[นิยายแปล] อร่อยล้นวัง

ตอนที่ 19 : เข้าวัง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 21,633
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3,301 ครั้ง
    18 มี.ค. 63

พวกผู้หญิงต้องไปที่ลานด้านหลัง มีนางข้าหลวงจากในวังมารอรับ ส่วนพวกผู้ชายยืนรวมกลุ่มอยู่ด้านหน้าตามขุนนางของกองงานราชสกุลฯเข้าวังไปพร้อมกัน

ซูอวี้ยืนอยู่ที่มุมหนึ่ง พบว่ามีคนไม่น้อยเลยที่มามือเปล่า บ้างก็โบกพัดจีบอย่างสง่างาม มีแต่เขาที่ถือห่อผ้ายืนเด๋อด๋าอยู่เพียงลำพัง

“นั่นคือผู้ใดกัน ถึงกับต้องหอบหิ้วสิ่งของด้วยตนเอง” มีคนสังเกตเห็นซูอวี้ยืนหัวเดียวกระเทียมลีบแตกต่างจากผู้อื่นก็ทำราวกับเห็นตัวประหลาดอะไรสักอย่าง

การคัดเลือกใหญ่รอบแรกเริ่มต้นวันนี้ ผู้ที่ผ่านรอบแรกเท่านั้นจึงจะได้พำนักในวังหลวง เสื้อผ้าข้าวของของกลุ่มซวินกุ้ยนั้น รอจนรู้ผลแน่นอนแล้วจึงค่อยให้บ่าวนำมาส่งที่หน้าประตูวังก็ยังได้ มีเพียงซูอวี้ที่ไม่มีบ่าวมาคอยปรนนิบัติรับใช้ จำต้องหิ้วของพะรุงพะรังด้วยตนเอง

“รู้สึกว่าจะเป็นบุตรอนุฯ ของสกุลซูที่เปิดร้านขายอาหารคนนั้น” มีคนจำเขาได้ ว่าพลางหัวเราะเยาะอย่างกลั้นไม่อยู่

“สกุลซูตกยากถึงเพียงนั้น ด้วยสารรูปเยี่ยงนี้ยังมีหน้ามาเข้าร่วมการคัดเลือกใหญ่อีกหรือนี่...”

“คนขายปลาก็อย่างนี้แหละ...ฮ่าฮ่าฮ่า”

เด็กหนุ่มที่อยู่ไม่ไกลนักสองสามคนชี้มาที่ซูอวี้ ทว่ามีคนผู้หนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางพวกเขา ทั้งยังไม่กล่าวอะไรมาตลอด เมื่อเห็นคนรอบข้างหัวเราะออกเสียงก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย “ขุนนางกองงานราชสกุลฯ กำลังจะมาแล้วอย่าได้ทำเสียงหนวกหู”

“ซื่อจื่อกล่าวได้ถูกต้อง” พูดจบเสียงหัวเราะก็เงียบลงทันที เด็กหนุ่มสองสามคนที่ยืนรายล้อมเขาอยู่ก็รีบสำรวมกิริยาเช่นกัน

ซูอวี้มองคนผู้นั้นแวบหนึ่ง รูปร่างสูงใหญ่ หน้าตาเคร่งขรึม ได้ยินจากคำพูดของผู้อื่นเหมือนจะเป็นซื่อจื่อของหลี่ว์กั๋วกง

(T/N หลี่ว์เป็นราชทินนาม (ชื่อพระราชทาน) ที่มากับบรรดาศักดิ์กั๋วกง ซื่อจื่อ คือผู้ที่ได้กำหนดตัวไว้เป็นทายาทผู้สืบทอดบรรดาศักดิ์)

