YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 5 : 04

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121124
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10471 ครั้ง
    30 ต.ค. 61


04



 

ร่างของพอวาถูกวางลงบนเตียงอย่างนุ่มนวล ดวงตาของเสี่ยจ้องมองใบหน้าหวานที่ซีดเซียวของเด็กหนุ่มด้วยความกังวล พอลองเอามือแตะวัดอุณหภูมิที่หน้าผากก็พบว่ายังแค่อุ่นๆ เท่านั้น


ว่าไงบ้าง” ชายหนุ่มส่งเสียงถามอี้ที่เดินถือไอแพดเข้ามารายงานข่าวที่ส่งมาจากแจ๊คสันให้นายรับทราบ


น่าจะพักผ่อนไม่เพียงพอกับไม่ค่อยได้ทานข้าวเลยเป็นลม ส่วนเรื่องค่าเช่าน่าจะเพราะรับงานพิเศษอย่างอื่นเพิ่มด้วยครับ


อิทธิพลขมวดคิ้ว รับงานพิเศษอย่างอื่นเพิ่มด้วยแค่ต้องไปเรียนแล้วรับผิดชอบงานส่งอาจารย์กับเตรียมตัวให้พร้อมสอบตลอดเวลาเขาก็รู้สึกเหนื่อยแล้ว นี่อีกฝ่ายยังทำงานในซุปเปอร์มาร์เก็ตที่แทบไม่มีเวลาให้นั่งพัก แล้วยังจะทำเก่งรับงานอย่างอื่นเพิ่มอีก


งานอะไร


น่าจะรับจ้างทำรายงานของเพื่อนในมหาลัยครับ


อืม... ถ้าไม่มีอะไรแล้วก็ออกไปได้” อี้พยักหน้ารับแล้วก้มหัวลงหนึ่งครั้งก่อนจะเดินออกไปโดยไม่ลืมปิดประตูห้องให้เสี่ยด้วย


อิทธิพลยกมือขึ้นเกลี่ยผมที่บังหน้าผากของเด็กนักศึกษาออกเพื่อมองใบหน้าของอีกฝ่ายให้ชัด ทั้งๆ ที่เขาก็ทิ้งนามบัตรไว้ให้แล้วแท้ๆ แต่ทำไมถึงไม่โทรมากันนะ หรือหากอีกฝ่ายไม่ได้ตรวจกระเป๋าแล้วยังไม่เจอนามบัตรแต่สถานที่ที่สามารถติดต่อเขาได้ก็ใช่ว่าพอวาจะไม่รู้


ชอบความลำบากมากนักหรือไง หน้าตาท่าทางก็ดูออกจะไม่ใช่


อวดเก่ง” เขาว่าพลางใช้ฝ่ามือไล้แก้มของอีกฝ่ายเบาๆ แล้วค่อยเดินออกจากห้องปล่อยให้คนป่วยได้พักผ่อน

 

 

 





 

เปลือกตาบางกระพริบเปิดขึ้นอย่างเชื่องช้า สิ่งแรกที่ปรากฏขึ้นในสายตาของพอวาคือความมืดสลัวของห้องที่ไม่คุ้นเคย แล้วไหนจะสัมผัสนุ่มของเตียงที่หอพักของเขาไม่มีทางที่จะรู้สึกสบายได้ขนาดนี้ ร่างแบบบางใช้แขนยันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่งแล้วค่อยใช้สายตากวาดมองสภาพแวดล้อมของที่นี่ให้ชัดเจน แล้วก็พบว่าเป็นห้องของใครก็ไม่รู้


เกิดอะไรขึ้น?


