คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์

ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 [อัพ 100 %]


     อัพเดท 26 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ปรารถนารัก
ผู้แต่ง : สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา
My.iD: https://my.dek-d.com/lalanda
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 3 Overall : 136,673
1,179 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 191 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์ ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6645 , โพส : 32 , Rating : 99% / 43 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ตอนที่ 2

 

อีกไม่กี่วันต่อมาเมื่อถึงกำหนดที่จิดาภาต้องเดินทางพร้อมคนรักหนุ่มตามที่เคยบอกสไลลาไว้ และเป็นไปตามที่หญิงสาวคาด กว่าเพื่อนสาวจะหมดห่วงจากเธอได้ก็จวนเวลาขึ้นเครื่องเต็มทีแล้ว

ตกลงว่าพรุ่งนี้เธอยังคิดจะไปงานแต่งอยู่หรือเปล่าจิดาภาถามพลางเดินเกาะต้นแขนชายหนุ่มที่กำลังลากกระเป๋าใบเล็กสำหรับนำติดตัวขึ้นเครื่องบินเพื่อเดินทางสู่เวียดนาม

ฉันยังไม่ตัดสินใจเสียงสไลลาตอบแบ่งรับแบ่งสู้มาทางโทรศัพท์มือถือ

เชื่อฉันนะกิ่ง อย่าไปเลย ถ้าเธออยากรู้เรื่องอะไร หรือทำอะไรเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น รอให้ฉันกับเอกกลับมาก่อน อย่าลืมสิว่าคนเดียวหัวหาย สองคนเพื่อนตาย สามคนสบายโลดคนตัวป้อมคาดคั้น โดยไม่ทิ้งเอกลักษณ์ความเป็นสาวอารมณ์ดีซึ่งทำให้หนุ่มที่ยืนข้างกายต้องส่ายหน้าระอาระคนขบขันทีเดียว เอาล่ะ ตอนนี้ฉันต้องขึ้นเครื่องแล้ว ไปถึงโน่นแล้วจะโทร.มาหา

ไม่ต้องหรอกเจ เธอไปทำงาน อย่าวุ่นวายเรื่องฉันเลย เอาไว้เธอทำธุระเสร็จกลับมาแล้วเราค่อยคุยกันดีกว่า

เอางั้นก็ได้ แต่เธอต้องสัญญานะว่าอยู่ที่นี่จะทำตัวดีๆ ไม่สร้างปัญหาที่ฉันมารู้ภายหลังแล้วอกแตกตาย เธอเป็นเพื่อนที่ฉันรักมากที่สุด ถ้าทำอะไรลงไปโดยที่ฉันไม่มีส่วนร่วมด้วย จำไว้ ฉันจะงอนเธอมากคำทิ้งท้ายยืดยาว จนกระทั่งได้เวลาต้องเดินทางจริงๆ เอกคุณจึงกระตุกต้นแขนแฟนสาวเป็นเชิงเร่ง กิ่ง แค่นี้ก่อนนะ คราวนี้ฉันต้องวางสายแล้ว

จ้ะ เดินทางปลอดภัยนะ

สไลลาลดโทรศัพท์ลงหลังจากคนปลายสายตัดสายสนทนาไปแล้ว เธอสูดลมหายใจลึกและก้าวออกจากห้องส่วนตัวของพนักงานเพื่อไปทำหน้าที่กับลูกค้าที่ทยอยเข้ามาเยี่ยมชมโครงการในช่วงบ่ายของวัน

พี่กิ่งมาแล้ว ถ้าอย่างนั้นหนูขอตัวก่อนนะคะ

ลลนา เพื่อนร่วมงานรุ่นน้องของสไลลาบอกกับลูกค้าสาวที่นั่งอยู่บนโซฟาซึ่งจัดรับรองไว้อย่างดี ครั้นฝ่ายนั้นหันมาก็ทำให้คนมาใหม่ชะงักงัน ดวงตาหวานเบิกกว้างพร้อมร่องรอยจดจำได้ หากเป็นเพียงเสี้ยววินาทีเธอก็ปรับสีหน้าและแววตาให้เป็นปกติโดยที่อีกฝ่ายไม่ทันรู้ตัว

เมื่อพนักงานคนเก่าลุกจากที่นั่งซึ่งอยู่ตรงข้ามกับลูกค้าวัยประมาณสามสิบปี สไลลาจึงทรุดกายแทนที่โดยไม่ลืมตีสีหน้ายิ้มแย้ม แม้ข้างในจะยังปวดหนึบจากเรื่องที่เพิ่งสนทนากันทางโทรศัพท์ก็ตาม

สวัสดีค่ะ คุณพี่พอทราบข้อมูลโครงการจากน้องเมื่อกี้แล้วใช่ไหมคะคนในชุดพนักงานขายทอดเสียงหวานถาม และเมื่อลูกค้าท่าทางสง่าในเครื่องแต่งกายแบบลำลองทว่าดูเรียบหรูมีรสนิยมตอบรับคำ เธอจึงเปิดแคตตาล็อกเล่มหนาซึ่งแสดงภาพกราฟฟิกส่วนต่างๆของคอนโด พร้อมให้คำอธิบาย

โครงการของเราสร้างเป็นคอนโดมิเนียมอาคารเดียว เป็นตัวตึกสูง 45 ชั้น โดยมีพื้นที่ทั้งหมด 5 ไร่ ซึ่งสำนักงานขายแห่งนี้ก็เป็นส่วนหนึ่งของพื้นที่โครงการด้วย คอนโดจะเจาะกลุ่มลูกค้าวัยทำงานเป็นหลัก โดยแนวคิดของโครงการจะเน้นตอบสนองทางด้านการใช้งานและการออกแบบ ด้านนอกจะมีพื้นที่สวนจากด้านหน้าโครงการจนถึงตัวตึกยาวประมาณ 150 เมตร เข้ามาด้านในก็จะเจอดับเบิ้ลล็อบบี้ที่มีจุดเด่นตรงเพดานสูงซึ่งจะให้ความรู้สึกโปร่งสบาย ส่วนสิ่งอำนวยความสะดวกในโครงการก็จะมีสระว่ายน้ำ ฟิตเนสและซาวน่าเดี๋ยวดิฉันจะพาคุณพี่ไปดูโมเดลนะคะว่าเมื่อสร้างเสร็จแล้วคอนโดเราจะมีหน้าตาอย่างไร จากนั้นเราก็มีห้องตัวอย่างสำหรับห้องชุดแบบต่างๆอยู่ด้านในให้ลูกค้าชมด้วยค่ะสไลลาให้ข้อมูลอย่างคล่องแคล่ว แล้วทำท่าลุกขึ้นหวังจะนำลูกค้าเข้าไปด้านใน หากฝ่ายนั้นก็ฉุดเธอไว้ด้วยคำถามเสียก่อน

