YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 4 : 03

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 149,518
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12,268 ครั้ง
    10 พ.ย. 61


03


 

 

เสี่ย


คำสั้นๆ ที่บ่งบอกถึงสถานะของเจ้าของรถสีดำคันปริศนาทำให้พอวาตื่นตระหนกจนหัวใจเต้นรัวเร็ว


ดวงตากลมโตมองรถแท็กซี่ที่กำลังแล่นมาในระยะสายตาสลับกับหน้าจอสมาร์ทโฟนที่ยังมีข้อความเชิงคำสั่งให้ขึ้นรถไปกับเจ้าของข้อความคาอยู่เขม็ง ริมฝีปากอิ่มเม้มเข้าหากันแน่น ระยะเวลาเพียงไม่กี่วินาทีกลับดูยาวนานเหลือเกินในความรู้สึกตอนนี้


หากหนีอีกฝ่าย คำว่ารอดไม่มีปรากฏขึ้นมาเลยสักนิด เพราะแค่สถานการณ์ที่เกิดขึ้นนี้ก็พอเดาได้แล้วหนีไปก็เสียเวลาเปล่า


เด็กหนุ่มสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเดินไปเผชิญหน้ากับเสี่ยแต่โดยดี

 





 

 

 

สิ่งที่พอวาคาดเดาไว้ไม่ผิดเลย เส้นทางที่รถคันนี้กำลังวิ่งไปอยู่คือที่พักของเขาจริงๆ มือของเขากำเข้าหากันแน่นบนตัก ก่อนจะแอบเหลือบตามองอีกฝ่ายเป็นระยะด้วยความรู้สึกหวาดหวั่น


ตั้งแต่ตัดสินใจก้าวขาขึ้นมาก็ไม่มีบทสนทนาใดๆ เกิดขึ้นเลยแม้แต่น้อย


ความเงียบที่ทั้งอึดอัดทั้งกดดันกำลังจะทำให้พอวาเสียสติเข้าไปทุกที อดทนได้อีกสักพักรถยนต์คันหรูก็แล่นถึงหอพักของเด็กหนุ่มอย่างปลอดภัยพร้อมๆ กับความกระอักกระอ่วนใจที่เกิดขึ้น


พอวาคิดไม่ตกว่าควรลงจากรถไปอย่างเงียบๆ หรือเอ่ยขอบคุณอะไรอีกฝ่ายสักหน่อยดี แต่สุดท้ายเด็กหนุ่มก็อดเอ่ยขอบคุณอีกฝ่ายออกไปเสียไม่ได้ เพราะจะให้อยู่ดีๆ ก็ลงรถไปเลยก็คงแปลกพิกล


ขอบคุณครับ


อืม” ใบหน้าหวานหันไปมองคนด้านข้างช้าๆ ก่อนจะพบว่าอีกฝ่ายเองก็กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน


ดวงตาคู่คมจ้องมองคนอ่อนวัยกว่านิ่งๆ ก่อนจะเลิกสนใจใบหน้านั้นแล้วหยิบเอาแท่งนิโคตินขึ้นมาเตรียมจุดสูบโดยไม่สนใจสายตาที่ยังคงมองมาด้วยความสงสัยของพอวา


พอวามองการกระทำของเสี่ยอย่างไม่เข้าใจก่อนจะเปิดประตูลงจากรถไปอย่างเงียบๆ ในขณะที่อีกคนเองก็กดลดหน้าต่างลงเพื่อระบายกลุ่มควันที่ถูกพ่นออกจากริมฝีปากหยักอย่างเชื่องช้าโดยไม่ได้แยแสร่างสูงโปร่งของเด็กหนุ่มอีกต่อไป


พอวาเดินเข้าหอพักไปอย่างเงียบเชียบ ใบหน้าหวานนิ่งอึ้ง ดวงตากลมโตไม่กะพริบเลยแม้แต่น้อย หัวสมองของเด็กทุนเหมือนว่างเปล่าแต่กลับมีความคิดมากมายตีกันอย่างกระจัดกระจายไม่อาจหาข้อสรุปได้ว่าการกระทำของผู้ชายคนนั้นแท้จริงแล้วต้องการอะไรกันแน่


