Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 42 : มายาที่ 40 ปะทะโลกมืด <= [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,226
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    2 ต.ค. 51

 

มายาที่ 40

ปะทะโลกมืด

 

ไงดาร์กเนส เสียงหวานใสของเด็กสาวนั้นฟังดูเย็นยะเยือกแปลกๆ อารมณ์ของจินกำลังคุกรุ่นอย่างเต็มที่ ทันทีที่ได้ยินเสียงเรียกชื่อตน เฟลมก็หันหน้ากลับไปมองทางต้นเสียงอย่างรวดเร็วราวถูกดีด

 

            ดวงตาสีแดงเพลิงของเฟลมและดวงตาสีน้ำตาลอ่อนของลินนะจ้องร่างของเด็กสาวผู้มาเยือนนิ่ง ลินนะมีสีหน้างุงงนเพราะไม่รู้จักจิน ส่วนเฟลมนั้นอึ้งไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ดวงตาสีแดงเพลิงเบิกกว้างอย่างตื่นตะหนก

 

            จิน เฟลมเรียกชื่อเด็กสาวเสียงเบาหวิว จินสบถพ่นอะไรบางอย่างออกมาสองสามคำ แล้วเดินเข้าไปกระชากลินนะออกมาจากเฟลม แรงของเด็กสาวทำให้ลินนะเซถลา เฟลมถลึงตาอย่างมีน้ำโห

 

            ทำอะไรน่ะ!” เด็กหนุ่มตวาดถามเสียงกราดเกรี้ยว จินยักไหล่เลิกคิ้วอย่างไม่ไยดี

 

            เจ้าต่างหากที่ทำอะไรเฟลม เจ้าลืมแล้วเหรอว่าพวกเราเป็นใคร จินตอบกลับเสียงแข็งกระด้าง จากนั้นจึงหันไปตวาดลินนะ

 

            เจ้ารู้ไหมว่าเฟลมเป็นใคร! แล้วเจ้ารู้ไหมว่าเจ้าเป็นใคร!” จินตะคอกถาม ลินนะจ้องจินกลับด้วยสายตาไม่ยอมแพ้ จินครางต่ำๆในลำคออย่างรำคาญใจ

 

            เฟลมเป็นนักฆ่าเจ้ารู้รึเปล่า นักฆ่าเชียวนะ จินตอบเสียงเรียบน่ากลัว แอบหวังอยู่ลึกๆว่าลินนะจะต้องทำหน้าตาเหวอเมื่อรู้ความจริง แต่ลินนะยังคงนิ่งเฉย ซึ่งสร้างความโกรธาให้กับเด็กสาวเป็นอย่างมาก

 

            ข้ารู้ตั้งนานแล้วว่าเฟลมเป็นนักฆ่า แต่เฟลมทำไปเพราะจำเป็นต่างหาก ไม่เหมือนพวกเจ้าที่ไล่ฆ่าคนเพราะความพึงพอใจส่วนตัว ลินนะกล่าวตอบอย่างไม่เกรงกลัวจินเลยแม้แต่น้อย คิ้วของจินกระตุกแรง

 

หุบปาก!” จินตวาดเสียงดังลั่น เรียกความสนใจจากผู้คนรอบข้างได้เป็นอย่างดี สายตานับร้อยคู่เปลี่ยนจุดโฟกัสจากเวทีประลองมาเป็นพวกของเฟลมอย่างรวดเร็ว บางคนผิวปากหวืออย่างอารมณ์ดีที่ได้เห็นคนตีกันนอกเวที ส่วนบางคนก็ส่งเสียงสบถว่าพ่อแม่ไม่ดูแล เฟลมส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคออย่างไม่พอใจ เรื่องของจินก็ว่าปวดหัวแล้ว แล้วนี่ยังมาเจอพวกเอราเดสมุงอีก เซ็งจริงๆ

 

            ปล่อยลินนะเดี๋ยวนี้นะจิน ไม่อย่างนั้นจะมาหาว่าข้าไม่เตือนไม่ได้นะ เฟลมขู่เสียงเย็นด้วยความโมโห จินแยกเขี้ยวกลับเหมือนเด็กที่ชอบเอาแต่ใจตัวเอง มือบางยังคงกำข้อมือของลินนะไว้แน่น ถึงแม้จะเป็นผู้หญิง แต่ก็มีศักดิ์เป็นถึงนักฆ่าชั้นสูง และนักฆ่าหญิงส่วนมากก็มักจะมีแรงไม่ต่างจากนักฆ่าชายซักเท่าไหร่

 

            ข้าไม่ปล่อย เพราะเจ้าองค์หญิงงี่เง่านี่สินะเจ้าถึงได้หันหลังให้กับพวกเราน่ะ จินกล่าวถามเสียงเครียด เฟลมอ้าปากจะตอบ แต่ก็ต้องรีบหุบปากฉับทันทีเมื่อร่างของเดซันและมาซาร์กระโดดลงมาปรากฏกายอยู่ด้านข้างจิน

 

            น่าเบื่อจริงๆ เจ้าหัดทำตัวสงบๆหน่อยไม่ได้รึไง เดซันว่าจินอย่างเซ็งๆก่อนจะหันไปไล่ตะเพิดเอราเดสมุงทั้งหลายจนสลายหายไปในเวลาอันรวดเร็ว ลินนะยังคงออกแรงดิ้นเพื่อสะบัดข้อมือให้หลุดจากการจับกุม

 

            ปล่อยลินนะเดี๋ยวนี้นะจิน เฟลมตวาดอีกครั้ง แต่เจ้าของชื่อยังคงนิ่งเฉย เดซันและมาซาร์มีสีหน้าผิดหวัง

 

            ดาร์กเนส เจ้าลืมแล้วรึไงว่าพวกเราเป็นใคร พวกเราคือนักเขียนนะ ส่วนเจ้าพวกนั้นมันคือตัวละคร แต่นี่เจ้าก็กำลังจะผันตัวเองให้ไปเป็นตัวละครนะ นี่เจ้าคิดดีแล้วเหรอ มาซาร์เอ่ยถามเสียงเครียด เฟลมเม้มปากแน่นจนเห็นเป็นเส้นตรง ดวงตาสีแดงเพลิงสั่นระริกราวกับกำลังหนักใจ

 

            พวกเจ้าพูดเรื่องอะไรกัน ข้าไม่เข้าใจ ลินนะถามในขณะที่ร่างบางยังคงดิ้นอยู่

 