ขอโทษนะคะ ไม่ทราบว่าคอนโดนี้จะสร้างเสร็จให้เข้าอยู่ได้เมื่อไร

ตอนนี้ตัวตึกอยู่ในขั้นตอนการสร้างฐานราก อีกประมาณ 2 ปีถึงจะเสร็จและพร้อมส่งมอบให้ลูกค้าค่ะ

ตั้ง 2 ปีเชียวหรือคะลูกค้าสาวนิ่วหน้า และสไลลาก็นึกเดาถึงปัญหาและความต้องการของอีกฝ่ายได้ทันทีเช่นกัน พี่ต้องการย้ายที่อยู่ด่วน พอดีว่าไม่ได้ถามพนักงานขายคนเมื่อกี้ เลยทำให้คุณต้องเสียเวลาให้ข้อมูล

ลูกค้าหน้าตาสะสวย หากแววตาฉายแววหม่นเศร้าบอกอย่างเกรงใจ สไลลาหลุบตาต่ำลงเห็นคนตรงข้ามบีบมือตัวเองไว้จนแน่นเหมือนกำลังสับสนหรืออยู่ระหว่างการตัดสินใจ เธอจึงรีบเปิดรอยยิ้มแล้วพูดให้อีกฝ่ายหายกังวล

ไม่เป็นไรค่ะ ดิฉันยินดี ไม่ถือว่าเป็นการเสียเวลา

สองสามนาทีต่อมา เมื่อลูกค้าสาวสวยสะดุดตาได้ก้าวพ้นจากสำนักงานขายที่จัดไว้อย่างหรูหราโอ่โถง สมราคาสินค้าไปแล้ว หากพนักงานขายยังนั่งปักหลักตรงที่เดิม มือเรียวเอื้อมหยิบเอกสารสำหรับสอบถามความเห็นและเก็บข้อมูลเบื้องต้นจากลูกค้าและผู้สนใจที่ถูกวางไว้บนโต๊ะกลางหน้าโซฟาขึ้นมาดู

กฤติยา ดำรงเดช จบการศึกษาระดับปริญญาเอก ... ไม่มีข้อมูลอื่นดวงตาหวานหรี่ลงอย่างใช้ความคิด แล้วพึมพำออกมาด้วยรู้สึกติดใจระคนสงสัยผู้หญิงคนนี้เป็นคนเดียวกับที่เราเห็นนั่งอยู่ตรงสระน้ำในสวนสาธารณะตอนค่ำอยู่บ่อยๆอย่างแน่นอน หน้าตาสวย แถมยังแต่งตัวดีแบบนี้ คงไม่ผิดคนแน่

มีอะไรหรือพี่กิ่ง ทำไมลูกค้ากลับไปเร็วจังลลนาเตร่เข้ามาถามเพื่อนร่วมงานรุ่นพี่ในจังหวะปลอดลูกค้า พร้อมแววตาเปล่งประกายสงสัยอย่างเต็มที่

เขาต้องการคอนโดที่เข้าอยู่ได้เลย โครงการของเราอีก 2 ปีกว่าจะสร้างเสร็จ ลูกค้ารอไม่ไหว ก็เลยกลับไป

เหมือนพี่กิ่งใช่ไหมล่ะ บอกให้รอที่นี่สร้างเสร็จก็ไม่เอา ทั้งที่เขาลดให้พนักงานเป็นแสน แต่ดันไปซื้อคอนโดจากบริษัทฯอื่นซะนี่ สงสัยโบนัสปีนี้จะกระร่อยกระริบ โทษฐานพนักงานปันใจลลนาพูดจบก็หัวเราะคิกคัก จนสไลลาต้องรีบแย้ง บอกอีกฝ่ายให้เข้าใจเสียใหม่

คอนโดในเมือง ติดรถไฟฟ้าที่เรากำลังขายกันอยู่ ถึงบริษัทฯจะลดให้เป็นแสนแล้ว แต่พนักงานอย่างเราก็ไม่มีปัญญาซื้อหรอก การที่พี่ไปซื้อของเจ้าอื่นก็เพราะพอสู้ราคาไหว ถึงจะเป็นทำเลไกลออกไปอีกหน่อยก็ยังรับได้ เพราะยังไงก็ยังใกล้รถไฟใต้ดิน ต่อรถมาทำงานได้ไม่ยาก

หนูแซวเล่นนิดเดียวแต่พี่กิ่งอธิบายซะยาวเหยียด อย่างพี่ว่าแหละ ถึงที่นี่จะลดให้เยอะแล้วก็เหอะ แต่หนูก็ยังไม่มีปัญญาซื้ออยู่ดีคราวนี้เสียงของเพื่อนร่วมงานรุ่นน้องเบาลงจนกลายเป็นกระซิบ หากไม่วายปล่อยเสียงหัวเราะอย่างคนไม่ติดใจอะไรนัก สไลลาเพียงเปิดยิ้มตามบางๆ และเมื่อฝ่ายนั้นพูดต่อก็ดึงความสนใจจากเธอได้เช่นเดิม แต่เสียดายลูกค้าคนเมื่อกี้นะ คิดว่าคอนโดเราจะมีลูกบ้านเป็นพวกไฮโซไว้เป็นหน้าเป็นตาซะแล้ว ถ้าเป็นอย่างนั้นฝ่ายการตลาดคงไม่พลาดขอสัมภาษณ์ลงนิตยสารประจำเดือนของบริษัทเพื่อโปรโมตโครงการอย่างแน่นอน

รู้ได้ไงว่าเขาเป็นไฮโซ รู้จักเขาหรือน้ำเสียงกระตือรือร้นของสไลลา หากคนตรงหน้าสังเกตสักนิดคงได้คิดว่าช่างเป็นเรื่องแปลกสำหรับหญิงสาวเหลือเกินที่จะมาซอกแซกเรื่องของคนอื่นแบบนี้ ด้วยนิสัยส่วนตัวของสไลลานั้นหลายๆครั้งที่มักโดนค่อนขอดลับหลังจากเพื่อนร่วมงานว่าช่างมีโลกส่วนตัว ไม่ค่อยจะสนใจใคร อีกทั้งยังเป็นคนที่เข้าถึงได้ยากเต็มที

แค่คุ้นหน้าน่ะ แต่ถึงไม่ใช่ไฮโซก็คงใกล้เคียงแหละ เสื้อผ้าหน้าผมเป๊ะ หน้าตา ผิวพรรณก็โดดเด่นมาแต่ไกล หนูสะดุดตาตั้งแต่เขาก้าวลงจากรถแล้ว และที่สำคัญรถที่ขับมาราคาก็ไม่ธรรมดาเสียด้วยนะ

คนที่ไม่ธรรมดาพี่ว่าน่าจะเรามากกว่า เก็บรายละเอียดลูกค้าได้ขนาดนี้ แถมยังเดาได้เป็นฉากๆอีกสไลลาเย้า พลางกวาดสายตาไปทางด้านหน้าสำนักงานขาย เมื่อเห็นว่ายังปลอดลูกค้าเช่นเดิม เธอจึงไม่เดือดร้อนที่จะนั่งพูดคุยต่อ อย่างน้อยเป็นการผ่อนคลายระหว่างวันทำงาน

