[ KIHAE-KYUMIN ] Heartless II.. หากจะเกิดมาไร้หัวใจ *

ตอนที่ 9 : |; chapter 6

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,075
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    16 ม.ค. 53

HEARTLESSII… หากจะเกิดมาไร้หัวใจ    *
Leading Couple.. Kibum x Donghae
Written By.. PRETTY.KKZ
30/04/2552   11.29 AM.
 
 
 
Part 6
 
.
.
.
.
 
 
 
 
 
เสียงไวโอลินดังเข้ามาท่ามกลางความเงียบสนิทในเวลาที่พระอาทิตย์เพิ่งเริ่มจะส่องแสง
ร่างของคนตัวเล็กที่ยืนอยู่ที่ระเบียงมองออกไปด้านนอกอย่างไร้จุดหมาย..
ไม่มีใครเลยสักคน แม้ผืนน้ำสีครามที่โอบล้อมรอบบริเวณบ้านก็ไหลเอื่อยราวกับจะหยุดนิ่ง
หิมะตกลงมาเช่นทุกวัน...หากแต่วันนี้กลับหนักกว่าเดิมหลายเท่านัก
ทงเฮไม่ได้สวมใส่เสื้อผ้ากันหนาว...เพราะทงเฮไม่ได้รู้สึกหนาวเลย
ทงเฮร้อนใจ..
เพราะในเวลานี้ ทงเฮอยากอยู่ใกล้คุณชายมากเหลือเกิน
 
 
เสียงดนตรีคลาสสิคดังขึ้นไปถึงชั้นบนสุดของคฤหาสน์
ชายหนุ่มที่เดินออกมาหยุดยืนอยู่ตรงระเบียงชั้นสาม ฟังบทเพลงไปผ่านๆหู
แม้เนื้อแท้จริงๆของเสียงดนตรีจะมีความหมายอยู่มากมาย แต่เขาก็ไม่เคยได้ใส่ใจ
เพราะสิ่งนั้น...มันไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับชีวิตเขาเลยสักนิด
 
 
Knock! Knock!
เสียงเคาะประตูดังขึ้นมาสองครั้ง
ทำให้คุณชายรู้สึกตัวได้ว่าเสียงดนตรีนั้นได้จบลงไปนานแล้ว
ถึงแม้จะเสียดายอยู่ลึกๆที่ไม่ได้ตั้งใจฟังมัน แต่คุณชายก็รู้ดีว่ามันไพเราะสักแค่ไหน
 
 
 
 “วันนี้คุณชายตื่นเร็วดีนะฮะ”
 ใบหน้าหล่อเหลาหันกลับมาปรายตามองให้เห็นเพียงเสี้ยวหน้า
 ร่างบางหลุบตาลงต่ำก่อนที่จะวางเสื้อผ้าชุดใหม่ให้บนโต๊ะ
 วันนี้ทงเฮไม่ต้องถอดผ้าปูที่นอนไปซักอีกแล้ว...ก็ถือว่าเป็นความสุขลึกๆในหัวใจ
 ถึงแม้ทงเฮจะยังไม่รู้เลยว่า ความรัก ที่แท้จริงเป็นเช่นไร
 แต่ทงเฮก็คิดได้เพียงว่า แค่ได้อยู่ใกล้ๆคุณชายแบบเงียบๆโดยที่ไม่มีถ้อยคำดูถูกถากถาง
 แค่เพียงเท่านั้นมันก็มากพอสำหรับที่คนอย่างทงเฮจะได้รับ..
 
