Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 73 : มายาที่ 68 สงครามมหานคร [2] <=[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,596
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    18 มี.ค. 53

 

มายาที่ 68

สงครามมหานคร [2]

 

            “!!!”

 

            เสียงคำรามจากสองเสือดำปีศาจดังกระหึ่มก้องกังวาน สายลมพัดกรรโชกกระหน่ำแรงราวกำลังตอบรับเสียงคำรามแสดงความเกรี้ยวกราดนั้น กรงเล็บแหลมตวัดวูบหมายปั่นศีรษะเสือดำปีศาจคู่ต่อสู้เบื้องหน้า มิดไนท์ย่อกายเอี้ยวตัวหลบอย่างคล่องแคล่วพร้อมสะบัดปีกส่งขนนกสีดำพิสุทธิ์กว่าร้อยเส้นพุ่งตรงไปยังลูซิเฟอร์ ดวงตาสีทองสวยดุจดั่งจันทรายามราตรีจ้องเขม็งยังขนนกที่พุ่งเข้ามาอย่างไม่ยี่หระ

 

            ลูซิเฟอร์กู่ร้องคำราม ขนนกทั้งหมดพลันหล่นร่วงสู่ผืนปฐพี จากนั้นลูซิเฟอร์ก็ถีบเท้ากระโจนใส่มิดไนท์ ผู้ตกเป็นเป้าหมายขยับกายตั้งท่าเตรียมรับการโจมตี

 

            สองเสือดำปีศาจพุ่งปะทะกันอีกครั้ง การต่อสู้ของทั้งคู่เป็นไปอย่างสูสีและน่าตื่นเต้น มิดไนท์และลูซิเฟอร์ผลัดกันรุกผลัดกันรับอย่างไม่มีใครยอมอ่อนข้อให้ใคร พลังเวทถูกส่งออกมาเป็นระยะๆอย่างต่อเนื่องจากทั้งคู่ แผ่นดินถึงกับไหวสะเทือนคล้ายกำลังแสดงความเกรงขามต่อพลังของทั้งสอง เสียงคำรามดังแหวกอากาศไม่ขาดสาย

 

            กรงเล็บคมตวัดเฉี่ยวดวงตาขวามิดไนท์ไปนิดเรียกเลือดให้ไหลซึมซิบ มิดไนท์กระโดดฉอยฉากกลับออกมาตั้งตัว ลูซิเฟอร์ถีบเท้าทะยานรุกประชิดตามอย่างไม่ลดละ

 

            พายุ วาโย!” มิดไนท์ร่ายเวทเร็วระรัว สายลมพัดหมุนกรรโชกแรงราวพายุคลั่ง เสียงหวีดหวิวดังแว่วแทรกซึมโสตประสาท แล้วสายลมนั้นก็พุ่งดิ่งใส่ลูซิเฟอร์ ลูซิเฟอร์แค่นหัวเราะด้วยสีหน้าไม่เป็นกังวลซักเท่าไหร่นัก

 

            พายุ วาโย!” เพราะเกิดร่วมสายเลือดเดียวกัน ลูซิเฟอร์จึงสามารถใช้เวทมนต์แบบเดียวกับมิดไนท์ได้แทบทุกบท แต่สายลมที่ลูซิเฟอร์เรียกมากลับเร็วแรงและดูดุดันกว่าของมิดไนท์มากโข พายุสายลมของทั้งสองพุ่งกระแทกปะทะส่งเสียงดังก้องกระหึ่มไปทั่วบริเวณ

 

            เปรี้ยง!!!

 

            แรงระเบิดจากการปะทะของพลังเวทก่อให้เกิดกระแสลมพัดกรรโชกแรง กระแทกเหล่าทหารและบรรดาอมนุษย์ที่อยู่ในรัศมีแรงระเบิดกระเด็นปลิวไปคนละทิศคนละทาง

 

            ดวงตาสีทองอร่ามของทั้งสองจ้องคู่ต่อสู้เบื้องหน้าเขม็ง เขี้ยวสีขาวถูกแยกกว้างแสดงให้เห็นถึงอารมณ์ที่กำลังคุกรุ่นของแต่ละฝ่าย มิดไนท์ขยับกายตั้งท่าพร้อมพุ่งทะยาน ลูซิเฟอร์พ่นลมหายใจฟืดฟาดไม่สบอารมณ์

 

            “!!!” และเมื่อเสียงคำรามซึ่งเปรียบเสมือนสัญญาณประกาศศึกดังขึ้น สองเสือดำปีศาจก็พุ่งทะยานเข้าปะทะกันอย่างรวดเร็ว เวทมนต์หลากหลายบทถูกทั้งสองกระแทกส่งออกมาเป็นระยะๆ เสียงกู่ร้องแสดงอำนาจดังก้องไม่ขาดสาย พื้นดินสั่นสะเทือนรุนแรงตอบรับความโกรธาจากสองเสือดำปีศาจร่างยักษ์

 

..........

 

            เปลวเพลิงสงครามลุกโหมลามเลียน่านฟ้าสีหมึก กลิ่นคาวเลือดลอยคละคลุ้งแตะจมูกไม่ขาดสาย เสียงปะทะของอาวุธดังเคล้าเสียงร้องครวญครางโหยหวน ซากศพจำนวนนับไม่ถ้วนนอนระเกะระกะดาษตา บรรยากาศรอบกายร้อนผ่าวเรียกให้เหงื่อกาฬต้องไหลโซมกายอย่างช่วยไม่ได้ ทั้งๆที่อยู่กลางฤดูหนาวแท้ๆ แต่อากาศกลับร้อนระอุ บนท้องฟ้าไร้ซึ่งวี่แววหิมะ ทัศนียภาพโดยรอบมืดสลัวมองแทบไม่เห็นทั้งๆที่เพิ่งผ่านช่วงเที่ยงวันมาได้ไม่นานนัก พลังเวทของลูซิเฟอร์ทำให้ทั่วทั้งมหานครมืดมิดราวยามราตรี

 

            ฮิเอ็นผืนหยัดยืนทั้งยังซวนเซ แผลที่อนามันฝากเอาไว้ลึกและสาหัสกว่าที่เขาคาดไว้มากนัก

 

            อึก!” ความเจ็บปวดแผ่ซ่านทั่วร่างจนทำให้ฮิเอ็นเกือบล้มทั้งยืน เลือดอุ่นไหลทะลักไม่ยอมหยุด

 

            ท่านพ่อ! ท่านไม่เป็นไรนะเจ้าคะ!” เจ้าหญิงแห่งเมืองเอราเดสวิ่งถลาเข้าไปพยุงผู้เป็นบิดาพร้อมร้องถามด้วยเสียงแสดงความเป็นห่วง ฮิเอ็นหันมองบุตรสาวด้วยสีหน้าแปลกใจ

 

            ลินนะ ลูกมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ราชาหนุ่มถามเสียงสูง

 

            เรื่องนั้นน่ะช่างมันก่อนเถอะเจ้าค่ะ ท่านพ่อไม่เป็นไรใช่ไหมเจ้าคะ เด็กสาวถามซ้ำ

 

            พ่อไม่เป็นไรลินนะ ฮิเอ็นส่ายหน้าปฏิเสธด้วยสีหน้าที่แสดงออกถึงความเหนื่อยแรงอย่างชัดเจน เสียงของชายหนุ่มแหบพร่าขาดช่วง

 

            ‘!’

