อ้อมกอดแห่งธารา

ตอนที่ 23 : ตอนที่ 13. เรือลำเก่า แต่แม่ค้าคนใหม่ 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 497
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 พ.ค. 60

13. เรือลำเก่า แต่แม่ค้าคนใหม่ 1/2





สายชลยกกระจาดขนมไทยที่หนักอึ้งกระเดียดเข้าสะเอวเดินกลับมายังที่พัก หลังจากผูกเรือจอดทิ้งไว้ที่ริมตลิ่งใกล้ๆ บ้านเรียบร้อยแล้ว

ภายในบ้านยังคงเงียบสงบเป็นปกติเหมือนทุกๆ วัน สมาชิกแต่ละคนต่างแยกย้ายกันออกไปทำหน้าที่ของตน อย่างวันนี้กรณ์สามีของเธอก็รับหน้าที่ไปจับจ่ายซื้อหาวัตถุดิบมาทำขนม จึงยังไม่กลับมา ลูกสาวคนเล็กคงยังนั่งเรียนหนังสืออยู่ในห้องเรียนกระมัง ส่วนลูกสาวคนโตน่าจะยังทำงานรับจ้างเข็นผักอยู่ในตลาดนั่นแหละ

พอตกเย็นเมื่อไหร่ ทุกคนจึงจะกลับมาล้อมวงนั่งกินข้าวกินปลากันอย่างเปี่ยมสุข

“อ้าว...แม่เองเหรอจ๊ะ”

สายชลละมือจากตะกร้าขนมที่ตนวางลงบนโต๊ะ เงยหน้ามองคนที่ส่งเสียงแทรกเข้ามาในความคิด

“วันนี้น้ำไม่ไปทำงานเหรอลูก?” เธอเอ่ยถามด้วยความสงสัย แต่คำตอบที่ได้กลับไม่ตรงคำถาม

“น้ำได้ยินเสียงกรอกแกรก ก็เลยเดินมาดู ทำไมวันนี้แม่กลับเร็วนักล่ะจ๊ะ?”

ความเหนื่อยล้าสะสมทำให้สายชลไม่ได้นึกเอ๊ะใจอันใด ได้แต่เพียงถอนหายใจด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“แม่นั่งพายเรือนานๆ จนตะคริวมันเริ่มกินขาน่ะ ก็เลยว่าจะกลับมานอนพักเอาแรงสักหน่อย เดี๋ยวค่อยพายเรือออกไปขายใหม่”

“วันนี้ขายไม่ดีเหรอจ้ะ?” น้ำเสียงของคนฟังเจือแววเป็นกังวล เพราะบางสิ่งที่อยู่ในใจ

“อืม” สายชลพยักหน้า “คิดดูสิ ตอนนี้แม่ยังได้ไม่ถึงร้อยเลย”

“หา! แย่ขนาดนั้นเลยเหรอจ๊ะ?” ธารน้ำถึงกับทำตาโต ร้องถามเสียงหลง

“เป็นอะไรไปน้ำ ร้องซะแม่ตกอกตกใจเชียว” สายชลนิ่วหน้าอย่างฉงนใจ เมื่อเห็นทีท่าแปลกๆ ของลูกสาว

“อ๋อ...เอ่อ...คือ...น้ำไม่คิดว่าเราจะขายได้น้อยขนาดนี้น่ะจ้ะ” ธารน้ำอ้อมแอ้มตอบ สีหน้ายิ่งดูสลดหนักกว่าเก่า

“เฮ้อนั่นน่ะสิลูก หมู่นี้ไม่ค่อยจะมีคนเรียกซื้อขนมเราเลย” ผู้เป็นแม่ที่รับรู้ถึงความหนักใจของบุตรสาวบอกด้วยใบหน้าหม่นๆ แล้วก็พานนึกไปถึงคำพูดของลูกค้าคนสุดท้ายที่ได้คุยกันก่อนกลับมา

