[BTS HopeV] I'm Seme. You're Uke? ใครเมะใครเคะ

ตอนที่ 30 : I'm Seme. You're Uke? : chapter 24

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    7 ก.ย. 57

 
 
Chapter 24
 






 
 
 
[JIMIN Talk]









 
         “ไอหมู กูมีเรื่องจะถามวะ”ในระหว่างที่เรากำลังเดินไปยังชายหาดอยู่ๆไอวีก็ทำหน้าเครียดหันมาถามผม ไอนี่เครียดเป็นด้วยหรอ? ปกติจะเริงร่าท้าลมฝนขนาดนั้น ถ้าเครียดขนาดนี้เรื่องนั้นคงสำคัญน่าดูแล้วคนอย่างไอวีให้ความสำคัญกับใครบ้างล่ะ ผมถึงได้บอกว่ามันแปลก
 
 
 
 
         “อย่าบอกไอก้ากับจินนะมึง”
 
 
 
 
 
         “เออๆ” 
 
 
 
 
 
         บุคคลที่สามไอก้าที่กำลังโดนพาดพิงอยู่ในตอนนี้ รายนั่นแยกตัวไปอีกทางตั้งแต่ออกจากบ้านแล้ว ด้วยเหตุผลที่ว่าไม่อยากแย่งเหยื่อกันเองแถมมีการไล่ผมมากับไอวีอีกตังหาก ผมคงเป็นอันตรายกับมันมากล่ะมั้ง ฮ่าๆ ส่วนบุคคลที่สี่อย่างจินป่านนี้ไม่รู้ไปสร้างโลกส่วนตัวอยู่ที่ไหนเพราะฉะนั้นทางโล่ง ผมปาร์คจีมินคนนี้จะทำหน้าที่อยู่เป็นเพื่อนที่แสนดีจากลูกหมาจนตรอกแทฮยองเอง
 
 
 
 
 
         “มึงว่ากู…ยอมมันมากไปป่าววะ”
 
 
 
 
 
         ผ่านไปเกือบนาทีสุดท้ายมันก็ยอมพูดออกมา ทั้งๆที่ตัวเองเป็นคนบอกเองว่ามีเรื่องจะถามพอผมว่าจะคอยรับฟังเจ้าตัวกลับอึกอักมาจนถึงขณะนี้
 
 
 
 
 
         “ยอม? อ่อ ยอมเจโฮปอะนะ”
 
 
 
 
         “อือ”
 
 
 
 
         “นี่มึงเครียดจริงหรอ”ไอตอนแรกที่มันพูดออกมาผมก็อยากจะล้อมันอยู่หรอก ทำอึกอักตั้งนานที่แท้ก็กังวลเรื่องผู้ชายที่เพิ่งรู้จักกันได้ไม่ถึงอาทิตย์แต่สามารถทำแต้มได้ตั้งแต่วันแรกที่เจอนี่เอง แบบเหนือจินยังมีเจโฮป
 
 
 
 
 
         “…”
 
 
 
 
 
         “จริงปะเนี่ย!”
 
 
 
 
 
 
         “พูดมากจริงนะมึง! แค่ตอบๆมาก็พอ”พอเห็นมันไม่ตอบแถมทำหน้านิ่งอีก ผมก็แอบหวั่นๆเลยถามย้ำอีกทีแต่สุดท้ายก็โดนเหวี่ยงอยู่ดี ทำไมผมถึงไม่เกิดเป็นคิมซอกจิน! ขนาดไม่มีอำนาจยังกล้าเถียงผมเลยอะ สองมาตรฐานสุดๆ
 
 
 
 
 
 
         “ก็แค่ถามเพื่อความแน่ใจเฉยๆ”
 
 
 
 
 
 
         “กูคงคิดผิดที่มาถามมึงไอหมู”
 
 
 
 
 
 
         พูดจบมันก็ทำหน้าผิดหวังใส่ผม ทำไมอะนี่ทำอะไรผิด คนเราจะทำอะไรพูดอะไรต้องใช้หลักเหตุผลใช่มะ หาข้อมูลให้พร้อมก่อนแสดงความเห็น แล้วบทสนทนาเมื่อกี้ผมก็ไม่ได้จี้อะไรมันเลยนะ มาทำท่าทีรำคาญแล้วยังมาตัดพ้อหาว่าผมพูดมากไม่ช่วยอะไรเลยมันไม่ถูกต้องงง!
 
 
 
 
 
 
         “ไม่มีใครบอกได้หรอกว่ามึงยอมมันมากหรือว่ายอมมันน้อย มีแต่ตัวมึงเท่านั้นแหละวีที่บอกได้ ถึงกูหรือใครจะบอกว่ามันเยอะไปใช่ว่ามึงจะหยุดนิ”
 
 
 
 
 
 
 
         “แต่กูไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้นะเว้ย”
 
 
 
 
 
 
 
         “ถ้ามึงไม่ได้อยากตามที่พูด คนชื่อจองโฮซอกไม่ได้เข้ามาก้าวก่ายชีวิตมึงขนาดนี้หรอก”ผมจบประโยคตอกกลับคนที่ทำเหมือนจะเถียง ปากก็บอกว่าไม่ชอบๆแต่ก็ไม่เห็นทำอะไร แถมยังทำตัวปากไม่ตรงกับใจอีกตังหาก
 
 
 
 
 
 
 
         “เอ้า.. อึ้งดิ กูดูหล่อใช่มะ”
 
 
 
 
 
 
         “เอาตัวเองให้รอดก่อนนะแล้วค่อยมาสอนกู ไวไฟให้มันมานอนด้วยนี่ไม่ค่อยเสนอตัวเลยนะมึง”
 
 
 
 
 
 
         “หมอนั่นมันหลอกกู”ผมรีบบอกจะเรียกว่าฟ้องไม่ได้หรอก เพราะวีมันไม่ได้คิดจะช่วยแก้ปัญหาอะไรอยู่แล้ว มีเพื่อนดีมันก็แบบนี้แหละ ไม่ต้องอิจฉาปาร์คจีมินนะ ไม่ต้อง TT^TT
 
 
 
 
 
 
         “มึงมันโง่ กูอะเอาตัวรอดได้แต่มึงอะระวังตัวไว้ตื่นมาอจจะเป็นเมียมันโดยไม่รู้ตัว”
 
 
 
 
 
 
         “ปากคอเราะร้าย!!”
 
 
 
 
 
 
         เป็นไงล่ะ นอกจากจะไม่ได้ช่วยคิด ช่วยทำอะไรกันแล้วยังมาด่า มาแช่งกันอีก เป็นคนมาถามเขา พอเขาตอบไม่ตรงกับที่ต้องการก็มาว่า คิมแทฮยองต้องการอะไร ตอบ!! ผมขอแช่ง(ในใจ)ไว้ตรงนี้เลยนะ ขอให้คิมแทฮยองไม่รอดมือจองโฮซอก แค้น!
 