 

            ยังไม่ทันจบบทสนทนาของสองพ่อลูก ดาร์กเดม่อนมนตราตนหนึ่งก็พลันกระโจนเข้าใส่ฮิเอ็นหมายปลิดชีพ  ขวานหินเล่มยักษ์ที่ถูกเลือดย้อมจนชุ่มตวัดวูบแหวกอากาศลงมาอย่างเร็วแรง

            แคล้ง!!!

 

            แต่ก่อนที่คมขวานจะได้ลิ้มรสเลือดกษัตริย์หนุ่มแห่งเมืองเอราเดส ก็กลับโดนคมดาบมังกรเงินซึ่งติดไฟลุกโชติช่วงสกัดเอาไว้เสียก่อน เฟลมเกร็งแขนพลางรวบรวมกำลังทั้งหมดที่มีกระแทกดีดดาร์กเดม่อนมนตราร่างยักษ์กลับออกไป อมนุษย์ก้าวถอยซวนเซ เด็กหนุ่มถีบเท้าเข้าประชิดพลางกำดาบแน่น จากนั้นจึงตวัดมังกรเงินบั่นศีรษะดาร์กเดม่อนมนตราอย่างไม่ปรานี ศีรษะวัวกระทิงหล่นกลิ้งพร้อมมอดไหม้สลายหายไปในชั่วพริบตา

 

            ลินนะ เจ้ารีบรักษาท่านฮิเอ็นเร็วเข้า พวกปีศาจเริ่มแห่เข้ามากันอีกแล้ว เฟลมร้องบอกลินนะโดยไม่หันกลับไปมอง เด็กหนุ่มกระชับดาบมังกรเงินแน่น แล้วเฟลมก็ดีดตัวพุ่งทะยานเข้าใส่ฝูงปีศาจที่วิ่งกรูกันเข้ามา เสียงกู่ร้องคำรามจากบรรดาอมนุษย์ดังก้องชวนปวดหู เฟลมสะบัดมืออย่างช่ำชอง

 

            จงกลืนกิน งูอัคคี สิ้นเสียงร่ายเวทที่หนักแน่น อสรพิษสีแดงฉานซึ่งมีร่างเป็นอัคคีพลันปรากฏพุ่งออกจากดาบตรงเข้าเลื้อยพันรัดกายเหล่าปีศาจ เปลวเพลิงร้อนระอุลุกโหมสะบัดสว่างไสว ทำให้บรรดาปีศาจทั้งหลายที่โดนเปลวเพลิงต้องส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างทรมาน งูอัคคีกลืนกินอมนุษย์ทีละตนอย่างแช่มช้า

 

            ฮิเอ็นเผลอมองตามเฟลมตาไม่กะพริบ ไม่ใช่เพราะเฟลมเก่งเกินเด็ก แต่เป็นเพราะเฟลมเหมือนเพื่อนสนิทของเขาคนหนึ่งมาก เพื่อนซึ่งจากเขาไปกว่าสิบปีแล้ว

 

            เด็กนั่น ใครกันน่ะ ฮิเอ็นถามลินนะ ถึงแม้จะเห็นไม่ชัด แต่เขาก็มั่นใจว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าเหมือนเพื่อนของเขามากจริงๆ เหมือนทั้งหน้าตา เหมือนทั้งท่าทาง เหมือนทั้งดาบยาวที่ใช้เป็นอาวุธคู่กาย และเหมือนแม้กระทั่งวิธีการต่อสู้ 

 

            เพื่อนข้าเองเจ้าค่ะท่านพ่อ ชื่อเฟลม ลินนะตอบคำถามผู้เป็นบิดา ตอนแรกเธอกะจะบอกแล้วว่าเฟลมเป็นลูกของชายของเรม อดีตเพื่อสนิทของบิดาเธอ แต่คิดไปคิดมารอศึกจบแล้วค่อยบอกก็ยังไม่สาย มือบางขยับวาดอักขระเวทกลางอากาศอย่างคล่องแคล่ว วงแหวนเวทสีฟ้าอ่อนปรากฏส่องแสงสว่างจ้าเหนือบาดแผล พลันบาดแผลที่อนามันฝากชายหนุ่มไว้ก็ค่อยๆเลือนรางหายไป

 

            ‘!’

 

            พร้อมๆกับเสียงคำรามที่ดังเป็นสัญญาณเตือน ปีศาจตนหนึ่งทะลึ่งพรวดโผล่ออกมาจากพุ่มไม้ด้านหลังสองพ่อลูกไดมันด้า ดวงตากระหายเลือดของสัตว์เดรัจฉานจ้องตรงยังฮิเอ็นเขม็ง เฟลมเหลียวหลังมองตามเสียงโดยอัตโนมัติ ในมือปรากฏเปลวเพลิงลุกปะทุเตรียมพร้อมโจมตี

 

            เฟลมสะบัดมือกระแทกส่งพลังเวทออกไปโดยไม่รอช้า

 

            กระสุนเพลิง กระหน่ำซัด สิ้นเสียง ห่ากระสุนเพลิงนับร้อยลูกพลันพุ่งกระแทกส่งปีศาจร่างยักษ์กระเด็นกลิ้งไปไกล แต่การโจมตีของเฟลมก็ไม่ได้หมดเพียงแค่นั้น เด็กหนุ่มกระโจนตามเข้าไปสู้กับมันต่อ เฟลมรู้ดีว่าสำหรับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าปีศาจแล้ว สิ่งเดียวที่จะทำให้มันหยุดไล่ฆ่าเป้าหมายได้ก็คือการปลิดชีพ ต้องจัดการให้เด็ดขาดสถานเดียวเท่านั้น

 