 
 
 “เมื่อกี้ใครเล่นไวโอลิน?”
 เสียงทุ้มต่ำเอ่ยถามก่อนที่จะทิ้งตัวพิงพนักเตียงกว้าง
 ทงเฮไม่รู้ว่าสิ่งที่คุณชายถามนั้นเพื่อตำหนิหรือชื่นชมกันแน่
 แต่อย่างไรซะ...ทงเฮก็ไม่คิดว่าการเล่นดนตรีในบ้านไม่ใช่เรื่องผิดแปลกอะไรสักนิด
 ทงเฮแค่อยากทำตามที่ใจต้องการเท่านั้นเอง
 
 
 
 “ทงเฮเองฮะ ถ้าคุณชายไม่ชอบทงเฮจะไม่.... เดี๋ยวฮะ! คุณชาย!”
 ถ้อยคำถูกกลืนหายไปในลำคอแทบจะในทันที
 ดวงตาคู่สวยเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนก
 ร่างทั้งร่างถูกคนตัวใหญ่กว่าดึงรั้งเข้ามาอยู่ภายในอ้อมกอดอย่างรวดเร็ว
 
 
 
 “ฉันง่วง อยากพักผ่อน”
 
 
 “คุณชายก็พักผ่อนไปสิฮะ ทงเฮต้องไปทำตามหน้าที่ของทงเฮนะฮะ”
 แม้จะพยายามดิ้นให้หลุดออกมาสักเพียงไร
 ก็ดูเหมือนสองแขนแกร่งนั้นยังคงพลังมหาศาลมากขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น
 แม้ร่างกายจะขัดขืนก็ตาม...แต่ทงเฮก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่า
 นี่คือสิ่งที่ทงเฮนั้นต้องการมาตลอด..
 
 
 
 “ก็นี่ไงคือหน้าที่ของเธอ”
 
 
 “หน้าที่ของทงเฮ?”
 
 
 “เธอถูกจ้างให้เป็นผู้ดูแลทายาทในตระกูลไม่ใช่หรือไง? ดูแลพี่จองซู พี่ซองมิน แล้วก็ฉัน
 ไอ้งานที่เธอทำงกๆอยู่ทุกวันนั่นมันหน้าที่ของซันนี่ต่างหาก”
 
 ดูเหมือนคุณชายจะรู้ดีไปซะทุกเรื่อง แต่มันก็จริงอย่างที่คุณชายพูด
 ทงเฮมีหน้าที่แค่อยู่เป็นเพื่อนคุณหนูซองมิน เตือนให้เธอทานยาให้ตรงตามเวลา
 คอยรับใช้ใกล้ชิดคุณจองซูในเรื่องส่วนตัวหรือเรื่องจุกจิกเล็กน้อย
 คอยจัดเวลาของคุณชายตัวดีให้มีระเบียบ ดูแลชีวิตประจำวันของคุณชายให้หมดทุกๆอย่าง
 หากเพราะคนบ้านนี้ชอบเก็บตัวอยู่คนเดียว
 ทงเฮจะไปรับใช้ใครก็ไล่ให้ทงเฮไปทำหน้าที่ของตัวเอง
 แต่หน้าที่ที่แท้จริงของทงเฮคือดูแลทายาทไม่ใช่หรือ?
 
 
 “แต่ทงเฮนอนอยู่บนนี้ไม่ได้นะฮะ คุณชายปล่อยทงเฮเถอะฮะ”
 
 
 “ไม่ปล่อย เธอเป็นสิ่งของของฉัน ไม่มีสิทธิ์โต้แย้งอะไรทั้งสิ้น”
 เพียงคำพูดเดียวที่หลุดออกมาจากปากผู้ชายคนหนึ่ง
 มันกลับมีอิทธิพลต่อหัวใจของทงเฮมากมายเสียเหลือเกิน
 สิ่งของของคุณชายอย่างนั้นหรือ?
 ทงเฮก็เป็นแค่คนที่คุณชายจะทำอะไรยังไงก็ได้อย่างนั้นใช่ไหม?
 จะรักใคร่หวงแหนดูแลยังไงก็ได้ หรือจะบดขยี้ให้แตกสลายก็ได้ใช่ไหม?
 หากคุณชายจะคิดอย่างนั้น...ทงเฮก็ไม่มีสิทธิ์โต้แย้งอยู่แล้วสินะ
 
