ใต้ร่มใบภักดิ์

ตอนที่ 52 : แกลลอนที่ 25 (70%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 75
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ต.ค. 60















ที่นี่เชื่อรึยังว่าฉันไม่หลงกลเธอหรอก จิรเมธทอดเสียงดังอยู่ข้างกกหูของหญิงสาวอย่างแผ่วเบา

คนบ้า! ชอบเอาเปรียบ! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ลัลนาตะโกนว่า พลางดิ้นขลุกขลักด้วยความเจ็บใจ

ไม่ปล่อย จิรเมธเอ่ยเสียงเข้ม ก็เธอเล่นไม่ฟังที่ฉันพูดเลยนี่นา เพราะฉะนั้นเธอก็ต้องโดนแบบนี้แหละ จะได้หยุดดื้อซะที

คนเจ้าเล่ห์! ฉวยโอกาส! ทุเรศที่สุด!” ลัลนายังพร่ำบริภาษเขาไม่ยอมหยุด ทั้งโกรธทั้งอาย

ใครบอกว่าฉันฉวยโอกาส ฉันเตือนเธอแล้ว แต่เธอไม่เชื่อเองต่างหาก!”

เขาเลิกคิ้วอย่างกวนๆ จงใจปล่อยลมหายใจร้อนผะผ่าวเป่ารดอยู่ริมติ่งหูของหล่อน ทำเอาคนในอ้อมกอดยิ่งรู้สึกหวั่นไหว จนพานให้หัวใจหวิวๆ ยังไงชอบกล

นี่แหละ! โทษฐานของการไม่ยอมฟังคนอื่นเขา ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า แต่ยังแกล้งกระชับอ้อมกอดให้แน่นเข้าอีก เสมือนเป็นการลงโทษให้เธอหลาบจำ เพราะรู้ว่าลัลนาไม่ชอบวิธีการแบบนี้ แต่เจ้าหล่อนคงไม่รู้หรอกว่ามันเป็นสิ่งที่เขาปรารถนาอย่างที่สุดในเวลานี้ตอนนี้... และวินาทีนี้

ไม่ต้องมาพูดมาก หญิงสาวในอ้อมกอดพยายามโต้กลับด้วยสุ้มเสียงที่แข็งกระด้าง

ฉันก็ไม่อยากจะพูดมากสักหน่อย ฉันถึงต้องทำให้เธอรู้ยังไงละว่า ไม่มีผู้ชายคนไหนจะโง่งี่เง่าหลงกลมุขเดิมๆ ซ้ำซากของผู้หญิงหรอกนะ ถ้าหากเขาไม่เต็มใจยอมละก็

เชอะ! พูดยังกับว่าที่ผ่านๆ มา นายแกล้งยอมแพ้ฉันอย่างนั้นแหละ?

ก็ถ้าไม่ใช่... งั้นเธอก็หาทางเอาตัวรอดให้ได้สิ

พอถูกท้าเท่านั้นแหละ... พายุอารมณ์ลูกใหญ่ก็ถาโถมซัดกระหน่ำเข้าหาเขาทันที เมื่อสาวใต้ออกแรงทั้งดิ้นนทั้งถีบ เหวี่ยงสะบัดแขนขาสารพัดหมายจะให้ตัวเธอเป็นอิสระจากกายเขา  แต่แรงมดของลัลนาก็ไม่อาจจะเทียบเทียมพละกำลังอันแข็งแกร่งของชายหนุ่มได้สักนิด ยิ่งในยามที่เขาเอาจริงเช่นนี้ด้วยแล้ว เธอยิ่งหมดทางต่อกรกับอีกฝ่ายอย่างราบคาบ

ถึงตอนนี้...ตอนที่เธอเห็นข้อเท็จจริง... ลัลนาจึงยอมสงบลงโดยดี เมื่อสัมผัสได้ถึงรังสีแข็งแกร่งที่แผ่ขยายออกมาจากกายเขา รวมทั้งความรู้สึกแปลกประหลาดที่เกิดขึ้นภายในใจ จนทำให้เธอจำต้องยอมรับกับตัวเองว่า

เธอกำลังหวาดกลัวและเกรงขามจิรเมธ

กระนั้นคำถามบางอย่างก็พลันผุดขึ้นมาในหัว สอดคล้องไปกับถ้อยคำของเขาเมื่อครู่ที่ว่า

แล้วที่ผ่านมา... เธอเอาชนะเขาได้อย่างไรกัน?