อันว่าบรรดาศักดิ์นั้นเป็นสิ่งที่สืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น หากไม่ได้สร้างความดีความชอบอะไรเพิ่มอีก โดยทั่วไปแล้วผู้สืบทอดจะถูกลดบรรดาศักดิ์ลง มีเพียงขุนนางผู้มีความดีความชอบในการสถาปนาแว่นแคว้นอย่างแท้จริงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์แบบสามารถสืบทอดไปยังลูกหลานโดยไม่มีการลดขั้นได้ และหลี่ว์กั๋วกงก็เป็นหนึ่งในนั้น

หลี่ว์กั๋วกงแซ่เกา ชายหนุ่มสกุลเกาแต่ละคนล้วนศึกษาวิชาบู๊ ทั้งตระกูลเป็นขุนพลผู้องอาจ ผู้ที่ดำรงตำแหน่งกั๋วกงในเวลานี้ยังคงสามารถออกศึกสู้รบได้อย่างเก่งกาจ ตระกูลเช่นสกุลเกานี่แหละ จึงจะเป็นตระกูลซวินกุ้ยผู้มีคุณงามความชอบอย่างแท้จริง

ซูอวี้มองชายหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยคนนี้ ในใจก็นึกภาพไม่ออกว่าคนแบบนี้จะแต่งงานเข้าวังไปปรนนิบัติฮ่องเต้ได้อย่างไร การคัดเลือกใหญ่หนนี้เป็นแค่การมาสร้างเส้นสายอย่างที่คิดไว้ การคัดเลือกของจริงคงเน้นไปที่ฝั่งหญิงสาวอย่างแน่นอน

นกกระทาที่หิ้วห่อผ้าและพร้อมถูกหัวเราะเยาะตลอดเวลาเช่นซูอวี้ไม่คิดจะไปคบหาผูกสัมพันธ์กับใครอยู่แล้ว เขาหยิบเอาของว่างจากห่อผ้าที่ทำไว้เมื่อเช้าขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย เจี้ยงจือร์อยู่ในวังหลวง เขาจึงทำของกินเล่นมามากเป็นพิเศษเพื่อเอาใจนายท่าน ตั้งตารอที่จะได้เจอมันในวัง

ซื่อจื่อของหลี่ว์กั๋วกงทำทีไม่ตั้งใจเหลือบมองซูอวี้แวบหนึ่ง พอเห็นเขากินราวกับตรงนั้นไม่มีใครก็มุมปากกระตุกอย่างอดไม่อยู่

ไม่นานนัก ขุนนางของกองงานราชสกุลฯ ก็ออกมากล่าวต้อนรับทุกคนอย่างเกรงอกเกรงใจพร้อมอ่านกำหนดการของวันนี้ให้ฟังคร่าว ๆ ก่อนจะแจกแผ่นไม้แกะสลักชื่อของแต่ละคนให้ หลังจากตรวจสอบสถานะและตัวตนเรียบร้อยแล้ว ก็พาทุกคนขึ้นรถม้า กองงานราชสกุลฯ จัดเตรียมรถม้าคันใหญ่มาโดยเฉพาะ ทั้งยังให้ขุนนางผู้ช่วยของกองงานราชสกุลฯ เป็นผู้พาทุกคนเข้าวังด้วยตนเอง

ตัวรถหรูหราประณีตมีกลิ่นหอม หลังคาแปดเหลี่ยมงดงามอ่อนช้อย รถม้าคันแล้วคันเล่าแล่นไปตามถนนอันกว้างใหญ่มุ่งหน้าสู่วังหลวงอันโอ่อ่า

ขบวนรถม้าของบุตรหลานซวินกุ้ยวิ่งนำหน้า ตามด้วยบุตรหลานขุนนางใหญ่ฝ่ายบุ๋นและบู๊เป็นลำดับ จากนั้นก็เข้าสู่เขตพระราชฐานทางประตูเสินอู่ รถม้าของสาวงามทั้งหลายที่ตามอยู่เบื้องหลังเมื่อถึงหน้าประตูเสินอู่ก็เลี้ยวแยกไปเข้าทางประตูซุ่นเจิน ทั้งสองฝั่งล้วนไม่บรรจบกัน ดังนั้นซูอวี้จึงไม่ได้พบหน้าซูอิ่งญาติผู้น้องของตนเลย

