[Fic EXO] Painkiller (KRISTAO,CHANBEAK,KAIDO)

ตอนที่ 8 : ✖ EP.6 ✖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,647
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    26 ส.ค. 55

“ยังไม่ตายอีกหรอ...หวางจื่อเถา?”  แรงบีบแน่นบริเวณข้อมือเพิ่มขึ้นเรื่อยๆพร้อมกับรอยยิ้มของผู้ที่ถามไถ่ ที่ผิดจากอีกคนที่ไม่ได้รู้สึกยินดีอะไรด้วยที่เห็นอู๋อี้ฟานซักเท่าไหร่ กลับกลายเป็นว่าเจ้าตัวพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้หลุดพ้นจากการเกาะกุมจากคนตรงหน้า

“ฉันนึกว่าจะตายไปแล้วซะอีก”

“ปล่อย!!”  เหมือนยิ่งห้ามก็เหมือนมันจะยิ่งตรงกันข้ามทุกอย่าง แรงบีบที่ข้อมือเริ่มมีมากขึ้นเป็นเท่าตัวผิเพียงแค่สีหน้าของผู้กระทำยังคงเรียบเฉยและปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไม่ได้เจอกันตั้งนานเลยนะ คิดถึงฉันบ้างหรือเปล่าหวางจื่อเถา” มืออีกข้างค่อยลูบใบหน้าอันเกลี้ยงเกลาของคนเด็กหน้าตาดื้อรั้นที่แสดงหน้าตาเรียบเฉยๆผิดกับดวงตาที่สั่นระริกเมื่อคิดว่าต่อให้ดิ้นไปก็เหมือนจะไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

“นายรู้หรือเปล่าว่าฉันตามหานายจนแทบพลิกแผ่นดิน.....เลิกเล่นเกมแมวจับหนูซักทีเถอะ”

เสียงต่ำกระซิบชิดริมหู

“ฉันเบื่อเต็มทนแล้ว”





เด็กหนุ่มก้มมองร่างหญิงสาวผู้โชคร้ายที่ร่างสูงรากติดมือมาด้วย ดวงตาสั่นเทาเมื่อเห็นร่างไร้วิญญาณที่นอนแน่นิ่งอยู่ใต้ฝ่าเท้าของร่างสูง เขารู้ดีว่ายังไงคริสก็ต้องหาเขาเจอไม่วันใดก็วันหนึ่ง....แต่นี่มันเร็วเกินไป เร็วเกินไปสำหรับหวางจื่อเถา

แต่ถ้าสำหรับอีกคน....มันคงยาวนานที่ต้องตามหาอะไรซักอย่าง

เขาพยายามค้นหาเสียงของตัวเอง แต่ก็พบว่ามันช่างแหบแห้งเสียเหลือเกิน

“นายฆ่าผู้หญิงคนนั้น” เถาพยายามเบี่ยงเบนประโยคสนทนาของร่างสูงที่มือหนาข้างหนึ่งยังคงล็อคไว้ที่แขนของเขาแน่นหนา และจบประโยคนั้นมือหน้าอีกข้างที่ลูบไล้ใบหน้าได้เปลี่ยนมาบีบไหล่มนอย่างแรงจนเถาหลุด อึ่กออกมาเบาๆ


"ชั่งมัน!"

 

คริสเชยคางเด็กหน้าเหวี่ยงขึ้นให้เห็นรอยยิ้มอารมณ์ดีของเขาแต่ดวงตานั่นกลับไม่ใช่

“มนุษย์ย่อมเป็นเหยื่อของฉันและนายอยู่แล้ว ทำไมต้องสนใจมัน?”

“ต้องขอบคุณยูยองแจนะรู้ไหม เด็กนั่นอุส่าเรียกชื่อจริงของนายให้ฉันตามหานายเจอ” ร่างบางปลิวไปตามแรงเหวี่ยงของอู๋ฟานจนไปอัดกับต้นไม้ใหญ่อย่างแรงจนเขาต้องแอ่นตัวเพื่อบรรเทาความเจ็บแปลบจนลืมที่จะหลบหลีกการเข้าถึงของคนตรงหน้าที่รวดเร็วจนเกินจับตามองทัน

มือทั้งสองข้างพยายามจะแกะอุ้งมือแข็งแกร่งที่กำมิดอยู่รอบรำคอมือประชิดถึงตัวเด็กน้อยที่เท้าของเจ้าตัวนั้นเขย่งเพื่อไม่ให้น้ำหนักถ่วงลงพื้น

“อ่อก!คะ...!” แรงบีบเพิ่มขึ้นไปอีกจนหวางจื่อเถาต้องเชิดหน้าอ้าปากเพื่อกอบโกยอากาศ เขาสบตากับผู้ที่บีบคอยกเขาจนตัวเกือบลอยด้วยมือข้างเดียว ดวงตาสีนิลของผู้กระทำแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองนวลจับจ้องไปยังใบหน้าทุกข์ทรมานของคนที่ตัวเองตามหาราวแทบพลิกแผ่นดิน

