Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 24 : การไล่ล่า ณ มหาภพแห่งความมืด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 912
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 ก.พ. 56

ตอนที่ 12

มหาภพแห่งความมืด

 

ปังปังปังปัง !!!

“เข้ามาเลย เข้าพวกเครื่องจักร”

“วินดี้หมอบลงเร็วเข้า !!!

“พี่เชสระวังข้างหลังฮะ”

เสียงคุ้นหูดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ก่อนที่เสียงแห่งการต่อสู้ที่มีทั้งเสียงปืน เสียงระเบิด และเสียงเนื้อกระแทกเนื้อดังขึ้นตามมา ลิลินค่อยๆลืมตาขึ้นมาอย่างช้าๆ ภาพพร่ามัวที่เห็นค่อยๆชัดขึ้นเรื่อยๆ ชายตรงหน้าของเธอมีผมยาวถึงกลางหลัง และตาดำที่เหมือนมีไฟลุกอยู่ตลอดเวลา แต่ถึงเขาจะเปลี่ยนไปมากก็ตามแต่นางฟ้าสาวก็เอ่ยชื่อของเขาออกมาได้ทันที

“...เชส...”

“ลิลิน คุณฟื้นแล้ว...”

เชสก้มมองหญิงสาวที่เขาอุ้มเอาไว้ด้วยแขนซ้ายข้างเดียวด้วยความดีใจ น้ำตาของเขาหลั่งออกมาอย่างห้ามเอาไว้ไม่อยู่ ตั้งแต่ที่เข้ามาในมหาภพแห่งความมืดนางฟ้าสาวก็สลบไปถึง 1 วัน 1 คืน จนปีศาจหนุ่มคิดว่าเธอจะไม่ตื่นขึ้นมาเสียแล้ว

[…ส่งนางฟ้าพิสุทธ์มาให้ข้า...]

เสียงสังเคราะห์ดังขึ้นที่ด้านหลังของเชส หุ่นยนต์ตัวหนึ่งที่มีแขนขาลีบจนดูเหมือนท่อน้ำ เหวี่ยงดาบลำแสงมาใส่ปีศาจหนุ่มอย่างรวดเร็ว แม้สติของลิลินจะยังเลือนรางอยู่ก็ตาม มือของเธอก็ยกขึ้นหมายจะสร้างกำแพงแสงเพื่อปกป้องเขา แต่มันกลับไม่มีอะไรออกมาเลย

เปรี้ยง !!!

ในขณะที่ดาบนั้นจะถึงตัวของเชส ก็มีสายฟ้าขนาดใหญ่ฟาดเข้าใส่หุ่นยนต์ตัวนั้นจนกระเด็นไปไกล

“พี่เชส ตั้งสติหน่อยคะ เอาไว้ถึงเมืองก่อนแล้วค่อยคุยกัน จะให้พวกมันได้ตัวพี่ลิลินไปไม่ได้เด็ดขาด”

ชาร์ล็อตเข้ามาเอาหลังของเธอพิงเชสเอาไว้ ตอนนี้ทั้งสี่คนอยู่ท่ามกลางวงล้อมของเผ่าเครื่องจักรกว่า 40 ตัว ที่หมายจะพาตัวนางฟ้าผู้ไร้ปีกไป โดยตั้งแต่ที่เข้ามาในมหาภพแห่งความมืดนี้ นี่เป็นครั้งที่ 3 แล้วที่พวกเธอโดนดักโจมตีโดยเผ่าเครื่องจักร

“เมืองของแม่มดอยู่อีกไกลไหมครับพี่เชส”

วินดี้ในร่างครึ่งมนุษย์หมาป่า เข้ามารวมกลุ่มด้วยอย่างรวดเร็ว ถึงระยะทางจะไม่ไกลมากก็ตาม ทว่าเมื่อต้องพานางฟ้าสาวที่สลบมาตลอดทางมาด้วยแล้ว ก็ทำให้ความเร็วในการเดินทางของพวกเขาช้าลงมาก แต่เด็กหนุ่มก็ไม่คิดโทษเธอแม้แต่น้อย

