[ KIHAE-KYUMIN ] Heartless II.. หากจะเกิดมาไร้หัวใจ *

ตอนที่ 8 : |; chapter 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,107
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    14 ม.ค. 53

HEARTLESSII… หากจะเกิดมาไร้หัวใจ    *

Leading Couple.. Kibum x Donghae

Written By.. PRETTY.KKZ

20/04/2552   09.13 PM.

 

 

 

 

 

 

 

Part 5

 

 

 

.

 

.

 

.

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทงเฮหอบร่างของตนเข้ามาภายในห้องนอนสีชมพูอ่อน

คนตัวเล็กนั่งอยู่ตรงที่ประจำกำลังมองออกไปทางนอกหน้าต่าง

พระอาทิตย์กำลังจะตกดินแล้ว..

สีส้มอ่อนๆกระจัดกระจายไปทั่วทั้งฟากฟ้าสีหม่น ทงเฮนั่งลงข้างๆคุณหนูผู้เป็นที่รัก

ก่อนที่เจ้าของใบหน้าหวานนั้นจะหันมาทางเขาช้าๆ

 

 

 

            คยูฮยอนกลับไปแล้วหรือยัง?”

            น้ำเสียงไพเราะเอ่ยถามคนตรงหน้าเบาๆจนแทบจะไม่ได้ยิน

            แค่เพียงคยูฮยอนเห็นหน้าซองมินก็ทำราวกับว่าจะมุดแผ่นดินหนีเสียให้ได้

            เหมือนเขาเป็นตัวปะหลาดอย่างไรอย่างนั้น..

            แค่เผลอใจรัก ...ทำอะไรก็ผิดไปหมดเสียทุกอย่าง

 

 

 

           คุณคยูฮยอนกำลังนั่งคุยกับเจ้านายข้างล่างฮะ

            แค่เพียงประโยคเดียวกลับทำให้ซองมินเจ็บช้ำน้ำใจเสียยิ่งกว่าอะไร

            รู้ทั้งรู้ว่าคยูฮยอนรักใคร ทำไมไม่คิดจะตัดอกตัดใจเสียบ้าง

            นายคงอยากใกล้ชิดกับพี่จองซูมากใช่ไหม ?

            แล้วฉันกับพี่จองซู แตกต่างกันมากขนาดนั้นเลยหรือไร ?

 

 

 

            คุณหนูเป็นอะไรไปหรือเปล่าฮะ?”

            เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นพลางเขย่าตัวของคนตรงหน้าอย่างแรง

            ซองมินหันมาปรายตามองช้าๆ

            ส่ายหน้าไปมาเบาๆ ทั้งๆที่มันขัดกับความรู้สึกในใจเสียจริง

            ทงเฮได้แต่ปักใจหลงเชื่อท่าทางกิริยานั้นโดยไม่ได้โต้เถียง

            รู้ดีแก่ใจว่าคุณหนูเป็นอะไร ทงเฮไม่ได้โง่ ...แต่ทงเฮแค่หลงกลคนง่ายๆเท่านั้นเอง

 

 

 

           คุณหนูฮะ ถ้าหากไม่รบกวนคุณหนูจนเกินไป....

 

 

            พูดมาเถอะ

 

 

            คุณชายเคยมีความรักไหมฮะ?”

            เมื่อสิ้นคำถามก็ทำเอาคุณหนูซองมินถึงกับหันมามองตาถลน

            ทงเฮจะอยากรู้เรื่องพวกนี้ไปเพื่ออะไรกัน ?

            ร้อยวันพันปีไม่เคยมีวันไหนที่ทงเฮอยากจะรับรู้เรื่องของใครเลยสักอย่างหากไม่จำเป็น

            ใบหน้าสวยหลุบลงต่ำ ไม่รู้ว่าตนเองพูดอะไรพลาดไปหรือเปล่า

            อย่างไรก็ตาม...ทงเฮก็ยังอยากจะได้รับคำตอบนั้นให้เร็วที่สุด

 

 

 

            คิบอมน่ะหรือจะรักใครกับเขาได้ ฉันไม่เคยเห็นเจ้านั่นจริงใจกับใครสักคนหรอก

            นอกจากจะกอบโกยผลประโยชน์ทางกาย พอได้แล้วก็ทิ้ง....

