Flame นักรบเพลิงมายา (เปลวเพลิงมายา)

ตอนที่ 41 : มายาที่ 39 งานประลองประจำเทศกาล <=[100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,643
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    1 ต.ค. 51

 

มายาที่ 39

งานประลองประจำเทศกาล

 

            ทันทีที่เสียงของโฆษกหนุ่มเงียบลง คู่ต่อสู้สาวเจ้าของนามเอเทน่าก็ถีบเท้าพุ่งเข้าใส่เฟลมอย่างรวดเร็ว เฟลมก้าวเท้าถอยฉากหลบด้วยสีหน้าเรียบเฉย เอเทน่าส่งเสียงจิ๊จ๊ะในลำคอเหมือนไม่พอใจที่เด็กหนุ่มหลบการโจมตีของเธอได้ มือเรียวเล็กสะบัดขวับเรียกดาบเรียวคู่กายออกมากำไว้แน่น สาวเจ้ายกดาบขึ้นในท่าเตรียมพร้อม

 

            รับมือ!” สิ้นเสียงประกาศเตือน เอเทน่าก็พุ่งเข้าใส่เฟลมอีกครั้ง คมดาบเรียวตวัดฉวัดเฉวียนไปมาชวนให้คนดูรู้สึกหวาดเสียว เฟลมผิวปากหวือ นึกชมว่าฝีมือของเอเทน่าก็ไม่เลวเหมือนกัน แต่ยังไงเสียก็ไม่ถึงกับเก่งมากมาย

 

            มังกรเงิน เปลวเพลิงพลันลุกโชนขึ้นกันคมดาบของเอเทน่าเอาไว้ก่อนที่มันจะได้ลิ้มรสเลือดของเฟลม เอเทน่าชักดาบกลับพลางกระโดดถอยหลังหนีตามสัญชาตญาณ เปลวเพลิงเบื้องหน้าเฟลมม้วนตัวเข้าหากันก่อนจะมอดดับลง เผยให้เห็นดาบยาวเล่มเก่งของเฟลมที่ลอยอยู่เบื้องหน้า เฟลมเอื้อมมือไปชักดาบออกจากฝัก

 

            เข้ามาสิ เฟลมว่าเสียงคล้ายจะเย้ยหยัน เอเทน่าชักสีหน้าหงุดหงิด โดนเด็กดูถูก เป็นอะไรที่น่าโมโหชะมัด

 

            อย่ามาทำเสียงเหมือนจะดูถูกข้านะ หญิงสาวแยกเขี้ยวกว้าง เฟลมเลิกคิ้วสูง

 

            ข้าไม่ได้ทำเสียงเหมือนจะดูถูกเจ้าซักหน่อย ข้าดูถูกจริงๆเลยต่างหาก เฟลมพูดโดยเน้นประโยคหลังอย่างชัดเจน เส้นความอดทนของเอเทน่าขาดผึงลงทันที

 

            ไอ้เด็กปากเสีย!” เอเทน่าตะโกนลั่น ใบหน้าขาวนวลของเธอแดงก่ำเพราะความโกรธ

 

            ไป!” เอเทน่าสะบัดมือเร็วแรง ปรากฏกระสุนน้ำขนาดใหญ่เท่ากำปั้นพุ่งตรงเข้าใส่เฟลมนับร้อยลูก เฟลมก้าวถอยหลังออกมานิดก่อนจะวาดมือเป็นวงกลมด้านหน้าพร้อมกับร่ายเวทย์แผ่วเบา

 

            ปกปักษ์

 

            เปรี้ยง !!! ฟู่ !!!

 

            ห่ากระสุนน้ำนับร้อยลูกปะทะเข้ากับกำแพงเวทย์สีแดงเพลิงของเฟลมอย่างจัง เกิดเสียงดังสนั่นคล้ายเสียงฟ้าผ่า แต่แทนที่กำแพงเวทย์เพลิงของเฟลมจะมอดดับลงเพราะต้องน้ำ ห่ากระสุนน้ำของเอเทน่ากลับระเหยหายไปแทนเพราะความร้อนของเปลวเพลิงนั้นสูงจนน่ากลัว เอเทน่ากัดฟันกรอด

 

            เก่งนักใช่ไหม งั้นต้องเจออย่างงี้ พูดจบ เอเทน่าก็กระทืบเท้าลงบนพื้นเวทีขนาดยักษ์ เกิดเสาน้ำผุดขึ้นมาจากพื้นเวทีประลองกระแทกเฟลมและกำแพงเวทย์ของเฟลมให้ลอยสูงขึ้นไปด้านบน เฟลมถึงกับเหวอไปนิด

 

            งูอัคคี!” เฟลมร่ายเวทย์เร็วรัว ปรากฏงูอัคคีตัวยักษ์เลื้อยพันเสาน้ำของเอเทน่า เสาน้ำส่งเสียงฟู่ติดต่อกันก่อนจะระเหยหายไปจนหมดพร้อมกับร่างของงูอัคคีที่มอดดับ ไอน้ำสีขาวลอยวนทั่วบริเวณลานประลอง เฟลมกระโดดกลับลงมายืนที่พื้นอีกครั้ง

 

            เคร้ง !!!

 

            คมดาบโลหะปะทะกันส่งเสียงดังลั่นทั้งๆที่รอบๆบริเวณเวทีประลองมีแต่ไอน้ำสีขาวขุ่น เฟลมยกมังกรเงินขึ้นกันคมดาบของเอเทน่าที่พุ่งเข้ามา ถึงแม้จะมองไม่เห็นคู่ต่อสู้ แต่เอเทน่าก็ยังสามารถสู้ได้โดยไม่มีปัญหา แสดงว่าต้องได้รับการฝึกฝนมาเป็นอย่างดีแน่นอน เฟลมหลับตาลง หูทั้งสองข้างเงี่ยฟังเสียงของเอเทน่าอย่างระมัดระวัง เสียงฝีเท้าของเธอดังชัดเจนในโสตประสาท

 

            เสร็จข้าล่ะ เฟลมประกาศพร้อมสวนแทงดาบมังกรเงินออกไป คมดาบพุ่งทะลุเนื้อขาวนวลของเอเทน่าลงไปลึก เลือดสีแดงสดไหลทะลัก หญิงสาวกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดพลางยกมือขึ้นกุมคมดาบที่เสียบทะลุร่าง ไอน้ำสีขาวขุ่นที่ลอยปกคลุมลานประลองจางหายไปพร้อมกับสายลมที่พัดผ่าน เผยให้เห็นร่างของเอเทน่าที่มีมังกรเงินปักทะลุหัวไหล่ซ้าย โลหิตสีเข้มของหญิงสาวไหลอาบร่างเล็ก เฟลมดึงดาบมังกรเงินออกอย่างไม่ไยดี