เมื่อเข้าประตูเสินอู่จะเป็นลานกว้างใหญ่ ทุกคนลงจากรถม้า ขันทีผู้หนึ่งดูแล้วอายุน่าจะประมาณสี่สิบยืนอยู่ด้านหน้า แสดงความเคารพทุกคนพร้อมกับรอยยิ้ม

“หยางกงกงจากมาสบายดี?” ซื่อจื่อของฉางชุนโหวยิ้มและคำนับตอบ

“ทำให้ซื่อจื่อต้องเป็นกังวลแล้ว” ขันทีอาวุโสแซ่หยางยิ้มจนเห็นรอยตีนกา จากนั้นกล่าวทักทายซื่อจื่อของหลี่ว์กั๋วกง ฝ่ายหลังพยักหน้าเพียงเล็กน้อยไม่ได้กล่าวอะไรมากนัก ขันทีอาวุโสเองก็ไม่ถือสา หลังจากกระแอมให้คอโล่งแล้วก็เริ่มอ่านกฎระเบียบในวังหลวงออกมา

บรรดาหนุ่มหล่อพ่อรวยตัวสูงทั้งหลายต่างก็คุ้นเคยกับกฎเหล่านี้แล้ว แต่ซูอวี้ที่เพิ่งได้ยินเป็นครั้งแรก จึงยังรู้สึกแปลกใหม่อยู่บ้าง

การคัดเลือกใหญ่แบ่งออกเป็นสี่รอบ อย่างเร็วสุดสิบวันก็คัดเลือกเสร็ ระหว่างนี้พวกสาวงามต้องพำนักที่วังเซียงหลัน(ดอกเซียงหลัน) ส่วน...เอ่อ หนุ่มรูปงาม…อย่างพวกเขาพักที่ตำหนักสวินหยาง (ตามตะวัน) ระหว่างนี้หากไม่มีการเรียกตัวก็ไม่อาจออกจากตำหนักสวินหยางได้แม้แต่ครึ่งก้าว และยังมีกฎนานาสารพันอีกมากมาย อย่าว่าแต่จะได้เห็นฮ่องเต้เลย กระทั่งขันทีระดับสูงก็ไม่น่าจะได้เห็นเช่นกัน

ซูอวี้ลูบคาง สรุปแล้วพวกฉากสาวงามที่พบกับฮ่องเต้โดยบังเอิญอย่างที่เคยเห็นในละครโทรทัศน์เมื่อชาติก่อนนั้น ล้วนแล้วแต่เหลวไหลเพ้อเจ้อทั้งสิ้น

พระราชวังหลวงของต้าอันแบ่งเป็นวังหน้ากับวังหลัง เรื่องชาติบ้านเมืองเรื่องการปกครองล้วนจัดการที่วังหน้า ส่วนบรรดานางในก็พำนักอยู่ที่วังหลังโดยมีอุทยานหลวงที่กว้างขวางสุดลูกหูลูกตากั้นกลาง พื้นที่ของสองฝ่ายหลัก ๆ แล้วมีขนาดเท่ากัน แต่พื้นที่ของวังหน้าอาจใหญ่กว่าเล็กน้อย ตำหนักสวินหยางที่พวกเขากำลังจะไปพำนักก็อยู่ในอาณาบริเวณของวังหน้าเช่นกัน

ตำหนักสวินหยางเว้นจากตำหนักหลักแล้ว นอกนั้นล้วนเป็นอาคารสามชั้นขนาดเล็กโอบล้อมตำหนักหลักไว้ตรงกลาง เมื่อทุกคนมาถึงตำหนักหลัก ก็มีขันทีมารออยู่แล้วหลายคนและมีขุนนางยืนอยู่หลังโต๊ะยาวตัวหนึ่งอีกสามท่าน แสดงให้เห็นว่าการคัดเลือกรอบแรกกำลังจะเริ่มแล้ว