 

 

            “.....”

 

 

 

            ใครๆก็บอกว่า คิบอมน่ะเป็นคนพิการ เกิดมาไม่มีหัวใจ

            มันก็คงจะจริงอย่างที่คุณหนูว่า..

            คุณชายคงจะไม่มีหัวใจ คุณชายคงจะไม่สามารถรักใครได้จริงๆ

            คุณชายคิบอมต้องการเพียงผลประโยชน์ทางร่างกายของทงเฮเท่านั้น

            แค่เพียงเขาเล่นตัวมากหน่อย ก็พาลทำให้คุณชายหน่ายระอา

            จะได้หรือไม่ได้ยังไงก็ต้องถูกทิ้งวันยังค่ำ เพราะทงเฮก็เป็นแค่ คนธรรมดาๆ คนหนึ่ง

 

 

 

            เธอก็น่าจะเห็นซันนี่เป็นตัวอย่างแล้วสินะ ก็อย่าไปล่วงล้ำทางความสัมพันธ์มากแล้วกัน

            ถ้าอย่างนั้น สักวันเธอจะต้องเสียใจ...

 

 

            คุณหนูฮะ

 

 

            “.....”

 

 

            ถ้าสมมติว่าทงเฮยอมที่จะมอบร่างกายให้แก่คุณชายและยอมที่จะเสียใจภายหลัง

อย่างนี้เขาเรียกว่า ทงเฮรักคุณชาย หรือเปล่าฮะ?”

 

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------

           

 

 

ร่างผอมเพรียวยังยืนอยู่ที่จุดชมวิวจุดเดิม

เวลาก็เพิ่งจะหัวค่ำอยู่แท้ๆ แต่ทำไมท้องฟ้ากลับมืดลงอย่างรวดเร็ว

เกล็ดหิมะเบาลอยลงมาไม่เคยขาด ทำให้ท้องถนนกลายเป็นสีขาวโพลนทั่วทั้งบริเวณ

ชายหนุ่มร่างยาวที่ยืนอยู่เคียงข้าง กลับไม่ปริปากพูดอะไรออกไปอีกเลย

เพราะบางคำที่พูดออกไปแล้ว.. กลายเป็นถ้อยคำทำร้าย

ทำให้สถานการณ์ดูแย่ลงไปทุกที ๆ

 

 

 

            ผมก็แค่อยากจะพูดมันออกไปบ้าง ถึงมันอาจจะไม่สมควร

 

 

 

            ความจริงคุณชายไม่ควรแม้แต่จะคิด

            จองซูพ่นลมออกมาอย่างเนือยๆ

            กับถ้อยคำบอกรักเป็นร้อยๆครั้งที่เขาได้ยินมาตั้งแต่เกิด

            ทายาทคนโตในตระกูลผู้สูงศักดิ์ มักเป็นธรรมดาที่หลายคนอยากได้มาเป็นคู่ชีวิต

            จองซูยอมรับว่า แทบจะทุกครั้งที่เขาหวั่นไหวในคำพูดนั้น

            ผิดกันแต่ครั้งนี้... เขากลับรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูก

            เนื่องจากเป็นคำรัก ที่ออกมาจากปาก คู่หมั้นของน้องชายสุดที่รัก

           

 

 

            คุณจองซูสูงค่าเกินไป ยังไงซะ...ผมก็คงจะไขว่คว้าไม่ถึง

 

 

            ใครเขาว่าอย่างนั้น ฉันก็เป็นแค่คนธรรมดาๆไม่ได้วิเศษเลิศเลอมาจากที่ไหน

            แต่สิ่งที่คุณชายกับฉันไม่คู่ควรกัน คือ ฉันเป็นพี่แท้ๆของ คิมซองมิน และคุณชายคยูฮยอน

            คือว่าที่เจ้าบ่าวของน้องชายฉันในอนาคต จึงไม่ควรมีความรักแบบนั้นให้กับฉันเลยสักนิด

            คุณชายอาจจะยังเด็กเกินไป ไว้โตอีกสักหน่อย คุณชายจะรู้เองว่า สิ่งที่คุณนายเลือก

และฉันก็เห็นสมควรคือสิ่งที่ทรงคุณค่าที่สุด..

