่รบเร้ามาหลายวันแล้ว คนสาวมีหน้าที่ต้องพาไป ห้ามเกี่ยง ห้ามผลัด เดี่ยวมีงอนนนน 555

เที่ยวสนุกยังไง เดี๋ยวเอาไว้มาเมาต์ให้ฟังวันหลังนะคะ

วันนี้ไปลุ้นกันก่อนว่า...ตกลงหนูนากับตาจิมเขาจะลงเอยกันได้มั้ย???

ได้ข่าวว่าจะขอสาวแต่งงาน แต่ยังกัดกันอยู่เลย 555




หลังจากลงตอนสุดท้ายจบ ไรเตอร์จะยืดเวลาให้นักอ่านซึมซับความประทับใจกัน 1 อาทิตย์เต็มๆ 

แล้วหลังจากนั้นขออนุญาตลงให้ติดตามกัน 15 ตอนนะคะ

หลังจากนี้ใครอ่านไม่ทันหรืออยากอ่านต่อ ขอให้ตามกันในรูปแบบอีบุ๊คในราคาย่อมเยาว์แทนค่ะ



ใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 



ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!

2 ความคิดเห็น