[Fic B.A.P] The war of love

ตอนที่ 8 : ★ The war of love :: EP 6★

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 845
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ส.ค. 55

เพราะคำทำนายในหนังสือรุ่นเจ้าคุณปู่ทวดที่บังเอิญมาหล่นในห้องนอนของตัวเองพร้อมทั้งคราบเลือดที่ไม่ได้บอกว่ามันแห้งกรังเลยแต่อย่างใด ที่ทำให้เด็กอายุเพียงแค่16ปีแต่ส่วนสูงที่เกินมาตรฐานนั้นต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อมาหาบุคคลที่พอจะบอกทุกอย่างได้บ้างว่าสิ่งเหล่านั้นมันเกิดอะไรขึ้น

เด็กร่างสูงเดินมาหยุดตรงหน้าประตูบานใหญ่สีทองของสมาพันธ์ ห้องทำงานใหญ่ของผู้คุมอำนาจสูงสุดที่พ่วงตำแหน่งด้วยพ่อบุญธรรมของตัวเอง จึงคงดูไม่ผิดนักหรอกที่ตัวเขาจะสามารถเข้าออกห้องนี้ได้โดยไม่ต้องขออนุญาตหรือรอการอนุมัติจากใคร เจ้าตัวค่อยๆแง้มประตูเข้าไปเพื่อดูให้แน่ใจจริงๆว่ามีบุคคลที่ต้องการพบอยู่ในนี้

“พ่อฮะ ผมขอคุยด้วยหน่อยสิ”  จุนฮงเอ่ยเรียกผู้ที่กำลังยุ่งอยู่กับกองเอกสารมากมายที่แทบจะล้นโต๊ะทำงาน อาจจะเป็นเพราะดูจุนยุ่งอยู่กับพิธีศพของพ่อและแม่ที่แท้จริงของเขาด้วย มันเลยทำให้เอกสารอะไรต่างๆพากันยึดพื้นที่โต๊ะทำงานของเขา

“ว่าไงจุนฮง มีอะไร ถึงได้มาแต่เช้า หืมม” ยุนดูจุนยังไม่มีทีท่าว่าจะละสายตาจากกองเอกสารที่กองพะเนินอยู่แทบจะเท่าหัวของเขา แต่เจ้าตัวก็ยังตอบรับผู้ที่มาหา จุนฮงค่อยๆเดินไม่นั่งที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามแล้วก็มองสีหน้าเคร่งเครียดของผู้คุมกฏสูงสุดที่หน้าตาและอายุไม่หน้าจะมาถึงจุดนี้ได้เลยจริงๆ

 

คงจะเหนื่อยน่าดู.......

 

“วันนี้อากาศดีนะฮะ” จุนฮงเริ่มต้นการพูดคุยก่อนเป็นคนแรก เพราะถ้าไม่พูดก่อนมีหวังคนบ้างานอย่างดูจุนคงจะไม่ตอบกลับจริงๆ

“เอ้อ! อ่อ  ใช่วันนี้อากาศดีจริงๆ อ่าขอโทษทีนะจุนฮง พอดีฉันเคลียงานจนลืมน่ะ” ผู้คุมกฎละทิ้งเอกสารทั้งหมดทันทีแถมขอโทษขอโพยเป็นการใหญ่ ไม่ใช่ว่าตัวเขาเองจะเกรงจะลูกบุญธรรมอะไรหรอก แต่ที่ขอโทษเพราะตัวเองวุ่นอยู่กับไอ้กองเอกสารพวกนี้จนลืมว่าเด็กน้อยรอที่จะคุยอยู่

“ว่าแต่มีอะไรถึงทำหน้าตาตื่นแบบนั้นตั้งแต่อยู่ข้างนองสมาพันธ์” จุนฮงดูไม่คอ่ยจะแปลกใจนักว่าทำไมดูจุนถึงรู้ว่าเขาเป้นยังไง จึงไม่คิดจะถามเหตุผลอะไรนัก แต่กลับยื่นหนังสือเล่มหนาที่หยิบติดตัวมาด้วยให้ดูจุน เมื่อดูจุนหยิบหนังสือเล่มนั่นมาหน้าตาที่เคยยิ้มเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่เคร่งเครียดทันที

“ไปได้มันมาจากไหน เล่ามาให้หมดเลยนะจุนฮง”  น้ำเสียงจริงจังเข้ามาแทนที่น้ำเสียงของคนอารมณ์ขันจนจุนฮงเองก็เริ่มสงสัยแต่ก็ตอบคำถามที่ผู้อุปถัมภ์

“ผมเจอมันที่ห้องนอนของผม ไม่รู้ว่ามันมาได้ยังไง ทั้งๆที่ในห้องนอนมันก็ไม่เคยมีหนังสือเล่มนี้”

“เล่ามา”

“พอผมเปิดอ่าน ในนั้นมันก็มีพวกที่เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของสมาพันธ์ กับเผ่าพันธุ์นักล่ารวมไปถึง..”