 

คิมซองมินเป็นคนพิเศษ ครเห็นใครก็รัก ...คุณชายก็รู้?

 

 

 

            ครับ ผมรู้

  

 

 

            ได้โปรดเถอะคุณชายคยูฮยอน ได้โปรดดูแลคิมซองมิน เอาใจใส่เธอให้มากๆ

            แล้วสักวัน คุณชายจะสัมผัสรักแท้ได้ด้วยหัวใจของคุณชายเอง

 

            จองซูโตเป็นผู้ใหญ่พอแล้ว..

            เขาย่อมมองออกว่าสิ่งใดคู่ควรหรือไม่คู่ควรแก่กัน

            แม้ว่าเวลานี้คิมซองมินจะเจ็บปวดสักเท่าไรก็ตาม

            เขาเชื่อเสมอว่าสักวันคยูฮยอนจะรักซองมินได้อย่างแน่นอน

            หรือหากจะไม่มีวันนั้น...ซองมินจะต้องโตพอที่จะยอมรับและถอนงานแต่งงานออกด้วยตนเอง

 

 

เสียงฝีเท้าของบุคคลอื่นเข้ามาแทนที่..

เสียงฝีเท้าที่ก้าวเข้ามาเรื่อยๆกลับเป็นสิ่งที่จองซูนั้นจดจำได้ดี

ผู้ชายคนหนึ่งที่เคียงข้างจองซูตลอดเวลาและสามารถเป็นได้ทุกสิ่งทุกอย่าง นอกจาก คนรัก

 

 

            คุณจองซู คุณชายคยูฮยอนเขา...

 

 

            นายแอบฟังมาตลอดเลยสินะยองอุน

            ใบหน้าเนียนละเอียดหันไปปรายตามองหนุ่มร่างหนาช้าๆ

            กระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อยอย่างไม่เอาความ

            ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม นอกจากคนในครอบครัวแล้ว

            ยองอุนจะเป็นดั่งบุคคลสำคัญที่เขาไว้ใจ ไม่ว่าเรื่องอะไร เขาก็โกรธไม่ลงเสียทุกที

 

 

            ฤดูหนาวไม่มีน้ำค้างลงแต่มันจะร้ายแรงกว่าถ้าหากคุณจองซูยืนตากหิมะแบบนี้นะครับ

 

 

            ฉันไม่เป็นอะไรไปง่ายๆหรอก

            ใครๆก็ว่าจองซูเป็นเจ้าหญิงน้ำแข็ง มันก็คงจะจริงอย่างที่เขาว่า

            บุคคลที่เพียบพร้อมไปทั้งหน้าตา การศึกษา นิสัยใจคอ หน้าที่การงานและมีความรับผิดชอบ

            ต่างก็มีคนอยากไขว่คว้าเป็นเจ้าของไม่เว้นแม้กระทั่งตัวของยองอุนเอง

            แต่จนถึงทุกวันนี้...กลับไม่มีเลยสักคนที่จองซูจะรักและเชื่อใจให้อยู่ในฐานะแบบนั้นได้

 

            จองซูเข้มแข็งเกินไป..สามารถต่อสู้กับอะไรได้หลายอย่างจนเกินไป

            เข้มแข็งจนยังไม่สามารถหาใครเลยสักคนที่จะสามารถปกป้องเขาได้ไปตลอดชีวิต

  

 

 

 

 

--------------------------------------------------------------------------

           

 

 

 

ห้องสี่เหลี่ยมที่ผู้เป็นเจ้าของนั้นนั่งอยู่เงียบๆด้านในมาตั้งแต่เช้าแล้ว

ประตูไม้บานโตถูกเปิดออกภายหลังจากการเคาะอยู่หลายสิบครั้ง

ชายหนุ่มร่างระหงเดินเข้ามายังจุดเดิมพร้อมกับถาดของว่าง

คุณชายตัวดีดูไม่มีทีท่าจะสนใจเลยแม้แต่ปลายหางตา

ใบหน้าหล่อเหลาภายใต้กรอบแว่นยังคงคร่ำเคร่งกับการทำงานต่อไปเช่นเดิม

 

 

 