ถ้าเขาไม่... ยอมอ่อนข้อ

ความสงสัยถูกลบเลือนด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน อัดอั้น เต็มไปด้วยความถวิลหาในช่วงที่ผ่านมา

ที่นี้เด็กดื้อจะบอกฉันได้รึยังว่าเธอโกรธอะไรฉัน... หืม? เรียวคางและกรามบึกบึนแนบชิดกับใบหน้าคมขำอย่างสนิทสนม

ปละ... ปล่อยฉันก่อนสิ แล้วฉันถึงจะตอบ ลัลนาพยายามอย่างยิ่งยวดมิให้เสียงที่เปล่งออกมาสั่น แต่ก็ยังทำไม่ได้สมความตั้งใจเสียที

ไม่เอาหรอก ยายตัวแสบคนนี้ของฤทธิ์เยอะจะตาย กว่าจะทำให้ยอมสงบลงได้ เล่นเอาลิ้นแทบห้อย แล้วฉันจะหาเรื่องใส่ตัวอีกทำไมล่ะ จิรเมธบ่นปากเปียกปากแฉะ ซ้ำยังคาดคั้นเร่งให้เธอตอบคำถามเดิมซะอีก อย่ามัวทำโอ้เอ้ ตอบฉันมาเดี๋ยวนี้เลยว่าเธอโกรธอะไร?

คนถูกโอบรัดเลยรู้ตัว่า ถ้าขืนเธอไม่รีบชี้แจ้งแถลงไขให้พ่อเจ้าประคุณหายข้องใจละก็ เห็นทีคนเจ้าเล่ห์คงได้สำราญบานใจกับการกอดฟัดเอารัดเอาเปรียบเธออยู่แบบนี้ทั้งวันแน่ๆ ลงท้ายลัลนาจึงต้องยอมเปิดปาก

ก็ใครใช้ให้นายหายไปนานๆ โดยไม่ยอมโทร. บอกฉันล่ะ นายเล่นนึกจะมา นายก็มา พอบทจะไป นายก็หายเงียบ ไม่เห็นฉันอยู่ในสายตาเลยสักกะนิด เป็นใครเขาก็โกรธกันทั้งนั้นแหละ

เสียงหวานบ่นกระเง้ากระงอด แต่ช่างน่ารักน่าชัง ฟังแล้วรู้สึกสดชื่นเป็นที่สุด

น่าแปลก...ยิ่งจิรเมธเห็นเธอแสดงอาการแง่งอนมากเท่าไร เขาก็ยิ่งชอบอกชอบใจ เพราะอย่างน้อยเขาก็รู้สึกได้ถึงความสำคัญของเขาที่ถูกซุกซ่อนอยู่ในใจหล่อน ไม่เหมือนกับเรื่องที่คนปากแข็งเอ่ยประชดออกมาเมื่อครู่ แล้วเรื่องอะไรเขาจะต้องโกรธเคืองด้วยล่ะ

ตรงข้าม... เขากลับรู้สึกปลื้มใจและรู้สึกผิดต่อเธอในขณะเดียวกัน

ฉันขอโทษนะหนูนา ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เธอรู้สึกแย่แบบนั้นเลยจริงๆ แต่ที่ฉันหายไป ก็เพราะมัวยุ่งอยู่กับเรื่องซื้อตึกของอาจารย์สุดโฉมนั่นแหละ ฉันก็เลยไม่มีเวลามาโทร. บอกเธอ