เดาที่ไหนล่ะ เขาเรียกว่าตั้งข้อสันนิษฐานจากหลักฐานที่เห็นมากกว่า

อีกคนยังตั้งหน้าตั้งตาเถียง หากเป็นไปอย่างทีเล่นทีจริงมากกว่า มิตรภาพในที่ทำงานสำหรับสไลลาเป็นเช่นนี้เอง หล่อนสามารถพูดคุยกับใครต่อใครได้เสมอ หากก็เว้นระยะห่างเอาไว้ ไม่ยอมนำตัวเองไปสนิทสนมกับใครง่ายๆ ... ยกเว้นก็เพียงใครคนนั้นที่ตอนนี้เขาได้หันหลังไปจากเธอเรียบร้อยแล้ว

 

สไลลาก้าวออกจากสถานีรถไฟใต้ดินเพื่อเดินกลับสู่ที่พักในเวลาหนึ่งทุ่มเลยครึ่งชั่วโมงมาเล็กน้อย และด้วยความรู้สึกอ่อนล้าซึ่งมักเป็นบ่อยในช่วงหลัง จึงทำให้หญิงสาวไม่มีกะจิตกะใจแวะซื้ออาหารที่เปิดขายตามร้านตลอดเส้นทางที่เดินผ่านเข้ามาในซอย บ่อยครั้งเหลือเกินที่เธอรู้สึกเหน็ดเหนื่อยจนแทบจะท้อถอยต่อการผจญชีวิตตามลำพังเฉกเช่นในวันนี้ หากสิ่งที่คิดและรู้สึกนั้นเธอก็รู้ว่ามันคงไม่ต่างจากใครอีกหลายคนที่ยังต้องวิ่งวนเพียงจะหลุดพ้นจากกรอบเส้นรอบวงนี้ให้ได้ในสักวันหนึ่ง

 สไลลายังจดจำช่วงเวลาแสนหวานยามเดินทางเข้าใกล้ความฝันร่วมกับเขาคนนั้น หญิงสาววาดฝันไว้เสมอว่าจะมีสักวันที่จะได้ใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางธรรมชาติซึ่งโอบล้อมด้วยบรรยากาศสุขสมบูรณ์ ในฝันนั้นเธอเห็นรีสอร์ตเล็กๆพร้อมกับครอบครัวอบอุ่น และนับเป็นสิ่งประหลาดล้ำเมื่อสไลลาได้รู้ว่าใครอีกคนก็มีเป้าหมายเดียวกันกับเธอ

ในเช้าวันหยุด เมื่อคนทั้งสองขับรถออกจากกรุงเทพฯ แล้วมุ่งหน้าไปทางถนนเส้นหนึ่งซึ่งหญิงสาวไม่คุ้นเคยนัก หากเธอก็มีความสุขและความหวังยามฟังคำบอกเล่าพร้อมแววตาเปล่งประกายของชายหนุ่ม

สันต์จะพากิ่งไปที่แห่งหนึ่ง อยู่ไม่ไกลจากกรุงเทพฯ บรรยากาศที่นั่นร่มรื่นและสงบมาก กิ่งต้องชอบอย่างแน่นอน สันต์ตั้งใจไว้แล้วว่าจะซื้อที่ดินแถวนั้นมาให้ได้สักแปลงเพื่อทำรีสอร์ตเล็กๆ อย่างที่เราคิดเอาไว้ยังไงล่ะ

แล้วเราจะซื้อยังไง สันต์รู้ไหมตอนนี้เงินเดือนของเราสองคนรวมกันไม่เหลือพอจะซื้ออย่างอื่นได้เป็นชิ้นเป็นอันอีกแล้วนะ แค่ผ่อนดาวน์คอนโดห้องเดียวก็ดูดเงินจนหมดกระเป๋าแล้ว และรถของสันต์คันนี้อีกล่ะยังผ่อนไม่หมดเหมือนกัน

โธ่! อย่าเพิ่งมาดักคอกันตอนนี้สิ คนเราต้องมีแผนเอาไว้และมองไปข้างหน้าไกลๆ หากมองเห็นแค่วันนี้ ชีวิตก็จะย่ำอยู่กับที่ ไปไหนไม่ได้กันพอดี

กิ่งก็อยากทำให้ได้อย่างที่สันต์พูด แต่ในเมื่อมันมองไม่เห็นทาง เราก็ต้องใจเย็น เดินไปข้างหน้าอย่างช้าๆ ยังไงก็ถึงเป้าหมายเหมือนกัน

แล้วมันจะถึงเมื่อไรล่ะ อีกกี่ปีกี่ชาติ ถึงจะได้ในสิ่งที่เราต้องการ ไม่เอาล่ะ สันต์ไม่ใช่คนที่จะอดทนรอได้นานขนาดนั้นแต่พอเห็นหญิงสาวนิ่งเงียบ ชายหนุ่มถึงได้สติ พูดเชิงงอนง้อขึ้นมา ไว้ใจสันต์นะ สันต์จะทำให้กิ่งภูมิใจให้ได้

จ้ะ แล้วแต่สันต์เถอะ ยังไงกิ่งก็เป็นกำลังใจให้อยู่แล้วล่ะ

สไลลาทอดฝีเท้าเข้ามาในซอย กลมกลืนไปกับกลุ่มคนที่กำลังเลาะเลียบริมถนน หลบรถยนต์และมอเตอร์ไซค์ที่แล่นกันพลุกพล่านในช่วงเวลาค่ำแบบนี้ และไม่กี่นาทีหญิงสาวก็ก้าวมาถึงอพาร์ตเม้นต์ที่ใช้พักพิงอาศัยมากว่าห้าปี นับจากที่เธอจากอเมริกาเพื่อกลับมายังผืนแผ่นดินไทย และเป็นการกลับมาของเธอเพียงลำพังคนเดียว

เจ้าของห้องพักริมสุดบนชั้นสามเดินผ่านความเงียบตรงระเบียงมาหยุดอยู่หน้าประตูห้องด้วยความเคยชิน เธอไขกุญแจ ผลักบานประตูแล้วเร้นกายเข้าไปด้านใน กดสวิตซ์ไฟเรียกแสงสว่างให้ส่องลงมาขับไล่ความมืดเสีย จากนั้นจึงจัดการธุระส่วนตัว ทุกอย่างเป็นไปด้วยความเคยชิน เคยชินกับสถานที่เดิมๆ กิจวัตรประจำวันที่ทำอยู่ทุกวัน แม้บางขณะจิตจะทำให้รู้สึกเหงา แต่หญิงสาวก็มั่นใจว่าสิ่งเหล่านี้ไม่เคยสร้างความเศร้าให้เธอเลยสักครั้ง อาจเป็นเพราะทุกสิ่งที่รายล้อมรอบตัวล้วนแต่เป็นสิ่งที่เธอเลือกเองทั้งสิ้น