ฝีมือน้าก็อร่อยดีออก ไม่ต้องเครียดไปนะครับ คนอื่นไม่กินก็ช่าง แต่ผมชอบ ผมจะกิน แล้วเด็กในบ้านของผมก็ชอบขนมไทยกันทุกคน วันหลังถ้าน้าขายไม่หมดอีก ก็พายมาขายผม ผมจะเหมาให้หมดเลย

ความอารีอารอบของเจ้าตัวที่ได้รับ ทำให้แม่ค้าจนๆ อย่างเธอซึ้งใจนัก จนอดที่จะเอ่ยปากเล่าให้คนเป็นลูกฟังไม่ได้

จะว่าไปก่อนกลับมานี่ แม่โชคดีเจอลูกค้าคนหนึ่งซื้อขนมเราด้วยนะ ท่าทางเป็นคนหนุ่มนิสัยดีทีเดียว ตอนแรกเขาตั้งใจจะซื้อขนมตั้งสองร้อยเอาไปแจกเด็กๆ ในบ้าน แต่แม่ละอดขำไม่ได้ พอเขาควักกระเป๋าออกมาจริงๆ ดันมีเงินอยู่ยี่สิบบาท เจ้าตัวเลยหันมาถามแม่ว่ารับบัตรเครดิตไหม?”

“ใครกันจ๊ะที่นึกพิเรนทร์จะจ่ายค่าขนมด้วยบัตรเครดิต?” คิ้วเรียวขมวดมุ่น ตั้งแต่ย้ายบ้านมาอยู่ในย่านชุมชนริมคลองแห่งนี้ ไม่เคยเห็นลูกค้าคนไหนจะมีฐานะมั่งคั่งขนาดจับจ่ายด้วยบัตรเครดิตได้สักคน เพราะส่วนใหญ่ต่างก็เป็นพวกหาเช้ากินค่ำและอาศัยเช่าบ้านของคุณหญิงรุ่งฤดีกันทั้งนั้น

“แม่ก็ไม่รู้จักหรอก เขาโบกมือเรียกแม่จากศาลาริมน้ำตรงเรือนปั้นหยาของท่านนายพลโน่นแน่ะ คงจะเป็นลูกหลานของท่านละมั้ง”

“จ๊ะ!?” ลางสังหรณ์บางอย่างบอกกับเธอโดยอัตโนมัติว่าจะต้องเป็นเขาแน่นอน

“แล้วแม่รับบัตรเครดิตของเขามารึเปล่าจ๊ะ?”

“แม่จะรับมาได้ยังไงละลูก แม่ใช้เป็นซะที่ไหน น้ำก็รู้นี่นา”  สายชลบอกปัดขำๆ ก่อนจะเล่าต่อ “แต่พ่อหนุ่มคนนั้นเขาก็บอกให้แม่รอนะ เดี๋ยวเขาจะวิ่งไปเอาเงินจากคนใช้มาให้แม่แทน”

วิ่งไปเอาเงินงั้นเหรอ...จะเป็นเงินใครไปได้ล่ะ นอกจากเงินพี่แป้งนั่นแหละ

แบบนี้มันยิ่งเข้าเค้าว่าต้องใช่พ่อเจ้าประคุณคนนั้นแน่ๆ

“แล้วเขาวิ่งไปเอาเงินมาจ่ายแม่ครบรึเปล่าจ๊ะ?” เธอเอ่ยถาม ก่อนจะนึกต่อท้ายด้วยความมั่นใจว่า

แต่น้ำว่าคนพรรค์นั้นไม่มีวันทำแบบนั้นเด็ดขาด

“เปล่าหรอก พอให้ขนมเขาไป แม่ก็รับเงินมาแค่ยี่สิบบาทนั่นแหละ แล้วก็พายเรือกลับบ้านเราเลย”

นั่นไงละ...เขาตั้งใจจะชักดาบแม่เธอจริงๆ ด้วย

ธารน้ำรู้สึกขุ่นเคืองคนนิสัยเสียอย่างยิ่งยวด ผิดแผกจากมารดาที่ไม่ใส่ใจเรื่องนี้เลยสักนิด สิ่งที่สายชลคาใจอยู่ตอนนี้มีเพียงเรื่องเดียวคือคำถามที่ยังไม่ได้รับคำตอบในตอนแรก... เธอจึงเอ่ยปากถามย้ำ

“ว่าแต่น้ำยังไม่ตอบแม่เลยนะลูก วันนี้น้ำไม่ไปทำงานเหรอ?”

