Eternal ย้อนเวลา พิชิตอนาคต

ตอนที่ 43 : ชื่อเสียง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,318
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 588 ครั้ง
    16 ธ.ค. 62


     ในขณะนี้ ธารากำลังโดนอาจารย์สาวคนสวยจ้องมองอย่างกินเลือดกินเนื้ออยู่ โดยมีสองสหายนั่งอยู่ข้างๆโดยไม่พูดอะไรออกมาสักคำ

     พวกเขาจะพูดอะไรได้ละ ไอ้เจ้าเพื่อนบ้าของพวกเขาเล่นตกลงเจรจาโดยไม่ปรึกษาอะไรที่ปรึกษากิลด์ของพวกเขาอย่างลินดาแม้แต่นิดเดียวจนตอนนี้พวกเขาโดนมองคาดโทษอยู่ด้วยท่าทางเคืองๆของอาจารย์สาวที่พวกเขาไม่ค่อยจะได้เห็นเท่าไหร่นัก เพราะตัวลินดานั้นเป็นคนนิสัยเป็นกันเองและรักเด็กอย่างมาก

     ก่อนหน้านี้ก็เคยคุยกับผู้ใหญ่เรื่องจะย้ายเจ้าเพื่อนตัวแสบของพวกเขาให้ไปเรียนคลาสอัลฟ่าแต่เจ้าตัวก็ปฏิเสธออกไป ก่อนจะกลายเป็นแบบปัจจุบันนี้ที่ไอ้เจ้าตัวแสบนี่ สร้างเรื่องไปทั่วทั้งเป็นผู้ใช้อักขระขั้นสีเขียว พิชิตดันเจี้ยนระดับ C ด้วยคนสามคนแถมยังเป็นคลาสเบต้ากันหมดอีก

     ตอนนี้ พวกเขาทั้งสามเลยมีชื่อเสียงเป็นอย่างมากแน่นอนว่ามีคนรักก็ต้องมีคนชังจากเดิมที่มีคอมเม้นต์และกระทู้ว่ากล่าวในสถาบันนิดๆหน่อยๆ ตอนนี้กระทู้พวกนั้นผุดกันมาราวกับดอกเห็ดสร้างชื่อเสียให้พวกเขาไม่เว้นแต่ละวันจนพวกเขาเหนื่อยจะมาสนใจ

     ส่วนเจ้าตัวแสบธาราน่ะเหรอ "ทำสามไม่" ได้อย่างสมบูรณ์แบบ คือ "ไม่รับรู้ ไม่สนใจ ไม่รับฟัง"

     เจ้าตัวเดินอยู่ในสถาบันราวกับเดินเล่น โดยไม่มีใครกล้านินทาว่าร้ายเขาต่อหน้าแม้แต่คนเดียว เพราะไม่นานมานี้หลังจากการฝึกของเฟยสิ้นสุดลงวันต่อมาพวกเขาก็กลับมาเข้าเรียนตามปกติ

     แต่ยังไม่ทันจะได้เข้าห้องเรียนก็มีรุ่นพี่ปีสองและปีสามบางคนมาพูดจาถากถางพร้อมท้าประลองธาราต่อหน้าเจ้าตัวก่อนจะโดนเจ้าธาราซัดอีกด้วยหมัดจนเลือดอาบคาสนามประลองกันหมดจนคณาจารย์หลายๆท่านต้องเข้ามาช่วยกันห้าม

     หลังจากนั้นก็ไม่มีใครมาท้าประลองกับพูดจาถากถางพวกเขาให้ได้ยินอีกเลย

     ส่วนทำไม ตอนนี้ พวกเขาถึงกำลังโดนอาจารย์สาวคนสวยจ้องมองอย่างกินเลือดกินเนื้ออยู่น่ะเหรอ

     ก็เพราะข่าวของธาราเรื่อง "ดาบลูมินัส" ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นอาวุธและอาร์ติแฟคประจำตระกูลเลโอเรียลที่กำลังเป็นข่าวใหญ่อยู่ในช่วงนี้นั้นได้มาจากเพื่อนของพวกเขา "ธารา" ที่โดนถ่ายภาพหลักฐานตอนเดินออกมาจากดันเจี้ยนมายาสงครามแล้วยังมีข่าวเกี่ยวกับ 
ไรเซล รูค เดวาเรีย ที่ประกาศให้ทุกคนทราบว่าเด็กหนุ่มที่ชื่อ "ธารา" นั้นเป็นผู้ใชัอักขระขั้นสีเขียวและสหายต่างวัยของเขานั้นก็ยิ่งกระพืบข่าวให้โหมหนักมากขึ้นจนพวกเขาในช่วงไม่กี่วันมานี้ก็หัวปั่นจากทั้งคนในบ้านและเพื่อนบ้านของพวกเขา