 
 
 
 
 
         “เสียเวลาคุยกับมึงจริงๆ”แล้วมันก็เดินไป คือใครเห็นผู้ชายหน้าเครียดเมื่อ 5 นาทีที่แล้วไหม เขาหายไปไหนไม่รู้ อารมณ์เปลี่ยนเร็วยิ่งกว่า3G“ดูพี่นะน้อง อะไรที่เรียกว่ามัดใจสาว”
 
 
 
 
 
         หันมาวางมาดข่มกันเสียจนหน้าหมันไส้ ก่อนจะเดินตรงไปยังสาวอกโตกับบิกินีตัวจิ๋วสีชมพูสดที่กำลังนอนอาบแดดอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกล ประเด็นคือมันเอาเวลาตอนไหนไปมองหาเหยื่อวะ ก็ยังคุยๆกันอยู่เลย
 
 
 
 
 
         “สวัสดีครับคนสวย ผมวี”แล้วดูมัน มีการเล่นหูเล่นตามือก็เอื้อมไปจับมือสาวเจ้าขึ้นมาจูบเสียเฉยๆ แล้วผู้หญิงสมัยนี้เขาไม่มีอารมณ์เขินกันบ้างหรอ ทำไมจ้องแบบจะกินขนาดนั้น
 
 
 
 
 
 
         …หรือสมัยนี้เขาชอบของดำ
 
 
 
 
 
 
         “ราอิมค่ะ”
 
 
 
 
 
         “ก่อนอาบแดดได้ทาสครับหรือยังครับเนี่ย”ไม่พูดเปล่า มือปลาหมึกของมันก็ทำงานทันทีแตะเบาๆไปที่ต้นแขนขาวของอีกฝ่ายเพื่อสัมผัสผิวเนียน“ยังสินะ ส่งมาสิครับเดี๋ยววีทาให้”
 
 
 
 
 
         มีการเรียกแทนตัวเองด้วยชื่อ โหย! ลงทุนทำตัวเท่ห์แอบมีมุ้งมิ้งด้วยเว้ย ลงทุนสุด แม่นางโคนมส่วยหน้าช้าๆก่อนจะขยับตัวหยิบกระปุกสครับส่งให้ไอวีอย่างอ่อยๆ สาบานสิว่าเจอกันครั้งแรก!
 
 
 
 
 
 
         “แต่มีข้อแม้นะครับ…”ก่อนที่จะทาสครับลงบนผิวเนียน มันชะงักก่อนพูดขึ้นมาเสียดื้อทำเอาสาวเจ้าที่กำลังหลับตาพริ้มรอการสัมผัสจากอีกฝ่ายถึงกับถามด้วยความฉงน
 
 
 
 
 
         “อะไรหรอคะ”
 
 
 
 
 
         “วีขอคิดค่าบริการเป็น… เลขสิบเลขที่สามารถติดต่อหาราอิมได้ก็แล้วกันนะ”
 
 
 
 
 
         แล้วมันก็ทำหน้าตากรุ้มกริ่มส่งวิ้งค์แบบที่มันคิดว่าเท่ห์เสียเต็มประดาให้ไปทีนึง ก่อนจะหยิบโทรศัพท์เครื่องจิ๋วของตัวเองยื่นไปยังคนที่นอนแก้มขึ้นสีอยู่ ผมแน่ใจว่ามันไม่ได้มาจากการตากแดด ถึงท่าทีของสาวโคนมจะดูเหมือนเขินแต่ความรู้สึกผมมันบอกว่าเขินแบบแกล้งๆอะ (เดี๋ยวนี้เขาแกล้งหน้าแดงได้แล้วหรอ)
 
 
 
 
 
         "เป็นไง คนแรกของกู"
 
 
 
 
 
 
         ไม่นานหลังจากที่แม่พันธุ์โคนมจรดนิ้วเรียวลงลงบนโทรศัพท์และไอวีละเลงสครับจนเสร็จ มันก็เดินกลับมาด้วยท่าทีผู้ชนะสิบทิศจะอดหมันไส้ไม่ได้ แล้วดูพูดจามันเป็นคำถามที่ดูจะไม่ต้องการคำตอบเสียเลย เรียกว่าพูดอวดยังจะเข้าข่ายมากกว่าอีก
 
 
 
 
 
         "แค่คนเดียวก็ทำเป็นเป็นอวด"
 
 
 
 
 
         ผมเลยแขวะให้ไปทีด้วยความหมันไส้ที่เปี่ยมล้น ก่อนจะหันซ้ายหันขวาสังเกตประชากรในละแวกใกล้เคียงเพื่อเริ่มภารกิจของตัวเองเสียที แค่เมื่อกี้ก็เสียเวลาไปหลายนาทีเพราะต้องดูไอวีม่อสาว
 
 
 
 
 
         ...ว่าแต่ใครดีล่ะ
 
 
 
 
 
         "คนนั้นของกู"
 
 
 
 
 
         ผมรีบออกตัวทันทีเมื่อมีผู้หญิงหน้าตาน่ารักคนนึงเดินเข้ามาในระยะสายตา ต้องจองไว้แต่เนิ่นๆแม้เราจะเป็นเพื่อนกันมาปีนิดๆแต่เรื่องแบบนี้ต้องจัดสรรปันส่วนให้ดี จะได้ไม่มีปัญหาทีหลัง
 
 
 
 
 
         "รสนิยมแปลกนะมึงอะ"มันมองหน้าผมเหยียดๆเบะปากด้วยนี่เห็น แล้วก็เดินหลบฉากออกไปแต่ก็ไม่วายปากหมาอยู่ดี ผู้ชายทุกคนชอบผู้หญิงน่ารักๆทั้งนั้นแหละไม่เห็นแปลก มีแต่มันเท่านั้นแหละ คนดีๆไม่ชอบอยากเปิดฟาร์มโคนมก็ไม่บอก
 
 
 
 
 
         "ขอโทษนะครับ"
 
 
 
 
 
         ผมรีบเดินไปขวางทางสาวน้อยทันที ตอนที่มองไกลตัวก็ไม่สูงขนาดนี้นี่นานี่หล่อนเกือบจะตัวเท่าผมแล้วอะ ทำไมผู้หญิงสมัยนี้สูงจังเลย ฉบับกระเป๋าไม่เป็นที่นิยมหรือไงนะ พกพาสะดวกจะตาย โถ่ว
 
 
 
 
 
         "คะ?"
 
 
 
 
 
         "ผมจีมินครับ"ผมรีบแนะนำตัวก่อนเลย จริงๆก็แอบลอกไอวีมานิดๆหน่อยๆเอามาปรับใช้ในสไตล์ของตัวเอง วีมันชอบยิ้มเท่ห์ ยิ้มละลายแต่สำหรับจีมินต้องยิ้มน่ารัก น่ารักชนะทุกสิ่ง 
 
 
 
 
 
         ปาร์คจีมินคนควีโยมี
 
 
 
 
 
         "อ่าา.. ฮเยรินค่ะ ว่าแต่จีมินมีอะไรหรือเปล่าคะ?"
 
 
 
 
 
         นั่นสิ! มีอะไรหรือเปล่า? ผมมั่วแต่คิดที่จะเป้าหมายจนลืมหาข้ออ้าง แล้วตอนนี้ก็คิดไม่ออกด้วย จะเอาวิธีไอวีมาใช้อีกก็ไม่ได้ จะบอกว่าจะทาสครับให้ก็ใช่ที่ มันทะแม่งๆไงไม่รู้เพราะดูยังไงฮเยรินก็ไม่ได้อาบแดดอยู่ งั้นอะไรดีล่ะ...
 
