YAOI : OVER THE EDGE (Mpreg) #เด็กเสี่ยอิทธิพล

ตอนที่ 32 : 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 110525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7633 ครั้ง
    17 ธ.ค. 61


29





            บรรยากาศภายในห้องทำงานของคนที่มีอำนาจสูงสุดในบริษัทเริ่มเปลี่ยนแปลงไปเล็กน้อยเมื่อชายหนุ่มได้หนีบเอาตุ๊กตาหน้ารถประจำตัวอย่างเด็กนักศึกษามาทำงานด้วยทุกวัน


            พอวากึ่งนั่งกึ่งนอนบนชุดโซฟาพลางกดรีโหมดเปลี่ยนช่องโทรทัศน์ที่มีแต่ข่าวช่วงเช้าไปมาขณะรออาหารเช้าที่เสี่ยพึ่งสั่งให้ลูกน้องไปซื้อมาให้จากร้านแถวนี้เพราะเมื่อเช้าเขาตื่นสายจนทำอาหารไม่ทัน


            ก๊อก ก๊อก ก๊อก


          “ขออนุญาตครับเสี่ย


          “เข้ามาจบคำอนุญาต ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออกเผยให้เห็นร่างของพี่เลี้ยงผิวเข้มที่ถือถุงกระดาษจากร้านฟาสฟู้ดที่เปิดตลอด 24ชั่วโมงซึ่งข้างในมีทั้งโจ๊ก เบอร์เกอร์ และชุดอาหารเช้าเดินเข้ามา


            พอวาหันไปมองทางคนเป็นเสี่ยเล็กน้อย พอเห็นคิ้วของอีกฝ่ายขมวดเข้าหากันเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าอินทัชซื้ออะไรมาก็รีบลุกขึ้นเดินไปรับถุงอาหารทั้งหมดมาไว้ที่ตัวเองแล้วเอ่ยขอบคุณอินทัชเบาๆ พร้อมส่งยิ้มให้อย่างรู้กัน


          “เสี่ย


          “มีอะไร


          “อาหารมาแล้วครับ


          “อืม เดี๋ยวไป


          “งั้นผมออกไปหยิบพวกจานก่อนนะครับ พอวาว่าแล้ววางถุงทั้งหมดลงบนโต๊ะ พอหันไปมองทางอิทธิพล ก็พบว่าชายหนุ่มกำลังนั่งอ่านอะไรผ่านไอแพดอยู่ด้วยใบหน้าเจือความหงุดหงิด


          “อืม ฝากบอกแจ๊คสันให้เข้ามาด้วย


          “ได้ครับ เอากาแฟด้วยดีไหมใบหน้าของอิทธิพลเงยขึ้นจากข้อมูลทื่มือขวาส่งมาให้ทันทีที่ได้ยินคำถามนี้ ดวงตาคู่คมฉายแววประหลาดใจไม่น้อยกับสิ่งที่ได้ยิน


          “ไหนบอกว่าเป็นห่วงอยากให้ฉันลดกาแฟลง


          “แต่เสี่ยก็ไม่ได้ดื่มเลยมาสองวันติดแล้วไม่ใช่หรือครับ เด็กหนุ่มย้อนถามกลับ พอวาไม่อยากทำให้ความรู้สึกเป็นห่วงของตัวเองกลายเป็นความเจ้ากี้เจ้าการจนตึงเครียดมากไป ที่สำคัญ เขาก็ยังไม่มีสิทธิ์จำกัดความต้องการของเสี่ยขนาดนั้น


          “งั้นฝากชงมาด้วยแล้วกัน


          “โอเคครับ


            คล้อยหลังจากที่พอวาหายไป ดวงตาของอิทธิพลก็กวาดตามองอ่านข้อมูลที่แจ๊คสันส่งมารายงานต่อ ดูเหมือนว่าคาสิโนที่มาเก๊าจะมีปัญหาเกิดขึ้นอีกแล้ว ชายหนุ่มยกมือขึ้นมากดหัวคิ้วที่ย่นแล้วนวดไปมาเพื่อหวังให้มันผ่อนคลายขึ้น พอเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้นอีกครั้งพร้อมเสียงขออนุญาตของหนุ่มลูกครึ่งตาน้ำข้าว ท่าทางทั้งหมดก็ถูกเก็บลงเหลือเพียงใบหน้าดุดันอย่างคนเป็นเจ้านายเท่านั้น


