Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 48 : ความรู้สึกของเชส

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 891
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 เม.ย. 56

ตอนที่ 23

ตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

 

หลังจากที่ร่างของราชาอสูรแน่นอนไปแล้ว ลิลินก็ค่อยๆปล่อยมือจากร่างของเขา และปาดน้ำตาที่ไหลออกมาด้วยตัวเอง ก่อนจะหันหลังและเดินออกจากเต็นท์แห่งนี้ไป เมื่อนางฟ้าสาวเปิดม่านออกมา เธอก็พบกับปีศาจหนุ่มกำลังยืนรอเธออยู่

“เชส...ซีลอน...ตายแล้ว เขาเป็นศัตรู เราควรดีใจและมีความสุขแต่ทำไมเราถึง...เสียใจขนาดนี้”

เธอพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเศร้า ขอบตาคู่งามกลายเป็นรอยช้ำสีแดง ที่ทำให้เชสตรงเข้าไปกอดเธอเอาไว้แน่น

“นั่นเพราะท้ายที่สุดแล้ว เขาไม่ใช่ศัตรูของคุณยังไงล่ะครับ เขาก็แค่อีกคนที่รักคุณมากเท่านั้นเอง”

เชสพูดด้วยเสียงสั่นเครือ แม้จะไม่อยากยอมรับก็ตาม แต่เขาคิดว่าบางทีซีลอนอาจจะเป็นชายที่รักลิลินมากที่สุดก็ได้ มากเสียจนมีความสุขที่จะได้ตายด้วยน้ำมือของเธอ ซึ่งนั่นทำให้เขาคิดว่าต่อไปนี้เขาจะไม่เก็บความรู้สึกของตัวเองเอาไว้อีกแล้ว เขาจะแสดงความรักให้ลิลินเห็นว่าเขารักเธอมากกว่าใคร

นั่นทำให้ปีศาจหนุ่มผลักนางฟ้าสาวออกไปเล็กน้อย และมองตาของเธอที่ดูสับสนอยู่ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูแน่วแน่เป็นอย่างมาก

“แต่ผมจะรักคุณให้มากกว่าเขา ผมรักคุณลิลิน”

เมื่อพูดจบเชสก็ดึงคนที่เขารักกลับเข้ามาอีกครั้ง และประกบริมฝีปากของเขาเข้ากับริมฝีปากของเธออย่างแนบแน่น มือทั้งสองข้างโอบกอดเธอเอาไว้อีกครั้ง

ดวงตาของนางฟ้าสาวเบิกกว้าง เนื่องจากทันทีที่ริมฝีปากของเธอประกบกับเขา ความอบอุ่นมากมายก็ประดังเข้ามาไม่หยุด หัวใจเต้นเร็วขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ อุณหภูมิบนใบหน้าของเธอพุ่งขึ้นสูงอย่างไร้สาเหตุ ความสุขจำนวนมากที่ราวกับจะทำให้เธอลอยขึ้นไปบนฟ้า ดวงตาทั้งสองข้างปิดลงในทันทีเพราะเกรงว่าถ้ามองหน้าของอีกฝ่ายต่อไป ร่างกายของเธอต้องแตกเป็นเสี่ยงๆจากความร้อนที่เพิ่มขึ้นแน่นอน

ทั้งสองคนสัมผัสริมฝีปากซึ่งกันและกันอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะแยกออกจากกัน แต่สำหรับลิลินแล้วมันราวกับว่าปีศาจหนุ่มร่ายเวทมนตร์หน่วงเวลาใส่เธอเอาไว้ ที่ทำให้สัมผัสด้านเวลาของเธอผิดเพี้ยนไปอย่างมาก

“มะมะมะมะ....เมื่อคะคะ...ครู่...เรียก..วะ...ว่า...อะไร”

นางฟ้าสาวพูดติดๆขัดๆราวกับเครื่องจักรที่ทำงานเกินพิกัด เธอไม่เคยคิดมาเลยก่อนว่าเชสจะให้ความสุขกับเธอมากขนาดนี้ได้ มากเสียจนเธอลืมไปแล้วว่าเมื่อครู่นี้เธอกำลังเสียใจเรื่องอะไร