แววตาของเขาดูไม่มีความสงสารหลงเหลือเลยสักนิด มันหลงเหลือไว้แค่ความว่างเปล่าที่ยากแก่การจะเข้าถึง ไม่มีใครรู้ว่า   อู๋อี้ฟานกำลังคิดอะไรอยู่ ใบหน้าที่ฉายรอยยิ้มเย็นยะเยือกตลอดระยะเวลาที่กำลังบีบลำคอของเถาไว้แน่นจนไม่สนใจว่าแขนของตัวเองจะมีรอยข่วนไปแล้วกี่แผล

“คิดว่าหนีมาอยู่กับมันแล้วฉันจะทำอะไรไม่ได้ใช่ไหม”

“คิดว่ามันจะคุ้มเงาหัวไปได้ตลอดชีวิตหรือไงหวางจื่อเถา!

อู๋ฟานกระแทกเถาซ้ำเข้ากับต้นไม้ใหญ่อีกครั้งเมื่อเขาเห็นเด็กร่างบางคนนี้ไม่ยอมตอบคำถามของตัวเองแล้วค่อยๆปล่อยคลายมือที่บีบกุมลำคอของเถาไว้จนเจ้าตัวค่อยหล่นลงไปกองกับพื้น

ร่างบอบบางสูดอากาศหายใจเข้าไปเต็มปอดแล้วสำลักออกมาอย่างแรงก่อนจะสูดอากาศเข้าไปอีกครั้ง สายตาฉายแววโรทอย่างเห็นได้ชัดที่เงยหน้าไปสบตากับผู้ที่ยืนค้ำหัวตัวเองอยู่ ถึงแม้ข้างในจะแสดงอาการณ์หวาดกลัวร่างสูงอยู่บ้างก็ตามผิดกับอีกคนที่รับเปลี่ยนสีหน้าและแววตาให้เรียบเฉยได้อย่างไม่รู้สึกอะไร

“นะ..นาย กะ..กำลัง ทำ..ฮะ..ให้เกิดสงคราม” เสียงหอบที่กำลังกอบโกยอากาศหายใจเรียกให้คนตัวสูงกว่าย่อลงนั่งมองสภาพของตนเองอย่างไม่รีบร้อน นิ้วเรียวบรรจงเชยคางเด็กหน้าเหวี่ยงแต่ก็แต่โดนสะบัดหน้าหนี

“ในการศึกสงคราม....มันไม่มีจำกัดรูปแบบ”

อู๋ฟานเสยผมตัวเองลวกๆอย่างคนหัวเสียเมื่อเห็นเถาเริ่มจะดื้อกับตัวเองอีกครั้ง การกระชากลำตัวที่บอบบางกว่าตนเองให้มาประจันหน้ากับตัวเองมันดูจะสร้างความเจ็บให้กลับเถาอีกครั้งหนึ่ง

“จะบอกอะไรให้นะ”

“.....”

“สงครามมันต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วโดยคนที่จุดชนวนตัวจริง...มันไม่ใช่ฉัน” รอยยิ้มร้ายเริ่มฉายซ้ำเข้ามาให้โสตประสาตตาของเถาอีกครั้ง โดยที่ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่มันจบสิ้น รอยยิ้มแบบนี้มันไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่สำหรับตัวเถาเอง รอยยิ้มนั้นมันเคยเกิดขึ้นมาแล้วเมื่อนานมาแล้ว รอยยิ้มร้ายที่มาพร้อมกับไอเย็นยะเยือกไปจนถึงขั้วหัวใจ

ก่อนที่คนรักของหวางจื่อเถาจะโดนสูบเลือดจนหมดตัวแล้วปล่อยให้ตายไปในกองไฟไปต่อหน้าต่อตา.......

“ฆ่าฉันสิ” น้ำเสียงสั่นเครือที่มันมีทุกอารมณ์ผสมปนเปไปหมดของร่างเล็กที่ยังอยู่ในพันธนาการของร่างคนที่เหนือกว่าจนอู๋ฟานต้องปล่อยเสียงหัวเราะจนเสียงขึ้นจมูกแล้วชะโงกหน้าของตัวเองให้เข้าไปใกล้กับเด็กที่ชอบท้าทายอำนาจของตัวเองยิ่งขึ้น

“ฆ่านายให้ตายมันก็ดูจะไม่คุ้มกันซักเท่าไหร่ สู้ฉันฆ่าคนที่นายรักแล้วดูนายเจ็บปวดจนอยากจะตายไปเองมันจะไม่ดีกว่าหรอคนดีของฉัน?”