 
 
 
 
         "จะรังเกียจไหมครับถ้าผมจะขอไปเล่นด้วย"
 
 
 
 
 
         "ได้สิคะ เพื่อนๆฉันกำลังจะเล่นลิงชิงบอลกันอยู่ตรงโน้นพอดี"
 
 
 
 
 
         พูดไปนิ้วเรียวๆของเป้าหมายของผมก็ชี้ไปยังกลุ่มชายหญิง 4-5 คนที่กำลังยืนหยอกล้อกันอยู่ที่ริมหาด ดูท่าคงจะเตรียมตัวจะลงเล่นน้ำกันเต็มที่แล้ว
 
 
 
 
 
         "ขอบคุณครับ"
 
 
 
 
 
         ผมรีบรีบขอบคุณเมื่อเจ้าตัวเขาอนุญาตให้ร่วมทริปสั้นๆด้วย ตอนนี้ผมได้เหยื่อคนแรกแล้ว ถทอเป็นการเริ่มต้นที่ดีนะ เล่นกันไปสักพักแล้วค่อยหาโอกาศขอเบอร์แบบเนียนๆ อย่าเพิ่งถาม... แบบว่ายังไม่ได้คิด
 
 
 
 
 
         นั่นมันจอนจองกุกนิ ผู้ชายที่กล้าหลอกผมคนนั้นนั่นแหละ คงมาเดินรับลมละมั้งแต่ดูท่าจะหงุดหงิดหน้าบึ้งเชียว เขาคงไม่เห็นผมหรอกมั้ง
 
 
 
 
 
         "แหมมึง มาช้าแปบเดียวหิ้วผู้ชายมาด้วยเชียวนะ"
 
 
 
 
 
         "หูย พอมีผู้ชายมาด้วยดูเรียบร้อยน่ารักขึ้นทันตา"
 
 
 
 
 
         "พวกเพื่อนบ้า"
 
 
 
 
 
         ผู้ชายเบอร์ 1 เบอร์ 2 จีบปากจีบคอพูดทันทีที่ผมกับฮเยรินเดินไปถึงกลุ่ม ส่วนคนโดนล้อก็ได้แต่ทำแก้มป่องทำท่าจะฟาดเพื่อนตัวเองแก้เขิน ผมรู้ว่าผมทำให้คุณคลั่งไคล้แอบรู้สึกผิดเล็กๆที่ต้องหลอกใช้เพื่อชัยชนะ หวังว่าจะไม่เป็นเวรเป็นกรรมต่อกันนะ สาวน้อย...ปาร์คจีมินขอโทษ อย่าเผลอหลงรักกันนะ
 
 
 
 
 
         "จีมินรับนะคะ"
 
 
 
 
 
         ทั้งๆที่เรายืนข้างๆกัน แต่ฮเยรินก็เลือกที่จะส่งบอลมาให้ผมแทบทุกครั้ง จนคนอื่นๆมองมาที่เราอย่างล้อ แล้วผมก็เห็นหลายๆทีที่เพื่อนของเจ้าหล่อนแกล้งผลัก แกล้งเบียดให้ฮเยรินเซมาทางผมด้วย
 
 
 
 
 
         เกิดเป็นคนหล่อนี่มันลำบากน่าใจเสียจริงๆ
 
 
 
 
 
         "ว๊ายยยยย!"
 
 
 
 
 
         คราวนี้ก็โดนแกล้งผลักอีกเหมือนเดิม แต่ครั้งนี้ดูจะรุนแรงกว่าเดิมฮเยรินถึงได้ถลามาทางผมอย่างเสียไม่ได้ ผมเป็นผู้ชายแสนดี เป็นสุภาพบุรุษสุดๆต้องช่วยผู้หญิงน่ารักที่กำลังเดือดร้อนไม่ให้หน้าทิ่ม
 
 
 
 
 
         "เป็นอะไรไหมครับ"
 
 
 
 
 
         "ขะ...ขอบคุณค่ะ"
 
 
 
 
 
         เอวบางๆของฮเยรินตอนนี้อยู่ในอ้อมแขนของผมร้อยเปอร์เซ็น ด้วยส่วนสูงที่ใกล้เคียงกันทำให้เราใกล้ชิดกันไปอีกขั้น ผมยิ้มหวานไปให้ถึงว่าพวกไอก้า ไอวีถึงชอบเล่นเหลือเกินไอเกมส์แบบนี้น่ะ กำไรเห็นๆก่อนหน้านี้ไม่น่ามัวแต่หาอะไรกินในระหว่างแข่งเลย น่าเสียดายชะมัด
 
 
 
 
 
         "ไม่คิดเลยว่าตัวแค่นี้ จีมินจะมีซิกแพคด้วย"
 
 
 
 
 
         "ผมเท่ห์ล่ะสิ"
 
 
 
 
 
         ผมรู้สึกภูมิใจหน้าบานเป็นจานดาวเทียมทันทีเมื่อถูกพูดถึงหกห่อที่สถิตอยู่ที่หน้าท้องของผม ด้วยเสื้อที่ผมใส่มามันเป็นสีขาวพอโดนน้ำมันเลยเห็นไถึงไหนต่อไหน เซ็กซ์ซี่จีมิน.. แบบว่ามันภูมิใจนี่นาถึงจะกินเยอะแต่ผมก็ดูแลตัวเองนะ ไม่เผละแน่นอน!
 
 
 
 
 
         "ที่สุด ฮเยรู้สึกหิวช็อคโกแลตขึ้นมาเลยค่ะ"
 
 
 
 
 
         ไม่พูดเปล่าคราวนี้ฮเยรินเอาแขนทั้งสองข้างมาคล้องคอผมกลับเรียกเสียงเชียร์ ยุยงส่งเสริมจากทุกคนได้อย่างดี ว๊าาา เดี๋ยวนี้ผู็หญิงน่ารักๆรุกแรงงี้หมดเลยหรอ ผมชอบผู้หญิงเรียบร้อยๆมากกว่านะ แรงๆแล้วมันแปลกๆไงไม่รู้ แต่ตอนนี้ที่ทำอยู่มันก็แค่เกมส์ผมเลยคิดว่ามันเป็นกำไรชีวิตแล้วกัน
 
 
 
 
 
         นั่นมันวีนิ! มันเดินป้วนเปี้ยนอยู่ไม่ไกลจากที่ผมอยู่มากนัก แล้วตอนนี้มันก็กำลังมาที่ผมกับฮเยริน ความอวดพุ่งสูงเลยทีนี้ เป็นไงล่ะ อึ้งสิ ปาร์คจีมินไม่ใช่หมูๆนะครับบอกเลย
 
 
 
 
 
         ...ปล่อยก่อน เร็วๆ...
 
 
 
 
 
         ปล่อย? ปล่อยอะไรหว่า? อิจฉาว่างั้น?
 
 
 
 
 
         "เหว๋ออออออ"
 
 
 
 
 
         แรงกระชากจากด้านหลังทำผมร้องเสียงหลง เป้าหมายของคนที่มาดึงผมก็คงหวังจะแยกเราสองคนออกจากกัน แต่บอกกันดีๆก็ได้นิ ทำไมต้องใช้ความรุนแรง เขารณรงค์ต่อต้านความรุนแรงกันปาวๆนี่ไม่รู้หรอ
 
 
 
 
 
         "จองกุก!"
 