การคัดเลือกรอบแรกนี้ ตามความเห็นของซูอวี้ก็คือการขานชื่อบวกกับตรวจร่างกายอย่างง่าย ๆ นั่นเอง ทุกคนถือป้ายชื่อของตนเองรอการเรียกตัวให้ตอบคำถามสองสามข้อไปตามลำดับเพื่อตรวจสอบสถานะ ขณะเดียวกันก็คัดคนออกไปส่วนหนึ่ง หากหน้าตาขี้ริ้วขี้เหร่หรือร่างกายไม่สมประกอบจะถูกริบป้ายชื่อคืนทันที

ซูอวี้มองดูพี่ชายเครายาวเฟื้อยผู้หนึ่งถูกคัดออกอย่างไร้ความปรานี เจ้าตัวยังมีกะใจเถียงไม่หยุดเพราะรู้สึกไม่ยินยอม ทำเอาซูอวี้รู้สึกว่าความเข้าใจของตนที่มีต่อการคัดเลือกนั้นนับว่าถูกต้องแล้ว อย่างน้อยก่อนออกจากบ้านก็จำได้ว่าต้องโกนหนวด

ลำดับฐานะก็มีความสำคัญเช่นกัน ผู้ที่มาจากตระกูลชั้นสูงจะถูกเรียกเป็นลำดับต้น ๆ หลังจากผ่านรอบแรก ก็สามารถไปยังตำหนักด้านข้างเพื่อเลือกที่พักของตนในอีกสองสามวันข้างหน้าได้ก่อน กว่าซูอวี้จะถูกเรียก ก็เหลือผู้เข้ารับการคัดเลือกไม่กี่คนแล้ว

“ชื่อแซ่” ขุนนางจากกรมพิธีการมองเขาที่เงยหน้าขึ้นด้วยอาการใจลอย ตรงช่องรูปร่างหน้าตานั้นกาคำว่า ‘ปานกลางขั้นสูง’

“ซูอวี้ขอรับ นามรองจิ่นถัง” ซูอวี้ตอบอย่างนอบน้อม ลอบชำเลืองมองสมุดบนโต๊ะพบว่าเหนือคำว่า ‘ปานกลางขั้นสูง’ ยังมีคำว่า ‘เป็นเลิศ’ ‘เลอเลิศ’ และ ‘ล้ำเลิศ’ อีกสามระดับ นอกจากซื่อจื่อของฉางชุนโหวที่ถูกกาว่า ‘เลอเลิศ’ แล้ว คนอื่น ๆล้วนอยู่แค่ ‘ปานกลางขั้นสูง’ บ้าง ‘ปานกลางขั้นต่ำ’ บ้าง แม้แต่ซื่อจื่อของหลี่ว์กั๋วกงที่สถานะสูงกว่าใครเพื่อน ก็ยังได้แค่ ‘เป็นเลิศ’

ดูเหมือนว่าฉากหลังของที่นี่ยังไม่ถึงกับมืดมนจนเกินไป ซูอวี้คิดอย่างใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว ซื่อจื่อของฉางชุนโหวที่เขาเห็นตอนผ่านประตูเสินอู่หน้าตาหล่อเหลาราวกับหยกเจียระไนเป็นชายรูปงามอย่างแท้จริง ทว่าก็ยังไม่อาจจัดอยู่ในขั้น ‘ล้ำเลิศ ’เลยแล้วต้องหล่อเหลาขนาดไหนถึงจะได้ล่ะนี่ ทันใดนั้นในสมองก็ผุดภาพของใบหน้าหนึ่งขึ้น เครื่องหน้างามละเอียดเข้าขั้นไร้ที่ติ นั่นคือใบหน้าขององครักษ์เงาที่เอาตัวเจี้ยงจือร์ไปวันนั้นนั่นเอง

