GOT7 | FRIEND LOVE เพื่อนรักหักเหลี่ยมโหด | [ALLJACKSON] #อสแฟนหก

ตอนที่ 23 : FRIEND LOVE| 20 #อสแฟนหก (100 per.) 4p

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 836
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    1 ต.ค. 60



'โยกสะโพกไปทางซ้ายเคลื่อนกายไปทางขวาครางเสียงลั่นดังด้านหน้าปลดปล่อยมันออกมาอย่ารอช้ารีบเอาให้เร็วไว'


























          จินยองกูแสบนะเว้ยเบาๆหน่อยสิวะ

          บ่นมากแล้วตอนโดนกระทืบนี่คือไม่เจ็บใช่ปะ?”

          มึงเป็นหมอก็ควรจะเบามือกับคนเจ็บหน่อยไหม ถึงว่าพักนี้คนไข้หายกันหมดเหอะ!”

          ปากวอนตีนนะมึงอีกสักรอบดีไหมห๊ะ!!”

          แจ็คสันนั่งมองหมาสองตัวกำลังกัดกันพลางส่ายหน้า ตั้งแต่จินยองมาพวกมันก็ยังไม่เลิกทะเลาะกันเลยเรื่องที่เขาตีกับไอ้พวกเด็กหัดกร่างนั่นก็ถูกแจ็คสันขอร้องแบมแบมไว้ด้วยการไม่บอกมาร์ค ขืนบอกไปคนที่จะจบชีวิตคือไอ้เด็กพวกนั้นไม่ใช่เขาเพราะพวกมันมาหาเรื่องก่อน แต่ก็เจ็บใจเล็กน้อยที่มันเอาตีนมายำเพื่อนสนิทตัวเองซะแทบเละ

          แจ็คสันเป็นอะไรหรือเปล่าเห็นเงียบมานานแล้วนะจินยองจิ้มแก้มอวบของอีกฝ่ายแผ่วเบาทำให้คนที่นั่งเหม่ออยู่สะดุ้งเงยหน้าหันไปมองด้วยความตกใจเล็กน้อย

          หือ? อะไรเหรอนยองเรียกทำไม?”คนตัวเล็กเอ่ยถามใบหน้ามึนของแจ็คสันทำให้เจบีกับจินยองเป็นกังวลเล็กน้อย ก็จะไม่ให้พวกเขาห่วงได้ยังไงแจ็คสันเป็นพวกชอบเก็บเอาเรื่องปวดหัวไปคิดคนเดียวตลอดโดยไม่บอกใครเลยนี่สิ บางทีก็อยากให้มันแบ่งมาให้พวกเขาบ้างนะเรื่องปวดหัวที่ว่าเนี้ย

          นยองถามว่าแจ็คสันเป็นอะไรหรือเปล่าทำไมถึงเงียบจัง กำลังหงุดหงิดเรื่องเด็กพวกนั้นเหรอ? ให้นยองบอกเฮียมาร์คให้เอาไหมจะได้จบเรื่องจินยองขยับนั่งชิดคนตัวเล็กเอื้อมจับดึงแขนอีกฝ่ายเข้ามากอดไว้แน่นพร้อมมืออีกข้างที่บีบนวดคลายเส้นให้แจ็คสันตรงบริเวณไหล่อย่างเอาใจ

          ไม่ต้องหรอกแจ็คโอเคขืนบอกเรื่องนั้นกับเฮียมันไปเด็กพวกนั้นก็อนาคตดับพอดีแจ็คสันกล่าวเขาไม่อยากให้อนาคตของไอ้เด็กพวกนั้นดับก็บอกแล้ว แค่สั่งสอนพอให้มันจำนิดหน่อยแค่นั้นก็เพียงพอจะได้ไม่ไปทำตัวกร่างเอาตามเพื่อนเที่ยวชกต่อยกับคนอื่นเขาไปทั่ว ถ้าคนพวกนั้นไม่ใช่แจ็คสันถ้าพวกมันมีปีนขึ้นมาล่ะ? ไอ้เด็กแก๊งนั้นไม่โดนยิงตายห่าไปแล้วเหรอ? นี่เขาเมตตาพวกมันที่สุดแล้วนะ

          แล้วเจ็บมากไหมไหนหันมาซิจินยองประครองใบหน้าร่างเล็กให้หันมาหาตนพลางเอื้อมมือจับปากอีกฝ่ายที่มีรอยช้ำจากการโดนต่อยเล็กน้อย แค่นิ้วโป่งแตะบริเวณนั้นแจ็คสันก็ร้องซี๊ดปากออกมาแผ่วเบา ทำเอาเจบีที่นั่งเดี้ยงมองการกระทำพวกเขาสองคนอยู่ถึงกับกำมือแน่นเลยทีเดียว

          ไอ้เด็กเวรแม่งทำเมียเขาเจ็บ!...

          โอ๋ๆไม่ร้องนะขวัญเอ้ยขวัญมาเจบีล่ะอยากถีบไอ้หมอข้างตัวเองเสียเหลือเกิน ทีทำแผลให้เขานะทำอย่างกับว่าเขาไปฆ่าพ่อมันมา พอทำให้เมียนี่อ่อนยวบเมียร้องนิดร้องหน่อยก็โอ๋จนแจ็คสันเหมือนเด็กสามขวบ ซึ่งมันก็ได้สายตาเคืองๆของคนตัวเล็กไปประทานหนึ่งหนเป็นที่เรียบร้อย

          นยองแจ็คไม่ใช่เด็กสามขวบไม่ต้องโอ๋แจ็คขนาดนั้นก็ได้แจ็คสันดุจินยองที่โอ๋ตนเหมือนเด็กทำให้เจบีที่นั่งฟังข้างๆหลุดหัวเราะออกมาด้วยความสะใจที่เพื่อนตัวเองโดนเมียด่า

          หัวเราะอะไรไอ้เหยิน

          เหยินพ่อมึงสิ! กูไม่เหยินแล้วปะวะไอ้ตีนการ่องตื้น

          มึงก็ด้วยกูไม่มีตีนกาไหมสัส

          เหอะ!”