ด้วยความเหนื่อยล้าที่สะสมมาทั้งวัน พอวาเลยพุ่งตรงไปอาบน้ำทันทีที่เข้าห้องมาได้ น้ำอุ่นกับกลิ่นครีมอาบน้ำกลิ่นโปรดช่วยทำให้ร่างกายรู้สึกเบาสบาย พออาบน้ำเสร็จเรียบร้อยก็จัดการทาครีมบำรุงผิวตามปกติเตรียมเข้านอน แต่พอจะเดินไปปิดไฟ ความคิดบ้าๆ ก็ปรากฏขึ้นในสมอง เท้าทั้งสองข้างที่เคยจะเดินไปยังปุ่มสวิตช์เลยเปลี่ยนทิศทางไปยังระเบียงห้องที่สามารถมองลงไปบนถนนหน้าตึกได้


คิ้วสวยขมวดเข้าหากันเมื่อยังเห็นรถยนต์คันเดียวกับที่โดยสารมายังคงจอดอยู่ที่เดิม พอวาพยายามเพ่งมองหาคนขับแต่ก็ไม่สามารถเห็นอะไรได้เลยแม้แต่น้อย


บุหรี่มวนเดียวสามารถสูบได้นานขนาดนี้เลยเหรอ?


เขาดึงม่านปิด เลิกสนใจอีกฝ่ายแล้วเตรียมเข้านอน แต่กลับมีเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


ขายาวเดินไปตรงประตูห้องแล้วมองผ่านตาแมว พอเห็นว่าอีกฝ่ายเป็นผู้หญิงที่เคยเดินสวนกันอยู่เป็นประจำ มือบางก็บิดลูกปิดเปิดประตูออก


ครับ?”


มีคนฝากนี่มาให้ค่ะ” ดวงตากลมโตเบิกขึ้นเมื่อเห็นกระเป๋าสตางค์ที่เขาลืมทิ้งไว้ในคืนนั้นถูกยื่นมาตรงหน้า เขารับมันมาแล้วเอ่ยขอบคุณเธอไปก่อนจะปิดประตูห้องพร้อมความกังวล


เขารู้?


ผู้ชายคนนั้นรู้แม้กระทั่งตึก ชั้น ห้อง และคนที่อาศัยอยู่ภายในชั้นเดียวกันกับเขา


นี่มันไม่ตลกเลยสักนิด ชีวิตส่วนตัวของเขากลายเป็นเรื่องที่อยู่ในสายตาของอีกฝ่ายไปแล้ว


พอวารีบจ้ำขาไปที่ระเบียงห้องอีกครั้ง แขนขาวเลิกผ้าม่านออกแล้วมองลงไปด้านล่างที่เมื่อครู่ยังมีรถยนต์ของอีกฝ่ายจอดอยู่แต่บัดนี้กลับว่างเปล่าด้วยหัวใจตื่นกลัว

 

 




 

 

 

กว่าจะสามารถหลับลงได้ พระอาทิตย์ก็ใกล้จะโผล่พ้นขอบฟ้า


กระเป๋าสตางค์ที่ได้คืนมาอยู่ในสภาพเรียบร้อยไม่มีอะไรเสียหาย บัตรนักศึกษายังอยู่ที่เดิมพร้อมกับนามบัตรของผู้ชายคนนั้นที่ถูกสอดไว้ด้วยกัน พอวานอนมองชื่อของเสี่ยบนกระดาษนิ่งๆ แต่ความคิดกลับโลดแล่นถึงเรื่องต่างๆ จนไม่สามารถข่มตาลงนอนได้ ทั้งๆ ที่รู้สึกเมื่อยล้าจนร่างกายประท้วงอยากพักผ่อนแต่กลับมีเรื่องเครียดเข้ามาทำให้เช้าวันรุ่งขึ้นกลายเป็นวันแย่ๆ อีกวันหนึ่งในชีวิต