เด็กหนุ่มพยายามใช้สมองนึกเรื่องราวที่เกิดขึ้นก่อนหน้า เขาจำได้เพียงแค่ก้าวเท้าลงจากรถเมล์จากนั้นทุกอย่างก็วูบดับไป และก่อนที่จะได้พยายามนึกอะไรไปมากกว่านั้นเสียงเปิดประตูห้องก็ดังขึ้นพร้อมกับร่างของใครบางคนที่พอวาคิดว่าตัวเองรู้จักดี


เสี่ย” เสียงทุ้มแหบพร่าร้องครางเรียกอีกฝ่ายแผ่วเบาพลางมองตามร่างสูงใหญ่ของเสี่ยที่เดินเข้ามาใกล้ ก่อนร่างของฝ่ายนั้นจะนั่งลงบนเตียงพร้อมใช้ฝ่ามือหนาแตะเข้ากับหน้าผากของพอวาโดยไม่ทันตั้งตัว


ดวงตากลมโตฉายแววตระหนกก่อนจะเขยิบถอยหน้าหนี แต่ก็ถูกอีกฝ่ายจับหน้าเอาไว้


อยู่นิ่งๆ ”


มือหนาทาบทับบริเวณหน้าผากเพื่อวัดอุณหภูมิก่อนจะใช้นิ้วเกลี่ยคราบขี้ตาออกให้เบาๆ จนพอวารู้สึกกระดาก ไม่เพียงเท่านั้น คนเป็นเสี่ยยังใช้นิ้วโป้งเกลี่ยริมฝีปากแตกแห้งของพอวาช้าๆ ก่อนจะยอมผละออกมา


ผมมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง


จำอะไรเมื่อวานไม่ได้เลยหรือไง” ชายหนุ่มไม่ตอบแต่กลับย้อนถามด้วยน้ำเสียงเลศนัยก่อนดวงตาคมกริบจะแสร้งทำเป็นมองใบหน้าหวานขึ้นลงสลับกับหน้าอกของเด็กตรงหน้า


เสียงหัวใจของพอวาเต้นแรง เขามองสายตาเชิงโลมเลียของคนแก่กว่าด้วยความวิตกก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างกำเสื้อเชิ้ตของตัวเองไว้แน่นพลางลองขยับตัวตรวจสอบอะไรบางอย่างดู


เอ๊ะ


หึๆใบหน้าหวานร้อนวาบเมื่อเห็นเสี่ยหัวเราะขำในลำคอ


เขาโดนอีกฝ่ายหลอก!


ริมฝีปากอิ่มเผลออ้าปากค้างอย่างพูดไม่ออก ก่อนจะตวัดสายตาอย่างไม่พอใจไปให้ตามความเคยชินโดยไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าท่าทางแบบนั้นช่างถูกใจคนแก่กว่าเสียเกิน


ผมจะกลับแล้ว ขอบคุณเสี่ยมากครับ


ยังไม่ให้กลับ


ไม่เป็นไรครับ ผมไม่รบกวนดีกว่า


ฉันไม่ชอบพูดมากหรอกนะ


ใบหน้าหวานเรียบนิ่งไปถนัดตาก่อนเจ้าตัวจะยอมพยักหน้ารับแกนๆ อย่างไม่มีทางเลือก พอวาเบนหน้าไปมองอีกทางหลีกเลี่ยงที่จะมองเครื่องหน้าหล่อเหลาของเสี่ยที่จดจ้องอยู่


อย่างน้อยเขาก็ยังไม่กล้าแกร่งขนาดที่จะสามารถมองหน้าคนที่เคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งโดยที่ไม่ได้มีสถานะคนรักมาก่อนได้อย่างไม่รู้สึกกระอักกระอ่วน


อย่าหันหน้าหนี...ไม่ชอบ” พอวาฟังแล้วเม้มปากแน่น ค่อยๆ หันใบหน้ากลับไปหาอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงต้องทำตามคำสั่งของชายหนุ่มด้วย


ทันทีที่หันหน้ากลับแก้มของเขาก็ถูกฝ่ามือสากของเสี่ยลูบไล้ไปมาเชื่องช้า ก่อนจะเปลี่ยนตำแหน่งไปยังบริเวณหัวพร้อมเสียงนุ่มทุ้มที่เอ่ยออกมาว่า “เด็กดี


ผมไม่ใช่เด็ก” เขาหลุดเสียงเถียงออกไปอย่างที่ใจคิด ก่อนจะแอบมองสีหน้าของคนแก่กว่าแต่ก็ไม่พบถึงร่องรอยความไม่พอใจ ยิ่งไปกว่านั้น ดวงตากลมโตยังแอบเห็นรอยยิ้มของอีกฝ่ายแม้จะเป็นเพียงรอยยิ้มบางเบาจนแทบมองไม่เห็นก็ตาม


นี่พอวากำลังทำบ้าอะไรอยู่?