            คุณชายคิบอมฮะ ทงเฮยกอาหารเสริมบำรุงสุขภาพและนมอุ่นๆมาให้แล้วนะฮะ

            เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นมาท่ามกลางความเงียบสนิท

            คิบอมชั่งใจสักพักก่อนจะปิดแฟ้มเอกสารและวางปากกาเก็บในที่ของมัน

            แววตาสวยประกายแพรวพราวด้วยความดีใจจนเนื้อเต้นที่อย่างน้อย

            เขาก็ทำให้คิบอมละความสนใจจากสิ่งนั้นได้

 

 

 

 

           ปวดเมื่อยตรงไหนไหมฮะ? ทงเฮจะได้นวดให้

 

 

 

            ฉันเคยบอกเธอไปแล้วไม่ใช่หรอ? ว่าถ้าหากฉันปวดเมื่อย ฉันจะตามซันนี่มาเอง

            คิบอมกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็น

            ใบหน้าหล่อจัดยังคงราบเรียบไม่แสดงถึงอาการใดๆเช่นเดียวกับตอนเช้า

            คุณชายจะด่าจะว่าอะไรทงเฮก็ได้...แต่อย่าพูดถึงซันนี่ได้ไหม ?

            ทงเฮไม่อยากรู้สึกว่าตัวเองด้อยค่าไปกว่าผู้หญิงอย่างซันนี่เลยสักนิด

 

 

 

            ทำไมล่ะฮะคุณชาย? ทำไมต้องเป็นซันนี่ด้วย? คนอื่นๆก็มีอยู่อีกตั้งเยอะแยะ

 

 

            เพราะซันนี่เป็นผู้หญิงของฉันไง อี ทงเฮ

            ผู้หญิงของคุณชายงั้นหรือ?

            คุณชายเรียกซันนี่ว่า ผู้หญิงของฉัน อย่างนั้นใช่ไหม?

           มันจะหมายความว่าอย่างไรกันนะ? หมายถึงผู้หญิงที่คุณชายได้ครอบครอง

            หมายถึงผู้หญิงที่คุณชายใช้ปรนเปรออารมณ์ใคร่เสน่หา

            หรือว่าจะหมายถึง ผู้หญิงที่คุณชายรัก ?

 

 

            อย่างนั้นหรือฮะ?”

            ร่างบางพูดออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเกินกว่าจะได้ยิน

            ทงเฮยังไม่ทันแน่ใจเลยสักนิดว่ารักคุณชายคิบอมหรือไม่

            แค่เพียงเวลาไม่กี่วันที่ทงเฮหลงใหลในแววตาจอมปลอมนั่น

            กลับทำให้คนๆหนึ่งแทบคลั่งได้ถึงขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร ?

 

 

 

            ห้องนี้คือสถานที่ส่วนตัวของฉัน

            น้ำเสียงของอีกฝ่ายยังไม่ได้ลดความเย็นชาลงเลยแม้แต่น้อย

            มือบางกำแน่นด้วยความอดทนอย่างมาก สะกดกลั้นน้ำตาทั้งหมดให้ไหลย้อนเข้าไป

            หากเป็นไปได้...ทงเฮอยากจะรังเกียจคุณชายเลยซะวินาทีนี้

            ทงเฮอยากจะเกลียดคนที่ผลักไสทงเฮให้ออกไปจากชีวิต

 

 

            ทงเฮก็ไม่ได้ต้องการจะอยู่ในนี้นานๆซักเท่าไรหรอกฮะ

 

 

            แล้วที่ยังเสนอหน้ายืนอยู่นี่มันอะไรกันล่ะ?”

            ประโยคที่ชัดถ้อยชัดคำกรีดซ้ำลงบนปากแผลของหัวใจให้เจ็บเสียยิ่งกว่าเดิม

            คุณชายบังอาจรู้ทันแทบจะทุกจังหวะนึกคิดของเขา

            คุณชายรับรู้เท่าทันความอ่อนแอทั้งหมด คุณชายรู้ว่าทงเฮเกลียดเหลือเกินกับถ้อยคำผลักไส

            และคุณชายก็คงรู้ดีแก่ใจว่า ทงเฮนั้นมีความรู้สึกแก่คุณชายเช่นไร

 

            คุณชายอยากให้ทงเฮเจ็บ...เพราะทงเฮบังอาจขัดขืนความต้องการของคุณชายแต่แรก

            คุณชายอยากให้ทงเฮเห็นว่า สุดท้ายแล้วคนธรรมดาๆไม่มีค่าอย่างทงเฮ

            ก็ต้องไขว่คว้าหาเพชรน้ำหนึ่งอย่างคุณชายคิบอมโดยเลี่ยงไม่ได้

 

            คุณชายคิดว่าทงเฮจะต้องการคุณชายเหมือนที่ซันนี่ต้องการงั้นหรือฮะ?

