เจ้าสาวจำนน

ตอนที่ 3 : บทหนึ่ง : ว่าที่เจ้าบ่าว 1/2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 435
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 มิ.ย. 62









บทหนึ่ง : ว่าที่เจ้าบ่าว 1/2


          “คุณแม่ฉันจ้างเธอมาเท่าไหร่ล่ะ”

เป็นคำถามที่ตรงไปตรงมา ทำเอาคนฟังรู้สึกชาไปทั่วทั้งใบหน้า

“ฉันไม่ได้รับเงินของท่านแม้แต่สลึงเดียวค่ะ”

อาชวินเลิกคิ้ว เปลี่ยนคำถามใหม่ แต่ทำเอาคนฟังอย่างเธอตัวชาดิก ทั้งอับอายและโมโห

“หมายความว่าอยากมีผัวรวย ก็เลยเต็มใจมา”

“คุณอาชวินคะ!” เป็นครั้งแรกที่เธอเรียกชื่อเต็มอันไพเราะผิดกับนิสัยของอีกฝ่าย เพราะอดรนทนไม่ไหว “ถึงดิฉันจะต่ำต้อย ไม่ได้รวยล้นฟ้าเหมือนคุณ แต่ดิฉันก็เป็นคน มีศักดิ์ศรีเท่าเทียมคุณ กรุณาให้เกียรติดิฉันด้วยค่ะ”

“ไม่จำเป็น” อาชวินไหวไหล่ “ถ้าต้องให้เกียรติผู้หญิงทุกคนที่อยากจะเป็นเมียฉันตัวซีดตัวสั่นละก็ ป่านนี้ฉันคงต้องไปบวชเป็นพระแล้ว เพราะวันๆ มีผู้หญิงมาเสนอตัวให้ฉันถึงที่ เหมือนกับเธอไม่รู้ตั้งเท่าไหร่” จงใจเน้นให้รู้ว่าหล่อนเองก็ไม่ต่างจากผู้หญิงน่ารังเกียจพวกนั้นเลยสักนิด

“หลงตัวเอง!” สราลีแขวะเขาโต้งๆ อย่างเหลืออด “ฉันมาเพราะปฏิเสธคุณท่านไม่ได้ต่างหาก”

“จะบอกว่าเธอถูกบังคับให้มารึไง”

สราลีพยักหน้ารับ

“คุณท่านมีพระคุณช่วยส่งเสียให้ฉันเรียนจบชั้นมอปลายค่ะ”

“เธอเลยสนองพระคุณด้วยการจับตัวเองใส่พานมาประเคนให้ลูกชายท่านงั้นสิ”

“ฉันไม่มีทางเลือกค่ะ”

สราลีได้แต่นั่งก้มหน้า กัดฟันทน หลังเห็นรอยยิ้มเยาะของชายหนุ่ม แล้วปล่อยให้เขาดูถูกต่อไปว่า

“เธอคิดว่าฉันโง่มองไม่ออกหรือว่าเธอน่ะ มันเป็นพวกสิบแปดมงกุฎ”

“คุณอาชวิน! หยุดกล่าวหาฉันเสียที”

สราลีแว้ดใส่เขาให้รู้ตัว พึงระลึกว่ากำลังดูหมิ่นเธออยู่ และเธออาจเล่นงานเขาตามกฎหมายได้ แต่ดูเหมือนจะไร้ผล มิหนำซ้ำทั้งสีหน้า ท่าทางและแววตาของเขายังจงใจถากถางเธออย่างร้ายกาจ

“ฉันพูดเรื่องจริง ทำเป็นรับความจริงไม่ได้ ถามจริงๆ เถอะ รายได้ดีไหม”

หญิงสาวยังไม่ทันจะอ้าปากสวนกลับ คนช่างค่อนก็ชิงกล่าวต่ออย่างรวดเร็วว่า

“ฉันนี่ไม่น่าถามอะไรโง่ๆ รายได้ก็ต้องงามสิ ไม่อย่างนั้นคนอย่างพวกเธอจะมาทำทำไม งานง่ายๆ สบายๆ อาศัยแนวนอนหากินแบบนี้”

 “ดิฉันไม่ใช่โสเภณี!