          ดีกันไม่ถึงสิบนาทีก็ตีกันอีกรอบทำเอาแจ็คสันเหนื่อยใจผละตัวออกไปยืนนอกระเบียงเพื่อรับลมยามเย็น ไม่สิเรียกว่ายามค่ำดีกว่าเพราะตอนนี้ท้องฟ้ากลายเป็นสีดำครามไปหมดแล้ว แสงไฟจากร้านอาหารด้านนอกทำให้วิวบรรยากาศดูดีน่าถ่ายรูปเก็บไว้สักรูป ชายหนุ่มหลับตาสูดดมกลิ่นหอมอ่อนๆจากร้านขายข้าวผัดเล็กน้อยก่อนลืมตาขึ้นแล้วเหลือบมองไปยังพื้นด้านล่างอย่างไม่มีอะไรทำ

Rrrr Rrrr

-Youngjae call  you-

          ฮัลโหล

          [“อยู่หอรึเปล่า?”]

          อยู่ทำไมมีอะไรหรือเปล่า

          [“คิดถึงก็เลยจะไปหา”]

          มึงก็อีกคนเหรอเฮ้อออ…”

          [“ทำไมไปไม่ได้เหรอ?”]

          เปล่าก็มาดิไม่ได้ว่าไร

          [“งั้นอีกห้านาทีลงมารับกูด้วย”]

          โอเค

          แจ็คสันกดวางสายถอนหายใจให้กับอีกคนด้วยความเหนื่อยหน่าย แล้วดูห้องก็เล็กเท่ารูหนูมันยังจะมาอัดกันเข้าไปอีก ผู้ชายร่างใหญ่ๆสามคนอยู่ด้วยกันก็ถือว่าเยอะแล้วพอเพิ่มมาอีกหนึ่งห้องแจ็คสันที่มีพื้นที่น้อยก็ยิ่งแคบเข้าไปใหญ่ แล้วก็ไม่รู้ว่าวันนี้มันวันอะไรไอ้พวกสามหน่อนี่ถึงได้มารวมหัวกันอยู่ที่ห้องเขา

          คนตัวเล็กเดินกลับเข้าไปด้านในเห็นเจบีกำลังจ้องมาทางตนด้วยสายตาแปลกๆอยู่ จินยองน่าจะไปเข้าห้องน้ำเห็นมันเดินหายเข้าไปอยู่เมื่อกี้นี้ แต่ไอ้คนตรงหน้าเขาเนี้ยไม่รู้เป็นบ้าอะไรมองแล้วจู่ๆก็ยิ้มหวานใส่ ขนลุกโว้ย!

          เตี้ย..”เจบีทักเสียงเรียบใบหน้ายังคงยิ้มกรุ้มกริ่มอยู่ แจ็คสันไม่ไว้ใจสายตาของมันที่มองมายังร่างตัวเองเลยสักนิด

          อะไรของมีไอ้ตี๋คนตัวเล็กตอบกลับขณะขยับกายถอยหนีไอ้เดี้ยงที่นั่งอยู่บนโซฟาเปิดรายการสารคดีสัตว์โลกดูอยู่

          มองก้นมึงแล้วหมั่นเขี้ยววะอยากบีบไม่พูดเปล่าแต่ไอ้โรคจิตตรงหน้าแจ็คสันยังทำท่าคางยื่นขยับมือไปมาเหมือนปลาหมึกขย้ำๆบีบอากาศอย่างน่าหวาดกลัวอีกด้วย

          หื่นกามไอ้สัสจินยองก็อยู่ด้วยไหมล่ะมึง!”แจ็คสันทำท่าจะตบหัวเจบีสักทีแต่อีกฝ่ายกลับยกมือขึ้นกันไว้ก่อน มาพูดเรื่องหื่นกามอะไรตอนนี้ขนาดเดี้ยงเดินยังไม่ไหวมันยังจะมาทำตัวลามกใส่เขาอีก

          ออนท็อปให้กูหน่อยดิกูอยากอ่ะนะเมียเจบีอ้อนน้อยครั้งที่จะได้เห็นคนชิคมันทำอะไรแบบนี้

          มึงบ้าปะเจบีกูไม่มีอารมณ์!”แจ็คสันดุกลับอีกฝ่ายไปใบหน้าแดงเพราะความอายที่เจบีพูดเรื่องใต้สะดือออกมาหน้าด้านๆ เห็นโหดๆแบบนี้เขาเองก็มีความอายหน้าบางเหมือนกันนะเว้ย ไม่ได้หน้าหนาเหมือนไอ้พวกสามีทั้งหลายสักหน่อย

          เดี๋ยวนยองปลุกให้แจ็คเองก็ได้จินยองกล่าวเสริมยิ้มจนเห็นตีนกา แจ็คสันแทบเป็นลมไอ้หมอก็เอากับมันด้วยอีกคน ทั้งๆที่คิดว่าน่าจะพึ่งมันได้แท้ๆหมดกันความหวังของเขา

          พูดบ้าอะไรของนยองวะแจ็คสันหันไปโวยใส่คนข้างกายบ้างคราวนี้ทั้งคู่หัวเราะพร้อมกันเสียงดัง ราวกับว่าคำพูดของเขามันน่าขำมาก

          สัญญาว่าจะไม่ทำให้เจ็บ แค่แสบเฉยๆนะครับยังจะมาเล่นมุกอีกแจ็คสันอยากหยิบอีโต้มาสับหัวรายตัวจริงๆ ถ้าไม่ติดว่ามันเป็นสามีป่านนี้เขาฆ่ามันหมกส้วมไปนานแล้วคนอะไรน่าหมั่นไส้ทั้งคู่

          “..!!..”