 
 
 
 
         "ใช่! ฉันเอง"
 
 
 
 
 
         เพราะแรงกระชากทำให้ผมหันไปเผชิญกับอีกฝ่ายอย่างเสียไม่ได้ หมอนั่นเองที่เป็นคนกระชากผม! ยังมีการทำหน้านิ่ง หน้าโหดใส่ผมอีก เป็นอะไรของเขาถ้าอยากเล่นด้วยก็ขอดีๆ ขนาดผมยังต้องขอฮเยรินเลย = =
 
 
 
 
 
         "เฮ้ยยยยยยยยยย"ผม
 
 
 
 
 
         "ทำอะไรของนายน่ะ!!"ฮเยริน
 
 
 
 
 
         คราวนี้ผมต้องตกใจแบบคูณสอง นอกจากจะทำหน้าโหดแล้วอยู่ดีๆหมอนั่นก็รวบตัวผมในเสี้ยววิแล้วก็ยกตัวผมขึ้นพาดบ่าเฉย ผมตัวหนักนะ! TT
 
 
 
 
 
         ทั้งตัวและหัวตอนนี้ห้อยโตงเตงอยู่บนบ่าจองกุก ถ้าเลือดตกหัวผมจะตายไหม เลือดตกหัวยังไม่น่ากลัวเท่าไหร่ แต่ถ้าเกิหมอนั่นทำผมหลุดมือล่ะ ได้นอนแอ้งแม้งคอหักอยู่บนพื้นทรายแน่ ยังไม่อยากตายนะ!
 
 
 
 
 
         "ปล่อยจีมินของฉันนะ"
 
 
 
 
 
         "อย่ายุ่งกับเมียกู"
 
 
 
 
 
         เมียยยยยยย!! =[]= 
 
 
 
 
 
         แสดงความเจ้าของเองเสร็จสรรพก่อนจะเดินออกจากตรงนั้น ตอนนี้ทัศนีย์ภาพของผมมีแค่แผ่นหลังหนาๆของจองกุก แล้วก็แอบเล่นขอบบ๊อกนิดๆด้วย ใส่สีน้ำเงินแหละ -////- เฮ้ย! มันใช่เวลามาเล่นไหม ผมควรห่วงตัวเองสิตอนนี้ ไม่รู้ว่าจะถูกพาไปต้มยำทำกิมจิที่ไหน แล้วผมทำอะไรผิดดดดดดด!!
 
 
 
 
 
         "มึงจะทำอะไรหมูห๊ะ!"
 
 
 
 
 
         เสียงไอวีลอยมาแต่ไกล แล้วผมก็มั่นใจว่ามันกำลังวิ่งมาหาเราทั้งสอง วี... กูฝากความหวังไว้ที่มึง สำหรับมึงถึงกูจะเป็นหมูแต่กูก็ยังไม่พร้อมถูกเชือดนะเว้ย 
 
 
 
 
 
         "มึงหาทางหนีทีไล่ให้ดีก่อนเถอะ ก่อนที่โฮปจะมาลากตัวมึงไปบ้าง" 
 
 
 
 
 
         "ห๊ะ? ...อย่ารุนแรงมาล่ะ พวกกูแค่เล่นขำๆ หมูที่รักระวังตัว อยู่รอดปลอดภัยนะมึง กูต้องเอาตัวรอดก่อนถึงจะได้มีโอกาสช่วยมึงใครครั้งหน้า ต้องหาที่กบดานใหม่ ชีโดค(โชคดี) เออ! จองกุกกูให้ยืมห้องแต่อย่าทำเลอะล่ะ กูรังเกียจ"
 
 
 
 
 
         พอได้ยินคำขู่ของจองกุกเท่านั้นแหละ ไอวีก็ทิ้งผมไป ทำไมทำกันแบบนี้! พูดประโยคแก้ตัวซะยาว สุดท้ายก็ปล่อยเลยตามเลย มึงไม่คิดจะถามเหตุผลที่มันทำแบบนี้กับกูเลยหรอ คิมแทฮยองงง ไอเพื่อนเลว
 
 
 
 
 
         "ไอวีมึง!!!"
 
 
 
 
 
         "เพื่อนนายช่วยอะไรไม่ได้หรอกจีมิน"
 
 
 
 
 
         "แล้วฉันทำอะไรผิดกันห๊ะ"ผมเริ่มหงุดหงิดเล็กแล้วนะ ผมทำอะไรผิด จะพาไปไหนก็ไม่ยอมบอก มาถึงก็จับอุ้มจับลาก นี่คนนะ! จริงๆบอกกันดีๆผมก็ไปแล้ว ไม่เห็นต้องใช้กำลัง
 
 
 
 
 
         "คงต้องรีฟื้นที่ห้องวีจริงๆแหละ"
 
 
 
 
 
         ...ตอนนี้ผมรู้แล้วล่ะว่าเขาจะพาผมไปไหน
 
 
 
 
 
         "จอนจองกุ๊กกกกกก" 
 
 
 
 
 
[JIMIN Talk End]
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
[SUGA Talk]
 
 
 
 
 
         หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ... สิบเบอร์ 
 
 
 
 
 
         ผมกำลังทวนรายชื่อในโทรศัพท์ว่าตอนนี้ได้กี่เบอร์แล้ว เพื่อคำนวณกับเวลาที่เหลืออยู่ แล้วก็กำลังคิดว่าตัวเองเลือกฝั่งผิด ฝั่งนี้มีแต่คู่รักมาเดินกระหนุงกระหนิงกันมากกว่า มันเลยหาเป้าหมายค่อนข้างยากแต่ก็รู้ใช่ไหมว่า.. ชัยชนะจะเป็นของใคร ^^
 
 
 
 
 
         "วีกับจีมินกำลังวิ่งวุ่นในการขอเบอร์ผู้หญิงอยู่ที่ชายหาด"
 
 
 
 
 
         ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ต้องเอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยมนต์ต้องเอาด้วคาถา ผมโทรไปปล่อยข่าวให้อีกฝ่ายได้รู้ ไม่ได้จับเพื่อนใส่พานให้นะแต่ชีวิตคนเราต้องพร้อมรับมือกับทุกอย่างได้ ขนาดผมยังมีปัญหา ทำไมไอวีกับจีมินจะไม่พบอุปสรรคบ้างล่ะ ต่างก็แค่อุปสรรคของมันคือสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาให้
 
 
 
 
 
         แค่นี้ก็เรียบร้อย พวกนั้นหมดหนทางที่จะชนะแล้ว จีมินโดนจัดการง่ายอยู่แล้ว ส่วนวีคงได้แต่หนี ตอนนี้มันไม่พร้อมชนแน่ๆ ขอโทษนะเพื่อนๆ
 
 
 
 
 
         เวลาที่เหลืออยู่แค่หาเพิ่มคนสองคนก็น่าจะพอ แล้วแอบกลับห้องไปงีบดีกว่า ขับรถมาเหนื่อยๆต้องชาร์จ แบตให้ตัวเองบ้าง เพราะดูท่าคืนนี้อีกยาว
 
 
 
 
 
         "ไหนแทฮยอง"เจโฮปเดินเข้ามาทักผมด้วยท่าทีสบายๆ ไม่ได้เรียกว่าทักสิ มันกำลังคนของมันมากกว่า





 
         "อยู๋ฝั่งโน้นกับจีมิน"ผมชี้ไปอีกฝั่ง ทิศทางพิกัดที่วีอยู่"ที่กูโทรตามมึงไม่ใช่ว่ายกไอวีให้นะเว้ย กูแค่ไม่อยากแพ้ จะเรียกว่าใช้มึงเป็นเครื่องมือก็ไม่ผิด"
 
 
 
 
 
         "มึงมันฉลาด"
 
 
 
 
 
         "ขอบคุณที่ชม"
 
 
 
 
 
