Turn heart to love เปลี่ยนใจให้นายมารักฉัน

ตอนที่ 9 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 47
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    26 ก.ค. 54

 อะไรกันเนี่ย ฉันอยู่ที่ไหนนะ ทำไมมีแต่ฟ้าที่มืดอยู่ทั้งนั้นเลย

แอล แอลตื่นแล้ว พี่กีระคะ แอลตื่นแล้วค่ะ  ฉันได้ยินเสียงนัตตี้โวยวายก่อนที่พี่กีระจะมาจับมือฉันไว้อย่างรวดเร็ว

เป็นไงบ้าง ดีขึ้นไหม รู้หรือเปล่าพี่เป็นห่วงแอลมากเลย เมื่อตอนที่ไอ้เจมันโทรมาบอกพี่ว่าแอลเป็นลมพี่ก็เกือบจะ จะ....

โอ๊ย!! พี่กีระ แอลไม่ได้จะตายซักหน่อย แค่เป็นลมเอง  ฉันบอกพี่ชายที่ห่วงเกินเหตุไป

ก็พี่เป็นห่วงแอลนี่ ถ้าแอลเป็นอะไรไป พี่จะไม่ให้อภัยตัวเองเลยที่ยอมให้แอลไปทำกิจกรรมอะไรก็ไม่รู้ ต่อไปแอลไม่ต้องไปทำอะไรที่มันลำบากอีกแล้วนะ  ฉันซึ้งน้ำตาเกือบไหล เพราะฉันรู้ว่าพี่กีระเป็นห่วงฉันมาก เราเป็นครอบครัวที่อบอุ่น พ่อและแม่เลี้ยงฉันกับพี่กีระมาด้วยความรักจนมันทำให้เรารักกันมากจนบางครั้งอาจมากเกินไป เหมือนครั้งนี้

รู้แล้วน๊า แต่พี่กีระปล่อยมือแอลแล้วให้แอลลุกขึ้นก่อนได้ไหม จะให้นอนดูดาวไปนานแค่ไหนเนี่ย

อ๋อ อ๋อ โอเคอ่ะลุกขึ้น  พี่กีระดันฉันให้ลุกขึ้นจากเก้าอี้ที่วางอยู่ ฉันจึงเห็นว่าเราอยู่ที่หน้าอาคาร 88 ปี นั่นเอง ฉันเลยรีบชวนพี่กีระ นัตตี้ เฟรสไปจากที่นั่น

พี่กีระ เราไปกันเถอะ นัตตี้ เฟรสด้วยป่ะ ว่าแล้วฉันก็เดินนำหน้า ก่อนไปฉันหันไปเห็นนายริวมองฉันด้วยสายตาที่เป็นห่วง ส่วนเพทายก็ยืนอยู่ข้างยัยราลัล แต่เขาหันมามองฉันด้วยสายตาเขาเหมือนบอกว่า อย่าห่วงเลยฉันจะปกป้องเธอเอง เอ๊ะ!! นี่ฉันคิดไปเองหรือมันเป็นเรื่องจริงนะ เขาจะรู้สึกอย่างนั้นบ้างไหม

   วันนี้ฉันตื่นเช้ามาด้วยความมึนๆและปวดหัวมาก แต่ยังไงฉันก็ต้องลุก เพราะฉันนัดเฟรสกับนัตตี้ไว้ว่าจะไปทำบุญด้วยกันให้ได้ ดีนะที่วันนี้เป็นวันหยุดไม่งั้นฉันคงจะต้องขาดโรงเรียนไปทำบุญ เพราะเจอขนาดนี้ไม่ทำไม่ได้แล้ว

เฮ๊ย!!! แอล ตื่นหรือยังจะไปกันได้หรือยังเนี่ย  เสียงนัตตี้ตะโกนเข้ามา

เออๆ ไปแล้ว เดี๋ยวอาบน้ำแป๊บหนึ่ง

แกนัดพวกฉันมาแต่เช้า แต่พึ่งตื่นเนี่ยนะ  นัตตี้บ่น

ก็ฉันเหนื่อยนี่ แกไปรอข้างล่างไป ฉันอาบน้ำแป๊บเดียว  พออาบน้ำเสร็จฉันก็ลงมาข้างล่าง มองเห็นพี่กีระนั่งคุยกับเฟรสกับนัตตี้อยู่

พี่ต้องฝากเฟรสกับนัตตี้ให้ดูแลแอลด้วยนะ เดี๋ยวจะไปเป็นลมที่ไหนอีกหรืออาจไปล้มทับข้าวของของคนอื่นให้เสียหายได้ ดูแลดีๆล่ะ  โห! ห่วงน้องซะเหลือเกิน

ป่ะ เสร็จแล้ว เราไปได้แล้ว  ฉันเดินไปดึงมือเฟรสแต่เหมือนมันอ่ะไม่ค่อยอยากลุกจากที่นั่งเท่าไหร่นัก

เฟรส ไปได้แล้ว ไอ้นัตมันเดินไปก่อนแล้วนะ  ฉันเร่งเฟรส

อ้าว!! หรอ อือ ไปก็ไป  เฟรสหันไปยิ้มให้พี่กีระก่อนจะเดินออกมาหน้าบ้านกับฉัน

มาแล้วหรอ มาก็ดีแล้วมาบอกฉันว่าจะไปไหนได้แล้วจะได้ไปซักที  นัตตี้พูดขึ้น

ไปวัดนะ วัดไหนดีล่ะ เอาเป็นวัดที่หน้าหมู่บ้านก็ได้ จะได้มีพระสวดล้างซวยได้ด้วย  ฉันกับเฟรสขึ้นไปนั่งบนรถ