“ระระระ...เรียกวะ...ว่า...จะ...จูบครับ”

ทะทะทะ...ทางด้านของเชสเองก็รู้สึกตื่นเต้นไม่แพ้กัน เพราะเมื่อครู่นี้เป็นจูบแรกของเขา ปกติแค่ได้อยู่ใกล้ๆลิลินเขาก็มีความสุขจนแทบบ้าอยู่แล้ว แต่ครั้งนี้เรียกได้ว่ามันมากกว่าเดิมหลายเท่า จนไม่น่าเชื่อว่าตอนนี้เขายังคุมสติของตัวเองเอาไว้ได้

“ขะขะ...เข้าใจแล้ว เรียกว่าจูบสินะ ต้องรวบรวมข้อมูลให้มากกว่านี้”

นางฟ้าสาวพยายามปรับลมหายใจของตัวเองให้เป็นปกติ แม้ทั้งสองจะไม่ได้จูบกันแล้วก็ตามแต่ก็ยังกอดกันแน่น นั้นทำให้ลิลินคิดว่าถึงเมื่อครู่เธอกับเขาจะจูบกันมานานแล้วก็ตาม นั่นยังไม่ทำให้เธอพอใจได้ จึงเป็นเหตุให้สาวสวยเป็นฝ่ายดึงชายหนุ่มเข้าไปเอง และประทับริมฝีปากเข้ากับเขาอีกรอบ เพราะศึกษาว่าทำไมมันถึงได้ทำให้เธอมีความสุขขนาดนี้

 

“เอ่อ...ท่านราชินีอสูร ท่านจะทำอะไรพวกข้าก็ไม่ว่าหรอกนะครับ แต่รบกวนขอคำสั่งก่อนแล้วค่อย เอ่อ...ทำต่อได้ไหม”

อสูรแพะที่มองตาปริบๆ พูดขึ้นเบาๆเนื่องจากไม่อยากรบกวนเวลาส่วนตัวของราชินีคนใหม่ของพวกเขา แต่ไม่คิดว่าจะกล้าขนาดมาแสดงความรักต่อหน้ากองทัพอสูรที่กลับมารวมกันที่ค่ายแบบนี้ ตอนนี้ข้างหลังของเขามีอสูรจำนวนมากกำลังดูภาพตรงหน้าอย่างสนใจ โดนเฉพาะเมื่อคนข้างหน้าเป็นราชินีอสูรที่มีทั้งรูปร่างและหน้าตาสวยจับใจ

“น่ะ...น่ารักจังเลย”

อสูรจระเข้เอามือปิดตาตัวเองเอาไว้แต่มองลอดนิ้วของเขาไปยังนางฟ้าสาวที่จูบกันอยู่ แม้จะดูไม่ให้ก็ตามแต่จริงๆแล้วอูหลงเป็นผู้หญิง ที่ฝันว่าสักวันจะเจอรักแท้แบบนี้บ้าง

 

เชสที่กำลังตาลายจากการโดนจูบอย่างต่อเนื่องของลิลินอยู่ ได้สติกลับมาจากเรียกของหัวหน้าราชองครักษ์ทั้งสองคน แม้จะเสียดายแต่ก็ผลักเธอออกเบาๆก่อนจะมองไปทางเหล่าอสูรจำนวนมากที่ยืนมองดูอยู่ ทำให้นึกออกว่าก่อนหน้านี้มีอสูรจำนวนมากกลับมาที่ค่าย เพื่อรอฟังคำสั่งจากผู้นำคนใหม่ของพวกเขา แต่กลับได้มาเห็นฉากรักของเขากับนางฟ้าสาวแทน

“อะ...เอ่อ...ลิลินครับ ยังไงสั่งให้พวกเขาถอยทัพก่อนดีกว่าครับ เรื่องของเราไว้หลังจากนี้ก็ได้”