ความจริงสันต์อยากซื้อบ้านเดี่ยวมากกว่านะ อยากให้กิ่งได้อยู่ในที่กว้างๆ เป็นส่วนตัวอย่างที่ชอบ มีสนามหญ้า มีที่ว่างให้ปลูกต้นไม้ หรือได้เลี้ยงสัตว์ตามที่กิ่งอยากทำ อาจจะเลี้ยงลูกหมาน่ารักสักตัวเอาไว้เป็นเพื่อนแก้เหงา

ชายหนุ่มพูดหลังจากที่ทั้งสองคนตัดสินใจจองห้องชุดขนาดสองห้องนอน แม้จะเป็นโครงการคอนโดมิเนียมที่ไม่ได้หรูหราอะไร หากราคาก็เทียบเท่ากับบ้านเดี่ยวนอกเมืองเลยทีเดียว

อยู่คอนโดกันก่อนก็ได้ อย่าคิดมาก ไว้มีเจ้าตัวเล็กแล้วเราค่อยขยับขยายสไลลาบอกพร้อมกอดแฟ้มสัญญากรรมสิทธิ์การจองซื้อห้องชุด ซึ่งถือเป็น บ้านหลังแรกที่พวกเขาวางแผนร่วมกันสร้างอย่างภาคภูมิใจ

คงต้องเป็นอย่างนั้น เพราะถ้าซื้อบ้านให้ได้ครบอย่างที่สันต์พูดมา คงต้องออกไปไกลจนแทบจะออกนอกเมืองทีเดียว กว่าจะดั้นด้นฝ่ารถติดไปถึงในแต่ละวัน ก็ค่ำมืดดึกดื่น ใช้เวลาอยู่กับบ้านไม่คุ้มแน่ แล้วไหนจะค่าเดินทาง ค่าน้ำมันที่จะเพิ่มตามมา

สันต์คิดมากไปแล้ว เราก็ใช้ชีวิตกันแบบนี้แหละ มีคนตั้งมากมายที่เป็นเหมือนเรา และเขาก็ยังอยู่ได้อย่างมีความสุข มีครอบครัวอบอุ่น ... แค่เรารู้จักพอในบางครั้งคำหลังหล่อนพูดแผ่วเบาอย่างระมัดระวัง หากก็สะดุดหูอีกคนจนต้องหันขวับมาหาพร้อมประกายตาที่บ่งบอกถึงความไม่พอใจอยู่ลึกๆ ในครั้งนั้นสไลลาได้แต่อุบอิบขอโทษเขาไป ด้วยไม่ต้องการให้เกิดปัญหาการต่อล้อต่อเถียงขึ้นระหว่างกัน

สไลลาเดินออกจากห้องน้ำพร้อมกับความหลังเดิมๆที่ผุดพร่างออกมาให้นึกถึงเสมอยามเธออยู่ตามลำพัง มันห้ามไม่ได้ที่จะไม่ให้เธอคิด หากตราบใดที่ยังไม่รู้ถึงสาเหตุการเปลี่ยนไปของผู้ชายคนนั้น ทุกอย่างมันคงคาใจอยู่แบบนี้ ไม่มีทางที่เธอจะสลัดให้หลุดออกไปได้อย่างแน่นอน...เธอรู้ตัวเองดี!

มือบางเลื่อนบานประตูตู้เสื้อผ้าใบใหญ่ที่วางชิดผนังให้เปิดออก แล้วเอื้อมไปหยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งซึ่งถูกแขวนอัดแน่นอยู่ข้างใน ชุดราตรีสีชมพูคาดเทาตัดเย็บด้วยผ้าไหมสองเส้นเนื้อดี แบบเรียบหรูสั้นแค่เข่าถูกยกมาทาบกับลำตัว หญิงสาวเอียงคอมองผ่านกระจกแล้วขยับรอยยิ้มอย่างพอใจเมื่อเห็นว่าเสื้อผ้าชุดนี้ ดูดีพอที่จะใส่ไปร่วมแสดงความยินดีในพรุ่งนี้...

 

เจ้าของร่างบางในชุดสวยสวมทับด้วยเจ๊กเก็ตสีน้ำตาลแบบเก๋เพียงจะพรางยามโดยสารรถสาธารณะก็ก้าวลงจากสถานีรถไฟฟ้า ทอดฝีเท้ามาตามทางเดินที่เชื่อมไปยังโรงแรมหรูซึ่งเป็นสถานที่จัดงานในย่านเศรษฐกิจของกรุงเทพมหานคร

หากเมื่อเจ้าของร่างนั้นเดินมาถึงล๊อบบี้ด้านหน้าเพื่อจะขึ้นลิฟต์ไปยังห้องจัดเลี้ยงบนชั้นเจ็ดของโรงแรม พลันต้องชะงักเท้าเมื่อได้ยินเสียงทักอย่างไม่ใคร่คุ้นหูดังจากข้างหลัง

กิ่ง กิ่งหรือเปล่าจ๊ะเจ้าของเสียงนั้นเปิดรอยยิ้มให้อย่างมีมิตรไมตรีเมื่อคนหน้าหวานหันมอง ก่อนจะถามต่อ มาคนเดียวหรือ แล้วเจล่ะ มาด้วยกันหรือเปล่า

ใบหน้าสวยงามที่แต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางอย่างดีแย้มรอยยิ้มบางๆ พอมองฝ่ายนั้นใกล้ๆสไลลาก็จำได้ว่าเป็นคนทำงานร่วมบริษัทฯที่ประจำอยู่สำนักงานใหญ่ซึ่งนานๆครั้งเธอถึงจะมีกิจธุระให้โผล่เข้าไป

เจกับเอกไปต่างประเทศ วันนี้กิ่งมาคนเดียวสไลลาตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา อันเป็นลักษณะประจำของเธอ หากนอกเหนือจากการทำงาน หญิงสาวก็จะกลายเป็นคนพูดน้อย สงวนวาจาและท่าทีเสียอย่างนั้น ซึ่งนิสัยนี้ เพื่อนสนิทอย่างจิดาภาที่คบหาตั้งแต่มัธยมต้นก็เห็นว่ามันแปลกทีเดียว

งั้นเราขึ้นข้างบนพร้อมกันเถอะ เอ่อ...ขอโทษที ลืมไป ออกปากชวนโดยไม่ได้ถามว่ากิ่งมางานเลี้ยงชั้นเจ็ดใช่ไหมคราวนี้คนถามมีท่าทางอึกอัก เหมือนเพิ่งนึกบางอย่างออก และมีสีหน้าไม่มั่นใจจนดูแปลกตา หากสไลลาเพียงพยักหน้า ไม่สนใจท่าทีนั้น ก่อนจะหันกายเดินตรงไปที่ลิฟต์โดยสารเพื่อขึ้นไปสู่งานเลี้ยงเป้าหมาย พลางยกกระเป๋าใบเล็กที่มีการ์ดเชิญใส่ไว้ข้างในขึ้นแนบอก เหมือนต้องการเรียกกำลังใจให้ตนเข้มแข็งได้ตลอดรอดฝั่ง

