สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 8 ตอนต้น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,908
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 352 ครั้ง
    20 ส.ค. 63

 

“คุณหนู” ไป๋หลานที่ยืนอยู่ด้านข้างเมื่อเห็นคุณหนูถูกประกบด้วยบุรุษก็รีบเข้าไปยืนชิดทันที

“ไม่ต้องเป็นกังวล ท่านผู้สูงศักดิ์ทั้งคู่เพียงแค่มายืนสนทนาเท่านั้น” เย่หนิงพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนกำลังกล่าวเรื่องผู้อื่นมิใช่ของตนเอง

ไป๋หลานหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาของอ๋องเซียวก่อนรีบก้มหน้าด้วยความเขินอาย

เย่หนิงเห็นสาวใช้ของตนใบหน้าขึ้นสีแดงจึงมองอีกฝ่ายให้ถนัดตา

อืม หน้าตาดีถึงขั้นดีมาก 

อ๋องฉินหลิงเห็นคู่หมั้นของตนเองมองอ๋องฉินเซียวตาไม่กระพริบก็หัวเราะด้วยน้ำเสียงดูถูกออกไป

“น้องสามเจ้าอย่าได้ลดเกียรติเสียเวลาคลุกกับสตรีไร้ประโยชน์ตรงหน้านี้เลย ข้าขอเตือนเจ้าไว้หากนางพึงใจเจ้าเมื่อใดความสุขของเจ้าจะลดลง”

เย่หนิงได้ยินที่อีกฝ่ายกล่าวก็รู้สึกคันปากยิ่งนัก

“ขยะ” เย่หนิงพูดเสียงเรียบ

“อะไรนะ?” อ๋องฉินหลิงขมวดคิ้วหันไปมองที่หญิงสาว

“ขยะไง” เย่หนิงมองไปทางอ๋องฉินหลิง

“กล่าวอะไรไร้สาระ เจ้านี่นอกจากหน้าตาฐานะที่ดีแล้ว อย่างอื่นไม่มีอะไรดี เป็นเพียงสวะ!” ชายหนุ่มแค่นเสียงดูถูกอีกฝ่าย

อ๋องฉินเซียวเห็นท่าไม่ดีจึงคิดปิดบทสนทนาระหว่างพี่ชายและหญิงสาวข้างตน แต่ไม่ทันจะได้เอ่ยปากอันใดสตรีที่คิดว่าเป็นกระต่ายขาวกลับแยกเขี้ยวออกเป็นนางเสือ

“สวะก็ยังดีเพราะแค่ไร้ประโยชน์ แต่ขยะที่ไร้ประโยชน์แล้วก็เหม็นคงไม่น่าดูเท่าใดนัก ที่จริงข้าเลื่อมใสท่านอ๋องนัก นึกไม่ถึงขยะเหม็นที่หาได้ยากยิ่งจะพานพบง่ายเช่นนี้ เลื่อมใสแล้ว”

เย่หนิงหลีกเลี่ยงกล่าวว่าใครเป็นขยะ แต่หากไม่โง่ก็คงรู้ว่านางเอ่ยถึงใคร อ๋องฉินหลิงแทบอยากชักอาวุธมาบั่นคอคนตรงหน้า

“เจ้าอย่าคิดว่าเป็นบุตรีแม่ทัพใหญ่ข้าจะไม่กล้าทำอะไร ขอให้รู้ไว้หากข้าฉีกการหมั้นหมายเจ้ามันก็แค่สวะที่ไม่มีใครต้องการ เมื่อรู้แล้วก็รีบขอขมาข้าเผื่อข้าจะเปลี่ยนใจยอมรับเจ้าเป็นอนุ!”

“ก่อนจะกล่าวอันใดให้เสียเวลาลองไปหาวิธีฉีกกระดาษหมั้นลงพระนามองค์อดีตฮ่องเต้ก่อนจะดีกว่า รอนานแล้ว”

หญิงสาวรู้ดีที่อีกฝ่ายอารมณ์ฉุนเฉียวเป็นเพราะไม่สามารถยกเลิกหมั้นหมายกับเจ้าของร่างได้

การหมั้นหมายโดยอดีตฮ่องเต้มิใช่อยากเลิกก็เลิกได้ ขอเพียงสตรีผู้นั้นหรือบุรุษผู้นั้นมิได้กระทำเกินเลยมากไปก็มิได้มีความผิดที่ต้องยกเลิกการหมั้น อีกทั้งฐานะทางบ้านของนางยิ่งใหญ่มิใช่น้อยเกรงว่าหากแต่งให้ผู้อื่นฐานอำนาจของฝ่ายอ๋องฉินหลิงเองจะสะเทือน วิธีดีที่สุดคงได้แต่ให้ว่าที่เจ้าสาวกระทำผิดแล้วถูกส่งไปอยู่วัดหรือไม่ก็ไม่สามารถแต่งให้ผู้อื่นได้

“พี่รองท่านทำเกินไปแล้ว!” ฉินเซียวเข้ามาขวางระหว่างสองคน

“น้องสาม นี่มิใช่เรื่องของเจ้าถอยออกไปซะ!” ฉินหลิงสร้างแรงกดดันให้อีกฝ่าย

“พี่รอง หากพี่รองต้องการยกเลิกหมั้นหมายกับคุณหนูเย่ ข้าอ๋องฉินเซียวย่อมมีสิทธิ์” อ๋องฉินเซียวหันไปมองใบหน้าหวานของสตรีข้างกาย

เย่หนิงเงยหน้ามองวีรบุรุษที่คิดช่วยสาวงาม

“ขอบคุณ” เย่หนิงกล่าวขอบคุณอีกฝ่ายด้วยรอยยิ้มกว้าง

รอยยิ้มของหญิงสาวสร้างความสว่างไสวให้กับบริเวณรอบตัว

อ๋องฉินเซียวเหมือนมีบางสิ่งเคลื่อนไหวในช่องอก ใจที่เต้นไม่เป็นจังหวะทำให้อีกฝ่ายรู้สึกประหลาดใจ

อ๋องฉินหลิงเห็นภาพตรงหน้าก็ร้องหึก่อนสะบัดชายเสื้อก้าวออกจากร้านผลิตอาวุธ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 352 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #228 vviiwwyy (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 กันยายน 2563 / 13:44
    รำค๊าน!
    #228
    0
  2. #22 Oiljang89 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กันยายน 2563 / 20:37
    เกลียดอ๋องฉิงหลิงมากแบบว่าเลวได้โล่จริงๆผู้ชายแบบนี้เห็นแกตัวเกินไปอยากถอนหมั้นเขาก็ถอนให้ดีๆแล้วนี่คิดไม่ให้คนอื่นไดผุดได้เกิดเลยหรอถึงขนาดจะตัดอนาคตผู้หญิงคนหนึ่งให้ไปอยู่วัดตลอดชีวิตชั่วมากเลวด้วย
    #22
    0
  3. #14 0895003543 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2563 / 08:23
    สนุกคร้ารอๆ
    #14
    0
  4. #13 นาน่านะ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 สิงหาคม 2563 / 19:14

    ผช.สารเลวแบบชายรอง อย่าได้คิดเอามาทำพันธุ์ เสนี-ดจะติดตัวเอาได้...ขอให้นางได้ถอนหมั้นเร็ว ๆ ...มีผัวเชี่ย ๆ แบบนี้ คิดผิดจนถึงชาติหน้าอ่ะ บอกเลย

    #13
    0