ยอมอยู่ในถิ่นของเขา ยอมฟังคำพูดของเขา ยอมนั่งเฉยๆ ให้เขาลูบแก้มลูบหัว


ในเวลานี้สิ่งที่เขาสมควรทำมากที่สุดคือการหนีออกไปจากที่นี่ไม่ใช่หรือ แต่ทำไมความรู้สึกแปลกๆ ที่เกิดขึ้นมันถึงได้ทำให้พอวาไม่อยากจะลุกออกไปจากเตียงแบบนี้

 

 

 

 





ร่างโปร่งบางของเด็กทุนนั่งตัวเล็กลีบอยู่ภายในรถยนต์คันหรูของเสี่ย โดยที่พยายามทำตัวให้เหมือนอากาศมากที่สุด ใบหน้าหวานผินมองออกไปทางกระจก แต่ก็กลับเห็นภาพสะท้อนของคนแก่กว่าลางๆ แทน


บ้า


นี่มันบ้ามากๆ


สาบานได้ว่าตอนนี้เขาไม่ได้ขาดสติเหมือนคืนนั้น แต่ไม่รู้ว่าทำไมจิตใจของเขาถึงได้อ่อนแอขนาดยอมไปอาบน้ำแล้วแต่งตัวตามคำสั่งของอีกฝ่าก่อนจะเข้ามานั่งบนเบาะด้านหลังคู่กับเสี่ยเพื่อไปมหาวิทยาลัยแบบนี้


หิวหรือเปล่า


พอวาเตรียมจะตอบไปว่าไม่หิวแต่เสียงท้องร้องก็ดังตัดหน้าจนไม่อาจโกหกความจริงได้ ใบหน้าน่ารักจึงได้แต่ก้มลงซ่อนความอายก่อนจะฟังเสียงทุ้มน่าฟังของเสี่ยออกคำสั่งกับลูกน้องอย่างน่าเกรงขาม


ไปร้านอาหารก่อนแล้วค่อยไปส่งคุณพอวาที่มหาลัย


ครับเสี่ย




 

 

 

 

 

ตอนแรกพอวาคิดว่าอีกฝ่ายคงจะพาไปทานอาหารอะไรง่ายๆ แล้วพาไปส่งมหาลัยตามที่บอกไว้ แต่สถานที่ที่เขาถูกพามากลับกลายเป็นห้องอาหารระดับภัตตาคารแห่งหนึ่งแทน นอกจากบรรยากาศหรูหราจะทำให้พอวารู้สึกตื่นตาตื่นใจแล้ว ภาพอาหารน่าทานหลายชนิดที่ถูกจัดเตรียมไว้ยิ่งทำให้เด็กหนุ่มรู้สึกทึ่งไปกับอิทธิพลของชายหนุ่ม


คงไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่จะสามารถจองห้องส่วนตัวของร้านอาหารระดับนี้ แถมยังสั่งอาหารให้ปรุงเสร็จทันก่อนมาถึงภายในเวลาอันรวดเร็ว


วูบหนึ่งพอวาอดไม่ได้ที่จะก้มหน้ามองพื้น รู้สึกตัวเองตัวเล็กเกินไปที่จะอยู่ที่นี่ แต่ก็ถูกมือใหญ่ของเสี่ยจับไหล่เบาๆ ให้นั่งลงบนเก้าอี้


เขากำลังอิจฉา


อิจฉาที่ทำไมถึงไม่เป็นเขาบ้างที่มีเงินมากมายขนาดนี้


อยากสั่งอะไรเพิ่มอีกหรือเปล่า


ไม่ต้องแล้วครับ” พอวาเอ่ยปฏิเสธ แล้วมองจานอาหารมากมายที่วางเต็มพื้นที่ แค่นี้ก็ไม่รู้ว่าจะทานให้หมดได้ยังไง แล้วยังจะให้สั่งอะไรเพิ่มอีก


งั้นทานซะสิ เดี๋ยวจะได้ไปส่งที่มหาลัย มีเรียนตอนกี่โมงนะ?”