ถึงคนธรรมดาอย่างทงเฮจะไม่มีตัวเลือกมากมาย แต่ถ้าหากจะให้เลือก

ทงเฮก็ไม่เลือกที่จะรักคนอย่างคุณชายเหมือนกัน

 

            คุณชายอย่าคิดว่าทงเฮจะสนใจคุณชายแบบนั้นนะฮะ ขอบอกให้รู้ไว้เลยว่า ไม่มีวัน!

            ใบหน้าสวยกัดฟันพูดออกมาอย่างเหลืออด

            ดวงตากลมใสดูเหมือนจะค่อยๆมีน้ำตารื้นขึ้นมาด้วยความสุดจะทน

            ทงเฮไม่มีสิทธิ์รักและไขว่คว้าคุณชายด้วยคำพูดอันไม่ยั้งคิดของตนเอง

 

            ได้โปรดเถอะคุณชาย...ถ้าหากเป็นอย่างนั้น

            โปรดอย่าทำให้ทงเฮหลงรักคุณชายเลยได้ไหม?

 

 

 

            ฉันมองตาเธอก็รู้แล้วว่าเธอต้องการฉันแค่ไหน เธอไม่มีสิทธิ์ในตัวฉัน

เธอไม่มีสิทธิ์ทำกิริยาก้าวร้าวกับฉัน เธอเป็นใครมาขึ้นเสียงกับฉัน! หืม? อี ทงเฮ!!!!

 

มือใหญ่รวบแขนเล็กเอาไว้ บีบรัดมันจนสุดกำลัง

ผู้เป็นเจ้าของหยาดน้ำตาบริสุทธิ์ไม่สามารถกักเก็บความเสียใจเอาไว้ได้อีกแล้ว

ไม่เคยมีใครพูดแบบนี้กับทงเฮ ไม่เคยมีใครสักคนทำให้ทงเฮหวั่นไหวได้ขนาดนี้

และก็ไม่มีใครสักคนที่ทำให้ทงเฮร้องไห้ได้ทั้งๆที่ยังไม่มั่นใจในความรู้สึกนั้น

หรือความเป็นจริงแล้ว...ทงเฮกำลังตกหลุมรักคุณชายจนโงหัวไม่ขึ้นกันแน่ ?

 

 

 

            ทำไมล่ะฮะคุณชาย? ทงเฮก็คนมีหัวใจเหมือนกับคุณชายนั่นแหละ ทำไมทงเฮถึง....

 

 

 

            แล้วแมวตัวไหนมันบอกเธอว่าฉันมีหัวใจกันล่ะ อี ทงเฮ?”

            ร่างสูงกล่าวเสียงเรียบ

            คนตัวเล็กกลืนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก

            ถึงแม้คุณชายจะไม่มีหัวใจ คุณชายก็ควรจะใส่ใจความรู้สึกคนอื่นบ้าง

 

 

 

            ทงเฮมองคุณชายพลาดไปจริงๆ คุณชายไม่ใช่เทพบุตรเหมือนที่ทงเฮเคยคิด

            คุณชายก็เหมือนปีศาจร้ายตัวหนึ่งนั่นแหละฮะ!!!!

 

 

เพียะ!!!!!!

ฝ่ามือแกร่งฟาดลงฉาดใหญ่บนใบหน้าขาวนวล

แววตาแข็งกร้าวจ้องมองมาทางเขาอย่างเอาความ

นัยน์ตาบริสุทธิ์เพ่งพินิจมองกลับอย่างไม่กลัวเกรง

หากแต่แววตาของคนตัวเล็กนั้นบริสุทธิ์เกินไป

 

เพียงแค่มองเผินๆก็สามารถหยั่งรู้ความรู้สึกทั้งหมดได้ดี

 

 

            ฮึกเรื่องแค่นี้คุณชายต้องตบหน้าทงเฮด้วยใช่ไหมฮะ?”

