คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์

ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 [อัพ 100 %]


     อัพเดท 26 ก.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/ซึ้งกินใจ
Tags: ปรารถนารัก
ผู้แต่ง : สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุธาสินี/Lalanda/อรอิสรา
My.iD: https://my.dek-d.com/lalanda
< Review/Vote > Rating : 100% [ 7 mem(s) ]
This month views : 6 Overall : 136,676
1,179 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 191 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์ ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11554 , โพส : 34 , Rating : 98% / 47 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

ตอนที่ 1

 

หญิงสาวทอดน่องตามทางในสวนสาธารณะกลางเมืองในยามเย็น มือบางกระชับเสื้อไหมพรมเพื่อกันลมหนาวที่พัดมาอีกระลอก หน้าหนาวของกรุงเทพมหานครในปีนี้ช่างหนาวเย็นกว่าหลายปีที่ผ่านมา หล่อนก้มหน้าน้อยๆ ขณะย่างเท้าเดิน ผมนุ่มสลวยในเวลาปกติที่มักทิ้งตัวยาวถึงกลางหลัง หากตอนนี้ถูกเกล้าเป็นมวยต่ำอวดลำคอเรียวระหง มือบางยกขึ้นจับปอยผมที่หลุดระใบหน้าสวยตามแรงลมพัดเพื่อทัดไว้ข้างหูอย่างง่ายๆ ต่อเมื่อได้ยินเสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์จึงละมือมาหยิบเพื่อกดรับสาย

ถึงไหนแล้วล่ะ กิ่งเสียงห้าวของพี่ชาย ทำให้สไลลาต้องลอบผ่อนลมหายใจอย่างหนักอก ก่อนถามกลับเสียงแผ่วเบา

พี่ก้องคะ กิ่งไม่ไปได้หรือเปล่า

เป็นอะไรไปอีก วันนี้ญาติๆก็มากันครบ เราจะหลบหน้าอยู่คนเดียวได้ยังไง พี่ไม่อยากตอบคำถามใครต่อใครให้วุ่นวายเสียงดุจริงจังของนายแพทย์ศิวัฒน์ พี่ชายร่วมสายเลือดเพียงคนเดียวที่ทำให้หญิงสาวรู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่ได้ว้าเหว่มากนัก

คงไม่มีใครถามถึงกิ่งนักหรอกสไลลาตอบเสียงขื่นเมื่อนึกไปว่าใครต่อใครของพี่ชายก็คงหมายถึงบิดาที่อาจถามหา หากไม่เห็นเธอโผล่ไปพร้อมกัน

เอาล่ะ ไม่ต้องพูดมากแล้ว ตอนนี้พี่กำลังออกจากโรงพยาบาล กิ่งอยู่ที่ไหน พี่จะขับรถไปรับ

ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวกิ่งจะนั่งรถไฟใต้ดินไปเอง พี่ก้องจะได้ไม่ต้องขับย้อนไปย้อนมา

แล้วอย่าชักช้านักล่ะศิวัฒน์บอกเสร็จก็ตัดสาย หญิงสาวนิ่วหน้าครุ่นคิดเพียงแค่อึดใจก็ตัดสินใจเดินไปที่สถานีรถไฟใต้ดิน ซึ่งมีระยะห่างจากจุดที่กำลังยืนอยู่เกือบ 300 เมตร สไลลาก้าวเท้าไปเรื่อยๆ เหมือนต้องการถ่วงเวลาให้ไปถึงที่นั่นช้ากว่าพี่ชาย เพื่อว่ายามเข้าไปในบ้านหลังนั้นแล้ว หล่อนจะไม่รู้สึกเดียวดายมากไป

 

เกือบสามสิบนาทีต่อมา เจ้าของร่างกลมกลึงก็เปิดประตูรั้วอัลลอยด์สีทองเก่าๆ แล้วย่างเท้าเข้าไปในเขตบ้านหลังค่อนข้างใหญ่ซึ่งตั้งอยู่ในย่านธุรกิจใจกลางเมือง บ้านเดี่ยวที่ถูกรายล้อมด้วยกำแพงคอนกรีตสูงระดับศีรษะนี้แม้จะมีอายุหลายสิบปีแล้วก็ตาม หากภาพที่ปรากฏสู่สายตาก็ทำให้ผู้มาใหม่รู้ว่าทุกอย่างยังถูกดูแลรักษาไว้เป็นอย่างดี

สไลลาละสายตาจาก บ้านที่ครั้งหนึ่งเคยพักพิงอาศัย ก่อนตัดใจเดินดุ่มเข้าไปใกล้ แต่แล้วเสียงเจี๊ยวจ๊าวของเด็กชายหญิงก็ดังแทรกมาหา จนทำให้เธอแทบผงะหนีทีเดียว หากไม่เห็นใบหน้าใครคนหนึ่งโผล่มาจากข้างในให้เห็นเสียก่อน

มาแล้วหรือ เข้ามาในบ้านสิ เมื่อสักครู่คุณพ่อเพิ่งถามหา

ค่ะ

หญิงสาวตอบรับสั้นๆ แล้วเดินแทรกกลุ่มเด็กเล็กหลายคนซึ่งคงเป็นแหล่งเสียงเมื่อสักครู่นี้ตรงไปหาพี่ชาย และทันทีที่ย่างเท้าเข้าไปในบ้านหลังนั้น เธอก็ตกเป็นเป้าสายตาของใครหลายคนที่กำลังจับกลุ่มคุยกันให้หันมามองอย่างพร้อมเพรียง

นี่ลูกสาวคนเล็กของหมอใช่ไหมคะ โตเป็นสาวหน้าตาสวยหมดจดทีเดียวหญิงวัยกลางคนในชุดเสื้อสีเหลืองสดกับกางเกงเข้ารูปสีดำพูดขึ้น แล้วได้ยินอีกหลายเสียงกล่าวสนับสนุนตามมา หากไม่ได้ทำให้สไลลารู้สึกปลื้มใจแต่อย่างใด สิ่งเหล่านี้รังแต่จะให้หล่อนอยากหนีไปให้ไกลจากที่ตรงนี้ก็เท่านั้น

สไลลาสูดลมหายใจแล้วปั้นหน้ายิ้มรับคำชม นั่นคือสิ่งที่หล่อนกำลังทำ...