         เจโฮปมองหน้าผมก่อนจะยิ้มเหยียด ถึงมันจะรู้ว่าถูกหลอกใช้แต่คนอย่างมันก็ต้องเต็มใจให้หลอกใช้ผมอยู่ดีนั้นแหละ มันรู้สึกดีกับไอวีขนาดไหนผมไม่รู้แต่จากที่สังเกตในหลายๆครั้ง มันหวงน่าดู ขนาดกับจินมันยังหวง ไม่ได้เจียมตัวเองที่มาทีหลังแถมมาในฐานะศัตรูเลย
 
 
 
 
 
         "งั้นกูไปล่ะ"
 
 
 
 
 
         "อย่าให้มันเยอะไปนะมึง เรื่องเมื่อเช้าเรายังไม่ได้เคลียร์กัน"
 
 
 
 
 
         แต่สิ่งที่ผมได้กลับมาคืออะไร หน้าตาและรอยยิ้มแป้นแล้นไม่รู้สึกรู้สาของอีกฝ่าย ก่อนที่มันจะเดินล้วงกระเป๋าออกไป! รอจบวันนี้ไปก่อนเถอะ สงสัยต้องหาทางกันไม่ให้สองคนนี้อยู่ด้วยกันแล้วแหละ ต้องเอาแบบที่พ่อก็ไม่สามารถเถียงได้ด้วยนะ
 
 
 
 
 
         เรื่องนั้นช่างมันก่อน ผมควรรีบทำแต้มเพิ่มกันไว้ก่อนดีกว่า แล้วก็เหมือนฟ้าเป็นใจ เหยื่อรายใหม่เดินมาแถวนี้พอดี สวยเอ็กซ์เซ็กซ์แตกเสียด้วย อย่าได้ลีลารีบเข้าชาร์จทันที
 
 
 
 
 
         "สวัสดีครับคนสวย"
 
 
 
 
 
         "อ่าา สวัสดีค่ะ"
 
 
 
 
 
         "จะไปไหนหรอครับ อ่อผมซูก้าแล้วคุณ?"ถามชื่อเป็นพิธีไปงั้นแหละ ส่วนเรื่องสิ่งที่เจ้าหล่อนจะทำถ้ามันไม่ลำบากและเสียเวลามากเกินไป ผมอาจจะต่อเวลากับคนนี้ไปอีกแปบแต่ถ้าไม่ก็ปิดจ๊อป
 
 
 
 
 
         "อาราค่ะ ก็ว่าจะไปเดินเล่นรับลมนิหน่อย ซูก้าสนใจไปด้วยกันไหมคะ"
 
 
 
 
 
         "ใครจะกล้าปฎิเสธคนสวยๆอย่างอาราได้"
 
 
 
 
 
         อืมมม เดินเล่นก็เป็นความคิดที่ไม่เลวเท่าไหร่นะ ถือว่าได้เดินหาเหยื่อรายใหม่ไปในตัว เผลอๆอาราอาจจะเดินไปฝั่งที่พวกไปวีอยู่ จะได้เปลี่ยนโลเคชั่นแบบเนียนๆด้วย
 
 
 
 
 
         "มาเที่ยวคนเดียวหรอครับ"
 
 
 
 
 
         "อ่อป่าวค่ะ มากับเพื่อนแต่ไม่รู้ไปไหนกันหมด"
 
 
 
 
 
         อาราพูดพลางหันซ้ายหันขวาเหมือนจะมองหาเพื่อนตัวเอง อย่าเพิ่งรีบหาสิ จีบให้ติดแล้วจะไปไหนก็ได้ตามสบาย จะไม่ยุ่ง ไม่ผูกพันธ์
 
 
 
 
 
         "เหงาแย่เลย"
 
 
 
 
 
         "ก็นิดหน่อย"
 
 
 
 
 
         หล่อนก้มหน้าน้อยๆก่อนจะตอบผมด้วยท่าทีเหงาหงอย ใจจริงก็อยากจะถามเหมือนกันนะว่าห่างจากเพื่อนแค่กี่นาทีเองทำมาบอกเหงา จะอ่อยก็บอก มินซูก้าบอกไว้ตรงนี้เลยนะว่า ผู้ชายเขาดูออกนะว่าอันไหนจริง อันไหนมารยาแค่ไม่อยากจะพูดให้เสียเซลฟ์
 
 
 
 
 
         ...ถ้าจะอ่อยขอเนียนๆ 
 
 
 
 
 
         "แต่ตอนนี้น่าจะไม่เหงาแล้วนะ เพราะผมเดินเป็นเพื่อน"
 
 
 
 
 
         ในกรณีผมเลือกที่จะไม่ตอกกลับไปเพราะเธอยังสามารถให้คุณแก่ผมอยู่ต้องพูดจาหว่านล้อมไว้ก่อน แต่จะว่าก็ว่านะ ตั้งแต่จีบมายังไม่มีใครอ่อยเนียนๆเลยสักคน
 
 
 
 
 
         "ฮ่าๆ เข้าใจพูดนะคะ"
 
 
 
 
 
         "ใช้ใจก็ต้องเข้าใจสิครับ ใจสื่อใจ"ก่อนจะตบมุขเลี่ยนๆที่ใช้กี่ครั้งก็ได้ผล นอกจากจะอ่อยไม่เนียนแล้ว ผู้หญิงมักจะไปไม่เป็นกับมุอะไรจำพวกนี้อีกด้วย
 
 
 
 
 
         "นี่เรีกว่าจีบหรือเปล่าคะ?"
 
 
 
 
 
         "ก็ไม่นะครับ"
 
 
 
 
 
         "อ่าว..."อาราถึงกับหน้าเหว๋อ เมื่อผมตอบอะไรที่ไม่ตรงใจออกไป
 
 
 
 
 
         "ขอเบอร์หน่อยสิครับ"
 
 
 
 
 
         "เห? ไหนบอกไม่จีบ"
 
 
 
 
 
         "ผมบอกว่าที่พูดเมื่อกี้ไม่ได้เรียกจีบ แต่ตอนนี้ผมขอเบอร์อาราอยู่ อย่างเนี่ยเขาเรียกกำลังจีบ"








         แล้วก็ต้องเหว๋ออีกรอบเพราะคำพูดที่ดูยังไงก็ไม่ใช่เรื่องเดียวกันของผม แต่พอได้ฟังเหตุผลของมันอาราถึงกับเผลอยิ้มกว้าง รอยยิ้มมันก็สวยอยู่นะ แต่ผมไม่โอตั้งแต่อ่อยไม่เนียนแล้วเลยหวังจะรีบปิดจ๊อปไวๆ
 
 
 
 
 
         "มุขแพรวพราวนะคะ"
 
 
 
 
 
         "แต่ผมจริงจังนะ ให้ผมได้ติดต่อคุณเถอะ"ผมล้วงโทรศัพท์เครื่องหรูของตัวเองส่งไปให้สาวเจ้าที่กำลังยืนบิดอยู่ แค่เลขสิบตัวเท่านั้นที่ผมต้องการ
 
 
 
 
 
         "มินยุนกิ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
 
 
 
 
 
         หมือนจะได้ยินเสียงอุปสรรคของตัวเอง รู้สึกช่วงนี้เจ้ากรรมนายเวรเล่นแรง อย่าเพิ่งมานะเว้ย ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดี กำลังจะสลัดทิ้งแล้ว อย่าเพิ่งมา!
 
