เจ้าสาวจำนน

ตอนที่ 2 : บทหนึ่ง : ว่าที่เจ้าบ่าว 1/1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62









บทหนึ่ง : ว่าที่เจ้าบ่าว 1/1


          หญิงสาวผู้มีใบหน้าอ่อนละมุนดูเด็กกว่าวัย นั่งก้มหน้าหลบสายตาคมกริบที่ปราดมองเธออย่างพินิจพิจารณา รู้สึกราวกับตัวเองเป็นนักโทษประหารที่กำลังรอการลงอาญาจากบุรุษเพศตรงหน้า

            เพชฌฆาต!

            เธอแอบให้คำจำกัดความเขาอยู่คนเดียวเงียบๆ ในใจ

            คนบ้าอะไร?

ทั้งที่หล่อเหลาออกขนาดนั้น แต่กลับทำหน้าตาถมึงทึงราวกับเป็นยักษ์เป็นมาร สงสัยชาติที่แล้วคงจะไม่เคยกินยาถ่าย ชาตินี้ถึงได้เอาแต่ทำหน้าบึ้งตึงเหมือนคนไม่ได้ปลดทุกข์มาสักสิบชาติ!

            หญิงสาวนึกนินทาว่าที่ สามี ในอนาคตของเธอ พลางลอบชำเลืองมองปลายคางบึกบึนที่ปรากฏรอยเขียวจางๆ หลังการโกนหนวด

อาชวิน อัศวธาดา จัดว่าเป็นชายหนุ่มหน้าตาคมคาย เค้าโครงดูดีชนิดหาตัวจับยาก สราลียังไม่เคยเห็นใครมีปลายคางเป็นรอยบุ๋มเล็กๆ แล้วดูดีมีเสน่ห์เช่นเขามาก่อน เป็นผู้ชายคนแรกที่เธอเห็นว่าเพียงแค่มองแนวกรามแข็งแกร่งกับริมฝีปากหยักลึกได้รูปก็พานพาให้หัวใจหวั่นไหว

            หากปฏิเสธว่าไม่ได้รู้สึกใจเต้นเลยสักนิด... เธอคงเป็นผู้หญิงที่ใจแข็งผิดมนุษย์มนาเกินไป

            ดวงตาคมกริบเหมือนมีใบมีดซ่อนอยู่นั่นก็อีก มองเธอราวกับจะกรีดเสื้อผ้าอาภรณ์หรือทุกสิ่งที่กีดขวางสายตาไม่ให้เขาได้สำรวจเนื้อตัวเธอโดยง่าย

            คิดแล้ว... ก็อยากจะมุดหน้าหนีไปให้พ้นจากตรงนี้จับใจ!

            “ถามจริงๆ เถอะ เธอไม่มีปัญญาหาผัวหรือไง?”

            สราลีเงยหน้ามองคนพูดอย่างตะลึงงัน ไม่คิดว่าผู้ชายที่ดูดีมีสง่าและได้รับการศึกษาขั้นสูงจะปากคอเราะรายและไร้มารยาทเช่นนี้

            “มีค่ะ แต่อดสงสัยไม่ได้ว่าผู้ชายหน้าตาดี มีการศึกษาอย่างคุณจะขาดแคลนไม่มีปัญญาหาภรรยาเหมือนกัน”

            หญิงสาวตอกกลับทันทีทันเท่าความไม่พอใจ แม้จะรู้ว่าทำให้ดวงตาคมที่ปกติก็จ้องเธอแบบไม่เป็นมิตรอยู่แล้วยิ่งกร้าวขึ้น ฉายแววฉุนเฉียวเกรี้ยวกราดอย่างชัดเจน

            “ปากเก่งไม่ใช่เล่น!

            สราลีพยายามเชิดหน้า ทั้งที่ในหัวจิตหัวใจสั่นไหวไปหมด เกิดมาก็เพิ่งเคยทะเลาะกับคนอื่นครั้งนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ...

แถมยังเป็นผู้ชายที่เธอจะต้อง ร่วมชีวิตต่อไปในภายภาคหน้าเสียด้วย!