            โง่จริง นักเขียนก็คือนักฆ่าอย่างพวกข้านี่ไง พวกข้าคือผู้กุมชะตาชีวิตของพวกเจ้า อยากจะให้ตายก็ฆ่าทิ้ง ไม่อยากให้ตายก็ปล่อยไว้ ส่วนพวกเจ้าก็คือตัวละคร ชีวิตของเจ้าจะอยู่หรือตายก็ขึ้นอยู่กับพวกข้า จินเอ่ยตอบอย่างดูถูก ลินนะเบ้ปากอย่างไม่พอใจ

 

            ไม่จริงซักหน่อย ชีวิตนี้มีตัวเองเป็นเจ้าของ ไม่ใช่พวกเจ้าซักหน่อย ลินนะตอบกลับทันควัน จินแยกเขี้ยวกว้าง

 

            งั้นเหรอ งั้นถ้าเจ้าคิดว่าเจ้าเป็นเจ้าของชีวิตของเจ้าล่ะก็ ลองเอาชีวิตรอดกลับไปหาเฟลมให้ข้าดูหน่อยละกันจบคำ มีดสั้นเล่มเล็กก็ถูกชักขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เฟลมพุ่งทะยานเข้าใส่จิน แต่ก็โดนมาซาร์และเดซันกันเอาไว้ก่อน

 

            อย่าทำให้ข้าโกรธ เฟลมกัดฟันพูดเสียงเยือกเย็น จิตสังหารแผ่กระจายเป็นวงกว้าง เดซันและมาซาร์ชะงักไปเล็กน้อย

 

            ทำลายล้าง!” เฟลมตะโกนก้อง เปลวเพลิงสีแดงลุกโชนขึ้นพุ่งตรงเข้าใส่เดซันและมาซาร์อย่างรวดเร็ว

 

            ปกปักษ์!” เดซันและมาซาร์ตะโกนก้องพลางยกมือทั้งสองข้างขึ้นด้านหน้า เกิดกำแพงเวทย์สายน้ำและกำแพงเวทย์หินขึ้นเบื้องหน้า เปลวเพลิงพุ่งตรงเข้าปะทะกำแพงเวทย์ของทั้งสองแตกกระจาย ร่างของทั้งสองต้องเปลวเพลิงจนปรากฏเป็นรอยแผลไฟไหม้ เดซันทรุดลงไปนั่งชันเข่าอยู่กับพื้น มาซาร์ยืนโซเซอยู่ด้านข้างเด็กหนุ่ม จินมองเพื่อนหนุ่มที่ตอนนี้ฝีมือเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณอย่างตกตะลึง ทั้งๆที่เมื่อก่อนฝีมือออกจะเท่าเทียมกันแท้ๆ แต่ตอนนี้กลับเก่งกว่าพวกตนหลายเท่า

 

            จินเงื้อมีดสั้นขึ้นสูงหมายสังหารลินนะในดาบเดียว เฟลมถีบเท้าพุ่งกายตรงเข้าไปหาจินด้วยความเร็วที่ไม่น่าเชื่อ เฟลมจับมือของจินไพล่หลังและกดร่างเล็กให้นอนคว่ำลงกับพื้น มีดสั้นในมือของจินถูกเฟลมแย่งมาและจ่อลงที่คอขาวนวลอย่างรวดเร็ว ลินนะที่ยังงงอยู่กับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเร็วอย่างเหลือเชื่อจ้องมองเฟลมอย่างตกตะลึง เพิ่งจะเคยเห็นเฟลมโกรธจัดก็คราวนี้แหละ

 

            พวกเฟลมเริ่มกลับมาเป็นจุดสนใจอีกครั้ง สายตาหลายร้อยคู่จ้องมาทางทั้งห้าอย่างสนอกสนใจ เดซันและมาซาร์ยังคงหยุดนิ่ง จินออกแรงดิ้น เฟลมกดมีดสั้นลงหนักกว่าเก่า ลำคอขาวเนียนเริ่มมีเลือดไหลซิบ

 

            ไม่เคยเห็นคนทะเลาะกันรึไง!” จินตวาดดังลั่น เอราเดสมุงทั้งหลายสะดุ้งโหยงตัวโยน จากนั้นจึงเสสายตาหลบไป แต่ก็ยังมีพวกชอบแส่หาที่ตายลอบมองอยู่เป็นพักๆ

 

            กลับไปซะ ข้ายังไม่อยากฆ่าพวกเจ้า เฟลมกระซิบข้างหูจินด้วยเสียงเย็นชาราวกับพวกเขาไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แถมยังเป็นศัตรูกันมาแต่ชาติปางก่อนอีกต่างหาก จินเงยหน้าขึ้นมองเฟลม ดวงตาสีแดงเพลิงที่เคยสดใสเป็นประกายฉายแววกราดเกรี้ยวจนน่ากลัว

 

            ไม่ เจ้าทรยศพวกข้า และข้าจำเป็นต้องกำจัดเจ้า จินตอบกลับอย่างไม่ยี่หระ เฟลมแค่นหัวเราะออกมานิด จากนั้นก็กดมีดสั้นลงอีกครั้ง จินสะอึก

 

            งั้นข้าคงต้องฆ่าเจ้าแล้วสินะ เฟลมกล่าวพร้อมกับเกร็งแขนเพื่อเตรียมลงมือสังหารเพื่อนสนิท จินหลับตาแน่น เดซันและมาซาร์กัดฟันกรอดแต่ก็ไม่สามารถขยับไปไหนได้ อาการบาดเจ็บจากเปลวไฟนั้นรุนแรงกว่าที่พวกเขาคาดไว้มากโข

 

            กรี๊ด!” เสียงของลินนะที่ดังขึ้นเรียกให้เฟลมหันกลับไปมองในทันที จินอาศัยจังหวะที่เฟลมเผลอบิดกายยันตัวให้ลุกขึ้น เรียวขายาวถีบเข้าที่อกของเฟลมเต็มแรง เฟลมถึงกับเซล้มลง เดซันและมาซาร์วิ่งเข้าไปประคองร่างของจินทันที

 

            แก! เจ้าจินไน!” เฟลมกัดฟันพูดอย่างเกรี้ยวกราด จินไนที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นยักไหล่อย่างไม่แยแส มือทั้งสองข้างของลินนะถูกจินไนจับไพล่หลังไว้อย่างแน่นหนา ดวงตาสีน้ำตาลอ่อนเริ่มมีหยาดน้ำตาใสรื้นเพราะความเจ็บปวด

 

            ที่นี่มันวุ่นวาย เราไปคุยกันที่อื่นก็แล้วกันนะ จินไนเอ่ยพลางแสยะยิ้มอย่างน่ารังเกียจ เฟลมจ้องมองจินไนด้วยสายตาเหมือนมองแมลงที่น่าเกลียด