“.....” ดูจุนฝั่งสิ่งที่จุนฮงเล่าออกมาเลื่อยๆพร้อมกับสายตาที่ครุ่นคิดอยากหนักโดยที่มือก็ยังคงเปิดหน้าหนังสือนั้นไปเลื่อยๆ

“การตายของพ่อแม่กับแม่” น้ำเสียงของเด็กตัวสูงเปลี่ยนไปได้ชัดเมื่อนึกถึงการตายของ บิดาและมารดาของตนเอง เป็นใครก็คงดูออกว่าตอนนี้เชวจุนฮงกำลังหดหู่อย่างถึงที่สุดกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืน

“แล้วอีกอย่างหนึ่ง” ดูจุนละสายตาจากหนังสือเล่มเก่าพรางเหลือบตาไปมองเด็กตัวโตที่กำลังจะพูดประโยคต่อไปที่ทำให้เขาเองก็ถึงกับตกใจเช่นเดียวกัน

“รอยเลือดยาวตามทางเดินไปจนถึงระเบียงห้องนอน พร้อมกับข้อความที่ถูกขีดเอาไว้ตรงระเบียงห้อง”

“.....”

“มันเกิดอะไรขึ้นกับผม?”

“.......”

ดูจุนเงียบอยู่นานเมื่อเห็นแววตาที่มีแต่คำถามของจุนฮง เขาเองไม่อยากจะตอบว่าสิ่งที่จะเกิดข้างหน้ามันคืออะไรเสียเท่าไหร่นักถึงแม้ว่าตัวเขาเองจะรู้ก็ตามแต่

“อีกย่างหนึ่งสงสัย” เชวจุนฮงสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะพรูประโยคคำถามของตัวเองออกมาแต่ก็โดนดุจุนตอบในสิ่งที่ตนเองอยากจะรู้

“เมื่อถึงคราวพระจันทร์ทรงกรด สิ่งที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้มันจะเป็นจริงทุกอย่างจุนฮง ไม่มีใครสามารถหลบหนีมันได้..เพราะมันถูกกำหนดเอาไว้”

“ผมไม่เข้าใจ” จุนฮงส่ายหัวอย่างไม่เข้าใจอะไรเลยในสิ่งที่ตัวเองรับรู้เท่าไหร่นักจะด้วยคำพูดที่แสนคลุมเครือของดูจุนหรือจะอะไรก็แล้ว เขาเองก็เรียบเรียงมันไม่ถูก

“เจ้ารู้ว่าดวงตาและดวงใจของพระผู้เป็นเจ้าคือใครใช่ไหมจุนฮง ในหนังสือมันไม่ได้บอกถึงตอนจบของสงครามว่ามันจะจบยังไง เจ้าจงรู้ไว้แค่ว่า เมื่อคำทำนายถูกจาลึกอยู่ในหนังสือเล่มนี้แล้ว มันจะเป็นไปตามเรื่องราวทั้งหมด....ไม่มีใครเป็นผู้ขีดเขียนมันลงไปในนี้”

“............”

“แม้แต่เจ้าของคัมภีร์เล่มนี้” สายตาอบอุ่นถูกส่งมอบมาให้จุนฮงอีกครั้ง เหมือนกับทุกครั้งที่เขาเองรู้สึกย่ำแย่ที่สุด สายตานั้นก็จะถูกส่งมาเสมอ ถ้าไม่ได้จากพ่อบุญธรรมก็จะเป็นโยซอบ

ผู้ที่จากเขาไปแล้วเช่นกัน.......