“เข้าใจแล้ว ทุกคนถอยหลังกลับเมืองหลักก่อน หลังจากที่เราคุยกับราชาปีศาจแล้วจะตามกลับไปเร็วที่สุด เอิร์ลเกรย์ไปรวบรวมหนังสือรายการต่างๆย้อนหลังไปห้าปีให้เรา อูหลงทำหน้าที่ควบคุมกำลังพลและดูแลเรื่องการสลายทัพ”

นางฟ้าสาวสั่งด้วยความรวดเร็ว ที่ทำให้สองราชองครักษ์แทบรับงานที่ได้รับมอบหมายไม่ทัน ก่อนจะมองหน้ากันเพราะนึกขึ้นได้ว่าซีลอนเคยเล่าว่า นอกจากที่ลิลินจะถูกเลี้ยงมาให้เป็นแม่ทัพใหญ่ของอาณาจักรเทพแล้ว ดังนั้นจึงน่าจะได้เรียนศาสตร์เรื่องการปกครองมาด้วย ตอนนั้นเองอสูรแพะก็พูดขึ้น

“ขออนุญาตครับ คือตามคำสั่งของท่านอดีตราชาซีลอนได้สั่งเอาไว้ ทำให้พวกเราไม่อาจเรียกท่านเชสว่าราชาได้ไม่ว่าท่านจะมีความสัมพันธ์อย่างไรกับท่านราชินี เพราะนับตั้งแต่นี้ไปราชาของพวกเราคือท่านซีลอนตลอดกาลครับ”

เอิร์ลเกรย์พูดด้วยน้ำเสียงที่ดูนอบน้อม สิ่งนี้เป็นสิ่งที่เขากับอูหลงปรึกษากันตลอดขณะที่รออยู่ข้างนอกนี้ ทั้งนี้เพื่อให้ลิลินเป็นราชินีของซีลอนตลอดไป ในขณะที่เชสเองก็ยิ้มและตอบกลับใกล้เคียงกัน

“เรื่องนั้นผมเข้าใจครับ แต่ไม่ว่าลิลินจะเป็นราชินีหรืออะไรก็ตาม เธอก็ยังเป็นคนรักของผมไม่เปลี่ยนแปลง”

ผู้ย่ำเงากล่าวพร้อมกับจับมือของนางฟ้าสาวเอาไว้ ที่ทำให้อีกฝ่ายโค้งให้เขาก่อนจะสั่งให้ทหารจำนวนมากเก็บข้าวของ เตรียมตัวกลับเมืองหลวงของเขา

 

ส่วนทางด้านของลิลินกับเชสก็จูงมือกันเดินกลับหมู่บ้านผู้ย่ำเงาอย่างช้าๆ เพราะทั้งคู่ต่างแทบไม่เหลือพลังเวทมนตร์อีกแล้ว

“เชส เราจะทำการจูบกันได้อีกเมื่อไหร่”

อยู่ๆนางฟ้าสาวก็ถามเรื่องเมื่อครู่ขึ้นมา ที่ทำให้ปีศาจหนุ่มแทบพ่นน้ำที่เพิ่งกินเข้าไป ทั้งนี้เป็นเพราะเธอติดใจสิ่งนี้เข้าเสียแล้ว ไม่ว่าจะทำกี่ทีก็รู้สึกมีความสุขทุกครั้ง

“อ่า...เอ่อ...ต้องอยู่กันสองคนครับ ไม่สิ...ตอนนี้เลยก็ได้ครับ แต่ลองตรงอื่นบ้างก็ได้นะครับ”

เชสตอบก่อนจะรีบเปลี่ยนคำพูดของตัวเองทันที ถ้าขืนจูบกับลิลินขณะที่อยู่กันสองต่อสองแล้วล่ะก็ เกรงว่าเขาจะหยุดตัวเองไม่ได้แล้วข้ามเส้นนั้นไปแน่นอน แล้วถ้าเธอเกิดติดใจเมืองจูบแล้วนะทำยังไง จึงพยายามหาทางออกที่นิ่มนวลกว่าเดิม ด้วยการดึงนางฟ้าสาวมาหอมแก้มของเธอเบาๆ