 

            ปล่อยลินนะเดี๋ยวนี้จินไน เฟลมกล่าวช้าชัด จินไนเลิกคิ้วสูงแล้วทำหูทวนลม

 

            เจอกันที่สวนหลังเมืองนะดาร์กเนส อย่าช้าล่ะ ข้าเป็นพวกรอนานไม่เป็น กล่าวจบ จินไนก็ดีดนิ้วของตน เปลวเพลิงสีแดงเข้มลุกโชนขึ้นห่อหุ้มร่างของจินไนและลินนะเอาไว้ เฟลมพุ่งเข้าหาจินไนหวังจะแย่งตัวลินนะออกมา แต่จินไนเร็วกว่า เปลวเพลิงมอดหายไป ร่างของจินไนและลินนะก็หายไปด้วย เฟลมกำหมัดแน่นจนหมัดสั่นระริก

 

            อย่าช้าล่ะ เจ้าก็รู้ว่าเจ้าจินไนมันไม่ชอบการรอคอย จินเอ่ยก่อนจะขยับปากพึมพำมนต์ สายลมพัดแรง แล้วร่างของเด็กสาวก็หายลับไป เฟลมสบถอะไรบางอย่างก่อนจะยกมือขึ้นดีดนิ้ว เปลวเพลิงลุกโชนขึ้นห่อหุ้มร่างของเฟลมและหายไปอย่างรวดเร็วโดยทิ้งมาซาร์และเดซันไว้เบื้องหลัง

 

            มาซาร์ร่ายเวทย์รักษาอาการบาดเจ็บของตนเองกับเดซัน เมื่อร่ายเวทย์จบ กำแพงเวทย์สายน้ำพลันปรากฏขึ้นด้านข้างกาย แล้วร่างของโทนินก็ปรากฏออกมาให้เห็น จากนั้นก็ตามมาด้วยร่างของบีเดลและโกที่เดินตามออกมา โทนินขยับรอยยิ้มน่ารังเกียจ บีเดลกวาดดวงตาสีทองของเธอไปทั่วบริเวณเหมือนกำลังสำรวจสถานที่ ส่วนโกยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย

 

            จินไนล่อเฟลมไปแล้วสินะ งั้นเรามาเริ่มงานของเรากันเลยดีกว่า โทนินว่าอย่างอารมณ์ดี สายตาของบีเดลฉายแววสนุกสนานอย่างปิดไม่มิด

 

            งาน? ข้าจำได้ว่าจินไม่ได้สั่งให้พวกเจ้าทำอะไรไม่ใช่เหรอ เดซันถามทวนอย่างสงสัย

 

            ถึงไม่สั่งข้าก็จะทำ ดาร์กเนสทรยศแบบนี้ ภารกิจคราวนี้ก็อาจจะไม่สำเร็จ แล้วถ้าไม่สำเร็จ มาสเตอร์ก็จะต้องเล่นงานพวกเราตายแน่ ข้ายังไม่อยากตายตอนนี้หรอกนะ บีเดลเอ่ยเสียงห้วน เดซันสบถเบาๆ

 

            แล้วพวกเจ้าจะทำอะไร มาซาร์ส่งคำถาม บีเดลและโทนินลอบยิ้มอย่างมีความสุข

 

            ข้าสั่งให้พวกนักฆ่าไปล้อมกระโจมของโรงเรียนไดมอนแล้วก็ล้อมลานกว้างนี่เรียบร้อยแล้ว เมื่อไหร่ที่ได้สัญญาณจากพวกข้า นักฆ่าพวกนั้นก็จะลงมือทันที โทนินกล่าวอย่างภาคภูมิใจ

 

            แล้วสัญญาณที่ว่าคือ? เดซันถามต่อ โทนินลอบยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะตะโกนคำสั่งก้อง

 

            บุก!” สิ้นเสียงสั่งของโทนิน เดซันและมาซาร์ก็ได้ยินเสียงเฮดังลั่นมาจากทุกทิศทุกทางเหล่านักฆ่านับร้อยคนพุ่งกระโจนเข้าตะลุมบอนกับองค์รัชทายาท นักเรียนโรงเรียนไดมอน นักสู้ที่เข้าร่วมงานประลอง และประชาชนที่ยืนอยู่รอบๆอย่างบ้าคลั่ง โทนินหัวเราะเอิ๊กอ๊ากเสียงดังลั่น

 

            เจ้าบ้า ทำเกินไปแล้วนะ อย่างงี้พวกโลกมืดก็โดนตามล่ากันแทบบ้าเลยสิ เดซันส่งเสียงตวาดลั่น แต่โทนินกลับทำหูทวนลม

 

            นักฆ่าจากโลกมืดทั้งหลาย ฆ่าคนให้มากที่สุด ให้พวกมหานครได้รู้ว่าโลกมืดยิ่งใหญ่ขนาดไหน โทนินปลุกระดมนักฆ่าโลกมืด นักฆ่าส่งเสียงเฮและโฮ่ร้องอย่างบ้าคลั่ง ความจลาจลอลหม่านก่อกำเนิดขึ้นในเวลาอันสั้น เดซันกัดฟันอย่างโมโห แต่ก็ไม่อาจหยุดยั้งเหล่านักฆ่าที่กระหายการฆ่าฟันได้อีกแล้ว

 

            เดซัน มาซาร์ โก เดี๋ยวพวกเจ้าสามคนช่วยจัดการกับเจ้าแมลงสามตัวนั้นทีนะ โทนินว่าพลางชี้ไปทางหลิน เอียนและไดอาน่าที่กำลังมุ่งหน้าไปทางกระโจมโรงเรียนไดมอน ทั้งสามผ่อนลมหายใจยาวอย่างรำคาญใจ แต่ก็ยอมกระโจนเข้าไปหาพวกหลินแต่โดยดี

 

            อีกด้านหนึ่ง        บรรดานักเรียนโรงเรียนไดมอนทั้งหลายกำลังเข้าร่วมวงการต่อสู้กับนักฆ่าจากโลกมืดอย่างเลี่ยงไม่ได้ ต่างคนต่างพยายามสู้อย่างสุดกำลัง แต่ก็ไม่สามารถประมือกับพวกนักฆ่าได้อย่างเต็มที่ แค่ความเร็วก็ต่างกันมากแล้ว ไหนยังจะเรื่องพละกำลังและทักษะการต่อสู้ที่มีมากกว่ากันอยู่มากโขอีก เรียกได้อย่างเดียวว่าเสียเปรียบสุดๆ

 