ทั้งๆ ที่สาวใต้บังเกิดความโมโหโทโสเป็นฟืนเป็นไฟ แต่พอเอาเข้าจริงๆ แค่เธอได้ยินเสียงนุ่มทุ้มเอ่ยขอโทษขอโพยอยู่ข้างหูอย่างสุภาพอ่อนโยนเช่นนี้ ใจสาวก็แทบละลาย ยอมยกความผิดทั้งหลายให้คนเบื้องหลังไปจนหมดสิ้น ยิ่งเขาบอกสาเหตุที่ห่างหายไปด้วยความจำเป็น อันเกี่ยวเนื่องกับผลประโยชน์ของคนในเขากะหมอกด้วยแล้ว เธอก็ยิ่งปลาบปลื้มปิติเข้าไปใหญ่

เว่อร์จริงๆ เวลาแค่หนึ่งนาทีนายไม่มีเลยรึไง แล้วอย่างนี้นายเอาเวลาที่ไหนไปกินไปนอนกันล่ะ?

แม้จะรู้สึกดีใจเป็นนักหนา แต่ลัลนาก็ยังคงความเป็นเธอที่ไม่ยอมพูดจาน่ารักอ่อนหวานกับเขา หนำซ้ำยังประชดกลับแก้เก้อซะอีกต่างหาก

จอมหาเรื่องอันดับหนึ่งละไม่มีใครเกินเธอเชียว คนฟังถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ไม่รู้จะโมโหหรือจะทึ่งในความสามารถพิเศษอันนี้ของเธอดี เพราะบางครั้งเขาก็เหนื่อยใจเหลือเกินที่ต้องคอยมานั่งอธิบายเหตุผลอะไรให้ยืดยาวกับแม่สาวเจ้าปัญหา

ถึงกระนั้นเขาก็จำเป็นต้องทำ ด้วยเหตุที่เธอคือยอดดวงใจ และเป็นคนสุดท้ายที่เขาอยากจะผิดใจด้วย มิใช่เพราะกลัวเกรงอะไรในตัวเจ้าหล่อนนักหรอก แต่เขาไม่ชอบเห็นหล่อนทำหน้างอเป็นม้าหมากรุกไม่ชวนมองก็เท่านั้นเอง

ที่แย่ไปกว่านั้น ขืนพวกเขาเอาแต่ทุ้มเถียงกันหนักๆ เข้า แล้วเกิดเขาเจอแจ็กพอตทำหล่อนเป่าปี่ขึ้นมาละก็ มีหวังเขาได้ขาดใจตายกันพอดี ขนาดแค่หล่อนทำหน้านิ่วคิ้วขมวดใส่ เขายังร้อนอกร้อนใจกระวนกระวายไม่เป็นอันทำอะไรเลย ขืนยิ่งให้เขาได้เห็นน้ำตาหล่อนอย่างคราวก่อนอีก เขาคงจะเครียดจนประสาทเสียเป็นแน่

และเพื่อไม่ให้เกิดเรื่องคอขาดบาดตายแบบนั้นขึ้นมาอีก เขาจึงยอมเปิดปากพูดความจริงกับเธอทั้งหมด

นี่หนูนา สิ่งที่ฉันต้องรับผิดชอบน่ะ ไม่ใช่เฉพาะแค่เรื่องหมู่บ้านเขากะหมอกอย่างเดียวเท่านั้นนะ แต่ฉันยังมีบริษัทของครอบครัวที่ต้องดูแลด้วย แล้วการที่ฉันต้องวิ่งวุ่นจนหัวหมุนน่ะ ก็เพราะต้องคอยเตรียมเอกสารและคิดแผนงานอีกตั้งหลายอย่างให้กับหมู่บ้านของเธอไงละ ไม่ได้มีเวลามานั่งว่างอย่างที่เธอเข้าใจหรอกนะ