สิบเอ็ดโมงครับ


อืม


มือบางหยิบอุปกรณ์ขึ้นเตรียมจะทานอาหารแต่ก็ไม่เห็นว่าอีกฝ่ายจะทำอะไรนอกจากนั่งจ้องเขาอยู่ฝั่งตรงข้าม


เสี่ยไม่ทานเหรอครับ?”


ไม่ล่ะ ฉันไม่กินข้าวเช้า


คำตอบที่ได้รับทำให้คิ้วของคนเด็กกว่าต้องขมวดเข้าหากันอย่างไม่เข้าใจ ในเมื่ออีกฝ่ายไม่ทานแล้วพอวาจะสามารถทานได้อย่างสบายใจได้อย่างไร


           ถ้ารู้แบบนี้เขาคงขอให้ไปส่งที่มหาลัยเลยยังจะดีซะกว่า


           กินเข้าไปเถอะน่า ถ้าไปเรียนสายขาดเช็กชื่อฉันไม่รับผิดชอบหรอกนะ

 

 

 

 

 

 

รถยนต์สีดำคันหรูของเสี่ยแล่นเข้ามาจอดแถวบริเวณหน้าคณะของพอวาก่อนเวลาเข้าเรียนเกือบ 20 นาที เด็กหนุ่มเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายพร้อมก้มหัวลงก่อนจะเตรียมลงจากรถหากแต่ข้อมือกลับถูกคว้าไว้ก่อนจะถูกกระชากเบาๆ หลังจากนั้นบริเวณริมฝีปากอิ่มก็รู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มบางอย่างที่ตามทาบทับลงมา


เขาโดนจุ๊บ!


ดวงตากลมโตเบิกกว้าง มองเห็นเพียงดวงตาของเสี่ยในระยะประชิดก่อนชายหนุ่มจะยอมล่าถอยออกไป


ค่าข้าว” เสียงทุ้มเอ่ยบอกเนิบๆ เหมือนเป็นเรื่องปกติ ก่อนจะพยักหน้าเป็นเชิงให้พอวาลงจากรถไปได้ ร่างของนักศึกษาทุนจึงลงจากรถด้วยใบหน้าที่ยังฉายชัดถึงความมึนงง


พอวากำลังไม่เข้าใจว่าทำไมเสี่ยต้องจุ๊บเขา แม้ว่าจะไม่ใช่จูบแบบดีฟคิสอะไร แต่ก็เป็นสัมผัสแบบปากชนปากคล้ายกับจูบอยู่ดี เขาสนใจแต่เรื่องสาเหตุจนลืมไปเสียสนิทว่าทำไมตัวเองถึงไม่ได้รู้สึกแปลกประหลาดอะไรกับสัมผัสนั้น


ร่างโปร่งบางเดินไปตามทางอย่างเหม่อลอยโดยที่ไม่รู้เลยว่าการกระทำทั้งหมดนั้นได้ถูกจับจ้องโดยใครบางคนตลอดทาง

 

 

 

 





เป็นเพราะวันนี้มีเพียงวิชาเดียวเท่านั้น คลาสจึงเลิกตั้งแต่บ่ายสองโมง พอวาที่นั่งตัวเปล่ามาโดยตลอดผิดจากทุกวันที่ต้องมีสมุดและปากกาจดเลคเชอร์รีบลุกออกจากห้องก่อนใครเพื่อนเพื่อกลับห้อง ทั้งๆ ที่ปกติเขาจะต้องเดินเข้าไปหาพวกเจนแล้วพยายามทำตัวเองให้กลมกลืนกับพวกหล่อน แต่ประสบการณ์ที่ผ่านมาก็สอนให้พอวาได้รู้ว่าไม่มีประโยชน์อะไรที่จะต้องทำแบบนั้นอีกต่อไป พอลงมายังด้านล่างก็เห็นร่างสูงกำยำของผู้ชายชุดดำ 2คนที่ยืนโดดเด่นออกมาอยู่


คุณพอวาครับ


ครับ?” เขาขมวดคิ้วน้อยๆ แล้วพิจารณาลักษณะของอีกฝ่าย ก่อนจะรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาว่าเคยเห็นมาจากที่ไหน


.....ลูกน้องเสี่ย?