 

            อั้ก!” หญิงสาวกระอักเลือดพลางเดินเซไปด้านหลัง เฟลมเอียงคอมองคู่ต่อสู้อย่างผู้มีชัย

 

            ยอมแพ้เถอะน่า เฟลมว่าเสียงยียวน เอเทน่ากัดฟันด้วยความโมโห

 

            จงออกมา อควาภูตแห่งสายน้ำ!” หญิงสาวตะโกนลั่นก่อนจะร่ายมนต์ที่ยาวยืดเร็วระรัว ไอน้ำรอบๆกายไหลวนรวมตัวกันอย่างรวดเร็ว ปรากฏเป็นร่างของภูตน้ำที่แสนสง่างามลอยอยู่เบื้องหน้าเฟลม

 

            ภูตแห่งสายน้ำนามอความีร่างกายคล้ายกับหญิงสาวทั่วไป จะแตกต่างกันก็ตรงที่ร่างกายท่อนล่างนั้นเป็นปลา ใบหูทั้งสองข้างเรียวยาวดั่งใบไม้ ดวงตาสีน้ำทะเลลึกมองนิ่งไปทางเด็กหนุ่ม ในมือเรียวเล็กปรากฏสามง่ามเล่มสวยที่เธอใช้เป็นอาวุธ อควายกสามง่ามขึ้นชี้หน้าเฟลม

 

            ไป!” เอเทน่าออกคำสั่ง อควาพุ่งตรงเข้าใส่เฟลมทันที สามง่ามเล่มสวยตวัดไปมาด้วยความเร็วที่ทำให้เฟลมเหงื่อตก

 

            เฟลมยกดาบมังกรเงินขึ้นกันการโจมตีของอควา แต่แรงคนมีหรือจะสู้แรงภูตได้ เฟลมถึงกับเซถลาไปด้านหลังเมื่ออควากดน้ำหนักลงมา แรงกดทำให้แขนของเฟลมสั่นน้อยๆ เอเทน่าที่ยืนอยู่ห่างออกไปยังคงขยับปากร่ายเวทย์ไม่หยุด

 

            ฟาดฟัน แดดิ้น สูญสิ้น ศัตรูข้า เมื่อเอเทน่าร่ายเวทย์จบ ความเร็วและพละกำลังของอควาก็เพิ่มขึ้นเกือบเท่าตัว อควาสะบัดสามง่ามเต็มแรง เป็นผลให้ร่างของเฟลมกระเด็นไปนอนกองอยู่บนพื้นเวทีอย่างง่ายดาย เฟลมดีดตัวลุกขึ้นพร้อมกับตีลังกาถอยหลังหลบสามง่ามของอควาที่พุ่งเข้ามา ภูตแห่งสายน้ำยังคงไล่ตามโจมตีเฟลมอย่างไม่ลดละ

 

            สายน้ำ ไหลวน มนตรา แห่งวารี!” เอเทน่าร่ายเวทย์เสียงก้อง ร่างของอควากลับกลายเป็นคลื่นน้ำขนาดยักษ์โหมกระแทกเข้าใส่เฟลม เฟลมประกบมือเข้าหากันที่หน้าอกพร้อมกับหลับตาร่ายเวทย์ในหัว เปลวเพลิงพลันลุกโหมขึ้นรอบๆกาย อควาส่งเสียงกรีดร้องอย่างเจ็บปวดก่อนจะคืนร่างกลับมาอยู่ในร่างของภูตตามเดิม เฟลมสำลักน้ำเสียยกใหญ่

 

            ขอทวยเทพจงสถิต ณ หัตถ์ซ้าย เฟลมร่ายเวทย์พลางยื่นมือซ้ายออกไปด้านข้างลำตัว อควาพุ่งเข้าโจมตีเฟลมอีกครั้งตามคำสั่งของเอเทน่า

 

            ขอภูตพรายจงสถิต ณ หัตถ์ขวา เฟลมกระโดดถอยฉากหลบสามง่ามด้วยสีหน้านิ่งเฉย หยดน้ำเกาะพราวตามใบหน้า อควาเสือกสามง่ามเข้าใส่เฟลม

 

            ขอพระเพลิงจงอยู่ใต้คำบัญชา เฟลมกระโดดหลบพลางประสานมือทั้งสองข้างไว้ที่หน้าอก เอเทน่าร่ายเวทย์ซ้ำ ความเร็วของอควาเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว

 

            ขอจงฟังคำสั่งข้าผู้เป็นนาย เปลวเพลิงมายา!” สิ้นเสียงตะโกนของเฟลม เปลวเพลิงก็ลุกโหมพุ่งเข้ากลืนกินร่างของภูตแห่งสายน้ำ อควาส่งเสียงกรีดร้องดังลั่นจนคนดูต้องยกมือขึ้นปิดหู

 

            ปกปักษ์ พิทักษ์ รักษา โต้คืน!” เอเทน่าร่ายเวทย์ เปลวเพลิงของเฟลมถูกกระแทกกลับออกมาพร้อมกับพุ่งเข้าใส่เฟลมแทน เฟลมยกมือทั้งสองข้างขึ้นเบื้องหน้า เปลวเพลิงพลันหยุดนิ่งและมอดดับลงอย่างรวดเร็ว ร่างของอควาเต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย

 

            คมดาบ อัคคี ไพรี ดับสูญ เฟลมว่าเสียงเบา เปลวเพลิงลุกโชนม้วนรวมตัวกันกลายเป็นดาบนับสิบๆเล่มลอยนิ่งกลางอากาศ อควายกอาวุธประจำกายขึ้นในท่าเตรียมพร้อม

 

            ไป!” ดาบเพลิงทั้งหมดพุ่งเข้าใส่อควาและเอเทน่าอย่างรวดเร็ว อควาสร้างม่านน้ำขึ้นด้านหน้า แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ดาบเพลิงของเฟลมพุ่งทะลุม่านน้ำตรงเข้าปักลงกลางอกอควา ภูตน้ำสลายหายไปทันที

 

            เจ้าแพ้แล้ว เฟลมประกาศชัยชนะพร้อมๆกับดาบเพลิงที่พุ่งเข้าปักต้นขาของเอเทน่าจนทะลุ หญิงสาวกรีดร้องพลางทรุดกายลง เลือดสีแดงเข้มไทลทะลักราวเทน้ำ เอเทน่าทำท่าจะลุกขึ้น เฟลมวิ่งตรงเข้าไปหาหญิงสาวพร้อมกับวางดาบมังกรเงินพาดบ่าเอเทน่า เป็นสัญญาณว่าถ้าเธอขยับเมื่อไหร่หัวเธอหลุดเมื่อนั้น