          แจ็คสันปวดหัวกับไอ้สองคนนี้จริงๆคนหนึ่งก็ทำหน้าหื่นใส่ส่วนอีกคนมันก็อ้อนด้วยใบหน้าเหมือนแมว ถามว่าใจเต้นกับเรื่องแบบนี้ไหมตอบเลยว่าไม่! ใครมันจะไปยอมวะแล้วไอ้ตัวต้นเหตุนี้ก็เสือกยิ้มหน้าระรื้นอยู่ได้คิดว่าหล่อนักเหรอ? ยินทีฟันมึงนี่แทบเฉาะหน้าชาวบ้านเขาอยู่แล้วเก็บๆหน่อยก็ดีกูกลัว

          โอ้ยกูไม่เล่นนะเว้ยพวกมึงนี่ นยองกลับได้แล้วทำแผลเสร็จแล้วไม่ใช่รึไงแจ็คสันไล่หมอหนุ่มให้กลับไปนอนบ้านตัวเองก่อนที่เรื่องกามๆจะเกิดขึ้นกับเขา

          ไม่เอาจะนอนกับแจ็คคืนนี้ มันดึกแล้วไม่อยากกลับนะให้นอนด้วยสักคืนเถอะนะจินยองตื้อส่งสายตาอ้อนแจ็คสันเต็มกำลังไม่ว่ายังไงเขาก็จะไม่ไปนอนที่อื่นเด็ดขาด อุตส่าห์มาหอเมียสุดที่รักทั้งทีแล้วจะให้กลับไปมือเปล่านี่ก็ใช่ที่ จิ้งจอกเจ้าเล่ห์อย่างเขาอย่างน้อยก็ต้องได้เชยชิมหงส์อย่างแจ็คสันสักเล็กน้อยก่อนถอยกลับไปตักหลัก

          เออๆจะนอนที่นี่ก็นอนไปแต่อย่าทำมากกว่านอนนะไม่งั้นอย่าหาว่าไม่เตือนแจ็คสันชี้หน้าจินยองที่ยิ้มจนปากแทบฉีก อีกฝ่ายเดินเข้ามาโอบเอวเขาแน่นพลางจูบแผ่วเบาที่หลังคอทำให้ร่างเล็กรู้สึกจักจี้เล่น

          รักที่สุดเลยคนนี้จินยองปิดท้ายด้วยการกระซิบเสียงแผ่วแล้วแผละออกเมื่อเจบียกเท้าขึ้นหมายจะถีบเขาให้ออกไปไกลๆตา หมอหนุ่มส่งสายตาอาฆาตใส่อีกคนที่นอนเดี้ยงอยู่ก่อนที่เจบีจะยกนิ้วกลางขึ้นชูใส่จินยองกลับไปเรียบๆ แต่ก็โดนแจ็คสันเอื้อมมือตบให้เข้าที่หัวเต็มๆ

Rrrr Rrrr

          ฮัลโหลถึงแล้วเหรอ?...อืมๆโอเคเดี๋ยวลงไปแจ็คสันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายยองแจ เขาพยักหน้าอยู่สองสามครั้งก่อนกดวางสายลง ตอนนี้ยองแจมาถึงหน้าหอแล้วแจ็คสันต้องลงไปช่วยอีกฝ่ายถือของขึ้นเพราะยองแจบอกว่าซื้อขนมกับเอาเค้กที่ร้านตัวเองมาฝากพวกเขาด้วย ซึ่งแจ็คสันอยากบอกว่าเค้กร้านยองแจนั้นอร่อยมาก! เขาไม่ได้อวยนะแต่ว่ามันอร่อยมากจริงๆโดยเฉพาะชีสเค้กนมสดเป็นสิ่งโปรดปรานของแจ็คสันสุดๆ

          ใครโทรมาเหรอ?”จินยองเกยคางกับไหล่เอ่ยถามด้วยความสงสัย มือรัดเอวแน่นไม่ปล่อยเกาะเป็นปลิงซะจนแจ็คสันชักอึดอัด

          ยองแจโทรมาน่ะเดี๋ยวแจ็คลงไปช่วยยองแจถือของก่อนนะมันเยอะแจ็คสันพูดตอบคำถาม นั่นทำให้เจบีเลิกคิ้วขึ้นสูง

          มันมาด้วยเหรอ? ห้องก็มีแค่นี้ยังจะมาอัดกันเพื่อ!?”คนเดี้ยงบ่นแกมโวยวายจิกสายตาส่งให้จินยองได้รับรู้ว่าส่วนหนึ่งตนก็กำลังต่อว่าอีกฝ่ายอยู่ทางอ้อมเช่นกัน

          อืม พวกมึงอยู่บนห้องนี่แหล่ะลงไปเดี๋ยววุ่นวายกูไปคนเดียวได้แล้วอย่าให้รู้ว่ากัดกันล่ะพวกมึงไม่งั้นเจ็บคนตัวเล็กแกะมือที่กอดเอวตัวเองของจินยองออกหันไปสั่งทั้งคู่เล็กน้อย พลางชี้หน้าแล้วปาดคอขู่ถ้าหากตนเข้ามาแล้วพบว่าจินยองกับเจบีทะเลาะกัน

          แจ็คสันลงไปยังชั้นล่างเดินไม่กี่ก้าวก็เห็นยองแจกำลังขนของออกจากรถของตนตรงมายังเขา ชายหนุ่มยกยิ้มให้แจ็คสันก่อนยื่นถุงที่เบาๆมาให้ถือส่วนตัวเองก็ถือถุงที่หนักๆแทน

          ปะขึ้นห้องกันยองแจเดินมาจับมือแฟนตัวเองพลางลากร่างเล็กให้เดินขึ้นไปยังห้องเจ้าตัวอย่างเคยชิน ไม่บ่อยนักที่เขาจะมาเยี่ยมแจ็คสันที่หอเพราะส่วนใหญ่เขาจะพาอีกคนไปนอนค้างที่บ้านตัวเองหรือไม่ก็พาไปร้านซะมากกว่า แต่ช่วงหลังๆนี้ยองแจไม่ค่อยได้พาแจ็คสันไปร้านตนเสียเท่าไหร่ เขาก็แอบคิดอยู่เสาร์นี้ถ้าว่างจะพาอีกคนไปช่วยทำงานที่ร้านอยู่เหมือนกัน