            เฟลมตวัดมังกรเงินในแนวนอน ส่งมีดอัคคีพุ่งตัดร่างมหึมาของปีศาจจนขาดออกเป็นสองท่อน อมนุษย์ล้มตึงดิ้นทุรนทุรายก่อนขาดใจไปในที่สุด เฟลมดีดนิ้วจุดไฟเผาร่างไร้วิญญาณในขณะที่พยายามปรับลมหายใจให้เข้าจังหวะ เหงื่อเม็ดโป้งไหลอาบทั่วร่าง เส้นผมสีแดงเพลิงชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็น อกนาไหวกระเพื่อมแรง

 

            เด็กหนุ่มหันกลับมองลินนะและฮิเอ็น แล้วนัยน์ตาสีแดงเพลิงก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง

 

            ข้างหลัง!” เฟลมร้องเตือนเสียงหลง ไวเท่าความคิด ลินนะและฮิเอ็นสะบัดหน้าหันมองตามคำเตือนในทันที แล้วดวงตาสีน้ำตาลอ่อนทั้งสองคู่ก็แลเห็นนักฆ่ากว่าสิบคนที่กำลังพุ่งทะยานเข้าหาเธอและพ่อของเธอ ฮิเอ็นประสานมือเร็วระรัว

 

            ศรเพลิงจงปรากฏ เสียงนุ่มดังร่ายเวท ลูกธนูสีแดงเพลิงเข้มนับสิบดอกพลันปรากฏลอยคว้างเบื้องหน้าชายหนุ่ม

 

            จงตราตรึงศัตรูข้า และเมื่อฮิเอ็นออกคำสั่งอีกครั้ง ศรเพลิงทั้งหมดก็พุ่งปักร่างเหล่านักฆ่ากว่าสิบคนตามคำสั่ง ขบวนนักฆ่าเสียหลักล้มกลิ้งระเนระนาด แต่ก็ยังไม่วายตะเกียกตะกายคลานไปตามพื้นเหมือนฝูงสัตว์ที่กระหายเลือดจนห้ามตัวเองไม่ให้โจมตีไม่ได้ ฮิเอ็นพ่นลมให้กับสภาพทุเรศลูกตาอย่างระอาใจ เพราะโดนมนต์ดำของลูซิเฟอร์แท้ๆ เจ้าพวกนี้ถึงได้ดูน่าทุเรศยิ่งนัก

 

            เสาพระเพลิง ฮิเอ็นร่ายเวทโจมตีอีกครั้ง เสาเพลิงปะทุลุกโชนสูงเสียดฟ้า เปลวเพลิงลุกโหมสะบัดแผดเผานักฆ่าทั้งหมดจนมอดไหม้ไม่เหลือแม้เสี้ยวธุลี ฮิเอ็นขยับกายตั้งท่าพร้อมรบยกสองพร้อมกระชับดาบคู่กาย

 

            พ่อรู้ว่าถึงบอกให้ลูกกลับไปลูกก็คงไม่ยอมกลับแน่ เพราะฉะนั้น อย่าตายนะลินนะ สิ้นเสียงสั่งการทิ้งท้าย กษัตริย์หนุ่มก็ถีบเท้าพุ่งทะยานไปประจันหน้ากับอนามันซึ่งยืนจ้องเขามาได้ซักพักแล้ว เสียงคมดาบของฮิเอ็นและอนามันที่ปะทะกันเป็นสัญญาณที่ช่วยบอกให้เฟลมและลินนะรู้ว่าการต่อสู้ยกที่สองของทั้งคู่เริ่มขึ้นแล้ว

 

            ลินนะกระชับดาบแน่น จังหวะการเต้นของหัวใจเร็วระรัวไม่เป็นจังหวะ ศึกใหญ่ครั้งนี้เป็นศึกใหญ่ครั้งแรกของเธอ และเธอก็ต้องชนะเท่านั้น เจ้าของนัยน์ตาสีแดงเพลิงกระโดดถอยกลับมายืนด้านหลังลินนะ ก่อนสองหนุ่มสาวจะเอนหลังชนกันในท่าพร้อมปะทะ

 

            ระวังตัวด้วยนะลินนะ เสียงกระซิบอวยพรเบาบางจนแทบเลือนหายไปกับสายลม แล้วเฟลมก็พุ่งทะยานหายไปในดงปีศาจอีกคน ลินนะคลี่ยิ้มบางพร้อมกระซิบตอบรับคำอวยพรนั้นด้วยน้ำเสียงเปี่ยมความห่วงใย

 

            เจ้าเองก็ด้วยนะเฟลม ว่าแล้ว เจ้าหญิงคนเก่งแห่งเมืองเอราเดสก็เริ่มวาดลวดลายตวัดดาบต่อสู้กับฝูงปีศาจและฝูงนักฆ่าที่กรูเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน

 

            ท้องฟ้าสีหมึกคำรามครืนๆชวนขนหัวลุก เปลวเพลิงสงครามลุกโหมสะบัด กลิ่นเหล็กจากหยาดโลหิตที่ชโลมปฐพีลอยคลุ้งแตะจมูก เสียงการต่อสู้ดังแว่วไม่ขาดสาย ความชุลมุนที่ก่อเกิดขึ้นยังคงไร้วี่แววว่าจะจบลงภายในเร็วๆนี้

 

………..

 

            เสียงคำรามแสดงอำนาจดังก้องแหวกอากาศ สองเสือดำปีศาจพุ่งปะทะกันครั้งแล้วครั้งเล่า บาดแผลลึกตื้นเพิ่มจำนวนขึ้นทุกครั้งที่เข้าปะทะ

 

            มิดไนท์ถีบเท้าทะยานบินพร้อมสะบัดปีก ขนนกสีดำพิสุทธิ์พุ่งฝ่าอากาศตรงเข้าใส่ลูซิเฟอร์ ลูซิเฟอร์กระโดดถอยหลบพลางสะปัดปีกส่งขนนกกลับไป มิดไนท์เอี้ยวตัวหลบการโจมตีก่อนพุ่งเข้าหาลูซิเฟอร์ ผู้ตกเป็นเป้าหมายหลับตาพึมพำเวทเร็วรัว พลันปรากฏกระสุนมนต์ดำจำนวนกว่าร้อยลูกลอยนิ่งเบื้องหน้า

 

            ไป เมื่อสั่งการ กระสุนมนต์ดำทั้งหมดก็พุ่งตรงเข้าใส่มิดไนท์ทันที มิดไนท์บินหลบอย่างไม่ยากเย็นเท่าไหร่นัก แต่ก็ใช่ว่ามันจะหลบพ้นทั้งหมด

 