ไม่จริงหรอก กะอีแค่ถอนเงินมาซื้อตึกเนี่ย มันจะยากอะไรนักหนาเชียว ถึงลัลนาจะรู้สึกซาบซึ้งในบุญคุณของเขาอย่างท่วมท้น แต่ปากมันก็อดเถียงไม่ได้ เพราะยังเคืองนิดๆ เรื่องที่เขาปล่อยให้เธอหนาวใจอยู่ซะตั้งหลายวัน

พูดง่ายๆ จิรเมธติหล่อนเสียงขุ่น รู้ไว้ซะด้วยนะว่า ฉันไม่ได้ควักเงินซื้อแค่ตึกอย่างเดียว แต่ฉันยังต้องซื้อที่ดินเพิ่มอีกด้วย

หมายความว่ายังไง!? ลัลนาเอี้ยวหน้ามาถามคนที่เธอยังอยู่ในอ้อมกอดของเขา หวังว่าไอ้ที่ดินผืนนั้นที่เขาพูดถึงเนี่ย คงไม่ใช่รีสอร์ตของยายวิรดาหรอกนะ

แล้วถ้าใช่ละ... งั้นก็แปลว่าสิ่งที่ยายชะนีมาพูดจาเยาะเย้ยเธอเมื่อหลายวันก่อน มันคือความจริงน่ะสิ!

นี่นายซื้อดินของยายวิรดานั่นจริงๆ เหรอ?!” ลัลนาร้องถามด้วยความหวาดหวั่น

ใช่!” คนพูดยอมรับ ก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?

นั่นไงละ! เขาคิดจะร่วมหุ้นกับยายวิรดา คิดจะละทิ้งเธอกับโครงการไปจริงๆ

ความผิดหวังเสียใจโถมทับประดังประเดกันเข้ามา ทำให้หัวใจของเธอร้าวระบมไปหมด จนแทบแตกสลาย เหมือนกับว่าเธอกำลังโดนคนรักทรยศหักหลังยังไงอย่างนั้น ลัลนารู้สึกขยะแขยงมือคู่นี้ และร่างกายที่กำลังโอบกอดเธออยู่ตอนนี้เหลือเกิน โดยเฉพาะผู้ชายที่เธอยอมเปิดใจให้ แต่เขากลับแทงข้างหลังเธออย่างเลือดเย็น!

ชิงชัง! จนเธอไม่อาจจะอยู่ใกล้เขาได้

รังเกียจ! จนต้องรีบรวบรวมพลังกายและพลังใจทั้งหมด ออกแรงดิ้นรนให้หลุดพ้นไปจากเขาเป็นบ้าเป็นหลัง

นี่เธอเป็นอะไรไปอีกล่ะ!? จิรเมธร้องถามอย่างงุนงง สองมือก็กดกระชับรอบเอวของอีกฝ่ายไว้แน่น

คนลวงโลก! จอมโกหก! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงแหลมตวาดลั่น

เธอพูดเรื่องอะไรน่ะ ฉันไปโกหกเธอตอนไหนกัน!?คนที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่จึงยิ่งงงเต้กเข้าไปใหญ่

นายไม่ต้องมาแก้ตัว! ถามจริงๆ เถอะ จิตใจนายทำด้วยอะไร ทั้งๆ ที่ฉันไว้ใจนายถึงขนาดนี้ แต่นายก็ยังหักหลังพวกเราได้ลงคอ

เสียงที่เอ่ยสั่นเครืออย่างห้ามไม่อยู่ น้ำตาก็พานจะไหลด้วยความรวดร้าวอย่างแสนสาหัส

แต่สำหรับจิรเมธยิ่งฟังอีกฝ่ายกนด่า เขาก็ยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้น แต่ครั้นจะให้มานั่งโมโหบ้าบอคอแตกเหมือนกับหล่อน เรื่องก็จะยิ่งยุ่งไปกันใหญ่ ฉะนั้นทางที่ดีเขาเค้นเอาคำตอบจากเจ้าตัวเป็นการด่วนจะดีกว่า