“ฮึก!” หยดน้ำใสๆไหลออกมาช้าๆจากดวงตาคู่สวยของเถาอย่างไม่คิดจะห้ามเอาไว้ จนอู๋ฟานต้องค่อยๆใช้มือเรียวค่อยเกลี่ยน้ำตานั่นออกโดยที่ยังคงมีรอยยิ้มระบายอยู่บนใบหน้า แล้วค่อยๆจุมพิตปากสวยอย่างแผ่วเบาโดยที่อีกคนยังคงปล่อยให้น้ำตาไหลออกมาพร้อมกับแรงสะอื้นของตัวเอง

คริสค่อยๆผละริมฝีปากของตัวออกจากริมฝีปากเถาช้าๆ

“โกรธหรอ?”  เสียงเข้มพูดขึ้นเมื่อเห็นร่างบางสั่นเทาบนพื้นดินแล้วกำหมัดเอาไว้แน่น และสิ่งที่ได้มาเป็นคำตอบแรกคือดวงตาเรียวหวานที่จ้องมองอย่างอาฆาต

ผลัก!!!

หมัดหนักๆสวนไปที่หน้าหล่อเหล่าแทนคำตอบของเถาทันทีจนอู๋อี้ฟานต้องฟุบไปกับพื้น และเป็นเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่เถาต้องรีบลุกขึ้นยืนอย่างเต็มความสูง สายตาเลิกลักแสดงอาการณ์ตกใจกับผลงานของตัวเองอยู่บ้างที่ร่างสูงเงยหน้าขึ้นหมาแล้วจับบริเวณริมฝีปากที่มีเลือดของตัวเองไหลออกมาเพียงเล็กน้อย

.....เพราะหวางจื่อเถาไม่เคยทำร้ายอู๋อี้ฟานได้เลย.....

“ฉันไม่มีวันกลับไปกับนาย...ถ้าอยากจะเอากลับไปก็รอตอนที่ฉันตายอยู่ในสงครามก็แล้วกัน”

สายตาตื่นตระหนกเปลี่ยนเป็นสายตาที่เรียบเฉยโดยทันที เถาก้าวถอยหลังห่างจากตัวคริสอย่างช้าๆโดยที่อีกคนที่อยู่ใกล้เพียงเอามือคว้าเอาไว้แต่เจ้าตัวก็ปล่อยให้เถาค่อยๆเดินถอยหลังก่อนจะรีบหนีไปโดยที่ตัวเองไม่คิดจะตาม ดวงตาแข็งกร้าวฉายชัดทันทีที่คู่กรณีหนีไปไกลสุดตาจนกระแสความเยือกเย็นเข้าแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณผืนป่าสน

....หวางจื่อเถากำลังทำให้อู๋อี้ฟานโกรธเพราะคำที่อวดดีของตัวเอง .......

“งั้นฉันก็ฝากไปบอกบังยงกุกด้วยแล้วกัน”

“ว่าจะให้เวลานายอีกแค่สามวัน....แค่สามวันเท่านั้นที่นายจะได้อยู่บนโลกอันโสมมใบนี้หวางจื่อเถา”

“ตราบใดที่นายกับฉันยังมีพันธะกันอยู่ ตราบนั้นนายก็จะหนีไปจากฉันไม่ได้”







Painkiller......

 




 

ภาพเก่าๆในวันวานกำลังจำถูกฉายซ้ำในยามที่หลับใหล

ในห้วงแห่งความฝันนั้นมันมีความจริงทั้งหมดปรากฏอยู่เด่นชัด

เหมือนจริงราวกับว่าเคยเกิดขึ้นมาก่อน........แต่แค่จำไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่

 

 

“ไม่ฆ่ามันก็บุญเท่าไหร่แล้ว!!”ชายร่างสูงตวาดคนที่โวยวายร้องไห้จนตัวโยนโดยที่ขาทั้งสองข้างถูกกุญแจมือตรึงเอาไว้อย่างหนาแน่นโดนไม่คิดจะให้เดินไปไหนได้อย่างสะดวก

กลิ่นเหม็นอับที่ชวนคลื่นไส้และเสียงร้องโหยหวนของนักโทษที่ถูกจองจำอยู่ในนี่อย่างสุดลูกหูลูกตา มันคือคุกใต้ดินที่ใครได้เข้ามาแล้วจะไม่มีวันได้กลับขึ้นไปเห็นเดือนเห็นตะวันอีก

“รักมันมากใช่ไหมแบคฮยอน รักมันมากหวงมันมากเลยใช่ไหมห๊า!” ร่างสูงเขย่าตัวแบคฮยอนอย่างแรงด้วยอารมณ์โทสะโดยไม่ได้สนใจว่าอีกคนจะเจ็บมากหรือไม่ ยิ่งเห็นน้ำตาของคนตรงหน้ามากเท่าไหร่ยิ่งสร้างความโมโหให้กลับอีกคนมากเท่านั้น

“อย่าทำเขานะ ขอร้องล่ะอย่าทำอะไรเขาเลยนะ” เสียงสั่นเครืออ้อนวอนคนที่พร้อมจะฆ่าตัวเขาเองได้ทุกเมื่อ รอยยิ้มตลกร้ายเผยขึ้นบนใบหน้าที่คมคายนั่น และดวงไฟลูกใหญ่ก็แผดเผาทุกสิ่งทุกอย่างที่ร่างเล็กเอ่ยร้องขอชีวิตนั่นมอดไหม้ภายในพริบตา

เฮือก!!