“จะโสเภณีหรือสิบแปดมงกุฎ... เธอมันก็คือกัน!

“น่าสงสารคุณท่าน”

ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่น กระชากเสียงถามทันที

“สงสารคุณแม่ฉันทำไม”

“สงสารที่มีลูกชายแบบคุณ!

ไวเท่าคำพูดยอกย้อนชายหนุ่มก็ลุกขึ้น ก้าวพรวดเดียวประชิดตัวหล่อน สองมือตะปบท่อนแขนกลมกลึง แล้วกระชากร่างบอบบางของหล่อนเข้ามาประจันหน้ากับเขา กล่าวเสียงลอดไรฟัน

“อย่าริอ่านมาต่อปากต่อคำกับฉัน”

สราลีเชิดหน้าอย่างไม่เกรงกลัว แม้จะรู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งสองแขนตรงส่วนที่เขาลงแรงบีบอย่างไม่ปรานี แต่เธอก็ฝืนข่มความรู้สึกเอาไว้ แล้วตอบโต้เขากลับไปอย่างไม่ลดราวาศอก

 “ก็จริงนี่คะ คุณท่านออกจะใจดีมีเมตตา ชอบช่วยเหลือคนตกทุกข์ได้ยาก ผิดกับลูกชายอย่างคุณที่ใจคอคับแคบ มองคนแค่ด้านเดียว ชอบตัดสินคนอื่นจากความคิดของตัวเองเป็นใหญ่”

“ฉันจะไม่เตือนเธออีก!” อาชวินคำรามลั่น

หล่อนกล้าดีอย่างไรมาด่าเขาฉอดๆ แบบนี้?

หญิงสาวสะดุ้ง หุบปากฉับ ไม่กล้าท้าทายเขาเหมือนเมื่อครู่ ดวงตาเรืองรองวาวโรจน์ของคนตรงหน้าไม่ได้มีไว้ขู่ ตรงกันข้าม...อาชวินแสดงออกอย่างชัดเจนว่าพร้อมจะเล่นงานเธอทุกเมื่อที่กล้าขัดใจเขา สราลีจึงไม่กล้าเสี่ยงยั่วโมโหเขามากกว่านี้ ได้แต่ค่อนแคะเขาต่อในใจ

ทีว่าคนอื่นละพูดได้พูดดี พอโดนย้อนเข้าให้บ้าง ทำมาเป็นหัวเสีย!

ทีหลังก็หัดเอาใจเขามาใส่ใจเราบ้างสิคะ...


*************************************************************************

โอ๊ะๆๆๆๆ ชมให้สาวๆ ได้ตั้งตัวก่อนค่ะ

ตอนนี้แอบจะมีมึนๆ เพราะพี่วินปากร้ายเหลือเกิน

อ่านแล้วอาจจะสงสารหนูสาลีได้

ไหนๆ แล้วให้เวลาไปเตรียมอาวุธมาถล่มพี่เขาด้วยค่ะ

เพราะตอนหน้าาจะมันส์กว่านี้!!!!


อ่านแล้วชอบ อ่านแล้วสนุก กด fav. ติดตามไว้นะคะ จะได้อัปเดตก่อนใคร

ยิ่งถ้าถ้าช่วยกดแชร์ หรือ คอมเมนต์ให้ชมอีกหน่อย จะขอบคุณมากๆ ค่ะ


พบกับ เจ้าสาวจำนน ในรูปแบบอีบุ๊กได้แล้ววันนี้ที่เมพค่ะ

Now Reading...

เจ้าสาวจำนน

ณวภร

www.mebmarket.com

การแต่งงานที่เกิดจากคำว่า บุญคุณ ไม่ใช่ ความรัก จะทำให้เขาเหลียวมามองเธอสักครั้งได้ไหม... ในเมื่อสราลีแอบหลงรักว่าที่เจ้าบ่าวหมดใจ แต่มันเป็นเพียงแ...



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

6 ความคิดเห็น