 

“ท่านเห็นอะไรในอนาคต?” น้ำเสียงเหนื่อยหน่ายที่แสนหดหู่ถูกพ่นออกมาจากปากเรียวสวย

“คัมภีร์เล่มนี้จะกลับคืนสู่เจ้าของๆมัน” เจ้าของคำพูดแสนคลุมเครือก้มลงไปหยิบบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ในเกาะลิ้นชัก ซองสีขาวที่มีตราประทับของสมาพันธ์นักล่า เขาไม่อยากจะยื่นสิ่งนี้ให้กับเด็กผู้นี้เท่าไหร่ แต่เมื่อมันเป็นหน้าที่ ที่ทุกคนต้องแบกรับและทำตาม เขาจึงต้องทำตามนั้นแม้ว่าตัวเองจะมีอำนาจอันสูงสุดก็ตาม

ดูจุนเดินไปประชิดตัวจุนฮงก่อนจะยื่นซองสีขาวให้กับมือ โดยที่จุนฮงเองก็รับเอาไว้โดยไม่สงสัยแต่สีหน้ากับแววตาตัดพ้อนั้นไม่ได้จางหายไปด้วยแม้แต่อย่างใด

“ถ้าฉันไม่ให้ เจ้าเองก็คงจะไม่ยอมแน่ถ้ารู้ว่าข้างในมันคืออะไร เพราะจงออบก็เพิ่งจะรับไปเมื่อวาน”

จุงฮงค่อยบรรจงแกะซองจดหมายที่มีตราประทับของตราสมาพันธ์ของตนเอง โดยที่ดูจุนที่ยืนกอดคอเด็กน้อยไว้ด้วยโดยที่ขาก็ยังเดินไปส่งที่ประตู เมื่อเห็นว่าสิ่งที่อยู่ข้างในมันคืออะไร เจ้าเด็กโตสูงก็ตวัดสายตาไปยังพ่อพ่อบุญธรรมทันที

“ถ้าพ่อไม่ให้ผม ผมต้องโกรธพ่อจริงๆแน่ๆ” สิ่งที่อยู่ข้างในมันคือหมายเรียกตัวนักล่าปิศาจ ที่ทางสมาพันธ์สั่งให้ผู้ที่ได้หมายนี้ออกไปจัดการนักล่าทั้ง2เผ่าพันธุ์ มันเป็นสิ่งเดียวที่จุนฮงต้องการ เพราะนั่นมันจะทำให้เขาสามารถล้างแค้นให้พ่อกับแม่ของเขาได้  ตอนนี้เชวจุนฮงต้องการแค่นี้จริงๆ

ดูจุนขยี้ผมบุตรบุญธรรมของตนอย่างหมั่นเขี้ยว เพราะคำพูดของเด็กที่ค่อนข้างหัวรั้นอยู่บ้างในบางที่ ถ้าเขาไม่ให้สิ่งนั่นแน่นอนว่าเขาคงจะละเลยหน้าที่ และยิ่งไปกว่านั้นเขาเองก็อาจจะโดนเด็กคนนี้โกรธจริงๆ ถึงแม้ว่าตัวเขาเองไม่อยากจะมอบสิ่งนี้ให้เท่าไหร่ก็เถอะ

“เอาล่ะกลับได้แล้ว  เดี๋ยวตอนบ่ายๆฉันจะให้คนไปเก็บทำความสะอาดบ้าน จัดข้าวของให้เรียบร้อย ห้ามปฏิเสธนะจุนฮง!!” ดูจุนใช้สายตาดุดันขู่ให้เด็กที่จะปฏิเสธความหวังดีของตนเพราะเขารู้ รู้ว่าจุนฮงต้องไม่ยอม และเหมือนว่าจะได้ผลเมื่อเจ้าตัวก็ต้องยอมพยักหน้าตอบรับ เขาเองจึงได้คลี่ยิ้มบางๆออกมาๆได้บ้าง

“อ้อ! อีกอย่าง เรื่องนี้ฉันจริงนะจุนฮง”

“ฮะ?”

“ทำภารกิจนี้ให้เสร็จสิ้นก่อนที่จะถึงวันพระจันทร์ทรงกรด ต่อให้มีอะไรหลอกล่อเจ้าต้องกลับมาให้ถึงก่อนพระจันทร์ทรงกรด”

เพราะถ้าหลังจากนั้นแล้ว ข้าหรือใครๆก็จะช่วยอะไรเจ้าไม่ได้เลยจุนฮง…….