 

            ความเงียบโรยตัวอย่างเชื่องช้า เอเทน่ารู้สึกว่าหัวใจของตนเองเต้นเร็วรัวจนน่ากลัว เฟลมหันไปหาโฆษกหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆเวที

 

            อย่างนี้ถือว่าข้าชนะหรือยัง เฟลมถามเสียงเรียบ โฆษกหนุ่มนิ่งอึ้งไปนิด

 

            เอ้อ.. เอ่อ.. เฟลม การ์ไดแอนชนะขอรับ เมื่อเสียงของโฆษกหนุ่มเงียบลง เสียงเฮและเสียงปรบมือก็ดังลั่นขึ้นมาแทน เฟลมดีดนิ้ว ดาบเพลิงที่ปักอยู่ที่ต้นขาเอเทน่ามอดดับลง เฟลมค้อมกายให้เหล่าผู้ชมตามมารยาทก่อนจะเดินลงมาจากเวที เพื่อนๆที่ยืนรออยู่ด้านล่างกรูเข้าไปหาเฟลมอย่างรวดเร็ว

 

            สู้ได้สุดยอดมากเลยไอ้เพื่อนยาก ทัสชมเสียงตื่นเต้น และตามมาด้วยเสียงชมของเพื่อนๆอีกหลายสิบเสียง เฟลมพยักหน้ารับคำชมอย่างขอไปที มือขวาของเด็กหนุ่มกุมชายโครงซ้ายไว้หลวมๆ

 

            เป็นอะไรรึเปล่าเฟลม เสียงของลินนะเจือเค้าความเป็นห่วง เฟลมส่ายหน้าน้อยๆ

            ไม่เป็นไรมากหรอก ก็แค่ซี่โครงหักนิดหน่อยน่ะ สงสัยจะหักตอนที่โดนภูตนั่นเหวี่ยงเอา เฟลมว่าเสียงกลั้วหัวเราะเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ ลินนะทำตาโต

 

            ไม่เป็นไรได้ไง ซี่โครงหักเชียวนะ มาเดี๋ยวข้าจะรักษาให้ ว่าแล้วลินนะก็ดึงเฟลมเข้าไปในกระโจมที่พักของโรงเรียนไดมอนอย่างรวดเร็วโดยมีเพื่อนๆเดินตามเข้าไปเป็นขบวน สองแฝดทำท่าจะเดินตามเข้าไป แต่กลับถูกมือเล็กๆของใครบางคนฉุดเอาไว้เสียก่อน นีออนหันกลับไปมอง

 

            จิน นีออนอุทานเสียงเบา นีโอหันกลับมาตามเสียงของน้องสาว แล้วดวงตาสีนิลก็เบิกกว้างอย่างงุนงง

 

            เจ้ามาทำอะไรที่นี่น่ะ นีโอถามด้วยที่เสียงเบาคล้ายเสียงกระซิบ จินขยับยิ้มให้ทั้งคู่

 

            ท่านพ่อส่งพวกข้ามาช่วยพวกเจ้าน่ะ จินเอ่ยตอบเสียงร่าเริง สองแฝดขมวดคิ้วไม่เข้าใจ

 

            พวกข้า? หมายความว่าเจ้าไม่ได้มาคนเดียวเหรอ นีออนถามกลับ จินพยักหน้า

 

            ใช่ ท่านพ่อส่งข้า มาซาร์ เดซัน แล้วก็สี่ขุนพลเงามาช่วยพวกเจ้าน่ะ สิ่งที่จินพูดทำเอาสองแฝดถึงกับสะอึก เล่นส่งคนมาเยอะขนาดนี้ แล้วพวกเขาจะทำตามแผนการที่วางไว้ได้ไหมล่ะนี่

 

            ข้าฝากพวกเจ้าบอกเฟลมด้วยนะ ข้าไปก่อนล่ะ จะไปสำรวจเส้นทางซักหน่อย จินโบกมือให้สองพี่น้องก่อนจะเดินหายลับไปกับฝูงคนที่ยืนมุงกันหนาแน่น นีโอและนีออนหันกลับมามองหน้ากันอย่างคิดไม่ตก อนามันเล่นส่งนักฆ่าชั้นหนึ่งของโลกมืดมาตั้งเจ็ดคน งานนี้มีหวังได้สู้กันบ้านเมืองพินาศแน่!!!

 

……….

 

            เมื่อเดินเข้ามาภายในกระโจมที่พักของโรงเรียนไดมอน ภาพที่สองแฝดเห็นก็ทำให้คิ้วของทั้งคู่ขมวดเข้าหากันเป็นปมสวย ภายในกระโจมเต็มไปด้วยความวุ่นวายที่ดูคล้ายๆสงครามขนาดย่อม นักเรียนโรงเรียนไดมอนเดินกันให้ควั่กไปหมด เสียงตะโกนโหวกเหวกทำให้สองแฝดอยากจะยกมือขึ้นปิดหู

 

            เฮ้ย! กล่องปฐมพยาบาลที่ให้ไปเอามาน่ะ ได้ยังวะ รุ่นพี่หน้าโหดตะโกนถามดังลั่น เฟลมที่นั่งอยู่ด้านหน้ารุ่นพี่ยกมือขึ้นปิดหูด้วยความเซ็ง กระโจมก็ใช่ว่าจะกว้างขวางมากมาย จะตะโกนไปทำไมก็ไม่รู้

 

            ได้แล้วขอรับรุ่นพี่ ได้แล้ว เด็กนักเรียนปีหนึ่งผู้ถูกเร่งตะโกนตอบกลับพร้อมกับตั้งหน้าตั้งตาวิ่ง ชวนให้สองแฝดรู้สึกกลัวว่ามันจะหกล้มตีลังกาสามตลบก่อนจะได้ส่งกล่องปฐมพยาบาลให้กับรุ่นพี่หน้าโหด แล้วลางสังหรณ์ของทั้งสองก็ตรงเผง

 

            แว้ก!!!”

 

            เฮ้ย!!!”

 

            โครม!!!