ธารน้ำถึงกับสะอึก ยืนนิ่งอึ้งไปชั่วครู่ ก่อนจะรีบปรับสีหน้าท่าทางให้เป็นปกติเพื่อไม่ให้มีพิรุธ จากนั้นก็เดินไปหยิบกระจาดขนมแล้วหันมาบอกกับแม่เพียงสั้นๆ ว่า

“วันนี้แม่นอนพักเถอะจ้ะ เดี๋ยวน้ำจะเอาขนมไปขายต่อให้เอง”

เสร็จแล้วเจ้าตัวก็รีบจ้ำอ้าวเดินออกจากบ้านไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้สายชลมองตามท่าทางหลุกหลิกของบุตรสาวด้วยความสงสัย

หญิงสาวพยายามหลีกเลี่ยงเรื่องบางเรื่องที่จะทำให้ท่านกลัดกลุ้ม เธอจะไปทำงานได้อย่างไร ในเมื่อวันนี้เธอเพิ่งโดนไล่ออกมาหยกๆ โทษฐานที่เมื่อวานเบี้ยวงาน เพราะถูกคนนิสัยไม่ดีหาเรื่องกักตัวเอาไว้ใช้งานสารพัด ถึงแม้เขาจะให้ค่าตอบแทนชดเชยสูงเอาการก็เถอะ แต่มันก็ไม่ใช่สิ่งที่จะทำให้เธออยู่รอดตลอดไปได้ พอใช้เงินหมดแล้วก็แล้วกัน ผิดกับงานที่ทำ เพราะยิ่งขยันก็ยิ่งมีใช้

แล้วตอนนี้เขายังจะหน้ามาแกล้งบุพการีของเธออีก อย่างนี้มันใช้ได้ที่ไหน เป็นใครก็ไม่ทนทั้งนั้น!

ธารน้ำเร่งฝีพายมาถึงศาลาริมน้ำเรือนปั้นหยาเพื่อเอาเรื่องพ่อตัวดี แต่น่าเสียดายที่เธอกลับไม่เห็นร่างสูงนั่งๆ นอนๆ อยู่แถวนี้

กระนั้นเธอก็ยังไม่ลดละความพยายาม รีบพายเรือเข้าไปจอดเทียบท่าเพื่อมองหาเงาของคนเอาแต่ใจ คอเรียวยาวชะเง้อชะแง้มองหาชายหนุ่มจนเริ่มเมื่อย ก็ยังไม่เห็นวี่แววจะมีใครเดินผ่านมาทางนี้เลยสักคน หญิงสาวจึงตัดใจ คิดเสียใหม่ว่าไม่วันนี้ก็พรุ่งนี้...เธออาจจะได้เจอและเอาคืนเขา คนที่เชิดเงินร้อยแปดสิบบาทของแม่เธอไปอย่างหน้าไม่อาย!

 

วันรุ่งขึ้นธารน้ำตื่นมาทำงานแต่เช้าตามปกติ ก่อนจะออกไปขับมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เธอได้เอ่ยปากบอกปดมารดาด้วยความจำใจไปว่า สายวันนี้เธอจะขอลางาน เพื่อมาสับเปลี่ยนพายเรือขายขนมให้ท่านในช่วงบ่ายแทน

ครั้นพอแม่บอกปัดความหวังดี ธารน้ำก็ออกอาการดึงดันไม่ยอมท่าเดียว ก่อนจะรีบมัดมือชกนัดแนะให้มารดาพายเรือกลับเข้ามาเปลี่ยนเวรกับเธอในตอนบ่ายที่บ้านซะเสร็จสรรพ จากนั้นจึงก้าวเท้าออกจากบ้านไปอย่างเร็วจี๋