เสี่ยให้มารับพาคุณพอวาไปส่งครับ


ไปส่งที่ไหน ผมกลับเองได้ พวกคุณกลับไปเถอะ” เขาเอ่ยปฏิเสธ ยอมรับว่ารู้สึกไม่ค่อยพอใจสักเท่าไหร่ที่เจ้านายของคนพวกนี้ทำเหมือนเขาเป็นอะไรสักอย่างของตัวเอง


ขาเรียวยาวก้าวเท้าเดินออกมาแต่ก็โดนเดินตามอยู่ดีจนดูเป็นเหมือนหัวหน้าแก๊งผู้มีอิทธิพลที่มีลูกน้องหน้าตาดุดันรูปร่างสูงใหญ่คอยตามประกบซ้ายขวา สายตาของนักศึกษาที่เดินสวนผ่านไปมาเริ่มมองมาที่ร่างของพอวาด้วยความเคลือบแคลง


สุดท้ายก็เป็นคนตัวบางเองที่ทนไม่ไหวหยุดเดินกะทันหันแล้วย้อนถามตำแหน่งรถจากลูกน้องของเสี่ยแทน “รถพวกคุณจอดอยู่ที่ไหนครับ


หน้าตึกครับ


คุณเดินไปรอที่รถกันก่อนได้ไหม เดี๋ยวผมเดินตามไป” ยื่นข้อเสนอไปให้ แต่พอวากะว่าจะแอบเดินอ้อมไปหลังคณะอีกทาง ทว่าคำตอบที่ปฏิเสธเสียงแข็งโดยไม่ต้องคิดก็ขัดแผนการที่วางไว้จนหมด


ไม่ได้ครับ


งั้นช่วยเดินตามห่างๆ ได้ไหม ทำแบบนี้คนอื่นก็มองหมด” เสียงนุ่มตวัดห้วนอย่างไม่พอใจ ดวงตากลมโตจ้องมองใบหน้าของคนทั้งสองเขม็ง พอวากำลังรู้สึกถูกคุกคาม ทำไมเขาต้องทำตามคำสั่งของคนพวกนี้ด้วย อีกอย่าง...ส่วนหนึ่งพอวาไม่มั่นใจเลยสักนิดว่าจะเป็นคนของเสี่ยจริง ในเมื่อผู้ชายคนนั้นไม่ได้เอ่ยปากบอกเขาเลยสักนิดตอนที่ลงจากรถ


จริงสินามบัตร


พอวาส่งสายตาขู่ไม่ให้คนแปลกหน้าทั้งคู่ตามมา ก่อนจะเดินไปนั่งเก้าอี้แถวนั้นที่พอมีร่มไม้บดบังสายตาได้อยู่แล้วล้วงกระเป๋ากางเกงหยิบเอาโทรศัพท์กับกระเป๋าสตางค์ที่ภายในมีนามบัตรของเสี่ยอยู่ออกมา


แล้วก็พบว่าโทรศัพท์แบตหมด...


เด็กหนุ่มลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อคืนเขาไม่ได้ชาร์จแบต แถมตัวเองยังไปโผล่อยู่บนเตียงของเสี่ยอีก ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันอย่างใช้ความคิด อีกฝ่ายยังจะต้องการอะไรอีก หรือต้องการการตอบแทนเรื่องเมื่อคืน


คุณพอวาครับ เสี่ยจะขอคุยด้วย


ร่างโปร่งบางสะดุ้งเมื่อจู่ๆ ก็ถูกสะกิดไหล่จากทางด้านหลัง แล้วตามมาด้วยโทรศัพท์สมาร์ทโฟนสีดำสนิทที่ถูกยื่นมาให้ โดยที่หน้าจอนั้นขึ้นชื่อว่า BOSS


เอาจริงดิ....


นี่เขาต้องไปหาผู้ชายคนนั้นจริงๆ ใช่ไหม


ครับ...