          ยองแจกับแจ็คสันมาถึงห้องเมื่อเปิดประตูเข้าไปหมอนใบโตก็ลอยเกือบโดนหน้าคนตัวเล็กพอดี เสียตรงที่ว่ายองแจยกมือขึ้นมาบังให้แจ็คสันทันเสียก่อนทำให้หมอนนั่นไม่โดนหน้าอีกฝ่าย แต่ที่จะโดนเป็นรายต่อไปก็คือไอ้สองหน่อที่หันมามองหน้าพวกเขาสองคนพร้อมกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืนๆ

          ได้ข่าวว่ากูบอกแล้วนะว่าอย่าทะเลาะกันพวกมึงนี่มัน!”แจ็คสันกำมือแน่นระงับอารมณ์โกรธตัวเองไว้ในใจเงียบๆ

          ขะขอโทษครับ…”เจบีกับจินยองพูดขึ้นพร้อมกันอย่างสำนึก แจ็คสันได้แต่ถอนหายใจเดินเอาของกินต่างๆไปไว้ในครัวโดยมียองแจปิดประตูห้องและเดินหายตามร่างเล็กเข้าไปอีกคน

          ยองแจกับแจ็คสันกลับมาอีกครั้งพร้อมเค้กและน้ำผลไม้มากมาย คนตัวเล็กถือของกินสุดโปรดของตนมานั่งข้างเจบีก่อนตักเข้าปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยท่ามกลางสายตาของเหล่าสามีทั้งสามที่มองเมียตัวเองกินเค้กเยิ้มๆ พวกคุณลองจินตนาการถึงวิปครีมที่แจ็คสันกำลังเลียอย่างละเมียดละไมดูสิแล้วจะรู้ว่ามันฟินแค่ไหน

          มองอะไรกันพวกมึง?”เมื่อเห็นว่าสามหน่อมันจ้องนานเกินไปคนที่เคยกินเค้กอย่างมีความสุขก็หันไปถามอย่างสงสัย ไม่รู้ว่าเจ้าตัวต้องการทดสบความอดทนของสามหนุ่มแต่อย่างใดถึงได้มีคราบวิปครีมติดมุมปากบนอย่างนั้น ยองแจกับจินยองแทบตะครุบอีกคนเข้ามาจูบเช็ดคราบครีมนั่นออกให้ทันทีที่เห็นมัน

          “….ปากมึงมีครีมติดด้วย…”ยองแจบอก

          ไหน!?”แจ็คสันตาโตยกมือขึ้นเช็ดคราบครีมตรงปากออกอย่างร้อนลน

          ยังไม่ออกเลยครับจินยองแกล้งพูดต่อทั้งๆที่ในความเป็นจริงมันได้ถูกแจ็คสันเช็ดออกไปตั้งแต่แรกแล้ว

          ห๊ะ? แล้วมันอยู่ตรงไหนตรงนี้เหรอ?”แจ็คสันเช็ดปากบนทำหน้าขมวดคิ้วสงสัยนิดๆ มันเลอะตรงไหนของมันวะ!?

          ยังไม่ออกเลยโว๊ะมึงนี่โง่จังวะเจบีแสร้งบ่นโวยวาย แจ็คสันจึงส่งสายตาดุกลับคืนให้อย่างเคืองๆแต่คนตัวเล็กไม่รู้เลยสักนิดว่าตัวเองนั้นได้ถูกพวกสามหน่อนี่หลอกเข้าแล้วเต็มๆ

          มานี่เดี๋ยวนยองเช็ดให้เองจินยองยิ้มลุกขึ้นเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าร่างเล็กแล้วโน้มตัวโค้งลงต่ำดวงตาใกล้กับริมฝีปากแดงที่เด่นชัดอยู่ตรงหน้า นิ้วโป่งของหมอหนุ่มเกลี่ยแผ่วเบาที่มุมปากด้านบนสัมผัสเบาหวิววาบว่านทำให้ขนทั้งตัวแจ็คสันลุกซู่ รู้สึกร้อนที่ใบหน้าแปลกๆยิ่งสบตามองกับจินยองเขาก็ยิ่งเขินเข้าไปใหญ่

          จินยองสบตากลมยกยิ้มมุมปากขึ้นเล็กน้อยอย่างเจ้าเล่ห์จากมือที่เคยลูบปากอีกฝ่ายก็แปรเปลี่ยนมาเป็นเชยคางเจ้าตัวให้เงยขึ้นแทน ปากบางบรรจงทาบทับลงบนกลีบปากนุ่มกดเน้นย้ำความหยุ่นของเนื้อสีแดงฉ่ำนั่นแผ่วเบาพลางอ้าปากสอดลิ้นร้อนตนเข้าไปควานหาความหวานอย่างเชื่องช้า

          แจ็คสันเบิกตาโตไม่อาจปฏิเสธสัมผัสของจินยองได้เขาจูบตอบด้วยความเคยชินอีกฝ่ายกลับไปพลางครางเสียงต่ำเมื่อรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างที่กำลังปลดกระดุมเสื้อและรูดซิปในช่วงล่างของตนออก

          แจ็คสันอ่าพวกเราขอนะคืนนี้จินยองกระซิบข้างหูแลบลิ้นเลียแก้มขาวอมชมพูคนตัวเล็กเหมือนจิ้งจอกกำลังชิมรสเนื้อแสนอร่อยของอาหารในค่ำคืนนี้

          เมื่อจอมเจ้าเล่ห์เปิดประทุนให้ขนาดนี้แล้วเจ้าหมาป่ากับแมลงป่องก็ไม่รอช้าที่จะเริ่มเข้าคิวตามมา พวกเขาเองก็อยากจะชิมรสความอร่อยของหงส์ตัวน้อยในกำมือเช่นเดียวกัน อยากรู้ว่ารสชาติของอีกฝ่ายจะหวานหมอและอร่อยกลมกล่องสักเพียงใด แต่พวกเขาคิดว่ามันคงจะหอมจนถึงขั้นที่ว่าไม่อาจจะละจากรสชาติในคืนนี้ไปได้ง่ายๆเลยแน่นอน

          สุดท้ายปฏิเสธหัวชนฝายังไงถ้าเกิดไอ้สัตว์พวกนี้ร่วมมือกันมา หงส์อย่างเขาก็ไม่มีทางห้ามพวกมันไว้ได้อยู่ดี….