 

            แย้ก!!! เฟลมหลุดร้องเสียงหลง ร่างหนาหล่นลงไปกลิ้งโคโล่อยู่กับพื้นโดยที่มีรุ่นพี่หน้าโหดและเจ้าหนุ่มจอมซุ่มซ่ามนอนทับ หน้าตาของเฟลมดูเหยเกน่าสงสาร ลินนะหัวเราะเจื่อนๆก่อนจะเดินเข้าไปช่วยดึงเฟลมขึ้น

 

            โทษทีๆ ข้าไม่ได้ตั้งใจ เจ้าหนุ่มจอมซุ่มซ่ามเอ่ยขอโทษพลางหัวเราะแหะๆหลังจากที่ลุกขึ้นมาได้แล้ว รุ่นพี่หน้าโหดแยกเขี้ยวกว้าง ดวงตาสีน้ำตาลเข้มจ้องไปทางเจ้าหนุ่มจอมซุ่มซ่ามอย่างเอาเรื่อง

 

            เจ้าสมองนิ่มเอ๊ย รุ่นพี่หน้าโหดเป็นผู้เปิดศึกท่ามกลางสายตาของนักเรียนโรงเรียนไดมอนนับสิบและเฟลมที่กำลังนั่งครางอย่างเจ็บปวด เจ้าพวกนี้มันไม่คิดจะมาดูแลเขาเลยใช่ไหมเนี่ย

 

            ข้าไม่ได้สมองนิ่มนะ รุ่นพี่นั่นแหละที่สมองนิ่ม เจ้าหนุ่มปีหนึ่งเถียงกลับทันควัน

 

            ว่าไงนะ ข้าสมองนิ่มตรงไหนไม่ทราบ

 

            ก็ท่านอยากตะโกนเร่งข้าทำไมล่ะ ถ้าท่านไม่ตะโกนเร่งข้า ข้าก็ไม่สะดุดขาตัวเองหกล้มหรอก เพราะท่านข้าถึงได้หกล้ม เพราะงั้นท่านนั่นแหละที่สมองนิ่ม

 

            เจ้าต่างหากที่สมองนิ่ม ข้าใช้ให้เจ้าไปเอากล่องปฐมพยาบาลแต่เล่นหายไปซะเป็นชาติ ถ้าข้าไม่ตะโกนเร่งแล้วเมื่อไหร่ข้าจะได้กล่องปฐมพยาบาลล่ะ

 

            ก็คนในกระโจมมันเยอะนี่นา แล้วข้าก็ไม่รู้ว่ากล่องปฐมพยาบาลอยู่ที่ไหนด้วย

 

            เฮอะ แค่นี้ก็ไม่รู้ เจ้าเด็กสมองนิ่มเอ๊ย

 

            ว่าไงนะ ท่านนั่นแหละที่สมองนิ่มที่ส่งคนที่ไม่รู้ว่ากล่องปฐมพยาบาลอยู่ตรงไหนไปเอาน่ะ

 

            ข้าไม่ได้สมองนิ่มนะเฟ้ยเจ้าเด็กสมองกลวง

 

            ข้าไม่ได้สมองกลวงนะเจ้ารุ่นพี่งี่เง่า

 

            โว้ย!!! หยุดเดี๋ยวนี้เลย!!! มันก็สมองนิ่ม งี่เง่า ปัญญาอ่อนด้วยกันทั่งคู่นั่นแหละ!!! เถียงกันอยู่ได้ ไสหัวออกไปให้หมดเลยไป!!!” เฟลมตะโกนไล่อย่างเหลืออด ทั้งสองหันกลับมาถลึงตาใส่เฟลม

 

            คนเค้าจะทะเลาะกันอย่างมาสอดได้ไหม! อยากมีปัญหารึไง!” ทั้งสองตวาดใส่เฟลม สองแฝดถึงกับหลุดหัวเราะพรืด อะไรมันจะงี่เง่าได้ขนาดนี้ เล่นไปท้าเฟลม ถ้าเฟลมมันบ้าจี้รับคำท้าขึ้นมาล่ะก็หนาวแน่

 

            เออ! ข้าอยากมีปัญหา! มีอะไรมะ!” เฟลมตอบกลับเสียงแข็งกร้าวพร้อมกับสะบัดมือเรียกลูกบอลไฟลูกยักษ์ขึ้นมาเหนือฝ่ามือ รุ่นพี่หน้าโหดกับเจ้าหนุ่มจอมซุ่มซ่ามและเหล่าไดมอนมุงทั้งหลายกลืนน้ำลายลงคอดังเอื๊อก

 

            ง่า เจ้าคงไม่คิดจะปาไอ้ลูกบอลเพลิงนั่นใส่พวกข้าใช่ไหม รุ่นพี่หน้าโหดถามเสียงอ่อย เฟลมขยับยิ้มเหี้ยม

 

            คิดสิ ถ้าอีกห้าวิข้ายังเห็นพวกเจ้าอยู่ในกระโจมล่ะก็ พวกเจ้าได้กลายเป็นไก่ปิ้งกันทั้งหมดแน่ 5... 4... ทันทีที่เฟลมเริ่มนับถอยหลัง บรรดานักเรียนโรงเรียนไดมอนที่อยู่ในกระโจมทั้งหมดก็พากันวิ่งหนีออกไปจากกระโจมอย่างไม่คิดชีวิต สองแฝดปล่อยก๊ากเสียงดัง

 

            ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้านี่โหดชะมัดเลยนะเฟลม นีออนยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่หางตาออก นีโอที่ยืนอยู่ข้างๆน้องสาวก็ขำจนตัวงอ เฟลมแยกเขี้ยวขู่แฮ่พลางสะบัดมือดับลูกบอลเพลิงลูกยักษ์

 

            ไม่ต้องมาหัวเราะเลยเจ้าสองแฝดงี่เง่า ที่เข้ามาเนี่ยมีอะไรหรือเปล่า เด็กหนุ่มพ่นลมหายใจกระฟัดกระเฟียด เขารู้ดีว่าที่สองแฝดเข้ามาอยู่ในกระโจมนั้นจะต้องมีเรื่องอะไรแน่ๆ เพราะถ้าไม่อย่างนั้นแล้วนักข่าวอย่างเจ้าสองตัวนี่ก็คงไปเดินเพ่นพ่านอยู่ในงานเทศกาลแล้ว

 

            มีสิ ถ้าไม่มีแล้วพวกข้าจะเข้ามาหาเจ้าทำไม สองแฝดเดินไปนั่งลงที่เก้าอี้ เฟลมถอดเสื้อให้ลินนะดูบาดแผลที่ได้รับ ลินนะวางมือบางเหนือบาดแผลก่อนจะเริ่มร่ายมนต์เสียงค่อย วงแหวนเวทย์สีฟ้าอ่อนปรากฏลอยวนรอบกายเฟลม บาดแผลค่อยๆจางหายไปทีละนิด

 

            เมื่อกี้จินมาหาพวกข้า นีโอเกริ่นนำ

 

            จินบอกว่ามาสเตอร์มีการเปลี่ยนแผนเล็กน้อย นีออนต่อ

 

            เปลี่ยนแผนเหรอ ยังไง เด็กหนุ่มเอ่ยเร่ง

 

            มาสเตอร์ส่งแฟนธ่อมที่เหลืออีกสามคนแล้วก็สี่ขุนพลเงามาช่วยพวกเราน่ะสิ สองแฝดว่าพร้อมกัน สีหน้าของเฟลมเปลี่ยนเป็นเครียดทันที