 
 
 “อยู่นิ่งๆนี่แหละดีแล้ว อย่าสะบัดสะบิ้งให้มากนัก ฉันรำคาญ”
 เมื่อสิ้นคำประกาศิต ร่างในอ้อมแขนก็นอนนิ่งไปโดยปริยาย
 คิบอมคว้าร่างของอีกฝ่ายเข้ามาในอ้อมกอด ใบหน้าคมคายซุกลงบนต้นขอขาวสะอาด
 ถึงแม้ทงเฮรู้ดีว่ามันไม่สมควรจะเป็นเช่นนี้...แต่ทงเฮก็เต็มใจ
 
 
 
 “ทงเฮให้เวลาแค่สามสิบนาทีเท่านั้นนะฮะคุณชาย”
 
 
ลหนาวพัดเข้ามาอีกครั้ง ราวกับจะขับกล่อมให้ทั้งคู่ตกลงสู่ห้วงแห่งการหลับใหลเร็วยิ่งขึ้น
เปลือกตาสวยค่อยๆปิดลง เมื่ออีกฝ่ายได้หลับภายในเวลาอันรวดเร็วถึง
แม้ในเวลานี้ทงเฮกำลังหลับฝัน...ทงเฮก็ขอให้ได้อยู่ในฝันเช่นนี้ตลอดไป
 
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
ในมุมๆหนึ่งภายในห้องสี่เหลี่ยมกว้างสีชมพูอ่อน
ร่างที่พลิกไปมาบนเตียงลืมตาขึ้นช้าๆพร้อมกับเสียงนาฬิกาปลุก
ร่างเล็กนอนก่ายหน้าผากเช่นเดิมราวกับเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว
 
คิม ซองมิน เป็นคนโชคร้ายเหลือเกิน...
ภาพเหตุการณ์ที่ไม่ได้ตั้งใจจะให้เกิดกลับมาหลอกหลอนแทบจะทุกวินาทีที่นึกคิด
แม้ยามหลับฝันก็คงไม่มีสักคืนที่จะได้นอนสบายอย่างใครคนอื่น
แม้จะลืมตาตื่น ภาพทุกอย่างก็ยังคงปรากฏชัดอยู่ตรงหน้า
 
ซองมินอยากหายจากกลุ่มอาการที่บ้าๆนี่เหลือเกิน
แต่ถ้าหายแล้วคยูฮยอนจะต้องฝืนใจตัวเองขึ้นมาทำอะไรเพื่อเขา
ซองมินยอมเจ็บปวดแบบนี้ไปคนเดียวตลอดทั้งชีวิตเสียยังดีกว่า...
 
 
ครืด..ครืด
โทรศัพท์เครื่องสีชมพูสดสั่นอยู่บนโต๊ะใกล้ๆ
คนตัวเล็กเอาแต่นั่งมองมันอยู่นานสองนาน โดยไม่มีความกะตือรือร้นแต่อย่างใด
บางเวลาที่อยากจะอยู่คนเดียว ก็มักจะมีอะไรมากวนใจอยู่เสมอ ๆ
แต่ก็เพราะการอยู่คนเดียวไม่ใช่หรอกหรอ ? ที่ทำให้คิมซองมินเป็นได้ถึงขนาดนี้
 
 
-- CHOI SIWON --
 
 
 
 “ยอโบเซโย...”
 เสียงหวานเอ่ยใส่หูโทรศัพท์เบาๆอย่างไม่ค่อยเต็มใจจะรับเท่าไรนัก
 ปลายสายเองก็คงจะรู้ดี แต่ความคิดถึงมันจะเลี่ยงกันได้ง่ายๆซะที่ไหน
 ซีวอนเป็นคนดี...ซองมินรู้
 แต่คนที่ดีกับคนที่รัก มันก็ต่างกันไม่ใช่หรอ ?
 