ลับร่างหญิงสาวสองคนไปแล้ว ปรากฏชายร่างสูงในเครื่องแต่งกายกางเกงยีนสีเข้มกับเสื้อสูทแบบลำลองยืนกอดอกมองจากเบื้องหลัง ใบหน้าคมสันนิ่วน้อยๆอย่างประเมิน ก่อนจะโคลงศีรษะเมื่อรู้สึกว่าสิ่งที่อยู่ในความคิดตนนั้นช่างไร้สาระสิ้นดี

ทำอะไรอยู่น่ะอ้น ขึ้นไปข้างบนได้หรือยังเสียงหวานเรียกขัดจังหวะความคิด พร้อมมือเรียวบางแตะตรงต้นแขนแข็งแรงแผ่วเบา หากเป็นผลให้ชายหนุ่มสะดุ้งสุดตัว

ติยาลงมาทำไมครับ โทร.ตามผมให้ขึ้นไปก็ได้ชายหนุ่มหันมองแล้วถามด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล และคนที่อยู่ในชุดสีน้ำเงินเข้มสวยหรูก็หัวเราะเสียงใสก่อนจะพูดขึ้น

ถ้าติยาไม่มาตามอ้นด้วยตัวเอง แล้วจะเห็นช็อตเด็ดอย่างเมื่อกี้หรือคะ

ช๊อตเด็ดอะไร

ที่อ้นยืนมองตาไม่กระพริบเนี่ย มองคนไหน คนสวยชุดสีชมพูหรือคนหน้าตาน่ารักในชุดสีฟ้า บอกหน่อยสิว่าคนไหนเข้าตาคนถูกถามไม่ตอบ หากกระเซ้ากลับพร้อมทำสีหน้าล้อเลียน จนอีกคนต้องถอนหายใจยาวเมื่อคิดว่าตนได้สร้างความเข้าใจผิดให้หญิงสาวคนนี้เสียแล้ว

ไม่คนไหนทั้งนั้นแหละครับ ถ้าจะเข้าตาก็คงเป็นคนข้างตัวมากกว่า สวยกว่าสองคนนั้นตั้งเยอะ

ในที่สุดก็ยอมรับแล้วว่าแอบมองสองสาวนั้นจริงๆด้วย เอาน่า อ้นอยากจะมองก็มองไปเถอะ นั่นน่ะ สาวกว่าใสกว่าติยาตั้งเยอะ ไม่ต้องมาฝืนใจพูดเอาใจกันหรอกหญิงสาวว่าพลางค้อนปะหลับปะเหลือก แล้วออกแรงดึงคนตัวโตร่างสูงให้เดินขึ้นไปสู่งานเลี้ยงที่ตนเพิ่งจากมา

ทางด้านคนที่ถูกลอบมอง หลังออกจากห้องน้ำที่เพิ่งเสร็จจากการทำธุระตามประสาผู้หญิงก็มาปรากฏกายอยู่บริเวณหน้างาน ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันด้วยต้องการระงับความไม่มั่นใจที่กำลังโถมเข้าหาเมื่อเห็นร่างสูงคุ้นตาในสูทสีขาวกำลังยืนเคียงข้างหญิงสาวในชุดเกาะอก กระโปรงยาวกรอมเท้าสีขาวนวล รวมถึงเครื่องประดับที่ส่องกระทบแสงไฟแพรวพราว เสริมส่งให้เธอคนนั้นแลคล้ายเจ้าหญิงผู้งดงามจริงๆ

กิ่งจะเข้าไปในงานเลยไหม เพื่อนของเราโทร.มาเรียกแล้ว จะนั่งโต๊ะเดียวกันก็ได้ เห็นว่าโต๊ะยังมีที่นั่งว่างอยู่เพื่อนร่วมทางในระยะสั้นๆกล่าวถามคนที่กำลังยืนนิ่งงัน ไม่มีทีท่าว่าจะขยับไปทางไหนเลย

ไม่เป็นไรสไลลาตอบและพยักหน้ารับรู้เมื่อฝ่ายนั้นขอตัวแยกออกไป

นานเกือบสิบนาทีที่หญิงสาวในชุดสีชมพูคาดเทา พร้อมแขนข้างหนึ่งพาดเจ๊กเก็ตสีน้ำตาลถอยไปยืนตรงซอกมุมหนึ่งซึ่งค่อนข้างลับจากสายตาผู้คน เธอจับจ้องคู่บ่าวสาวที่มีสีหน้าเปื้อนยิ้มตลอดเวลายามทักทายผู้มาร่วมงานด้วยหัวใจปวดหนึบ

ตอนเราแต่งงาน จัดงานเลี้ยงเล็กๆกันภายในครอบครัวแล้วเชิญแค่เพื่อนสนิทก็พอนะสันต์ จะได้ไม่สิ้นเปลือง เก็บเงินไว้ไปเที่ยว พักผ่อนด้วยกันดีกว่า

กิ่งคิดผิดแล้วล่ะ รู้ไหมถ้าเราลงทุนจัดงานใหญ่ในโรงแรมดีๆ แล้วเชิญแขกผู้ใหญ่มากันหลายคน บางทีเงินในซองอาจจะมากกว่าที่เราจ่ายออกไปก็ได้นะ แต่งแบบนี้เขาเรียกว่าได้กำไร

แม้แต่งานแต่งงาน สันต์ยังคิดเรื่องกำไรขาดทุนอีกเหรอ

ใช่สิ งานในตำแหน่งสถาปนิกของสันต์ทำให้รู้จักผู้หลักผู้ใหญ่หลายคน คนกลุ่มนี้แหละจะเป็นแขกกลุ่มแรกที่สันต์คิดจะเชิญ

เรียวปากบางเผยอคล้ายรอยยิ้มหยันเมื่อนึกถึงถ้อยคำสนทนาในครั้งนั้น แม้สไลลาจะไม่เห็นด้วยกับความคิดของอดีตคนรักหนุ่มซึ่งกำลังทำหน้าที่เป็นเจ้าบ่าวให้กับผู้หญิงคนอื่น หากหญิงสาวก็ปิดปากเงียบ ไม่คิดจะโต้เถียงสักคำ และคงเป็นเช่นนั้นเสมอยามที่เธอกับเขามีความเห็นไม่ตรงกัน