 

            ถ้างั้นเราคงต้องเปลี่ยนแผนด้วย เราต้องรีบพานักเรียนและองค์รัชทายาททั้งหมดกลับโรงเรียนไดมอนโดยเร็วที่สุด เฟลมว่าเสียงเครียด ลินนะปลดวงแหวนเวทย์พลางลดมือลง

 

            แล้วเรื่องการแข่งของกาโอ พี่โอริแล้วก็พี่จานาล่ะ พวกเขายังไม่ได้แข่งเลยนะ ลินนะท้วง

 

            ต้องขอสละสิทธิ์ เฟลมสรุป

 

            นีโอ นีออน พวกเจ้าสองคนช่วยเอาข่าวเรื่องการเปลี่ยนแผนไปบอกมิดไนท์กับท่านอลันที บอกให้ทั้งสองช่วยกันเกณฑ์นักเรียนทั้งหมดกลับไดมอนด่วน เฟลมออกคำสั่ง ทั้งสองพยักหน้ารับคำ สายลมพัดกรรโชกแรง แล้วร่างของทั้งคู่ก็จางหายไปกับสายลม

 

            ลินนะ เจ้ารอข้าอยู่ในนี้นะ เดี๋ยวข้าจะออกไปบอกพวกกาโอก่อน ลินนะพยักหน้ารับคำของเด็กหนุ่มเบาๆ เฟลมคว้าเสื้อขึ้นมาใส่แล้วพุ่งหายออกไปจากกระโจมอย่างรวดเร็ว

 

..........

 

            หา! จะให้พวกข้าสละสิทธิ์การแข่งขันเนี่ยนะ!” กาโอถามเสียงสูงด้วยท่าทีไม่พอใจ จานา โอริและวินเองมีทีท่าไม่พอใจ ในขณะที่ทัสและเปมินปั้นหน้างง พวกกาโอรอที่จะลงแข่งขันกันมาตั้งแต่เช้า แล้วทำไมอยู่ดีๆเฟลมถึงได้มาบอกให้พวกกาโอสละสิทธิ์ซะเฉยๆล่ะ

 

            บอกเหตุผลที่จะให้พวกข้าสละสิทธิ์มาซิเจ้าเด็กปีหนึ่ง ถ้าเหตุผลไม่ดีละก็เจ้าโดนยำแน่ ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาสีชาขู่ฟ่อ มือทั้งสองข้างหักกระดูกดังกร๊อบแกร๊บเป็นสัญญาณว่าเจ้าตัวพร้อมที่จะลงมืออัดคนเต็มที่ เฟลมถอนหายใจเฮือก

 

            ที่ข้าจะให้สละสิทธิ์ก็เพราะตอนนี้มีนักฆ่าจากโลกไม่ต่ำกว่าร้อยคนแผงตัวอยู่ในงานเทศกาลน่ะสิ ถ้าไม่รีบกลับไดมอนล่ะก็องค์รัชทายาททั้งห้าจะต้องโดนลอบสังหารแน่ เพราะเป้าหมายของนักฆ่าในคราวนี้ก็คือองค์รัชทายาททั้งห้า คำอธิบายของเฟลมทำให้ทั้งหกนิ่งอึ้งไปนิด

 

            หมายความว่าไง เจ้ารู้ได้ไงว่าในงานเทศกาลมีนักฆ่าแฝงตัวอยู่ แล้วเจ้ารู้ได้ไงว่าเจ้าพวกนั้นมาเพื่อฆ่าพวกข้าโดยเฉพาะ จานาที่ตั้งสติได้ก่อนถามกลับ

 

            เอาเป็นว่าข้ารู้ก็แล้วกัน พวกท่านรีบกลับเข้าไปอยู่ในกระโจมซะ อีกเดี๋ยวมิดไนท์กับท่านอลันก็คงจะกลับมา ข้าขอตัวไปรวบรวมนักเรียนที่เหลือก่อนก็แล้วกัน กล่าวจบเฟลมก็ผละออกไปจากกลุ่มของกาโอทันที ทำให้วินที่ทำท่าจะทักท้วงได้แต่ยืนอ้าปากพะงาบๆ

 

            อะไรของมันวะ

 

            เอาเป็นว่าเราทำตามที่เฟลมมันบอกก็แล้วกันนะขอรับ รีบเข้าไปในกระโจมกันเถอะขอรับ กาโอว่าโดยมีเสียงของทัสและเปมินดังสนับสนุน จานา โอริและวินมีท่าทีไม่ค่อยพอใจนักแต่ก็ยอมเดินเข้าไปในกระโจมแต่โดยดี

 

            เมื่อเห็นว่าทั้งหกเข้าไปอยู่ในกระโจมแล้ว เฟลมที่ยืนดูอยู่ห่างๆก็ละสายตาออกมาจากกระโจม ดวงตาสีแดงเพลิงกวาดมองรอบๆบริเวณหน้าลานประลองประจำเทศกาล นักเรียนโรงเรียนไดมอนยืนกันกระจัดกระจายเต็มไปหมด เฟลมถอนหายใจเล็กน้อยก่อนจะเริ่มเดินไปบอกให้นักเรียนโรงเรียนไดมอนทั้งหมดไปรวมตัวกันที่หน้ากระโจมของโรงเรียนไดมอน

 

            ไกลออกไปจากบริเวณลานกว้างไม่มากนัก ปรากฏร่างของเด็กหนุ่มสาวสามคนที่แฝงตัวอยู่บนต้นไม้สูง ดวงตาสีเงินคู่สวยของเด็กสาวจับจ้องไปทางเด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีแดงเพลิงนิ่ง เด็กสาวรู้สึกใจหายวาบ

 

            ดวงตาสีฟางข้าวและดวงตาสีฟ้าอ่อนมองตรงไปทางเพื่อนหนุ่มของตนอย่างเจ็บใจ บทสนทนาของเฟลมเมื่อครู่ทำให้แฟนธ่อมทั้งสามคนรู้ว่า เฟลมกำลังจะหันหลังให้กับโลกมืด

 

            ในอกของทั้งสามเต็มไปด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย ทำไมกันนะ เฟลมเคยบอกไม่ใช่เหรอว่าจะทำทุกอย่างเพื่ออนามัน และสามารถตายแทนอนามันได้เพราะอนามันคือผู้มีพระคุณของเฟลม  แต่ตอนนี้เฟลมกำลังจะหันหลังให้กับโลกมืด กำลังจะหันหลังให้อนามันเป็นครั้งที่สอง

 

มาซาร์ เดซัน พวกเจ้าได้ยินที่เฟลมคุยกับเจ้าพวกนั้นเมื่อกี้รึเปล่า จินหันกลับมาถามมาซาร์และเดซันที่นั่งอยู่ข้างกายตน ทั้งสองพยักหน้าให้เด็กสาวอย่างเงียบกริบ

 

เฟลมกำลังจะทรยศพวกเรางั้นเหรอ เฟลมกำลังจะทรยศท่านพ่องั้นเหรอ เด็กสาวเอ่ยถามออกมาอีกครั้งด้วยเสียงที่พยายามปรับให้เป็นปรกติ แต่น้ำเสียงนั้นก็ยังสั่นเครืออยู่ดี มาซาร์และเดซันรู้ดีว่าจินกำลังรู้สึกอย่างไร พวกเขาก็กำลังรู้สึกเช่นกัน พวกเขากำลังรู้สึกช็อกที่เฟลมกำลังจะทรยศพวกเขาเป็นครั้งที่ 2!

