SF EXO รวมเรื่องสั้น EXO > WOLF.2 > KAIDO FT.EXO

ตอนที่ 30 : รักข้ามภพ 2 > KaiDo vs KrisBaek ft.EXO > ตอนที่ 30

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 683
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    29 พ.ย. 56




****************************************************************************************************************

 ผมไม่ได้ให้คุณตีท้ายกองทัพคีรัมแต่ผมจะให้คุณพาคนสองพันคนบุกขึ้นยึดคีรัมโดยตรงต่างหาก

วิธีเจ้ามันเสี่ยง...ต่อแต่นี้ข้าจะเป็นคนจัดการต่อเอง...หน้าที่เจ้าหมดแล้ว...ไค

ทหารของซูซากำลังเสียขวัญ...อีกไม่นานพวกเขาจะละเลยคำสั่งแล้ววางอาวุธไม่คิดมีใจจะสู้

เจ้าคิดจะทำอะไร...เจ้าคิดจะขัดคำสั่งราชาจงอินงั้นเหรอ

ข้าไม่ได้ขัดคำสั่งใคร...คนที่ข้าให้คำสาบานไม่ใช่ราชาจงอินหากแต่เป็นเจ้า...ไค

   ****************************************************************************************************************

   

 

แจจุงหลับตาลงก่อนพยักหน้ารับน้อยๆ อา  ดีจริงๆ ยังมีคนให้โอกาสคยูฮยอนอีก  อา  ทั้งๆ ที่เขาทำเลวร้ายถึงขนาดนี้  ไค  ข้าให้สัญญาข้าจะทำทุกอย่างเพื่อหยุดคยูฮยอนให้ได้  ข้าจะพาเขาไปอยู่ด้วย  จะควบคุมเขาไว้ทุกฝีก้าว  ข้าสัญญา

 

 

วันต่อมา ... เสียงแตรทัพดังขึ้นแต่เช้าตรู่  ไคลุกขึ้นแต่งตัวอย่างเร่งรีบโดยมีดีโอคอยช่วยอยู่ไม่ห่าง  ไค   ดีโอเอ่ยเรียกทำให้ไคหันกลับมามอง  ดีโอถอนหายใจออกมาเบาๆ มือบางวางทาบไว้บนอกแกร่งของไคก่อนช้อนดวงตาขึ้นมองอีกคน รักษาตัวด้วยนะ   ไคหัวเราะออกมา   นี่ถ้าไม่ติดสัญญากับพระพันปีหลวงผมว่าผมคงไม่ได้ออกไปรบแน่ๆ  ถ้าทำแบบนี้อีกผมจะไม่ทนแล้วนะจะบอกให้ ไคว่าก่อนกดจูบที่ริมฝีปากบางเบาๆ

 

 

ดีโอยืนมองส่งไคเดินหายเข้าไปในกองทัพ  ขอให้ปลอดภัยนะไค  ผมจะรอคุณ  ผมรักคุณนะ   ดีโอว่ามือบางยกขึ้นทาบไว้ที่หน้าอกก่อนถอนหายใจออกมาหนักๆ  ทำไมถึงรู้สึกใจคอไม่ดีแบบนี้นะ  รู้สึกใจเต้นแปลกๆ  มันกังวลยังไงไม่รู้  ดีโอสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนเปลี่ยนชุดเป็นชุดทะมัดทะแมงแล้วออกไปจากกระโจมที่พัก  ดีโอ  แบคฮยอน  ซิวหมินและจงแด  มุ่งตรงไปยังกระโจมพยาบาลทั้งหมดเตรียมตัวรอรับคนบาดเจ็บจากการทำศึก

 

 

บนเชิงเทิน ... ไคต้องยืนกำหมัดแน่นเมื่อเห็นชาวเมืองซูซานับพันคนถูกคีรัมจับไว้เป็นเชลย  ซ้ำยังถูกล่ามโซ่ให้เดินเท้าเข้าหากำแพงเมืองหน้าด่าน  ชายฉกรรณ์ถือแส่เฆียนใส่หลังแต่ละคนพร้อมตะโกนสั่งให้ทุกคนร้องเรียกหาราชาจงอินไม่ขาดปาก  ฝ่าบาทได้โปรดช่วยลูกข้ากระหม่อมด้วย ฝ่าบาทได้โปรดเมตตาช่วยเหลือภรรยาและหลานๆ ของข้าด้วย เสียงร้องและภาพตรงหน้าทำลายขวัญของทหารได้ไม่น้อย  และแน่นอนโดยเฉพาะ...ไค 