 
 “ซองมินครับ วันนี้ว่างหรือเปล่า?”
 
 
 “ว่างสิ มีอะไรหรอ?”
 
 
 
 “ถ้าออกมาข้างนอกกับผมสักพักนึง จะสะดวกหรือเปล่าครับ?”
 ซองมินนิ่งเงียบไปสักพัก
 นานเท่าไรแล้วนะ..ที่เขาไม่ได้ย่างกรายออกไปจากที่นี่?
 อย่าว่าเพียงออกไปนอกบ้านเลย สัปดาห์หนึ่งออกจากห้องนอนก็แทบจะนับครั้งได้
 บางทีการได้ออกไปเปิดหูเปิดตาบ้าง มันอาจจะทำให้เขามีชีวิตชีวามากกว่านี้
 
 
 
 “ถ้าไม่สะดวก ผมไม่รบกวนก็ได้นะ”
 
 
 “เดี๋ยวซีวอน...”
 
 
 “.....”
 
 
 “ยังไงก็อย่ามารับช้านะ ฉันไม่อยากรอนาน”
 แค่เพียงประโยคเดียวก็ทำเอาปลายสายยิ้มแก้มฉีกไปถึงหู
 ดูท่าว่าซีวอนจะมีความกระตือรืนร้นเป็นพิเศษเสียจริง
 หลายครั้งต่อหลายครั้งที่เขาพยายามชวนคุณหนูหัวดื้อออกไปเดินเล่นนอกบ้านบ้าง
 กลับได้รับคำปฏิเสธมาแทบจะทุกครั้ง แต่วันนี้...เหมือนโชคจะเข้าข้างซีวอนซะแล้ว
 
 
 
 
 
--------------------------------------------------------------------------
 
 
 
 
ทงเฮค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมาหลังจากการหลับใหลไปไม่รู้ว่าเป็นเวลานานเท่าไร
เสื้อเชิร์ตสีขาวบางถูกปลดกระดุมออกจนหมด
ภาพของคุณชายตัวดีกำลังดูดกลืนเม็ดบัวสีชมพูหวานปรากฏชัดตรงหน้า
ทงเฮไม่เคยเต็มใจเลยสักนิด...หากแต่ในเมื่อมันมาถึงตรงนี้แล้ว
ทงเฮก็คงต้องยอมแล้วใช่ไหม ?
 
ใบหน้าคมคายเหลือบมองผู้ถูกกระทำช้าๆ
ดวงตาแดงก่ำที่ผ่านจากการร้องไห้มาอย่างหนักกลับมองเขาอย่างไม่เอาความ
ทงเฮยังคงอ่อนแอเกินไป...อ่อนแอจนไม่สามารถขัดขืนอะไรได้สักนิด
 
 
 
 “นิ่งๆแบบนี้คือยอมใช่ไหม?”
 คุณชายจะถามไปเพื่ออะไรกันล่ะ?
 ถ้าหากทงเฮตอบออกมาว่าไม่ยอมคุณชายจะหยุดอย่างนั้นหรือ ?
 น้ำตาไหลออกมาไม่ขาด ร่างบางกลืนสะอื้นลงคออย่างยากลำบาก
 ทงเฮต้องการให้คุณชายสนใจทงเฮบ้าง...แต่ไม่ใช่อะไรแบบนี้
 
 
 “ในเมื่อคุณชายบอกว่าทงเฮเป็นสิ่งของ คุณชายต้องการอะไรก็ทำไปเถอะฮะ”
 คำพูดประชดประชันนั้นทำเอาความอดทนของคุณชายถึงขีดสุดในโดยง่าย
 หากแค่ตอบมาว่า ‘ยอม’ ก็จบ ไม่มีเหตุผลอะไรที่ทำให้ทงเฮต้องยอกย้อนเขาเลยสักนิด
 
