ดวงใจรามสูร

ตอนที่ 10 : พระพิรุณ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 405
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    15 ส.ค. 59

เมขลา

“…” เสียงภายในห้องยังเงียบ

เมขลา!”

“…” ไม่มีเสียงตอบรับ

เมขลา!” โครม!! รามสูรถีบประตู ประตูผู้น่าสงสารไม่สามารถทนแรงถีบได้ สภาพพังไปแถบ บานประตูง้างออก

อย่าเข้ามา!” เมขลาร้องห้ามคนที่กำลังสาวเท้าเข้าห้อง

เธอไม่สบาย?”

เดี๋ยวเมขก็ดีขึ้นค่ะ เมขไม่เป็นไร...อ๊ะ!” รามสูรไม่ฟังหญิงสาวพูดพร่ำ เขาเข้าไปดึงผ้าห่มที่คลุมตัวหญิงสาวราวดักแด้ออก ภาพหญิงสาวนอนขดตัวทำให้ชายหนุ่มตะลึง ผมขาวของเธอค่อยๆเปลี่ยนกลับเป็นสีดำจากโคนผมไปปลายผม ผิวซีขาวซีดเริ่มมีสีเลือดขึ้น

เธอเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”

เมขลายื้อผ้าห่มในมือชายหนุ่มมากอด เธอถอนหายใจยาวก่อนตอบคำถาม

แต่เกิดค่ะ เป็นโรคเก่า

เมขลา

รามสูรแน่ใจว่าอาการทั้งหมดของหญิงสาวเกี่ยวข้องกับแก้วล่อฟ้าในตัวของเมขลาเป็นแน่

เมื่อเมขลาลงจุติบนโลก แก้วล่อฟ้าจำต้องมีภาชนะบรรจุ เพื่อไม่ให้เกิดฟ้าแลบทั่วโลกล่อให้ขวานเพชรทำงานผ่าเล่นกลางที่นาหรือหัวใคร อาวุธชนิดนี้จึงถูกบรรจุลงร่างกำเนิดใหม่ของเทพธิดาเมขลาบนโลกมนุษย์ ขวานเพชรถูกมอบให้รามสูร สัญลักษณ์ฟ้าผ่า แก้วล่อฟ้าเมขลาเป็นผู้ดูแล สัญลักษณ์แทนฟ้าแลบ และตัวพระพิรุณเองคือผู้นำสายฝน ตัวแก้วล่อฟ้าอำนาจรุนแรงจนร่างภาชนะมนุษย์ไม่สามารถรองรับได้จึงส่งผลด้านลบแก่ตัวเมขลา วิธีแก้ก็...ใช้อาวุธที่เหลือข่ม

เดิมรามสูรเบื่อหน่ายจึงลงมาเพื่อไล่ล่าเมขลาเล่น เขาชื่นชอบยามเห็นน้ำตาของเมขลา แต่ยามนี้เมขลาที่เกิดใหม่คนนี้ ตรงนี้ แม้น้ำตาซักหยดเขาก็ไม่ต้องการจะเห็น รอยยิ้มของเธอเท่านั้นที่คู่ควรแก่เมขลาแสนแสบคนนี้

อยากรักษาให้หายไหมคนสวยพระพิรุณเดินตามรามสูรเข้ามาทันเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจึงเอ่ยปากถามแม่เมขลาล่อขวานคนสวยตรงหน้า

คุณรักษาเมขลาได้!” เมขลาตาลุกวาว รามสูรหางคิ้วกระตุก

แฮ่ม จะรักษาไม่ยากนัก แต่คนสวยอยากได้แบบไหน ล่ำบึกอึดทน หรือ หล่อนุ่มรสหวานละครับเมขลาขมวดคิ้วกับคำตอบของพระพิรุณ ยาอะไรมีล่ำมีอึด

เอ่อ ช่วยขยายความได้ไหมค่ะ

จะอธิบายง่ายๆนะครับน้องเมข อาการน้องเมขลาคือผลพลอยได้จากกรรมเก๋าเก่า ร่างกายมันอ่อนแอต้องการสารอาหารสุดเข้มข้นไปสะกด และก็โชคดีมากของไปข่มเจ้ากรรมของน้องก็ยืนหัวโด่อยู่นี่ 2 ตัวพระพิรุณยิ้มฟันขาว

แล้ว...เมขลาก็ยังงงกับคำตอบของคุณเรน

การนำสารอาหารเข้าสู่ร่างกายง่ายๆก็คือ น้องยิ้มกินตับตับกับพี่คนใดคนหนึ่งก็หายไงละครับ

เปรี้ยง! ฟ้ายิ่งกว่าผ่าลงหัวหญิงสาว

งั้นไม่เป็นไร หัวหงอก ตัวซีดเหมือนผีจูออน เมขรับได้ ยังไม่อยากรักษาค่ะเมขลารีบตอบปฏิเสธทันที ไม่ใช่เธอไม่เชื่อคำพูดของชายหนุ่มผู้มากับฝน แต่เพราะจะล่ำจะนุ่มเธอก็ไม่กินทั้งนั้น! ยาที่โคตรเปลืองเนื้อเปลืองตัวไม่รับจะดีกว่า เธอเชื่อว่าเขาพูดจริง เพราะก่อนลุงชาล์กลับก็เปรยๆว่ามีผัวซักคนก็หาย ไม่นะ!

โห ปฏิเสธไวไปไหมพระพิรุณแสร้งคอตก

พอแล้ว! พิรุณนายไปลากหัวกลองฟ้าลั่นมาให้ได้ เรื่องเมขลา...ฉันจัดการเองพระพิรุณเดินคอตกออกนอกประตูไป มุมปากพระพิรุณแอบยกยิ้มไม่ได้

ปากไม่สนใจ แต่ใจไปกับเสียแล้ว อยากรู้จริงๆ สายน้ำมีใจแล้วดอกไม้ดอกน้อยจะหล่นมาสู่สายน้ำนี้ไหมนะ พระพิรุณเดินผิวปากออกจากบ้านทิ้งให้หนุ่มสาวตกลงกันเอง

ฝนเอยทำไมจึงตก ก็เพราะเห็นโลกสงบไม่ได้ พระพิรุณย่ำดินแฉะออกไปอย่างอารมณ์ดี ใครจะซวยก็ไม่ใช่เรื่องของเขา โลกสงบมันน่าเบื่อเกินไป ก่อกวนนิดคงไม่เป็นอะไร ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

12 ความคิดเห็น

  1. #4 mook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:20
    ทำไมพระพิรุณกวนโอ๊ยจัง
    #4
    0
  2. #3 mook (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 สิงหาคม 2559 / 21:20
    ทำไมพระพิรุณกวนโอ๊ยจัง
    #3
    0