     ไม่ต้องนับเจ้าตัวดีที่ตอนนี้ทำหน้ายิ้มแย้มออกมาจนลินดาอดรู้สึกอยากจะหยิกแก้มให้รอยยิ้มหยียวนกวนประสาทนั้นขาดจริงๆ

     ลินดากล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบด้วยท่าทางโกรธเคืองว่า "ทำไม เธอถึงเอาอาร์ติแฟคไปให้คุณไรเซลตามใจโดยไม่ปรึกษาครูสักคำละจ๊ะ นักศึกษาธารา"

     "ไม่เอาน่าครับ อาจารย์ เรื่องก็ผ่านไปแล้ว แถมคนอื่นนอกจากคุณไรเซลก็ใช้มันไม่ได้หรอกครับ ผมขายให้เขาก็ได้หลายอย่างนี่ครับ ดูสิ ตอนนี้ ชื่อเสียงกิลด์เราเทียบเท่ากับกิลด์บลัดมูนเลยนะครับ อาจารย์" ธาราเถียงกลับมาด้วยท่าทางไม่รู้ร้อนรู้หนาวอย่างไม่สำนึกจนลินดาถึงกับกัดฟันกรอดออกมาอย่างโกรธเคืองยิ่งกว่าเดิม

     ลินดากล่าวต่อด้วยท่าทางเหนื่อยอ่อนอย่างตัดพ้อว่า "ใช่ ถูกของเธอ ธารา แต่นั้นรวมถึงชื่อเสียด้วยนะ ที่ตอนนี้ เธอโดนจวกยับจนครูเห็นกระทู้และคอมเม้นต์ต่อว่าในแต่ละวันแล้วยังปวดหัวเลย"

     ธารายิ้มอ่อนๆออกมาด้วยท่าทางสำนักผิดนิดหน่อยว่า "เอาน่าครับ อาจารย์ลินดา ผมว่าอาจารย์ก็ปล่อยผ่านคนที่ดีแต่พูดด่าทอคนอื่นพวกนั้นไปเถอะครับ อาจารย์"

     ลินดาถอนหายใจออกมาแรงๆก่อนจะปรับอารมณ์ให้เย็นลงแล้วพูดถามด้วยท่าทางต้องการคำตอบว่า

     "งั้นตอบครูมาหน่อย เหตุผลหลักที่เธอจงใจส่งมอบดาบลูมินัสให้ท่านไรเซลน่ะ"

     "ผมถามอาจารย์ก่อนว่า อาจารย์รู้เรื่องคำสาปของมันตามเนื้อข่าวใช่ไหมครับ"

     ลินดาพยักหน้าตอบรับคำพูดของเขา ธาราที่เห็นก็กล่าวต่อว่า "งั้นอาจารย์คิดว่ามีคนอื่นนอกจากคุณไรเซลใช้มันได้ไหมละครับ ในเมืองนี้มีคนที่ใช้เวทแค่ธาตุไฟและแสงในระดับสูงเท่าเขาอีกเหรอครับ ถึงแม้เขาจะใช้เวทรักษาไม่ได้แต่เวทโจมตีธาตุแสงของเขาก็ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าใคร ยังไม่นับเวทไฟเฉพาะตัวของเขาอีก มีคนอื่นเหมาะสมไปกว่าคุณไรเซลด้วยเหรอครับ อาจารย์คิดว่าไงละครับ"

     ลินดาคิดตามคำกล่าวของธาราก็ถูกต้องตามที่เขากล่าวอ้าง นอกจากไรเซลก็ไม่มีคนอื่นที่เหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้วจริงๆก่อนกล่าวเสริมธาราอย่างประชดประชันว่า

     "ถูกของเธอ ไม่มีใครเหมาะสมไปกว่าท่านไรเซลแล้ว แต่ทำไมถึงไม่ปรึกษาครูก่อน หือ"

     ธาราสะเดาะลิ้นดัง "ชิ" ออกมาราวกับโดนขัดใจอย่างรู้ทัน ลินดาที่เห็นก็ถึงกับเข้นเขี้ยวเคี้ยวฟันอย่างหงุดหงิดออกมา