             จานาสวนหมัดลุ่นๆของตนเข้าเต็มๆท้องของนักฆ่าหนุ่มที่พุ่งเข้ามาหมายจะปลิดชีพของตน จากนั้นก็ร่ายมนต์เร็วปรื๋อ นักฆ่าหนุ่มยกมือทั้งสองข้างขึ้นกำลำคอของตนแน่น จากนั้นก็ล้มลงแน่นิ่งกับพื้น จานายกมือขึ้นเช็ดเหงื่อที่ไหลอาบใบหน้าอย่างลวกๆ จากนั้นก็เอี้ยวตัวหันกลับมาเตะท้องของนักฆ่าอีกคนอย่างแม่นยำ

 

            โอริกวาดง้าวเล่มสวยของตนเป็นวงกว้าง ส่งนักฆ่านับสิบคนที่พุ่งเข้ามาให้ลงไปนอนแน่นิ่งไร้วิญญาณ นักฆ่าพากันถอยกรูดเพราะเกรงกลัวในคมง้าวของโอริ แต่แล้วก็แห่กันเข้ามาใหม่อีกครั้งเมื่อง้าวของโอริถูกหยุดลงด้วยหอกหินเล่มงามของโทนิน โทนินแสยะยิ้มกว้าง จากนั้นก็ยกเท้าขึ้นเตะเข้าเต็มๆอกของโอริ โอริเซล้มลง

 

            โทนินกระโจนเข้าหาโอริอย่างรวดเร็ว หอกคู่กายถูกยกขึ้นสูง เป้าหมายคือศีรษะขององค์รัชทายาทหนุ่มประจำเมืองเซ็นโอซ่า โอริยกมือขึ้นเบื้องหน้าพลางร่ายมนต์อย่างรวดเร็ว กำแพงเวทย์มนต์ปรากฏขึ้น หอกหินของโทนินปะทะเข้ากับกำแพงเวทย์อย่างจัง แรงปะทะทำเอาร่างของโทนินลอยถลาไปไกล

 

            โอริหยัดกายลุกขึ้นยืน เหล่านักฆ่าพุ่งกรูกันเข้ามาอีกชุดใหญ่ เจ้าชายหนุ่มยกมือขึ้นร่ายมนต์ เกิดคลื่นพลังเวทย์ขนาดใหญ่ซัดใส่เหล่านักฆ่ากระเด็นไปคนละทิศคนละทาง โอริลดมือลง ลมหายใจของชายหนุ่มเริ่มหอบระรัว เหงื่อเม็ดโป้งไหลอาบใบหน้า

 

            พลันแผ่นหลังหนาก็รู้สึกถึงแรงกระทบเบาๆ โอริเหลียวหลังกลับไปมองอย่างอัตโนมัติ ดวงตาสีเขียวเข้มสบเข้ากับดวงตาสีเงินของจานาพอดิบพอดี โอริหัวเราะแห้งๆก่อนจะหันหลังชนกับหลังของจานา ดวงตาสีเขียวเข้มกวาดมองไปทั่วบริเวณช้าๆอย่างพิจารณา

 

            ไหวไหมขอรับพี่จานา โอริเอ่ยถามพลางยกง้าวขึ้นกันการโจมตีจากโทนิน จานาแค่นหัวเราะเบาพลางร่ายมนต์ใส่นักฆ่าที่พุ่งมาทางตน

 

            ไม่ไหวก็ต้องไหว ไม่งั้นตายแหง จานาว่าเสียงติดตลก แต่กลับไม่มีใครหัวเราะด้วย จานาแยกตัวออกมาจากโอริพลางร่ายมนต์ผลักนักฆ่าออกไป แต่ยังไม่ทันได้พักให้หายเหนื่อย ฝูงนักฆ่าก็ระดมพลเข้ามากันอีกรอบ

 

            โทนินเหวี่ยงหอกคู่ใจของตนไปมาอย่างน่าหวาดเสียว รอยยิ้มน่ารังเกียจผุดขึ้นที่มุมปากตลอดเวลา โอริวาดง้าวเป็นวงกว้าง โทนินยกหอกหินขึ้นกันพลางดีดตัวขึ้นกลางอากาศ ก่อนจะยกมือทั้งสองข้างขึ้นประกบกันกลางหน้าอก เมื่อโทนินแยกมือออกจากกัน ลูกบอลน้ำลูกใหญ่ก็ปรากฏอยู่บนฝ่ามือทั้งสองข้าง โทนินแสยะยิ้มแล้วทำการขว้างลูกบอลน้ำใส่โอริทันที

 

            ทำลาย!” โทนินตะโกนก้อง โอริขยับปากร่ายมนต์สร้างกำแพงเวทย์ ลูกบอลน้ำกระแทกเข้าใส่กำแพงเวทย์อย่างแรง แรงปะทะทำให้กำแพงเวทย์สั่นคลอนและแตกร้าว

 

            จานาที่เพิ่งเสร็จจากการกระแทกนักฆ่าร่วมสิบคนให้ออกไปพ้นทางหันมาทางโอริ จานาช่วยโอริร่ายมนต์สร้างกำแพงเวทย์อย่างรวดเร็ว ลูกบอลน้ำต้องกำแพงเวทย์ระเหยหายไป โทนินลอยกลับมายืนอยู่บนพื้นดังเดิม

 

            อ๊าก!” เสียงอุทานอย่างเจ็บปวดที่ดังขึ้นเป็นเสียงของกาโอ โอริและจานาหันกลับไปดูอย่างอัตโนมัติ แล้วก็พบว่าตอนนี้แขนซ้ายของกาโอนั้นได้รับบาดเจ็บหนัก กาโอปล่อยแขนซ้ายให้ตกลู่อย่างไม่สนใจ เลือดสีแดงเข้มไหลอาบท่อนแขนตั้งแต่หัวไหล่ไล่มาจนถึงข้อมือ กาโอกำดาบในมือขวาแน่นพลางยกขึ้นกันร่างของเปมินที่ยืนอยู่ด้านหลังไว้

 

            ทัสที่ยืนอยู่ข้างๆทั้งสองก็ได้รับบาดเจ็บด้วยเช่นกัน ใบหน้าด้านขวามีเลือดไหลอาบโชก ตามเนื้อตามตัวเต็มไปด้วยรอยแผลถลอกและมีเลือดไหลซิบ

 

            อย่ามัวแต่สนใจคนอื่นเซ่!” โทนินตะโกนบอกโอริและจานาอย่างอารมณ์เสีย หอกหินถูกเงื้อขึ้นสูงและวาดลงหมายตัดศีรษะของโอริ จานาดึงร่างของโอริหลบ คมหอกต้องถูกไหล่ซ้ายของจานาเป็นแผลยาว จานาสบถคำด่าสองสามคำ จากนั้นโอริและจานาก็พุ่งเข้าใส่โทนินอีกครั้ง

 

……….