ฉันไปหลอกอะไรเธอ ไหนพูดมาให้ชัดๆ สิ

อย่ามาทำเป็นตีหน้าเซ่อ การที่นายซื้อที่ดินของยายนั่น ก็เพราะนายจะหันไปร่วมหุ้นกับยายวิรดาไม่ใช่รึไง

ใช่ที่ไหนกันล่ะ!” คนฟังตะคอกกลับเข้าให้บ้าง ทั้งที่พยายามระงับจิตระงับใจอย่างยิ่งยวดแล้วก็ตาม พร้อมกับอธิบายเรื่องทุกอย่างให้คนช่างหาเรื่องได้ตาสว่างเสียที ที่ฉันบอกว่าจะซื้อที่ตรงนั้น เพราะฉันต้องการให้หมู่บ้านเขากะหมอกมีเส้นทางขนส่งสินค้า และที่สำคัญฉันไม่ได้ซื้อต่อจากคุณวินนี่เขาหรอกนะ แต่ฉันจะซื้อผ่านธนาคารที่ยึดรีสอร์ตไปแล้วต่างหาก

คนที่เมื่อกี้เอาแต่ยืนฟาดหัวฟาดหางถึงกับชะงัก เมื่อได้ยินเจ้าตัวแถลงการณ์ให้ฟังชัดๆ เต็มสองหู

หมายความว่าไง ฉันงงไปหมดแล้ว ลัลนาตีหน้ายุ่ง รู้สึกสับสนมึนงงไปหมด

ก็หมายความว่าที่ฉันแกล้งอี๋อ๋อกับคุณวินนี่ ก็เพื่อจะหลอกให้สองพ่อลูกนั่นตายใจ คิดว่าฉันจะซื้อรีสอร์ตจากพวกเขา แล้วฉันก็ปล่อยให้พวกนั้นรอเก้อจนที่ดินถูกธนาคารยึดไปก่อน ฉันถึงค่อยไปซื้อต่อมาอีกทียังไงละ

จิรเมธกระแทกเสียงบอกคนที่ชอบมองเขาในแง่ร้ายด้วยความน้อยใจ สองมือที่โอบกอดเอวบางเอาไว้ก็คลายออกทันที หมดอารมณ์จะหยอกล้อกระเซ้าเหย้าแหย่สาวใต้อีกต่อไป เพราะแทนที่หล่อนจะเชื่อมั่นในตัวเขา เชื่อมั่นในศักดิ์ศรีและความเหนื่อยยากที่เขาทุ่มเททำไปเพื่อหล่อนและคนในเขากะหมอก แต่มันกลับถูกทำลายไปจนหมดสิ้นด้วยอคติในเชิงลบที่หล่อนมีต่อเขา

นะ... นายพูดจริงเหรอ?ลัลนาถามอีกฝ่ายเสียงเบา

ฉันพูดโกหก!” คนฟังประชดกลับ พลางยกมือกอดอกแสดงความเหินห่าง ก่อนจะเลิกคิ้วร้องถามเธอกลับไปบ้าง ใครจะยอมเป็นคนเลว เป็นคนโกหกปลิ้นปล้อนหลอกลวงคนอื่น เพื่อโครงการในหมู่บ้านจนๆ กันล่ะ... เธอว่าไหม?