ทานอะไรมาหรือยังแล้วเป็นพี่ชายอีกเช่นเคยที่ถามอย่างห่วงใย คนเป็นน้องสาวเพียงพยักหน้าก่อนกวาดสายตามองหาคนที่อยู่ในห้วงคำนึงหา

กิ่งมองหาคุณพ่อหรือศิวัฒน์ถาม แม้น้องสาวจะไม่ตอบแต่เขาก็รู้ดี เพราะความปากแข็งของคนทั้งคู่ทว่าข้างในใจคงจะอ่อนเข้าหากันนานแล้ว หากด้วยทิฐิบางอย่างที่ทำให้ไม่เคยได้เปิดปากพูดคุยกัน

เห็นพี่ก้องบอกว่าคุณพ่อถามหากิ่ง

ใช่ แต่ตอนนี้คุณพ่อไม่อยู่ เพิ่งขับรถออกไปรับน้าปรางที่ห้างฯ อีกเดี๋ยวก็คงกลับ

สไลลาพยักหน้าเป็นเชิงรับรู้ก่อนเดินตามพี่ชายเข้าไปในห้องนั่งเล่นด้านในที่จัดไว้เพื่อการพักผ่อนส่วนตัวในครอบครัว นัยน์ตาหวานกวาดมองจนทั่วแล้วเห็นของตกแต่งบ้านล้วนมีสีสันมากมาย ทั้งสีเขียวและสีแดงตามแบบของจีน ในความรู้สึกของหล่อนว่าดูแล้วช่างน่าเวียนหัวมากกว่าจะมองให้เป็นศิลปะสร้างความสวยงาม

คุณพ่อแต่งบ้านใหม่เมื่อไรเหรอพี่ก้องวูบหนึ่งในความรู้สึกของคนถามบังเกิดความเสียดายกลิ่นไอเก่าๆ จากบรรยากาศเดิมๆในบ้านหลังนี้ขึ้นมาครามครัน ซึ่งสิ่งเหล่านั้นกำลังถูกใครบางคนลบเลือนมันออกไป

เกือบปีนึง กิ่งไม่ได้มาบ้านนี้นานแล้วสิ ถึงเพิ่งเห็น ซินแสที่น้าปรางเชิญมาดูบ้านบอกให้เปลี่ยนเพื่อให้ถูกตามหลักฮวงจุ้ย

เปลี่ยนแล้วมันดีขึ้นหรือเปล่าคนเป็นน้องสาวถามลอยๆขณะมองอักขระจีนบนผ้าผืนแดงที่แปะบนขื่อ

ไม่รู้สิ ถ้าอยากรู้ กิ่งก็ถามคุณพ่อดู

ถ้างั้นคงไม่ต้องถามแล้วล่ะเสียงหวานตอบกลั้วหัวเราะ หากดวงตาไม่มีแม้รอยยิ้มเพียงนิดเดียว

ที่ว่าไม่ต้องถามเนี่ย หมายความว่ายังไงหมอหนุ่มถาม ขณะมองตามสายตาของน้องสาว แล้วอธิบายตามที่ตนได้ยินมา แม้รู้ดีอยู่แล้วว่าน้องสาวตนสามารถอ่านเขียนภาษานั้นได้อย่างไม่แพ้เจ้าของภาษาเลยทีเดียว น้าปรางบอกว่าตัวอักษรจีนพวกนั้นหมายถึงมั่งมีศรีสุข ติดไว้เพื่อเป็นสิริมงคลกับบ้าน

กิ่งเห็นว่าทุกวันนี้คุณพ่อก็ดูมีความสุขดี เลยคิดว่าชีวิตคงจะดีด้วยเหมือนกันคนตอบยกไหล่บางด้วยความเคยชิน ซึ่งกริยานี้หากอยู่ในสายตาของนายแพทย์อรรถผู้เป็นบิดาก็คงไม่ชอบใจสักเท่าไร

คุณพ่อของเราอายุมากแล้ว ท่านมีครอบครัว มีคนดูแลอย่างดี พี่ก็หมดห่วงชายหนุ่มพูดถึงบิดาที่เลยวัยชรามาครบสองปีในวันนี้ แล้วหันมายิ้มอ่อนโยนให้น้องสาว พลางกล่าวต่อในใจว่าห่วงใหม่ของเขาก็คงเป็นคนนี้มากกว่า หากไม่ได้เอ่ยคำใดออกมาด้วยรู้ถึงนิสัยเย่อหยิ่งและรักศักดิ์ศรีของสไลลาเป็นอย่างดี

กิ่งไม่ได้ว่าอะไรนี่คะคนเป็นน้องสาวบอกปัดให้พ้นตัวอย่างให้รู้ว่าตนก็ไม่สนใจเรื่องนี้ด้วยเช่นกัน ก่อนจะเบนความสนใจอีกฝ่ายด้วยการเปลี่ยนเรื่องคุยเสียใหม่ แล้ววันนี้พี่ก้องมาคนเดียวหรือคะ ตั้งแต่เข้ามาในบ้าน กิ่งยังไม่เห็นพี่แพรวเลย

อืม พี่แพรวติดนัดลูกค้าสำคัญเลยมาด้วยกันไม่ได้ แต่พี่ก็ตั้งใจไว้ว่าสัปดาห์หน้าจะพาพี่สะใภ้ของกิ่งมาเยี่ยมคุณพ่อด้วยกันใหม่ศิวัฒน์เอ่ยถึงภรรยาที่ทำธุรกิจร่วมกับครอบครัวเดิมของหล่อน

แล้วงานของกิ่งเป็นยังไงบ้างล่ะ

ก็เรื่อยๆค่ะคนตอบเบือนหน้าไปทางหน้าต่างที่เปิดกว้าง พลางทอดมองต้นบอนใบสีสวยแปลกตาในกระถางซึ่งวางเรียงชิดกำแพงรั้วเป็นแนวยาว หากหญิงสาวก็ไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะชื่นชมภาพความงามนั้นเลย

พี่อ่านข่าว รู้สึกว่าช่วงนี้กระแสบริษัทที่กิ่งทำงานอยู่ไม่ค่อยดีหมอหนุ่มพูดพร้อมยื่นมือไปรับน้ำมะตูมที่บรรจุในแก้วใสที่เด็กรับใช้นำมาเสิร์ฟให้ ก่อนจะบุ้ยใบ้ไปทางน้องสาว