 

            ฝีมือใช้ได้เลยนี่เจ้าชายแห่งเคนตาเซีย แล้วก็เจ้าด้วย เจ้าองครักษ์ตัวน้อย หญิงสาวเจ้าของนามบีเดลหัวเราะร่วนชอบอกชอบใจที่ได้เห็นกาโอและทัสเลือดโชก บีเดลยกทั้งสองข้างของตนขึ้นสูงระดับอก มือทั้งสองข้างของเธอนั้นสวมกรงเล็บที่ยาวและแหลมคมอยู่ กรงเล็บของหญิงสาวนั้นทำมาจากเงินชั้นดีที่หาได้ยาก และยังอาบพิษร้ายแรงไว้ด้วยอีกต่างหาก

 

            อึก!” ลมหายใจของกาโอสะดุดกึกอย่างไม่รู้สาเหตุ ร่างของเด็กหนุ่มล้มลงไปนั่งชันเข่าอยู่กับพื้น กาโอหอบหายใจแรง ร่างหนาสั่นสะท้านอย่างห้ามไม่ได้ เปมินทรุดกายลงนั่งด้านข้างเด็กหนุ่มด้วยความเป็นห่วง บีเดลจ้องมองทั้งสองด้วยสายตารังเกียจเหยียดหยาม

 

            เจ้าทำอะไรกาโอ!” ทัสตะโกนถามเสียงเครียด บีเดลทำหน้าไม่ใส่ใจ

 

            ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อาบพิษร้ายแรงไว้ที่กรงเล็บเฉยๆ บีเดลตอบหน้าตาเฉย ทัสกัดฟันกรอดพร้อมพุ่งเข้าใส่หญิงสาว บีเดลชักขาหลังก้าวหลบ จากนั้นก็ใช้กรงเล็บข่วนลงไปบนแผ่นหลังของทัสเป็นแนวยาว องครักษ์หนุ่มรู้สึกชาไปทั่วร่างก่อนจะล้มลงไปนอนกองอยู่กับพื้นอย่างหมดสภาพ

 

            หมดน้ำยาแล้วรึไงหา บีเดลว่าพลางตั้งท่าจะโจมตีอีกครั้ง เปมินลุกขึ้นยืนใช้ตัวบังร่างของกาโอไว้ ดวงตาสีทองหลับแน่น กาโอกัดฟันอย่างฉุนเฉียว เขาอยากจะดึงเปมินให้ออกไปจากคมเล็บของบีเดล แต่เขาทำไม่ได้ ร่างกายของเขาหนักอึ้ง แค่หายใจก็ลำบากแล้ว

 

            แต่ก่อนที่กรงเล็บของบีเดลจะได้สัมผัสกับเนื้อขาวๆของเปมิน สายลมก็กรรโชกแรง ร่างของบีเดลและโทนินที่อยู่ห่างไปไม่มากนักลอยไปตามแรงสายลม ทั้งสองตีลังกากลับลงมายืนได้เหมือนเดิมอย่างรวดเร็ว

 

            ร่างของสองแฝดจอมป่วนปรากฏกายขึ้นด้านหน้าเปมินพร้อมกับสายลมที่ยังคงพัดหมุน ดวงตาสีนิลของทั้งคู่ดูไม่สบอารมณ์เอาอย่างมาก มิดไนท์ปรากฏตัวขึ้นตามมา และคนสุดท้ายก็คืออลัน ดวงตาสีอเมธิสต์ของอลันกวาดมองไปทั่วบริเวณ จากนั้นก็มาหยุดอยู่ที่บีเดลและโทนิน

 

            บีเดล! โทนิน! มาสเตอร์สั่งว่าไม่ให้ลงมือจนกว่าจะถึงเย็นนี้ไม่ใช่เหรอ สองแฝดประสานเสียงกันอย่างไม่พอใจ เจ้าของนามทั้งสองชักสีหน้าหงุดหงิด

 

            ไม่สนโว้ย ก็เจ้าดาร์กเนสมันดันทรยศ พวกข้าก็เลยต้องลงมือเลย โทนินเอ่ยเสียงหงุดหงิด

 

            เจ้ารู้แล้วงั้นเหรอว่าเฟลมทรยศน่ะ นีโอถามทวนเสียงเครียด บีเดลและโทนินทำหน้าเหม็นเบื่อ

 

            เออสิ แล้วพวกเจ้าก็เลิกถามมากได้แล้ว โน่น เหยื่ออยู่ข้างหลังพวกเจ้านู่น โทนินเอ่ยพลางชี้ไปทางด้านหลัง สองแฝดหันหลังกลับไปมองตามมือของโทนิน แล้วก็พบว่าจานาและโอริอยู่ในสภาพเลือดโชก กาโอและทัสเองก็เช่นกัน จะมีก็แต่เปมินที่ยังคงอยู่ครบ 32

 

            เดี๋ยวนะ เมื่อกี้เจ้าถามข้าว่าพวกข้ารู้แล้วเหรอว่าเจ้าดาร์กเนสมันทรยศ หมายความว่าไง พวกเจ้ารู้อยู่ก่อนแล้วเหรอ โทนินเอ่ยถามเมื่อคิดได้ นีออนขยับรอยยิ้มกวนประสาท

 

            ไม่โง่นี่ กล่าวจบ ร่างเล็กก็พุ่งทะยานเข้าใส่โทนินอย่างรวดเร็ว โทนินยกหอกหินของตนขึ้นในท่าเตรียมประมือ

 

            รู้ไหมว่าสายลมน่ะไร้รูปร่าง ยากแก่การจับกุม นีออนเอ่ยพลางขยับปากร่ายมนต์ เกิดใบมีดสายลมพุ่งเข้าเชือดเฉือนร่างของโทนินหลายสิบเล่ม จากนั้นดาบคู่ประจำกายของนีออนก็ถูกเรียกมาอยู่ในมือ นีออนวาดดาบลงเป็นแนวยาว ดาบสั้นทั้งสองเล่มกรีดเนื้อที่หน้าอกของโทนินเป็นรูปกากบาท โทนินหงายหลังล้มลง โลหิตสีแดงฉานไหลซึมเสื้อสีเข้มจนเปียกชุ่ม

 