            ช่วยไม่ได้... เขาอยากมาแขวะเธอก่อนอย่างไม่ไว้หน้าทำไมล่ะ?

ปกติแล้วเธอเป็นคนเรียบง่าย ออกจะนิ่งๆ ไม่ช่างพูดและไม่ชอบมีปัญหากับใคร เก่งแต่เรื่องทำมาหากินหาเลี้ยงครอบครัวงกๆ โชคดีที่ได้รับการอุปการะจากมารดาของเขา สราลีจึงได้ศึกษาเล่าเรียนจนจบชั้นมัธยมปลาย ก่อนจะทำงานพิเศษส่งตัวเองเรียนต่อจนจบปริญญาตรีหมาดๆ

เงินทุกบาททุกสตางค์ที่ทุกคนในบ้านจับจ่ายใช้สอยอยู่ตอนนี้ล้วนมาจากน้ำพักน้ำแรงของสราลีที่ได้คุณหญิงอมราเป็นผู้มอบโอกาสและให้ชีวิตใหม่กับเธอแทบทั้งสิ้น สมัยนี้จะหางานแต่ละทีต้องใช้ความรู้ประกอบสัมมาชีพ ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งไหนๆ ในบริษัทใด ส่วนใหญ่ล้วนแล้วแต่รับสมัครคนที่มีวุฒิติดตัวทั้งนั้น

หากไม่ได้คุณหญิงอมรา อัศวธาดา ประธานกรรมการบริหารบริษัทนำเข้าและส่งออกสินค้ารายใหญ่ของประเทศช่วยเหลือเกื้อกูลให้ทั้งการศึกษา หน้าที่การงาน รวมไปถึงที่พักพิง ชีวิตคงลำบากมากกว่านี้ แทบหมดลู่ทางทำกิน ไม่รู้ป่านนี้ครอบครัวของเธอจะเป็นเช่นไร จะมีบ้านให้ซุกหัวนอนหรือไม่

ดังนั้นพอคุณหญิงออกปากว่าต้องการความช่วยเหลือเล็กๆ น้อยๆ จากเธอ สราลีจึงไม่อาจปฏิเสธคำร้องขอใดๆ นอกจากยอมปฏิบัติตามเพื่อทดแทนบุญคุณ

“คุณแม่ฉันจ้างเธอมาเท่าไหร่ล่ะ”

เป็นคำถามที่ตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟังรู้สึกชาไปทั่วทั้งใบหน้า

“ฉันไม่ได้รับเงินของท่านแม้แต่สลึงเดียวค่ะ”

อาชวินเลิกคิ้ว เปลี่ยนคำถามใหม่ แต่ทำเอาคนฟังอย่างเธอตัวชาดิก ทั้งอับอายและโมโห

“หมายความว่าอยากมีผัวรวย ก็เลยเต็มใจมา”


*************************************************************************

ขอโทษ ที่จริงเมื่อวานชมต้องลงเรื่องนี้เป็นตอนแรก

แต่เพราะติดธุระจริงๆ กว่าจะถึงบ้านดึกมาก 

เลยคิดว่ามาลงวันนี้น่าจดีกว่า

แค่ตอนแรกก็น่าสนุกแล้วใช่ม้า พี่วินของเราปากคมกรรไกรอายเลย

หนูสาลี่ดดนเชือดเฉือนขนาดนี้ จะเอาคือนยังไง

มาตามต่อตอนหน้าค่ะ


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ


พบกับ เจ้าสาวจำนน ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้ววันนี้ที่เมพค่ะ

Now Reading...

เจ้าสาวจำนน

ณวภร

www.mebmarket.com

การแต่งงานที่เกิดจากคำว่า บุญคุณ ไม่ใช่ ความรัก จะทำให้เขาเหลียวมามองเธอสักครั้งได้ไหม... ในเมื่อสราลีแอบหลงรักว่าที่เจ้าบ่าวหมดใจ แต่มันเป็นเพียงแ...




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

6 ความคิดเห็น