สไลลามองทุกสิ่งที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่รอบตัว แขกเหรื่อทยอยกันเข้ามาหนาตากว่าตอนเธอมาถึง คู่บ่าวสาวยังคงต้อนรับทักทายแขกที่มาร่วมงาน รวมถึงผู้ใหญ่อีก 3-4 คนที่เธอพอคุ้นหน้า ซึ่งน่าจะเป็นญาติผู้ใหญ่ของฝ่ายชายนั่นเอง คนในชุดราตรีสั้นสีชมพูตัดสินใจก้าวออกจากมุมลับตา ตรงไปยังโต๊ะยาวที่มีหญิงสาวสี่คนนั่งเรียงกันอยู่ หล่อนยื่นซองให้กับหนึ่งในสี่คนนั้น แล้วยืนรอเพื่อจะเซ็นแสดงความยินดีให้กับเจ้าของงาน

มือบางจับปากกาด้ามทอง แล้วชะงัก สมองตื้อเป็นครู่ นานทีเดียวกว่าจะสามารถจรดปลายปากกาเขียนข้อความเพียงหนึ่งบรรทัด หากทุกตัวอักษรก็ถูกกลั่นกรองออกจากใจของเธอทั้งสิ้นแล้ว

ยินดีกับสันต์ด้วยนะคะ ขอให้สันต์กับเจ้าสาวมีความสุข และรักกันตลอดไป ... กิ่ง

สไลลาคืนปากกา พร้อมรอสมองให้สั่งการว่าเธอควรจะเดินหน้าหรือว่าถอยกลับไปดี แล้วความคิดหนึ่งซึ่งมีน้ำหนักมากพอก็ผุดพร่างขึ้นว่า ภารกิจมาร่วมแสดงความยินดีเพียงเท่านี้ก็น่าจะเสร็จสมบูรณ์แล้ว หากไม่ทันที่หญิงสาวจะได้ทำตามความตั้งใจ ก็มีบางอย่างเข้ามาขวางไว้เสียก่อน

กิ่งมาได้ยังไง แล้วมากับใคร เจกับเอกมาด้วยหรือเปล่าเสียงคุ้นหูเหลือเกินและดังอยู่ใกล้ๆ น้ำเสียงนั้นบอกอาการร้อนรนจนปิดไม่มิด หญิงสาวผู้มาร่วมเป็นแขกหันกลับไปเผชิญ เธอยิ้มให้เขา หากแววตายังคงไหวระริก บอกให้รู้ถึงความรู้สึกที่ยังไม่มั่นคง

กิ่งมาคนเดียว สองคนนั้นไปเวียดนาม คิดว่าพวกเขาบอกให้สันต์รู้แล้วเสียอีก

อ้อ! ใช่ๆ บอกแล้ว สันต์ลืมไปน่ะคนใบหน้าเกลี้ยงเกลาในสูทสีขาวบอก ดวงตาคมที่สไลลาเคยชอบมองด้วยรู้สึกว่ามักทอประกายความมุ่งมั่นและมั่นใจอย่างน่าชื่นชมนั้น ในเวลานี้กลับมีท่าทีหลุกหลิก ซ้ำสีหน้ายังดูอิหลักอิเหลื่อ จนไม่เหลือเค้าเดิมที่ชวนมอง...เขาเป็นแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไรนะ หรือว่าเป็นตลอดมา หากเธอเองที่มองข้ามไป

แต่แล้วเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมา สลายบรรยากาศชวนอึดอัดสำหรับเจ้าบ่าวให้คลายลง ม่านหมอกหนาที่เคยขวางกั้นดวงตาหวานตลอดสองปีนั้นก็จางลงไปเช่นกัน ยังผลให้หญิงสาวสามารถสัมผัสและรับรู้ถึงภาพตรงหน้าได้ชัดเจนขึ้นกว่าเดิม

เพื่อนของสันต์ใช่ไหม เดี๋ยวให้ใครพาไปนั่งที่โต๊ะ ส่วนสันต์มาช่วยน้องรับแขกได้แล้ว ผู้ใหญ่ของพ่อกับแม่มากันแล้วหญิงวัยกลางคนในชุดไหมไทยที่ตัดเย็บอย่างมีดีไซน์เข้ามาแทรก พร้อมกวักมือเรียกผู้ชายคนหนึ่งให้มานำเธอเข้าไปข้างในซึ่งมีโต๊ะจีนตั้งเรียงกันจำนวนหลายสิบโต๊ะทีเดียว

สไลลาเลือกนั่งกับกลุ่มเพื่อนร่วมงานพนักงานขายด้วยกัน ด้วยเหตุผลว่าเป็นกลุ่มที่เธอคุ้นเคยที่สุดแล้ว หลายคนที่นั่งอยู่ก่อนชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอหย่อนกายลงตรงเก้าอี้ว่างตัวหนึ่ง สไลลายิ้มบางๆตามแบบฉบับของเธอ และด้วยความรู้สึกไม่อยากทำลายบรรยากาศรื่นรมย์ของคนรอบข้าง เธอจึงเลือกที่จะทำตัวเงียบๆ ไร้ตัวตนเสียอย่างนั้น นั่นเพราะหญิงสาวตระหนักดีว่ามันเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้ว ดีกว่าฝืนทำตัวรื่นเริงไปพร้อมพวกเขา ซึ่งต่อให้เธอแสดงสมบทบาทเพียงใด แต่ลึกๆในใจของทุกคนรวมถึงตัวเธอเองก็ย่อมรู้แก่ใจทุกอย่างเป็นอย่างดี

ครั้นอาหารถูกทยอยมาเสิร์ฟที่โต๊ะ เสียงพูดคุยของคนรอบข้างก็บังเกิดขึ้นอีกครั้ง มันแปลกเหลือเกินที่นาทีหนึ่งสไลลายังลังเลและไม่มั่นใจว่าเธอได้มาทำอะไรอยู่ในงานเลี้ยงแห่งนี้ หากนาทีต่อมาเธอกลับพร้อมจะหัวเราะต่อคำพูดตลกชวนขันของใครก็ตามที่สร้างความครื้นเครงขึ้นอย่างไม่หยุดหย่อน

งานเลี้ยงดำเนินไปเรื่อยๆ หญิงสาวพยายามดึงความสนใจมาที่จานอาหารซึ่งเสิร์ฟเข้ามาอย่างต่อเนื่อง โดยไม่แม้จะเหลือบแลไปตามทิศทางที่คู่บ่าวสาวกำลังเดินทักทายแขกเหรื่อแบบถึงตัวตามโต๊ะอาหาร กระทั่งใครคนหนึ่งซึ่งนั่งร่วมโต๊ะบุ้ยใบ้บอกให้รู้ว่ามีเสียงโทรศัพท์ของเธอเรียกเข้ามา สไลลารีบวางมือจากอาหาร เปิดกระเป๋าแล้วหยิบมือถือขึ้นมา พร้อมความคิดว่าเธอคงนั่งจดจ่ออยู่กับบางสิ่งมากไป จนไม่ได้ยินเสียงใกล้ตัวซึ่งดังชัดเจนเสียขนาดนี้