สไลลารับเครื่องดื่มเย็นเฉียบสีแดงก่ำที่ถูกส่งให้ถึงมือ หล่อนหรี่ตามองแล้วรู้จากเด็กรับใช้ว่าเป็นน้ำกระเจี๊ยบ เครื่องดื่มสมุนไพรที่มีประโยชน์กับร่างกาย อีกทั้งเป็นยาไปในตัว ซึ่งน้าปรางค์ผู้เป็นมารดาเลี้ยงมักเตรียมไว้รับรองแขก

คงไม่มีอะไรมากหรอกค่ะ เจ้านายคงแก้ปัญหาของเขาได้หญิงสาวตอบอย่างไม่ยี่หระ กิ่งเป็นแค่พนักงานระดับล่าง บริษัทมีตั้งหลายแผนก เดี๋ยวเขาก็จับไปลงตรงไหนสักที่ จากเซลล์ไปทำตำแหน่งธุรการก็ได้ ไม่เห็นเป็นไรเลย

กิ่งมีความสามารถด้านภาษา พี่คิดว่าน่าจะหางานที่ดีกว่านี้ทำได้ศิวัฒน์เปรย เป็นผลให้อีกคนคอแข็ง ด้วยรู้ดีว่างานที่ตนทำอยู่ดูจะไม่สมเกียรตินายแพทย์อรรถผู้เป็นบิดากับศัลยแพทย์มือหนึ่งอย่างพี่ชายสักเท่าไร

หางานในเมืองไทย ยังไงก็แพ้คนจบจากมหาวิทยาลัยมีชื่อนี่เป็นเหตุผลที่สไลลาให้ไปเสมอหากมีใครเอ่ยถึงเรื่องนี้ และเธอก็แสร้งเป็นไม่สนใจด้วยว่าคนเป็นพี่ชายนั้นไม่เคยเห็นด้วยสักครั้ง

เรียนจบจากมหาวิทยาลัยดัง เกรดดีๆ เป็นแค่ใบเบิกทางให้เราได้รับโอกาสทำงาน ในส่วนนี้กิ่งไม่ต้องกังวล พี่จะหาคนฝากฝังให้ เราไม่ต้องไปแข่งขันกับใคร ขอแค่ว่าเข้าไปทำแล้วก็พิสูจน์ตัวเองให้เขาเห็นว่าเรามีความสามารถพอที่จะอยู่ตรงนั้นได้ศิวัฒน์เคยกล่าวค้านด้วยถ้อยคำนี้เมื่อสองปีก่อน หากพอถูกน้องสาวปฏิเสธความหวังดี ชายหนุ่มก็ไม่พูดถึงเรื่องนี้อีกเลย

แล้วจะย้ายที่อยู่เมื่อไร จัดการที่ใหม่เรียบร้อยหรือยัง มีใครช่วยบ้างหรือเปล่าพี่ชายที่แสนดีลอบถอนหายใจอย่างหนักอกกับความดื้อดึง แล้วเปลี่ยนไปถามถึงเรื่องที่จะไม่ทำลายช่วงเวลาดีๆของสองพี่น้องให้เสียไป

วางแผนจะย้ายเข้าไปอยู่กลางเดือนหน้า กิ่งมีเพื่อนที่มาช่วยจัดการให้แล้ว พี่ก้องไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ

ความจริงพี่อยากให้ขายคอนโดนั่นซะ แล้วหาซื้อที่ใหม่แทน มันคงหาไม่ยากนักหรอก เพราะตอนนี้คอนโดขึ้นเยอะยังกับดอกเห็ด เลือกโครงการสร้างเสร็จพร้อมอยู่ โดยซื้อต่อจากพวกนักลงทุนนักเก็งกำไร พี่เห็นว่าพอมีห้องดีๆจากโครงการน่าสนใจที่ประกาศขายโดยบวกกำไรกันไม่มาก

แหม ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตอนหาซื้อของใหม่หรอก แต่อยู่ตอนจะขายห้องเดิมนี่สิ มันไม่ใช่เรื่องง่ายสไลลาหัวเราะกลบเกลื่อนความรู้สึกบางอย่าง หากคิดต่อในใจว่าต่อให้ซื้อง่ายขายคล่องสักแค่ไหน หล่อนก็ไม่มีทางเปลี่ยนใจหาที่ใหม่มาแทนอย่างแน่นอน แต่ก็ดูว่าคนรอบตัวนั้นช่างเป็นห่วงกันเหลือเกิน

หรือว่าจะให้พี่แพรวซื้อต่อ อาจจะให้เช่า หรือเก็บไว้เป็นทรัพย์สินก็แล้วแต่เขา

ไม่เอาหรอกค่ะ รบกวนพี่แพรวซะเปล่า เชื่อสิ ว่ากิ่งอยู่ที่นั่นได้ ไม่มีปัญหาหญิงสาวยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เพื่อจะขอทำตามที่ตัวเองได้ตัดสินใจแล้วอีกอย่าง กว่าคนเราจะหาบ้านสักหลังหรือคอนโดสักห้องที่จะให้สอดคล้องกับความต้องการได้ทั้งหมด ทั้งเรื่องทำเล ราคาและช่วงเวลาที่จะเข้าอยู่นั้น มันไม่ใช่จะหากันได้ง่ายๆนะคะ พี่ก้องเองน่าจะรู้

เมื่อสไลลาให้เหตุผลที่น่าเชื่อถือถึงเพียงนี้ คนฟังจึงได้แต่พยักหน้าคล้อยตาม และเป็นอีกครั้งที่เขาหมดทางคัดค้านน้องสาวผู้แสนจะดื้อดึง ศิวัฒน์ยิ้มบางๆ คอยฟังน้องน้อยเล่าถึงแผนการต่างๆอย่างไม่คิดจะขัดกันอีก บางที...บางทีคงถึงเวลาที่ต้องเชื่อแล้วว่าคนตรงหน้าสามารถยืนหยัดได้ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องมีใครยื่นมือเข้าไปพยุงเหมือนที่ผ่านมา

 

หายไปไหนมายะ ฉันมานั่งรอเธอตรงนี้เป็นนานสองนาน โทร.เข้าไปก็ไม่ยอมรับสาย ปล่อยให้คนอื่นเขาเป็นห่วงอยู่ได้เสียงแหลมคุ้นหูแผดขึ้นทันทีที่สไลลาเดินผ่านป้อมยามอพาร์ตเม้นต์ตรงเข้ามายังล็อบบีเล็กๆ ด้านล่างที่สร้างอย่างง่ายๆสำหรับแขกมารอพบ