     ก่อนจะหลี่ตามองลูกศิษย์ตัวแสบตรงหน้าของเธอที่ทำทีอย่างไม่สำนึกความผิดของตัวเอง

     "ธารา เธอนี่มัน" ก่อนจะได้พูดอะไรเสียงกริ่งเข้าเรียนก็ดังขึ้นขัดบทสนทนาจนเธอได้แต่ทอดถอนใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพร้อมกล่าวไล่ทั้งสามให้ไปเข้าเรียนก่อนจะกล่าวย้ำทั้งสาม โดยเฉพาะธาราด้วยท่าทางขอร้องว่า

     "เฮ้อ เอาละ พวกเธอไปเข้าเรียนได้แล้ว เรื่องในครั้งนี้ ครูจะไม่ถือมันอีก เพราะเหตุผลของเธอมันสมบูรณ์และเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดจนครูไม่มีอะไรว่ากล่าวเธออีก แต่ทีหลังนะ ธารา เธอช่วยปรึกษาครูก่อนสักนิดเถอะนะ ครูขอล่ะ"

     ธารากล่าวรับอย่างเกียจคร้านอย่างไม่ใส่ใจมากนัก "ครับๆ ไว้ครั้งหน้า ผมจะปรึกษาอาจารย์ให้มากกว่านี้นะครับ" พูดจบก็เดินออกจากห้องสมุดส่วนตัวไปเข้าเรียน

     ทั้งสามสหายพูดคุยสัพเพเหระไปตลอดทาง โดยไม่มีใครกล้าขัดขวางก่อนจะเข้าเรียนตามปกติ

     ตอนเที่ยง ช่วงเวลาพักกินอาหารกลางวัน ณ โรงอาหารสถาบันเอจิส

     ธาราถอนหายใจอย่างเหนื่อยอ่อนกับหลักสูตรการเรียนปัจจุบันก่อนจะพูดว่า "วันนี้ ในคาบก็ยังสอนอะไรน่าเบื่อเหมือนเดิม"

     "ฉันว่าก็ปกติดีนะ นายต่างหากละ ที่แปลกน่ะ ธาร" เซลอดจะพูดเถียงเรื่องหลักสูตรการเรียนกับธาราไม่ได้ โดยมีเฟยพยักหน้าสนับสนุนอยู่ข้างๆ

     ธาราส่ายหน้าให้กับความไม่รู้ของทั้งสองก่อนจะเดินไปสั่งอาหาร ระหว่างทางก็มีรุ่นพี่ตัวใหญ่คนหนึ่งเดินมาขวางทางเขาไว้ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงเข้มๆราวกับข่มขู่พวกเขาว่า

     "นาย คือ ธารา เทพพิทักษ์ นักศึกษาคลาสเบต้า ชั้นปีที่ 1 ที่ถูกเรียกว่า "เบต้าที่แข็งแกร่งที่สุด" สินะ"

     ธาราก้มหน้าขึ้นมองชายร่างสูงตรงหน้าด้วยดวงตาว่างเปล่าจนชายร่างใหญ่ไม่รู้อารมณ์ความรู้สึกของคนตรงหน้าแม้แต่น้อย

     ชายร่างใหญ่ก็พูดขึ้นมาด้วยเสียงอันดังอย่างดุดันว่า "ฉันชื่อว่า" แต่ก่อนที่ชายร่างใหญ่จะได้พูด

     ธาราก็แทรกขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบไปจนถึงขั้วหัวใจจนคนทั้งหมดในโรงอาหารยังอดจะรู้สึกหวาดกลัวไม่ได้ว่า

     "ใครถามแกว่าแกเป็นใคร" ก่อนที่ดวงตาว่างเปล่าของเขาจะเปลี่ยนไปเต็มไปด้วยความโกรธ ดวงตาวาวโรจน์พร้อมกับร่างของเขาที่หายไปนั่งอยู่บนไหล่ของชายร่างใหญ่ราวกับไร้น้ำหนักก่อนจะพูดต่อว่า

     "มาเข้าเรื่องกันดีกว่า ไอ้ตัวใหญ่ พอดีฉันก็ไม่ค่อยว่างจะสู้กับคนแบบแกที่ดูมั่นอกมั่นใจมากนักซะด้วย เพราะฉะนั้น" พูดพลางเอาหลังมือมาเคาะหน้าของชายร่างใหญ่ที่ตอนนี้ยืนตัวแข็งไม่ขยับเขยื้อนราวกับตอไม้ยังไงอย่างงั้นก่อนจะกล่าวต่ออย่างไม่ใส่ใจว่า