แกยังไม่บอกพวกฉันเลยนะแอลว่ามันเกิดอะไรขึ้น  เฟรสถามขึ้นมา

เรื่องเมื่อคืนน่ะเหรอ ไม่เอาไม่พูดถึงมันแล้ว ฉันไม่อยากคิดถึงเรื่องสยองแบบนั้นอีก พูดแล้วยังขนลุกไม่หาย

นี่แกเจอดีหรอเนี่ย  นัตตี้แทรกขึ้นมา

เอา เหอะน่า ขับไปได้แล้ว เร็วๆด้วยจะได้ถึงวัดซักที  ฉันบ่น

เมื่อเราไปถึงวัดแล้วก็ได้ไปถวายสังฆทาน ฟังเทศน์ และฉันก็ถือโอกาสให้หลวงตารดน้ำมนต์ให้ต่อเลย แล้วตอนนี้เราก็เดินมาที่ JJ กันหลังจากทำบุญเสร็จ

นั่นแกทำอะไรน่ะแอล  เฟรสถามหลังจากที่เห็นฉันให้เงินขอทานไปเป็นคนที่ 5 แล้วในวันนี้

ฉันก็จะทำบุญล้างซวยน่ะสิ

ทำบุญล้างซวยยังไง  นัตตี้ถามต่อ

ก็ฉันจะทำบุญโดยให้เงินขอทานให้ครบ 100 คนยังไงล่ะ

เขามีแต่ทำบุญให้ครบ 100 วัดไม่ใช่หรอ  นัตตี้ถามต่อ

ก็ฉันไม่มีเวลาไปทำบุญให้ครบ 100 วัดนี่นา เปลี่ยนเป็นให้เงินขอทานให้ครบ 100 คนดีกว่า ง่ายดี

แล้วเราจะไม่ต้องเดินหาขอทานให้ครบ 100 คนเลยเหรอ จะไปหาที่ไหนล่ะทีนี้น่ะ  เฟรสบ่นขึ้น

ไม่ต้องบ่น พวกแกเป็นเพื่อนฉันก็ต้องไปช่วยฉันหาขอทานให้ครบ 100 คนเลย

จากนั้นเราทั้งสามก็เดินขึ้นลงสะพานลอย เพื่อไปให้เงินขอทาน จนขาชาไปหมด พวกสองตัว เอ๊ย! สองคนนี้ก็บ่นอยู่ได้ ฉันยังไม่เห็นจะบ่นเลย สุดท้ายเราทั้งสามก็ให้เงินขอทานไปครบ 100 คนจนได้ โดยเราทั้งสามหมดแรง จนไปไหนต่อไม่ได้แล้ว นัตตี้เลยมาส่งฉันที่บ้านและไปส่งเฟรสก่อนจะกลับไปที่บ้านของตัวเอง เหนื่อยจังเลยเดินทั้งวัน แต่มันก็ทำให้ฉันรู้สึกดีขึ้นมากเลยล่ะ

เอ้าๆ รับโทรศัพท์หน่อยครับ...ถ้ามารับมีเรื่องแน่  ใครโทรมากวนอีกล่ะเนี่ย คนยิ่งง่วงจะนอนแล้ว (บ่นไป แต่ก็รับ)

ฮัลโหล ขอโทษค่ะตอนนี้คนสวยเหนื่อยจะนอนแล้ว ถ้าจะคุยโทรมาพรุ่งนี้นะคะ  ฉันกำลังจะกดวางสายแต่....

เดี๋ยวๆ แอลนี่ริวเองนะ อย่าพึ่งวางสายสิ  เสียงปลายสายรีบร้อนพูดขึ้น

อ้าว ริวหรอกเหรอเนี่ย ไปเอาเบอร์แอลมาได้ไง

ก็ถ้าเป็นคนสำคัญของ ริว ริวต้องรู้อะไรเกี่ยวกับคนๆนั้น ทุกอย่างสิไม่เว้นแม้แต่เบอร์

“55+ จะบอกว่าแอลเป็นคนสำคัญของริวล่ะสิ  ฉันถามแบบเขินๆ

ถูกต้องนะครับ แล้วแอลเป็นไงบ้างหายดีหรือยัง  นายนี่ห่วงฉันมากเลย

โห!!โดนผีหลอกนี่มันจะหายเร็วอย่างนั้นเลยหรอ  ฉันโวยวาย

อ้าว!! นี่แอลโดนผีหลอกหรอกเหรอ นึกว่าเหนื่อยจนสลบไปซะอีก  เขาตอบกลับมาซื่อๆ อ้าวนี่ฉันจะไปบอกนายนี่ทำไมเนี่ย นึกว่ารู้แล้วที่จริงยังไม่รู้โหยซวยอีกล่ะ

เอ้ย!! เป็นลมล่ะ ถูกแล้วผีเผลอที่ไหนไม่มีฉันว่าโดนพี่หลอกต่างหาก พี่ชายหลอกนะ

อ้าว!!เหรอ งั้นริวคงฟังผิดมั้ง งั้นแอลไปนอนเถอะ ฝันดีนะครับ

ค่ะ Good night”  นายริววางสายไปแล้วทำไมฉันมีความสุขจังเลยไปนอนดีกว่า

……………………………………………………………………………………….

     เอาลงแบบไม่ได้แก้อะไร ไม่มีเวลารีไรท์เลย TT 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

11 ความคิดเห็น