“น่าจะอีกประมาณสิบกิโลเมตรครับ”

ปีศาจหนุ่มตอบ ก่อนจะสร้างปืนโบราณจากพลังแห่งความมืด และยิงปืนใส่หุ่นยนต์อีกตัวที่กำลังพุ่งเข้ามา ความแรงของกระสุนทำให้อีกฝ่ายกลายเป็นเศษเหล็กในทันที จากนั้นปืนในมือก็เปลี่ยนรูปร่างเป็นปืนกลเบาสีดำลายปีกนางฟ้าสีทองสาดกระสุนเข้าใส่ฝูงเครื่องจักรอย่างรวดเร็ว

“เชสวางเราลง เรายืนไหว”

หลังจากที่ลิลินสำรวจร่างกายตัวเองอยู่พักหนึ่ง นอกจากที่เธอเกือบไม่เหลือพลังเวทมนตร์แล้วก็ไม่มีส่วนไหนผิดปกติอีก ถึงบอกให้ปีศาจหนุ่มที่อุ้มอยู่วางเธอลงก่อน อีกฝ่ายจะได้ต่อสู้กับศัตรูได้ถนัดมากนั้น

“อะ...เอ่อ...ครับ”

เชสตอบอย่างตะกุกตะกักและวางเธอลงอย่างว่าง่าย สัมผัสของแขนที่ว่างเปล่าทำให้รู้สึกเสียดายนิดหน่อย ก่อนจะมองหันหลังไปเห็นพวกเผ่าเครื่องจักรจำนวนมากกำลังมาสมทบกับกองหน้า ที่ทำให้เขาตะโกนเสียงดังทันที

“พวกเราหนีกันก่อนเถอะครับ วิ่งไปทางเมืองเลย”

“เข้าใจแล้ว วิ่งไปทางเมือง”

นางฟ้าสาวทวนคำพูดของอีกฝ่ายก่อนจะวิ่งไปโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ทำให้วินดี้กับชาร์ล็อตวิ่งตามไปอย่างรวดเร็ว ส่วนเชสก็เปลี่ยนปืนในมือเป็นปืนยิงลูกระเบิด ก่อนจะยิงในมุมโค้งหลายนัดเข้าใส่ศัตรูแล้วจึงวิ่งตามไปเช่นกัน

[...เปลี่ยนเป็นขับเคลื่อนด้วยล้อ...]

มนุษย์จักรกรที่ตัวใหญ่ที่สุดส่งสัญญาณเสียงดัง ก่อนที่บริเวณหน้าอกของกองทหารที่ตามมาจะมีล้อสีดำปรากฏขึ้นมา จากนั้นพวกมันก็โผตัวมาข้างหน้าให้ล้อที่กลางอกสัมผัสพื้นแล้วความเร็วของพวกมันก็เพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว

 

“เอาล่ะนะ...สายฟ้าคำราม !!!

ชาร์ล็อตหันหลังกลับไปเรียกสายฟ้าจำนวนมากจากก้อนเมฆสีดำทะมึนบนท้องฟ้า ลงมาผ่าใส่กองหน้าของเผ่าจักรกลจนเกรียมไปหลายตัว ที่ผ่านมาเธออยู่ในมหาภพแห่งเสียงที่มีพลังแห่งความมืดเบาบางมาตลอด ทำให้เมื่อมาอยู่ในมหาภพแห่งความมืดที่มีหลังเข้มข้นแล้ว เวทมนตร์ของเธอก็ร้ายแรงขึ้นมาก

เช่นเดียวกับวินดี้ที่ถึงแม้จะต่อสู้ติดต่อกันเป็นเวลานานก็ตามแต่ก็ไม่มีท่าทีว่าจะเหนื่อยแต่อย่างไร แม้บรรยากาศข้างจะเป็นป่าทึมๆสีหม่นที่ดูน่าหดหู่ ท้องฟ้าเต็มไปด้วยก้อนเมฆสีดำไร้ซึ่งแสงก็ตาม แต่เขากลับรู้สึกสดชื่นราวกับอยู่ท่ามกลางที่ที่อากาศดีมากๆแทน