     "ช่วยไปให้พ้นหน้าของฉันทีแล้วกันนะ รุ่นพี่หมี" พูดจบก็กระโดดลงจากไหล่กว้างของชายร่างใหญ่พร้อมหันไปตบไหล่อย่างเห็นใจเบาๆก่อนจะเดินไปสั่งอาหารราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นจนคนทั้งหมดในที่นี้ยังอดทึ้งออกมาไม่ได้

     ทุกคนในบริเวณนั้นต่างเงียบกริบราวกับคนใบ้ ไม่มีเสียงอื่นนอกจากเสียงหายใจอันแผ่วเบาและเสียงหอบตัวโยนของรุ่นพี่ตัวใหญ่ที่โดนธาราข่มขู่กลับอย่างร้ายกาจ

     ชายร่างใหญ่ในตอนแรกคิดจะท้าประลองกับธาราก็ถึงกับเงียบปาก ตัวสั่นราวกับเจอปิศาจร้าย ตอนที่ธารานั่งอยู่บนไหล่ของเขา

     เขารู้สึกราวกับโดนยมทูตเอาเคียวมาพาดคอของเขาเอาไว้ยังไงอย่างงั้น ความรู้สึกเลวร้ายที่เขาได้รับรู้ในช่วงพริบตานั้นไม่น่าอภิรมย์จนเขารู้สึกอยากอาเจียนออกมา

     เขาที่เป็นนักศึกษารุ่นพี่ปีสามและผู้แข็งแกร่งอันดับสามของชั้นปีกับอันดับเจ็ดของสถาบันยังรู้สึกราวกับเป็นลูกไก่ในกำมือของจอมมารที่มีชื่อว่า "ธารา"

     เขาพูดไม่ออกก่อนจะเดินอย่างอิดโรยไปนั่งที่นั่งใกล้ที่สุดก่อนจะสั่นออกมาอย่างหนาวเหน็บอยู่จนเพื่อนๆของเขาที่เดินตามมาอดเป็นห่วงไม่ได้ แน่นอนว่าแค่เพียงเห็นท่าทางของรุ่นพี่ปีสาม นักศึกษาชั้นปีหนึ่งและสองที่คิดจะท้าประลองกับธาราก็ถึงกับหน้าซีดเผือดออกมาพร้อมกับส่งข้อความเตือนเพื่อนๆและพี่น้องของตนเกี่ยวกับธารา

     โดยมีสายตามากมายมองเหตุการณ์นี้อยู่ นักศึกษาคลาสเบต้าคนอื่นๆอดจะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กันถ้วนหน้าไม่ได้

     สำหรับพวกเขา "ธารา" ก็เหมือนกับเทพพระเจ้ายังไงอย่างงั้น แล้วเหตุการณ์ตรงหน้ายิ่งตรอกย้ำเรื่องนี้เข้าไปในใจของพวกเขาและคนอื่นๆเข้าไปอีกว่า "ธารา" ไม่ใช่คนที่จะหาเรื่องได้ง่ายๆอีกต่อไปแล้ว

     ลีออนที่มองเหตุการณ์อยู่ตลอดก็เป่าปากออกมาอย่างชื่นชมก่อนจะหันไปกระซิบกระซาบกับเซเรสสองคนด้วยท่าทางตื่นเต้นว่า 

     "ดูสิ เซเรส เจ้าธารมันเล่นงานรุ่นพี่คนนั้นซะหนักเลยแหะ"

     เซเรสพยักหน้ารับก่อนที่เธอจะกล่าวตอบด้วยน้ำเสียงหวานใสอย่างไม่รู้สึกรู้สาว่า "ค่ะ เห็นแล้วละ ลีคุง แต่ฉันว่าก็เกินไปหน่อยนะ"

     ลีออนมองสภาพรุ่นพี่ชายผู้โชคร้ายคนนั้นก่อนจะพยักหน้าอย่างเห็นด้วยกับคำพูดของเซเรสเพื่อนสนิทต่างเพศของเขา

     ก่อนที่เขาจะได้พูดต่อนั้นก็มีเสียงพูดทักเขาจากด้านหลังด้วยเสียงทะเล้นอันเป็นเอกลักษณ์ของเพื่อนหญิงอีกคนของเขา

     "ลีออน นายรู้จักคนชื่อ "ธารา" ด้วยงั้นเหรอ" เมื่อหันไปมองลีออนก็เห็นหญิงสาวผมสั้นสีดำมัดหางม้าสูง ดวงตาเล็กเรียวคม ลูกตาสีเขียวพราวระยับอย่างสนุกสนาน ใบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากรูปพระจันทร์เสี้ยวอมชมพู รูปร่างเพรียวบาง ในชุดนักศึกษาหญิง