ร่างเพียวสะดุ้งตื่นจากห้วงนิทราที่เหมือนจริงราวกับว่าเคยเกิดขึ้นในชีวิตของเขา เม็ดเหงื่อผุดออกมาเต็มใบหน้าของคุณหมอหน้าสวยเต็มไปหมด เหมือนกับวิ่งหนีอะไรมาออกจากในความฝันอย่างไงอย่างงั้น

 “ฝันร้ายหรอเรา” แบคฮยอนลูบใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อของตัวเองและวสะบัดหัวแรงๆเพื่อไล่ความง่วงออกไป เจ้าตัวเหลือบมองนาฬิกาที่แขวนอยู่บนผนังห้องก่อนจะเบนสายตาไปที่หน้าต่าง

“ตีสามแล้วฝนยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดเลยหรอ?” แบคฮยอนเอามือทั้งสองข้างปิดหน้าตัวเองอีกครั้งพร้อมกับทำหน้าเหยเกเมื่อรู้สึกได้ถึงอุณหภูมิในร่างกายของตัวเองและอาการหนึบๆของศีรษะ

บยอนแพคฮยอนกำลังจะไม่สบาย......


คุณหมอฝืนร่างกายตัวเองให้ลุกจากที่นอนหนานุ่มอย่างยากลำบากเพื่อตรงดิ่งไปหยิบยาแก้หวัดมากินแล้วจะกลับไปนอนต่อ  แต่ปลายเท้ากลับไปหยุดบริเวณหน้าต่างของห้องนอนแทนเมื่อปลายหางตายดันเหลือบไปเห็นสิ่งผิดปกติที่อยู่นอกหน้าต่าง ภายนอกหน้าต่างนั่นในขณะที่ฝนกำลังตกหนักและไม่มีทีท่าว่ามันจะหยุดง่ายๆ เขาคนสองคนกำลังเหมือนจะคุยอะไรกันอยู่ แต่คนบ้าอะไรมันจะมาคุยกันกลางสายฝนแล้วดึกๆดื่นแบบนั้นล่ะ และยิ่งไปกว่านั้นเวลาแบบนี้มันไม่ค่อยมีมนุษย์คนไหนกล้าออกมาหรอก เมืองนี้อันตรายจะตาย แล้วตาสวยของแบคฮยอนก็ต้องเบิกโพลงจริงๆเมื่อเจ้าตัวเห็นเหตุการณ์ที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้น

ปัง!!!

เสียงปืนดังไปทั่วละแวกนั้นและมันก็น่าจะดังพอที่จะทำให้คนแถวๆนั้นตื่นกันขึ้นมากลางดึกได้ แต่ต้องไม่ใช่ละแวกของเมืองนี้ ชายหนึ่งในนั้นล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นโดยที่อีกคนหนึ่งได้วิ่งหนีไปอย่างไม่รีบร้อน

แบคฮยอนช็อคไปชั่วขณะที่เห็นฉากยิงกันต่อหน้าต่อตาตัวเอง

ปึง ปึง ปึง!

“แบคฮยอน!” เสียงเคาะประตูห้องนอนของตัวเองดังขึ้นเร็วและรัวพอที่จะเรียกสติที่หระเจิดกระเจิงกับฉากตรงหน้าต่างได้ดีจนแบคฮยอนรวบรวมสติได้ว่าต้องไปเปิดประตู

“ฉันได้ยินเสียงปืน นายได้ยืนหรือเปล่า” ไม่ใช่แค่ได้ยินแต่บยอนแบคฮยอนอยากจะบอกเหลือเกินว่าตัวเองดันไปเห็นฉากเด็ดพอดิบพอดี

“เสียงอะไรหรอพี่คยองซูมันดังมากๆเลย” เด็กน้อยอายุห้าขวบภายในชุดนอนสีชมพูที่อุ้มตุ๊กตาหมีเน่าๆพร้อมขยี้ตาที่บ่งบอกว่าเพิ่งตื่นนอนเพราะเสียงปืน เอ่ยถามคยองซูที่ก็ยืนเหรอหราไม่ต่างกับแบคฮยอน จนแบคฮยอนที่ตื่นจากอาการตกใจต้องจูงมือคยองซูให้ไปที่หน้าต่างห้องนอนของตัวเองพร้อมกับชี้ไปทีจุดเกิดเหตุโดยที่มีคนเจ็บนอนตากฝนโดยที่ร่างกายไม่ขยับไปไหน