 
 
 
 
         "เฮ้ย! เอาโทรศัพท์กูคืนมา"
 
 
 
 
 
         สิ่งที่ผมขอจะไม่เป็นไปตามสิ่งอยากให้เป็น เพราะมันมาแล้วไอเด็กที่คิดว่าไปข้างนอกเย็นๆกว่าจะกลับมันปรากฎตัวต่อหน้าต่อตา ยังไม่พอมีการฉกโทรศัพท์ไปอย่างหน้าซื่อตาใส เด็กคนนี้มันจะเกินไปแล้วนะ!
 
 
 
 
 
         "ไม่!! ทำไมทำแบบนี้ หนีมาม่อชะนีแล้วทิ้งฮยอกที่เป็นเมียรออยู่ที่ห้องได้ไงห๊ะ"
 
 
 
 
 
         แล้วดูคำพูดของมันสิ กล้าพูดเต็มปากเต็มคำมากว่าตัวเองเป็นเมีย ตัวแค่นี้จะเข้าใจความหมายของคำที่พูดหรือเปล่าหรอก มันน่าหงุดหงิดชะมัด
 
 
 
 
 
         "นี่มันอะไรกันคะ?"
 
 
 
 
 
         "ไม่ใช่นะอารา"ผมรีบแก้ตัวทันทีเมื่อเป้าหมายกำลังงุนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเร็วมาก แล้วหล่อนก็ดูไม่ค่อยพอใจกับเรื่องนี้เสียด้วย 
 
 
 
 
 
         "ไม่ต้องมาไม่ใช่เลย กล้าหลอกฮยอกงั้นหรอ ไหนบอกให้ฮยอกไปรอในห้องน้ำ บอกว่าจะอาบน้ำให้ไง คนโกหก!"
 
 
 
 
 
         "ไอเด็กนี่!"
 
 
 
 
 
         "ไม่ต้องมาขึ้นเสียงเลยนะ ทีเมื่อวานล่ะเสียงอ่อนเสียงหวาน บอกให้ฮยอกเข้าโครงการรักใครให้ดื่มนม ไอเราก็นึกว่าจะไปนมอุ่นๆมาให้กิน ที่ไหนได้นมฮยอก นี่พูดไปก็เขินไปนะเนี่ย -////-"
 
 
 
 
 
         ยังไม่จบ มันยังแต่งเรื่องตอกไข่ใส่สีให้เสร็จสรรพมีการดัดจริตบอกเขินด้วย แล้วดูไอท่าทางจีบปากจีบคอพูดนั่นสิ  รางวัลตุ๊กตาทองไหมนี่กำลังจะยกให้ เรื่องแบบนี้เจ้าตัวควรจะเป็นฝ่ายเสียหายสิแต่ทำไมดูเหมือนคนที่เสียหายจะกลายเป็นมินซูก้าคนนี้ได้
 
 
 
 
 
         "ขอตัวนะคะ"
 
 
 
 
 
         "เดี๋ยวครับ มันไม่ใช่อย่างที่คุณคิด"
 
 
 
 
 
         "แถไม่ทันแล้วค่ะ เสียเวลาจริงๆที่มาเจอคุณ"
 
 
 
 
 
         ผมยังคงพยายามรั้งเป้าหมายไว้ นี่เป็นครั้งแรกที่จีบติดแต่ยังไม่ได้เบอร์แถมยังโดนเมินด้วย ดีไม่โดนตบจบไม่สวยเลยทีนี้
 
 
 
 
 
         "รีบๆไปเลยป้า อย่าไปเป็นมือที่สามของใครอีกล่ะ จะอ่อยใครดูดีๆเขามีผัว มีเมียหรือยัง"
 
 
 
 
 
         "ฮยอกมิน!"
 
 
 
 
 
         ยังไม่จบคราวนี้ฮยอกมินหันไปแว้ดๆใส่อาราแทน ว่าแทฮยองดูแลยากแล้วนะ เจอน้องมันนี่... ไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาเปรียบเทียบเลย ปากเก่งเป็นที่ 1 
 
 
 
 
 
         "ได้ฮยอกแล้วจะทิ้งใช่ไหม พรากผู้เยาว์ติดคุกนะบอกเลย"พอเจอผมดุก็หันกลับมาหาเรื่องผมอีก พูดมากเสียจนผมเกือบจะเชื่อแล้วนะเนี่ยว่าเมื่อคืนเราได้กัน! ต้องรู้สึกผิดไหมเนี่ย
 
 
 
 
 
         "หุบปากเดี๋ยวนี้เลยไอเด็กนรก"
 
 
 
 
 
         "อยากให้หุบก็เอาปากปิดแบบที่ทำเมื่อคืนดิ"
 
 
 
 
 
         "ผู้ชายสมัยนี้จิตใจทำด้วยอะไร มีเมียแล้วยังมีหน้ามาจีบคนอื่นอีก ไส้เดือนก็ไม่บอก"
 
 
 
 
 
         อาราเบะปากใส่ผมที่กำลังจะบีบคอฮยอกมินอยู่รอมร่อ ก่อนจะทิ้งท้ายด้วยคำพูดเจ็บแสบแล้วเดินจากไป เกิดมาเพิ่งเคยโดนด่าว่าไส้เดือนครั้งแรก สองเพศในตัวเดียวเจ็บสัส! 
 
 
 
 
 
         ผมคงต้องบันทึกไว้ในไดอารี่แล้วล่ะ ผู้หญิงถึงจะอ่อยไม่เนียน แต่อย่าให้ได้ด่า...
 
 
 
 
 
         "ไอเด็กนรกกกก"
 
 
 
 
 
         "ไม่ต้องสนใจคร๊าบ คนเป็นแฟนกันต้องมีทะเลาะกันบ้างเป็นสีสันชีวิต"
 
 
 
 
 
         ผมวิ่งไล่ถีบเด็กนิสัยไม่ดีข้อหาทำแผนพังไม่เป็นท่าไปทั่วบริเวณ แทนที่จะสลดแล้วก็ขอโทษกันนะ แต่มันกลับตะโกนให้คนที่ผ่านไปผ่านมาและบริเวณใกล้เคียงให้เข้าใจผิดมากขึ้นไปอีก 
 
 
 
 
 
         "ยังไม่หยุดอีก"
 
 
 
 
 
         "ไม่หยุดหรอก ถ้าฮยองไม่สาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฮยอกแต่เพียงผู้เดียว"
 
 
 
 
 
         "ฝันอยู่หรอ"
 
 
 
 
 
         "ถ้าไม่พูดฮยอกปาโทรศัพท์ลงทะเลจริงๆอะ"ผมถึงกับชะงักเมื่อได้ยินในสิ่งที่ไอเด็กนรกการจะสื่อ ไม่พูดอย่างเดียวนะไอเด็กนั่นดูท่าจะทำอย่างที่พูดจริงๆด้วย มันง้างสุดมือเตรียมจะปาวัตถุสีดำให้ลงไปสัมผัสผืนน้ำ เดี๋ยวนะ! ถ้าปาจริงหลักฐานทั้งหมดก็จะปลิวหายไปแล้วผมจะกลายเป็นผู้แพ้น่ะสิ!
 
 
 
 
 
         "ตลกแล้ว เอาคืนมา!"
 
 
 
 
 
         "เล่นเกมส์กันอยู่ล่ะสิ ^^"






         รอยยิ้มที่แสนไร้เดียงสาแต่ผมรู้ว่ามันเจ้าเล่ห์ขนาดไหนถูกส่งมาในขณะที่เจ้าตัวกำลังพูด ที่แท้มันก็รู้อยู่แล้วว่าพวกผมกำลังทำอะไรกันอยู่ แสดงว่าเด็กนั่น มัน! จง! ใจ! 
 
