สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 8 ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,825
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 328 ครั้ง
    22 ส.ค. 63

เมื่อคนหาเรื่องก้าวเดินจากออกไปเย่หนิงก็ไม่คิดจะยืนอยู่ต่อให้นานจึงขอตัวลาวีรบุรุษผู้เสนอตัวมาช่วยสาวงาม

“เออ คุณหนูเย่...” อ๋องฉินเซียวยกมือขึ้นค้างกลางอากาศ แต่เมื่อหญิงสาวที่อีกตนคิดรั้งไว้หันกลับมาก็รีบลดมือลงทันที

“วันนี้ขอบคุณท่านอ๋องมาก เย่หนิงจะจดจำบุญคุณครั้งนี้” หญิงสาวย่อตัวลงเล็กน้อยก่อนเดินจากไป

“ข้าไม่ได้อยากให้เจ้าจดจำบุญคุณ แต่ต้องการให้เจ้าทดแทนบุญคุณ” ฉินเซียวสูดหายใจเข้าลึกก่อนสะบัดชายเสื้อเดินจากมาอีกทาง

“คุณหนูเจ้าค่ะ ดูท่านสง่าเหมือนนายท่านและคุณชายมาก คุณหนูดูเปลี่ยนไปมากเหลือเกินแต่ไป๋หลานก็ดีใจที่เห็นคุณหนูเปลี่ยนไป” ไป๋หลานยิ้มกว้างขณะช่วยคุณหนูของตนเองจับจ่ายซื้อของ

“เวลาเปลี่ยนคนย่อมเปลี่ยน ข้าเพียงเปลี่ยนเร็วเพราะ...หัวกระแทกของแข็ง”

สองนายบ่าวเดินมาถึงสนามแข่งขันแห่งหนึ่ง หญิงสาวเห็นฝูงชนส่งเสียงเฮฮาจึงชะงักหยุดยืนดู

“ด้านในมีเรื่องอันใดกันหรือ?” เย่หนิงเห็นมีทั้งชาวบ้านขุนนางแม้กระทั่งมือปราบยืนมุงส่งเสียงดังกันด้านในอาคาร

“วันนี้มีการประลองกันเจ้าค่ะ” ไป๋หลานตอบ

“แล้วเหตุใดคนถึงคึกคักมากขนาดนี้?” แค่ประลองไม่น่ามีคนเยอะได้ขนาดนี้

“สักครู่นะเจ้าค่ะ อ๊ะรางวัลใหญ่วันนี้เป็นปิ่นดอกพญาหงส์เจ้าค่ะ!”

“ปิ่นดอกพญาหงส์?” แค่เครื่องประดับไม่เห็นจะน่ามีผู้คนสนใจมาก

“คุณหนูไม่ทราบอะไร ปิ่นนี้ล้ำค่ามาก บนแผ่นดินนี้มีเพียงชิ้นเดียวไม่มีชิ้นที่สอง แม้มีทรัพย์ก็มิอาจหาซื้อได้ วันนี้เพียงได้เห็นก็นับว่าเป็นวาสนา!” ไป๋หลานพยายามยืดตัวขึ้นอีกครั้งเพื่อดูของรางวัลที่อยู่ระยะไกล

“อืม เราเข้าไปชมความบันเทิงด้านในกันเถอะ” เย่หนิงไม่ได้สนใจรางวัลมากมายสิ่งที่เธอสนใจคือคู่ประลองมากกว่า

เมื่อหญิงสาวพยายามแหวกฝูงชนจนเข้าไปถึงด้านหน้าลานประลองก็ถึงกับต้องร้องเอ๊ะ

“จิ่วเฟิน?” 

“ลูกพี่?” ขุนพลจิ่วหันมองตามเสียงเรียก

เย่หนิงมองจิ่วเฟินที่กำลังประลองกับชายร่างยักษ์บนเวที

“เจ้าช่างมีรสนิยม...ดีนัก ข้าจินตนาการขณะเจ้าปักปิ่นชิ้นนั้นไม่ออกเลย”

ทันทีที่ขุนพลหนุ่มได้ยินประโยคที่หญิงสาวกล่าวก็ถึงกับใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีแดง

“ข้าไม่ได้เอาไว้ใช้เอง!”

“อา หรือว่าเด็กน้อยจะเริ่มมีความรัก”

คู่ประลองร่างยักษ์ของขุนพลหนุ่มพุ่งเข้าใส่ขุนพลหนุ่ม “พวกเจ้าห้ามยืนคุยทำตัวไม่สนใจข้า ดูถูกข้าเช่นนี้ก็ตายเสียเถอะ หมัดอสรพิษ!”

หมัดอสรพิษเป็นวรยุทธ์สายผู้ใช้พิษ หมัดทั้งสองถูกทาให้พิษซึมสะสมตั้งแต่เด็ก นับว่าเป็นวิชาที่ร้ายกาจไร้คู่ต่อสู้ของสายผู้ใช้พิษทีเดียว

จิ่วเฟินเบี่ยงหลบหมัดสีดำที่พุ่งเข้ามาหาตนเอง แม้หมัดอสรพิษจะอันตรายแต่หากหลบได้ไม่ถึงตัวก็ไม่อาจทำอันตรายฝ่ายตรงข้ามได้ เมื่อจุดแข็งกลายเป็นจุดอ่อนทำให้คู่ต่อสู้ร่างยักษ์ไม่อาจทำอะไรขุนพลหนุ่มได้

จิ่วเฟินฉวยโอกาสขณะที่อีกฝ่ายเสียท่าเซใช้หมัดที่พันด้วยผ้าต่อยออกสวนเข้าไปที่ปลายคางคู่ต่อสู้ ไม่นานชายร่างยักษ์ก็หงายหลังล้มลง

“ผู้ชนะคือ คุณชายจิ่ว!” เสียงประกาศชัยชนะดังขึ้น

“มีผู้ใดท้าคุณชายจิ่วหรือไม่ หากไม่มีขอประกาศให้คุณชายจิ่วเป็นผู้ชนะ...”ยังไม่ทันที่เสียงประกาศชัยชนะจบก็มีผู้ขอท้าประลองคนต่อ

“ข้าขอท้าประลอง”

ทุกสายตารีบหันไปมองต้นเสียงทันที

“อ๋องฉินหลิง!”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 328 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #103 Maya2501 (@Maya2501) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 กันยายน 2563 / 13:30

    คว่ำมันให้ได้นะหนูจิ่ว...สู้ๆ...
    #103
    0