            ปกปักษ์ สะท้อนคืน สายลมพัดกรรโชกม้วนรวมตัวกลายเป็นกำแพงสายลมซึ่งมองไม่เห็นเบื้องหน้ามิดไนท์ กระสุนมนต์ดำพุ่งกระแทกกำแพงสายลมอย่างแรง กำแพงสายลมส่งเสียงเปรี๊ยะพร้อมแตกร้าว

 

            เสร็จข้าละตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ ลูซิเฟอร์อาศัยจังหวะที่มิดไนท์กำลังง่วนอยู่กับการป้องกันกระสุนมนต์ดำจนลืมให้ความสนมันบินอ้อมมาทางด้านหลัง มีดเวทมนต์สีดำขุ่นคลั่กกว่าสิลเล่มปรากฏเคียงข้างเสือดำปีศาจผู้ชั่วร้าย

 

            แย่แล้วความตื่นตระหนกพุ่งเข้าเกาะกุมจิตใจ มิดไนท์หันเอี้ยวกายพร้อมร่ายเวทสร้างกำแพงสายลม แต่ลูซิเฟอร์กลับไวกว่า เมื่อมันร่ายเวทสั่งการซ้ำ มีดเวทมนต์ทั้งหมดก็พุ่งปักร่างมิดไนท์อย่างแม่นยำ ส่งร่างหนาสีดำสนิทลอยปลิวตกกระแทกพื้น แรงกระแทกทำเอามิดไนท์ถึงกับจุกจนพูดไม่ออก จุกจนแม้จะขยับกายก็ยังยาก โลหิตสีแดงเข้มไหลทะลักซึมชื้นทั่วร่างผ่านทางบาดแผลที่ถูกมีดแทง

 

            หมดเวลาของเจ้าแล้ว เก็นกะ ลูซิเฟอร์แยกเขี้ยวขู่อย่างอาฆาต ไอเวทมนต์ดำปรากฏหมุนรวมตัวเป็นศรเวทขนาดมหึมา มิดไนท์กัดฟันฝืนความเจ็บปวดแล้วขยับลุก แต่ก็ไม่สำเร็จ ร่างกายของมันบอบช้ำมากเกินไป แรงกระแทกเมื่อกี้คงทำให้กระดูกบางส่วนของมันหัก

 

            ไป พร้อมๆกับเสียงสั่งการ ศรมนต์ดำพุ่งตรงลงมาอย่างรวดเร็ว มิดไนท์กัดฟันสบถอย่างแค้นเคือง

 

            บ้าชิบ ขยับสิโว้ยมิดไนท์กร่นด่าตนเองอย่างแค้นเคือง ขาทั้งสี่พยายามขยับลุกอย่างสุดแรงเกิด ศรมนต์ดำใกล้เข้ามาทุกขณะ

 

            ปกปักษ์ สะท้อนคืน กำแพงเวทสีแดงเพลิงสว่างพลันปรากฏเบื้องหน้ามิดไนท์พร้อมกับร่างหนาที่แสนคุ้นเคย เฟลมกัดฟันกรอดพลางเร่งส่งพลังเวทให้กับกำแพงเวทเพลิงของตนอีก ศรมนต์ดำพุ่งกระแทกกำแพงเวทอย่างแรง

 

            เปรี๊ยะ !!!

 

            กำแพงเวทเพลิงแตกร้าวทั้งๆที่เฟลมเร่งพลังเวทจนสุดแล้ว

 

            เพล้ง !!!

 

            แล้วกำแพงเวทก็แตกละเอียดไม่เป็นชิ้นดีภายในพริบตา เฟลมสะบัดมือส่งพลังเวทใส่ศรมนต์ดำ งูอัคคีร่างสีแดงฉานพุ่งปะทะปลายศรเวทอย่างแรงทำให้ทิศทางของมันเบี่ยงเบนไปนิด ศรเวทพุ่งเฉี่ยวโดนไหล่ซ้ายของเฟลมไปอย่างฉิวเฉียด โลหิตเข้มไหลทะอักอาบแขนซ้ายซึ่งตกลู่เป็นทางยาว ศรเวทพุ่งปักพื้นเรียกให้แผ่นดินถึงกับสะเทือนแรง ลูซิเฟอร์ส่งเสียงจิ๊จ๊ะไม่พอใจเมื่อเห็นว่าการโจมตีของมันพลาดเป้า

 

            ไอมนต์ดำที่แผ่ฟุ้งกระจายทำให้เฟลมเริ่มหายใจติดขัด

 

            เฟลม หลบไปซะ เจ้ารับมือลูซิเฟอร์ไม่ไหวหรอก มิดไนท์ซึ่งเพิ่งหยัดลุกได้ร้องบอกเฟลมทั้งลมหายใจยังหอบระรัว เฟลมกลอกตามองฟ้าไม่พอใจพลางกระชับมังกรเงินแน่น

 

            ยังไม่ลองแล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าข้าสู้ไม่ไหว เฟลมตัดบทสนทนาก่อนพุ่งกระโจนเข้าใส่ลูซิเฟอร์ที่บินนิ่งโดยมีท้องฟ้าสีหมึกเป็นฉากหลัง เปลวเพลิงที่เฟลมสร้างขึ้นใต้ฝ่าเท้าทำให้เฟลมสามารถเดินบนอากาศได้เหมือนเดินบนพื้นปรกติ ถึงแม้จะในเวลาสั้นๆก็ตาม

 

            เจ้าพวกเศษสวะไม่รู้จักเจียมกะลาหัว ลูซิเฟอร์เบ้ปากเหยียดดูถูก จากนั้นมันก็ร่ายเวทด้วยท่าทางไม่เป็นเดือดเป็นร้อน พลังเวทมนต์ดำม้วนรวมตัวกลายเป็นปักษาสีดำกว่าร้อยตัว พลันทั้งหมดก็พุ่งตรงเข้าใส่เฟลม เฟลมร่ายเวทสร้างเปลวเพลิงใต้ฝ่าเท้าให้แข็งเรงมากขึ้นก่อนกระโดดหลบฝูงปักษามนต์ดำที่พุ่งเข้ามาราวห่ากระสุน

 

            ขอทวยเทพ จงสถิต ณ หัตถ์ซ้าย ระหว่างที่หลบ เด็กหนุ่มก็ร่ายเวทไปด้วย ปักษามนต์ดำตนหนึ่งพุ่งเฉี่ยวสีข้างเฟลมไปนิด เลือดอุ่นไหลซึมปะปนเหงื่อกาฬ

 

            ขอภูตพราย จงสถิต ณ หัตถ์ขวา เด็กหนุ่มเหยียดมือขวาออกข้างลำตัว เปลวเพลิงลุกโชนสว่างไสวบนคมดาบมังกรเงิน ฝูงปักษามนต์ดำยังคงกรูกันเข้ามาอย่างต่อเนื่อง