“...ถะ...ถึงจะไม่เท่าจูบก็ตาม แต่ถ้าหลายๆทีก็คงแทนกันได้”

ใบหน้าของนางฟ้าสาวเป็นสีแดงระเรื่อขึ้นอีกครั้ง แม้การจูบที่อื่นนอกจากริมฝีปากจะให้ความรู้สึกมีความสุขน้อยกว่า แต่มันกลับรู้สึกอบอุ่นในอกพอๆกัน ในตอนนั้นเองก็มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งวิ่งมาทางลิลินด้วยความรวดเร็ว

“ลิลิน~~~... ไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

เจ้าของเสียงแสบแก้วหูนั้น คือสาวน้อยตัวเล็กที่ดูเหมือนเด็กประถมใส่ชุดรุ่มร่าม เธอก็คือลิลิซภรรยาของราชาปีศาจลูชิเฟอร์ ที่กระโจนเข้ามาทำลายฉากหวานระหว่างสองคนอย่างรวดเร็ว

“เราไม่เป็นอะไร”

ลิลินกล่าวก่อนจะยื่นมือไปรับร่างเล็กเอาไว้ และกอดอีกฝ่ายเอาไว้แน่น ครั้งนี้ก็เหมือนครั้งก่อน ความอบอุ่นคนละแบบกับที่เธอสัมผัสเมื่อครู่ไหลเข้ามาในตัวเธออย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นอีกฝ่ายซุกหน้าเข้ากับหน้าอกของเธอเบาๆก็ทำให้เกิดความสุขอย่างไม่มีสาเหตุ จนอดยิ้มออกมาไม่ได้

“ใบหน้าแบบนั้นแหละที่ยังไงก็ห้ามลืมเด็ดขาด ลิลิน เอาล่ะ เราไปรอพวกองค์กรกันในหมู่บ้านดีกว่า เอาไว้มากันครบแล้วคือคุยกันว่าจะเอายังไงต่อ”

ลูซิเฟอร์ที่เดินตามมาพูดกับนางฟ้าสาวด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะชวนให้ทุกคนเข้าไปในเมือง

 

ขณะที่นางฟ้าสาวอยู่ในเมืองของผู้ย่ำเงานั้น เธอแทบจะไม่มีเวลาพักเลยแม้แต่น้อยเพราะมีคนจำนวนมากมาขอบคุณเธอที่ทำให้สงครามจบลงได้โดยเสียเลือดเนื้อน้อยที่สุด ซึ่งทำให้เธอคิดถึงราชาอสูรที่ทำทุกอย่างเพื่อเธออีกครั้ง ก่อนจะคิดขึ้นได้ว่าข้างกายของเธอยังมีชายอีกคนที่สัญญาจะอยู่ข้างๆเธอตลอดไป

ในเต็นท์ของราชาปีศาจไม่นานก็มีคนอยู่เต็มไปหมด นอกจากเชส ลิลิน เด็กทั้งสองคน ราชาและราชินีปีศาจแล้ว ยังมีอีเมเนียตัวแทนจากเผ่าแม่มด และชายชราอีกหลายคนที่เป็นตัวแทนจากองค์กรมาร่วมกันด้วย โดยทุกคนต่างปรึกษากันเรื่องจะทำยังไงกับเผ่าอสูรที่ลิลินเป็นราชินีอยู่ดี

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องที่เผ่าอสูรมักคลั่งกระหายเลือดอย่างไร้สาเหตุ ความเสียหายต่อชีวิตและทรัพย์สินโดนเฉพาะเมืองแห่งความโลเลที่โดนทำลายจนหายไปทั้งเมือง แม้จะไม่มีใครโทษลิลินเลยก็ตาม แค่ก็ใช่ว่าเผ่าอสูรจะไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย

“เอาล่ะๆ ทุกคนหยุดก่อน ข้ามีอะไรจะบอก”