ขึ้นรถ แล้วจะให้คนไปส่งที่หอ


แต่ว่า


อย่าดื้อสิยังไม่ทันจะพูดจบเสียงจากปลายสายก็ดังขึ้นด้วยน้ำเสียงเกลี่ยกล่อมจนใจกระตุก เด็กหนุ่มเผลอกัดปากไม่ให้ตัวเองรู้สึกแปลกๆ ก่อนจะสรรหาถ้อยคำปฏิเสธ แต่ก็เหมือนอีกฝ่ายจะรู้ทัน


ถ้าเกิดเป็นลมขึ้นมาอีกฉันจะทำยังไง หืม” คราวนี้แก้มนวลรู้สึกเห่อร้อน ใจอยากจะเถียงออกไปว่าหากเขาเป็นลมมันก็เรื่องของเขาไม่ได้เกี่ยวอะไรกับเสี่ยสักหน่อย แต่ปากก็หนักเกินกว่าที่จะพ่นคำพูดตามที่คิดออกไปได้


ผมกลับเองได้ ไม่ต้องรบกวนลูกน้องเสี่ยหรอกครับ” พูดจบก็กัดปาก รอฟังว่าปลายสายจะตอบกลับมาว่าอย่างไร แต่รออยู่สักพักในความรู้สึกพอวาก็ไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น


“….”


เอ่อ..งั้นแค่นี้นะครับ” พอวาเตรียมจะเอาสมาร์ทโฟนที่แนบหูออกแต่กลับได้ยินเสียงถอนหายใจแผ่วเบาดังขึ้นพร้อมเสียงเชิงตัดพ้อของคนแก่กว่า “ความหวังดีของฉันมันทำเธอลำบากใจมากเลยเหรอ


ผม...” เขาพูดไม่ออก ได้แต่ส่งเสียงค้างอยู่อย่างนั้น ไม่เขาใจเลยว่าทำไมถึงต้องรู้สึกผิดขึ้นมาด้วย ทั้งๆ ที่ความจริงแล้วเขาไม่ได้ผิดเลยสักนิดเดียว


เกิดเป็นความลำบากใจขึ้นมา ในขณะที่เด็กหนุ่มกำลังปวดหัวว่าจะรับมือกับสถานการณ์นี้อย่างไร คนปลายสายเองก็กำลังกระตุกยิ้มอย่างสมใจโดยที่พอวาไม่มีวันรู้


ก็ได้ครับ ผมจะไปกับลูกน้องของเสี่ย


ตลอดระยะทางจากมหาวิทยาลัยไปหอพักโดยรถยนต์สัญชาติยุโรปของเสี่ย พอวาได้แต่นั่งมองออกไปนอกหน้าต่าง โดยที่มือทั้งสองก็กำไว้บนตักอย่างไม่สบายใจ ความสะดวกสบายทำให้เขารู้สึกดีก็จริง แต่ลึกลงไปก็ไม่อาจวางใจได้


นั่งเงียบๆ ต่ออีกเกือบสิบห้านาที ภาพของตึกหอพักก็ปรากฏขึ้นในสายตา รถยนต์คันหรูค่อยๆ เลี้ยวเข้าไปยังซอยซึ่งเป็นที่ตั้งของหอพักของพอวา ก่อนจะหยุดจอดอย่างนุ่มนวล ลูกน้องของเสี่ยที่นั่งทางด้านหน้าของพอวารีบเปิดประตูลงจากรถแล้วจัดการเปิดประตูรถให้เด็กหนุ่มอย่างรวดเร็ว พอวาได้แต่ชะงักมือที่กำลังจะเอื้อมไปเปิดไว้แล้วก้าวขาลงจากรถ


ขอบคุณนะครับ” อีกฝ่ายค้อมหัวลงเล็กน้อยเหมือนกำลังเคารพเจ้านายอีกคน พอวาที่รู้สึกไม่ดีที่เห็นคนอายุมากกว่าต้องมาทำแบบนี้เลยค้อมกลับบ้างเป็นการขอบคุณ แต่ก็โดนอีกฝ่ายค้อมกลับมาอีก


หากค้อมกันไปกันมาคงไม่ต้องทำอะไรกันแล้ว พอวาเลยหยุดการกระทำแต่เพียงเท่านั้น แล้วเอ่ยขอบคุณเบาๆ ย้ำอีกครั้งก่อนเดินเข้าไปในตึกอย่างที่ไม่รู้เลยว่าพฤติกรรมทุกอย่างจะถูกรายงานไปยังเสี่ยแบบละเอียดยิบภายใน 5นาทีต่อจากนี้

 



 



...