 

            ขอพระเพลิง จงอยู่ใต้ คำบัญชา เฟลมดึงมือทั้งสองข้างมาประกบกันกลางหน้าอก พอถึงตรงนี้ ลูซิเฟอร์ก็เริ่มแสดงออกถึงอาการหวั่นวิตก พลังเวทที่ออกมาจากตัวเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้มีเพียงธาตุเพลิงอย่างเดียวอีกต่อไปแล้ว แต่มันกลับมีธาตุแสงรวมอยู่ด้วย เฟลมขยับกายหลบการโจมตีพลางพยายามรุกประชิดลูซิเฟอร์

 

            ขอจงฟัง คำสั่งข้า ผู้เป็นนาย เปลวเพลิงสีแดงฉานอันร้อนอะรุลุกปะทุบนฝ่ามือ มังกรเงินลุกติดไฟสว่างโชติช่วง ลูซิเฟอร์เผลอขยับกายบินถอยอย่างลืมตัว พลังเวทธาตุแสงเพิ่มขึ้นโดยไม่มีทีท่าว่าจะหยุด

 

            เปลวเพลิงมายา!” เฟลมสะบัดมังกรเงินวูบ เปลวเพลิงรูปจันทร์เสี้ยวที่คมกริบพุ่งตรงใส่เสือดำปีศาจเป้าหมาย ความเร็วที่มองตามแทบไม่ทันทำให้ลูซิเฟอร์หลบเกือบไม่พ้น คมมีดเพลิงรูปจันทร์เสี้ยวเฉี่ยวต้องใบหน้าด้านซ้ายจนเกิดแผลลึกที่พาดผ่านเป็นทางยาว ไล่ตั้งแต่หน้าผากไปจนถึงคาง

 

            “!!!” พริบตาที่เปลวเพลิงต้องกาย ลูซิเฟอร์ก็กู่ร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน พลังเวทธาตุแสงที่มาพร้อมกับการโจมตีทำให้มันเจ็บปวดจนทนแทบไม่ได้ พลังมนต์ดำไหลทะลักจากบาดแผลลอยคลุ้งไปทั่ว

 

            เจ้า!” ลูซิเฟอร์แยกเขี้ยวขู่คำรามอย่างเดือดดาล ทำให้สายลมพัดกรรโชกแรงดั่งพายุคลั่ง เกิดพายุหมุนลูกยักษ์พุ่งกระแทกเฟลมซึ่งยังไม่ทันได้ตั้งตัวอย่างจัง เด็กหนุ่มเสียหลักร่วงหล่นพื้นอย่างไร้การต่อต้าน ฝ่ายมิดไนท์พอเห็นเฟลมเสียท่าก็รีบพุ่งถลาบินเข้าไปรับอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มหล่นกระแทกหลังมิดไนท์พอดิบพอดี

 

            มิดไนท์ บินตรงเข้าไปเลย เฟลมร้องบอกมิดไนท์พลางใช้หลังมือปาดเลือดที่ไหลอาบหน้า ตามเนื้อตัวปรากฏบาดแผลนับไม่ถ้วน พายุสายลมของลูซิเฟอร์รุนแรงยิ่งกว่าห่าพายุมีดเสียอีก แต่ถึงแม้จะบาดเจ็บหนักแค่ไหน เฟลมก็ไม่คิดจะยอมแพ้ปีศาจตรงหน้าเด็ดขาด นอกจากจะเป็นปีศาจซึ่งนำพาความพินาศมาสู่มหานครแล้ว ลูซิเฟอร์ยังเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาต้องสูญเสียครอบครัวทั้งหมดไปอีกด้วย ถึงแม้จะไม่ใช่สาเหตุโดยตรงก็ตาม

 

            ที่บอกว่าให้พุ่งเข้าไปน่ะ หมายความว่าไง มิดไนท์ขมวดคิ้วมุ่นไม่เข้าใจ เฟลมกระชับมังกรเงินมั่นก่อนจุดไฟบนคมดาบคู่กาย

 

            ทำตามที่บอกเหอะน่า เฟลมตัดบทเอาเสียดื้อๆ มิดไนท์จึงต้องยอมทำตามคำขอของเฟลมอย่างจำยอม มันพุ่งทะยานตรงดิ่งเข้าใส่ลูซิเฟอร์

 

            โง่เง่า ลูซิเฟอร์กร่นด่าด้วยความรำคาญใจ จากนั้นจึงพุ่งทะยานเข้าใส่มิดไนท์หมายฉะกันอีกรอบ เฟลมขยับนั่งชันเข่าบนหลังมิดไนท์ในท่าเตรียมพร้อม

 

            “!!!” สองเสือดำปีศาจกู่ร้องคำราม พริบตาที่กรงเล็บแหลมของทั้งสองปะทะกัน เฟลมก็ดีดตัวกระโดดจากหลังมิดไนท์ขึ้นไปนั่งอยู่บนหลังของลูซิเฟอร์แทน ลูซิเฟอร์แยกเขี้ยวคำรามด้วยความเดือดดาล

 

            ลงไปเดี๋ยวนะเจ้าเศษสวะชั้นต่ำ!” ลูซิเฟอร์ตวาดพลางใช้อุ้งเท้าตบมิดไนท์จนเจ้าตัวเสียหลักเกือบหล่นพื้น มิดไนท์เซบินถอยออกมานิด อาการเสียเลือดมากเกินไปกำลังทำให้มันปวดหัว

 

            เจ้านั่นแหละที่ควรลงไป เจ้าปีศาจชั่ว เฟลมร้องบอกพร้อมตวัดมังกรเงินตัดปีกทั้งสองข้างของลูซิเฟอร์จนขาดวิ่น เสือดำปีศาจกู่ร้องเสียงหลงด้วยความเจ็บปวด

 

            “!!!” ลูซิเฟอร์สะบัดเฟลมจนเสียหลักพลัดตกจากหลัง มิดไนท์ถลาเข้าไปรับเด็กหนุ่มโดยอัตโนมัติก่อนร่อนลงพื้น ลูซิเฟอร์เมื่อเสียปีกก็ร่วงตกกระแทกพื้นอย่างช่วยไม่ได้ เลือดอุ่นไหลทะลักอาบร่างพร้อมย้อมพื้นดินจนชุ่มโชก เสือดำปีศาจร่างยักษ์กู่ร้องด้วยความเจ็บปวดทรมานอย่างสุดซึ้ง พลังเวทธาตุแสงซึ่งปะปนอยู่กับพลังเวทธาตุเพลิงของเฟลมทำให้มันเจ็บปวดจนต้องดิ้นทุรนทุราย