          “เข้ามาอิทธิพลมองร่างของมือขวาที่เดินเข้ามาหยุดยืนอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลแล้วส่งสายตาเป็นสัญญาณให้อีกฝ่ายนั่งลง จากนั้นจึงเอ่ย ทำไมถึงมีปัญหาอีกแล้ว


            อีกแล้ว


            แม้น้ำเสียงของอิทธิพลจะไม่ได้ดูน่ากลัว แต่ท่าทางตอนถามก็ชวนทำให้คนตอบเกร็งตัวขึ้นมาเหมือนกัน


          “หลี่เฟิงเทียนทะเลาะกับคุณชายหลี่ แล้วคาสิโนของพวกเราก็ดันอยู่ในเขตตรงกลางของพวกเขาพอดี


          “ใครนะ?” เสี่ยหนุ่มทวนถาม คุณชายหลี่ที่มือขวาพูดถึงน่ะ เขารู้จัก แต่กับคนที่ชื่อหลี่เฟิงเทียนอะไรนั่นเขาไม่เห็นจะได้ยินมาก่อน


          “หลี่เฟิงเทียน ลูกชายที่ผู้นำตระกูลหลี่พึ่งรับกลับเข้าตระกูล คนที่เคยจับคุณพอวาในงานเลี้ยงตอนนั้นไงครับ  พอได้ฟังแจ๊คสันขยายความเพิ่ม ความทรงจำเกี่ยวกับหลี่เฟิงเทียนที่ว่าก็ผุดขึ้นทันทีทันใด


            ไอ้เด็กเวรนั่น


            ปัญหาคราวนี้เป็นเพราะลูกนอกสมรสที่ผู้นำตระกูลหลี่พึ่งรับกลับเข้าตระกูลก่อเรื่องขึ้นส่งผลทำให้กิจการได้รับผลกระทบไปด้วย แม้บิดาของคนทั้งคู่หรือก็คือผู้นำคนปัจจุบันพยายามจะเก็บข่าวให้เงียบที่สุดแล้วก็เถอะ แต่อย่าลืมว่าพวกเขาไม่ได้หูหนวกตาบอดหรือไร้คนคอยจับตามองขนาดจะไม่ระแคะระคายอะไรเลยก็ตาม ถึงตอนนี้มันยังจะไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ก็แค่การพยายามอวดเบ่งอำนาจของลูกนอกสมรสที่พึ่งจะได้รับการยอมรับ แต่หากปล่อยให้ปัญหานี้เรื้อรังต่อไป พวกเขาก็ไม่แน่ใจกับความวุ่นวายที่จะตามหลังมาเหมือนกัน


          “พวกของอู๋หยางล่ะเอ่ยถามถึงลูกพี่ลูกน้องที่มีเส้นสายอยู่ในมาเก๊าเหมือนกันขึ้นมาแล้วเปิดลิ้นชักหยิบมวนบุหรี่จุดสูบ


          “ตอนนี้คุณชายรองน่าจะคอยซุ่มจับตามองอยู่เงียบๆ ครับ


            หึ


            อิทธิพลหัวเราะในลำคอแล้วเอ่ย รอเวลาตะปบเหยื่อไม่ว่าล่ะสิ


            แจ๊คสันได้แต่ยืนเงียบไม่แสดงความเห็นต่อเรื่องนี้ ถึงแม้ความจริงเขาอยากจะพูดออกไปใจจะขาดว่าเสี่ยเองก็รอเวลาให้น้องชายตัวเองหาจังหวะอยู่เหมือนกันไม่ใช่หรือก็ตามแต่


            ดวงตาคู่คมจ้องมองท้องฟ้านอกกระจกแล้วพ่นควันออกมาช้าๆ พลางคาดเดาถึงสถานการณ์ต่อไปที่จะเกิดขึ้น จากนั้นจึงได้ยื่นมวนบุหรี่ที่สูบไปไม่ถึงสามครั้งดีให้กับมือขวาที่นั่งอยู่ตรงข้าม