 
 
 
 
         "รู้แล้วยังจะมาขวางอีกหรอ"
 
 
 
 
 
         "ก็ไม่ชอบอะ"
 
 
 
 
 
         "พูดจาไม่รู้เรื่อง เอาคืนมา"
 
 
 
 
 
         "สาบานดิ ถ้าไม่อยากแพ้พวกไอวี"มีการเอาเรื่องแพ้ชนะมาต่อรองกันด้วยนะ เด็กคนนี้จะรู้จักผมดีเกินไปแล้ว ถึงจะเป็นเพื่อนกันแต่ครั้งนี้แพ้ไม่ได้แล้วผมก็เตรียมเกมส์สนุกๆไว้ตอนเย็นแล้วด้วย และเหยื่อของเกมส์ต้องเป็นสามคู่นั้นไม่ใช่มินซูก้า!
 
 
 
 
 
         "ได้..."
 
 
 
 
 
         "จริงอะ เร็วๆรอฟังอยู่"
 
 
 
 
 
         "มินยุนกิขอสาบานว่า...ถ้าไม่ได้จัดการฮยอกมินจะตายตาไม่หลับ!!!!!"ผมจัดการล็อคตัวไอเด็กแสบจากด้านหลังในระหว่างที่มันกำลังใจจดใจจ่อรอฟังคำสาบานจากผม
 
 
 
 
 
         คิดว่ามินซูก้าจะยอมไอเด็กนี่ง่ายๆหรอ ไม่มีทาง! 
 
 
 
 
 
         "แคกๆๆ อย่าล็อคคอดิหายใจไม่ออก!"
 
 
 
 
 
         "เอาโทรศัพท์มานี้"






         ถึงจะร้องขอชีวิตตอนนี้ก็ไม่สนใจหรอก มือที่ว่างจากการรัดคอเด็กแสบผมรีบคว้าโทรศัพท์ตัวเองกลับมาให้ไว จะชนะหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับโทรศัพท์เครื่องนี้นี่แหละ
 
 
 
 
 
         "ได้โทรศัพท์คืนแล้วก็ปล่อยดิ"
 
 
 
 
 
         "หึหึหึ"
 
 
 
 
 
         "เหว๋ออออออออ"
 
 
 
 
 
         ตู๊มมมมม!!
 
 
 
 
 
         หลังจากที่โทรศัพท์กลับคืนสู่เจ้าของโดนสมบูรณ์แล้ว ไอเด็กเกรียนก็ร้องขอให้ปล่อยตัว ปล่อยไปง่ายๆก็ไม่สนุกสิ ผมจัดการอุ้มไอตัวเล็กขึ้นมาแล้วแบกไปปล่อยลงทะเลแทนโทรศัพท์ที่เจ้าตัวบอกว่าจะปามันเมื่อกี้ก่อนจะรีบวิ่งกลับขึ้นฝั่งปล่อยให้ลูกหมาตกน้ำตีโพยตีพายโวยวายอยู่คนเดียว
 
 
 
 
 
         "แคกๆ!!!! ไอพี่กิ!!!!!!!"
 
 
 
 
 
         "โทษฐานทำกูเสียเหยื่อก็แล้วกัน"ผมบอกยิ้มๆเมื่อเห้นคนเด็กแสบเปียกมะลอกมะแลก แต่ก็ไม่ได้นานหรอกเพราะสังเกตว่าเสื้อที่เปียกน้ำมันชักจะบางและล่อแหลมไปนิด"กลับบ้านไปเปลี่ยนเสื้อผ้าซะ!"
 
 
 
 
 
         "ไม่! ถ้าพี่ไม่ไปด้วย"
 
 
 
 
 
         "ฮยอกมิน"
 
 
 
 
 
         "หวงก็บอก ใครใช้ให้โยนน้องลงน้ำทั้งๆที่ใส่เสื้อขาวล่ะ"ไอเด็กตัวแสบมองที่เสื้อตัวเองก่อนจะหันมายิ้มกว้าง มีการพูดเข้าข้างตัวเอง ไม่พอมีการตัดพ้อด้วย เออ! กูผิดเองครับแหม = =
 
 
 
 
 
         "อยู่กับมึงทีไรชีวิตกูยุ่งยากทุกที"
 
 
 
 
 
         "คึคึ"
 
 
 
 
 
         "ไม่ต้องมาเกาบ่อยๆนะ กูเหนื่อย"ผมพูดขณะที่ลากไอตัวแสบกลับบ้านพัก ความรู้สึกเหมือนมีลูกเลยแฮะ ต้องดูแลตลอด สนใจอย่างอื่นก็ไม่ได้มากวนมาหาเรื่องกันตลอด
 
 
 
 
 
         "อืม ฮยอกจะไม่ไปๆมาๆแล้วล่ะ"
 
 
 
 
 
         "เฮ้ย พูดจริง ไอวีคงคิดถึงแย่"
 
 
 
 
 
         ผมก็บ่นไปตามประสาแต่คราวนี้ดูเด็กคนนี้จะคิดจริงแฮะ ถึงได้ดูสลดๆไปบางทีก็อยากตบปากตัวเองนะ พูดอะไรไม่คิดถึงจิตใจคนอื่นเลย ยิ่งเอาไอวีมาอ้างเด็กคนนี้ก็ยิ่งเหี่ยวเขาไปใหญ่ คงน้อยใจพี่มันแหละเอะอะว่าเอะอะด่าตลอด เด็กต่อให้มันซนยังไงก็เป็นเด็กอยู่ดีแหละ
 
 
 
 
 
         "ไม่หรอก"
 
 
 
 
 
         "วีมันรักและห่วงมึงมากนะ"
 
 
 
 
 
         "แล้วพี่กิอะ?"
 
 
 
 
 
         ไหง๋อยู่ดีๆเรื่องถึงมาตกอยู่ที่ผมได้ล่ะเนี่ย ถ้าปกติคงตอบว่าไม่อย่างไม่ลังเล แต่ดูหน้าหงอยๆตอนนี้แล้วไม่กล้าทำร้ายจิตใจเลย จะบอกว่าทำไม่ลงก็ไม่ผิด
 
 
 
 
 
         "ก็ห่วง ชอบทำตัวกวนตีนชาวบ้านดีที่ทำกับกู มึงไปทำกับคนอื่นเขาจับมึงหมกทะเลไปนานแล้ว"
 
 
 
 
 
         "งั้นฮยอกฝากเนื้อฝากตัวเลยนะ"
 
 
 
 
 
         "??"
 
 
 
 
 
         "ก็ฮยอกจะอยู่ให้พี่กิเป็นห่วงนานๆเลย"
 
 
 
 
 
         "..."
 
 
 
 
 
         ผมกำลังประมวลผลในสิ่งที่เด็กคนนี้ต้องการจะสื่อ ฝากเนื้อฝากตัว? อยู่ให้ห่วงนานๆ? อย่าบอกนะว่า....
 
 
 
 
 
         "ทำเรื่องให้ด้วยนะครับ คุณลูกเจ้าของโรงเรียน ^^"
 
 
 
 
 
         ฉิบหายแล้ว!!!!