 

            ถ้าเฟลมทรยศพวกเรา พวกเราก็ต้องกำจัดเฟลมทิ้ง ไม่อย่างนั้นมาสเตอร์จะลำบากมาซาร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่สู้ดีนัก น้ำตาของเด็กสาวมันพาลจะไหลลงมาเสียให้ได้

 

            อย่าร้องไห้เด็ดขาดเลยนะมาซาร์ พวกเราเป็นนักฆ่า นักฆ่าจะต้องทิ้งความรู้สึกทั้งหมดที่มีไปซะเมื่ออยู่ในภารกิจ เดซันเอ่ยปลอบมาซาร์ทั้งๆที่เจ้าตัวก็กำลังพยายามสกัดกั้นอารมณ์อย่างเต็มที่อยู่เหมือนกัน เป็นเพื่อนกันมาหลายปีดีดัก ร่วมสู้ร่วมทำภารกิจด้วยกันมาก็หลายหน แต่คราวนี้กลับต้องมาสู้กันเอง ไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาปรารถนาเลยซักนิด

 

            แต่ข้าไม่อยากทำเลย ข้าไม่อยากฆ่าเฟลม จินเอ่ยเสียงเศร้า มาซาร์และเดซันตีสีหน้าอ่านยาก พวกเขารู้ดีว่าจินคิดกับเฟลมเช่นไร ถึงแม้ว่าเฟลมจะไม่เคยคิดอย่างนั้นกับจินก็ตาม การฆ่าคนที่เรารัก ไม่ใช่เรื่องที่น่าพิสมัยเลยซักนิด

 

            พวกเราแกล้งทำเป็นไม่เห็นเหตุการณ์เมื่อกี้ได้ไหมเดซัน จินเอ่ยเสียงเลื่อนลอย มาซาร์มองหน้าเดซันอย่างใคร่รู้เต็มที่ เดซันขยับปากจะตอบกลับ แต่คำพูดก็ถูกกลืนลงคอไปเสียก่อนเมื่อมีคนพูดแทรกขึ้นมา

 

            พวกท่านไม่เห็นเหตุการณ์เมื่อกี้งั้นเหรอ แต่ข้าเห็นชัดเต็มสองตาเลยนะ หูทั้งสองข้างก็ได้ยินชัดแจ๋ว เจ้าดาร์กเนสกำลังทรยศต่อโลกมืด ปล่อยไว้ไม่ได้หรอกนะท่านเดธ ท่านโฮพเลซ ท่านเพนฟูล เสียงที่แสนจะน่ารังเกียจของจินไนดังลอยมาตามสายลม เปลวเพลิงสีแดงเข้มลุกไหม้ข้างกายมาซาร์ ร่างของเจ้าของเสียงปรากฏกายขึ้น กิ่งไม้หนาไหววูบตามน้ำหนักของชายหนุ่ม

 

            พวกท่านทั้งสามเป็นถึงแฟนธ่อมของโลกมืด เปรียบเสมือนตัวแทนของมาสเตอร์ แต่แล้วทำไมถึงทำเป็นมองไม่เห็นคนทรยศเสียล่ะ เสียงของโทนินดังลอยตามมา อากาศว่างด้านข้างเดซันเกิดสายน้ำใสไหลเอื่อย แล้วร่างของโทนินก็ปรากฏสู่สายตา เดซันส่งเสียงจิ๊จ๊ะอย่างไม่พอใจ

 

            พวกข้ารู้ดีน่าว่าพวกข้าควรจะทำอะไร ไม่จำเป็นต้องให้ขุนพลเงาอย่างพวกเจ้ามาเตือนหรอกน่า เดซันเอ่ยเสียงหงุดหงิดโดยเน้นคำว่าขุนพลเงาอย่างชัดเจน จินไนกัดฟันอย่างมีน้ำโห แต่เดซันก็ไม่สนใจในท่าทีของจินไนเลยซักนิด เด็กหนุ่มพ่นลมหายใจแรงก่อนจะเอ่ยปาก

 

            ขุนพลเงาก็เป็นแค่นักฆ่าที่ดีกว่านักฆ่าทั่วไปอยู่นิดหน่อย อย่ามาสะเออะเทียบชั้นกับแฟนธ่อมอย่างพวกข้า ฝีมือมันต่างกันเยอะ น้ำเสียงของเดซันออกเชิงดูถูกเหยียดหยาบ จินไนกู่ร้องอย่างบ้าคลั่งแล้วพุ่งเข้าใส่เดซัน แต่ก็โดนมาซาร์ให้หอกสีฟ้าเล่มสวยวางพาดบ่าไว้เสียก่อน คมของหอกเล่มสวยกรีดเข้าไปในเนื้อเรียกเลือดสีแดงเข้มให้ไหลซิบ

 

            อย่าดีกว่านะจินไน พวกข้ายังไม่อยากตัดกำลังกันเอง มาซาร์เอ่ยเสียงเรียบพลางยิ้มหวาน หากแต่ความหมายของรอยยิ้มนั้นไม่ใช่แค่ที่เห็น ใครๆก็รู้ว่าหากมาซาร์ยิ้มหวานแบบนี้ ความหายนะก็จะมาเยือนในไม่ช้า

 

            เทเพีสายน้ำของข้าน่ะคมกริบขนาดที่ว่าตัดคอสิงโตปีศาจขาดภายในตวัดเดียวเชียวนา รีบถอยออกไปจะดีกว่า มาซาร์อวดสรรพคุณหอกตัวเองเสียเสร็จสรรพ จินไนพ่นคำสบถยาวยืด แต่ก็ยอมถอยออกไปแต่โดยดี มาซาร์สะบัดมือวูบ หอกเทพีสายน้ำเล่มงามหายลับไป

 