จิรเมธไม่ยังไม่ทันจะรอฟังคำตอบ ก็รีบหันหลังหนี้สาวใต้ไปซะดื้อๆ  คนที่เข้าใจเขาผิดอย่างเต็มๆ จึงยิ่งหน้าเสีย ดูท่าว่าคราวนี้เจ้าตัวคงจะโมโหเธออยู่ไม่น้อย ลัลนาได้แต่ยืนอยู่เงียบๆ ไม่เอ่ยปากพูด ไม่ถาม ไม่ยียวนชวนตีอะไรกับเขาอีกทั้งสิ้น เธอต้องให้เวลาอีกฝ่ายสงบสติอารมณ์เสียก่อน และเพื่อให้ตัวเธอเองได้ไตร่ตรองถึงความผิดพลาดของเธอด้วย

เมื่อประมวลเหตุและผลทุกอย่างแล้ว หญิงสาวจึงเข้าใจถึงสาเหตุที่วิรดาตามมาราวีเธอด้วยความเกรี้ยวกราด คงเป็นเพราะหล่อนรู้ตัวแล้วกระมังว่าโดนจริเมธหลอกเข้าให้เต็มเปา ก็เลยแสดงอาการเคียดแค้นเสียขนาดนั้น...

ส่วนเธอสิดันโง่กว่า! หลงเชื่อคำยุยงบ้าๆ บอๆ ตามที่อีกฝ่ายกรอกหูมา กระทั่งมองข้ามความหวังดีและเลือกที่จะยัดเยียดความเลวร้ายให้แก่เขาแทน ทั้งที่จิรเมธให้ความช่วยเหลือเธอต่างๆ นานาตั้งหลายครั้งหลายหน โดยไม่หวังผลตอบแทนอันใดเลยสักนิด

มันก็สมควรแล้วละ ที่เขาจะเป็นฝ่ายโกรธเธอบ้าง

  

---------------------------------------------------------------------------------------------------------------


อ้าวววววว เกมพลิก!

แถมแม่สาวห้าวของเราดันเข้าใจผิด ติดโวยวายใส่พี่จิมซะใหญ่โต

คราวนี้คุณชายเลยเป็นฝ่ายงอนบ้าง

หนูนาจะทำยังไงล่ะทีนี้ 

จะง้อ?

ดูท่าจะกัดลิ้นตายง่ายกว่า 5555

แล้วพี่จิมเราจะหายงอนง่ายๆ รึเปล่า

ไม่ต้องเดา...มาตามอ่านต่อตอนหน้าเนอะ



ใครอดใจรอไม่ไหว อยากรู้เรื่องก่อนใคร แวะไปโหลดได้ที่เมพและร้านอีบุ๊คชั้นนำทั่วประเทศค่า เค้ารับประกันความน่ารักนะจ๊ะ 



ใต้ร่มใบภักดิ์
ชมจันท์
www.mebmarket.com
“เย็นศิระเพราะพระบริบาล”ภายใต้ร่มเงาแห่งเศวตฉัตรของพ่อหลวงที่ได้อาศัยเติบใหญ่ทำให้ ผู้ใหญ่ธม แห่งบ้านเขากะหมอก ผลิตน้ำมันไบโอดีเซลตามกระแสพระราชดำริด้วยหวังให้เกิดประโยชน์แก่ชนชาวสยามในภายภาคหน้า ยามที่น้ำมันขาดแคลนโดยมีเพื่อนรักอย่าง เกริกเกียรติ ให้การสนับสนุนเงินทุนแต่แล้วเมื่อ จิรเมธ ลูกชายหัวแก้วหัวแหวน เกิดทราบเรื่องเข้าชายหนุ่มจึงประกาศตัวเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ของคนในหมู่บ้านทันทีแล้วมีหรือที่ผู้ใหญ่กล้าเช่นเขาจะยอมให้เด็กเมื่อวานซืนมาหยามศักดิ์ศรีเอาได้เขาจึงจัดการส่ง ลัลนา ลูกสาวจอมทโมนมาปราบเซียนหนุ่มธุรกิจเขี้ยวลากดินซะหน่อยดูเผินๆ เหมือนเป็นการก่อศึกรบ แต่ใครจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้ว…เขาต้องการจะก่อศึกรักแก่สองหนุ่มสาวเสียมากกว่า!

2 ความคิดเห็น