            หยาดอสุชลร่วงหล่นลงมาเป็นทางยาว

            เรียวปากเล็กขบกันแน่นจนขึ้นเป็นสีแดงสด

            คิบอมลดความรุนแรงทางอารมณ์ลงได้แทบจะในทันทีที่เห็นน้ำตาของอีกฝ่าย

            ใครเขาก็ว่าผู้ชายมักแพ้น้ำตาของฝ่ายที่อ่อนแอกว่า

            คิบอมไม่เคยสัมผัสกับความรู้สึกนี้เลยสักนิด จนมาถึงเวลานี้

 

 

 

           ไม่มีสุภาพบุรุษในตระกูลผู้ดีที่ไหนตบหน้าคนที่อ่อนแอกว่าหรอกนะฮะคุณชาย

 

 

            ก็เธอยั่วโมโหฉันนี่

 

 

            ทงเฮทำผิดงั้นหรือฮะ? ถ้าหากวันหนึ่งคุณชายเอาปืนมายิงหัวทงเฮ ทงเฮก็ยังผิดใช่ไหมฮะ?”

            ความเงียบเข้าปกคลุมไปชั่วครู่

            มีเพียงเสียงสะอื้นของผู้ชายตัวเล็กๆคนหนึ่งดังขึ้นมาเป็นระยะ

            นัยน์ตาเรียบเย็นมองลงมาอย่างไม่เอาความอีกต่อไปแล้ว

            มือหยาบค่อยๆไล้ไปตามผิวเนื้อลื่นที่ขึ้นรอยมือแดงเป็นแถบ

 

 

 

            เธอเจ็บหรือเปล่า?”

 

 

 

            “...เจ็บ

 

           ใบหน้าหวานพยักหน้าให้ช้าๆ

            ดวงตาคู่สวยจ้องมองการกระทำอันอ่อนโยนของคุณชายไม่ละสายตา

            เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายแบบนี้ คุณชายคิบอมต้องการอะไรกันแน่

 

ใบหน้าคมคายลดลงมาคลอเคลียกับพวงแก้มสีชมพูระเรื่อ

ริมฝีปากสีเข้มบรรจงจุมพิตลงบนใบหน้าหวานไปตามรอยมือแดงฉานที่ตนเป็นผู้สร้าง

ทงเฮยังคงบริสุทธิ์เกินไป...เกินกว่าที่จะรับการกระทำรุนแรงนั้นได้

คิม คิบอม เป็นสุภาพบุรุษพอที่จะเอื้อนเอ่ยคำขอโทษผู้ที่ไม่ได้ทำผิด

หากแต่การขอโทษนั้นกลับผิดแปลกไปจากใครคนอื่น

 

ยิ่งทำแบบนี้...ทงเฮก็ยิ่งเจ็บ

เจ็บกับความไม่เข้าใจ ว่าตัวคุณชายนั้นแม้จริงต้องการอะไรกันแน่

 

 

 

            คุณชายอย่าทำอะ...

            แค่เพียงเสี้ยววินาทีที่ใบหน้าสวยขยับเพื่อหลีกหนี

            ริมฝีปากของทั้งคู่กลับสัมผัสกันโดยบังเอิญ คุณชายคิบอมไม่ได้มีเจตนาจะฉวยโอกาส

            ทงเฮไม่ได้ต้องการจะได้รับสัมผัสนั้น แต่ทุกสิ่งทุกอย่าง...เวลาและโอกาสเป็นผู้สร้าง

 

สัมผัสแผ่วเบาที่ทำเอาร่างทั้งสองหลุดลอยไปกับความนุ่มละมุนอย่างลืมตัว

เปลือกตาสวยปิดลงช้าๆ แพขนตามีหยดน้ำเล็กๆเกาะเรียงราย

ริมฝีปากหนาจูบซับน้ำตาทุกหยดด้วยความหลงใหลโดยไร้ซึ่งสาเหตุ

เพราะสาเหตุทั้งหมด พระผู้เป็นเจ้าเป็นคนลิขิต..

