Tale of the falling angel : เปิดตำนานนางฟ้าตกสวรรค์

ตอนที่ 23 : เริ่มต้นภาคที่ 2 บทนำ สิ่งที่เหลืออยู่คือ "ชะตากรรม"

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,296
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    16 ก.พ. 56

บทนำ

สิ่งที่เหลืออยู่คือ “ชาตากรรม”

 

“ที่นี่ที่ไหนกัน...หรือนี่คือสิ่งที่เรียกว่าความฝัน”

สาวสวยคนหนึ่งพูดกับตัวเอง ร่างบางในชุดสีขาวยืนอยู่บนทางเดินปูด้วยหญ้าที่สองข้างทางเป็นสวนดอกไม้ ผมสีทองยาวละเอียดโดนลมพัดปลิว เผยให้เห็นแผ่นหลังที่มีแผลเป็นขนาดใหญ่คล้ายปีกนกที่กลางหลัง เหตุการณ์ที่ไม่ปะติดปะต่อกันทำให้เธอสรุปว่าตอนนี้คงอยู่ในความฝัน ดวงตาสีทองบนใบหน้าหวานจับใจมองไปสุดทางเดิน เห็นสิงโตตัวหนึ่งยืนอยู่อย่างสง่างามบนก้อนหินก้อนใหญ่

“มานี่สิ นางฟ้าแห่งชะตากรรม เรามีเรื่องต้องคุยกัน”

เสียงทุ่มต่ำที่ฟังดูอบอุ่นดังออกมาจากปากของสิงโตเผือก ขนสีขาวบริสุทธิ์ของมันยามสะท้อนกับแสงแดดดูงดงามเหมือนกับภาพวาด เรียกให้หญิงสาวตรงหน้าไปหา

“ท่านเป็นใคร แล้วเกิดอะไรขึ้นกับเรา”

หญิงสาวเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย ที่ผ่านมาเธอไม่เคยฝันเลยแม้แต่ครั้งเดียว ทำให้ผิดว่าต้องเกิดอะไรบางอย่างผิดปกติกับเธอแน่นอน

“เราคืออาเดน ตัวแห่งของกลุ่มก้อนพลังแห่งแสงสว่าง เหตุใดเจ้าจึงหันหลังให้กับข้า ลิลิน ทั้งที่เจ้าคือธิดาแห่งแสงสว่างที่ได้รับความรักมากกว่าใคร”

เอเดนพูดด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเย็นชากว่าเดิม ขณะที่อีกฝ่ายตอบได้ทันทีโดยไม่ต้องใช้เวลาคิดคำตอบ

“เป็นเพราะการแลกเปลี่ยนที่ทำเอาไว้กับเชส ในการพาเราไปพิสูจน์ด้วยตัวเองว่าเผ่าพันธุ์แห่งความมืดไม่ได้เป็นอย่างในหนังสือ แลกกับที่เราจะดูแลชีวิตของเขา แม้จะต้องแลกด้วยชีวิต เผ่าเทพจะต้องรักษาการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียมกัน”

คำตอบที่ไม่มีความลังเลของลิลิน ทำให้สิงโตตัวใหญ่เลิกคิ้วขึ้นในทันที

“ถึงอีกฝ่ายจะเป็นเผ่าพันธุ์แห่งความมืด ที่ได้ชื่อว่าเป็นศัตรูของแสงสว่างอย่างพวกเราน่ะหรือ”

“พวกเขาไม่มีความต้องการเป็นศัตรูกับพวกเราแม้แต่น้อย ข้อความที่เขียนเอาไว้ในหนังสือ ว่าเผ่าพันธุ์แห่งความมืดล้วนแต่ชั่วร้ายและกระหายสงครามไม่เป็นความจริง คำว่าเป็นศัตรูของแสงสว่างนั้น เป็นสิ่งที่พวกเราคิดอยู่เพียงฝั่งเดียว”

นางฟ้าสาวอธิบายตามความเข้าใจของเธอ ตลอดเวลาที่เธอออกเดินทางกับเชสนั้น ทุกครั้งที่เผ่าพันธุ์อื่นรู้ว่าเธอเป็นเผ่าเทพ ต่างก็มีท่าทีหวาดกลัวจนต้องการจะหลบหนีไปอย่างชัดเจน กลับกันเสียอีกที่เผ่าเทพมักจะสังหารเผ่าพันธุ์อื่นก่อนโดยไม่พูดคุยก่อน

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าจะกล่าวว่าเผ่าพันธุ์แห่งแสงสว่างนั้นต่างหาก ที่เป็นฝ่ายกระหายสงครามหรือ”

อาเดนหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างพิจารณา ด้านของลิลินก็นิ่งไปพักหนึ่งเพื่อประมวลผลสิ่งที่เธอคิด ก่อนจะตอบออกมา

“ไม่ใช่ เผ่าเทพแค่ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วเผ่าพันธุ์แห่งความมืดเป็นยังไงกันแน่ ถ้าทั้งสองฝ่ายได้พูดคุยกันต้องเกิดความเข้าใจแน่นอน”

“แล้วถ้าข้าบอกว่าจริงๆแล้วเผ่าเทพรู้มาตลอดว่าเผ่าพันธุ์แห่งความมืดแท้จริงแล้วเป็นอย่างไร แต่ก็จะทำสงครามกับความมืดอยู่ดี เจ้าจะทำอย่างไร”

สิงโตแห่งแสงสว่างพูดความจริงออกมา ที่ทำให้นางฟ้าสาวนิ่งไปพักใหญ่ เธอนึกออกทันทีว่าเชสเองก็คือพูดเช่นกัน ถ้าว่าการเจรจาไม่แป็นผลจะเป็นอย่างไร ทว่าสุดท้ายแล้วเธอก็ยังยืนยันคำเดิม