 

 

ไคกวาดสายตามองชาวบ้านนับพันที่พากันนั่งคุกเข่าอยู่อีกด้านของบ่อโคลน  ชาวบ้านนับพันมีทั้งเด็กเล็ก  ผู้หญิง  คนแก่  ที่ฝั่งโน้นชาวบ้านที่เห็นไม่มีชายหนุ่มหรือหญิงสาวเลย  มีแต่เด็ก  ผู้หญิงและคนชราเท่านั้นเอง   องค์ชายอู๋ฟานว่าพลางหันกลับมามองสบตาไค  คนหนุ่มสาวหากหน้าตาดีจะถูกส่งไปเป็นเครื่องบำเรอพวกแม่ทัพนายกอง  ส่วนคนอื่นๆ ที่มีท่าทางกำลังวังชาดีจะถูกส่งไปทำงานอีกที่คอยสร้างอาวุธให้กับพวกคีรัม

 

 

ซื่อเถาเจ้ารู้จักพวกเขาไหม   องค์ชายอู๋ฟานหันกลับไปถามเพราะถ้าได้รู้อะไรเกี่ยวกับอีกฝ่ายบ้างบางทีอาจหาหนทางชนะได้  ซื่อเถานิ่งไปนิดอย่างใช้ความคิด ตอนที่พวกนี้เข้ายึดคีรัมจากพระบิดาข้า  ตอนนั้นข้ายังเด็ก  รู้แค่ว่าพวกเขาเป็นกลุ่มกองโจร  มีกำลังคนเพียงแค่สองพันคนหากแต่ละคนมีฝีมือเยี่ยม  หัวหน้ากองโจรมีชื่อว่า คิบอม   องค์ชายอู๋ฟานและไคหันมองสบตากันทันที  คิบอม...ราชาแห่งคีรัมที่ยกทัพมาโจมตีเราคือเขางั้นเหรอ

 

 

จะเอายังไงกันดี   แม่ทัพคนหนึ่งเอ่ยถามพลางหันมามองสบตาองค์ชายอู๋ฟานและไคอย่างขอความเห็น  องค์ชายอู๋ฟานถอนหายใจออกมาก่อนหันไปหาไค  เรียกรวมพลแม่ทัพปรึกษาหารือเป็นการด่วนเถอะ  เมืองหน้าด่านก็สำคัญ  แต่ประชาชนตรงหน้านั่นก็สำคัญไม่แพ้กัน  หากร่วมกันคิดอาจมีทางออกที่ดีกว่า   ไคพยักหน้าเห็นด้วย  ทหารหลายนายวิ่งออกไปทั่วทุกทิศเพื่อเรียกรวมพลเหล่าแม่ทัพเป็นการเร่งด่วน

 

 

ในที่ประชุมต่างมีความเห็นที่หลากหลาย  ไม่ได้นะฝ่าบาทหากทรงทำเช่นนั้นเราต้องเสียด่านในเมืองชั้นกลางไปแน่ๆ  เราควรทิ้งประชาชนด้านนอกนั่นเพื่อรักษาเมืองนะ ขุนพลคนหนึ่งแย้งหากแต่ขุนพลอีกคนก็โต้กลับ  ทูลฝ่าบาท  แม้เมืองจะสำคัญแต่ว่าประชาชนด้านนอกนั่นก็พี่น้องของเรา  ฝ่าบาทจะทรงละทิ้งชีวิตพวกเขาได้เชียวรึ   ไคถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่  ไอ้ที่สองขุนพลพูดมาเขารู้ดีอยู่แก่ใจ  แต่จะต้องทำยังไงหละ  ต้องทำยังไง

 

 

องค์ชายอู๋ฟานหันมองไคที่ยกมือขึ้นกุมขมับตนเอง  ก่อนหันไปมองเหล่าแม่ทัพแล้วยกมือโบกเบาๆ ให้เป็นการยุติข้อโต้แย้งทั้งหมด พวกท่านออกไปก่อนข้ามีเรื่องจะปรึกษากับฝ่าบาทตามลำพัง   เหล่าแม่ทัพหันมองสบตากันและกันก่อนพากันโค้งแล้วเดินออกไปจากกระโจม  เมืองหน้าด่านกับประชาชนกว่าสองพันคนนั่นเจ้าจะเลือกอะไร   ไคนิ่งไปนิดก่อนเหลือบสายตาขึ้นมองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน  ผมเลือกทั้งสองอย่าง

 

 