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

CUT

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

          แจ็คสันนอนหอบอย่างหมดแรงเหน็ดกับกิจกรรมที่คุณสามีทั้งสามมอบให้เป็นอย่างมาก เหลือบตามองไอ้คนที่กัดหน้าอกเขาจนเป็นรอยฟันด้วยความแค้นเคืองก่อนยกเท้าถีบไอ้เดี้ยงให้มันเจ็บเล่นนิดๆ ยองแจก้มลงคลอเคลียกับซอกคอขาวไม่เลิกพรมจูบไปมาอย่างขอโทษที่เผลอทำรอยทิ้งไว้ทั่วคอเขา ทางด้านจินยองนั้นก็จูบไล่ตั้งแต่ปลายเท้าขึ้นมายังสะโพกผ่านสะดือแล้วมาหยุดอยู่ตรงหน้าอกเขาบีบขย้ำมันเล่นพองามก่อนเคลื่อนตัวขึ้นสูงมาหยุดอยู่ตรงริมฝีปากอิ่มที่เผยอ้าไว้

          อื้อออไม่เอาแล้วนยองปากบวมหมดแล้ว…”แจ็คสันพร่ำบ่นยกแขนดันใบหน้าหมอหื่นกามให้ถอยออกห่างพร้อมกับผลักดันหัวยองแจออกจากซอกคอตนด้วยเช่นเดียวกัน

          โอเคครับฝันดีนะครับแจ็คสันของนยองจินยองยอมละออกแต่โดยดี เด็กน้อยของเขาโดนรังแกมาหลายรอบแล้วดังนั้นจินยองจะไม่รังแกอีกฝ่ายอีก มือหนายกขึ้นลูบหัวอีกคนแผ่วเบาด้วยความเอ็นดูสายตาสื่ออย่างเด่นชัดว่าอยากให้เจ้าตัวเล็กนอนพักเต็มทน

          ฝันดีนะแจ็คสันยองแจบอกก้มหอมแก้มอวบเล็กน้อย

          พักผ่อนซะไอ้เตี้ยเดี๋ยวพรุ่งนี้ไปเรียนไม่ไหวนะมึงเจบีพูดเขาเดินไปหยิบฟูกนอนสองอันมาปูที่พื้นด้านล่างประกบข้างเตียงแจ็คสันสองข้างให้จินยองกับยองแจนอนด้วยในคืนนี้

          คนตัวเล็กหลับไปเพราะความเหนื่อยสามสหายนั่งล้อมวงจับกลุ่มคุยกันอะไรเล็กน้อยเกี่ยวกับเรื่องเมื่อตอนเย็นที่พวกเจบีกับแจ็คสันโดนเด็กที่อื่นรุมตีน มันอึดแน่นในอกชายหนุ่มพอสมควรถ้าเขาไม่มัวแต่เถียงกับแจ็คสันเขาคงไม่เดี้ยงขนาดนี้ พูดแล้วยังแค้นไม่หายอยากกระทืบมันให้ตายจริงๆถ้าไม่ติดว่าสภาพตนมันเละอย่างกับหมาตกน้ำแล้วตอนนั้น

          แล้วมึงจะเอาไงจะตามไปเอาคืนเหรอวะ?”จินยองถาม

          เออแม่งมันทำให้ไอ้เตี้ยเจ็บตัวด้วยกูไม่ยอมหรอก ทำกูเจ็บน่ะกูไม่ว่าแต่กับไอ้แจ็คสันแผลตรงมุมปากมันนี่กูเจ็บแทนฉิบหายเจบีกำมือแน่นทุบลงกับโต๊ะเสียงดัง

          อย่าเลยปล่อยเด็กมันไปเถอะกูว่า พวกแม่งก็แค่อยากลองของกับเราเท่านั้นแหล่ะยองแจพูดอย่างปลงๆไม่ค่อยจะใส่ใจสักเท่าไหร่สำหรับเรื่องชกต่อยพวกนี้ ถามว่าเขาโกรธไหมที่ใบหน้าแจ็คสันมีรอยแผลเออเขาก็โกรธแต่ไม่ได้โอเวอร์อะไรมากมาย ต้องเข้าใจว่าแจ็คสันมันเป็นผู้ชายการที่พวกเขาเข้าไปวุ่นวายกับชีวิตมันมากก็ไม่ใช่เรื่องดี ไม่มีใครชอบให้คนอื่นเข้ามายุ่งกับชีวิตตัวเองนักหรอก

          อีกอย่างคนอย่างแจ็คสันมันเป็นพวกแมนๆคุยกันในเมื่อเจ้าตัวบอกว่าอย่าไปยุ่งก็คือไม่ต้องยุ่งปล่อยคือปล่อย แจ็คสันไม่ได้น่าปกป้องเหมือนผู้หญิงมันก็มีบ้างที่มันต้องเจ็บตัวเพราะมันเป็นผู้ชาย เพศที่มีความแข็งแกร่งและอ่อนแอแต่ที่น่าปกป้องคือสภาพจิตใจของมันที่มีความอ่อนไหวง่ายเหมือนของผู้หญิงต่างหากถ้าเกิดไอ้เด็กพวกนั้นทำให้เมียเขาสภาพจิตเสื่อมเสียนั่นแหล่ะยองแจถึงจะจัดการกับมัน

          ยองแจมึงไม่โกรธหน่อยเหรอวะไอ้เตี้ยมันโดนต่อยเลยนะเว้ยเจบีโผล่ร้องขึ้น

          โกรธทำไมเมียโดนต่อยไม่ได้โดนแทง มึงอย่ามาเยอะเจบีแจ็คสันบอกให้ปล่อยก็คือปล่อยจะเอาไรมากมายยองแจพูดกลับเรียบๆมีเหตุผลเป็นผู้ใหญ่กว่าอีกฝ่ายเสียอีก