“มันเข้าใกล้มาเรื่อยๆแล้วครับพี่เชส”

มนุษย์หมาป่าตัวน้อยมองไปด้านหลัง ก็เห็นกลุ่มควันจากการเดินทัพของเหล่าหุ่นยนต์เข้ามาใกล้ด้วยความรวดเร็ว แม้เขาจะอยากวิ่งให้เร็วกว่านี้ก็ตาม แต่ชาร์ล็อตเป็นแม่มดทำให้วิ่งได้ไม่เร็วมากนัก

“อดทนหน่อยครับ ถ้าถึงเมืองเราน่าจะปลอดภัยแล้ว”

เชสให้กำลังทุกคนที่อยู่ข้างหน้าเขาไปพร้อมๆกับยิงระสุนระเบิดออกจากปืนในมืออย่างต่อเนื่อง แม้เขาจะไม่รู้ว่าทำไมตัวเขาถึงมีพลังเพิ่มมากขึ้นมากก็ตาม แต่เขาก็จะใช้พลังนี้เพื่อปกป้องนางฟ้าสาวสุดชีวิต ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใครก็ตาม

 

ทว่า หลังจากวิ่งไปได้ครึ่งทางก็มีคนล้มลงเสียก่อน ทุกคนแทบไม่เชื่อสายตาว่าคนที่ล้มลงไปจะคือนางฟ้าสาวที่วิ่งนำมาตลอด

“แฮ่ก...แฮ่ก...นี่มัน...อะไรกัน”

ลิลินพยายามหายใจเอาอากาศเข้าไปให้มากที่สุด เธอกล่าวด้วยความตกตะลึงเมื่อร่างกายของเธอไม่ยอมทำตามที่สั่ง เหงื่อจำนวนมากไหลออกมาจากทั่วร่าง ภายในตัวของเธอรู้สึกร้อนไปหมด

“หายใจลึกๆเอาไว้นะคะ ไม่ต้องตกใจนี่เขาเรียกว่าเหนื่อยค่ะ”

ชาร์ล็อตตามมาดูอาการของนางฟ้าสาวทันที เธอนึกออกทันทีว่าที่เธอไม่เหนื่อยเท่าไหร่เป็นเพราะมีพลังแห่งความมืดหนุนอยู่ แต่ลิลินต่างออกไป เผ่าเทพไม่มีทางรับพลังแห่งความมืดได้อยู่แล้ว และยิ่งสูญเสียปีกที่เป็นเหมือนแหล่งพลังงานที่สำคัญไป จึงเป็นเหตุให้คนที่เคยแข็งแกร่งมากคนนี้อ่อนแอลงมาก

“ชาร์ล็อตพาพี่ลิลินไปก่อน ผมจะถ่วงเวลาให้เอง”

วินดี้กล่าวอย่างกล้าหาญ ก่อนจะกางเล็บเพื่อเตรียมเข้าต่อสู้อีกครั้ง เขารู้ดีว่าถึงจะอุ้มนางฟ้าสาววิ่งไปก็ตาม ก็ไม่น่าจะหนีกองทหารจักรกลที่วิ่งเร็วเหมือนกับมอเตอร์ไซต์พวกนั้นได้

“ไม่มีทางเลือกแล้ว เคลื่อนย้ายผ่านเงากันดีกว่าครับ”