 

 

 

            “...คุณชาย

            มือบางดันหน้าอกแกร่งออกเบาๆ

            อีกฝ่ายก็ผละตัวออกไปอย่างว่าง่าย

            ใบหน้าหวานหลุบลงต่ำไม่กล้าแม้แต่จะสบนัยน์ตาแกร่งนั้น

            แต่ดูเหมือนว่า คุณชายคิบอมคนเดิม...จะกลับมาอีกทีเสียแล้ว

 

 

 

            ออกไปได้แล้วทงเฮ

            แผ่นหลังกว้างกำลังเดินจากเขาไปพร้อมกับถ้อยคำผลักไส

            ท้ายที่สุดแล้ว... คุณชายก็ไม่มีหัวใจจริงๆด้วย

            การกระทำเหล่านั้นก็คงเหมือนกับที่คุณชายทำกับคนอื่นทั่วไปสินะ

 

            แล้วถ้าวันหนึ่งทงเฮยอมนอนกับคุณชายขึ้นมา..

            คุณชายจะสนใจทงเฮขึ้นมาบ้างหรือเปล่า?

 

          

 

 

 

 

------------------------------------------------------------------

 

 

 

TO BE CONTINUE ON PART 6

THANKS FOR COMMENT

THANKS FOR ATTENTION

 

 

>>>

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

802 ความคิดเห็น

  1. #755 [[ Muggle~น้อย ]] (@iiimee) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 17:10
     ด๊องอ่า อย่าไปรักคนไม่มีหัวใจไปเลยน่ะ รักไปก็เจ็บปล่าว ,,,
    #755
    0
  2. #683 สาวก คิเฮ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2553 / 20:30
    กรี๊ด !!!!!!!! ไรเตอร์เเต่งได้อารมสุดยอดอะ ตกลง นายคิม คิบอมเนี่ยเมื่อไหร่จะรักด๊อง ท่าคิบอมรักเเล้วด๊องต้องแบบเฉยชาใส่บอมปะ อิอิ

    #683
    0
  3. #646 pp_225 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2553 / 17:48
    บอม แกจะรักหรือจะร้ายเลือกเอาซักอย่าง..



    #646
    0
  4. #632 C@rtoon (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 22:25
    กี้ !!

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    จงรักมิน

    .

    .

    .
    #632
    0
  5. #601 มินมิ้น :}} (@Mint14786) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2553 / 12:24
    บอมจะใจร้ายไปไหนน่ะ?
    กี้อ่ะ ได้ยินแล้วใช่ป่ะ? ว่าพี่ทึกไม่ได้รักกี้
    ทำไมกี้ไม่ไปรักมินล่ะ รักมินอ่ะรักมินนนน
    #601
    0
  6. #576 lovelove (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:47
    บอมใจร้ายอะ



    ตบด๊องได้ไง
    #576
    0
  7. #456 คนที่เธอก็รู้ว่าใคร - - (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2553 / 05:22
    น้ำตาไหลเหอะ~ TT
    #456
    0
  8. #436 Melon Sherbet (@strawberrycatt) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2553 / 12:47

    ชีวิตนี้ช่างรันทด

    คิมคิหวั่นไหวกะเฮแล้วใช่ไหม(หรือเปล่า?)

    #436
    0
  9. #400 KyuHyun (@121495) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 18:40
    ถ้าเกิดสักวัน กี้รักมินจริงๆ มันก็จะดี

    แต่ถ้าไม่มีวันนั้น

    สักวัน มินก็โตเป็นผู้ใหญ่ที่สามารถรับสิ่งที่เเสนเจ็บปวดนั้นได้

    แล้วถ้าเกิด...มินขอปฏิเสธการแต่งงานจริงๆ

    มันจะดีเหรอกี้...สิ่งที่กี้กำลังทำ

    มันก็เหมือนกับ

    "ยังไม่รู้หัวใจตัวเอง" ก็เท่านั้นเอง
    #400
    0
  10. วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 17:12
    เศร้าทุกคู่เรยง่า -*-
    #382
    0
  11. #370 sheeppy (@sheeppy) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 02:07
    แงๆๆ~ อ่านไปน้ำตาก็พาลจะไหลลงมา เศร้ามาก ทุกคู่จริงๆ T T
    #370
    0
  12. #351 pakarang-sj (@pakarang-sj) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2553 / 22:19
    น่าสงสารทุกๆ คู่เรยอ่ะ
    #351
    0
  13. #336 KH*EH*TM (@june256) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 มีนาคม 2553 / 15:14