อ้าว! เจเองหรือ จะมาหาแล้วทำไมไม่บอกล่วงหน้า อยู่ๆก็โผล่มาแบบนี้ ใครจะไปรู้ล่ะ แล้วตอนโทร.มาก็คงเป็นช่วงที่ฉันกำลังเดินทางเลยไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์จากเธอ

สไลลาทักทายพร้อมอธิบายเจ้าของร่างอวบที่มีความสูงเพียงกกหูเธอ พลางยกมือดันแผ่นหลังให้เจ้าหล่อนคนนั้นเดินผ่านเข้าไปข้างในพร้อมกัน โดยไม่ลืมหันไปยิ้มเชิงบอกกล่าวแก่ รปภ.สาวที่นั่งหลังโต๊ะใกล้ประตูให้รับรู้

ระบบรักษาความปลอดภัยในอพาร์ตเม้นต์ของเธอนี่เป็นเยี่ยมจริงๆ รู้ไหมฉันบอกยามผู้หญิงคนเมื่อกี้ว่าเป็นเพื่อนเธอ และฉันก็มีกุญแจห้องด้วย จะขอขึ้นมานั่งรอข้างบน แต่เขาไม่ยอมอนุญาต ยืนยันจะให้ฉันนั่งตากยุงอยู่ข้างล่าง หรือไม่อีกทางก็โทร.บอกให้เธอรู้ก่อนจิดาภาบ่นยืดยาว ด้วยอารมณ์ตกค้างจากคนที่พูดถึงขณะเดินเคียงกันขึ้นบันไดชั้นสามอันเป็นชั้นที่พักของเพื่อนสาว

ก็เพราะอย่างนี้สิ ฉันถึงอยู่ที่นี่ได้นาน ค่าเช่าห้องก็ไม่แพง แค่สามพันห้าร้อยบาทเท่านั้น อยู่ใกล้สถานีรถไฟใต้ดินแบบนี้หาได้ไม่ง่ายนะ เดินทางไปทำงานสะดวก ทุ่นค่าใช้จ่ายตั้งเยอะ แถมยังปลอดภัย ไร้กังวลอีกต่างหาก

ย่ะ ถ้าเธอคิดว่าดี ใครจะว่าเธอได้ ฉันหมดหวังที่จะเข็นให้เธอไปพักด้วยกันตั้งนานแล้ว ไม่ต้องถึงกับยกแม่น้ำทั้งห้าสายมายันกันหรอกคนพูดค้อนประหลับประเหลือกชวนขัน ต่อเมื่อเดินมาถึงหน้าห้องพักซึ่งอยู่ริมสุด เจ้าของห้องจึงไขกุญแจแล้วเดินนำเข้าไป ไม่กี่วินาทีจากนั้นแสงไฟในห้องสว่างจ้า สาดส่องลงมาให้เห็นทุกอย่างได้ชัดเจน

จะย้ายไปอยู่คอนโดเมื่อไรจิดาภาถามพร้อมถอยไปนั่งบนเก้าอี้รับแขกตัวเดียวที่วางตรงมุมห้อง

ประมาณกลางเดือนหน้า ตอนนี้ฉันทำเรื่องกู้แบ็งค์เรียบร้อยแล้ว โครงการนัดโอนอาทิตย์หน้า จากนั้นก็ซื้อของเข้าห้องอีกนิดหน่อย ก็เป็นอันเสร็จพิธี

ก็ดีนะ ไม่ต้องยุ่งยากอะไร คอนโดตกแต่งพร้อมอยู่คงขายดิบขายดีกับกลุ่มสาวโสดตัวคนเดียวอย่างเธอนี่แหละคำกระเซ้าโดยไม่ทันคิดหน้าคิดหลังของจิดาภา ทำให้สีหน้าของอีกคนวูบลงจนเธอคิดอยากจะตบปากตัวเองแรงๆ เอ่อ...ฉันขอโทษนะกิ่ง ปากฉันมันไม่ค่อยดี พูดจาพร่ำเพรื่อแบบนี้อยู่เรื่อยๆ แย่จังเลยนะ

บ้าน่า เธอยังไม่ได้ทำแบบนั้นสักหน่อย แล้วไม่จำเป็นต้องขอโทษฉันด้วย ... เออ แล้วนี่ทานอะไรมาหรือยัง วันนี้จะค้างด้วยกันไหมเจ้าของห้องพักปรับสีหน้าให้แช่มชื่นกว่าเก่าเมื่อเห็นใบหน้าจืดเจื่อนของเพื่อนสาวอย่างรู้สึกผิด

ไม่ล่ะ ฉันแวะมาหาเพราะมีคนฝากของมาให้เธอ เสร็จธุระก็จะกลับคนพูดมีท่าทีอ้ำอึ้งเล็กน้อย หากอีกคนไม่ทันสังเกต

ถ้าเรื่องแค่นี้ก็ไม่เห็นต้องนั่งรอให้เสียเวลา เธอฝากไว้กับ รปภ.ข้างล่างก็ได้ ฉันมาเมื่อไรเขาก็ให้ฉันเองสไลลาพูดพลางเยื้องกายหายเข้าไปข้างใน ไม่ถึงนาทีก็ออกมาพร้อมแก้วน้ำดื่มยื่นให้คนที่นั่งอย่างสงบบนเก้าอี้

ฉันรอเพราะอยากเจอเธอด้วย เราสองคนไม่เจอหน้ากันเกือบเดือนแล้ว ได้แต่คุยทางโทรศัพท์จิดาภายังหาเหตุผลชวนเชื่อถือ หากเสียงเธอคงตะกุกตะกักไม่เปลี่ยนจากเดิม และคราวนี้เจ้าของห้องสาวก็จับน้ำเสียงที่ผิดแผกของเธอได้ จึงทรุดกายนั่งบนเก้าอี้ที่วางไม่ห่างกัน แล้วถามขึ้นมาตรงๆ

ของที่เธอบอกจะให้ฉัน อยู่ที่ไหนสิ้นคำทวงถาม สไลลาก็จับจ้องมือบางของเพื่อนสาวที่ล้วงเข้าไปในกระเป๋าสะพายใบหรู ต่อเมื่อดึงออกมาจึงเห็นซองกระดาษขนาดเท่าฝ่ามือติดมาพร้อมกัน