 

“ที่สำคัญกว่านั้น จะอะไรก็แล้วแต่ อย่าพลัดหลงกับจงออบ”

จุนฮงพยักหน้าตอบเมื่อรู้ถึงความต้องการของอีกฝ่ายอย่าอัตโนมัติ ภายในใจที่ยังมีความสงสัยเคลือบแครงอยู่กับคำสั่งที่กำชับนักหนาของดูจุน แต่ตัวเขาเองก็เลือกที่จะไม่ถามมันออกไป เพราะถ้าถามไปดูจุนก็คงจะตอบคำตอบเดิมว่า มันได้ถูกกำหนดไว้แต่แรกแล้ว

 

เมื่อเด็กที่แบกคำถามมากับตัวได้กลับไปแล้วตามคำสั่งของตน ดูจุนก็สั่งคนที่ยู่นอกห้องทำงานของตนเองอย่างเฉียบว่าไม่ต้องการให้ใครเข้าพบตอนนี้จนกว่าตนเองจะสั่ง ก่อนจะปิดประตูและล็อคให้เรียบร้อย

เจ้าตัวเดินไปหยุดตรงหน้าต่างบานใหญ่มหึมาที่อยู่ตรงหลังโต๊ะทำงานที่สามารถมองเห็นทัศนียภาพรอบนอกของสมาพันธ์

“มันได้ถูกกำหนดเอาไว้แล้วโยซอบ ฉันทำได้แค่ยื้อเวลาเอาไว้ให้นานที่สุด แต่มันก็เหมือนยิ่งยื้อกันเท่าไหร่เวลานั้นมันเริ่มใกล้เข้ามาเรื่อยๆ” รูปภาพที่ติดอยู่บริเวณฝั่งขวามือของห้องทำงานคือภาพของคนที่เขารักและหวงแหนไม่แพ้กับบุตรบุญธรรมของตนเอง ผู้ที่กำชับนักหนาว่าให้ดูแลและยื้อเวลาของเชวจุนฮงให้นานที่สุด ทุกคนที่สุญสิ้นลมหายใจไปรู้ว่าอนาคตจะเกิดอะไรขึ้นกับเด็กผู้นั้น แต่เมื่อเหมือนยิ่งยื้อ ก็เหมือนจะยิ่งลดเวลาให้สั้นลงไปเรื่อยๆ มันสุดกำลังของเขาแล้ว และมันก้เป็นหน้าที่ที่ยุนดูจุนต้องทำ คือปล่อยให้เป็นไปตามโชคชะตา

 

“โชคชะตาไม่ได้สร้างให้เจ้าเกิดมาเพื่อฆ่าบุตรชายของตระกูลเชว...บังยงกุก”

“ประวัติศาสตร์กำลังจะซ้ำลอยเดิม”

 

 

 

 

 

 

ถึงแม้ว่าจุนฮงจะได้รับจดหมายจากทางสมาพันธ์ที่เจ้าตัวคิดว่านั้นเป็นเรื่องดีของเขาแล้ว แต่ใช่ว่าในสมองจะไม่ได้คิดถึงเรื่องที่ติดค้างไว้ในใจกับคำพูดของยุนดูจุน

เมื่อคำทำนายถูกจาลึกอยู่ในหนังสือเล่มนี้แล้ว มันจะเป็นไปตามเรื่องราวทั้งหมด....ไม่มีใครเป็นผู้ขีดเขียนมันลงไปในนี้

“ถ้าไม่มีใครเขียนมันลงไป แล้วมันเกิดขึ้นได้ยังไง?” 

 

 

คัมภีร์เล่มนี้จะกลับคืนสู่เจ้าของๆมัน

“แล้วเจ้าของไอ้คัมภีร์เล่มนี่มันเป็นใครล่ะ”

“มาอยู่ในห้องของเราได้ยังไง”

“แล้วทำไมต้องพระจันทร์ทรงกรด” ความสงสัยต่างๆนานาเริ่มจะพัวพันกันจนยุ่งเหยิงไปหมดในสมองของจุนฮง ที่เก็บเอาคำพูดของพ่อบุญธรรมของตัวเองมาคิดจนเหมือนกับเริ่มเข้าโลกส่วนตัวของตัวเองทั้งๆที่ยังเดินอยู่ตามท้องถนน

 

พลัก!

 

“โอ๊ะ!” ผลที่เจ้าตัวเดินแบบไม่ดูตามาตาเรือเสริมด้วยการคิดอะไรไปเลื่อยเปื่อย ปกติเขาเองก็ไม่เป็นคนซุ่มซ่ามอะไรนักหรอกแต่วันนี้มันเหมือนกับมีเรื่องให้คิดมากไปนิดหน่อย 

“ขอโทษที คราวหน้าก็เดินระวังหน่อยจะได้ไม่ต้องมาชนใครแล้วล้มแบบนี้”  จุนฮงเงยหน้ามองร่างคนที่กล่าวขอโทษตนเองก่อนจะจับมือที่ยื่นมาช่วยให้เขาลุกจากพื้น ผิดกับคนตรงหน้าที่ใช้ฮูทคลุมผมสีเทาอมม่วงของตัวเองและบังบริเวณส่วนของดวงตาตัวเองเอาไว้