 
 “อย่ามาพูดยอกย้อนฉันนะ อี ทงเฮ!!!!”
 มือแกร่งฉุดร่างของคนตรงหน้าขึ้นมา ข้อแขนเล็กพยายามสลัดออกให้หลุด
 แต่ดูเหมือนมันจะเป็นเรื่องยากเย็นสำหรับทงเฮเสียเหลือเกิน
 ยิ่งพยายามหนีมากเท่าไร ก็เหมือนยิ่งใกล้เข้าไปมากขึ้นเท่านั้น
 
 
 
 “ทำไมล่ะฮะคุณชาย! ที่ทงเฮยอมอยู่นี่ก็คือสิ่งที่คุณชายต้องการไม่ใช่หรือฮะ!!!!
 ทั้งๆที่ความเป็นจริงคุณชายไม่มีสิทธิ์ในตัวทงเฮเลยแม้แต่นิดเดียว!!!!!!!”
 
 
 
ผลั่กก!!!
ร่างทั้งร่างถูกเหวี่ยงลงบนพื้นพรมหนา
คนตัวเล็กคลานหนีจนสุดมุมห้อง ร่างของคนตรงหน้าก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
แววตาเกรี้ยวกราดของคุณชายน่ากลัวเสียยิ่งกว่าอะไรที่ทงเฮเคยพบเห็น
ทงเฮเกลียดเหลือเกิน...เกลียดสายตาของคุณชายคิบอมในเวลานี้มากเหลือเกิน
 
 
 
 “ไม่มีสิทธิ์ในตัวเธองั้นหรือ อี ทงเฮ? ฉันบอกแล้วไงว่ามองตาก็รู้ว่าเธอน่ะต้องการอะไร”
 มือใหญ่ฉุดร่างนั้นขึ้นมาอีกครั้ง และดันให้ติดกับผนัง
 อ้อมแขนทั้งสองกันเอาไว้ให้อีกฝ่ายไม่มีหนทางใดหนีรอดไปได้อีกเลย
 จมูกโด่งรั้นซุกไซร้ไปบนซอกคอขาวสะอาดนั้นอย่างรีบร้อน
 แม้ทงเฮพยายามจะเบี่ยงหนี ก็เหมือนจะยิ่งเปิดโอกาสให้คุณชายตัวดีร่วงล้ำเข้าไปง่ายกว่าเดิม
 
 
 “เธออยากให้ฉันทำแบบนี้ไม่ใช่หรือทงเฮ”
 

.
 

ลบ NC ตามอ่านในบอร์ดฟิคของกี้ค่ะ 





 ร่างบางลงไปกองอยู่กับพื้นอย่างเหนื่อยอ่อน ไม่มีเรี่ยวแรงจะขยับเลยสักนิด
 คุณชายตัวต้นเหตุแบกร่างของคนตรงหน้าขึ้นบ่า วางทิ้งไว้บนอ่างน้ำหรูภายในห้อง
 เปิดน้ำจากฝักบัวราดรดบนศีรษะแล้วก็เดินจากไป
 
 
 
 “หมดหน้าที่แล้วทงเฮ อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วไปรับใช้คนอื่นซะ”
 คนไม่มีหัวใจ...ยังไงก็ไม่มีหัวใจวันยังค่ำ
 คุณชายไม่เคยมีวันได้รับรู้หรอกว่า สิ่งของที่คุณชายล้อนเล่นกับความรู้สึกอยู่ทุกวี่ทุกวัน
 แท้จริงเจ็บปวดมากสักแค่ไหน คุณชายมองเห็นทงเฮเป็นอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ ?
 