ซูอวี้จู่ ๆ ก็นึกเห็นใจฮ่องเต้ขึ้นมา ให้เอาหนุ่มห้าวหาญแบบซื่อจื่อของหลี่ว์กั๋วกงมาจัดเป็นทรัพยากรขั้น ‘เป็นเลิศ’ แต่กลับไม่รู้เลยว่าระดับ ‘ล้ำเลิศ’ ของจริงนั้นกบดานอยู่ในมุมที่มองไม่เห็นนี่เอง ย่ำยีของวิเศษโดยแท้!

“คนต่อไป”

ซูอวี้ที่มัวใจลอยก็ผ่านรอบแรกไปเรียบร้อย ป้ายชื่อไม้ของกองงานราชสกุลฯ ถูกเก็บกลับคืนไป และแทนที่ด้วยป้ายหยกห้อยเอวที่งามประณีตกว่า ด้านบนร้อยติดกับพู่ห้อยยาวสีเขียวอมฟ้า ส่วนฝั่งบุตรหลานขุนนางก็ได้รับป้ายหยกพกห้อยเอวที่ร้อยติดกับพู่ห้อยสีน้ำเงิน

เมื่อออกจากตำหนักหลัก ก็มีขันทีชี้บอกทางให้ซูอวี้ไปทางตะวันออก ขันทีอาวุโสแซ่หยางกำลังยืนอยู่ที่ชั้นล่างของอาคารตะวันออก เห็นท่าทางเอื่อยเฉื่อยของซูอวี้ก็มีสีหน้าติดจะรำคาญเล็กน้อย “นายน้อยซูมาช้า เช่นนั้นก็พักที่ห้องเสวียนจื้อหมายเลขสิบสามเถอะ”

“กงกง ห้องหมายเลขสิบสามมัน...” ขันทีน้อยที่อยู่ด้านข้างพอได้ฟังก็มองหน้าซูอวี้ทำท่าเหมือนจะกล่าวบางอย่าง แต่ก็ยั้งเอาไว้

หยางกงกงเลิกคิ้ว กล่าวเนิบ ๆ ว่า “ห้องเทียนจื้อเต็มหมดแล้ว ส่วนห้องเสวียนจื้อล้วนไม่รับแสงแดด จะห้องหมายเลขไหนก็เหมือนกันหมดนั่นแหละ”

คำพูดนี้พอกล่าวออกมาย่อมจะมีความนัยแฝงอยู่ ห้องเทียน(ฟ้า) ตี้(ดิน) และเสวียน(สีดำ) สามระดับนี้ เทียนจื้อนั้นเต็มแล้ว เสวียนจื้อไม่รับแสง เช่นนั้นก็ยังมีตี้จื้อเป็นตัวเลือกอีก แสดงว่าหากอยากนอนดี ๆ ก็ต้องมีสินน้ำใจกันสักเล็กน้อย

ซูอวี้เข้าใจดีแต่ไม่อยากเสียเงินไปกับสิ่งที่ไม่ควรเสีย จึงแกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ “ไม่เป็นไร ที่ไหนก็เหมือนกัน รบกวนกงกงแล้ว”

“เฮอะ” ขันทีอาวุโสแค่นเสียง โยนกุญแจให้เขา

ห้องเสวียนจื้อหมายเลขสิบสามอยู่ตรงมุมอับของชั้นล่าง ไม่มีแสงส่องเข้ามาเลยแม้แต่นิดเดียวจริง ๆ เมื่อเปิดประตูกลิ่นอับชื้นก็พุ่งเข้าปะทะหน้า

เขามองไปรอบห้อง อย่างไรก็เป็นวังหลวง อันที่จริงสภาพห้องถือว่าไม่เลวร้าย อย่างน้อยก็ดีกว่าห้องของซูอวี้ที่บ้านไม่น้อย เสียแต่ตรงผนังมีราขึ้นเป็นจุดและพวกเครื่องเรือนก็อับชื้นอยู่บ้าง