สันต์ฝากการ์ดแต่งงานมาทางเอก ฉันเลยอาสาเอามาให้เธอ

ซองกระดาษสีนวลถูกเปลี่ยนมาอยู่ในมืออีกคน รับมาแล้วก็เพ่งมองเหมือนเห็นเป็นสิ่งแปลกประหลาด แผงขนตาดกหนานั้นหลุบต่ำจนปิดกั้นดวงตาคู่สวย ทำให้คนที่คอยจับสังเกตไม่อาจรู้ถึงความรู้สึกของคนรับได้เลย จะเห็นก็เพียงร่างบางที่นั่งหลังตรงนั้นนิ่งงันไปชั่วอึดใจ ก่อนเจ้าตัวจะเงยหน้าขึ้นมาพร้อมแววตาว่างเปล่าอย่างน่าใจหาย

ฉันจะไป                                   

ไม่ได้นะ!” จิดาภาร้องห้ามเสียงหลง หลังได้ยินถ้อยคำของเพื่อนสาวอย่างที่เธอคาดไม่ถึง

ทำไม

วันแต่งงานของสันต์ ฉันกับเอกต้องเดินทางไปทำธุระที่เวียดนาม ฉันไม่ยอมให้เธอไปงานนี้ตามลำพังเด็ดขาด แล้วอีกอย่าง เธอน่าจะรู้ว่าสันต์ส่งการ์ดมาให้ตามมารยาทเท่านั้น เขาคงไม่หวังจะให้เธอไปร่วมงานจริงๆหรอก

ถ้าคิดแบบนั้นก็ไม่จริงใจกันล่ะสิคนเสียงหวานกล่าวเยาะ พร้อมเคาะซองกระดาษกับฝ่ามือบางพลางทำท่าครุ่นคิด จนคนมองต้องรู้สึกลุ้นตาม เธอไม่ต้องเป็นห่วงฉัน ฉันดูแลตัวเองได้ การจะรักษาแผลกลัดหนองให้หายขาด มันต้องบ่งออกมาไม่ใช่หรือ ทนเจ็บนิดหน่อย ดีกว่าปล่อยให้แผลอักเสบเรื้อรัง

โธ่! กิ่งคนฟังร้องครางทีเดียวเมื่อรู้ถึงความคิดอีกคน ฉันว่าเธอบ่งเยอะไปแล้วนะ แบบนี้ไม่ใช่ทางรักษาแล้วมั้ง เขาเรียกว่าหาเรื่องใส่ตัวให้เจ็บหนักกว่าเดิม

เอาล่ะ อีกตั้งสัปดาห์กว่าจะถึงวันงาน ถึงตอนนั้นฉันอาจจะเปลี่ยนใจไม่ไปสมใจเธอก็ได้ วันนี้ดึกแล้วถ้าจะกลับบ้านก็กลับไปเถอะ หม่าม้าจะเป็นห่วงสไลลาพูดตัดบท เมื่อเห็นว่าหากอยู่นานเพื่อนร่างป้อมคงไม่ละความพยายามที่จะกล่อมตนให้ล้มเลิกความคิดอย่างแน่นอน

ก็ได้ ความจริงคืนนี้ฉันน่าจะค้างกับเธอ แต่เพราะสัญญากับเอกแล้วว่าพรุ่งนี้จะไปทำบุญที่วัด เลยต้องตื่นมาเตรียมของตั้งแต่เช้ามืดจิดาภายังคงอิดออด ตัดสินใจไม่ขาด เจ้าของห้องสาวจึงส่ายหน้าอย่างอ่อนระอากับความห่วงใยดั่งแม่ไก่หวงลูกของเธอ

และกว่าจะดันร่างของจิดาภาให้ออกจากห้องได้ สไลลาก็ใช้เวลาเกือบสิบนาทีทีเดียว ต่อเมื่อได้อยู่ตามลำพังในห้องพักขนาดหนึ่งคนพออาศัยได้อย่างสบาย หญิงสาวจึงหยิบซองสีขาวนวลมาเปิดดูอีกครั้ง เพ่งมองอักขระงดงามที่สลักเป็นชื่อของทั้งสองคนซึ่งดูโดดเด่นบนกระดาษแผ่นสวย เรียวปากบางก็เหยียดเป็นรอยยิ้มเยาะหยัน หากด้วยเชื้อร้ายที่ยังฝังอยู่ตามซอกหลืบของความทรงจำ พอได้รับสิ่งกระตุ้นจึงปลุกเร้าให้ลุกโชนขึ้นมามีชีวิตชีวาอย่างง่ายดาย

ฉันจะไป ไม่มีใครห้ามฉันได้หรอก คุณกล้าส่งการ์ดมาให้ ฉันก็กล้าไปร่วมงานเหมือนกันเจ้าของมือสั่นระริกพูดด้วยเสียงสั่นเครือ พร้อมดวงตาก็แดงช้ำขึ้นทันตา หากจิดาภามาเห็นสภาพของคนที่เธอเพิ่งจากมา เธอคงเปลี่ยนใจนอนค้างอย่างที่เคยเป็นแน่นอน

 

ทันทีที่เจ้าของร่างในชุดเสื้อคลุมอาบน้ำย่างเท้าพ้นประตูห้องน้ำก็ได้ยินเสียงเรียกของโทรศัพท์มือถือซึ่งวางอยู่บนเตียงดังขึ้น เธอรีบรุดเดินมาหาแล้วหยิบขึ้นมากดรับโดยไวเมื่อเห็นว่าเป็นใครที่ติดต่อมา

กลับถึงห้องแล้วใช่ไหมเสียงคนปลายสายถามสั้นๆ สไลลาทรุดกายนั่งบนขอบเตียงกว้างขนาดห้าฟุตที่วางเด่นกลางห้อง ก่อนจะตอบพี่ชาย

กิ่งกลับมาถึงสักพักแล้วค่ะ พี่ก้องยังไม่ถึงบ้านอีกหรือหญิงสาวถามอย่างแปลกใจ ด้วยได้ยินเสียงเพลงจังหวะเบาๆที่พี่ชายมักเปิดฟังยามขับรถดังแทรกเข้ามา

ใกล้ถึงแล้วล่ะ วันนี้เป็นอะไรไม่รู้ รถติดชะมัด พี่แพรวโทร.มาตามตั้งสองครั้งแล้ว คงหาว่าพี่ไปเหลวไหลอยู่ที่ไหนล่ะสิน้ำเสียงคนปลายสายกลั้วหัวเราะอย่างที่ได้ยินไม่บ่อยนัก ซึ่งทำให้คนฟังต้องยิ้มตามทีเดียว ถ้ากิ่งถึงที่พักแล้วก็แค่นี้นะ พี่โทร.มาเช็คดูเท่านั้น