 ทาสรับใช้ไม่ต่างอะไรจากสิ่งของ..
 หากคุณชายสั่งให้เป็นอะไร ทงเฮพร้อมจะยอมเป็นได้ทุกอย่าง
 หากคุณชายสั่งให้ตาย ทงเฮก็พร้อมจะยอมตายเสียตรงนั้น
 
 
 
สายน้ำจากฝักบัวคอยชะล้างคราบน้ำตาที่อีกฝ่ายไม่ทันได้เห็น
ร่างบางสะอื้นจนตัวโยนอยู่เพียงคนเดียวเงียบ ๆ
เทพบุตรอย่างนั้นหรือ ? แท้จริงคุณชายก็คือปีศาจร้ายต่างหาก
ต่อจากนี้ทงเฮไม่ว่าจะเป็นยังไงก็ตาม ทงเฮจะไม่มีวันยอมคุณชายอีกแล้ว...
 
 
 
 
 
------------------------------------------------------------------
 
 
TO BE CONTINUE ON PART 7
THANKS FOR COMMENT
THANKS FOR ATTENTION
 
 
>>> 
 
 

 
๑ เม้นท์ ๑ โหวต ๑ คำวิจารณ์ จากผู้อ่าน
เพื่อแลกกับฟิคอีก ๑ ตอน สละเวลาซักนิด...ทำให้กี้ได้มั้ยคะ ?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

802 ความคิดเห็น

  1. #784 Nanny_chan (@princess-nannyz) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มีนาคม 2555 / 23:22
    อีเลวบอมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

    ไม่มีฟิคเรื่องไหนทำเกลียดอิบอมได้เท่าเรื่องนี้เลยจริงๆ อีบอม อีบวม TTOTT
    #784
    0
  2. #756 [[ Muggle~น้อย ]] (@iiimee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มิถุนายน 2554 / 17:20
    ทำกันอย่างนี้ สักวันอย่ามาหลงรักสิ่งของสิ่งนี้ล่ะกันน่ะบอม 

    #756
    0
  3. #727 KATUCK (@tuck129) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2554 / 13:38
    อ่านแล้วอยากฆ่าบอม
    ทำไมทำกับหมวยงี้
    #727
    0
  4. #633 C@RTOON (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 พฤษภาคม 2553 / 22:45
    สงสารด๊อง TT"
    #633
    0
  5. #602 มินมิ้น :}} (@Mint14786) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2553 / 12:25
    ทำไมบอมทำงี้กับด๊องได้อ่ะ?
    ทงเฮน่าสงสารรร Y_Y
    #602
    0
  6. #577 lovelove (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 เมษายน 2553 / 22:57
    บอมยังคงใจร้ายอย่างต่อเนื่อง
    #577
    0
  7. #498 ice-cream (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มีนาคม 2553 / 21:43
    สู้เค้านะหนูด๊อง หนูต้องทำได้



    ไฟท์ติ้ง
    #498
    0
  8. #478 kamoo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2553 / 17:44
    บอมเลวมากกกกกกก น่าสงสารหมวยน้อยอะ

    อ่านแล้วอยากจับบอมมาซ้อมนักเชียว
    #478
    0
  9. #457 คนที่เธอก็รู้ว่าใคร - - (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2553 / 05:24
    อยากฆ่าแก้มแตก ตะงิดๆ - -;

    อินจัด ฮ่าๆ
    #457
    0
  10. #437 Melon Sherbet (@strawberrycatt) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มีนาคม 2553 / 12:58
    โดนซะและเฮ
    #437
    0
  11. #401 KyuHyun (@121495) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 18:47
    บอม นายไม่มีหัวใจใช่ไหม

    เพราะหัวใจนายต้องอยู่ที่ผู้ใดสักผู้หนึ่ง

    ชั้นเชื่อว่านายทำไปเพื่อปกปิดอะไรบางอย่าง
    #401
    0
  12. วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 17:16
    พิการเรอะคิบอม = =~! เด๋วไปตามหาให้ถึงที่เลย หัวใจเนี่ย จะได้ให้ด๊องไปได้แล้ว = =
    #383
    0
  13. #371 sheeppy (@sheeppy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มีนาคม 2553 / 02:28
    น้ำตาไหลเลยอ่ะ สงสารด๊องมากกกกก  บอมแย่มาก เห็นคนเป็นแค่สิ่งของระบายอารมณ์ แล้วกรรมจะตามมาสนองแก T T