          “เอาไปสูบสิ


          “ให้ผมเปิดเครื่องฟอกอากาศเลยไหมครับ


          “ดี เปิดเสร็จอย่าลืมเอาสเปรย์น้ำหอมฉีดในห้องให้ฉันด้วยก่อนออกไปด้วย


          “ครับเสี่ยไม่ต้องพูดให้มาก แจ๊คสันก็จัดการดับมวนบุหรี่ที่เจ้านายเป็นคนสูบทิ้งแล้วพยายามทำลายหลักฐานด้วยการเปิดเครื่องฟอกอากาศกับฉีดสเปรย์ดับกลิ่น


            คล้อยหลังจากที่ร่างของมือขวาออกจากห้องไปไม่นานมากนัก เสียงเคาะประตูห้องก็ดังขึ้นใหม่อีกครั้งด้วยฝีมือของเด็กหน้าหวานที่เดินเข้ามาพร้อมกาแฟร้อนๆ กับอุปกรณ์สำหรับทานอาหาร


            คนสองคนนั่งหันหน้าเข้าหากัน ต่างฝ่ายต่างจัดการอาหารในส่วนของตัวเองเงียบๆ ถึงแม้จะไม่มีการพูดคุยกันเลยแม้แต่น้อย ทว่าบรรยากาศก็ไม่ได้ดูอึดอัดอะไร แถมยังดูสบายๆ เป็นธรรมชาติจนไม่น่าเชื่อเสียอีก


          “เดี๋ยวให้อินทัชไปส่งหลังทานเสร็จ คนเป็นเสี่ยก็เอ่ยขึ้นพลางส่งทิชชู่ให้เด็กน้อยของตัวเองซับมุมปาก พอวาพยักหน้ารับหงึกหงักแล้วเก็บเศษขยะทั้งหมดลงถุง


            ดวงตากลมโตแอบมองข้อมือและข้อนิ้วของอิทธิพลเงียบๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายรู้ตัว พอเห็นว่าที่นิ้วกลางมือขวาของเสี่ยมีแหวนวงเดียวกับที่เขาเลือกกับคุณอี้เมื่อวานสวมอยู่ มุมปากของเด็กหน้าหวานก็แอบยกขึ้นมานิดๆ แล้วนึกทวนไซส์ที่อีกฝ่ายใส่ในใจอีกครั้ง


          “งั้นผมไปก่อนนะครับ


          “รีบไปไหนเหลือเวลาอีกเกือบชั่วโมงไม่ใช่หรือ อิทธิพลไม่ได้พูดต่อแต่ใช้มือตบที่ว่างข้างๆ เป็นเชิงให้พอวาย้ายมานั่งด้วยกัน


          “วันนี้พี่ที่ร้านบอกว่ามีชุดยูนิฟอร์มมาแล้ว ผมเลยกะว่าจะไปให้เร็วหน่อยน่ะครับแม้จะเป็นเพียงพนักงานชั่วคราว แต่คุณนิภาก็ยังจัดสรรสูทที่ไซส์ใกล้เคียงกับลูกชายและเพื่อนของลูกมาให้ แถมยังมีป้ายชื่อสั่งทำเหมือนกับพนักงานคนอื่นในร้านอีก


          “ถ่ายรูปมาให้ฉันดูด้วยล่ะ


          “รู้แล้วครับ


          “วาเสียงทุ้มต่ำเรียกชื่อคนที่พึ่งนั่งลงข้างกันเบาๆ แล้ววาดแขนไปโอบไหล่ของอีกฝ่ายไว้


          “ว่าไงครับ


          “อะไรติดแก้มน่ะ


          “ข้างไหนครับ?” พอวาหันหน้าไปมาแล้วยกมือขึ้นปัดๆ เช็ดๆ อิทธิพลมองแล้วชักไม่อยากจะเล่นไม้นี้ต่อ เพราะรู้สึกนับวันตัวเองยิ่งทำตัวปัญญาอ่อนขึ้นทุกที อยู่เฉยๆ เดี๋ยวฉันเช็ดให้


            ฟอด


            ดวงตาคู่กลมเบิกกว้างกับสิ่งที่พึ่งเกิดขึ้น พอวาหันหน้าไปมองคนแก่กว่าที่พึ่งขโมยหอมแก้มเขาไปด้วยใบหน้านิ่งๆ แบบไม่ทันตั้งตัวแล้วหัวเราะออกมา


          “มุกเก่ามากเลย


          “ก็ยังใช้ได้แล้วกันน่า






 