 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10.471K ครั้ง

20,944 ความคิดเห็น

  1. #20635 Fueled me (@JINWOOBIN) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:36
    เสี่ยคือมีรังสีของความกดดันแผ่ออกมาตลอดเลยป่ะ กลัว5555555555
    #20635
    0
  2. #20510 J-preem (@J-preem) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 13:09
    น้องน่ารักก เสี่ยก็ดูละมุนมากเวลาพูดกับน้อง
    #20510
    0
  3. #20448 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 09:02
    มีราชรถมาเกย
    #20448
    0
  4. #20419 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:14
    น้องน่ารักกกกก
    #20419
    0
  5. #20402 sunzen (@hyacin04) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2562 / 10:27
    เอ็นดูน้องงงงง
    #20402
    0
  6. #20358 S.Map (@mapiiky) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 01:34
    จับตาดูน้องขนาดนี้เลยอ่อเสี่ย
    #20358
    0
  7. #20343 BrownieBear (@brownie-bear18) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:32
    ชอบเขาล่ะสิๆ
    #20343
    0
  8. #20295 makeky~ (@kewmake) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 09:36
    เอ็นดูน้อง
    #20295
    0
  9. #20228 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 21:51

    ตามติดน้องอะไรขนาดนี้เป็นใครก็กลัวไหมล่ะ

    #20228
    0
  10. #20218 12311232123312 (@12311232123312) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:28
    เอ็นดู😆😆
    #20218
    0
  11. #20199 num'crazy (@2543numnim) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2562 / 21:15
    เอ็นดูวววว
    #20199
    0
  12. #20121 wonnybum (@wonnybum) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 01:04
    โถ....เจอเสี่ยแบบนี้ก็ชักหลอนๆเหมือนกันแฮะ
    #20121
    0
  13. #20067 Kun Kuna (@firstsineun) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2562 / 00:19
    ห่วง หรือหวงน้องกันแน่เสี่ย
    #20067
    0
  14. #19979 My Little G. (@199012001) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:47
    อยากเอาน้องไปเลี้ยงมากมั้ยเสี่ย
    #19979
    0
  15. #19938 你我 (@oniisanrabbit) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:15

    เสี่ยต้องการอัลไลลล

    #19938
    0
  16. #19869 jbmar9495 (@jbmar9495) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2562 / 08:47
    เกินเบอร์มากค่ะเสี่ย
    #19869
    0
  17. #19838 May Ling Pcm (@maylingpcm) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2562 / 22:18
    เสี่ยทำใจละลาย
    #19838
    0
  18. #19789 CKsosiE (@CKsosiE) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2562 / 00:28
    น่ารักจังเลยลูกกกก
    #19789
    0
  19. #19726 jnmmmmh_ (@playboyboy12) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 เมษายน 2562 / 00:21
    เสี่ยหลงน้องหนักมากกกกกก
    #19726
    0
  20. #19535 TooinloveToletgo (@TooinloveToletgo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 05:27
    #แทเตนล์
    #19535
    0
  21. #19534 TooinloveToletgo (@TooinloveToletgo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 05:27
    แดดดี้เว่ออออออออออออ
    #19534
    0
  22. #19490 Saaaanooker (@Saaaanooker) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 มีนาคม 2562 / 16:08
    เสี่ยแอบแซบบบบบบบบ
    #19490
    0
  23. #19465 khunsom08 (@khunsom08) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 16 มีนาคม 2562 / 13:36
    เสี่ยดูแลดี
    #19465
    0
  24. #19378 chootikarn (@chootikarn) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 มีนาคม 2562 / 13:12

    สนุกมากๆเลยค่ะชอบ
    #19378
    0
  25. #19343 MManatsawan (@MManatsawan) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:19
    น้องงงง 55555
    #19343
    0