“เราจะทำทุกอย่างเพื่อหยุดสงครามนั้นเอง”

“ทั้งๆที่ทอดทิ้งพลังของตัวเอง และยังโดนทอดทิ้งจากเผ่าเทพน่ะเหรอ”

“ตราบใดที่เชสยังรักษาสัญญาต่อเราอยู่ เราจะไม่มีวันทอดทิ้งสัญญาที่มีกับเชสเช่นกัน”

นางฟ้าสาวตอบอย่างหนักแน่น แววตาของเธอมีแต่ความมุ่งมั่นฉายอยู่เท่านั้น แม้จะไร้ซึ่งพลังที่เคยมี แม้จะโดนทอดทิ้งจากเผ่าพันธุ์ของตนเอง เธอก็ยังขอยืนยันทำตามสิ่งที่ตัวเองยึดถือ นอกจากนี้แล้วเธอยังคิดว่าเวลาที่เธออยู่กับเชสนั้น เธอรู้สึกว่ามันมีค่ามากกว่าเวลาที่ผ่านมาทั้งหมดของเธอเสียอีก

“ถ้าเช่นนั้นจงทำตามที่ตัวเองเชื่อเถิด ธิดาอันเป็นที่รักของข้า ไม่ว่านานเท่าไร ข้าจะรอวันที่เจ้ากลับมาหาข้าเสมอ”

อาเดนพยักหน้าของเขาครั้งหนึ่ง ก่อนจะทำให้ร่างของลิลินค่อยๆจางหายไป เพราะเขาบรรลุสิ่งที่ต้องการแล้ว เพียงแค่พริบตาร่างของนางฟ้าสาวก็กลายเป็นละอองลอยขึ้นไปบนท้องฟ้า

“แล้วพบกันใหม่ ลิลิน”

สิงโตเผือกเงยหน้าพูดกับลูกสาวคนโปรดของเขา ที่ออกเดินทางตามความเชื่อของตัวเอง ตอนนั้นเองที่ด้านหลังของเขาก็มีร่างใหญ่ปรากฏตัวขึ้น

“ไปแล้วสินะ นางฟ้าแห่งชะตากรรมของพวกเรา”

เทพร่างใหญ่ผู้มีอีก 3 คู่ โผล่ออกมาจากวงเวทด้านหลังของสิงโตตัวใหญ่ เขาก็คือเทพแห่งความตายอาซาเอล เมื่อเขาห่อร่างของตัวเองด้วยปีกทั้ง 6 ข้าง และกางมันออกอีกครั้ง ร่างน่าเกลียดที่ดูไม่เหมือนเทพแม้แต่น้อยก็อย่างเป็นชายหนุ่มรูปงามสมกับเป็นมหาเทพ

“อืม วงล้อแห่งชะตากรรมของมหาภพแห่งเสียงถูกหมุนแล้ว และมันจะทำให้วงล้อทุกภพหมุนตามอย่างแน่นอน ดั่งเช่นคำทำนายที่มีไว้ในอดีตกาล”

อาเดนหันมาพูดกับเทพที่ด้านหลัง ถึงพวกเราจะมีพลังมากเพียงใด ก็ไม่อาจเข้าไปแทรกแซงสิ่งที่เรียกว่าชะตากรรมได้ เช่นเดียวกันสภาสูงของอาณาจักรเทพ ที่กักขังลิลินเอาไว้และให้การศึกษาด้วยข้อมูลปลอมๆ เพื่อไม่ให้คำทำนายนั้นเป็นจริงต้องล้มเหลว

“นางฟ้าปีกพิสุทธิ์ผู้ทรงอำนาจกว่าผู้ใด มีหัวใจที่บริสุทธิ์และอบอุ่นยิ่งกว่าแสงแดด จะหมุนวงล้อแห่งชะตากรรมของสามมหาภพที่หยุดนิ่งมานาน ความมืดจะเข้มแข็ง เสียงที่ดังจะสงบ แสงสว่างจะอ่อนแรง”

“หึหึหึ ถึงจะพยายามสักแค่ไหน คำทำนายของมหาเทพก็ไม่มีวันผิดพลาดหรอก สำหรับตอนนี้ ลาก่อนอาเดน”

อาซาเอลเอ่ยคำทำนายออกมา ก่อนจะหัวเราะในลำคออย่างชั่วร้ายแล้วจึงหายลงไปในวงเวทมนตร์เช่นเดียวกับตอนที่เขามา ด้านของอาเดนก็มองส่งเทพแห่งความตายจนเสร็จแล้วจึงกลายเป็นละอองแสงหายไปเช่นกัน ปล่อยให้สวนแห่งอีเดนแห่งนี้เหลือแต่ความว่างเปล่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

558 ความคิดเห็น

  1. #546 Kornfern (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2557 / 15:18
    อ่านหนังสือ(เล่ม1)ที่ดองไว้นานจบเเล้ว ขอต่อในนี้เลยนะ (ดีใจมากกก ไรเตอร์ไม่ได้ลบในนี้ ;__;)

    #546
    0
  2. #480 Borich (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 25 เมษายน 2556 / 20:49
    สนุกมาก ไรท์เขียนลื่นมาก 
    #480
    0
  3. #227 เซบาสเตียน (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 18:43
    อยากอ่านต่ออีก > <
    #227
    0
  4. #226 logan (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:34
    อยากอ่านต่อจัง>_<
    #226
    0
  5. #225 Nicky69 (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 16:06
    thank you very much.Let continue.
    #225
    0
  6. #223 The Memorial (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:28
    รอบนี้พระเอกเราจะพลังมากขึ้นแล้ว แต่นางเอกเราน่าจะขี้อ้อนมากขึ้น หุหุ
    #223
    0