            พวกเจ้าก็คิดจะทรยศพวกเรางั้นเรอะ บีเดลถามเสียงหงุดหงิดพลางยกกรงเล็บขึ้นในท่าเตรียมโจมตี กลุ่มนักฆ่าค่อยๆคืบคลานเข้ามาใกล้ทีละน้อย นีโอและนีออนควงดาบคู่ของตนไปมาอย่างทะมัดทแมง

 

            ท่านมิดไนท์ ท่านอลัน พวกข้าฝากดูแลคนเจ็บด้วยนะขอรับ นีโอกล่าวเสียงเรียบ มิดไนท์พยักหน้ารับ จากนั้นร่างของสองแฝดก็พุ่งทะยานออกไป กลุ่มนักฆ่าพุ่งตัวเข้าไปหาทั้งสองอย่างไม่เกรงกลัว แต่แล้วก็ต้องโดนใบมีดสายลมและพายุที่ทั้งคู่สร้างขึ้นกระแทกกลับออกไป

 

            เจ้าอย่าลืมสิว่าพวกข้าเป็นพี่น้องทวินส์แห่งโลกมืด ถ้าเราสองคนได้สู้ร่วมกันเมื่อไหร่ โอกาสชนะของพวกเจ้าก็แทบจะไม่มี นีออนพูดอย่างอวดภูมิ นีโอส่ายหน้ากับคำพูดของน้องสาวฝาแฝดน้อยๆ

 

            บีเดลและโทนินที่เพิ่งจะลุกขึ้นได้วิ่งตรงเข้าหาสองแฝดอย่างเกรี้ยวกราด หอกหินและกรงเล็บถูกยกขึ้นสูงในระดับอกเพื่อพร้อมโจมตี

 

            เมื่อทั้งสี่ประจันหน้ากัน การต่อสู้ก็เริ่มขึ้นอีกครั้ง แต่ครั้งนี้พวกบีเดลเสียเปรียบอย่างมาก เพราะนีโอและนีออนสามารถสู้เข้าขากันได้อย่างยอดเยี่ยม เพลงดาบของทั้งสองดูแล้วราวกับการร่ายรำที่สวยงาม เพลงดาบของนีโอและนีออนนั้นเข้ากันได้อย่างยอดเยี่ยม ถ้านีออนโจมตีแล้วพลาด การโจมตีของนีโอก็จะเข้าเป้าแทน หรือถ้าการโจมตีของนีโอพลาด การโจมตีของนีออนก็จะเข้าเป้า เรียกได้ว่าการโจมตีทุกครั้งต้องโดนแน่นอน ขึ้นอยู่กับว่าโดนคมดาบของใคร

 

            แกตาย!” โทนินกู่ร้องโกรธา หอกหินคู่กายเสือกเข้าใส่ร่างของนีออน นีออนพลิกตัวหลบและตามมาด้วยนีโอที่แทงดาบสั้นจนทะลุต้นแขนของโทนิน นีออนเอี้ยวตัวกลับมาอีกครั้งพร้อมกับปลายเท้าที่เตะโดนคางของโทนินอย่างจัง เด็กหนุ่มถึงกับเซล้มลงไปนอนกอง

 

            เหล่านักฆ่าที่พากันกรูเข้ามาต้องพากันถอยร่นออกไปอย่างไม่เป็นท่าเมื่อเจอกับพายุหมุนที่สองพี่น้องฝาแฝดสร้างขึ้น แถมยังต้องเจอกับเหล่านักเรียนและองค์รัชทายาทที่มิดไนท์และอลันทำการรักษาให้เสร็จเรียบร้อยแล้วอีก งานนี้โลกมืดจึงเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

 

            มอน-มอน!” นีออนตะโกนเรียกภูตแห่งกาลเวลาของตน กำไลสีทองสวยปรากฏขึ้นที่ข้อมือขวา เกิดแสงสีทองสว่างจ้า แล้วภูตแห่งกาลเวลานามมอน-มอนก็ออกปรากฏกาย

 

            ฟอน-ฟอน นีโอตะโกนเรียกภูตแห่งกาลเวลาของตนบ้าง กำไลสีเงินปรากฏขึ้นที่ข้อมือขวาของนีโอ มีแสงสีเงินสว่างวาบ แล้วภูตแห่งกาลเวลานามฟอน-ฟอนก็ออกมาอวดโฉม

 

            ฟอน-ฟอนและมอน-มอนนั้นมีรูปร่างหน้าตาคล้ายกันอย่างกับแกะ ไม่ว่าจะเป็นดวงตากลมโตสีน้ำตาลเข้ม ใบหูที่เรียวเล็กคล้ายใบไม้ จมูกเล็กน่ารัก และร่างกายที่มีขนาดเท่ากันทุกประการ เสื้อผ้าหนังสัตว์ที่ทั้งสองสวมใส่ช่วยขับให้ทั้งสองดูน่ารักน่าเอ็นดู

 

            มีอะไรให้พวกข้ารับใช้เหรอขอรับ มอน-มอนและฟอน-ฟอนเอ่ยประสานเสียง บีเดลและโทนินถึงกับเหงื่อตกเมื่อเห็นภูตแห่งกาลเวลาทั้งสองตน สองขุนพลเงาขยับกายถอยหนีด้วยความหวาดกลัว แต่นักฆ่าที่ยังไม่รู้ถึงความน่ากลัวของเจ้าภูตตัวจิ๋วสองตนนี้ก็ยังคงสู้ต่ออย่างไม่ลดละ

 

            เก็บกวาดนักฆ่าทั้งหมดให้พวกข้าทีสิ สองแฝดเอ่ยสั่งการแทบจะพร้อมกับ ภูตแห่งกาลเวลาทั้งสองพยักหน้ารับก่อนจะเผยรอยยิ้ม

 

            งานหมูๆ ทั้งสองตนเอ่ยพร้อมกันก่อนจะเขียนอักขระเวทย์รูปร่างหน้าตาแปลกๆกลางอากาศ บีเดลอุ้มโทนินพาดบ่าพลางกระโดดถอยหนีอย่างหวาดกลัว

 

            นากัสลากัส ซากัสรีกัส ไซกัสยากาซัส ภูตทั้งสองตนตะโกนออกมาพร้อมกันเป็นภาษาภูตโบราณ อักขระเวทย์หน้าตาแปลกประหลาดลอยไปล้อมรอบเหล่านักฆ่าไว้ จากนั้นก็ค่อยๆขยับวงเล็กลง เหล่านักฆ่าส่งเสียงร้องโหยหวนอย่างทรมาน ฟอน-ฟอนและมอน-มอนหัวเราะคิกคักชอบใจ จากนั้นก็ยื่นมือขวาของตนไปข้างหน้าก่อนจะกำแน่น หน้าตาของเหล่านักฆ่าเริ่มซีดเผือด เกิดแสงสีเงินและแสงสีทองสว่างไสว พลันร่างของนักฆ่าทั้งหมดก็หายลับไปจากสายตา หลงเหลือไว้เพียงเศษเสื้อผ้าที่หล่นอยู่บนพื้น