ซูอวี้โยนห่อผ้าลงบนโต๊ะก่อนจะทิ้งตัวลงไปนอนเป็นอัมพาตอยู่บนเตียง

ในที่สุดก็เข้าใจแล้วที่เรียกว่า ‘ระยะทางไกลไม่มีอะไรเบา’ หมายความว่าอย่างไร ห่อผ้าที่ความจริงแล้วไม่ได้หนักอะไร ทว่าต้องหิ้วไปหิ้วมาทั้งวันก็ทำให้คนเมื่อยล้าได้เช่นกัน

ในลานด้านล่างเริ่มมีเสียงจ้อกแจ้กจอแจดังขึ้น บ่าวของบุตรหลานกลุ่มซวินกุ้ยทยอยเอาสัมภาระมาส่งกันแล้ว เหล่าขันทีน้อยต้องวุ่นวายกับการเอาของขึ้นไปส่งให้แต่ละห้อง เก็บกวาดข้าวของ และไม่มีใครมาสนใจซูอวี้ ปล่อยเขาหลับปุ๋ยไปแบบไม่รู้เรื่องรู้ราว

เมื่อรู้สึกตัวตื่นฟ้าก็มืดแล้ว ซูอวี้ยันกายลุกขึ้นมาลูบท้อง ตกลงไม่มีใครมาตามเขาไปกินข้าวเลยหรือนี่ ลองเปิดหน้าต่างมองดู...กลับไม่เห็นอะไรทั้งสิ้น เพราะหน้าต่างห้องนี้หันเข้าหากำแพง เปิดหน้าต่างก็เจอแต่กำแพง

ขณะที่เงยหน้าขึ้นอย่างเซ็ง ๆ ก็เหลือบไปเห็นเงาสีทองกระโจนขึ้นกำแพงพอดี ซูอวี้ตาแจ้งเดี๋ยวนั้น “เจี้ยงจือร์!”

ก้อนปุกปุยสีทองขาเซวูบ เกือบจะร่วงลงไป เห็นซูอวี้โบกไม้โบกมือไม่หยุดด้วยท่าทางงี่เง่า อันหงเช่อก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟขึ้นมาทันที “ทาสโง่ มาถึงวังหลวงแล้ว ยังบังอาจมาเรียกเจิ้นด้วยชื่อนี้อยู่อีก!”

 

โปรดติตตามต่อวันพรุ่งนี้ค่า ซูอวี้เข้าวังมางานคัดเลือกวันแรก ใต้อุ้งละอองพระบาทก็มาเลยน๊า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3.301K ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,707 ความคิดเห็น

  1. #2567 marjolaine (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2563 / 17:47
    ฝ่าบาทโปีะแตก
    #2,567
    0
  2. #2382 Jinjoo.K (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 00:25
    นายท่าน! ทาสของท่านโดนแกล้ง!!!
    #2,382
    0
  3. #1938 PLOYSOIYXX (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 12:23
    ทาสโดนแกล้ง!!!!!นานท่านจัดการ
    #1,938
    0
  4. #1885 Callmeyou (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 22:47
    5555 เสียมาดอีกแล้วนายท่าแมว
    #1,885
    0
  5. #1854 Inn1427 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 21:12
    ตะปบขันทีแก่หน้าเลือดให้สัก3รอยจะเป็นพระกรุณาเหมียว
    #1,854
    0
  6. #1831 M-232 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 20:11
    เหมือนทาสโดนดูถูก ฝ่าบาทแย่านิ่งดูดายนะ
    #1,831
    0
  7. #1700 chocolato.p (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:48
    น้องเข้าวังมาแล้ว อย่าลืมเอ็นดูเจ้าทาสเยอะนะคะฝ่าบาทท
    #1,700
    0
  8. #1692 Cmil (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:07
    น่ารักก
    #1,692
    0
  9. #1690 Mukimukii (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:02
    น่ารักมาก แงงง. อยากอ่านอีกค้าบบบ. ฝ่าบาทดูแลน้องด้วยยย. จะมีขันทีมารังแกน้องง
    #1,690
    0
  10. #1685 Sspringlove (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 14:37
    อย่าอ่านมีสปอย