“ฉันเห็นผู้ชายคนนั้นโดนยิงต่อหน้าต่อตา”  คยองซูนิ่งค้างไปทันทีเมื่อเห็นภาพตรงหน้าแต่คงจะน้อยกว่าคุณหมอที่ดันตื่นมาเห็นเหตุการณ์พอดิบพอดี

“คยองซู อยู่กับดายองแปบนึงนะเดี๋ยวฉันมา” คุณหมอรีบวิ่งลงจากชั้นสองที่เป็นห้องนอนของเขาอย่างรวดเร็วพี่รีบไปดูคนที่นอนอยู่ข้างนอกจนคยองซูต้องรีบวิ่งตามลงมาอีกแรง แล้วรีบคว้าแขนของแบคฮยอนอย่างรีบร้อน

“จะไปไหน นายจะไปไหน?” หน้าตาตื่นตลอดเวลาถามแบคฮยอนด้วยความเร่งรีบเมื่อเห็นว่าความที่มีจรรยาบรรณของความเป็นหมอในตัวแบคฮยอนเริ่มจะพลุ่งพล่านจนเกินความจำเป็นโดยลืมคิดถึงอะไรบางอย่าง

“ไปช่วยคนที่อยู่ข้างนอก” น้ำเสียงร้อนรนบวกกับการค้นหาร่มคันใหญ่ที่พอจะคลุมได้สองคนโดยไม่ได้สนใจคนที่อยู่ข้างในคลินิกด้วยเลยว่าตอนนี้สีหน้าของคยองซูเป็นยังไง

“ฉันรู้ว่าจะไปช่วย แต่นายกำลังไม่สบายนะ” ไม่ใช่ว่าคยองซูจะเห็นแก่ตัวในเรื่องที่จะช่วยเหลือใครนะเพราะเจ้าตัวเองก็เข้าใจในความเป็นหมอของแบคฮยอนว่าจรรยาบรรณต้องมาเหนือสิ่งอื่นใด แต่ตัวเองก็ป่วยไม่ใช่หรอไงเล่า ขืนออกไปทั้งที่ฝนตกด้วยแบบนี้ ได้ป่วยหนักกันพอดี คราวนี้ก็ไม่ต้องรักษามันหรอกคนไข้น่ะ รักษาตัวเองแทน

“แต่ถ้าเราไม่ช่วยเขา เขาอาจจะตายได้นะคยองซู!” แบคฮยอนย้อนคยองซูทันทีที่อีกคนเริ่มจะไม่เข้าใจในเจตนารมณ์ของตนเอง แบคฮยอนต้องการจะช่วยคนที่บาดเจ็บอยู่ข้างนอก ถ้าไปช้ากว่านี้คนที่นอนตากฝนอยู่ตรงนั้นอาจจะต้องถูกนำไปทำพิธีทางศาสนาแน่ๆ

บยอนแบคฮยอนน่ะมีจิตใจที่อ่อนโยน อ่อนโยนเกินไป จนกลายจะเป็นคนที่บอบบางไปด้วยเมื่อมีอะไรมากระทบจิตใจที่แสนจะโอบอ้อมกับทุกคน แบคฮยอนอ่อนโยนมาอย่างไงก็ยังคงเป็นอย่างนั้น จนโดคยองซูยังต้องยอมแพ้ในความเป็นคนดีของคุณหมอคนนี้เหลือเกิน

 

แบคฮยอนรีบวิ่งฝ่าพายุฝนเพื่อไปตรงที่เกิดเหตุโดยที่ในมือก็ยังคงกางร่มคันใหญ่อยู่ พอไปถึงที่เกิดเหตุคุณหมอก็ถึงกับนิ่งไปชั่วขณะ เพราะเลือดที่ดูจะไหลออกมาจากตัวคนที่นอนหมดสติอยู่กลางสายฝนมันมากผิดปกติ ร่างเล็กทิ้งร่มทันทีแล้วรีบเรียกสติคนที่นอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้นถนน

“คุณครับ คุณ!” ร่างเล็กเขย่าคนที่ไม่มีทีถ้าว่าจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ และสุดกำลังของตัวเองแล้วแบคฮยอนจึงต้องรีบพลิกกายคนที่บาดเจ็บที่ไม่รู้ว่าตายหรือยังไม่ให้นอนคว่ำหน้าทิ่มไปกับพื้นถนน ความตกใจของแบคอยอนเกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นหน้าตาที่ขาวซีดของคนที่ถูกยิง

....คนที่เขาเจอที่วิหารบูคาเรส.....