ลูซิเฟอร์ลุกขึ้นยืนก่อนจะเกาศีรษะของเบาไปมา เนื่องจากเขาไม่คิดว่าลิลินจะเป็นคนสังหารซีลอนเองแบบนี้ จึงไม่ได้เตรียมแผนรับมือเอาไว้เลย แม้จะไม่อยากพูดสิ่งนี้ออกมาตอนนี้ก็ตาม แต่ก็ต้องทำ

“ลิลิน...เป็นลูกสาวของข้า ดังนั้นแล้วเผ่าอสูรกับปีศาจจึงเหมือนรวมกันเป็นหนึ่งเดียวกันแล้ว พวกค่าเสียหายอะไรนั้นมันไม่จำเป็นแล้วใช่ไหมล่ะ”
-------------------------------------------------------
ใครขอบทของเชสเยอะๆ ผมจัดหนักให้แล้วนะครับ 555 จูบเธอให้ลืมเขา เก็บเอาไว้ตอนท้ายๆเพราะลิลินจะติดใจ แล้วก็...จากนั้นก็....สุดท้ายแล้วก็.... อีกไม่เกิน 2  ตอน นิยายเรื่องนี้จะจบลงแล้วครับ มีใครอยากได้ตอนพิเศษแบบไหนบ้างไหม เผื่อจัดให้ได้ (ในหนังสือนะ) 
ที่แน่ๆตอนนี้มีตอนพิเศษที่คิดไว้แล้ว 1 *0* นั่นคือตอนที่เชสพาลิลินไปสระว่ายน้ำ 555
-------------------------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #450 Clover (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 23:36
    เชสกับลิลินเปลี่ยนกันพูดตะกุกตะกัก 555
    ยิ้มไม่หุบเลยคราวนี้... >///<
    #450
    0
  2. #444 The Memorial (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 02:58
    พระเอกปลดปล่อนสิ่งที่เก็บกดมานานแล้วสินะ 555
    #444
    0
  3. #442 watch012 (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 22:55
    รออ่านค่ะ ยังไงก็หลงรักลิลิน
    #442
    0
  4. #431 RaiShin (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 20:42
    ว่าแล้วว่าลูซิเฟอร์ต้องเป็นเทพตกสวรรค์
    แต่ ทำไมกลายเป็นพ่อลิลินเฉยเลย รู้สึกเหมือนโดนตบหน้าเลย
    #431
    0
  5. #429 YasiaNaria (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 14:54
    งืมๆ พอจะบอกก็บอกออกมาง่ายๆเลย
    #429
    0
  6. #420 Master Of Dragon Knight (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 10:55
    จบแเร็วไปแล้ว พยายามออกทะเลหน่อยสิไรเตอร์ แต่เรื่องลิลินเป็นลูกของลูซิเฟอร์พอเดาออกอยู่แล้วอะ
    อยากได้ตอนพิเศษ ลิลินมีลูกอะ กับ ถ้าซีลอนเจอลิลินก่อนเซส อะไรจะเกิดขึ้น

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 เมษายน 2556 / 10:59
    #420
    0
  7. #419 ZweiSeal (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 10:07
    ลูซิเฟอร์สารภาพแล้วสินะ...ที่เดาไว้เมื่อ2ตอนก่อนเป็นจริง จริงด้วยสินะ..
    #419
    0
  8. #418 ChoBitS (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 09:57
    จบเร็วเกินไปอ่ะไรท์เตอร์ ทำใจไม่ได้ค่ะ TT^TT

    ขอตอนพิเศษเยอะๆเลยนะคะ ^^
    #418
    0
  9. #417 jeffje (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 09:31
    โอ้ ขอบคุณครับไรท์เตอร์ที่ให้เชสมีบท เชสรุกหนัก555
    #417
    0
  10. #415 skeletontj (จากตอนที่ 48)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 08:07
    รออ่านเล่มสองนะนี่  พักนี้อ่านในเวปลำบากแล้ว
    #415
    0