    ก็คือหยางกงกงรู้จักกับชุนโหว ที่ได้ระดับลล. แล้วหยางก็หมั่นไส้น้อนไล่น้อนไปนานห้อง... เอาล่ะ ชห.จะเป็นรัวร้ายหรือตัวหลักอีกตัว

    แต่คือเรือลกับน้อนก็คือเป็นเขินนะ เค้าจะมองหาน้อยมั้ยนะที่ไม่เจอน้อนตอนกินข้าว
    #1,685
    0
  11. #1684 Sspringlove (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 14:09
    อยากอ่านแล้ววอ่าา
    #1,684
    0
  12. #1680 .....y (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:42
    มาอีกได้ไหมๆ แงอยากให้ใต้อุ้งมาดูห้องน้องแล้วฟ้องๆ
    #1,680
    0
  13. #1673 tianyixing (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:55
    เจิ้นคอยติดตามอย่างใกล้ชิด พอเห็นห้องนอนขึ้นราแล้วจะกริ้วมั้ยน้าาาาา
    #1,673
    0
  14. #1672 Dayy_ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:49
    อยากได้เล่มมากตอนนี้ ไม่ไหวแน้ว จะลงแดง5555555555
    #1,672
    0
  15. #1671 Meawaun (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:47
    ใต้อุ้งดูแลน้องด้วยนะ
    #1,671
    0
  16. #1670 หิงห้อยใกล้ตาย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:24
    เราเป็นคนสบายๆ(อีน้องขี้งก)
    #1,670
    0
  17. #1669 09fg (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:10
    ท่านแมวจัดการคนที่ให้น้องมาอยู่ห้องแย่ๆเลยค่ะ
    #1,669
    0
  18. #1668 เจา เจา (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 10:55

    ใต้อุ้งท่านจะโกรธน้องไม่ได้รีบจัดห้องให้ใหม่โดยเร็ว เผื่อใต้อุ้งประสงค์จะนอนด้วยอย่ามาว่าไม่สมพระเกียรตินะนายท่าน

    #1,668
    0
  19. #1667 เจ้าแห่งการ(ดอง)นิยาย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 10:41

    ใต้อุ้งระอองพระบาทที่แท้ก็จัดอยู่ในหมวดหมู่ลํ้าเลิศหาใดเปรียบนี่เอง555... ฝ่าบาทซึนจังเลยนะเพคะ

    #1,667
    0
  20. #1666 Lalaland332221 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 09:26
    รออออออ
    #1,666
    0
  21. #1664 mmnichh (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 08:05

    นายทั่นนน

    #1,664
    0
  22. #1663 gamsama (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 07:26
    ทาสโง่งมมม ด่าเก่งอะนายทั่นนนนนน
    #1,663
    0
  23. #1662 หลิงเหม่ย (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 07:21
    ตกแต่งห้องให้คนอื่นอิจฉาไปเลยน้อง
    #1,662
    0
  24. #1661 thrs. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 07:15
    น้องจะโดนเรียกบ่อยมั้ยน้า ตื่นเต้นรอไม่ไหวแล้วค่ะ บ่นกับตัวเองอยากได้เล่มทุกวัน ฮือแง
    #1,661
    0
  25. #1660 thrs. (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 07:15
    น้องจะถูกรังแก ใต้อุ้งช่วยน้องด้วยเพคะ ฮือแง ว่าแต่น้องจะตกใจมั้ยน้อวันไหนโดนฝ่าบาทเรียกไปพบ เอ้าผู้ชายล้ำเลิศคนนั้น!
    #1,660
    0