[Fic Resident Evil] I GOT YOU (Carlos x Jill)

ตอนที่ 23 : บทที่ 22 ขัดขวางการขนส่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 34
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    8 ส.ค. 63

 

บทที่ 22 ขัดขวางการขนส่ง

 

จิลส่งข้อความหาคาร์ลอสตั้งแต่ถึงเมืองบารานนี่แล้ว และยังบอกตำแหน่งของโกดังนี่อย่างชัดเจนให้เขารู้ อีกฝ่ายก็ดูเหมือนจะตั้งหน้าตั้งรอรอข้อความจากเธออยู่เช่นกัน ข้อความสุดท้ายที่เธอได้จากเขาเมื่อตอนบ่ายสามก็คือ

แล้วเจอกัน

เธอได้แต่อมยิ้มอยู่ในใจ แต่ก็ไม่ได้ส่งข้อความตอบกลับอะไรเขาอีก ถ้าเขาออกมาจากเมืองโรแชนตอนบ่ายสามก็แปลว่าเขาจะมาถึงประมาณหนึ่งทุ่ม ตอนนั้นเธอคงไม่อยู่ต้อนรับเขาที่นี่เพราะต้องเตรียมตัวไปที่ลานจอดเครื่องบินซึ่งบรรจุอาวุธชีวภาพ ก่อนจะถูกขนเข้ารถบรรทุกอีกที เธอไปพร้อมกับพวกคริสนั่นแหละ เพียงแต่ตอนที่พวกเขาเข้าไปติดตั้งระเบิดเธอกับจามาลต้องคอยสอดส่องบริเวณรอบๆและกำจัดศัตรูทิ้ง

อาวุธประเภทต่างๆที่แบรรี่นำมาถูกแจกจ่ายไปยังสมาชิกแต่ละคน จิลมีลูกซองและปืนพกอยู่แล้วเพียงแค่เติมกระสุนให้เพียงพอเท่านั้น เธอพก grenade launcher มาที่เมืองนี้ด้วยแต่ตอนนี้คงไม่ต้องใช้ ดังนั้นมันจึงถูกเก็บไว้ที่โกดัง นอกจากนี้เธอยังได้ระเบิดมือติดตัวไว้อีกหนึ่งลูกด้วย การต่อสู้ในครั้งนี้เรียกได้ว่าเตรียมพร้อมกว่าตอนที่เธออยู่ในเมืองแรคคูนมาก

รถบรรทุกที่ติดสัญลักษณ์อัมเบรลล่าทั้งสี่คันจอดรอเครื่องบินอยู่ไม่ไกลลานโล่ง ฝ่ายแนวหน้าทั้งสี่คนของกลุ่มต่างก็เข้าไปติดตั้งระเบิดที่ใต้ท้ายรถบรรทุกได้อย่างเงียบงัน นั่นอาจเป็นเพราะอัมเบรลล่าไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาขัดขวางแผนการขนส่งครั้งนี้ ทำให้ไม่มีเจ้าหน้าที่ติดอาวุธมาคุ้มกันรถทั้งสี่คันนี้เลย รถทุกคันล้วนมีแค่คนขับรถธรรมดาเพียงหนึ่งคนเท่านั้น ซึ่งก็ถูกคนในกลุ่มจัดการทำให้สลบแล้วถูกมัดมือมัดเท้าปิดปากเอาไว้

ร่างของคนขับรถที่สลบไสลทั้งสี่คนนอนนิ่งอยู่หลังจิลกับจามาลนี่เอง

ตำแหน่งคนขับรถบรรทุกถูกแทนที่ด้วยสมาชิกในกลุ่มต่อต้านอัมเบรลล่าที่ได้ขโมยเสื้อยูนิฟอร์มของบริษัทคนขับรถเดิมมาใส่แทน อีกทั้งหมวกและแว่นตาปกปิดตัวตนไว้อย่างมิดชิด 

รอเพียงแค่ไม่นาน ทันทีที่เครื่องบินลำใหญ่จอดลงบนลานโล่ง สมาชิกแนวหน้าที่ทำหน้าที่ของตัวเองเสร็จสิ้นต่างก็เข้าประจำตำแหน่งเตรียมพร้อมไว้แล้ว เธอกับจามาลก็จดจ้องสังเกตอันตรายรอบด้าน ทุกคนไม่ไว้วางใจจนกว่าจะได้เห็นอาวุธชีวภาพถูกย้ายมาไว้บนรถบรรทุกแต่ละคัน และระเบิดเป็นจุณด้วยตาของตัวเอง

การขนย้ายอาวุธชีวภาพนั้นต้องใช้เวลา เธอเห็นเจ้าหน้าที่ในชุดสีขาวบนเครื่องบินราวสิบคนค่อยๆทยอยขนกล่องทึบใบใหญ่ออกมาจากเครื่องบินแล้วยกใส่หลังรถบรรทุกแทน กล่องใบแล้วใบเล่าที่ถูกขนออกมาจากเครื่องบิน เธอนับดูแล้วมีแปดกล่อง ดูเหมือนจะถูกบรรจุใส่รถคันละสองตัวสินะ