          ที่ยองแจพูดก็มีเหตุผลกูว่าไหนๆแจ็คสันมันก็ไม่ได้เป็นอะไรมากแค่โดนต่อยนิดๆหน่อยๆมึงก็หยวนๆให้เด็กมันไปเถอะเจบีจินยองเสริมไม่อยากให้ทั้งสองทะเลาะกันเพราะจะทำให้คนตัวเล็กรำคาญและนอนไม่เต็มอิ่มเอา

          แม่ง!...”เจบีสบถเดินออกไปยืนนอกระเบียงเพื่อระงับอารมณ์หัวเสียของตน

          จินยองกับยองแจมองตามเพื่อนตนก่อนที่ยองแจจะส่ายหน้าไปมา ไอ้นิสัยงี่เง่าเป็นเด็กๆของเจบีนี่ไม่เคยเปลี่ยนไปจริงๆ เขาได้แต่ถอนหายใจกับเพื่อนตัวเองก่อนหยิบเอาอะไรบางอย่างออกจากกระเป๋ากางเกงแล้วเดินไปยื่นให้เจบี

          กูให้ดูดครั้งเดี๋ยวแล้วแดกหมากฝรั่งกลบกลิ่นด้วย อย่าคิดมากแจ็คสันมันเป็นผู้ชายไม่ได้อ่อนแอจนพวกมึงต้องคอยปกป้องมันตลอดเวลา…”มือหนาตบเข้าที่ไหล่เพื่อนตนสองครั้งเป็นเชิงให้กำลังใจก่อนเดินกลับไปช่วยจินยองปูฟูกนอนด้วยอีกคนเพื่อนอน

          ตาเรียวก้มลงต่ำจ้องมอง Davidoff กล่องสีแดงยี่ห้อดังพลางหยิบมันออกจากซองมาจุดสูบม้วนหนึ่ง ความขมแสบนิดๆในลำคอและกลิ่นมิ้นท์ทำให้เจบีหายหงุดหงิดได้เล็กน้อย เขาว่ากันว่าเวลาเราเครียดมากๆการสูบบุหรี่จะช่วยทำให้เราผ่อนคลายมากขึ้น อาจเป็นเพราะสารอะไรบางอย่างที่ผสมอยู่ในนั้นที่ช่วยทำให้สมองเกิดการบิดเบือนกดประสาททำให้เรารู้สึกสบายตัวไปชั่วขณะด้วยละมั้งคนถึงนิยมสูบกัน

          ยืนสูบบุหรี่อยู่นานเจบีก็ขยี้แล้วโยนทิ้งลงถังขยะเพื่อทำลายหลักฐาน ใครจะรู้ว่าแจ็คสันไม่ชอบให้เขามีกลิ่นปากเหม็นของบุหรี่ หมากฝรั่งที่ยองแจยื่นให้พร้อมซองบุหรี่ถูกหยิบขึ้นมาฉีกทิ้งแล้วหยิบเนื้อด้านในเข้ามาเคี้ยวกลบกลิ่นเหม็น เดินเข้ามาด้านในอีกทีก็พบว่าไอ้สองตัวมันนอนหลับแล้วเป็นที่เรียบร้อย

          เจบีเหลือบมองร่างขาวที่นอนดิ้นผ้าห่มตกอยู่ตรงช่วงสะโพกเขาจึงขยับเดินไปดึงมันขึ้นมาปิดให้ถึงอกแล้วก้มลงจูบที่ขมับคนตัวเล็กแผ่วเบา ลูบหัวสองสามทีอย่างอ่อนโยนที่ไม่ค่อยจะได้ทำบ่อยนักในตอนปกติเวลาเจ้าตัวตื่นก่อนก้าวขยับออกเดินกลับไปนอนที่เตียงตัวเองเงียบๆโดยไม่ต้องการรบกวนร่างเล็กที่หลับอยู่

เช้าวันต่อมา

          แจ็คสันลืมตาขึ้นรู้สึกปวดทั้งหัวทั้งตัวไปหมดใบหน้าเบะเล็กน้อยก่อนค่อยๆขยับลุกขึ้นนั่งอย่างลำบาก โดนไปตั้งสามครั้งแบบนั้นแล้วจะให้เขาเอาแรงที่ไหนไปลุกเดินไปอาบน้ำกันวะ! ก้มลงมองไอ้สองหน่อที่นอนตรงข้างเตียงแล้วก็หมั่นไส้อยากจะกระทืบมันให้ขี้แตกตายเสียเหลือเกินแม่ง! นอนหลับสบายซะจนน่าหมั่นไส้

          ตื่นแล้วเหรอมึงยองแจเป็นคนแรกที่ลืมตาขึ้นหลังจากได้ยินเสียงอะไรบางอย่างขยับหยุกหยิกบนเตียง ใบหน้าหล่อตอนพึ่งตื่นนอนที่สาวๆไม่มีทางได้เห็นเงยขึ้นมองเมียตัวเล็กก่อนยิ้มหวานส่งไปให้

          เออโอ้ยเจ็บคอวะแจ็คสันตอบแต่พูดได้แค่นิดเดียวเขาก็ต้องรีบหุบปากเพราะรู้สึกเจ็บที่ลำคอแปล๊บๆ อาจเป็นเพราะเมื่อคืนนี้ร้องมากไปหน่อยเช้ามาวันนี้ถึงได้แสบคออย่างนี้ ความผิดทั้งหมดต้องโทษให้พวกสามหน่อเลยเพราะพวกมันเป็นต้นเหตุที่ทำให้เขามีสภาพเน่าแบบนี้!!