ที่ทำเช่นนั้นส่วนหนึ่งก็เพื่อหาข้ออ้างปกปิดเรื่องที่ตนโดนไล่ออกจากงาน อีกส่วนก็เพื่อช่วยเหลือมารดาเพราะความเป็นห่วงจริงๆ สุดท้ายเธอต้องการจะพบกับบุคคลเจ้าปัญหาให้จงได้ เพื่อที่จะทวงเอาความยุติธรรมกลับคืนมาสู่แม่ของเธอ

แม้ใครหลายๆ คนอาจจะเห็นว่าเงินจำนวนนี้มันน้อยนิดไร้ค่า แต่สำหรับเธอมันมีความหมายมากกว่านั้นยิ่งนัก เขาจะต้องได้รับการสั่งสอนจากพฤติกรรมเกเรที่ชอบสร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่นเสียบ้าง!

ธารน้ำเร่งจ้ำฝีพายมาตามคุ้งน้ำจนเกือบจะถึงศาลาท่าเรือบ้านสัจจะอมรกุล ห่างกันแค่เพียงไม่กี่เมตร มองจากระยะไกลเห็นตัวการกำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่ริมศาลาอย่างสบายอุรา ไม่สำนึก ไม่รู้สึกผิดอะไรทั้งสิ้น หญิงสาวจึงยิ่งออกแรงเร่งความเร็วเรือขึ้น หมายจะเข้าไปประจันหน้ากับเขาให้รู้ดำรู้แดงกันไปเลย

จากที่เคยเป็นฝ่ายถอยหนี วันนี้เธอจะขอท้าชนกับเจ้าตัวดูสักตั้ง!


โปรดติดตามตอนต่อไป...

 



ในที่สุดนางเอกแสนดีของเราก็ตบะแตก

ลุกขึ้นมายืนท้าวสะเอวสู้กับคุณชายเด็กนรกแล้ว

(พูดซะเห็นภาพเลย 555)

งานนี้ใครจะอยู่ ใครจะไป จะหมู่หรือจ่า...

รู้กันตอนหน้าค่าาาาา


ใครสนใจหรือยังอ่านไม่จุใจ สามารถโหลดได้ที่ร้านอีบุ๊คชั้นนำนะคะ

รีบไปโหลดเก็บไว้ตามลิงก์นี้เลยค่า

วันนี้ลดราคาพิเศษเป็นวันสุดท้ายแล้วน้า

ควบมาพร้อมกับเรื่อง "ลิขิตรักร้าย"

แวะไปส่องไปมองไปซื้อกันได้เลยค่า




อ้อมกอดแห่งธารา
ชมจันท์
www.mebmarket.com
พระเพลิง สัจจะอมรกุล มนุษย์ขวางโลก เจ้าของฉายา ‘พระเพลิงเริงโลกันตร์’ บุตรชายเพียงคนเดียวของนายพลใหญ่ ชิงชังทุกอย่างที่บิดานั้นเห็นชอบหากท่านหันซ้าย เขาจะหันขวา หากท่านบอกว่าดี เขาจะกลับให้เป็นเลวยิ่งโดยเฉพาะเมื่อท่านชื่นชม ธารน้ำ แม่ยาจกสาวที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเคียงเขาได้เลยสักนิดแล้วมีหรือที่คนอย่างนายพระเพลิงจะไม่ตามพร่าผลาญจองล้างหล่อนให้สาแก่ใจทว่าเจ้าตัวกลับไม่เคยสำเหนียกเลยว่า...มวลธาราอันน้อยนิดที่สามารถยืดหยัดอดทนได้ทุกสภาวะเช่นหล่อนจะเป็นคนที่ช่วยโอบอุ้มหัวใจที่บอบช้ำของเขาเอาไว้ด้วยความชุ่มฉ่ำ เย็นสบายทำให้เพลิงพายุลูกใหญ่กลายเป็นแค่ดวงไฟที่แสนอบอุ่นตลอดกาล...

19 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 18 พฤษภาคม 2560 / 09:34
    รออ่านต่อนะคะ
    #13
    1