เชสที่ตามมาติดๆก้มลงดูอาการของลิลินด้วยความเป็นห่วง ยิ่งเห็นเธออ่อนแอลงขนาดนี้ เขายิ่งรู้สึกผิดมากขึ้นหลายเท่า ถ้าหากตอนนั้นรีบเข้าประตูไปล่ะก็คงไม่เกิดเรื่องเศร้าแบบนี้ขึ้นอย่างแน่นอน ส่วนการเคลื่อนย้ายผ่านเงาถึงการเดินทางระหว่างเงาที่ทำให้ย่นระยะทางได้ในพริบตา แม้เผ่าผู้ย่ำเงาทุกคนจะใช้มันเคลื่อนย้ายได้เป็นระยะสั้นๆก็ตามที แต่ตัวเขาที่มีพลังเพิ่มขึ้นนี้มั่นใจว่าต้องเคลื่อนทีเดียวถึงเมืองได้แน่นอน

“ไม่ได้นะคะ พี่ลิลินทนไม่ไหวหรอก !!!

ชาร์ล็อตค้านขึ้นเสียงดัง การเคลื่อนย้ายผ่านเงาคือการเปลี่ยนร่างกายให้เป็นความมืดและย้ายไปอีกที่ ถ้าเป็นเธอหรือวินดี้ที่เป็นเผ่าพันธุ์แห่งความมืดก็คงไม่เป็นไร แต่ถ้าเป็นลิลินละก็คงไม่อาจทนได้แน่

“เข้าใจแล้วครับ งั้นเอาตามที่วินดี้ว่า ชาร์ล็อตพาคุณลิลินไปก่อนเถอะ”

ปีศาจหนุ่มพยักหน้าอย่างเข้าใจทันที ดวงตาหลุบลงต่ำที่ตัวเองมีความคิดที่ทำให้นางฟ้าสาวเป็นอันตราย จากนั้นก็เตรียมอาวุธในมือเพื่อถ่วงเวลาให้ลิลินหนีไปก่อน

 

ครืด...!!!

[…ถอยก่อน โอกาสต้องมาอีกแน่]

ในตอนนั้นเองอยู่ๆกองทัพจักรกลก็หยุดวิ่งลงพร้อมกัน และล่าถอยไปอย่างรวดเร็ว เป็นเหตุให้ทุกคนมองอีกฝ่ายด้วยความตกใจ ชาร์ล็อตที่มีสัมผัสเวทมนตร์ไวที่สุดรู้สึกถึงคนจำนวนมากที่เข้ามาใกล้จากทางที่เมืองตั้งอยู่ จึงหันหลังกลับไปมองทันที และเห็นคนจำนวนมากนั่งอยู่บนไม้คทากำลังบินมาทางนี้

“น่ะ...นั้น...แม่มด เต็มไปหมดเลย”

เด็กน้อยมองคนเผ่าเดียวกับตัวเองด้วยสายตาโหยหา ที่ผ่านมาแม่มดที่เธอรู้จักก็มีแต่อาจารย์ของเธอเท่านั้น ทำให้ภาพของแม่มดเกือบๆ 40 คนที่มารวมตัวกันนั้นดูราวกับเรื่องโกหก โดยเฉพาะแม่มดที่อยู่ด้านหน้าสุดที่บินลงมาหาเธออย่างรวดเร็ว

“ชาร์ล็อต...ชาร์ล็อตจริงๆด้วย โตขึ้นมากๆเลยนะ”

แม่มดสาวคนหนึ่งเข้ามากอดชาร์ล็อตเอาไว้แน่น เธอมีผมสีดำสนิทเหมือนกับชาร์ล็อต ดูจากภายนอกเหมือนมนุษย์ผู้หญิงอายุประมาณ 25-26 ปี ใบหน้าสวยงามดูมีเสน่ห์น่าหลงใหล แต่ที่ทำให้ทั้งเชสและวินดี้ต่างต้องหลบตาไปทางอื่น ก็คือชุดของเธอที่เป็นเกาะอกสีดำกระโปรงสั้น จนแทบจะปกปิดร่างกายอันทรงเสน่ห์เอาไว้ไม่มิด เช่นเดียวกับแม่มดคนอื่นๆ ที่แต่งตัวแบบเซ็กซี่ไม่แพ้กัน

“อาจารย์อีเมเนีย ฮือๆ...หนูคิดถึงอาจารย์มากๆเลยค่ะ”