     "ใช่ ฉันรู้จัก "ธารา" ดีเลยละ หมอนั้นทำข้อตกลงกับลุงของฉันให้ฝึกให้เพื่อนของเขาที่ชื่อ "เฟย" เป็นเวลาสามวัน ตลอดสามวันนั้นฉันกับเซเรสก็คุยกับพวกเขาทั้งสามจนน่าจะเรียกว่า "เพื่อน" ได้แล้วละ ว่าแต่เธอถามมีอะไรเป็นพิเศษเหรอไง ยัยหลิน"

     ใช่แล้ว หญิงสาวที่ทักเขามีชื่อว่า "เหวิน ไป๋หลิน" เป็นหญิงสาวที่ถูกจัดในหมวดสาวหล่อ มีแฟนคลับผู้หญิงอยู่ไม่น้อยด้วยนิสัยทะเล้นและรักสนุกอย่างกับผู้ชายของเจ้าตัวจึงถูกเข้าใจผิดอยู่บ่อยๆ ชื่อนามสกุลของเธอเมื่ออ่านเรียงกันจะแปลว่า "ความดีงามสูงส่งและหยกขาว"

     ยัยนี่ถูกจัดเป็นสาวหล่ออันดับสองของสถาบันและนักศึกษากลุ่มหัวกะทิอันดับหกของชั้นปีที่หนึ่งคลาสอัลฟ่าที่พึ่งแย่งจากเขาได้เมื่อเทอมก่อน เรียกได้ว่าเป็นทั้งเพื่อนต่างเพศและคู่แข่งในเวลาเดียวกัน

     ไป๋หลินยิ้มออกมาก่อนจะเดินไปหาเพื่อนสนิทของเธอเซเรสแล้วจับมือลากเธอไปที่นั่งทานข้าวของกลุ่มเธอโดยลีออนต้องตามมาอย่างช่วยไม่ได้ โดยรอบๆของเธอมีเพื่อนชายหญิงอีกห้าคน

     แต่ละคนก็เป็นกลุ่มหัวกะทิของชั้นปีเรียงตั้งแต่อันดับหนึ่งรวมลีออนกับเซเรสด้วยก็ครบพอดี อันดับหนึ่งถึงแปด

     ไป๋หลินกล่าวด้วยยิ้มกว้างอย่างร่าเริงว่า "แล้วคนที่ชื่อ "ธารา" เป็นคนยังไง นายพอจะบอกพวกฉันหน่อยได้ไหมละ ลีออน"

     ลีออนถอนหายใจออกมาก่อนจะพูดด้วยท่าทางอ่อนใจว่า "เฮ้อ มันก็ได้อยู่หรอก แต่เท่าที่คุยฉันบอกได้เลยว่าตัวของธาราน่ะอันตรายกว่าที่พวกนายคาดคิดไว้เยอะ แถมยังเป็นเพื่อนต่างวัยกับลุงของฉันอีก ถ้าไม่เก่งหรือมีความสามารถเหมาะสมจริงๆเป็นไม่ได้หรอกนะ"

     ชายหนุ่มหนึ่งในสามของคนในกลุ่มก็พูดขึ้นมาด้วยท่าทีครุ่นคิดก่อนจะกล่าวถามออกมาอย่างสงสัยว่า

     "ว่าแต่เรื่องที่เขาเป็นผู้ใชัอักขระขั้นสีเขียวนั้นจริงงั้นเหรอวะ ลีออน" 

     "จริงแน่นอน เพราะตอนที่เข้าทำพันธโลหิตให้ลุงไรเซล ฉันก็อยู่ตรงนั้น ฉันสามารถพูดได้เลยว่าหมอนั้นน่ะ "โคตรเก่ง" เลยละ คลิฟ"

     เจ้าของคำถามนั้นคือ อันดับสามของสถาบันที่มีชื่อว่า "คลิฟ รูค ดิการ์เดี้ยน" 

     "ชิลด์ รูค ดิการ์เดี้ยน" ชายอีกคนผู้ได้รับสมญานาม "รูค" และเป็นเจ้าของโล่แห่งสัจจะและผู้มีฉายาว่า "กาลาฮัด" ในฐานะโล่แห่งกษัตริย์