[SUGA Talk End]



_______________________

มาอัพแล้ว มาปูเรื่องไว้อีกแล้ว 555
ออกมานิดๆหน่อยๆกับ มินซูก้าxฮยอกมิน
น่ารักน่าชังดี ดูท่ามินยุนกิคงได้ปวดหัวกับเด็กคนนี้อีกนาน
ชอบอิมเมจน้องมากเลย น่าตาก็น่ารัก คึคึ

ส่วนจีมินผู้น่าสงสาร จอนจองกุกจะหึงโหดหรือป่าว
แล้วจะรอดไม่รอด ไรท์ไม่บอกหรอก #โดนตบ

คือว่าไปล้างเครื่องมา ยังไม่ได้ลงเวิด
ฟ้อนตอนนี้มันแปลกๆ ซึ่งไรท์เองก็ไม่ค่อยชอบใจเหมือนกัน
TT^TT ต้องรอเพื่อนทำให้อะ ลำบากหน่อยน๊า
ช่วงนี้อาจจะอัพช้า ดองนานหน่อยนะคะ 
แบบเพิ่งเปิดเทอมอะไรๆก็ไม่ค่อยลงตัว อย่าทิ้งกันนะ #เกี่ยวก้อย
ต้องไปละ รักรีด ขอบคุณที่คอยอ่าน คอยให้กำลังใจ
ไรท์มีแรงฮึดเพราะรีดทุกคนจริงๆนะ ชู๊บ -333-


 




 
© themy  butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

523 ความคิดเห็น

  1. #371 Malo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 21:29
    กุกอย่าเพิ่งหึงจนหน้ามืดลูก //ถึงจะจะหึงเหมือนแกก็เถอะ กะไว้แล้วว่าสุดท้ายอาหมูก็โดนกุกเก็บก่อนได้เบอร์ ส่วนวีก็คงโดนโฮปปี้เก็บ - -" แต่ประเด็นคือ... อิพี่ก้าแม่งร้ายกาจ!!! คือ ไอเราก็นึกว่าโฮปกะกุกอยากรู้อยากเห็น () จนได้เรื่อง แต่ไหงเป็นพี่ก้างั้น พี่ยังเป็นห่วงเพื่อนตัวเองอยู่บ้างม๊ายยยยยยยยยยยยยยยยยย >o< //แต่ก็โอนะ แอบฟินกุกมินเหมือนกัน -///-

    ถัดมาคนน้องฮยอกมิน... ขอเปลี่ยนคำพูด แกไม่ใช่แค่เด็กซน แกแรดด้วย!! พูดซะเรานึกว่าสองคนนี้.... (ตามนั้น) กันแล้ว แล้วคือแบบวีนี่ดูเป็นเด็กเรียบร้อยไปเลย เมื่อเจอเจ้าน้องคนนี้ พี่ก้านี่ก็นะจริงๆห่วงน้องเค้าชิมิ ปากแข็งไปงั้นแหละเนอะ -w-
    #371
    0
  2. #327 Tew Nanthanut (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 กันยายน 2557 / 19:57
    กุกมินหึงโหด น่าย้ากกกกก -/////-
    #327
    0
  3. #325 ..หมูน้อยจีมินนี่.. (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 กันยายน 2557 / 23:52
    โอ้ย ฮา5555 กุกมินหึงแบบ...อื้ม เมีย จ้า 555 อิหมูมันมีการเล่นบอกเซอร์กุกด้วยอ่ะแก๊ โอ้ย ฟิน ~ #แลดูโรคจิต - -" คือน่ารักอ่ะ ชอบแบบเน้ ><" ฮยอกมินน่ารักอ่ะ มุ้งมิ้งมากเลย สรุปพี่ก้า นางเมะช้ะม๊าย >\<
    #325
    0
  4. #311 วาราอีวี (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 กันยายน 2557 / 21:19
    สู้ๆนะค้าาาาาา รออ่านโฮปกะวีแหละ คึคึ
    #311
    0
  5. #309 kookkak (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 22:53
    อร๊ายยยยยยย เขินนนนนนน ชอบอะกุกหึงหมูน่ารัก อะไรคือไปรื้อฟื้นความหลังคืออารายยยยยยยยยยยย แกไปทำไรกันมาก่อนหน้านั้นฮะ 5555555555555555555 ไรต์ตัดได้แบบ โห้ยยยยยยยยย อารมณ์ประมาณว่าอย่าเพิ่งงงงงงงงงงงงง





    พี่กิตกลงพี่เมะช้ะ มีเมียแล้วก็ไม่บอกไปหลอกผู้หญิงทำไมฮัะ 5555555555555555 อย่างเกรียนอ่ะ ชอบ มีหวงน้องด้วยนะปากแข็งนะพี่กิ >
    #309
    0
  6. #308 kookminlism (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 22:07
    แหนะ!! จองกุ๊กกกก แกจะทำไรมินนี่ของเฮียย ห๊าาา > < #จีมินนี่ผู้ไม่ประสีประสากะจอนจองกุกผู้หึงโหด อรั๊ยย  ไรท์ตัดจบพาทของจีมินซะรีดเสียดายเลย T T ไรท์รีบมาต่อเลยนะ!!!!
    อะฮ่า พี่ก้าพลาดแล้วหละ เจอฮยอกมินเข้าไปคงเข้าใจหัวอกของสามคู่นั้นแล้วสินะ #พี่ก้าคนซึนกะน้องฮยอกมินตัวแสบ ตอนแรกนึกว่าพี่ก้าจะเคะแต่พี่ก้าเมะอ่ะ อิมเมจของฮยอกมินน่ารักมากเล่อ แอบคล้ายจองกุกเบาๆ นิดนึงๆ เอ๊ะ!! รึเราคิดไปเอง ท่ดๆ มาต่อไวๆนะไรท์ สู้ๆครัช
    #308
    0
  7. #307 Boonchira Dangdee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 21:12
    นั่นไงล่ะยุนดิ คราวนี้ได้มีคนกวนใจไปนานๆเลยอะ
    #307
    0
  8. #304 monster (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 18:46
    จองกุกหึงโหดไปนะะะ 55

    รู้สึกว่าจีมินจะโดนไม่ใช่น้อย 555

    สงสารก้าอ้ะ ทำไมโดนแบบนี้ อิอิ

    เเล้ววีจะโดนโฮปหึงปร้ะเนี่ยยย
    #304
    0
  9. #302 kaTanghaeyo (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 กันยายน 2557 / 14:10
    ชอบฮยอกอ่าาาา เด็กแสบ 555555 สงสัยตอนต่อๆไปจะได้เห็นซูก้าวุ่นวายบ้างละล่ะ ><
    จีมินอา สู้ๆนะ อาจไม่ถึงขึ้นเสียตัว(มั้ง) แต่ก็โชคดีมีชัย กุกรักกุกหลงนะ 555555
    รอตอนหน้านะคะไรท์ เป็นกำลังใจให้ค่ะ
    #302
    0
  10. #301 adrenaline (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 22:39
    มาแล้วววววว ดีใจแปป 55

    กุกกี้จะทำอะไรจีมินค่ะ -..-

    ชอบฮยอกอ่ะ น่ารักดี นิสัยเหมือนพี่เลย ฮ่าๆ

    #301
    0
  11. #300 irin (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 7 กันยายน 2557 / 20:02
    จองกุกหึงหมูหรอลูกกก

    หมูนี่ก็น้าาทำเป็นแมนสุดท้ายบงเบอร์อะไรก็ไม่ได้

    พี่ก้าน่าสงสารฟร่ะเจอเด็กเกรียน

    555555555555555555
    #300
    0