 

            เจ๋ง ภูตแห่งกาลเวลาทั้งสองเอ่ยขึ้นพร้อมกันด้วยความดีใจ จากนั้นก็ปรบมือให้กันอย่างสนุกสนาน

 

            หนอยแน่ะ บีเดลแยกเขี้ยวกว้างอย่างโกรธแค้น แต่เธอก็ไม่สามารถทำอะไรได้ ตอนนี้นักฆ่านับร้อยคนที่พามาด้วยล้วนตายกันจนหมดแล้ว ในขณะเดียวกันพวกนักเรียนโรงเรียนไดมอนยังคงเหลืออยู่เพียบ แถมยังมีเจ้าสองแฝดจอมแสบคอยช่วยอีก พวกเขากำลังเสียเปรียบอย่างเห็นๆ

 

            แล้วเราจะได้เห็นดีกัน บีเดลแยกเขี้ยวขู่ทิ้งท้ายพลางดีดนิ้ว สายฟ้าพาดเปรี้ยงลงมาอย่างไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว เมื่อควันจางลง ร่างของขุนพลเงาทั้งสองก็หายไป

 

            แล้วพวกข้าจะรอนะ นีออนเอ่ยเสียงยียวนก่อนจะหันไปกอดคอกับนีโออย่างอารมณ์ดี พวกกาโอมองหน้าสองแฝดจอมป่วนอย่างไม่อยากจะเชื่อ ปรกติเห็นชอบทำตัวป่วนๆ ไม่นึกเลยว่าจะเก่งกาจกันขนาดนี้ นึกว่าตำแหน่งนักฆ่าโลกมืดจะได้มาเพราะโชคช่วยซะอีก

 

            พวกเจ้าทำอะไรนักฆ่าพวกนั้นน่ะ เปมินถามอย่างใคร่รู้ สองแฝดเลิกคิ้วสูงก่อนจะหันไปมองหน้าภูตจิ๋วทั้งสองตน

 

            ไม่ได้ทำอะไรนี่ ก็แค่ขอให้พวกมอน-มอนย้อนเวลาพาเจ้าพวกนั้นกลับไปอยู่ในช่วงเวลาที่พวกมันยังไม่เกิดก็เท่านั้น หรือพูดง่ายๆก็คือทำให้พวกนั้นหายไปอย่างไร้ร่องรอยอย่างไงล่ะ นีออนตอบหน้าตาเฉย

 

            ฟอน-ฟอนกับมอน-มอนเป็นภูตแห่งกาลเวลา ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่สองตัวนี้จะย้อนเวลาได้ นีโอเอ่ยเสริมโดยมีนีออนยืนพยักหน้าอยู่ด้านข้าง

 

            หลังจากที่เก็บมอน-มอนและฟอน-ฟอนเข้ากำไลแล้ว ร่างของอาจารย์จอมเวทย์ทั้งสามก็วิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาภายใน เมื่อเห็นสภาพของอดีตกระโจมที่พักแล้ว อาจารย์ทั้งสามก็นิ่งค้างไปเสียดื้อๆ อลันจึงต้องเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นให้ทั้งสามฟังอย่างละเอียดถี่ถ้วน เมื่อฟังเรื่องราวทั้งหมดจบ หลินก็หันไปมองทางสองแฝดทันที

 

            พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ ฝีมือของพวกเจ้าร้ายกาจมาก มีภูตแห่งกาลเวลาที่คนทั่วไปไม่มี แล้วยังไปรู้จักเจ้านักฆ่าพวกนั้นอีก หลินเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้ สองแฝดสะอึกไปเล็กน้อย

 

            สองคนนี้เป็นผู้ช่วยนักฆ่าโลกมืด มีฉายาว่าสองพี่น้องทวินส์ มิดไนท์เอ่ยตอบแทน ดวงตาสีทองกวาดมองไปทั่วกระโจมซึ่งตอนนี้เงียบสนิทเนื่องจากต่างคนต่างพากันช็อกที่เห็นแมวพูดได้

 

            หา สองคนนี้เป็นคนของโลกมืดงั้นเหรอขอรับ หลินถามกลับอย่างไม่เชื่อหู มิดไนท์ถอนหายใจยาว

 

            เรื่องนั้นเดี๋ยวค่อยคุยกันทีหลัง สิ่งที่ข้าต้องการรู้ตอนนี้คือเฟลมอยู่ไหน มิดไนท์ขมวดคิ้วถามเสียงห้วน สองแฝดกวาดดวงตามองหาเพื่อนหนุ่ม แต่ก็ไม่เห็นแม้แต่เงา

 

            เฟลมกับลินนะอยู่ข้างนอกไม่ใช่เหรอ กาโอถามอย่างงงๆ มิดไนท์ส่ายหน้าก่อนจะขมวดคิ้วมุ่นกว่าเก่า

 

            เฟลมไม่ได้อยู่ข้างนอก เมื่อกี้ก่อนเข้ามาพวกข้าจัดการกับเจ้าพวกนักฆ่าด้านนอกแล้วก็ไล่เจ้าสองแฟนธ่อมกับโกไปแล้ว แต่ก็ไม่เห็นมีวี่แววของเฟลมเลยซักนิด มิดไนท์เอ่ยเสียงเครียด

 

            ดาร์กเนสอยู่ที่สวนหลังเมืองขอรับท่านมิดไนท์ จินไนจับตัวท่านลินนะไป เดธก็อยู่ที่นั่น เสียงแหบแห้งของโกดังขึ้นก่อนที่เจ้าตัวจะปรากฏกายออกมาจากผลึกน้ำแข็งอันใหญ่ยักษ์ที่อยู่ดีๆก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า มิดไนท์ผงกหัวรับคำ

 

            จินกับจินไนงั้นเหรอ เฟลมคงรับมือไม่ไหวแน่เพราะมีลินนะอยู่ด้วย มิดไนท์พึมพำกับตัวเอง

 

            ข้าจะไปหาเฟลม หลิน เจ้าพาเจ้าพวกนี้กลับไปที่โรงเรียนซะ เดี๋ยวนี้เลย!” มิดไนท์ออกคำสั่งเสียงเฉียบขาด หลินพยักหน้ารับก่อนจะหันกลับไปสั่งการกับเหล่านักเรียนทั้งหลาย