     ผู้คุ้มครองปกป้ององค์กษัตริย์อาเธอร์มาตั้งแต่ก่อนขึ้นครองราชย์จนถึงปัจจุบันด้วยพลังคุ้มกันที่เหนือยิ่งกว่าทุกคน

     พวกเขาตระกูลดิการ์เดี้ยนคือ ผู้ใช้เวทป้องกันที่แข็งแกร่งที่สุดแบบไม่มีใครเถียงได้แล้วเขา "คลิฟ รูค ดิการ์เดี้ยน" ก็คือผู้สืบทอดโดยชอบธรรมของตระกูลอันทรงเกียรตินี้

     ผมหน้าม้าสั้นสีม่วงอ่อนและดวงตากลมโตชิดกันสีอเมทิสต์กลืนไปกับสีผม ใบหน้ารูปสี่เหลี่ยมผืนผ้าคมเข้ม จมูกคมสัน รูปร่างสูงยาวเข่าดีไม่ได้มีกล้ามแบบชัดเจนขนาดรุ่นพี่มาท้าทายธาราแต่ก็ไม่ได้ผอมแห้งไร้เรี่ยวแรง

     "ถ้านายบอกแบบนั้นก็คงจะจริงอย่างที่นายพูด ว่าแต่ดูนายจะชอบหมอนั้นน่าดูเลยนะ ลีออน"

     "ฉันก็ไม่ได้อคติกับคนคลาสอัลฟ่าอยู่แล้วนี่นา พอได้ฟังเรื่องของหมอนั้นก็ทำให้ฉันคิดได้เยอะขึ้นเยอะเลยละนะ"

     "แล้วนายได้ฟังเรื่องอะไรจากคนที่ชื่อ "ธารา" ละ ลีออน" เสียงเข้มทรงอำนาจพูดขึ้นมาอย่างขัดคอ

     ลีออนหันไปมองเจ้าของเสียง เขาคือ ชายหนุ่มเจ้าของอันดับหนึ่งและว่าที่กษัตริย์รุ่นที่ 118 ของสภาโต๊ะกลม "เจ้าชายอเล็กซ์ เพนดราก้อน"

     อเล็กซ์ คือ ชายหนุ่มที่หญิงสาวทุกคนใฝ่ฝันทั้งรูปร่าง พลังมานา ตำแหน่ง ความร่ำรวยและอนาคตที่โรยไปด้วยกลีบกุหลาบราวกับพระเจ้ารังสรรค์มนุษย์มาไม่เท่าเทียมกันยังไงอย่างงั้นด้วยใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ผมเรียบเนียลสีทองราวกับทำจากใยไหมทองคำ 
ตาสีแดงดั่งทับทิมเม็ดเอก

     "ก็เกี่ยวกับเรื่องระบบคลาสที่แบ่งแยกอย่างไม่เท่าเทียมน่ะ อเล็กซ์"

     หญิงสาวที่อยู่ๆข้างของอเล็กซ์ก็พูดออกมาด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลอย่างขวานผ่าซากที่ไม่เข้ากับเจ้าตัวว่า

     "ถึงจะพูดอย่างงั้นก็เถอะนะคะ ลีออน แต่ยังไง ฉันก็คิดว่าระบบนี้เป็นสิ่งจำเป็นอยู่ดีนั้นแหละคะ"

     ข้างขวาของอเล็กซ์ คือ คู่หมั้นและเพื่อนตั้งแต่ลืมตาดูโลกของเขา "มาธ่า ไวส์เชส" หญิงสาวผู้งดงามที่สุดในชั้นปีที่หนึ่งแบบไร้ผู้กังขา

     ใบหน้าเรียบเนียนรูปหัวใจ  ผมสีเงินยาวถึงเข่าและนัยน์ตาสีทองคำกลมโตอย่างนางพญา ริมฝีปากอวบอิ่มสีชมพูที่ประดับด้วยรอยยิ้มบางเบาอยู่เป็นนิจ คอยาวระหงส์ รูปร่างงดงามราวกับเทพธิดาบนสวรรค์ก็ไม่ปาน เจ้าของอันดับสี่ของชั้นปี

     "ฉันก็ไม่เถียงหรอกนะ มาธ่า แต่ถ้าเธอได้ยินคำพูดกับการกระทำของเขาในวันนั้นที่เขาพูดจนปู่ของฉันยังเงียบปากได้ เธอจะไม่พูดแบบนั้นหรอกนะ ฉันว่าเธอกับอเล็กซ์ก็รู้นะว่า ปู่ของฉันเป็นคนเถรตรงขนาดไหน การที่เจ้าธารพูดเถียงกับปู่ของฉันจนปู่ของฉันจนคำพูดได้ พวกนายก็คิดเอาสิว่าคำพูดของเขามีน้ำหนักขนาดไหนน่ะ"