ร่างกายของคนตัวสูงเริ่มขยับเล็กน้อยเมื่อได้รับการเขย่าตัวจากคุณหมออย่างแรง น้ำฝนที่หยดใส่ไปทั่วใบหน้าเป็นเหตุทำให้ร่างสูงที่หัวกำลังอยู่บนหน้าตักของคุณหมอต้องกระพริบตาเล็กน้อย เหมือนพยายามจะลืมตา รอยยิ้มน้อยๆปรากฏขึ้นบนใบหน้าของแพคฮยอนที่แสดงออกมาว่าตัวเองดีใจที่ยังไม่เห็นคนต้องหน้าตายไปซะก่อน

“อัก..ฮะ” คนเจ็บพยายามจะพูดบางอย่างกับแบคฮยอนแต่คุณหมอต้องหยุดเอาไว้ก่อนเพราะถ้าไม่รีบเอาตัวเข้าไปในคลินิกมีหวังทั้งเขาและคนเจ็บอาจจะต้องเป็นปอดบวมตายแน่ๆ

“คุณไม่ต้องพูดอะไรตอนนี้นะ ผมจะพาคุณเข้าไปทำแผลข้างใน คุณ..โดนยิง” แบคฮยอนพยายามแบกคนที่ตัวสูงกว่าเข้าไปในคลินิกของตัวเองอย่างทุลักทุเลเพราะคนเจ็บที่ดูจะสูงกว่าตัวเองมากแถมดูอาการเจ็บแล้วมันสามารถถ่วงน้ำหนักตัวเองให้เขาทั้งสองล้มลงไปเลยก็ได้  จนไม่ได้สังเกตสักนิดว่าคนตัวสูงที่หลับตาเพราะว่าโดนยิงนั้นกำลังลอบยิ้มออกมาให้เห็น

“คยองซูช่วยฉันหน่อย” เมื่อมาถึงคลินิกคุณหมอก็ตะโกนเรียกเพื่อนของตัวเองให้มาช่วยทันทีโดยที่คนทีถูกเรียกก็รีบวิ่งมาดูคนที่แบคฮยอนลงทุนวิ่งฝ่าฝนไปช่วยชีวิต

โดคยองซูชะงักไปทันทีเมื่อเห็นคนที่แบคฮยอนแบกมาด้วยความทุลักทุเล

บอกไปแล้วไม่ใช่หรือไงว่าอย่ามายุ่งกับบยอนแบคฮยอน...

อดีตที่แสนสาหัสจนเกินจะเยียวยา.....ของบยอนแบคฮยอน






ปาร์คชานยอล.......







คนที่นายช่วยอาจจะปลอดภัย...แต่จะเป็นตัวนายเองที่จะไม่ปลอดภัย...บยอนแบคฮยอน



TBC....


เล็กจะบอกแล้วนะ:: รู้สึกนะว่าคาแรคเตอร์ของน้องโด้กับแบคฮยอนทำไมเหมือนมันจะสลับกันว๊ะ!!
คยองซู คยองซู๊ ฮูอายู๊ววววว ชานยอลบุกบ้านแบคกี้!!!
 คงจะไม่ได้อัพอีกนานโข เพราะงานมันล้นมือ 