“ขะ ขอบคุณฮะ”

“เป็นถึงฮันเตอร์ ถ้าเหม่อลอยแบบนี้ แล้วถ้าพวกปิศาจมันมาทำร้ายโดยไม่รู้ตัวจะทำยังไง” เมื่อเห็นสีหน้ากับน้ำเสียงที่ออกจะดูแคลนจากคนที่ช่วยไว้เมื่อครู่แล้ว เขาขอกลืนคำขอบคุณลงคอเลยดีกว่า สีหน้าขอเด็กดื้อรั้นเริ่มฉายออกมาทันทีเมื่อเจอคำสบประมาทของคนตรงหน้า

“ถ้าเกี่ยวกับพวกนั้นแล้วผมไม่มีวันเผลอเหม่อลอยแบบนี้หรอกครับ...ขอตัวก่อน”  ถึงจะรู้ว่าเป็นการเสียมารยาทต่อผู้ที่ช่วยเหลือเอาไว้เมื่อสักครู่ แต่เมื่อเจอคำพูดสบประมาทแถมกับสีหน้าเย้ยหยันแบบนั้นเป็นใครก็ไม่ขอรักษามารยาททั้งนั้นแหละ จุนฮงหลีบเบี่ยงตัวออกจากคนที่ยืนขวางทางพร้อมกับหน้าตาบึ้งตึงออกไปจากที่ตรงนั้น ผิดกับคนแปลกหน้าที่ยืนดูการจากไปของเด็กน้อยจนสุดสายตา

รอยยิ้มเย็นยะเยือกฉายบนชัดขึ้นทันทีบนใบหน้าที่ขาวซีดที่ตัดกับฮูทสีดำสนิท

“ดื้อรั้น อวดดี ฉันคือคนที่เอาคัมภีร์เล่มนั้นไปให้ถึงที่แล้วยังจะมาทำกิริยาแบบนี้ได้ยังไง”

“อุตส่าช่วยบอกทางให้ตามหาแล้วแท้ๆเชียวนะเชวจุนฮง” 

TBC..

ตอนล่าสุด ของสุดๆแล้วจริงๆ อย่าให้เล็กรวมเล่มเลยค่ะ ฝีมือเล็กยังไม่ถึงขนาดนั้น ให้มันเย๊อะๆกว่านี้ก่อนดีกว่า ดูจากสภาพการอ่ารแล้วคอมเม้นและตอนที่ลงไป เหมือนมันจะแปกนะถ้ารวมเล่มจริงๆ



THE★ FARRY

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

261 ความคิดเห็น

  1. #232 chanmo (@chanmo) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2556 / 14:07
    ความจริงมันหนุกอะ งิงิ 
    #232
    0
  2. #142 ปาจิงโก๊ะ ' (@vipzz) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2555 / 20:23
    ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย #เเห้ะ  เค้าตามาจากเรื่องโน้น 55+
    ต้องมาอ่านเรื่องนี้เเบบมาราธอน T_____________________T

    เฮ้เฮ้ บังมาหาโล่ถึงที่เลยเหรอเนี่ย -..-
    #142
    0
  3. #112 LuciferSunmin38 (@lucifersunmin) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 00:43
    ป๊ะเท่งเท่ง! ยังโยตายได้ไงอ้ะ ไม่ยอมๆ สงครามแม่..งไม่มีอะไรดีเลย จะก่อกันไปทำไมนักหนาวะ *อยู่ในโหมดอินฟิคขั้นร้ายแรง*
    ไรเตอร์อ่า เขียนได้น่าติดตามมาก เวลาในตอนนี้เกือบตีหนึ่งแล้วแต่เรายังนอนอ่านใต้ผ้าห่มอยู่เลย มันเลิกไม่ได้อ่ะ ฮือๆๆๆ
    อยากอ่านฮิมแจๆๆๆๆๆ ^0^
    #112
    0
  4. #94 January13 (@jan-ryeotwins) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 กันยายน 2555 / 17:40
    บังยงกุกไปอ่อยเหยื่ออีกแล้ว
    มันใกล้เข้ามาแล้ว
    #94
    0
  5. #71 ϟ Baby' Midnight Sun ϟ (@kosorina) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 กันยายน 2555 / 18:31
    ทะ ทำไมซอบถึงตายอ่า !! TT^TT
    เฮียบังเท่มากมายยยยยยยยยยยยย > <
    #71
    0
  6. #69 Gunner (@urngforever) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 08:14
    อยากจะไปเป็นเสือขาวน้อยๆ มาเอนจอยกันดีกว่า -..-\
    อยากจะบอกว่าชอบแด้จริงอะไรจริง
    พี่ก็อย่ารุนแรงกะน้องนัก ฮันเตร์นี่กินเลือดบ้างท่าจะดี
    #69
    0
  7. #61 PreeyaBeam (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กันยายน 2555 / 01:44
    กรี๊ดดดดดดด คู่ที่รอคอย T^T พี่บังมาอย่างเท่