               คล้อยหลังจากที่ร่างของเด็กนักศึกษาออกไปทำงานแล้ว อิทธิพลก็กลับมานั่งเคลียร์งานของตัวเองต่อเงียบๆ จนกระทั่งใกล้เวลานัดหมายอาหารเที่ยงกับเฉินกวานซี ประตูห้องของเขาจึงถูกเคาะขึ้นอีกครั้งโดยที่คราวนี้เป็นเฉินอี้ที่เดินเข้ามาเตือนเรื่องเวลาให้รับรู้


            “ใกล้เวลานัดกับคุณชายเฉินแล้วครับ


            “อืม จองโต๊ะไว้แล้วหรือยัง ชายหนุ่มตอบรับในลำคอโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้น ตอนนี้งานที่เหลืออยู่บนโต๊ะมีไม่เยอะแล้ว หากสามารถจัดการจนเสร็จได้ก่อนออกไปทานข้าวกับเฉินกวานซีก็เท่ากับเลิกงานได้


               เรียบร้อยแล้วครับ ว่าแต่เสี่ยจะไม่ให้ผมเชิญคุณพอวาจริงๆ ใช่ไหมครับอี้ถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ เพราะร้านอาหารที่ว่าก็อยู่ชั้นเดียวกับร้านเครื่องเพชรที่เด็กหนุ่มหน้าหวานทำงานพาร์ทไทม์อยู่


               ไม่ต้อง นี่เป็นนัดคุยธุระ เดี๋ยวจะอึดอัดกันเปล่าๆ


            “งั้นผมออกไปรอที่ข้างนอกเลยแล้วกันนะครับ


            “ยังเหลือเวลาอีกเท่าไหร่


            อี้ยกข้อมือขึ้นดูเวลาแล้วค่อยตอบ ประมาณครึ่งชั่วโมงครับ


            “อืม เดี๋ยวฉันตามออกไป บ่ายนี้คงไม่เข้าบริษัทอีก บอกให้แจ๊คสันจัดการงานที่เหลือได้เลย เสียงทุ้มต่ำว่าเรียบๆ แล้วกวาดสายตาอ่านข้อมูลในแฟ้มต่อก่อนเซ็น


               ครับเสี่ย




 

 

               

                ใกล้เวลาพักเที่ยงเข้าไปทุกที แต่ดวงตากลมโตของพอวาก็ยังเอาแต่จดจ่ออยู่กับหน้าจอโทรศัพท์ไม่ไปไหนจนคนขี้สงสัยอย่างภูผาต้องวางเกมในมือลงแล้วชะโงกหน้ามองสิ่งที่เพื่อนหน้าหวานกำลังดูอยู่


                อะไรน่ะ


                เฮ้ยพอวาร้องตกใจแล้วรีบปิดหน้าจอลง เขากำลังนั่งดูพวกแหวนแบบต่างๆ เพื่อเป็นของขวัญสำหรับวันเกิดเสี่ยที่จะมาถึงในอีกประมาณสามสัปดาห์ แต่กลับถูกเสียงทักของภูผาทำให้สะดุ้งจนเกือบจะได้โยนโทรศัพท์ทิ้ง


               ตกใจอะไรนักหนา นี่แสดงว่ามัวแต่สนใจดูจนไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยสินะลูกชายเจ้าของร้านว่าแล้วยื่นมือหมายจะคว้าโทรศัพท์ของพอวามาเปิดดู แต่ก็ลืมไปว่าตัวเองไม่รู้รหัส


               รหัสอะไร


            “ไม่บอก


            “วันเกิด?”


            “ไม่ใช่


            “วันเกิดคุณอิทธิพล?”


            “ไม่ใช่


            “วันเกิดนายกับวันเกิดเขารวมกัน?”


            “ไม่


            “ปีเกิดเหรอ


            “ภู!”


            “เอ้า ใช้วันเกิดฉันหรอเนี่ย แอบชอบกันก็ไม่บอก แหม หน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูอย่างเราแบบนี้ อยากได้แหวนร้านพี่กี่วงก็บอกนะจ๊ะภูผากวนประสาทด้วยการดัดเสียงเข้มแล้วยื่นมือไปเกาคางของเพื่อนสนิทที่กำลังหน้าบึ้งอยู่อย่างไม่สะทกสะท้านว่ากำลังทำให้อีกฝ่ายหงุดหงิด