เจ้าจะทำยังไง   องค์ชายอู๋ฟานเอ่ยถาม  ไคถอนหายใจออกมาก่อนบอกแผนของตน  เรามีกำลังพลที่ใช้ออกรบได้เท่าไหร่  เอาที่สามารถเคลื่อนไหวได้คล่องแคล้วนะ   องค์ชายอู๋ฟานนิ่งไปนิดก่อนที่จะเอ่ย ทั้งหมดราวสามหมื่นคน ไคเคาะนิ้วกับโต๊ะเบาๆ ดวงตาคมจ้องนิ่งที่ถ้วยน้ำชาตรงหน้า  แบ่งคนสองพันคน  คัดที่มีฝีมือดีเยี่ยมและเคลื่อนไหวรวดเร็วให้พวกเขาปลอมเป็นชาวบ้าน  พลางตัวออกไปจากค่ายทหาร  ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วได้

 

 

และผมอยากให้คุณควบคุมกองกำลังนี้ด้วยตัวเอง  ส่วนทหารที่เหลือผมจะให้พวกเขาช่วยกันเก็บของและขนเสบียงอพยพผู้คนถอยล่นลงไปให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ องค์ชายอู๋ฟานเบิกตากว้างเมื่อได้ฟัง  นี่เจ้าคิดจะทิ้งด่านนี้งั้นเรอะ  การเคลื่อนพลออกห่างจากกำแพงด่านนั่นมันเสี่ยงที่จะทำให้คีรัมตีเราแตกได้นะ   ไคหันมองสบตาองค์ชายอู๋ฟาน  ใช่...ผมจะยกด่านนี้ให้กับเขา องค์ชายอู๋ฟานอึ้งไปทันทีกับคำตอบของไค

 

 

ยิ่งนานวันขวัญกำลังใจทหารเรายิ่งอ่อนลง  ในขณะที่คีรัมกลับเพิ่มขึ้น  หากไม่ทำอะไรให้เด็ดขาดพวกเราต้องแพ้แน่ๆ  เพราะฉะนั้นเราต้องเด็ดขาดและกล้าที่จะตัดสินใจมากกว่านี้  ระหว่างเสียเมืองหนึ่งเมืองกับเสียทั้งแผ่นดินเราต้องเสี่ยงแล้ว  ผมอยากให้คุณควบคุมกองกำลังทหารสองพันคนนั่นตีฝ่าอ้อมออกไปทางด้านหลังของคีรัม   องค์ชายอู๋ฟานนิ่งไปก่อนขมวดคิ้วเข้าหากัน นั่นไม่ใช่แผนที่ดีเลย

 

 

คนแค่สองพันคน  ต่อให้มีฝีมือดีแค่ไหนก็ไม่อาจหาญสู้กับกองทัพนับแสนได้หรอกนะ  แถมภูมิประเทศแถวนั้นก็ไม่ได้เอื้อสำหรับการวางกลยุทธทางการศึกแม้แต่น้อย ... องค์ชายอู๋ฟานชะงักไปเมื่อไคยกมือขึ้นห้าม  ฟังผมก่อนผมไม่ได้ให้คุณตีท้ายกองทัพคีรัมแต่ผมจะให้คุณพาคนสองพันคนบุกผ่านสามเมืองขึ้นยึดคีรัมโดยตรงต่างหาก  หากขาดแล้วซึ่งเมืองแม่  หากขาดแล้วซึ่งกำลังเสบียงที่ถูกส่งมาช่วยพวกเขาจะระส่ำ  

 

 

องค์ชายอู๋ฟานกอดอกแล้วส่ายหน้าไปมา เมืองทั้งสามที่ผ่านล้วนเป็นเมืองขึ้นของคีรัมแล้ว  พวกเขาไม่ให้เราผ่านไปง่ายๆ แน่   ไคส่ายหน้าคลี่ยิ้มบาง  แต่ผมว่ามันน่าจะง่ายกว่า...อย่าลืมสิ่งที่คีรัมทำกับพวกเขาสิ...ตอนนี้พวกเขาต่างก็รอกันทั้งนั้น...รอคนมาปลอดปล่อย  ในขณะที่เคลื่อนคนผ่านทั้งสามเมือง  ให้คุณโบกธงของเราบอกให้พวกเขารู้ว่าพวกเรามาเพื่อการใด  พวกเขาเจ็บแค้นคีรัมอยู่แล้วพวกเขาจะปล่อยพวกเราผ่านไป 

 

 