            จิน ข้ารู้นะว่าเจ้ารู้สึกยังไง แต่เราจะปล่อยเฟลมไปไม่ได้ เฟลมทรยศพวกเรา และหน้าที่ของแฟนธ่อมอย่างพวกเราก็คือ... เดซันเว้นช่วงไปนิด จินถอนหายใจยาวด้วยความหนักใจ

 

            พวกเราต้องกำจัดเฟลม เด็กสาวต่อคำอย่างรู้งาน เฟลมกำลังทรยศโลกมืด และหน้าที่ของพวกเดซันก็คือต้องเก็บเฟลม

 

            จินไน โทนิน พวกเจ้าสองคนไปรวบรวมนักฆ่าทั้งหมดมาที่นี่ทีจินออกคำสั่ง เจ้าของนามทั้งสองสบถอะไรบางอย่างสองสามคำอย่างไม่พอใจ เปลวเพลิงสีแดงเข้มลุกโชนแล้วมอดดับลงพร้อมๆกับร่างของสองขุนพลเงาที่หายลับไป

 

            จินผ่อนลมหายใจยาวยืด เธอไม่อยากฆ่าเฟลมเลย แต่เธอเป็นนักฆ่าของโลกมืด เธอจะปล่อยคนทรยศไปไม่ได้    

 

            จิน ตอนนี้เจ้าเฟลมมันอยู่คนเดียวแล้ว ไม่ลองเข้าไปคุยกับมันหน่อยเหรอ เผื่อมันอาจจะเปลี่ยนใจ เดซันเอ่ยแนะพลางชี้นิ้วไปทางเฟลมที่ยืนหอบอยู่ด้านหน้าเวทีประลอง จินทำหน้าเหมือนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ จริงสินะ ถ้าเธอทำให้เฟลมกลับใจหันมาร่วมมือกับโลกมืดได้เหมือนเดิม โทษของเฟลมก็จะลดลง อาจจะโดนลงโทษแรงบ้าง แต่ก็คงไม่โดนฆ่าแน่นอน

 

            จริงสินะ งั้นข้าจะลองไปคุยกับเฟลมดูนะ จินเอ่ยพร้อมกับทำท่าจะกระโดดลงไป แต่เธอก็โดนเดซันดึงคอเสื้อเอาไว้เสียก่อน จินส่งเสียงคำรามต่ำๆในลำคออย่างไม่พอใจ นี่เดซันมีนิสัยชอบดึงคอเสื้อชาวบ้านตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย

 

            เดี๋ยว

 

            อะไรอีกเล่า!” จินตวาดกลับแทบจะในทันทีที่เดซันเอ่ยห้าม เด็กหนุ่มตีสีหน้าประหลาด

 

            ข้าแค่จะบอกว่าอย่าเพิ่งไป เจ้าหญิงเมืองเอราเดสเดินมาโน่นแล้ว เดซันเอ่ยพลางชี้ให้จินดู เด็กสาวตีสีหน้าหงุดหงิด แต่ก็เลือกที่จะนั่งดูทั้งคู่คุยกันเงียบๆ

 

……….

 

เฟลม เสียงเรียกหวานใสของลินนะดังขึ้น ตามมาด้วยฝ่ามือบางที่วางลงบนไหล่ของเด็กหนุ่ม เฟลมเอี้ยวตัวกลับมามองลินนะด้วยสีหน้างุนงงเล็กน้อย

 

มีอะไรเหรอ

 

ข้าจะมาบอกเจ้าว่า สองแฝดส่งข่าวมาบอกว่าได้บอกเรื่องทั้งหมดกับท่านมิดไนท์แล้วก็ท่านอลันแล้ว อีกเดี๋ยวก็คงจะกลับมา แล้วนักเรียนของโรงเรียนไดมอนก็มารวมตัวกันครบแล้วด้วย 

ขอบใจที่มาบอกนะ ถ้ามิดไนท์กับท่านอลันกลับมาแล้วพวกเจ้าก็กลับไดมอนกันไปก่อนเลยนะ เดี๋ยวข้าจัดการกับพวกนักฆ่าเสร็จแล้วข้าจะตามไปทีหลัง ลินนะพยักหน้ารับคำด้วยสีหน้าที่ไม่ร่าเริงเอาซะเลย เฟลมเอียงคอมองเด็กสาวด้วยความเป็นห่วง

 

มีอะไรรึเปล่าเจ้าตัวเล็ก ทำไมไม่ร่าเริงเลยล่ะ

 

คือข้ารู้สึกเสียดายนิดหน่อยน่ะ ลินนะเฉลย

 

เสียดาย? เสียดายอะไร

 

คือข้ารู้สึกเสียดายที่ไม่ได้เดินเที่ยวงานเทศกาลกับเจ้าน่ะเฟลมขยับยิ้มบาง

 

เอาน่า ไว้หลังจากจบเรื่องเราค่อยมาเดินเล่นด้วยกันก็ได้ ถึงจะไม่ได้เดินในงานเทศกาลก็ไม่เป็นไร เพราะถ้ามีเจ้าอยู่ ไม่ว่าที่ไหนข้าก็ไม่เกี่ยง เมื่อได้โอกาสเฟลมก็จัดการหยอดคำหวานทันที ดวงหน้าสวยของลินนะเริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ เฟลมขยับยิ้มอย่างอารมณ์ดี ใบหน้าของลินนะตอนอายนี่น่ารักดีแฮะ

 

สัญญานะ สาวเจ้าชูนิ้วก้อยให้เฟลม เฟลมยิ้มรับ

 

ข้าสัญญา เฟลมยกนิ้วก้อยขึ้นมาเกี่ยวกับนิ้วก้อยของลินนะ

 

ดวงตาทั้งสามคู่ของสามแฟนธ่อมเบิกกว้างอย่างตกตะลึง พวกเขาเพิ่งจะเคยเห็นเฟลมมีสีหน้ามีความสุขแบบนี้เป็นครั้งแรก คงเป็นเพราะเจ้าหญิงแห่งเอราเดสนั่นที่ทำให้เฟลมเปลี่ยนไป ใจหนึ่งรู้สึกยินดีที่เฟลมมีความสุข แต่อีกใจหนึ่งก็นึกเกลียดลินนะเข้าใส้ที่ทำให้เฟลมต้องจากไปจากพวกเขา ทำให้เฟลมต้องโดนไล่ฆ่า ทั้งๆที่เฟลมน่าจะรู้อยู่แล้วว่าถ้าทรยศต่อโลกมืดแล้วจะโดนอะไร แต่เฟลมก็กลับเลือกที่จะทรยศต่อโลกมืดเพราะเจ้าหญิงนั่น

 

            และความจริงที่ทั้งสามเพิ่งได้รับรู้อีกประการก็คือ สองแฝดก็ทรยศด้วย!