ค่ะ เห็นไหมว่าถ้าพี่ก้องมาส่งกิ่ง ตอนนี้อาจยังขับรถไม่ถึงไหนเลยก็ได้ กิ่งนั่งรถไฟฟ้าจากบ้านคุณพ่อแล้วต่อด้วยรถไฟใต้ดินไม่กี่สถานีก็ถึงอพาร์ตเม้นต์แล้ว

ถ้าเดินทางสะดวกขนาดนั้น เราก็แวะไปหาคุณพ่อบ่อยๆสิ วันนี้กิ่งกับคุณพ่อไม่ค่อยได้คุยกัน เพราะญาติมากันหลายคน ท่านต้องคอยรับแขกไม่รู้ว่าด้วยเหตุใดคนปลายสายถึงพูดเรื่องนี้ขึ้นมา เรื่องที่ติดอยู่ในใจของสไลลาเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่หล่อนจะสลัดมันหลุดออกไปในพริบตา

สไลลารับคำพี่ชายอย่างแบ่งรับแบ่งสู้ก่อนตัดสายสนทนา ดวงตาหวานยังคงเพ่งมองโทรศัพท์ในมือพร้อมนึกย้อนถึงเหตุการณ์สองสามชั่วโมงที่เพิ่งผ่านพ้นมา

เดือนหน้าหลานของน้าปรางจะย้ายมาอยู่ที่นี่ เพราะเขาเพิ่งย้ายที่ทำงานมาใกล้ๆแถวนี้ พ่อเลยบอกให้มาพักด้วยกันเลย น่าจะเป็นน้องของกิ่งสัก 2-3 ปี เสียดายที่วันนี้เขายังติดงาน เลยแวะมาไม่ได้ ไม่งั้นคงได้รู้จักกัน คนกันเอง ญาติๆกันทั้งนั้น

 เสียงของบิดาเจือด้วยความสุขขณะบอกเล่าเรื่องราวให้สไลลารับรู้ พร้อมเอื้อมมือมาวางบนศีรษะเธอ หากหญิงสาวมีเวลาซึมซับความอบอุ่นเพียงไม่นาน มือนั้นก็ละออกไปหลังสิ้นเสียงเรียกของน้าปรางที่ดังแทรกมา

แค่เห็นว่าคุณพ่อมีความสุข กิ่งก็ดีใจแล้วค่ะ แต่กิ่งไม่อยากไปที่บ้านหลังนั้นบ่อยๆ เพราะที่นั่นทำให้กิ่งคิดถึงแม่ คิดถึงครอบครัวของเราตอนอยู่ด้วยกัน กิ่งแย่มากเลยใช่ไหมคะ จนถึงตอนนี้ก็ยังทำใจไม่ได้สักทีใบหน้าสวยก้มต่ำลง พร้อมเสียงคร่ำครวญขาดหายเป็นห้วงๆด้วยแรงสะอื้นไห้ ไหล่บอบบางสั่นสะท้านไม่ต่างจากต้นหญ้ายามต้องสายลมพัดไหว

ตอนนี้กิ่งโตแล้ว ไม่ได้คิดว่าคุณพ่อทรยศคุณแม่อีกต่อไปแล้ว แต่ถึงยังไงกิ่งก็ยังสงสารท่านที่ไม่ได้รับความรักจากคุณพ่อ ทำไมคนที่อยู่ข้างคุณพ่อในวันนี้ถึงกลายเป็นผู้หญิงคนนั้น คนที่มาเจอคุณพ่อในภายหลัง ไม่ใช่คุณแม่ของกิ่งที่เคยร่วมทุกข์ร่วมสุขกันมาตั้งนาน...คุณพ่อไม่รู้หรือว่าตลอดเวลาคุณพ่ออยู่ในใจคุณแม่เสมอ ท่านไม่เคยลืมคุณพ่อเลย และหากย้อนเวลากลับไปได้ สิ่งเดียวที่กิ่งจะทำคือเป็นลูกที่ดีกว่านี้ เพื่อคุณแม่จะได้ทุกข์ใจน้อยลง

หญิงสาวสะอื้นฮักเมื่อนึกถึงภาพความขัดแย้งแต่หนหลังระหว่างตนกับมารดายามต้องดิ้นรนใช้ชีวิตในต่างแดน เธอไม่เคยเข้าใจว่าด้วยเหตุใดครอบครัวที่ดูเหมือนอบอุ่น อยู่ด้วยกันพร้อมหน้าพร้อมตาจึงต้องแตกร้าว และสุดท้ายทำไมมารดาถึงพาเธอเดินออกมา ให้เธอต้องจากบ้านที่เคยอาศัยแล้วรอนแรมมาตั้งหลักอยู่ในแดนไกล มาอยู่ในสถานที่ใหม่ที่ไม่คุ้นเคย ซ้ำร้ายความสะดวกสบายจะเทียบกับบ้านหลังเดิมก็ไม่ได้สักกะผีกเดียว...หากตอนนั้นสไลลาจะเข้าใจมารดาสักนิด ในเวลานี้ก็คงไม่ต้องทนอยู่กับความรู้สึกเจ็บปวดและทรมานใจอย่างที่เป็น

 

ในค่ำคืนนั้นสไลลาหลับตาไปพร้อมกับความคิดวนเวียนอยู่กับความหลัง ความเจ็บปวดที่เธอสร้างขึ้นมา อีกทั้งการถูกทรยศหักหลังจากใครคนหนึ่งที่จนถึงตอนนี้เธอยังไม่รู้เลยว่าได้ทำสิ่งใดพลาดไป คนที่เคยคบหาดูใจมาตั้งสองปีกว่าถึงได้ตีตัวออกห่าง โชคชะตาช่างเล่นตลกกับเธอเหลือเกิน กว่าความจริงทั้งหมดจะกระจ่าง เธอก็กลายเป็นคนโง่ งี่เง่า ในสายตาของใครหลายคนไปแล้ว

หญิงสาวเริ่มต้นวันใหม่ด้วยการเดินทางมาถึงที่ทำงานแทบจะเป็นคนแรกเลยก็ว่าได้ หากไม่นับรวมถึง รปภ.ที่ต้องอยู่เวรยามพร้อมกับแม่บ้านอีกคนซึ่งกำลังเก็บกวาดสำนักงานให้พร้อมต้อนรับลูกค้าเมื่อถึงเวลาทำการ