“อัมเบรลล่าคงไม่คิดว่าจะมีคนมาขัดขวาง ถึงได้ไม่ส่งเจ้าหน้าที่คุ้มกันมาเลยซักคน” จามาลที่ยืนอยู่ข้างๆเธอพูดขึ้นเมื่อไม่เห็นเจ้าหน้าที่ติดอาวุธของอัมเบรลล่าเลย 

“แต่ก็ดีไม่ใช่รึไง” เธอเห็นด้วยกับเขาแหละ ทุกคนในกลุ่มต่อต้านอัมเบรลล่าล้วนพกอาวุธและเตรียมพร้อมกับการปะทะตลอดเวลา ทว่านี่มันกลับง่ายกว่าที่คิดไว้ จามาลเพียงยิ้มรับไม่กล่าวอะไรต่อเพราะยังต้องตั้งใจกับการทำหน้าที่ตรงหน้ามากกว่า

เมื่อเจ้าหน้าที่ของอัมเบรลล่าขนกล่องอาวุธชีวภาพลงจนครบก็มีเจ้าหน้าที่หนึ่งคนชูมือขึ้นเป็นสัญญาณว่าให้ออกรถไปได้ นี่เป็นการทำงานอย่างหละหลวมที่แท้จริง เพราะไม่มีการเข้ามาพูดคุยหรือเช็คตัวตนคนขับรถบรรทุกเลย 

รถทั้งสี่คันค่อยๆเคลื่อนตัวออกไปจากลานโล่งนี้ทีละคัน พร้อมกับคนของอัมเบรลล่าที่ขึ้นเครื่องบินและค่อยๆลอยลำขึ้นน่านฟ้าจากไป เธอและจามาลที่ค่อยสอดส่องอยู่ตรงนี้มาตั้งแต่แรกไม่พบเจอสิ่งผิดสังเกต 

“คริส ตรงนี้เคลียร์ พวกมันไม่ได้ส่งคนมาประกบตามรถบรรทุก” จามาลเป็นคนส่งสัญญาณวิทยุสื่อสารหาคริสเพื่อรายงานสถานการณ์ตรงหน้า เธอไม่รู้ว่าคริสตอบกลับว่ายังไงบ้าง แต่ทั้งสองคุยกันแค่ไม่กี่ประโยคจามาลก็ตัดสายไป 

“ตามไปสมทบพวกนั้นได้เลยตามแผน” จิลเพียงพยักหน้ารับเบาๆ จามาลเดินไปที่รถกระบะคันเก่าซึ่งทั้งหกคนนั่งมาด้วยกันก่อนหน้านี้ มันจอดอยู่ไม่ไกลออกไป จิลขึ้นนั่งข้างคนขับพร้อมกับจามาลที่ทำหน้าที่ขับรถ โดยที่ทิ้งให้คนขับรถบรรทุกเก่าทั้งสี่คนนอนสลบทั้งที่ยังมัดมือมัดเท้าไว้แบบนั้นอย่างไม่สนใจ

 

 

 

จิลและจามาลมาถึงบริเวณป่าหลังเขาซึ่งอยู่ไกลจากลานจอดเครื่องบินนั่นราวสิบกิโลเมตร มันเป็นจุดนัดหมายตามแผน เธอคิดไว้แล้วว่ารถบรรทุกจะถูกระเบิดยับตั้งแต่เธอยังมาไม่ถึง ทุกอย่างจะต้องเสร็จสิ้นก่อนที่เธอจะมาถึง แต่ทว่า 

ภาพตรงหน้าคือรถบรรทุกทั้งสี่คันถูกระเบิดพังยับไม่เหลือเค้าเดิม มีเพียงเศษซากอะไหล่ที่กระจัดกระจายออกมาติดไฟไปด้วย ทว่ากลับมีสิ่งมีชีวิตบางอย่างที่ถูกปลุกขึ้น มันไม่ได้ตายไปพร้อมกับระเบิด มันคืออาวุธชีวภาพที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน ไม่เหมือนเนเมซิสแต่เป็นเหมือนสัตว์ที่เดินสองขามากกว่า และคนที่ปลอมตัวเป็นคนขับรถบรรทุกทั้งสี่กำลังเข้าปะทะกับมันอยู่ เอลวินนอนอยู่กับพื้นมีเลือดท่วมตัว แบรรี่รีบพยุงเขาขึ้นมาจากพื้น คริสก็รีบวิ่งเข้ามาช่วยพยุงเมื่อเห็นว่ามีคนดึงความสนใจจากสัตว์ประหลาดตัวนั้นอยู่ นั่นก็คือฮาเก็น