     ทุกคนในกลุ่มนั้นเป็นขุนนางย่อมต้องเคยพบเจอกับปู่ของลีออนและรับรู้ถึงนิสัยเถรตรงของชายชราเป็นอย่างดีแล้วการที่คนที่พวกเขากำลังพูดถึงอยู่ในตอนนี้เถียงจนราชสีห์เฒ่าถึงกับเงียบปากได้ย่อมไม่ธรรมดา แต่ไป๋หลินไม่ได้หยิบประเด็นนี้มาสนใจแต่กับจุดประเด็นอื่นขึ้นมาแทน

     ไป๋หลินเอยแสดงความคิดเห็นด้วยท่าทางติดตลกว่า "ธาร นะ ลีออน นี่นาย สนิทกับเขาขนาดนั้นเลยเหรอ" 

     ซึ่งสร้างสีหน้าแปลกใจให้คนในกลุ่มได้ไม่มากก็น้อย เพราะ ลีออนเป็นคนเลือกคบคนเก่งเอามากๆแล้วการที่คนอย่างลีออนพูดคุยราวกับสนิทสนมกับคนที่ชื่อ "ธารา" ก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาเป็นคนดีมากกว่าที่ตาเห็นเยอะแน่นอน

     "ก็สนิทแหละ ยัยหลิน ฉันได้เบอร์ติดต่อของหมอนั้นมาด้วยแล้วตอนที่พูดคุยกัน ธาราเป็นคนที่พูดคุยด้วยสนุกและเป็นกันเองแถมยังมีแนวคิดเกี่ยวกับเวทมนตร์ที่เปิดกว้างจนฉันกับเซเรสยังทึ้งเลย ยิ่งเซเรสนะ ตานี่พราวระยับเลยละตอนคุยเกี่ยวกับเวทมนตร์กับธารน่ะ"

     เซเรสหน้าแดงก่อนจะตีไหล่ลีออนจนร้องออกมาเบาๆพร้อมกับพูดแก้เขินว่า "พอเลย ลีคุง"

     ทั้งหมดก็หัวเราะออกมาเบาๆกับนิสัยชื่นชอบเวทมนตร์เป็นพิเศษของเซเรส

     ชายหนุ่มเจ้าของผมสีเงินอีกคนก็พูดถามขึ้นด้วยท่าทางสนอกสนใจ เพราะ ลีออนเป็นเพื่อนสนิทของเขาแล้วการที่คนอย่างลีออนยอมรับว่าเป็นเพื่อนนั้นก็บอกได้เลยว่าเป็นคนดีอย่างแน่นอน

     "แล้ว เขาเป็นคนยังไงบ้างละจากการที่นายพูดคุยกับเขาน่ะ ลีออน"

     "ถ้าเอาแบบสรุปๆเลย ก็เป็นคนดีมากๆคนหนึ่งเลยละ ไรท์"

     ชายหนุ่มผมเงินที่นั่งอยู่ข้างๆกับมาธ่านั้นคือ ไรท์ ไวส์เชส น้องชายฝาแฝดของมาธ่าที่มีหน้าตาเหมือนกับมาธ่าแต่แค่เป็นผู้ชายเท่านั้นเอง

     ซึ่งชายหนุ่มนั้นใช้ชีวิตมาได้อย่างยากลำบากเนื่องจากใบหน้าสวยงามที่ได้มาจากมารดาของเขา ทำให้บางครั้งเขาโดนเข้าใจผิดว่าเป็น
ผู้หญิงจนเขาคิดจะตัดผมสั้นแต่ก็โดนสั่งห้ามไว้โดยพ่อและแม่ของเขาจึงทำได้แค่มัดผมรวบให้ดูดีและใส่ชุดเครื่องแบบให้สมชายมากที่สุด โดยตัวของไรท์ถูกจัดเป็นอันดับที่ห้าต่อจากพี่สาวของเขา

     ไรท์กล่าวยิ้มๆอย่างอารมณ์ดีด้วยท่าทางสนุกสนานว่า "ฟังจากนาย ฉันเริ่มอยากรู้จักคนชื่อ "ธารา" แบบจริงๆจังๆแล้วละ ลีออน"