               เขามาทำงานสายทั้งที่พึ่งจะเริ่มงานแท้ๆ ผลคือถูกหัวหน้าตักเตือน แต่นั่นก็ไม่เจ็บใจเท่าที่โดนคนระดับพนักงานด้วยกันเองกระแหนะกระแหนทั้งวันจนเลิกงาน พอกลับถึงห้องก็พบว่าบิลค่าเช่าได้มาถึงแล้ว เท่ากับว่ามีเวลาอีกประมาณ 15วัน ในการชำระค่าใช้จ่ายทั้งหมดให้เรียบร้อย พอวาเริ่มสนใจงานสอนพิเศษแต่พอมาคิดถึงเรื่องเวลาแล้วก็พบว่าไม่สามารถที่จะทำมันได้นอกจากต้องลาออกจากงานที่ซุปเปอร์มาร์เก็ต


               ไม่ว่าจะมองไปทางไหนเด็กทุนอย่างเขาก็รู้สึกมืดแปดด้านไปหมด ยิ่งเห็นตัวเลขที่ต้องชำระภายในเวลาอีกไม่นานทั้งความกดดันและความเครียดก็ทำให้อดไม่ได้ที่จะไม่นึกถึงเรื่องที่ก่อเอาไว้


               ถ้าเขาไม่ทำอะไรแบบนั้น ทุกอย่างก็คงไม่เป็นแบบนี้


               ถ้าหากไม่ไร้สติใช้เงินประชดเจนทั้งๆ ที่อีกฝ่ายก็ไม่ได้มารับรู้ด้วยเลย มันก็คงไม่เป็นแบบนี้


               ถ้าหาก....


               และถ้าหาก


               ในหัวสมองของพอวามีแต่คำว่าถ้าหากเต็มไปหมด นอกจากเจนจะไม่ได้มารับรู้เรื่องราวอะไรด้วยแล้ว ชีวิตของอีกฝ่ายก็มีความสุขดี มีเงินให้ใช้สบายมือ ต่างกับเขาอย่างสิ้นเชิง ความสะใจที่เคยหวังจะได้รับกลายเป็นการนำความเดือดร้อนสู่ตัวเองอย่างโง่เง่า


               และโง่เง่ายิ่งกว่า เมื่อมีความคิดวูบหนึ่งที่แล่นเข้ามาว่าหากติดต่อเสี่ยอีกครั้งจะเป็นอย่างไร?


               พอวาพยายามเก็บความคิดนี้ลงไป แต่ตลอดระยะเวลาหลังจากวันนั้นอีกหลายวันเขาก็ยังคงมีความคิดแบบนี้หลงเหลืออยู่


               เด็กหนุ่มรู้ดีว่าพื้นฐานตัวเองเป็นคนแบบไหน ไม่อย่างนั้นพอวาคงไม่ดื้อดึงที่จะรับทุนของมหาลัยเอกชนที่มีค่าสังคมสูงลิ่วแบบนี้ เขารักความสบาย ชอบความหรูหรา ระยะเวลาที่ผ่านมาก็พยายามประคองฐานะของตัวเองไม่ให้ดูด้อยจนเกินไปในหมู่เพื่อนแต่เขาก็ไม่สามารถหลีกหนีความจริงถึงฐานะทางบ้านที่แสนธรรมดาได้เช่นกัน

 

 




 

 

               เสี่ยครับ ดูเหมือนช่วงนี้คุณพอวาจะสุขภาพไม่ค่อยดีเท่าไหร่” อี้ส่งเสียงรายงานความเคลื่อนไหวของเด็กหนุ่มหน้าหวานให้กับเจ้านายเสียงเรียบภายในห้องยนต์โดยสารที่พึ่งขับออกจากสนามบิน หนุ่มเชื้อจีนใช้นิ้วขยายหน้ารูปที่ถูกส่งมาในไอแพดแล้วกวาดตามองสภาพซีดโทรมของพอวาให้แน่ชัดก่อนจะแอบเหลือบตามองใบหน้าของผู้เป็นนายเล็กน้อยแล้วค่อยพูดเสริมต่อ


               กำหนดค่าเช่าคงใกล้ถึงแล้ว ช่วงนี้เลยดูเหนื่อยเป็นพิเศษ


               อืม


               เสียงทุ้มตอบรับในลำคอเบาๆ ชายหนุ่มใช้นิ้วชี้กับนิ้วโป้งข้างซ้ายหมุนแหวนที่อยู่นิ้วนางข้างขวาไปมาอย่างใช้ความคิด แม้ริมฝีปากจะเรียบนิ่งแต่หากสังเกตดูให้ดีก็จะพบว่ามุมปากของเสี่ยได้ถูกยกขึ้นอย่างพึงพอใจเล็กน้อย


               น่าสนใจ...