คุณกิ่งมาแต่เช้าเลยนะคะ ป้าเพิ่งเสียบกระติกน้ำร้อน ถ้าจะชงชาก็ต้องรออีกสักพักแม่บ้านประจำสำนักงานขายชั่วคราวซึ่งตั้งอยู่ในพื้นที่สร้างโครงการสร้างคอนโดมิเนียมระดับหรูในใจกลางกรุงบอก ทั้งที่สองมือยังคงทำหน้าที่อย่างขะมักเขม้น

ไม่เป็นไรค่ะป้า วันนี้กิ่งซื้อน้ำเต้าหูมาแล้ว งดชาสักวัน ป้าจะทานด้วยกันไหมคะ มีปาท่องโก๋ด้วยสาวสวยในสูทสีน้ำตาลขรึมสำหรับผู้หญิงอันเป็นชุดฟอร์มของพนักงานขายตอบหญิงวัยกลางคนพร้อมยกสิ่งที่อยู่ในมือให้ดู

ตามสบายเถอะค่ะ ป้าทานมาจากบ้านเรียบร้อยแล้ว

สไลลาเดินลับหายเข้าไปข้างในซึ่งเป็นมุมส่วนตัวสำหรับพนักงานใช้ร่วมกัน เธอไม่รู้เลยว่าเบื้องหลังยังมีสายตาที่มองตามอย่างเปี่ยมด้วยความเห็นใจและเวทนา

โธ่เอ้ย! หน้าบวมตาบวมออกอย่างนั้น คงร้องไห้มาอีกล่ะสิ เวรกรรมแท้ๆ รักกันอยู่ดีๆ ผู้ชายก็ดันมาชิ่งหนี กว่าจะรู้ตัว ฝ่ายนั้นก็ลาออกแล้วประกาศงานแต่งโครมไปแล้ว

เกือบสิบนาฬิกาใกล้เวลาเปิดสำนักงาน สไลลาก็จัดการธุระส่วนตัวเสร็จ จึงย่างเท้าออกมาด้านนอกเพื่อตระเตรียมความพร้อมของงานต่อไป วันนี้ก็ไม่ต่างจากที่ผ่านมา ในช่วงเวลาเช้ามักไม่ค่อยมีลูกค้าเข้ามาเยี่ยมชมโครงการสักเท่าไร บรรยากาศข้างในจึงค่อนข้างเงียบสงบ จะมีก็เพียงเสียงโทรศัพท์ที่ติดต่อเข้ามาสอบถามเป็นระยะๆ นอกนั้นถึงจะเป็นเสียงพูดคุยตามประสาคนทำงานร่วมกันแทรกมาให้ได้ยิน

สไลลาเข้ามาทำงานเป็นพนักงานขายคอนโดมิเนียมในบริษัทพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ยักษ์ใหญ่แห่งนี้กว่าสองปีแล้ว ซึ่งก็เท่ากับระยะเวลาที่เธอรู้จักผู้ชายคนนั้นซึ่งก่อนหน้ายังเป็นพนักงานในตำแหน่งสถาปนิกร่วมบริษัทฯเดียวกัน จากการเจอหน้าและพูดคุยบ่อยครั้งก็ทำให้เกิดความสนิทสนม จนกระทั่งพัฒนามาเป็นคนคบหาที่รู้ใจ สองปีกว่าที่หญิงสาวได้อยู่กับความรู้สึกดีๆ สองปีกว่าที่เขาทำให้เธอมั่นใจพอที่จะวาดฝันอนาคตร่วมกัน และแล้วก็เป็นผู้ชายคนนี้อีกเช่นกันที่ทำให้สไลลารู้ว่าโลกนี้ไม่มีสิ่งใดแน่นอนเลยจริงๆ สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้า คิดว่าจับต้องและสัมผัสได้ หากแท้จริงเป็นแค่ภาพมายาที่มนุษย์ปั้นแต่งขึ้นมาให้ลุ่มหลงเท่านั้นเอง

 สไลลายังคงทำหน้าที่อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง หากไร้ซึ่งความมีชีวิตชีวา จากช่วงเช้าจนถึงเวลาบ่าย และสิ้นสุดการทำงานในเวลาหนึ่งทุ่มตรงเหมือนเช่นทุกวัน

กิ่ง เลิกงานแล้วจะไปด้วยกันไหมเสียงเพื่อนร่วมงานเรียกให้เจ้าของชื่อหันมองพร้อมเลิกคิ้วเป็นเชิงถาม พวกเราจะไปหาชุดใส่ไปงานแต่งของสันต์ เอ่อ...ไม่รู้ว่ากิ่งได้การ์ดด้วยหรือเปล่า

คนหน้าหวานนิ่งงันไปชั่วขณะ ก่อนจะเปิดรอยยิ้มให้คนถามที่กำลังตีสีหน้าจืดเจื่อนพิกล

ไม่ล่ะ ขอบใจ ฉันมีชุดสวยอยู่แล้ว

คำตอบของสไลลาดูจะสร้างความกังขาให้คนฟังไม่น้อย หากเจ้าหล่อนก็มีมารยาทพอที่จะยิ้มกลบเกลื่อนแล้วเร่งชวนเพื่อนร่วมงานอีกสามคนให้เดินออกไปพร้อมกัน โดยทิ้งคนข้างหลังให้ยืนนิ่งอยู่กับที่อีกหลายนาที กว่าที่จะทำใจเข้มแข็งได้ แล้วก้าวเท้าตามออกจากสำนักงานไป

 


 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
ปรารถนารักแห่งดวงใจ | สนพ.มายดรีม ตีพิมพ์ ตอนที่ 2 : ตอนที่ 1 [อัพ 100 %] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 11554 , โพส : 34 , Rating : 98% / 47 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 34 : ความคิดเห็นที่ 790
 เข้าใจความรู้สึกของกิ่ง  แต่ขอบอกเลยว่า กิ่งเข้มแข๊งมากจิงๆ
PS.   [-ทำทุกวันไห้มีความสุข แล้วเราจะไม่มีความทุกในเเต่ละวัน-](งง ไหมนี้)
Name : สายลมแห่งโชคชะตา < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สายลมแห่งโชคชะตา [ IP : 61.90.121.198 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2555 / 12:36
# 33 : ความคิดเห็นที่ 614
สนุกกกกกก>
Name : 5555 [ IP : 110.49.250.121 ]