กิ่งอยู่ที่ไหน

เสียงจากเพื่อนคนเดิมที่เธอสัมผัสได้ถึงความห่วงใยดังทันทีที่กดรับสาย สไลลาอ้าปากจะโต้ตอบ หากรู้สึกเหมือนมีบางอย่างตีตื้นถึงลำคอ จนเธอไม่สามารถเปล่งเสียงออกมาได้ พร้อมกันนั้นกระบอกตาก็ร้อนผ่าวขึ้นทันควัน

ในที่สุดเมื่อรู้ว่ายากจะฝืนกันต่อไป สไลลาจึงลุกขึ้นพร้อมบอกคนนั่งข้างให้รู้ถึงจุดหมายปลายทางที่เธอจะไป ไม่กี่นาทีจากนั้นเจ้าของมือบางที่กำมือถือไว้จนแน่นก็ทรุดนั่งลงในห้องน้ำ พร้อมความเหน็บหนาวก็แผ่ซ่านออกมา จนกายบางรู้สึกถึงความสั่นสะท้านอย่างที่เธอไม่สามารถควบคุมได้อีกต่อไปแล้ว

ฉันมางานเลี้ยง แต่ตอนนี้ฉันออกมาแล้ว ฉัน...ฉันอยู่ในห้องน้ำ

กิ่งเป็นยังไงบ้าง แล้วเธอไปที่นั่นกับใครเสียงปลายสายอ่อนลง ฟังคล้ายจะตะล่อมถาม หากคนที่นั่งขดตัวกลับมีแต่เสียงสะอื้นไห้ พร้อมเสียงอึกอักแทรกในบางครั้งดั่งว่าเจ้าตัวพยายามกลั้นทุกความรู้สึกไว้ จนหลายนาทีผ่านไป เสียงอ่อนโยนจากปลายสายก็ดังขึ้นมาอีก

อยู่ในนั้นแหละ กิ่งไม่ต้องเข้าไปในงานแล้ว เธอไหวเมื่อไรก็ค่อยลุกออกมา แล้วอย่าตัดสายฉันนะ

คำตอบที่คนปลายสายได้รับยังคงเป็นเสียงสะอึกสะอื้นเช่นเดิม แล้วมีเสียงคล้ายเปิดปิดประตู ตามด้วยเสียงสนทนา

เขาจัดงานเลี้ยงใหญ่ดีนะ ไม่นึกว่าจะเชิญแขกเยอะขนาดนี้ สงสัยทางฝ่ายหญิงคงไม่ธรรมดา

อืม คงงั้นมั้ง แต่ฉันเพิ่งรู้นะว่าเจ้าบ่าวเจ้าสาวเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียน แหม ฉันดูวีดีโอบอกเรื่องราวของสองคนนั้นแล้วรู้สึกเซอร์ไพรไปเลย อะไรจะหวานแหววขนาดนั้น เป็นความรักที่ยืนยาวจริงๆ รู้จักกันตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมต้น ทั้งสองคนรักมั่นคงต่อกัน จนกระทั่งแต่งงานกันเมื่อพร้อมน้ำเสียงปลาบปลื้มของใครสักคนตอบกลับ จากนั้นก็เป็นเสียงจากคนเดิมสวนขึ้น

บ้าน่า ถ้าจะเชื่อตามทั้งหมด ก็ปีสองปีที่แล้วยังเห็นเจ้าบ่าวเดินตามพนักงานฝ่ายขายต้อยๆอยู่เลย

อ้าว! แล้วเมื่อกี้ไม่ใช่เรื่องจริงหรอกหรือ

อาจจริงแค่บางส่วน ตัวละครบางตัว ถึงช่วงหนึ่งไม่ต้องการแล้วก็ตัดออกไป เรื่องไหนไม่อยากจำก็ไม่ต้องนำเสนอ ตัดต่อเรื่องราวจนกลายเป็นเรื่องใหม่ ดูแล้วให้ความรู้สึกใหม่ๆขึ้นมาแทน

พอเสียงพูดเจื้อยแจ้วของคนทั้งสองเงียบลง เสียงปิดประตูห้องน้ำทั้งซ้ายและขวาที่สไลลายึดครองอยู่ก็ดังขึ้นพร้อมกัน หญิงสาวก้มมองมือถือก่อนตัดสินใจปิดสัญญาณตัดการติดต่อกับเพื่อนสาว จากนั้นจึงยืดกายตรง เปิดประตูห้องน้ำแล้วย่างออกมาอย่างแผ่วเบา หากพอเห็นตัวเองในกระจกก็แทบส่ายหน้าเมื่อภาพที่สะท้อนกลับมาเป็นใบหน้าขาวซีดเผือด ซ้ำยังเลอะด้วยเครื่องสำอางจนไม่เหลือร่องรอยที่เคยตกแต่งไว้อย่างดีตั้งแต่ตอนเข้างาน อีกทั้งดวงตาบวมปูด จมูกแดงก่ำนั่น...มันช่างดูไม่จืดเลยจริงๆ

หญิงสาวเปิดกระเป๋า หยิบเครื่องสำอางขึ้นมาตกแต่งใบหน้าอย่างลวกๆ พร้อมสายตาก็เหลือบมองประตูห้องน้ำที่ยังปิดสนิททั้งสองห้อง ทว่ายังคงได้ยินเสียงโต้ตอบของสองสาวดั่งว่าที่แห่งนี้เป็นที่ส่วนตัวสำหรับการพูดคุยไปแล้ว...หากในใจสไลลาก็นึกขอบคุณพวกเขาที่เข้ามาตัดอารมณ์เศร้าจนขาดสะบั้นได้อย่างถูกจังหวะทีเดียว

สไลลาพาร่างตัวเองตรงไปที่ลิฟต์ กดเรียกลงมาชั้นล่าง พร้อมความคิดจะเดินออกไปเรียกรถแท็กซี่เพื่อโดยสารกลับสู่ที่พัก แต่พอมองออกไปด้านนอกแล้วเห็นสายฝนโปรยปรายจึงเปลี่ยนใจเดินไปนั่งซุกตัวบนโซฟานุ่มในมุมหนึ่งของล็อบบี้ที่ดูเป็นส่วนตัว ปลอดจากสายตาผู้คนที่เดินผ่านไปมา

สไลลานั่งหลับตา เพื่อจะพักสายตาเมื่อรู้สึกปวดหน่วงทั้งกระบอกตาจากการสะอื้นไห้มาอย่างหนัก พร้อมโสตสัมผัสก็รับเสียงดนตรีเบาๆกล่อมเกลาอย่างมีรสนิยมไปพร้อมกัน ทว่ามีเพียงไม่นานเวลาแห่งความเป็นส่วนตัวของหญิงสาวก็ถูกพรากด้วยเสียงห้าวทุ้ม

เสร็จธุระแล้วใช่ไหม กลับกันได้หรือยัง

สิ้นคำนั้น ดวงตาหวานก็เบิกโพลงอย่างตกใจ ด้วยสำเหนียกถึงทิศทางและกระแสเสียงที่ส่งมา บอกให้รู้ว่าใครคนนั้นต้องการสื่อกับเธอ อีกทั้งเมื่อเพ่งมองภาพที่ปรากฏชัดอยู่ตรงหน้า ความรู้สึกของสไลลาก็ไม่ต่างจากฟ้าได้ถล่มครืนลงมาต่อหน้าอีกครั้งแล้ว!