               อย่ากวน เอาโทรศัพท์คืนมา


            “บอกมาก่อนเร็วว่าดูอะไรอยู่ แอบดูหนังโป๊หรอถึงไม่กล้าพูด ยัง มันยังกวนไม่เลิก พอวาได้แต่พยายามสูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วยื่นมือไปดึงเอาโทรศัพท์คืน ซึ่งภูผาก็ยอมปล่อยให้ง่ายๆ แต่ก็ไม่วายกวนประสาทต่อ ศึกษาลีลาจากอาจารย์เหรอน้องวา


            “ไม่ใช่! ดูของขวัญให้เสี่ยต่างหากสุดท้ายก็ต้องเฉลยออกไปอยู่ดี เพราะไม่อย่างนั้นเขาก็จะถูกไอ้เพื่อนบ้านี่ก่อกวนไม่เลิกทั้งวันจนกว่าอีกฝ่ายจะได้ข้อมูลไป และก็เป็นไปตามคาด หลังจากพอวาเอ่ยจบ ริมฝีปากของภูผาก็เบ้ลงล้อเลียนเขาทันที


               ดูของขวัญให้แฟนนี่เอง ใช่ซี๊ ไอ้เรามันเป็นแค่เพื่อน วันเกิดฉันก็อีกแปดเดือนข้างหน้าทำไมถึงไม่ดูให้บ้างล่ะภูผาแกล้งสะบัดหน้างอนไปอีกทางแล้วพูดตัดพ้อออกมาอย่างขำๆ แต่กลับทำให้สีหน้าของพอวาเปลี่ยนไป


               “…”


            “เหอะ น่าหมั่นไส้จริงๆ แล้วจะซื้ออะ-พอรู้สึกว่ามีแต่ความเงียบ ภูผาก็หันกลับมามองเพื่อนแล้วชะงัก วา

            

               ฉิบหายแล้ว


               เด็กหนุ่มอุทานในใจเงียบๆ แล้วรีบยื่นแขนยื่นมือไปจับตัวของพอวาพลางร้องถาม เฮ้ย เป็นอะไร


               เปล่า


            “อย่าตอบว่าเปล่าทั้งที่จริงๆ มันมีอะไร


            “แค่คิดอะไรได้นิดหน่อย ไม่ต้องทำหน้าเครียดขนาดนั้นก็ได้ เสียงนุ่มทุ้มว่าอย่างไม่จริงจัง ริมฝีปากอิ่มพยายามฉีกยิ้มกว้างกลบเกลื่อน เขาไม่อยากระบายหรือพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้สึกได้ตอนจากได้ยินภูผาเอ่ยสถานะคำว่า แฟน ระหว่างเขากับเสี่ยออกมา


               แน่นะ


               เออน่า จะเที่ยงแล้วนี่ ไปหาอะไรกินกันดีกว่าพอวาพยายามเบี่ยงประเด็นไปเรื่องอาหารแทน จากนั้นก็จัดการดันร่างของภูผาไปยังประตูเพื่อออกไปยังในส่วนของร้าน


            ทว่าเพียงแค่เปิดประตูออก พอวาก็เห็นร่างของลินดาที่กำลังค้างอยู่ในท่าเคาะประตู


               ตกใจหมด พี่กำลังจะเคาะเรียกพอดีเลยค่ะ


            “มีอะไรหรือครับ?”


            “พอดีว่าตอนนี้มีลูกค้าเข้ามาแล้วพวกพี่ต้อนรับกันไม่ทันเลยจะมาตามน้องวาให้ไปช่วยหน่อยน่ะค่ะ


            “ทางไหนครับพี่ลิน ลูกค้าเยอะเลยเหรอ พอวาเอ่ยถามอย่างกระตือรือร้น นานๆ ทีร้านเพชรจะมีลูกค้าเข้ามาจนพนักงานต้อนรับไม่พอแบบนี้สักที แต่ปรากฏว่าหญิงสาวกลับส่ายหน้าแล้วกระซิบตอบเสียงเบาว่า ไม่เยอะค่ะ แต่เรื่องเยอะ แถมเป็นต่างชาติอีก ตอนนี้พี่กับพี่แพรเลยวุ่นกันอยู่ น้องวาช่วยยกน้ำไปรับรองก่อน 2ที่ทางฝั่งซ้ายได้ไหมคะ


            “ได้เลยครับ

           

           



 

           