THE★ FARRY
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,934 ความคิดเห็น

  1. #1610 ศะนะคะ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2557 / 01:07
    เทากะแบคเนี่ย งานเข้าทั้งคู่เลยเนอะ(พูดเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น)
    #1,610
    0
  2. #1021 myumbella (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2556 / 22:03
    *^* น้ำตาจะไหล... ได้อ่านไคโด้แล้ววววว หลังจากที่เค้าทวง(?)ไรท์เตอร์ไป ฮิฮิ คือจิงๆแล้วไม่เกี่ยวกัน ไรท์เตอร์วางพล๊อตมาแบบนี้อยู่แล้ว... คือแบบข้ามเศษหน้าของเค้าไปเถอะ แฮๆ จิงๆแล้วเค้าจะสารภาพว่ามาอ่านเรื่องนี้ก็เพราะไคโด้ <3<3<3คือความฟินส่วนตัวของเค้าเอง ก็เลยตามฟิคเรื่องนี้ แต่ว่านะพอมาอ่านแล้วเค้ากลับชอบฟิคเรื่องนี้มากๆๆเลยล่ะ จากตอนแรกที่อ่านเพราะไคโด้ก็ติดฟิคเรื่องนี้เอามากๆเลย อ่านแล้วชอบพล๊อตกับความสัมพันธ์ของตัวละครมากๆเลยคะรวมถึงบุคลิกของตัวละครที่ไรท์เตอร์เสนอออกมามันเชื่อมโยงกันแล้วเค้ารู้สึกอิน>~<ตามเลยแหละ แล้วก็นอกจากพล๊อตเจ๋งแล้วไรท์เตอร์ยังใช้ภาษาดีมากๆๆๆๆเลย เก่งมากเลยคะ ^^ คือเค้าเจอฟิคที่พล๊อตน่าสนใจเยอะนะ แต่ที่ทำให้ไม่สนุกการใช้ภาษาก็ทีส่วนนะเค้าว่า พาลเอาไม่สนุกทั้งที่พล๊อตเจ๋งอะ ก็ตามฟิคเรื่องนี้มานานพอสมควร ก็อยากจะบอกว่า...เค้ารอไรท์เตอร์อัพฟิคทุกวันเลยนะ^^ ฟิคเรื่องนี้สนุกมากๆ เค้ารู้ว่าไรท์เตอร์เหนื่อย แต่ไรท์เตอร์ยังมีคนที่ติดตามผลงานแล้วก็รอไรท์เตอร์เสมอนะคะ! >.,< สู้ๆน้าาาา รอเสมอ ว่างๆค่อยอัพคะ เค้าไม่เร่งเพราะทุกครั้งที่อัพมันสนุกแล้วฟินมากๆเลย ขอบคุนน้าาาา ~ จบ คือแค่อยากจะบอกไรท์เตอร์บ้างอะไรบ้าง เพราะเค้าไม่เคยเม้นยาวๆให้ไรท์เตอร์เลยใช่มั้ยล่ะ? เค้ารู้ว่าคนเขียนน่ะต้องการกำลังใจ แค่เม้นเดียวก็ชื่นใจแล้วเนอะ *^* ถึงจะสั้นๆก็ตาม... <3<3<3 รักไรท์เตอร์น้าาาา (ปล.คือปกติไม่ใช่คนที่จะพูดอะไรอย่างนี้หรอกนะ แต่เห็นไรท์เตอร์อัพแล้วมีไคโด้แล้วมันรู้สึกอยากจะขอบคุนอะ ไม่รู้เหมือนกัน ฮิฮิ เจอกันเมื่อไรท์เตอร์อัพตอนที่เหลือเนอะ >,,< จบจิงๆ <3)
    #1,021
    0
  3. #1002 bnrz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กันยายน 2556 / 09:31
    เห้ย ยอลจะทำอะไรรร
    #1,002
    0
  4. #798 ✖AB_SOLUT_VODKA✖ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 เมษายน 2556 / 13:36
    แบคหลงกลเข้าเต็มๆ แล้ว - -*
    อิหยอยแกเล่นไม้นี้เลยเหรอ =[]=
    #798
    0
  5. #733 มิสเตอร์จีจี้ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 มกราคม 2556 / 10:46
    สนุกมากอ่า ไรท์เตอร์ มาอัพต่อนะ อย่าทิ้งไว้ >< 
    #733
    0
  6. #716 TTOoM (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 มกราคม 2556 / 15:53
    หยอยแกแกล้งป่าวเนี่ย แวมโดนยิงได้ด้วยรึไงฟะ????



    ยิงก้ไม่ตายหรอก ไม่ต้องไปช่วยมันแบคกี้



    แล้วอดีตแบคนอกใจชานหรอ ชานถึงได้โกรธแบบนั้น



    แล้วนี่เทาจะเป็นไงอ่ะ พี่คริสจะไม่ปล่อยไปแล้วใช่มั้ย



    คงได้เกิดสงครามล้างผลาญกันจริงๆ
    #716
    0
  7. #696 tHeSP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 มกราคม 2556 / 14:58
    คู่คริสเทานี่ดุเดือดมาก อิพี่คริสแม่งโหดสึด!

    อิตอนลากผู้หญิงมาด้วยเนี่ยน่ากลัวโคด

    แล้วแม่งรุนแรงกับน้องเทามากอ่ะ

    อิพี่คริสมันฆ่าคนรักเทาเทาเหรอ? -0-



    แล้วอิหยอยนี่แผนสูงเนอะ -*-

    ดู๊ดูมัน ถึงขั้นจัดฉากโดนยิงให้น้องแบคมาช่วยกันเลยทีเดียว

    เอาไงดีละน้องโด้ น้องแบคพามันเข้าบ้านแล้ว่อะ T^T

    เฝ้าแบคฮยอนไว้ดีดีเลยนะน้องโด้ อย่าให้คลาดสายตาเชียว



    ความหลังของน้องแบคมันคงเจ็บเกินเยียวยาจริงๆ

    แล้วน้องโด้ก็คงรู้ดีด้วยใช่มั๊ย?

    เมื่อก่อนมันคืออะไร? อิหยอยมันทำอะไรกับน้องแบค?