ชาร์ล็อตสวมกอดอาจารย์ของเธอเองไว้ขณะที่ร้องไห้ออกมาโดยไม่สนสายตาใคร ความอบอุ่นแบบนี้ต้องไม่ใช่ความฝันอย่างแน่นอน ด้านเชสก็เข้ามาดูนางฟ้าสาวที่นั่งล้มอยู่บนพื้นในทันที

“ลิลิน ไม่เป็นอะไรนะครับ คุณอีเมเนีย ผมขอขอบคุณพวกคุณมากๆครับ ไม่งั้นคงแย่แน่”

ปีศาจหนุ่มก้มหัวให้กับแม่มดตรงหน้าอย่างจริงใจ ถึงเขาจะได้พลังเพิ่มขึ้นมามากก็ตาม แต่ตอนนี้ยังใช้มันได้ไม่คล่องนัก ทำให้ไม่มั่นใจว่าจะต่อสู้ไปพร้อมๆกับดูแลนางฟ้าสาวได้ ด้านของอีเมเนียก็ตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

“ทางนี้ต่างหากที่ต้องขอบคุณ เธอคนนั้น...เป็นนางฟ้าพิสุทธิ์สินะ”

แม่มดสาวหรี่ตามองลิลินที่นั่งอยู่กับพื้น แม้จะเบาบางก็ตามแต่เธอก็สัมผัสได้ถึงพลังแห่งแสงสว่างที่แผ่ออกมาจากร่างตรงหน้าจางๆ ด้านของเชสก็ไม่แปลกใจนัดที่เธอรู้ เพราะเผ่าแม่มดเป็นเผ่าที่ไวกับเรื่องเวทมนตร์มากที่สุด ทำให้เขาก้มหัวจนแทบติดพื้นขอร้องในทันที

“ใช่แล้วครับ...ผมขอให้คุณหาทางช่วยเธอหน่อยได้ไหมครับ”

“ไม่ต้องทำถึงขนาดนี้ก็ได้ พวกเราเต็มใจช่วยอยู่แล้ว เพราะได้นางฟ้าพิสุทธิ์คนนี้ ชาร์ล็อตถึงออกมาจากเงื้อมมือของอามันนี่ได้ พวกเราต้องขอบคุณพวกคุณมากกว่า ตอนนี้เรารีบกลับเมืองกันก่อนเถอะ”

อีเมเนียจับให้เชสเงยหน้าขึ้นมองเธออย่างรวดเร็ว เพราะถือว่าให้ผู้มีพระคุณของเธอมาก้มหัวขอร้องแบบนี้มันไม่ควรแม้แต่น้อย ก่อนจะส่งสัญญาณให้แม่มดคนอื่นๆพาเชส ลิลิน และเด็กๆกลับเมืองของพวกเธอ
----------------------------------------
จะพยายามลงให้ได้ทุกวันครับ เพื่อให้จบภาคที่ 2 โดยไว เอิ้กๆ
----------------------------------------

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #249 minhai_m* (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:54
    สนุกมากๆ
    #249
    0
  2. #248 นิคกี้ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:51
    ขอบคุณมากๆ......สนุกมาก
    #248
    0
  3. #232 logan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 17:03
    ลิลินน่าสงสารจัง
    #232
    0
  4. #231 NewSmart (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:59
    สนุกมากเลยครับ ทำซะผมอินไปกับเรื่อง เป็นกำลังใจให้นะครับ

    (ขี้เกียจสมัครอะนะ)
    #231
    0
  5. #230 The Memorial (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:28
    นางเอกจะเป็รแม่มดแทนเปล่า 55
    #230
    0
  6. #229 maruchan (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 10:23
    หวังว่าจะไม่เจอแม่มดทรยศนะ
    #229
    0
  7. #228 Clover (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2556 / 09:24
    ยิ่งอ่านยิ่งติด จะรออ่านนะคะ สู้ๆ ค่ะ >U
    #228
    0