 

            เฟลมกับมิดไนท์ยืนเคียงข้างกันในท่าพร้อมรบตลอดเวลา

 

            ดูเหมือนว่า...ข้าจะต้องเปลี่ยนเป้าหมายชั่วคราวสินะ... ลูซิเฟอร์หยัดกายลุกยืนซวนเซ ลมหายใจของมันหอบแรงจนตัวโยน ดวงตาสีทองแข็งกร้าวจ้องตรงไปยังเฟลมนิ่ง เฟลมขยับกระชับมังกรเงินพร้อมกลืนน้ำลายลงคอด้วยความหวาดเล็กน้อย ผ่านศึกมาเยอะก็จริง แต่ก็เพิ่งมีคราวนี้นี่แหละที่เฟลมมองยังไงก็มองแทบไม่เห็นทางชนะเลยซักนิด  

 

            เห็นเป็นแค่เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมก็เลยประมาทไปหน่อย ลูซิเฟอร์กัดฟันขู่เสียงแห้ง

 

            แต่คราวนี้อย่าหวังว่าจะได้แตะตัวข้าอีก!” มันคำรามประกาศก้อง ฝูงปีศาจกว่าร้อยตนกระโจนมายืนเบื้องหน้าลูซิเฟอร์ในท่าพร้อมรับคำสั่งอย่างรู้งาน

 

            เด็ดหัวเจ้าเด็กหนุ่มผมเพลิงนั่นให้ได้!” สิ้นเสียงร้องสั่งการของผู้เป็นนายเหนือปีศาจทั้งปวง บรรดาปีศาจใต้บัญชาก็พุ่งกระโจนเข้ารุมเฟลมทันที เฟลมก้าวเท้าถอยฉากพลางเอี้ยวตัวหลบการโจมตีเป็นพัลวันจนหืดแทบขึ้นคอ ฝ่ายมิดไนท์ก็ใช่ว่าจะเอาแต่ยืนดูนิ่งๆ มันถีบเท้ากระโจนหมายเข้าไปช่วยเด็กหนุ่มแต่กลับทำไม่ได้ มิดไนท์โดนลูซิเฟอร์และฝูงปีศาจอีกจำนวนหนึ่งดักทางเอาไว้เสียก่อน ฝูงปีศาจล้อมวงแคบเข้ามาเรื่อยๆ

 

            ฆ่ามันซะ!” ทันทีที่เสียงสั่งการจางหาย กรงเล็บแหลมก็ถูกตวัดวูบวาดผ่านใบหน้าสีดำนิลอย่างรวดเร็ว เสียงของมีคมกรีดเนื้อดังแว่วชัดเจน ก่อนตามมาด้วยเสียงกู่ร้องแสดงความเจ็บปวดและเสียงหยาดโลหิตที่ไหลหยดต้องพสุธา

 

            ใครปลิดชีพมันได้ ข้าจะให้รางวัลอย่างงาม ลูซิเฟอร์ทิ้งท้ายเพียงแค่นั้น ก่อนละความสนใจจากมิดไนท์หันไปหาเฟลมซึ่งกำลังฟัดกับปีศาจบริวารของมันอยู่แทนโดยมีเสียงกู่ร้องของมิดไนท์ดังคลอเสียงความโกลาหลจากสงคราม เสือดำปีศาจร่างยักษ์แสยะยิ้ม

 

            ถึงเฟลมจะเก่งกาจแค่ไหน แต่ถ้าไม่มีมิดไนท์คอยหนุนหลัง เฟลมก็เป็นได้แค่เด็กหนุ่มซึ่งยังไม่เจนสนามรบเท่านั้น และที่สำคัญพอโดนฝูงปีศาจรุมแบบนี้ เฟลมก็แทบไม่ต่างอะไรไปจากเด็กอมมือ อัตราการรอดของเด็กหนุ่มลดต่ำจนเรี่ยดินเมื่อต้องเผชิญหน้ากับลูซิเฟอร์และเหล่าสมุนของมันเพียงลำพัง

 

            จงเผยกาย ภูตปักษาแห่งความมืด ลูซิเฟอร์กล่าวเสียงเรียบ กระแสลมพัดกรรโชกกระหน่ำบ้าคลั่ง ไอเวทมนต์ดำหมุนวนรวมตัวเร็วรัวราวพายุหมุนขนาดย่อม จากนั้นจึงปรากฏร่างภูตปักษาแห่งความมืด ร่างหนามีสีดำสนิทประดุจรัตติกาล มันมีลักษณะภายนอกเหมือนมนุษย์ธรรมดาแทบทุกประการ แต่บนแผ่นหลังปรากฏปีกค้างคาวแผ่กว้าง ดวงตาสีแดงราวสีเลือดเบิกกว้างจนน่ากลัวว่ามันจะหล่นกลิ้งออกมา

 

            มันกู่ร้องราวสัตว์เดรัจฉานกระหายเลือด ภูตปักษาแห่งความมืดนั่งชันเข่าเบื้องหน้าลูซิเฟอร์แสดงความเคารพอย่างนอบน้อม

 

            เด็กหนุ่มนั่น คือเหยื่อของเจ้า ลูซิเฟอร์หันมองเฟลมซึ่งกำลังจะเสียท่าให้ฝูงปีศาจ ภูตปักษาแห่งความมืดหันมองตามผู้เป็นนาย

 

            ปลิดชีพมันซะ เมื่อได้ยินดังนั้น มันก็พุ่งทะยานเข้าใส่เฟลมอย่างรวดเร็ว

 

……….

 

            เฟลมสะบัดมือส่งงูอัคคีกว่าสิบตัวใส่ฝูงปีศาจที่พากันปรี่เข้ามาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย จากนั้นจึงชักเท้าก้าวถอยฉากหลบกรงเล็บแหลมซึ่งตวัดวูบลงมาพร้อมสะบัดดาบบั่นศีรษะอมนุษย์อีกตนซึ่งพุ่งพรวดเข้าใส่หมายขย้ำสีข้างตน เฟลมดีดเท้าทะยานสูงพลางประสานมือในลักษณะแปลกตากลางอก

 

            จงกลืนกิน เสาพระเพลิง!” สิ้นเสียงร่ายเวท เสาพระเพลิงต้นยักษ์อันร้อนระอุพลันปะทุลุกโหมกระพือแตะผืนฟ้า กลืนกินเหล่าอมนุษย์เบื้องล่างที่อยู่ในรัศมีเสาเพลิงอย่างรวดเร็ว เด็กหนุ่มกระโดดกลับลงมายืนบนพื้นอีกครั้ง แล้วเฟลมก็ต้องเบ้หน้าอย่างเบื่อหน่าย ฝูงปีศาจยังคงแห่เข้ามากันเรื่อยๆ อมนุษย์ที่หมายชีวิตเขายังไม่หมด