    มันฆ่าใคร? ฆ่าคนรักแบคเหรอ? TT______TT

    #696
    0
  8. #618 sora (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 1 ธันวาคม 2555 / 18:32
    มันกำลังจะมาโดยไม่รู้ตัว ว่าแต่ โด้นายก็รู้เรื่องนี้ืใช่มั้ย แบคฮยอนกำลังตกอยู่ในอันตราย
    #618
    0
  9. #587 myumbella (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2555 / 08:18
    มันเริ่มแล้วววววว *^*
    #587
    0
  10. #523 PEAR (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2555 / 17:05
    ทำไมพี่คริสโหดร้ายยยยยยย แบคกับยอลต้องมีอะไรแน่ๆ อึคึอึคึอึคึ
    #523
    0
  11. #392 ปาจิงโก๊ะ ' (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2555 / 21:58
    โอ้มายก็อด !@#$%^&*()_!@#$^&*())*&^%$#@!@#$%^  !!??
    มันไม่อยากอธิบายเป็นคำพูดเเล้วอะ
    มันระเบิดระเบ้ออาปาดีโก้อาปาดิเก้มาก- -'  #อะไรของแกฟ่ะ

    โอ้ยอดีตของเเบคฮยอน อดีตของเถาเถา อดีตของเเต่ละคน
    น่าติดตาม น่าค้นหา ไม่ไหวเเล้ว สงสัยสงสัย -..-
    เเละที่สงสัยมากทีสุดเด็กดายองลูกใครเเว้ 555+
    #392
    0
  12. #330 M[o]O (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2555 / 21:42
    มันดราม่าาาาาาาาาาาาาาา อ่า
    #330
    0
  13. #306 LuciferSunmin38 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2555 / 02:17
    ยอลร้ายจริงๆนะเออ แล้วคริสเทานี่ยังไง เทาทำผิดอะไรทำไม่คริสถึงจงเกลียดจงชังขนาดนั้นเล่าท่านผู้ชม
    #306
    0
  14. #214 NOOMANG (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 กันยายน 2555 / 12:52
    ร้ายนักนะชานยอล
    #214
    0
  15. #178 Gunner (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กันยายน 2555 / 05:56
    อบคช่วยคนอื่นได้แต่ตัวเองจะๆม่รอดรึนี่
    #178
    0
  16. #152 Mayl3 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2555 / 23:51
    ชานยอลลลลลล  
    แกอย่าทำอะไรแบคยอลของเค้าน้าาา
    เฮียคริส  สงสารอาเถาบ้างเต๊อะ  รุนแรงเกินไปล่ะ
    #152
    0
  17. #117 so_x (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2555 / 23:04


    ชานยอล แกจะทำอะไรแบคของเค้า >< ไม่เอาน้าาาา

    ปล. จริงๆค่ะไรเตอร์ บุคลิกของโด้กะแบคมันสลับกันจริงๆ ก๊ากกๆๆๆๆๆ

    ปล2. เมะของไรเตอร์นี่ร้ายๆกันทุกคนเลยอ่ะ (แต่ชอบอ่ะ เหอๆๆๆๆๆๆๆ)

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 26 สิงหาคม 2555 / 23:14
    #117
    0
  18. วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 19:20
    เฮียททำร้ายอาเถาน้อยT^T

    ชานเอ้ย!! ถึงตอนนี้ยังจะแก้แค้นอีกเร้อ-.- เค้าจำไม่ได้ก็ปล่อยไปเหอะ สงสารTT'
    #112
    0
  19. #110 มะฮoกกานี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 25 สิงหาคม 2555 / 00:31
    โด้รู้ได้ไงเนี่ย หยอยเอ้ยยแบคมันจำไม่ได้ก็อย่าไปแก้แค้นมันเล้ยย

    #110
    0
  20. #109 OTL (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 20:47
    ซวยแล้วไงลูกแบค = = เข้าใจนะว่าเป็นหมอ แต่ยอลมัน....T______T

    อดีตของแบคท่าจะเป็นอะไรที่เลวร้ายมาก T^T
    #109
    0
  21. #108 DearRedpie (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 20:15
    แล้วโด้ล่ะ
    เรากำลังงกับความคิดของโด้มากๆตอนนี้
    ทำไมโด้ถึงรู้ได้ล่ะ
    ทำไมถึงรู้ล่ะ
    รีบๆมาต่อนะไรเตอร์
    #108
    0
  22. #107 STcurrent (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 18:21
    แบค..........พลาดแล้ว=[]=
    ส่วนเถา....;__; 
    #107
    0
  23. #106 ' แม่นางจันอับ ♥ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 18:18
    เฮียซาดิสก์ไปไหม? =____________=!!!
    ทำไมถึงรุนแรงกับอาเถาได้ถึงขนาดนี้?
    นิครับไม่ได้ วิ่งไปซบชานยอล กรี๊ดดดดดดดดดดด ♥
    #106
    0
  24. #101 MySummer (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 15:38
    เอาล่ะไง
    ยอลอย่าทำอะไรแบคเลยนะพลีสสสสสสสสสสสสส
    เฮียโหดไปนะ ใจเยนๆกันไว้
    หนุกอ่าาา รู้สึกมีอารมร่วมไปดว้ยย
    รีบมาต่อน้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา
    #101
    0
  25. #99 so_x (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2555 / 09:13
    เฮียจะทำอะไรอาเถาาาาา T[]T เฮียร้ายมากอ่า ฮือออ
    #99
    0