 

            จะเอายังไง เดซันเอ่ยถามจินเสียงเครียด มาซาร์มองเจ้าของชื่ออย่างตกใจ ร่างบางกำลังสั่นระริก มือบางกำแน่นเข้าหากันจนขาวไร้เลือดฝาด

 

            พวกเจ้าไปเก็บสองแฝดนั่นซะ จินสั่งการเสียงเฉียบขาด

 

            แล้วเจ้าล่ะ มาซาร์ถามต่อ จินกัดฟันแน่น

 

ข้าจะไปจัดการยัยเจ้าหญิงเอราเดสนั่น มันบังอาจล้างสมองเฟลมให้ไปเป็นพวกของมัน จินเอ่ยเสียงกราดเกรี้ยว และก่อนที่มาซาร์และเดซันจะหยุดจินเอาไว้ได้ ร่างเล็กก็พุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,947 ความคิดเห็น

  1. #1835 I'm sone M.Seo >O< (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มีนาคม 2555 / 23:50
    จินเอ้ย! คนเค้ารักกันอย่าไปขวางเล้ยยยยยยยยยยยยย!!!!!!!! =_=^
    #1,835
    0
  2. #1727 lnwcool (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 3 เมษายน 2554 / 22:40
    ง่า...เรื่องนี้ตอนจบต้องมีคนตายแน่ๆอย่างน้องก็พ่อของจินT^T
    #1,727
    0
  3. #1574 fahjra (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 กุมภาพันธ์ 2553 / 17:50
    ยังอ่านเล่ม 1 อยู่เรยยยยย.........

    แต่อยากอ่านเล่ม 2 มั่กๆๆๆๆๆๆ

    เฟลมน่ารักสุดๆ ลินนะก้ด้วย สวีทกานจิงจิ๊งงงงง!!!!~
    #1,574
    0
  4. #1288 ฟิ้วววว (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2552 / 23:30
    เฟลมจะน่ารักไปไหนเนี่ยยยยย>
    ...จงระวัง...

    อิอิ

    ไปละ
    #1,288
    0
  5. #1226 ปักษาอัคคี (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 เมษายน 2552 / 12:55
    จ๊ากกกกกกกกกกกก

    น่าร๊ากกกมากกกมายยยยยยยยยยย

    5555555555555555+
    #1,226
    0
  6. #1200 เด็กน้อยคร้าบ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 เมษายน 2552 / 23:16
    เท่ๆ

    เมื่อหร่ายจะมีสงครามกานซะทีล่ะ
    #1,200
    0
  7. วันที่ 14 เมษายน 2552 / 18:07
    ชอบเฟลมสุดๆ

    ตอนต่อสู้เท่ได้ใจ =v=

    #1,169
    0
  8. #1098 Dark_JOKER (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 27 มีนาคม 2552 / 10:41
    ว้ายๆๆ
    เฟลมกันลินนะเนี่ยสวีทได้ทุกฉาก
    แม้ขณะทำเรื่องส่วนตัวก็ตาม(บ้าไปแล้ว)
    แต่ยังไงก็รวมเล่มเร็วๆละกาน
    หนูรออ่านอยู่น้า~เจ๊ลิตเติ้ล
    เอาเป็นว่ารักเรื่องนี้ละกันเจ้าค่ะ
    ฮุ ฮุ ฮุ
    #1,098
    0
  9. #1082 Ann_Saku ^[]^ (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 25 มีนาคม 2552 / 02:36
    ทำไมเกลียดลินนะอ่ะ 0[]0!!!
    v
    v
    #1,082
    0
  10. #998 kill31 (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 10 มีนาคม 2552 / 14:06
    อือ...

    เพิ่งมาอ่าน เกลียดลินนะอ่ะ Y Y

    ชอบนีออนอ่ะ
    #998
    0
  11. #629 tezuka (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2551 / 22:23
    สู้ๆคร้าบ พี่น้อง
    #629
    0
  12. #573 safrira_c (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2551 / 16:42

    อัพต่อเร็วๆๆๆๆๆๆ

    คนอ่านประทวง

    รีบด่วนๆๆๆที่สุด

    #573
    0
  13. #570 i0oo0i (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กันยายน 2551 / 09:59
    รวมเล่มไวๆนาค้าบ
    #570
    0
  14. #569 moji (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 29 กันยายน 2551 / 09:43
    เล่น 2 ออกเร็วๆนะ





    ^^



    สู้ๆ อยากอ่านมากมาย
    #569
    0
  15. #561 devil of night (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 24 กันยายน 2551 / 21:20
    รีบๆอัพเน้อ อยากอ่าน
    มาเม้นให้ตามคำขอแล้วนะคะ

    ชอบฉากที่เฟลมต่อสู้อ่ะ
    เท่มากกกกกก
    เก่งสุดๆเลยด้วยอ่า

    แล้วถ้าเกิดพลุถูกจุดขึ้นเนี่ย
    ทุกคนจะเป็นไรรึป่าวเนี่ย


    PS " รีบๆอัพเน้อออออ >______<
    UPPPPPPPPP !!!!! PLEASEEEEE
    #561
    0
  16. #560 safrira_c (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กันยายน 2551 / 16:56
    เม้นให้เเล้วอยากลืมอัพเดอ

    ตามอยู่อยากรู้อ่า

    อัพเรวเรวหน่อยน้า
    #560
    0
  17. #557 ด.ช อัครพล (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 22 กันยายน 2551 / 15:25
    อ่ะๆๆๆๆๆๆเม้นให้ก็โด้ย...หนุกดีนะ มาอัพไวๆๆๆๆๆเน้อ...
    #557
    0
  18. #555 i0oo0i (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 20 กันยายน 2551 / 19:21
    งานนี้ กลุ่มคนหันหลังให้โลกมืดจะทำไงกันต่อเนี่ย
    #555
    0
  19. #554 i0oo0i (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 18 กันยายน 2551 / 16:47
    รักคนอ่าน จู๊บ ๆ
    #554
    0
  20. #548 i0oo0i (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 14 กันยายน 2551 / 17:42
    รักคนเขียน อิอิ ออกเล่ม 2 ไว ไว น๊า
    #548
    0
  21. #542 คนชอบอ่าน (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 9 กันยายน 2551 / 13:45
    อัพไวๆ อัพบ่อยๆ ชอบอ่านดี เมื่อไรได้พิมพ์เล่ม 2 จ๊ะ รออยู่น่ะ
    #542
    0
  22. #469 usajtoo (จากตอนที่ 41)
    วันที่ 23 กันยายน 2551 / 13:03
    มาอัพไวๆนะ อยากอ่านเล่มสอง อยากให้เล่มสองออกแล้วๆจัง
    #469
    0