            “เลือกได้หรือยังอาจิ้ง


               เฉินกวานซียืนกอดอกมองญาติผู้น้องที่กำลังนั่งเลือกนาฬิกาด้วยท่าทางเบื่อหน่าย เขาไม่น่ายอมมาเดินเที่ยวเป็นเพื่อนอีกฝ่ายก่อนเวลานัดแบบนี้เลย


               อีกแป๊บเดียวครับ ขอผมลองอันนี้ก่อนเด็กหนุ่มว่าโดยไม่ได้หันไปมองพี่ชายที่ยืนหน้านิ่งอยู่ทางด้านหลัง จากนั้นก็หันไปบอกกับอาถังที่คอยทำหน้าที่ล่ามควบกับผู้ดูแลให้ช่วยบอกความต้องการกับพนักงานให้


               เร็วๆ ใกล้จะถึงเวลานัดแล้วกวานซีเอ่ยเร่งอีกครั้งแล้วเผลอหันไปเห็นร่างของใครบางคนที่อยู่ร้านฝั่งตรงข้าม


            พอวา?


               ใบหน้าของคุณชายเฉินฉายแววประหลาดใจเล็กน้อย คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันเมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นตาของใครบางคนเข้าจากฝั่งตรงข้าม


               กวานซีมองร่างสูงโปร่งที่เห็นผ่านตาไปไวๆ อย่างไม่แน่ใจ มันเป็นเพียงไม่กี่วินาทีเท่านั้นที่เขาเห็นใบหน้าอีกฝ่าย แต่พอมาลองคิดดูดีๆ ก็รู้สึกว่ามันไม่สมเหตุสมผลสักหน่อย หากคนที่เพื่อนเขาคั่วอยู่ด้วยจะมาทำงานเป็นพนักงานภายในร้านเครื่องประดับแบบนี้


               อาจิ้ง


               รู้แล้วๆๆ เลือกได้แล้วฮะ


               เฉินกวานซีส่ายหน้าไปมาแล้วรอคอยให้เจียจิ้งรับถุงกล่องนาฬิกา จากนั้นร่างของสองพี่น้องก็ค่อยเดินไปยังร้านอาหารที่อิทธิพลจัดการจองไว้โดยมีอาถังคอยนำทางให้

 








...

มุกเก่า คนก็แก่ เฮ้ออ 55555

จริงๆ เสี่ยยังไม่ได้แก่มากอะไรขนาดนั้นนะคะ วัยกำลังเหมาะ แต่เมื่อเทียบกับน้องแล้วอาจจะต่างไปนิสส

ส่วนใครจำไม่ได้ หลี่เฟิงเทียนคือคนที่มาวอแวกับน้องวาในงานเลี้ยงตอนที่เสี่ยพาน้องไปมาเก๊า (พอจะจำได้ไหมคะ)

ส่วนอู๋หยาง คือลูกพี่ลูกน้องของเสี่ยเค้า ใครที่อ่านเป็นที่รักด้วยคงรู้จักเนอะ

ส่วนใครอยากอ่านเรื่องราวของคุณมาเฟียอู๋หยางด้วยก็ตามไปอ่านได้ที่ เป็นที่รัก นะคะ


สุดท้าย ขอบคุณทุกคนที่ติดตาม คอมเมนต์ รวมถึงสกรีมในแท็ก #เด็กเสี่ยอิทธิพล มากๆ เลยนะคะ

หนังสือตอนนี้ยังสั่งได้เรื่อยๆ น้าา


แล้วเจอกันใหม่อีกทีในครึ่งหลังค่ะ


ปล. เห็นมีคนถามว่าเราติ่งวงไหน ติ่งอซกับอูจูค่ะ



 





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7.633K ครั้ง

20,943 ความคิดเห็น

  1. #20660 Fueled me (@JINWOOBIN) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2562 / 17:44
    แค่น้องพอวาทำงานพาร์ทไทม์เองนะ ทำไมทุกคนดูแตกตื่นอะ555555555555
    #20660
    0
  2. #20528 J-preem (@J-preem) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 22:16
    รำคาญพอกินพวกตัว จอ.นังจิ้งนังเจน
    #20528
    0
  3. #20490 MindTharanisorn (@MindTharanisorn) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2562 / 14:39
    มุขเก่าตามอายุเสี่ย555
    #20490
    0
  4. #20475 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2562 / 09:32
    มุขก็ตามอายุคนเล่นนะ
    #20475
    0
  5. #20434 Dekaommeu (@GG_Tamutami) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 24 มิถุนายน 2562 / 19:23
    โลกโครตกลม-.-
    #20434
    0
  6. #20264 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:52