 

            อลัน ไปจัดการเรื่องความเรียบร้อยด้านนอกซะ ส่งข่าวนี้ให้ฮิเอ็นรู้ด้วย เตรียมประกาศสงครามกับโลกมืดได้แล้ว อลันค้อมกายลงทำความเคารพอย่างนอบน้อมก่อนจะเรียกเอียนและไดอาน่าให้เดินตามตนออกไป

 

            ดวงตาสีทองของมิดไนท์ไหววูบอย่างโมโห อนามันและโลกมืดทำประเจิดประเจ้อเกินไปแล้ว เล่นฆ่าคนบริสุทธิ์เป็นกระบุง อภัยให้ไม่ได้แล้ว

 

            มิดไนท์ตวัดหางเรียวเล็กอย่างรวดเร็ว สายลมที่กระโชกแรงบ่งบอกถึงอารมณ์ที่คุกรุ่นของมิดไนท์ได้เป็นอย่างดี พลันร่างของมิดไนท์ก็หายลับไปพร้อมกับสายลมที่สงบลง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

..........

 

อ่านจบแล้วอย่าลืมเม้นท์นะขอรับ

เม้นท์เยอะ อัพเร็วนะขอรับ ><

 

~!!~[L!tTLe HunTeR]~!!~

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1883 baby (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 13:49
    มันส์มาก
    #1,883
    0
  2. #1836 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 มีนาคม 2555 / 00:05
    บอกได้คำเดียวว่า มันส์!!! >O<
    #1,836
    0
  3. #1788 Choco (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 29 กรกฎาคม 2554 / 12:43
    มันมาก

    สุดยอดอ่ะ OoO
    #1,788
    0
  4. #1753 chonpagon (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 28 เมษายน 2554 / 01:17
    หนุกมากเลยครับนิยายดีๆแบบนี้ทามมายถึงยอดขายน้อยก็ไม่รู้แต่ที่ผมรู้คือผมชอบ
    #1,753
    0
  5. #1683 ดอกอ๋อ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2553 / 20:19
    จร้า

    พูดถึงอยากจะจับมิกไนท์

    มาขยั้มเล่นจิง ๆ
    #1,683
    0
  6. #1634 tora (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 17 พฤษภาคม 2553 / 17:52
    หนุกๆๆ
    #1,634
    0
  7. #1607 เด็กแว่นตาดำๆ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 11 เมษายน 2553 / 14:19
     สนุกมากๆเลยค่ะ>///<(เขินทำไม?)
    #1,607
    0
  8. #1566 SHINee world (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 มกราคม 2553 / 19:37

    แต่เค้าเกียดจิยมากกว่าอีกก

    บังอาจมาทำร้ายลินนะของเฟลม

    ชิ ให้อภัยให้ไม่ได้แล้วว

    #1,566
    0
  9. #1534 BicoUe_Darkness (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2552 / 20:43
    ว้าว



    ประกาศสงครามแล้วว





    เกียจจินไนอ่ะ



    เกลียดโลกมือ



    เฟรมสู้ๆๆ
    #1,534
    0
  10. #1498 น้องเต้ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2552 / 09:55
    หนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #1,498
    0
  11. #1347 โนเนม (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2552 / 15:19
    นุกจังรายละเอียดปีกย่อยก็ละเอียดขึ้นการดำเนินเรื่องไม่ติดขัดภาษาที่ใช้ก็เข้าใจง่าย

    สู้ๆนะ
    #1,347
    0
  12. #1289 ฟิ้วววว (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2552 / 23:53
    เฮ้ย



    เม้นเยอะอัพเร็วจิงอ้ะ><อ๊ายยยยยยยยย~~



    เม้นๆๆๆๆๆๆ



    ^________________________^



    เป็นกำลังใจให้ค่ะ



    หนุกมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก



    5 5 5
    #1,289
    0
  13. #1277 ทายาทรัตติกาล (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2552 / 15:42
    มันส์มากเลยเฟ้ย

    อัพไวๆ

    ข้าน้อยเอาใจช่วย
    #1,277
    0
  14. #1067 Dark_JOKER (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 24 มีนาคม 2552 / 11:31
    พระเจ้าช่วย
    ลินนะโดนจับตัวไปแล้ว
    พลังหึงของเฟรมก็พุ่งด้วยอ่า

    แต่ที่อยากบอกคือ
    แฝดจอมป่วนเก่งโคตรเลย
    เมพมากๆเจ้าค่ะ
    ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,067
    0
  15. #1012 bew (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 มีนาคม 2552 / 20:21
    เกลียดลินนะ



    นิสายเสีย ยุ่ง จุ้นจ้าน ทามห้ายคนอื่นเดือดร้อนนนนนนนนน



    เกลียด คน แบบ นี้ ที่ สุ้ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด



    เกลียดลินนะ



    อาวมานนออกจากเรื่องนี้ทีสิค้าบคุนคนเขียน
    #1,012
    0
  16. #926 [v]4y (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 7 มกราคม 2552 / 21:56
    อัพเร็วๆน้า



    สนุกมากๆเล ยค่ะ



    ซื้อเล่มแรกไปแล้ว วว

    อยากอ่านเล่น2แล้วว ว



    สู้ๆค่ะ
    #926
    0
  17. #901 Lifehunter (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2551 / 12:05
    สู้ๆนะคะ
    #901
    0
  18. #623 ELFs (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 15 ตุลาคม 2551 / 15:23
    รีบอัพนะ
    #623
    0
  19. #609 กมลวรรณ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2551 / 03:03
    รีบแต่งเร็วๆนะ



    รออ่านอยู่



    สนุกมากมาย



    เป็นกำลังใจให้นะ
    #609
    0
  20. #527 safrira_c (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2551 / 19:18

    มันส์พะยะค่ะ

    อัพต่อเร็วเดอ...พี่เติล

    #527
    0
  21. #516 usajtoo (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2551 / 19:58
    สนุกมากคร้าบ

    อัพเร็วๆนะอยากอ่านต่อ
    #516
    0
  22. #508 เอวา (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2551 / 08:45
    อัพเร็วๆนะคะ เป็นกำลังใจให้

    แต่รวมเล่มออกมาเร็วๆก้อดีนะคะ

    อยากอ่านแล้วอ่า
    #508
    0
  23. #492 ^_^ (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 08:33
    รีบๆอัพเร็วนะคะ สนุกมากๆ
    #492
    0
  24. #383 watanuki_dex-jin (จากตอนที่ 42)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2551 / 14:10

    รีบๆอัพจะเป็นกำลังใจให้

    #383
    0