    มินนี่...ตัดอกตัดใจเหอะ เอาวอนดีกว่า ไม่เจ็บไม่เศร้าด้วย
    #371
    0
  14. #352 pakarang-sj (@pakarang-sj) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2553 / 22:21
    เมื่อไหร่จะมีหัวใจให้กันซักที

    เศร้าจัง
    #352
    0
  15. #337 KH*EH*TM (@june256) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มีนาคม 2553 / 15:30
    สงสารด๊องมากมาย T_T
    ทำไมบอมใจร้ายอย่างงี้อ่าาา
    #337
    0
  16. #318 hyukmin (@fafad-hyukmin) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 3 มีนาคม 2553 / 15:25

    บอร์ดฟิคของกี้ อยู่ที่ไหนเอ่ย จะได้ตามไป

    แต่งสุกมากเลยค่ะ

    สงสารหนูลีมินนะ

    #318
    0
  17. #306 •Ik'kie♥13ลิง• (@Ikgunso) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2553 / 13:25
    สงสารด๊องงง

    ตี๋ ทำไมแกทำกับหมวยได้ TT^TT
    #306
    0
  18. #302 aimm (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2553 / 10:42
    โอ๊ววววอู๊วววว วว ! -..-

    ได้ใจ 555555

    บอม ! ทำไมทำแบบนี้วะ T^T

    เฮเสียใจนะเว้ย T-T

    เดี๋ยวๆๆๆๆ xP
    #302
    0
  19. #290 หมามี (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2553 / 22:02
    อุ้ย ย



    หื่นอย่างแร ง ง ^^
    #290
    0
  20. #224 winggy (@winggykihae) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2553 / 00:24
     พี่แก้มแตก
    เขาอยากเอาไม้มาฟาดพี่จริงๆเชียว
    ทงเฮ เข้มแข็งไว้นะ อย่ายอมเขาอีกนะ
    #224
    0
  21. #192 june_bie_donghae (@junedongbie) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 / 14:16
    อ่า เศร้าจัง พี่กี้ น้องอยากอ่านภาคหนึ่งอีกจังเลยยย

    แต่ยังไงก็สู้ๆจ้า เป็นกำลังใจให้น้า พี่กี้ Fighting!!!!!!
    #192
    0
  22. #93 nisachol (@somnisachol) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 มกราคม 2553 / 01:28

    กี้ส้มอยากอ่านภาค 1
    ด้วยอะไม่รู้เลยว่าเป็นไง
    อิจฉาคนอื่นจัง

    #93
    0
  23. #79 เอมิลี่ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 มกราคม 2553 / 22:56
    เหมือนกับจะมีความหวัง แต่อย่าหวังอะไรกับคิมซองมินเลย



    คุณหนูซองมินคงอยากจะออกไปเที่ยวเล่นบ้าง



    ส่วนคุณชายคิบอมก็ยังคงเป็นคุณชายน้ำแข็งที่ไม่มีวันละลาย



    ไม่ว่าดงแฮจะใช้วิธีไหน หรือคำพูดอะไรก็ไม่ทำให้คุณชายเปลี่ยนแปลงตัวเองได้



    จะมีก็เพียงชั่วครู่ยามเท่านั้น คนใจร้ายก็ยังเป็นคนใจร้ายเหมือนเดิม
    #79
    0
  24. #67 e-nongnid (@e-nongnid) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 มกราคม 2553 / 11:21

    โหดเข้าไปบอม

    เมื่อไหร่เจ้าจะดีกับด๊องล่ะ

    โธ่ ลูกปลาน่าสงสาร

    มาหาชั้นดีกว่า ^___^

    #67
    0
  25. #59 Suju-SineNy (@sineny) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 มกราคม 2553 / 18:38

    คิบอมใจร้ายอะ
    สงสารด๊องจัง

    T^T

    #59
    0