    มุกเก่าแต่ใช้ได้ไม่เป็นไรค่ะเสี่ย

    #20264
    0
  7. #20165 wonnybum (@wonnybum) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2562 / 23:48
    เสี่ยเพิ่งรู้เหรอคะว่าตัวเองก็ปัญหาอ่อนน่ะ5555
    #20165
    0
  8. #20008 My Little G. (@199012001) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2562 / 15:11
    มุกบอกอายุอ่ะลุง
    #20008
    0
  9. #19649 mchjnt (@mintkimme) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 เมษายน 2562 / 04:40
    มุกหลอกหอมก็มา
    #19649
    0
  10. #19527 IDKOUO (@IDKOUO) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 09:07
    เขินเฮีย แต่แบบรำคาญสองพี่น้องนี้มากกกกก
    #19527
    0
  11. #19194 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 16:38
    เล่นมุกเก่าของเสี่ย แต่ก็ยังใช้ได้อยู่นาาาา
    #19194
    0
  12. #19061 Chankuma (@chansuju151137) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2562 / 11:27
    แหมมุกแก่มาก
    #19061
    0
  13. #19017 maybee23 (@mmmmay2311) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:05
    มุขเก่าแบบคนแก่ของเสี่ยก็ฟินอยู่นะ5555555545
    #19017
    0
  14. #18837 โลกสีม่วง77 (@chacha777) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2562 / 22:39
    เล่นมุกเก่าไม่พอยังตีหน้าซึนใส่น้องอีก เสี่ยเอ้ย 555555555555
    #18837
    0
  15. #18722 sunderingsoul (@sunderingsoul) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2562 / 14:18
    อะไรติดแก้มน้าาาาาา55555555555555555
    #18722
    0
  16. #18626 loveseriesY (@loveseriesY) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2562 / 08:20
    มุกคนแก่
    #18626
    0
  17. #17679 No10051 (@No10051) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:39
    ระหว่างกวานซีกับจิ้ง ใครจะเป็นตัวปัญหากว่ากันนะ
    #17679
    0
  18. #17365 nnar♡ (@pina-prince-prow) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:45
    เราก็เป็นเอลี่ค่ะ ส่วนอูจูนี่เมนยอนจอง 😂
    #17365
    1
    • #17365-1 cherbetzx (@lemoncherbetz) (จากตอนที่ 32)
      1 กุมภาพันธ์ 2562 / 00:48
      กรี๊ดดดดดดดดด อูจูเราก็เมนน้องยอนจองค่ะ แงงงง เจอคนชอบเหมือนกันแล้วดีใจ
      #17365-1
  19. #17273 Lek-s (@lkjj) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 17:25
    เสี่ยคะมุกโบจริงค่ะๆ
    #17273
    0
  20. #16917 xxkcihc (@xxkcihc) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 28 มกราคม 2562 / 22:00
    มุกเก่า คนก็แก่ กร๊ากกกก 5555555555555555555555555
    #16917
    0
  21. #16864 Jaguar_konsuay (@Jaguar_konsuay) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 27 มกราคม 2562 / 18:00
    แงง้ไรท์เป็นเอลี่หรอค่ะ เหมือนเจอเพื่อนร่วมทางเลย นิยายดีมากๆเลยนะคะ
    #16864
    0
  22. #13868 Bporsche (@Porsche_poshh) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 17 มกราคม 2562 / 13:20
    5555555555 พักนี้ชอบทำตัวปัญญาอ่อนหรอเสี่ย
    #13868
    0
  23. #13773 pommys (@pommys) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 15 มกราคม 2562 / 16:32
    มุกเก่าก็พอๆกับอายุคนเล่น
    #13773
    0
  24. #12893 ไอแนน (@imoonan061994) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 12 มกราคม 2562 / 17:33
    ไม่มีใครคิดหรอกว่าเสี่ยมีเงินมากมายพอวายังจะอยากทำงานอีก
    #12893
    0
  25. #11564 chocolato.p (@yhing_haw_kaun) (จากตอนที่ 32)
    วันที่ 2 มกราคม 2562 / 16:15

    เสี่ย 55555555555 ใจเค้าได้ว่ะ

    #11564
    0