 

            เฟลมสูดลมหายใจลึกปรับจังหวะการหายใจให้เข้าที่ ฝูงอมนุษย์ขยับวงล้อมแคบเข้ามาทุกขณะ เสียงขู่ต่ำในลำคอดังแว่วแหวกสายลม เฟลมกระชับมังกรเงินแน่นด้วยฝ่ามือที่เต็มไปด้วยเหงื่อเย็น หัวใจเต้นแรงจนรู้สึกปวดอกซ้ายน้อยๆ ลำคอแห้งผากจนเจ็บคล้ายโดนมีดกรีด

 

            จงตกสู่ ห้วงแห่ง รัตติกาล เสียงยืดยานชวนขนหัวลุกดังแว่วกระทบโสตประสาท พร้อมกับร่างภูตปักษาแห่งความมืดซึ่งบินโฉบข้ามหัวเฟลมไป ฝ่ามือซึ่งถูกสร้างขึ้นจากมนต์ดำสัมผัสศีรษาหนาเพียงแผ่วเบา พลันดวงตาสีแดงเพลิงก็ต้องเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง จู่ๆโลกทั้งใบก็กลับมืดสนิท ทัศนียภาพรอบกายดับวูบเหมือนเปลวเทียนโดนลมพัด

 

            เฟลมเผลอหยุดชะงักการเคลื่อนไหวชั่วขณะ

 

            กรร!!!

 

            อ๊าก!!!” เมื่อเด็กหนุ่มเปิดช่องว่าง ฝูงอมนุษย์ก็ไม่รอช้าพุ่งตรงเข้าขย้ำเฟลมทันที เด็กหนุ่มหลุดร้องลั่นด้วยความเจ็บปวดทรมาน มังกรเงินหลุดมือหล่นกระแทกพื้นส่งเสียงแหลมแสบหู เขี้ยวแหลมแทงทะลุเกือบทั่วทั้งร่าง โลหิตข้นไหลชโลมแผ่นดินจนเจิ่งนอง เด็กหนุ่มทรุดฮวบเข่าแตะพื้นทั้งที่เขี้ยวอมนุษย์ยังฝังคาร่าง ลมหายใจของเฟลมหอบระรัวขาดช่วง และค่อยๆแผ่วเบาลงจนเกือบจะจางหาย

 

            เวลาของเจ้าหมดลงแล้ว เจ้าหนุ่มภูตปักษาแห่งความมืดพูดอย่างช้าชัด เสียงฝีเท้าแผ่วเบาดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เป็นสัญญาณช่วยบอกให้เฟลมรู้ว่าศัตรูกำลังใกล้เข้ามาทุกขณะ เฟลมกัดฟันกรอด เขาประมาทมากเกินไป เขาไม่นึกเลยว่าเวทมนต์สายความมืดจะสามารถทำให้เขาตาบอดได้ด้วย

 

            เฟลมสูดลมหายใจลึกตั้งสติ ถึงแม้ดวงตาจะมืดบอด แต่เขาก็ยังได้ยิน และยังสามารถจับสัมผัสของเหล่าอมนุษย์ได้เหมือนเดิม อมนุษย์ที่ฝังเขี้ยวบนร่างเขามีอยู่ประมาณสี่ตน และหนึ่งในนั้นฝังเขี้ยวที่ปอดด้านขวา ถ้าเขาขยับไม่ดี ปอดเขาได้ฉีกขาดหมดแน่

 

            ลูซิเฟอร์ย่างกายเข้ามาอย่างเชื่องช้าพลางเสมองเฟลมด้วยสายตาคล้ายกำลังมองเศษขยะ มันแค่นหัวเราะอย่างมีชัย เด็กหนุ่มไม่มีสิทธิ์รอดแล้ว ร่างกายถูกเขี้ยวฝังลึก ดวงตามืดบอดมองไม่เห็นสิ่งใดทั้งสิ้น ลมหายใจรวยรินใกล้ขาดหาย โลหิตข้นหยดย้อมแผ่นดินชุ่ม

 

            ฆ่ามันซะ สั่งการเสร็จ ลูซิเฟอร์ก็หันหลังเดินจากไป เป้าหมายใหม่คือเก็นกะซึ่งเป็นเหมือนก้างขวางคอชิ้นสุดท้าย ภูตปักษาแห่งความมืดวาดมือสร้างดาบขึ้นจากมนต์ดำ มันกำดาบแน่นพลางสาวเท้าก้าวตรงไปยังเฟลมอย่างไม่รีบร้อนนัก

 

            ขอทวยเทพ สถิตยัง เปลวเพลิงข้า เด็กหนุ่มเค้นเสียงร่ายเวททั้งยังหายใจหอบระรัว เสียงที่ถูกเปล่งออกมาเบาบางจนแทบเลือนหาย อกหนาไหวกระเพื่อมเบาเหนื่อยแรง

 

            เนรมิต กายา ให้แปรผัน เฟลมกระอักเลือดออกมาเสียยกใหญ่แต่ถึงกระนั้นก็ยังฝืนร่ายเวทต่อโดนไม่สนความเจ็บปวดที่บาดแผลเลยซักนิด

 

            เสียงฝีเท้าดังใกล้โสตประสาทชัดเจน มันอยู่ห่างเฟลมไปไม่มากแล้ว ดาบมนต์ดำถูกเงื้อสูงเตรียมฟาดฟันเหยื่อเบื้องหน้า

 

            จำแลงร่าง เป็นมังกร มายาพลัน เฟลมร่ายเวทต่ออย่างไม่ยอมแพ้ สติสัมปชัญญะเลือนลางใกล้ดับวูบเต็มที หัวสมองขาวโพลน ความคิดสับสนปนเปไร้ระเบียบอย่างสิ้นเชิง

 

            แลฟาดฟัน ศัตรูข้า ให้วอดวาย พอถึงตรงนี้ หูของเฟลมก็ไม่ได้ยินอะไรอีก เขาไม่ได้ยินเสียงสงครามที่เกิดขึ้น ไม่ได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของเหล่าปีศาจที่เมื่อครู่ยังได้ยินอย่างชัดเจน ร่างกายหนักอึ้งและด้านชายากขยับไหว เขากำลังจะตาย

 

            ไม่ได้ จะมาตายตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาดเฟลมรวบรวมกำลังเฮือกสุดท้ายเปล่งเสียงร่ายเวทตะกุกตะกักขาดช่วง ภูตปักษาแห่งความมืดตวัดดาบลงอย่างไร้ซึ่งความลังเล