จิลรีบลงจากรถพร้อมกับจามาล ในมือเธอถือช็อตกันหาจังหวะเล็งสัตว์ประหลาดตัวนั้นอยู่เสี้ยววินาทีมันตวัดแขนออกไปใส่ฮาเก็น ส่งผลให้เขากระเด็นออกไปล้มลงบนพื้น เขาดูเหมือนจะเจ็บจุกอยู่ไม่น้อย แต่สัตว์ประหลาดตัวนั้นยังไม่รามือเมื่อมันเดินเข้ามาประชิดตัวหมายจะตะปบกรงเล็บซ้ำ แต่จิลยิงช็อตกันใส่มันได้ทันก่อนที่มันจะตะปบลง

สัตว์ประหลาดชะงักไปเล็กน้อยและเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นจิลแทน

“จามาล! รีบเข้าไปช่วยฮาเก็นก่อน ฉันจัดการมันได้” เธอพูดอย่างนั้นโดยไม่หันมามองเจ้าของชื่อ เห็นเพียงแค่หางตาว่าจามาลวิ่งเข้าไปหาฮาเก็นแล้วเท่านั้น 

ตอนแรกเธอกะจะโยนระเบิดใส่มันตั้งแต่ที่มันพุ่งเข้าไปหาฮาเก็น แต่ทว่าไม่ทัน หากใกล้เกินไปแบบนั้นฮาเก็นจะได้รับอันตรายจากแรงระเบิดไปด้วย ตอนนี้สัตว์ประหลาดตัวนั้นวิ่งเข้ามาเธอแล้ว เธอไม่รอช้าที่จะล้วงมือเข้าไปหยิบลูกระเบิดขึ้นมาดึงสลักระเบิดออกอย่างรวดเร็วแล้วโยนใส่มันเข้าเต็มๆ

ตู้มมม!!

เสียงระเบิดดังขึ้นพร้อมกับร่างของสัตว์ประหลาดที่ถูกแรงระเบิดพัดเอาชิ้นส่วนในร่างกายแตกกระจาย ร่างของมันไกลจากจิลไปเพียงไม่กี่เมตร หยดเลือดสีแดงสดจากมันก็กระเซ็นมาโดนเธออยู่บ้าง เธอไม่ตกใจกับภาพนั่นเพราะเคยเห็นสิ่งที่น่ากลัวกว่านี้มาแล้ว

“ห้าวชิบ” คริสวิ่งมาหาเธอกล่าวอย่างคนหัวเสีย แต่เธอถือว่านั่นเป็นคำชมแล้วกัน

“สถานการณ์มันพาไป” เธอตอบสั้นๆก่อนจะมองร่างของเอลวินที่ถูกแบรรี่พยุงมาที่รถ ดูเหมือนว่าจะยังไม่ร้ายแรงถึงชีวิต และพร้อมกันกับที่ฮาเก็นเดินขากะเผลกมาโดยมีจามาลช่วยพยุงอีกแรง

“เกิดอะไรขึ้นเนี่ย?” เธอถามถึงสาเหตุของเหตุการณ์นี้ ทำไมสภาพเละเทะต่างจากแผนอย่างนั้น

“เหมือนว่าอยู่ดีๆอาวุธชีวภาพในรถของเอลวินมันตื่นขึ้นพอดีก่อนถูกระเบิดน่ะสิ จริงๆแล้วตื่นขึ้นมาสองตัว แต่ถูกฆ่าไปก่อนหน้านี้แล้วตัวนึง” คริสอธิบายพร้อมกับชี้ไปทางศพของสัตว์ประหลาดอีกตัวที่นอนนิ่งอยู่ไม่ไกลออกไป

ตื่นขึ้นมาทีเดียวพร้อมกันสองตัว มิน่าสภาพแต่ละคนถึงได้เละเป็นบ้า

“เมื่อกี้ฉันเกือบตาย ขอบใจนะที่เข้ามาช่วย” เสียงหนึ่งดังขึ้น เธอหันไปพบว่าเป็นฮาเก็น เขาพูดอย่างติดตลกอีกทั้งยังส่งยิ้มขอบคุณมาให้

“ไม่เป็นไร” จิลกล่าวรับอย่างไม่ได้สนใจนัก 

ดูเหมือนภารกิจนี้จะสำเร็จลุล่วงไป ถึงแม้จะไม่ได้ราบรื่นอย่างที่คิด... หลังจากเกิดเรื่องในวันนี้ขึ้น อัมเบรลล่าคงไม่อยู่เฉยแน่ คงไม่มีการขนส่งโดยที่ไม่มีเจ้าหน้าที่คุ้มกันอีกต่อไป แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ตั้งใจไว้แล้วว่าจะทำลายล้างมัน ต่อให้ในอนาคตจะเจอเรื่องอะไรก็ตาม

 

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------------

คาร์ลอสค่าตัวแพงค่ะ (?)

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

43 ความคิดเห็น