               ดูท่าว่าเขาคงประเมินอีกฝ่ายผิดไป


               เพราะเหยื่อที่แล้วมามีแต่พยายามหาทางติดต่อหรือสร้างสถานการณ์โอกาสอย่างไม่คาดฝันให้เกิดขึ้น หากเป็นคนที่มีชั้นเชิงหน่อยก็คงพยายามทำเป็นเล่นตัวให้ดูน่าสนใจหรือมีค่าขึ้น แต่ก็เห็นว่าไม่มีใครจะเล่นได้นานเลยสักคน


               เขาไม่ใช่พวกชอบเล่นบทงอนง้อเหมือนพระเอกละครซะด้วย


               ถ้าจะมัวทำตัวเป็นผู้สูงส่ง ของสักชิ้นหรือเงินสักบาทของเขาคงไม่มีค่ามากพอให้คนพวกนั้นเอาไปปรนเปรอเล่น


               ไปท่าเรือ คืนนี้ฉันไม่เข้าผับ


               ครับ เสี่ย




 

 

 

 

               ร่างสูงใหญ่ของอิทธิพลเดินนำหน้าไปยังตู้คอนเทนเนอร์ที่มีลูกน้องอีกหลายสิบคนคอยเฝ้าอยู่ ที่ด้านข้างและด้านหลังของชายหนุ่มถูกขนาบด้วยบอดี้การ์ดฝีมือดี ยิ่งเดินเข้าไปใกล้ตู้ที่เป็นจุดหมายเท่าไหร่ เสียงร้องโวยวายก็ดังขึ้นเรื่อยๆ เท่านั้น


               คืนนี้มีเท่าไหร่


               สิบหกคนครับเสี่ย


               ส่งคนไปจัดการมันด้วย อย่าให้มันกล้าส่งคนขึ้นมาบนเรือของเราอีก


               ครับ


               ดวงตาคมกริบมองภาพตรงหน้าคร่าวๆ แม้ตัวเองจะไม่ได้มือสะอาดแต่การค้ามนุษย์ก็เป็นเรื่องที่อิทธิพลไม่เคยคิดที่จะทำ แต่ดูเหมือนว่าจะมีคนกล้าไม่กลัวโดนเขาเล่นงานถึงได้แอบลักลอบเอาคนยัดเข้ามาในตู้ปะปนกับสินค้าอย่างอื่นแบบนี้


               ชายหนุ่มเดินผ่านมองสภาพผู้คนที่ถูกจับมารวมตัวกันที่ลานด้านหน้าคอนเทนเนอร์เจ้าปัญหาเงียบๆ ส่วนใหญ่เป็นแรงงานชายทั้งนั้น ดูไม่มีอะไรน่าสนใจเลยสักนิดเดียว


               สียเวลาชะมัด ทีแรกเขานึกว่าจะมีเรื่องใหญ่มากกว่านี้เสียอีกถึงได้ลงมาดูด้วยตัวเอง


               ช่วยด้วย!”


               เฮ้ยจับมันเอาไว้” คิ้วเข้มเลิกขึ้นมองไปทางเสียงที่ดังขึ้น ก่อนจะเห็นร่างของใครบางคนพยายามวิ่งเข้ามาพลางส่งเสียงร้องให้ช่วย ส่วนด้านหลังก็เป็นหนึ่งในลูกน้องเขาเขาที่กำลังพยายามไล่จับอีกฝ่ายให้ได้


               เสี่ยอิทธิพลนึกขันมองเหตุการณ์บันเทิงตรงหน้าก่อนจะสังเกตดูผิวที่ดูไม่เหมือนคนที่เหลือกับใบหน้าที่บอกไม่ถูกว่าดีหรือเลวนั้นนิ่งๆ ดูท่าว่าจะพยายามวิ่งเข้ามาหาเขาให้ได้เสียจริง


               ไม่ต้องจับ ปล่อยให้เข้ามา


               ช่วยผมด้วย” เสียงอ่อนระโหยว่า ก่อนร่างบอบบางนั้นจะเซถลาเข้ามาหา อิทธิพลหลับตาลงเมื่อได้กลิ่นไม่พึงประสงค์จากเด็กหนุ่มตรงหน้าก่อนจะลืมตาขึ้นมาใหม่


               ได้โปรด...ช่วยผมด้วยนะครับ ผมไม่อยากถูกขาย


               ....