    เฮทำไมแป๊ปเดียวรักบอมได้ขนาดนี้ล่ะ..น่าสงสารอ่า

    #336
    0
  14. #305 •Ik'kie♥13ลิง• (@Ikgunso) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2553 / 12:48

    ตี๋ทำไมถึงต้องตบหมวย - -+

    -3-

    #305
    0
  15. #301 aimm (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 มีนาคม 2553 / 10:32
    เผลอรักกก TT

    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด จี๊ดดดอ่ะ T^T

    #301
    0
  16. #280 +DNDH+ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 / 20:12
    แค่เผลอใจรัก ทำอะไรก้อผิดไปหมดด TT

    แร๊งงงงง โดนเลยยยย สงสารมินที่สุดด TT



    คิบอมใจร้ายยยย TT

    ตบหน้าทงเฮได้ไงเล่าาาา ~

    พระผู้เป็นเจ้าเป็นคนลิขิต ช่วยลิขิตให้คิบอมมีหัวใจได้มั๊ยคะ [ทุกคนบอกเพ้อและๆๆ 555]



    #280
    0
  17. #234 ple_129 (@pat-ple) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 11:11
    บอมตบหมวย
    #234
    0
  18. #223 winggy (@winggykihae) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 00:17
     ตบหน้า แม่เจ้า
    พี่แก้มเฮงซวย กล้าทำขนาดนี้เลยหรอ
    อย่ามารักทงเฮของเขาทีหลังนะ
    ถ้ารักขึ้นมาอย่าหวังว่าจะได้ืงเฮไปครอบครองเลย
    พี่บ้า
    #223
    0
  19. #159 ann (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2553 / 16:06
    คิบอมชั้นชักจะทนไม่ไหวแล้วนะ แกกล้าตบหน้าสวยๆของหมวยเรอะ .........อินจัด



    แล้วยังกล้ามาจูบเขาอีก บวมเอ้ยยยยยยยย



    กี้ก็นะ อกหักใช่มั้ย นางฟ้าน่ะ เขาไม่ใช่ของกี้ กลับไปหาหนูมินนะ ก่อนจะสายเกินไป
    #159
    0
  20. #92 nisachol (@somnisachol) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 มกราคม 2553 / 01:24
    คิบอมตบจูบ
    เป็นหนังพิศาลเลยนะ
    #92
    0
  21. #78 เอมิลี่ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 มกราคม 2553 / 22:34
    รักเขาแล้วเขาไม่รับความรักจากเรามันเจ็บปวดใช่มั้ยคยูฮยอน



    เหมือนกับซองมินนั่นแหล่ะ ไม่แตกต่างกันเท่าไร



    เพียงแต่จองซูใช้วิธีปฎิเสธที่นุ่มนวลกว่า เป็นผู้ใหญ่กว่า
    #78
    0
  22. #58 Suju-SineNy (@sineny) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 มกราคม 2553 / 18:19

    สงสารด๊องอะ
    หลงรักคิบอมซะหัวปุกหัวปัม

    บอม แกหันมามองด๊องหน่อยสิ 
    T^T

    #58
    0
  23. #49 พุดดิ้ง (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 มกราคม 2553 / 10:46
    บอม

    เลว !!



    สงสารด๊องมาก

    ทำแบบนี้ทำไม่เนี่ย ??
    #49
    0
  24. วันที่ 16 มกราคม 2553 / 23:41
    คิบอมใจร้ายยยยยยยยยยยย

    ทำไมต้องทำแบบนี้กับหมวยด้วยยยยยยยยย

    ดูท่าแล้วหมวยคงรักบอมไปแล้วแหละมั้งเนี้ย
    #40
    0
  25. #37 ~lll...IceY_Pl2iEnceSs...lll~ (@maprangpunk) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 มกราคม 2553 / 23:38

    คิบอมหาความเป็นสุภาพบุรุษมีไม่
    - -


    พี่กี้อย่ามารักนางฟ้าของหมีคังเลยเนอะ
    ไปรักกระต่ายอวบดีกว่า
    อิอิ

    #37
    0