สวะ ใครว่าสวะขยะต่างหาก

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 7 ตอนปลาย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,990
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 376 ครั้ง
    16 ส.ค. 63

รถม้าของตระกูลเย่หยุดหน้าร้านขายอาวุธ เหล่าคนงานพากันมองสตรีใบหน้างดงามก้าวเข้ามาในร้าน

“คุณหนูท่านต้องการสิ่งใด ในร้านข้าไม่ว่าจะเป็นอาวุธชนิดใดก็ล้วนมีทั้งหมด”เจ้าของร้านอาวุธคิดว่าคุณหนูตรงหน้ากำลังมองหาของให้บุรุษในบ้านจึงรีบนำเสนอสินค้าของตนเอง

“ข้าต้องการสนับมือขอที่แข็งยิ่งกว่าเหล็กแต่บางเบาพอมีหรือไม่”

“คุณหนูพูดเหมือนกับว่าจะนำมาใช้เอง?” เจ้าของร้านถามอีกฝ่าย

“ใช่ข้าต้องการใช้เอง ถ้าเป็นไปได้ขอเป็นสีชมพูจะดีมาก”

สีชมพู...  ช่างตีเหล็กเหมือนมีอะไรจุกอยู่ในคอ นางกล่าวว่าอยากได้อาวุธสีชมพู 

เย่หนิงเห็นอีกฝ่ายยืนเงียบก็คิดไปว่าอีกฝ่ายคงมีข้อสงสัยกำลังทรัพย์ในกระเป๋าของนางจึงรีบเอ่ยเรื่องค่าสินจ้างทันที

“ท่านไม่ต้องกังวลเรื่องค่าสินค้า ใบเรียกเก็บค่าของให้ไปรับได้ที่จวนแม่ทัพไร้พ่าย” ทันทีที่หญิงสาวเอ่ยชื่อจวนแม่ทัพไร้พ่ายเสียงทั้งหลายในร้านถึงกับเงียบกริบ

คุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพเย่!

“หรือว่าสินค้าแพงมาก?” เย่หนิงเริ่มไม่มั่นใจว่าจะสามารถเบิกเงินในจวนยามบิดาไม่อยู่มาจ่ายได้

“ไม่ใช่ขอรับ ไม่ใช่!” เจ้าของร้านรีบส่ายหน้า

“สินค้าที่คุณหนูกล่าวถึงร้านของเราไม่มีขอรับ...แต่หากไม่รีบร้อนอาทิตย์หน้าท่านสามารถเข้ามาดูได้ ข้าน้อยจะเร่งสั่งให้คนงานในร้านผลิตขึ้นให้ท่าน” เจ้าของร้านอาวุธมองอย่างนอบน้อมไปทางคุณหนูที่ดูก็รู้กระเป๋าหนัก

คุณหนูเย่มีใครไม่เคยได้ยินชื่อเสียงเรื่องดีไม่ทำทำแต่เรื่องไร้สาระ เงินไม่ใช่ปัญหาขอเพียงพอใจเท่าไหร่ก็ไม่ขอลดราคา! ลูกค้าดีเช่นนี้มีหรือคนค้าขายเช่นเขาจะปล่อยผ่าน สีชมพูก็ชมพูเถอะต่อให้เจ็ดสีเขาก็จะพยายามผลิตออกมาให้

“ดี เช่นนั้นขอฝากท่านด้วย” เย่หนิงยิ้มกว้าง 

“หึ ไม่นึกว่าเจ้าจะมาดักรอข้าถึงที่นี่!” เสียงอ๋องฉินหลิงดังขึ้น

เดิมทีชายหนุ่มกำลังอารมณ์ดีด้วยอาวุธที่สั่งผลิตเสร็จทันเอาออกไปทดสอบในสนามแต่นึกไม่ถึงจะมาเจอคู่หมั้นที่สลัดไม่หลุดตรงหน้า

ขณะที่สายตาฝูงชนกำลังมองไปยังสตรีที่มีชื่อเสียงรักไม่ถอยตื้อเท่านั้นที่ครองบุรุษอยู่นั้นอยู่ๆ ก็มีบุรุษผู้หนึ่งหวังช่วยกู้ชื่อเสียงของอีกฝ่ายปรากฏตัวขึ้น

“นางมากับข้า” ฉินหลิงหันไปทางต้นเสียงที่กำลังก้าวเดินเข้ามา

“น้องสาม” ฉินหลิงนึกไม่ถึงว่าจะเป็นฉินเซียว

“ข้าเห็นนางอยากได้อาวุธให้แม่ทัพเย่จึงได้พานางมาเลือกของ” ฉินเซียวพูดอย่างเดียวไม่พอยังเข้าไปยืนชิดกับหญิงสาว

เย่หนิงมองไปทางคนที่พยายามพูดช่วยให้นางดูดีก่อนส่ายหน้า

“ท่านกล่าวผิดแล้ว ข้ามิได้มาเพื่อหาของให้บิดาแต่มาหาอาวุธไว้ซ้อมพวกบุรุษมือไว”

... ฉินเซียวชะงักมือที่กำลังเอื้อมจับข้อมือของอีกฝ่าย

ฉินหลิงขมวดคิ้วมองสตรีตรงหน้า 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 376 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

314 ความคิดเห็น

  1. #68 Sureepond9585 (@Sureepond9585) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 13 กันยายน 2563 / 15:00
    เอ!! จริงๆฮ่องเต้ประกาศถอนหมั่นให้นางแล้วนินา ก่อนนางจะโหม่งเสาตายอ่ะ แล้วสรุปยังไม่ถอนงั้นหรอนี่
    #68
    0
  2. #11 ae15051973 (@ae15051973) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 20:11

    โดนไปเต็มๆทั้งคู่จ้า
    #11
    0
  3. #10 goldenage (@goldenage) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2563 / 20:08
    555 ว่าที่เรือพระเอกก็โดนหางเลขไปด้วยรึนั่น ว่าจะเป็นวีรบุรุษช่วยสาวงามสักหน่อย
    #10
    0