    อ่านแล้วอินอ่ะพี่เล็ก อยากให้ถึงตอนพระจันทร์ทรงกรดเร็วๆ -..-

    อยากรู้ว่าน้องชเวจะเป็นอย่างไร อิอิ

    ขอบคุณสำหรับฟิคหนุกๆค้าบ
    #61
    0
  8. #56 felino0811 (@felino0811) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 08:00
    ไม่นะ!!!! ย้วยตายแล้วววววววว~ ;_____; !แล้วอิลุงอยู่กะใคร~
    เรื่องกำลังตื่นเต้นเลยไรท์เตอร์...น่าติดตามมากกกกกกด....มาต่อเร็วๆนะ ^^
    มีแต่ปมให้สงสัย คึคึคึ~  ตอนนี้มีแต่น้องโล่แฮะ มีอิลุง(หล่อ) กับเฮียบัง(ก็หล่อ) โผล่มานี้สสสส
    ประวัติศาสตร์ซ้ำรอย..หมายความว่าไง? พอพระจันทร์ทรงกลดแล้วอะไรจะเกิดขึ้น? (รีดอยากให้เกิดนะอันนี้ 55555555) อิบังอุตส่าห์ออกมาล่อ(?)ยั่ว(?)น้องโล่ถึงที่แล้ว...น้องก็ยังไม่รู้ตัวนะ...กรรมของบัง5555555
    คิดถึงแวมไพร์ชองแด้ง้อววววววววว~ -///- ออกมาแซะออบน้อยให้ฟินหน่อยจิ้ คึคึคึ ฮิมแจด้วยนะคับ~ รายนี้อีกคน อ้วนน้อย...รีดอยากรู้ว่า ความทรงจำอะไรของหนูที่หายไปอะลูก~
    มาอัพต่อไวๆเน้ไรท์เตอร์~ ^0^ สู้ๆจ้าาาาาาา
    #56
    0
  9. #55 #RUNNNNG' (@rung2127) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 22:14
    อ้าววว โยซอบตายแล้วหรอ?  หู้ยยยยยยยย!
    โล่เจอบังแล้วว แต่ไม่รู้ว่าเป็นคนที่ตนต้องจัดการ
    5555555555555555555 เด็กน้อยเจลโล่

    รอฮิมแจ อยากอ่านฮิมแจ 😜
    #55
    0
  10. #54 Prim_Boice (@primbabyboice) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 15:24
    ตื่นเต้นๆ>< ตอนนี้โล่ทั้งตอนเลย~5555
    #54
    0
  11. #53 "힘재...100%!!" (@hajiho) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2555 / 08:26

    ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยยย ?????

     >
    ดูซอบหรอ?



    แอร๊ก กกกก !! พูดถึงยังโยแล้วเศร้าา ทำไมถึงตายล้าาา T^T//

    กิ๊สๆๆๆ





    วู้วว ววว!!

    รอวันพระจันทร์ทรงกลด !! ฮิ้ววววววว

    55 5

    #53
    0
  12. #51 so_x (@society-x) (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 22:53
    อ๊ากกกกก >< ยิ่งอ่านยิ่งมันส์อ่ะไรเตอร์ งืออ ปมเยอะแยะไปหมดเลย

    ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยนั่นคืออะไรอ่ะ T[]T อยากอ่านต่อแล้ว รีบมาต่อนะคะ

    ปล. อยากให้น้องโล่โอ้เอ้จนถึงวันพระจันทร์ทรงกลดและอยากให้พลัดพรากจากออบเร็วๆจัง -/////-
     
    เอ้ย!! ไม่ดิ ต้องอย่าโอเอ้เถลไถลนะโล่ ดูออบอย่าให้หลงนะ (มิฉะนั้นแล้วน้องออบจะโดนแด๊ลากไปนั่นเอง 5555555)
    #51
    0