     ก่อนที่หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลทองเพียงคนเดียวในกลุ่มจะพูดแทรกขึ้นมาขัดคอว่า "ก็ดีนะ ไรท์แล้วก็ทุกคนด้วย ว่าแต่พวกเราไม่กินข้าวกันเหรอ มัวแต่คุยกันเรื่องของคนที่ชื่อ "ธารา" ที่ตอนนี้เดินออกจากโรงอาหารไปแล้วน่ะ" พูดจบก็ชี้ไปทางประตูทางออกที่สามสหายกำลังเดินออกไปพร้อมข้าวกล่องในมือ

     อเล็กซ์ยิ้มออกมาก่อนจะกล่าวตัดบททุกคนให้รีบๆไปซื้อข้าวมากินว่า "ถูกของเธอนะ ว่าแต่แค่นั้น เธออิ่มจริงๆเหรอ ไอริส"

     ไอริส ฟอน เทสมาเรีย เจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลทองและดวงตากลมโตคู่สวยสีไพลินส่องสว่าง ดวงหน้ารูปไข่ ผิวขาวเนียนราวกับหิมะ ปากนิดจมูกหน่อย หุ่นกำลังดีไม่มากไม่น้อยเกินไป ถึงเธอจะคิดว่าเป็นปมด้อยก็เถอะ แต่ว่าเธอก็ถูกจัดเป็นสาวงามและผู้แข็งแกร่งอันดับสองของชั้นปีหนึ่งและเป็นสาวงามอันดับห้าของสถาบัน

     ไอริสเมื่อได้ยินก็ดุเพื่อนสนิทของเธออย่างเคืองๆพร้อมหันหน้าหลบไปอีกทางก่อนจะพองปากออกมาอย่างงอนๆสร้างเสียงหัวเราะให้คนทั้งกลุ่มได้เป็นอย่างดี "เงียบปากไปเลยค่ะ อเล็กซ์ แค่นี้ฉันก็อิ่มแล้วละยะ"

     สาวๆทุกคนก็มองจานอาหารจำนวนห้าจานตรงหน้าของไอริสด้วยท่าทางหนักใจแต่ทำอะไรได้ละ เพื่อนของพวกเธอเป็นประเภทกินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วนแถมกินจุอีกต่างหาก

     ไรท์กล่าวติดตลกออกมาอย่างไม่กลัวตายว่า "ลองเธอไม่อิ่มสิ ฉันก็กลัวแล้วละ ไอริส"

     ไอริสเมื่อได้ยินก็ยิ้มเหี้ยมให้เขาก่อนจะวิ่งไล่ทุบหัวของไรท์อย่างโกรธเคือง โดยมีทุกคนนั่งหัวเราะต่อกระซิกกันอย่างสนุกสนาน

     ก่อนจะแยกย้ายกันไปสั่งอาหารมานั่งกินเพื่อเตรียมตัวเข้าเรียนช่วงบ่ายต่อ โดยตอนบ่ายหลังเลิกเรียนวันนี้ พวกเขาก็ได้เห็นคนที่พวกเขาพูดถึงกันช่วงเที่ยงนั้นโดนรุ่นพี่ปีสามและสี่ท้าประลองอย่างออกนอกหน้าจนเป็นเรื่องใหญ่ด้วยแต้มถึง 2,148,793 แต้ม
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 588 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

719 ความคิดเห็น

  1. #503 Fikusa (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2562 / 20:49
    เปิดกรุแก๊งตัวละครใหม่
    #503
    0
  2. #266 biskitezii (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2562 / 11:41
    ปูมางี้ สมาชิกกิบใช่ไหมไรท์ 555
    #266
    0
  3. #56 miss Iu (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:48
    หึหึนี่รอคนเข้ากิลด์เพิ่มอยู่นะ55​ ปล.ขอบคุณค่ะสนุกมาก
    #56
    1
    • #56-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 43)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 02:01
      รอลุ้นได้เลยครับ
      #56-1
  4. #55 jeerasuda0610 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:24
    สนุกค่ะ รอๆ
    #55
    1
    • #55-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 43)
      30 พฤศจิกายน 2562 / 02:01
      ขอบคุณครับ
      #55-1
  5. #54 mixlove0055 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2562 / 20:06
    ขอบคุณล่วงหน้ากับแต้มฟรีกับฟามค์หมูฟามค์ไก่แทนธารด้วยครับ
    #54
    1
    • #54-1 [∑]LDerwise(จากตอนที่ 43)
      29 พฤศจิกายน 2562 / 20:07
      ตอนหน้าสนุกแน่นอนครับ
      #54-1