               ช่วยผมด้วย ฮึก ช่วยผมที ผมยอมอยู่กับคุณก็ได้ ฮือ ได้โปรดช่วยผมด้วย ฮึก นะครับ


               เงยหน้าขึ้น


               เอ๊ะ?”


               อยากอยู่กับฉันก็เงยหน้าขึ้นมาให้ชัดๆ” เขาว่าเสียงเข้มก่อนจะส่งสายตาให้แจ๊คสันไปเอาน้ำมาสาดเด็กนี่ให้สะอาด


               ทันทีที่โดนน้ำสาดเข้าไปร่างทั้งร่างของอีกฝ่ายก็สั่นสะท้านไปหมดพร้อมเผยให้เห็นใบหน้าหมดจดกับดวงตาคู่เรียวที่กำลังรื้นไปด้วยหยาดน้ำตา ผิวอาจไม่ได้ขาวมากแต่ก็ดูละเอียดน่าชื่นชมไม่น้อย


               รู้หรือเปล่าว่าอยากอยู่กับฉัน ต้องอยู่ในสถานะแบบไหน?” ริมฝีปากของเสี่ยเหยียดยิ้มถาม


               ม ไม่รู้ ฮึก แต่ผมยอม ยอมทุกอย่างเลย” เขามองใบหน้าคนที่กำลังสะอึกสะอื้นยิ้มๆ หากประกายในแววตากลับแข็งขึ้น คำตอบที่ได้รับไม่ผิดไปจากที่เสี่ยคิดไว้เลยสักนิด ไม่ว่าเบื้องหลังของอีกฝ่ายจะเป็นใคร ชายหนุ่มก็ไม่หวาดกลัว ในเมื่อกล้าเข้ามาเสี่ยงขนาดนี้แล้ว ก็เตรียมรอรับผลได้เลย


               พามันไป


               ครับเสี่ย” แจ๊คสันรับคำก่อนสั่งลูกน้องต่ออีกทอดให้พาเด็กหนุ่มไปจัดการทำความสะอาดให้เรียบร้อยรอวันที่เสี่ยนึกขึ้นได้ค่อยเรียกตัวอีกฝ่ายมาใช้งาน นอกจากนี้ยังต้องสืบประวัติของอีกฝ่ายด้วยว่าเกี่ยวข้องกับกลุ่มผลประโยชน์ใดบ้าง


               อิทธิพลเดินนำคนที่เหลือกลับไปยังรถยนต์ที่ถูกจอดไว้อยู่ จู่ๆ ระหว่างเดินก็พลันนึกถึงใบหน้าหวานของพอวาขึ้นมา ยิ่งพอนึกได้ว่าก่อนหน้านี้ไม่กี่ชั่วโมงอี้ชิงได้รายงานว่าอีกฝ่ายดูไม่ค่อยดี อิทธิพลก็รู้สึกอยากรู้มากขึ้น


               อี้


               ครับ


               รายงานล่าสุดพอวาเป็นยังไงบ้าง


               ยังทำงานอยู่ที่ซุปเปอร์มาเก็ตอยู่ครับ แต่เหมือนจะไม่ค่อยสบายเท่าไหร่


               งั้นไปหาพอวา


               ครับเสี่ย

 

 

 




 

               กว่ารถยนต์ของเสี่ยจะมาถึงซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็กที่พอวาทำงานอยู่ก็กินเวลาเกือบเที่ยงคืนแล้ว ร่างของพอวาถูกสายตาของใครบางคนเฝ้ามองอย่างเงียบเชียบภายในห้องโดยสารหรู แม้อิทธิพลจะไม่สามารถเห็นใบหน้าของอีกฝ่ายได้ชัดถนัดตาแต่ก็พบความผิดปกติได้จากท่าทางที่ดูอ่อนแรงและเกือบจะล้มเซลงไปหลายรอบของเด็กหนุ่ม


               คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันอย่างไม่รู้ตัวทันทีที่เห็นภาพนั้น ไม่คิดเลยสักนิดว่าเด็กที่เหมือนจะไม่ชอบความลำบากแบบนั้นจะสามารถทนทำงานได้นานเป็นสิบวันขนาดนี้ ยิ่งรู้จากอี้ที่รายงานเพิ่มเติมว่าค่าเช่าห้องได้ถูกชำระไปหมดแล้วก่อนกำหนดอิทธิพลก็ยิ่งแปลกใจ ไม่รู้ว่าอีกฝ่ายไปหาเงินมาได้รวดเร็วจากไหน หรือจริงๆ แล้วมีเงินเก็บเหลือมากน้อยเพียงใดกันแน่ แต่ดูท่าแล้วตอนนี้คงเหลือไม่มาก ไม่อย่างนั้นคงไม่โหมทำงานจนแทบไม่พักแบบนี้


               ชายหนุ่มนั่งสังเกตการณ์ได้อีกเกือบครึ่งชั่วโมง ร่างโปร่งบางของพอวาก็หายไป ก่อนจะโผล่ออกมาอีกครั้งจากประตูด้านข้างของซุปเปอร์มาร์เก็ตเป็นสัญญาณว่าได้เวลาเลิกงานของอีกฝ่ายแล้ว


               ตามดูต่อไป


               ทั้งอี้และแจ๊คสันลอบสบตากันอยู่เงียบๆ เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเจ้านายผิดแปลกไป เหมือนว่าเสี่ยกำลังสนใจเด็กคนนี้มากๆ โดยที่ไม่ค่อยจะรู้ตัวเองสักเท่าไหร่


               พวกเขาตามดูพอวาห่างๆ จนกระทั่งอีกฝ่ายขึ้นรถเมล์ใกล้จะถึงหอพัก เสียงของอี้จึงได้ดังถามขึ้น


               จะให้ผมไปเชิญคุณพอวามาพบเสี่ยไหมครับ?”


               ไม่มีเสียงตอบรับจากเสี่ย คนสนิทหนุ่มจึงแอบมองเจ้านายผ่านกระจกก่อนจะเห็นดวงตาของอิทธิพลจ้องมองไปที่รถเมล์เขม็ง เขาถึงได้หันกลับไปมองบ้างก่อนจะพบว่ารถจอดพอดีและร่างของพอวาก็เตรียมจะลงจากรถอย่างปลอดภัย หากไม่เกิดอาการวูบขึ้นมาก่อน


               ปังงง!!


               เสียงปิดประตูรถดังสนั่น ดวงตาของอี้กับแจ๊คสันเบิกโพลงมองร่างของเสี่ยที่พุ่งออกจากรถไปหาร่างของพอวาที่ลงไปกองกับพื้นอย่างตกใจ พอได้สติทั้งมือขวาและมือซ้ายก็รีบลงจากรถไปหาเจ้านายกับเด็กหนุ่มคนพิเศษทันที


               อี้ขับรถไปคอนโด ฉันจะพาพอวาไปพักที่นั่นก่อน ส่วนแจ๊คสัน สั่งคนให้ขึ้นไปตรวจสอบห้องของเด็กนี่แล้วรีบรายงานซะ


               ครับเสี่ย

 

 

 



...


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12.268K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

21,682 ความคิดเห็น

  1. #21668 beerbeer2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2564 / 05:04
    อันตรายแล้วน้อง
    #21,668
    0
  2. #21596 lek0868909108 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2563 / 11:19
    สงสารน้อง/เสี่ยสนใจนี่ชอบหรือยังง
    #21,596
    0
  3. #21561 YungYing0711 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2563 / 14:39
    เสี่ย น่ากลังนะตามสืบตามเฝ้าเขาขนาดนี้
    #21,561
    0
  4. #21481 GFMB (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 กันยายน 2563 / 13:39
    วาร์ปมาก555555