 

            มังกร...เพลิงมายา เสียงสุดท้ายเบาบางจางหายไปกับสายลม พลันเสาพระเพลิงขนาดยักษ์สีส้มอ่อนจนเกือบขาวก็ปะทุลุกสูงลามเลียน่านฟ้า ฝูงอมนุษย์ถูกความร้อนระอุจากเปลวเพลิงเผาผลาญจนมอดไหม้ในพริบตา และไม่เพียงแค่เหล่าปีศาจเท่านั้นที่ถูกส่งสู่ความมืดมิดนิรันดร แต่ภูตปักษาแห่งความมืดก็โดนเผาผลาญหายไปด้วย มันกู่ร้องทรมานเสียงสูงสลายหายไปราวไอน้ำ เสาพระเพลิงม้วนตัวกลายสภาพเป็นมังกรเพลิงร่างยักษ์ มังกรเพลิงสีส้มอ่อนจนติดขาวกู่ร้องคำรามประกาศศักดา

 

            ‘!!!’

 

            เสียงคำรามดังกึกก้องเรียกแผ่นดินไหวสะเทือน เปลวเพลิงสีขาวถูกจุดติดบนร่างขนาดมหึมานับร้อยร่าง ฝูงปีศาจในระแวกใกล้เคียงถูกเผาผลาญมอดไหม้กลายเป็นจุลภายในเสี้ยววินาที เมฆหนาสีหมึกที่ลอยปกคลุมท้องฟ้าเปิดแยกเผยให้เห็นสีทองของดวงอาทิตย์อีกครั้ง ลูซิเฟอร์เงยหน้ามองมังกรเพลิงตัวนั้นด้วยดวงตาตื่นตระหนก ความกังวลถาโถมเข้าสู่จิตใจ

 

            เด็กหนุ่มผมแดงนั้นมันใช้วิชาเพลิงมายาซึ่งเป็นเวทมนต์ชั้นสูงของเวทเพลิงได้ แถมยังมีพลังเวทแสงที่มากล้นอีก ถ้าไม่รีบกำจัดทิ้งละก็ มันคงต้องโดนเด็กหนุ่มตรงหน้ากำจัดทิ้งก่อนเป็นแน่

 

            เฟลมลืมตาเชื่องช้า ภูตปักษาแห่งความมืดหายไปแล้ว นั่นหมายความว่าเวทของมันก็ต้องหายไปด้วยเช่นกัน

 

            เมื่อสิ้นคมเขี้ยวซึ่งพันธนาการ เฟลมก็รู้สึกโล่งขึ้นเป็นกอง แต่สิ่งเดียวที่เด็กหนุ่มไม่ยินดีด้วยเลยก็คือสภาพปางตายของเขา เปลือกตาหนักอึ้งปรือจนเกือบปิดสนิท โลหิตหยดย้อมพสุธาชุ่ม ลมหายใจหอบระรัวรวยริน หัวสมองพร่าเบลอขาวโพลนราวหมอก

 

            แต่ถึงกระนั้นเฟลมก็ยังจะหยัดยืนสู้ต่อ ไม่ว่าจะซวนเซซักแค่ไหนก็ตาม

 

            ฝูงอมนุษย์พากันถอยกรูด้วยความหวาดเกรงมังกรเพลิงร่างยักษ์ซึ่งลอยนิ่งกลางนภา ลูซิเฟอร์แยกเขี้ยวกว้างพลางจ้องเฟลมเขม็ง นัย์ตาสีทองอร่ามไหววูบปรากฏเค้าความกังวลซึ่งปิดไม่มิด มังกรเพลิงตัวนั้นมีพลังเวทธาตุแสงสูงมาก ถ้ามันโดนโจมตีเข้าล่ะก็ สาหัสแน่ ดังนั้นมันจะต้องชิงลงมือฆ่าเด็กหนุ่มตรงหน้าเสียก่อนที่มังกรเพลิงจะโจมตีมัน

 

            เฟลมจ้องตาลูซิเฟอร์กลับด้วยสายตามุ่งมั่น เขาจะแพ้ไม่ได้เด็ดขาด เขาจะต้องกำราบลูซิเฟอร์ จะต้องปกป้องมหานคร และจะต้องแก้แค้นให้เหล่าสมาชิกตระกูลการ์เดี้ยนให้ได้

 

            “!!!” ลูซิเฟอร์กู่ร้องพร้อมพุ่งกระโจน เฟลมสูดลมหายใจลึกรวบรวมพลังทั้งหมดที่มีในกาย

 

            ไป สิ้นเสียงสั่งการที่แสนเบาบาง มังกรเพลิงร่างยักษ์คำรามก้องพร้อมพุ่งดิ่งเข้าใส่ลูซิเฟอร์

           

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1924 กอล์ฟ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 16 มีนาคม 2556 / 18:36
    เฟลมต้องชนะแน่นอน ชนะลูซิเฟอร์ให้ได้ ฮู้เร้ สู้ตาย Fighting Fighting
    #1,924
    0
  2. #1863 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 29 มีนาคม 2555 / 13:53
    สู้ๆนะเฟลมมมมม ชนะลูซิเฟอร์ให้ได้น้าาาาาาาาา > <
    #1,863
    0
  3. #1779 Ninzile (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2554 / 17:21
    ไฟท์ติ้ง >_<
    ไม่เข้าใจ ทำไมถึงต้องอินขนาดนี้ 
    แต่คงเพราะมันหนุกม๊าง
    อ่านไป ใจกระตุกไป 
    รู้อยู่แหละว่าเฟลมชนะ แต่เรื่องราวมันชวนให้ตื่นเต้ล ~~~

    #1,779
    0
  4. #1757 Acme (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2554 / 09:43
    เมื่อไหร่นิกจะมาล่ะ T^T
    #1,757
    0
  5. #1616 เด็กแว่นตาดำๆ (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 13 เมษายน 2553 / 10:36
     อ้าวทำไมไม่บรรยายคนตายต่อ กำลังมัน
    (ตกลงแกอ่านนิยายหรืออ่านฉากคนยตายกันแน่)
    #1,616
    0
  6. #1505 Dark_JOKER (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 16:21
    ว้าวลินนะเนี่ยก็เก่งเหมือนกันน้า~
    สู้เค้าแก๊งเฟลม
    5555555555
    สงครามเต็มอิ่มเลยนะเนี่ย
    ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,505
    0
  7. #1489 Z๏12iAc (จากตอนที่ 73)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2552 / 18:35
    โอ้! สู้เค้านะ> #1,489
    0