วันที่: 19 เมษายน 2555 / 02:29
# 32 : ความคิดเห็นที่ 608
ดราม่าจริงๆค่ะ
Name : smile coated poison < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ smile coated poison [ IP : 171.4.126.89 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 เมษายน 2555 / 22:18
# 31 : ความคิดเห็นที่ 437
นี่ละคน! จงทำใจยอมรับซะเถิด
Name : O'Pond < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ O'Pond [ IP : 1.2.175.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 เมษายน 2555 / 12:14
# 30 : ความคิดเห็นที่ 372

ชีวิตเธอทำไมไร้ความสุขเยี่ยงนี้


PS.  ติดใจจีงเข้ามาทักทาย ตินิดเพราะรักเธอ
Name : nunpanu < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nunpanu [ IP : 125.24.17.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 เมษายน 2555 / 21:08
# 29 : ความคิดเห็นที่ 307


น้องกิ่ง ดูจะเหงาๆ หว้าเหว่ๆ เนอะ

เฮ้อ.. เหงาจริงอะไรจริงค่ะ ไรเตอร์

Name : MU @ Club < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MU @ Club [ IP : 183.89.115.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2555 / 17:56
# 28 : ความคิดเห็นที่ 292
 อ่าานแล้วเศร้า
Name : onepat < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ onepat [ IP : 110.49.243.124 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มีนาคม 2555 / 16:08
# 27 : ความคิดเห็นที่ 183

Dear khun writer,

1) very poor king :'((((((((

2) ur language is so beautiful

3) interesting story mak mak ka

4) cant wait for the next chapter ka eieieiieie

Name : lovelyniya < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovelyniya [ IP : 85.127.169.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มีนาคม 2555 / 03:30
# 26 : ความคิดเห็นที่ 38
มาอ่านค่ะ ดราม่ามากค่ะ T_T
PS.  เป็นกำลังใจให้ค่ะ
Name : จิรารัตน์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ จิรารัตน์ [ IP : 182.52.197.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มีนาคม 2555 / 23:15
# 25 : ความคิดเห็นที่ 37
 น่าสนคะ
Name : วนัน < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ วนัน [ IP : 182.52.51.35 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 16:51
# 24 : ความคิดเห็นที่ 36

อัยยะ   นางเอกเป็นพนักงานขายคอนโด  ฮิ้วววว  แซวๆ  555

ดราม่าพอแล้วค่า   สงสารนางเอก  พระเอกอยู่ไหนค่า  ปลอบหนูกิ่วหน่อยเร๊ววววว


PS.  รู้อะไร ไม่สู้ รู้จักเธอ 555
Name : Must@ang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Must@ang [ IP : 110.168.35.171 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 18:36
# 23 : ความคิดเห็นที่ 35
ดราม่าพอแล้วค่ะ มากกว่านี้คงไม่ไหว เรื่องมันเศร้า T^T สงสารนู๋กิ่ง 
PS.  
Name : SM.N < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ SM.N [ IP : 124.121.40.224 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 15:42
# 22 : ความคิดเห็นที่ 34

เพิ่งเข้ามาอ่าน  ดราม่าพอแล้วค่ะ   อ่านแล้วชีวิตมันเศร้า   แต่รอต่อค่ะ

Name : nara95 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nara95 [ IP : 115.67.96.97 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:20
# 21 : ความคิดเห็นที่ 33
ทำไมหนูกิ่งถึงโดนแฟนทิ้งล่ะ
Name : wimonji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wimonji [ IP : 115.87.142.49 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 09:10
# 20 : ความคิดเห็นที่ 32
555 อ่านจนจบบท รู้สึกเศร้า สงสานนู๋กิ่งนะ  แต่อ่านตอนล่างสุดของคุณไรเตอร์ ก้อฮา เลยค่ะ  หักอารมภ์ดีค่ะ
Name : bijin-k < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bijin-k [ IP : 125.25.134.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:35
# 19 : ความคิดเห็นที่ 31
แผลที่อักเสบ บ่งหนองออกไม่นานก็หาย ดีกว่าเป็นเรื้อรัง คิดได้อย่างนี้ก็ดีนะ เจ็บสั้นดีกว่าเจ็บยาว
Name : dekbanna [ IP : 180.183.26.11 ]

วันที่: 20 กุมภาพันธ์ 2555 / 07:09
# 18 : ความคิดเห็นที่ 30
น่าติดตามค่ะ แต่แอบคาดหวังว่าอย่าเศร้านะคะ สงสารนางเอกอ่ะ
Name : bijin-k < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ bijin-k [ IP : 125.25.132.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 08:44
# 17 : ความคิดเห็นที่ 29
แค่นี้ก็เริ่มสงสารนางเอกแล้วทั้งครอบครัวทั้งคนรักทิ้งเฮ้อ
Name : เมเปิ้ล [ IP : 58.9.115.219 ]

วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 05:36
# 16 : ความคิดเห็นที่ 28
น่าติดตามค่ะ ^^
PS.  ฝากนิยายด้วยนะคะ เรื่องรักวัยใส ยัยเฟรชชี่
Name : สาวซ่านาม... ว่านน้ำน้อย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สาวซ่านาม... ว่านน้ำน้อย [ IP : 58.11.88.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 04:21
# 15 : ความคิดเห็นที่ 27
รอออออออออออออ
อ่าน
Name : wara [ IP : 110.49.242.238 ]

วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:51
# 14 : ความคิดเห็นที่ 26

คงจะไม่ดราม่านะ  ชีวิตต้องการความหวาน 55


PS.  รู้อะไร ไม่สู้ รู้จักเธอ 555
Name : Must@ang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Must@ang [ IP : 115.87.12.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 00:46
# 13 : ความคิดเห็นที่ 25
รออัพต่อนะค่ะ
PS.  
Name : puphaa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ puphaa [ IP : 14.207.130.138 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 19:31
# 12 : ความคิดเห็นที่ 24
ตอนนี้อ่านเมื่อปีที่แล้ว รออ่านข้ามปีเลยค่ะ
Name : wimonji < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ wimonji [ IP : 58.9.198.111 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 กุมภาพันธ์ 2555 / 14:23
# 11 : ความคิดเห็นที่ 23

มารอต่อแล้วค่ะ  

Name : ปิยะวรรณ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปิยะวรรณ [ IP : 27.55.1.70 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 12:04
# 10 : ความคิดเห็นที่ 22

มีปนให้ตามเฉลย น่าติดตามมากๆค่า

Name : gemarco < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gemarco [ IP : 79.253.27.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 กุมภาพันธ์ 2555 / 05:23
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android