          ขอโทษเดี๋ยวซื้อยาอมให้กินตอนนี้ลุกไหวปะไม่ไหวจะได้อุ้ม

          ไม่ไหวแต่กูจะพยายามลุกเองมึงไม่ต้องมาอุ้มเลย

          อย่าฝืนเดี๋ยวก็เจ็บตัวหรอกมานี่กูอุ้มเอง

          “…มึงแม่ง!…”

          แจ็คสันตัวลอยเพราะถูกยองแจอุ้มใบหน้ายับยู่ยี่เหมือนแมวไม่ได้กินข้าวแสดงออกมาอย่างชัดเจน เสียงทุ่มหัวเราะดังมาให้ได้ยินข้างหูแจ็คสันจึงจัดการเอาคืนอีกฝ่ายด้วยการทุบยองแจด้วยกำปั้นหนักๆของตนเล็กน้อย แต่มันก็สร้างความจุกให้แก่คนขำได้มากพอตัวเขาเป็นถึงอดีตนักกีฬาทีมชาติเลยนะมือเท้าไม่หนักก็แปลกเกินไปแล้ว

          มือหนักวะยองแจบ่นวางร่างขาวลงในอ่างอาบน้ำ ไม่จำเป็นต้องถอดเสื้อผ้าเพราะว่าแจ็คสันไม่ได้ใส่มันอยู่แล้วเพราะงั้นแค่เอามาหย่อนไว้ในอ่างเปิดน้ำอุ่นให้เจ้าตัวก็พร้อมอาบแล้ว

          สมน้ำหน้าแล้วรอยจูบพวกนี้กูจะทำยังไงเนี้ยแจ็คสันกล่าวก่อนหันมาให้ความสนใจกับรอยจูบบนคอตน คิ้วขมวดด้วยความสงสัยไม่รู้ว่าจะจัดการยังไงกับมันดี ยองแจจ้องมองรอยบนคอแจ็คสันพลางลูบคางที่มีหนวดของตนขึ้นนิดๆอย่างครุ่นคิด

          เอาผ้าพันคอปิดไว้ดีไหม?”เขาเสนอแต่นั่นกลับทำให้คนตัวเล็กโวยวายขึ้นด้วยความหงุดหงิด

          บ้าเหรอ! นี่มันหน้าร้อนสัสแล้วมึงจะให้กูใส่ผ้าพันคอไปเรียนเพื่อ!?”แจ็คสันอยากลุกไปทุบหัวมันสักรอบจริงๆ มองว่าเป็นคนดีมาตลอดแต่วันนี้แหล่ะที่เขารู้สึกหมั่นไส้และอยากจะฆ่ามัน ถ้าไม่ใช่เพราะยองแจเหลิงเกินตัวทำรอยแทบจะเต็มคอเขาแบบนี้แจ็คสันคงไม่โวยวายอีกฝ่ายหรอก

          ก็โกหกไปดิว่าเป็นไข้ไม่สบายรู้สึกหนาวๆอีกฝ่ายยังคงตอบกลับด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึกผิดต่อแจ็คสันอยู่ดี

          แบบนั้นกูก็ต้องใส่ทั้งตัวไหมละร้อนตายห่าปากแดงบ่นกวักน้ำล้างตัวโดยไม่คิดอายคนตรงหน้าที่ยืนพิงขอบประตูห้องน้ำมองตนจากด้านนอกเลยสักนิด แต่พอรู้ตัวใบหน้าขาวนั่นก็แดงซ่านแล้วเหลือกตามองไอ้คนตรงหน้าด้วยความเขิน

          อะไรไม่สบายเหรอ? โอ้ย!”ยองแจร้องเมื่อแจ็คสันสาดน้ำใส่เขาตีหน้ามึนไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆคนตัวเล็กถึงได้สาดน้ำใส่ตัวเองแบบนี้

          ไอ้เหี้ยยองแจออกไปเลยสัสเนียนนะมึง หึย!!”คนตัวเล็กไล่อีกฝ่ายด้วยใบหน้าที่แดงซ่านพอรู้ว่าทำไมตัวเองถึงโดนสาดน้ำใส่แบบนั้นแล้วยองแจก็หัวเราะลั่นยอมออกไปจากหน้าห้องน้ำแต่โดยดี และไม่ลืมที่จะปิดประตูไว้ให้อีกคนด้วยนิดๆ เวลาแจ็คสันเขินมันก็จะน่ารักน่าเอ็นดูไปอีกแบบล่ะนะ

15 นาทีต่อมา

          ไอ้เจบีไปแต่งตัวเดี๋ยวกูไปส่งหน้าคณะยองแจกล่าวไล่ให้เจบีที่นอนแหย่แจ็คสันเล่นอยู่ไปแต่งตัว เพื่อนเขามันอาบน้ำเสร็จแล้วตอนแรกมันก็จะแต่งตัวหรอกแต่พอเห็นใบหน้าบูดๆกับแก้มพองและผ้าพันคอพร้อมเสื้อกันหนาวของแจ็คสันที่ใส่วันนี้แล้วเจ้าตัวก็เคลื่อนย้ายก้นมานั่งหัวเราะแกล้งแหย่จิ้มแก้มกลมนั่นเล่นทันที เป็นเหตุทำให้ยองแจต้องไล่มันไปแต่งตัวดีๆอีกรอบ

          พวกมึงกูไปก่อนนะวันนี้มีเคสเช้าว่ะแจ็คสันครับนยองไปก่อนนะจินยองที่พึ่งล้างหน้าเสร็จบอกกับเพื่อนๆพลางหันไปพูดเสียงหวานกับแจ็คสันที่นั่งแยกเขี้ยวใส่เจบีอยู่ คนตัวเล็กหันไปมองเล็กน้อยพยักหน้ารับเป็นเชิงรับรู้แล้วเชิดหน้าหนีไปอีกทางเพราะไม่อยากเห็นหน้าเจบีแม่งแหกขี้ตาตื่นมามันก็กวนเขาแต่เช้าเลย

          จินยองไปทำงานแล้วเจบีเองก็แต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้วเหมือนกันส่วนแจ็คสันนั้นก็ลุกขึ้นพยายามเดินทรงตัวไปยังประตู เดินไปช่องทางก็เสียดสีกันไปจนแสบไปหมดเออไม่เจ็บก็จริงแต่แม่งแสบไปยันกระดูกสันหลังเขาเลยตอนนี้ แล้วเย็นนี้แจ็คสันต้องซ้อมบาสกับจีมินด้วยอืม ความฉิบหายมาเยือนเขาแล้วไหมล่ะ