    น้องเอ้ยยย เป็นทั้งสงสารทั้งเอ็นดู
    #21,481
    0
  5. #21468 menen (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2563 / 20:48
    คนนั้นเป็นใครกันนน
    #21,468
    1
    • #21468-1 MuayWAL(จากตอนที่ 4)
      12 สิงหาคม 2563 / 20:51
      นั่นสิคะ เราอ่านมา 6-7รอบ ยังหาคนนั้นไม่เจอเลย
      #21468-1
  6. #21327 97line (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 มกราคม 2563 / 14:14
    เสี่ยช่วยน้องด้วย
    #21,327
    0
  7. #21268 premmiii (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มกราคม 2563 / 12:12
    ฮื่อ;-;
    #21,268
    0
  8. #21197 Biekps99 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 ธันวาคม 2562 / 01:17
    จะสงสารน้องก็สงสาร
    #21,197
    0
  9. #21154 Spices_smile (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 20:22
    เร็วทันใจไปอีก
    #21,154
    0
  10. #21115 คิตตี้เน่ว (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2562 / 17:30

    โชว์อภินิหารวาร์ปข้ามมิติ

    #21,115
    3
    • #21115-2 Bang Tan_7(จากตอนที่ 4)
      22 มีนาคม 2563 / 21:41
      555555
      #21115-2
    • #21115-3 Bang Tan_7(จากตอนที่ 4)
      22 มีนาคม 2563 / 21:41
      5555555
      #21115-3
  11. #21045 SweetMw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 11 กันยายน 2562 / 13:21
    เสี่ยเป็นของพอวา งั้นพี่อี้ป้าจองนะลูก
    #21,045
    0
  12. #20688 Wiwha (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2562 / 18:28
    เอาแล้วๆๆ
    #20,688
    0
  13. #20634 Fueled me (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2562 / 20:28
    คือมันแบบเสี่ยเย็นมาก ให้ความรู้สึกแบบแข็งๆ ทื่อๆ เย็นชาที่สุดในโลก;___;
    #20,634
    0
  14. #20509 J-preem (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 12:22
    เสี่ยเด็กเยอะอะแต่น้องคือเห็นความเป็นคนพิเศษมากๆๆๆจนใจเต้นแทนอะ
    #20,509
    0
  15. #20447 pommys (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2562 / 08:56
    ไวแสงเชียว
    #20,447
    0
  16. #20442 ming999 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2562 / 16:31
    เด็กเยอะนะเสี่ย
    #20,442
    0
  17. #20418 Sweet_Memory (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2562 / 20:06
    เสี่ยน่าจะมีเด็กเยอะน่าดู
    #20,418
    0
  18. #20357 S.Map (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2562 / 01:23
    เด็กในสต๊อกน่าจะเยอะนะเสี่ยนะ
    #20,357
    0
  19. #20342 BrownieBear (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2562 / 21:26
    เสี่ยไปรับเด็กนั่นมาทำไมอี้กกก
    #20,342
    0
  20. #20294 makeky~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2562 / 09:28
    รวดเร็วทันใจ
    #20,294
    0
  21. #20227 Nuthathai Por (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 19:26
    เสี่ยนี่รับคนไว้ในสต๊อคกี่คนแล้วล่ะ
    #20,227
    0
  22. #20217 12311232123312 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2562 / 16:21
    น้องงงงง
    #20,217
    0
  23. #20118 wonnybum (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2562 / 00:42
    โอ๋ยๆๆๆ ลุ้นจังเลย อิตาเสี่ยนี่ก็อิทธิพลเยอะซะด้วย จะเล่นด้วยก็น่ากลัว พอไม่เล่นด้วยก็เหมือนโดยหมายหัวไว้กลายๆแล้ว ซววจริงเลยวาเอ๊ยยย ดันไปหลามตัวทำอะไรบ้าๆไปแล้วนั่นไง
    #20,118
    0
  24. #19978 My Little G. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 20:31
    เสี่ยแค่ช่วยพอไม่ต้องไปรับมาก้ได้มั้งงงงง
    #19,978
    0
  25. #19937 你我 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2562 / 10:10

    โอ้โห ดสี่ยนอกใจอ่ะ ไปรับคนมามั่วซั้วๆด้งาย

    #19,937
    0