                                                 







Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์ ตอนที่ 3 : ตอนที่ 2 [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 6645 , โพส : 32 , Rating : 99% / 43 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1165
ระหว่างรอก็อ่านของเดิมไปก่อนแล้วก็อยากอยากอ่านอีกค่ะ
Name : ปิยะวรรณ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปิยะวรรณ [ IP : 124.120.238.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กรกฎาคม 2555 / 21:57
# 31 : ความคิดเห็นที่ 791
 คัยมาอ่ะ 
PS.   [-ทำทุกวันไห้มีความสุข แล้วเราจะไม่มีความทุกในเเต่ละวัน-](งง ไหมนี้)
Name : สายลมแห่งโชคชะตา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมแห่งโชคชะตา [ IP : 110.168.167.64 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 / 15:06
# 30 : ความคิดเห็นที่ 476
 ว้าวใครมาขัดความคิดที่เศร้าใจได้ขนาดนั้น
Name : ดอกไม้แห่งความหวัง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ดอกไม้แห่งความหวัง [ IP : 118.172.229.0 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 เมษายน 2555 / 14:12
# 29 : ความคิดเห็นที่ 438
พระเอกเป็นใครน่ะ
Name : O'Pond < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ O'Pond [ IP : 1.2.175.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2555 / 12:23
# 28 : ความคิดเห็นที่ 310


     

เศร้าอะ.. ( แต่โดนไรเตอร์หักมุม ตอนท้ายบทซะงั้น )

Name : MU @ Club < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MU @ Club [ IP : 183.89.115.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2555 / 18:22
# 27 : ความคิดเห็นที่ 293
 แข็งแกร่งจริง
Name : onepat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ onepat [ IP : 110.49.243.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2555 / 16:12
# 26 : ความคิดเห็นที่ 184
กรี๊ด ชอบม๊ากกกกกกกกกกกกก
Name : lovelyniya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovelyniya [ IP : 85.127.169.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2555 / 03:50
# 25 : ความคิดเห็นที่ 63
อ้อ.....ยัยกิ่งคือคนที่ทำให้ยัยปิงปองเสร็จเฮียสีหราช
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 182.52.197.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2555 / 23:40
# 24 : ความคิดเห็นที่ 62
ตอนนี้ให้ความรู้สึกเศร้า และลุ้นให้นางเอกรู้ความจริงในใจตัวเองนะ
PS.  
Name : puphaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ puphaa [ IP : 171.7.179.102 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:29
# 23 : ความคิดเห็นที่ 61
 รอนะคะ
Name : วนัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วนัน [ IP : 182.52.51.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 17:22
# 22 : ความคิดเห็นที่ 60
 รอลุ้นพระเอกตอนหน้าคะ
PS.  แบ่งปันความสุข จะได้มีความสุขด้วย สบายใจจัง
Name : pimpimwall < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pimpimwall [ IP : 58.9.123.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:46
# 21 : ความคิดเห็นที่ 59
ถ้าไม่ใช่พระเอกก็คงเป็นพี่ชาย แน่ๆ
Name : SASI [ IP : 125.27.222.198 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 20:57
# 20 : ความคิดเห็นที่ 58
 มันเศร้านะค่ะ แต่มันมาขำ ตอนทอร์คไรเตอร์นี่แหละ
PS.  
Name : SM.N < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SM.N [ IP : 124.121.114.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:59
# 19 : ความคิดเห็นที่ 57
ไม่บอกก้อรู้ค่ะว่าเป็นพระเอกชื่ออ้น แต่เป็นใครอ่ะ ทำไมรู้จักกิ่งด้วย
Name : wimonji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wimonji [ IP : 58.9.108.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:52
# 18 : ความคิดเห็นที่ 56
ใครคือพระเอก
PS.  รักให้เป็นแล้วจะสุขใจ
Name : ตะบองเพชรจิ๋ว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ตะบองเพชรจิ๋ว [ IP : 125.25.7.206 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 13:47
# 17 : ความคิดเห็นที่ 55
 สงสารกิ่ง
Name : ลลลา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลลลา [ IP : 204.19.245.27 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 10:36
# 16 : ความคิดเห็นที่ 54
ชอบค่ะ
Name : graceacc < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ graceacc [ IP : 119.46.9.170 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:20
# 15 : ความคิดเห็นที่ 53
เป็นใครนะมาทำอารมณ์หายได้เป็นปลิดทิ้งอย่างนี้
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.11.13.135 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 07:57
# 14 : ความคิดเห็นที่ 52
เปลี่ยนมาลุ้น ว่าพระเอกใครก็ได้คะ
คงใช่ ไม่ใช่อ้นมั้ง 555 รู้จักกันมาก่อนได้อย่างไร : )
Name : fsn [ IP : 35.11.50.23 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 06:59
# 13 : ความคิดเห็นที่ 51
ใครอ่ะ มาชวนกลับบ้าน
Name : dekbanna [ IP : 180.183.25.21 ]

วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 06:46
# 12 : ความคิดเห็นที่ 50
พระเอกมาแว้วววววว  ทำไมเปิดตัวอย่างเข้มเลยอ่า  555  ค้างอ่ะ
PS.  รู้อะไร ไม่สู้ รู้จักเธอ 555
Name : Must@ang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Must@ang [ IP : 115.87.12.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 06:32
# 11 : ความคิดเห็นที่ 49
 งงค่ะ
รอลุ้นต่อแล้วกัน
PS.  แบ่งปันความสุข จะได้มีความสุขด้วย สบายใจจัง
Name : pimpimwall < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ pimpimwall [ IP : 58.9.43.238 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:58
# 10 : ความคิดเห็นที่ 48
อ้นคือใครคือหนึ่งในสองรึป่าวเอย
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.9.116.198 ]

วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:07
# 9 : ความคิดเห็นที่ 47
อ้นนี่ใครน๊า?  จะใช่พระรองไรเตอร์(แต่พระเอกของเรา) เปล่า
PS.  oppa...saranghe.. ( นิรันดร..นั้นนานนัก........แต่รักนี้..นานกว่านั้น )
Name : che_ii < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ che_ii [ IP : 171.97.2.208 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:24
# 8 : ความคิดเห็นที่ 46
รอตามนางเอกไปงานแต่งงาน
Name : wimonji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wimonji [ IP : 58.9.110.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:24
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android