          ไหวไหมนั่นกูช่วยประครองไหม?”เจบีเดินมาถามไม่ต้องรอให้เขาตอบมันก็ฉวยแขนข้างหนึ่งไปพาลไหล่กว้างๆของตัวเองแล้วจับประครองเอวเขาไว้แล้ว

          สภาพกูตอนนี้ไหวมากเลยเนอะ..พวกมึงแม่งคราวหลังกูจะไม่โง่ยอมโดนพวกมึงหลอกอีกแล้วเจ็บฉิบหายเลยเนี้ย!”แจ็คสันบ่นพึมพำพร้อมครางอู้อี้ในลำคอเมื่อเอื้อมมือไปบีบแถวๆก้นของตน

          โอ๋เอ๋ขวัญเอ้ยขวัญมานะจ๊ะเมียฮ่าๆๆ โอ้ย! หยิกทำไมเนี้ยกูเจ็บนะเจบีพูดทะเล้นใส่แจ็คสันแต่ก็โดนหยิกกลับอย่างรวดเร็วเพราะคนตัวเล็กรู้สึกหมั่นไส้กับใบหน้าและน้ำเสียงของมัน

          สมน้ำหน้ายองแจซ้ำเติมอีกคน มันเจ็บกว่าการถูกเมียกระทืบด้วยเท้าเสียอีก

          รุมกูอ่ะเจบีพูดงอนๆน้อยใจที่เมียและเพื่อนรุมด่าตนบีผิดอะไรทำไมทุกคนต้องรุมพี่บี?

          สมควรไหมล่ะ..โดยเฉพาะมึงกัดซะนมกูแทบหลุดเป็นหมาเหรอวะ

          ก็นมมึงอร่อยมีโปรตีน

          เดี๋ยวกูหายมึงจะได้กินตีนสมใจแน่ไอ้ตี๋

          ดุอย่างกับหมา

          เออ!!”

          เจบียิ้มหยิกแก้มแจ็คสันเป็นการง้อเมียนิดๆแต่ก็ถูกมือเล็กปัดทิ้งอย่างไม่ใยดี ทำให้ยองแจที่ยืนดูเหตุการณ์ได้แต่หัวเราะด้วยความสะใจที่เจบีถูกแจ็คสันเมิน คนถูกหัวเราะเยาะหันมามองตาขวางใส่ก่อนที่พวกเขาทั้งสามคนจะออกจากหอพักนั่งรถยองแจตรงไปยังคณะที่ศึกษาอยู่ด้วยเสียงที่ดังทะเลาะกันตลอดทางระหว่างแจ็คสันและเจบี โดยมียองแจเป็นคนห้ามทัพเสมอเวลาที่สองคนจะตีกัน

          ช่างเป็นการไปเรียนยามเช้าที่แสนวุ่นวายซะจริงยองแจขอบอกตรงนี้เลย

 

 

 

 

 

 

 

 



 

 

TALK

          คิดถึงกันไหมเรื่องนี้ทุกคน>W< ไรท์คิดถึงมากเลยช่วงนี้ไม่ค่อยได้อัพเลยเนอะแจ็คสันกับหลัวทั้งหลายยังคงเหมือนเดิมเพิ่มเติมคือตอนนี้เป็น 4p 555+ ฉากคัทไรท์ยังไม่แต่งง่ะถ้าแต่งแล้วเดี๋ยวจะแจ้งทางทวิตอีกทีนะคะ หวังว่าตอนนี้จะไม่ทำให้ทุกคนผิดหวังนะ ปล.แอบเขินกับการจูบไล่ตั้งแต่น่องขายันปากของพี่หมอจินฮื่อออทำไมมันดูฟินแปลกๆกรี๊ดดด>W< ตอนต่อไปจะเป็นยังไงต้องติดตามน้า #อสแฟนหก เข้าไปคุยเล่นกันได้ค่ะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

366 ความคิดเห็น

  1. #353 ydolemdlim (@0805809602) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2561 / 00:09
    อุแง น้องช้ำไปหมดแล้ว ./////. สี่สหายรวมกันแล้ววุ่นวายมากๆทะเลาะกันเก่ง เดี๋ยวก็กัดกับคนนู่นทีคนนี้ที555555 แต่พอเรื่องน้องนะ แหม สามคนสามัคคีกันขึ้นมาเลย
    #353
    0
  2. วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:56
    จ้าอิจฉาน้องแจ็คและสามีของเขา
    #234
    0
  3. วันที่ 2 ตุลาคม 2560 / 00:52
    แค่น้องกินเค้กอ่ะ ทำไมต้องทำลุนแลงกับน้องแบบนี้ -/////- น้องจะเรียนไหวมั้ยหนออออ อิ__อิ
    #233
    0
  4. #232 inaccuracy (@inaccuracy) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:03
    เค้ารอไรท์ที่ท่านำ้ทุกวันเลย(ไม่ใช่หละ)/รีบมาต่อนะเค้าคิดถึง
    #232
    0
  5. #231 birigel (@birigel) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 22:03
    โอ๊ยยยยยยยย เบาๆๆๆ เดี๋ยวน้องช้ำหมดพวกนี่หนิ หินค่าาาาาา // คิดถึงไรท์ด้วย
    #231
    0
  6. #230 Jaokhaz (@jaokhaz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:26
    โอ๊ยยยยชอบบีสันนนนน น่ารัก><
    #230
    0
  7. #229 wizard001234 (@magician_001234) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 21:09
    คิดถึงคะะะ! มาต่อนาาาา/ สนุกมากกกแง้ 55 อิพวก3 หน่อก็ไปหลอกน้อง
    #229
    0
  8. #228 Assama Sanngah (@alinney-auz) (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2560 / 18:45
    โอ๊ยยยยยยยย ใจจดใจจ่อเลยทีเดียว รีบมานะค้าาาา
    #228
    0