ไคลุกขึ้นเดินออกไปยืนมองกองกำลังทหารด้านนอก ในระหว่างที่คุณออกไปผมจะคอยคุมทหารในการย้ายเสบียงและอพยพผู้คนเอง   ไคว่าหันกลับมามองสบตากับองค์ชายอู๋ฟาน  องค์ชายอู๋ฟานนิ่งไปทันทีแววตามีความวิตกอย่างเห็นได้ชัด เจ้ามั่นใจแค่ไหนกับแผนนี้  เพราะหากพลาดเราอาจต้องเสียเมืองชั้นกลางทั้งหมด  และนั่นจะทำให้เมืองหลวงตกอยู่ในอันตราย  หากสามเมืองไม่ให้ความร่วมมือเราจะพลาดทั้งสองทางนะ

 

 

ไคถอนหายใจออกมาก่อนหันมองสบตาองค์ชายอู๋ฟาน ผมบอกแล้วไงว่าเราต้องเสี่ยง  เพราะถ้าขืนยันกันอยู่แบบนี้เราก็มีแต่เสียกับเสีย  คุณจะยอมเสี่ยงกับผมหรือเปล่า  แล้วจะยอมเห็นด้วยกับแผนของผมไหม  องค์ชายอู๋ฟานผมต้องให้คุณช่วย ไคว่าพลางมองสบตาคนตรงหน้านิ่ง  หากแต่ ... ข้าไม่เห็นด้วย  การกระทำแบบนั้นเท่ากับการยกเมืองครึ่งหนึ่งให้กับคีรัมไปแล้ว  มันเสี่ยงเกินไปที่จะทำ  ข้า...ไม่เห็นด้วย

 

 

เสียงที่ดังขึ้นด้านหลังทำให้ไคชะงัก  ร่างสูงค่อยๆ หันกลับไปมองแล้วก็ต้องตะลึงเบิกตากว้างเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่  ชายหนุ่มก้าวเข้ามาพร้อมยกมือขึ้นเปิดหมวกผ้าที่ครอบศีรษะอยู่ออก  วิธีเจ้ามันเสี่ยง  เจ้าทำทุกอย่างมามากพอแล้ว  ต่อแต่นี้ข้าจะเป็นคนจัดการต่อเอง  หน้าที่เจ้าหมดแล้วไค ...   ไคอ้าปากค้างก่อนหันมองหน้าองค์ชายอู๋ฟานสลับกับผู้มาใหม่อย่างไม่เชื่อสายตาตนเอง  เป็นไปไม่ได้  ก็ท่าน ... ราชาจงอิน ... ท่านยังไม่ตาย

 

 

* 55% *

 

 

 

ไคหันไปมองสบตาองค์ชายอู๋ฟาน  พอเห็นอีกคนหันหลบสายตาก็เดาทุกอย่างได้ทันที  พวกคุณรวมหัวกันหลอกผม  คุณหลอกพวกเรา  ทำไม  ทำไมถึงทำแบบนี้   ไคเอ่ยถามพลางหันมองสบตาราชาจงอิน  ราชาจงอินคลี่ยิ้มบางพลางเดินมาหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าไค ข้ากับเจ้าพี่อู๋ฟานไม่ได้มีเจตนาจะหลอกเจ้าหรอกนะ  ตอนนั้นข้าถูกพิษอาการสาหัสจริงๆ จะรอดหรือไม่รอดก็ยังไม่แน่นอน  เรารู้เพียงแค่ว่ามันมีวิธีเดียวที่จะขจัดพิษได้

 

 

ข้าจึงได้วางอุบายกับเจ้าพี่อู๋ฟานให้เจ้ารับหน้าที่แทนข้า  ส่วนตัวข้าก็จะเดินทางไปรักษาพิษในตัว  เอาหละมาพูดถึงเรื่องการศึกกันอีกที  ความคิดเจ้าข้าไม่เห็นด้วย  มันเสี่ยงเกินไปที่จะทำแบบนั้น  หากพวกคีรัมบุกผ่านเข้ามาได้การจะตีต้านเขากลับไปนั่นย่อมเป็นไปได้ยาก  ข้ารู้ว่าเจ้าอยากรักษาไว้ทั้งสองอย่างแต่มันต้องเลือกแล้วไค  เมืองกับประชาชนนั่น  เราต้องเลือกแล้ว  และข้าก็เล็งเห็นว่าเมืองหน้าด่านสำคัญกว่าชีวิตประชาชนสองพันคน  

 

 

ไคผวาเข้าหาราชาจงอินมือหนากระชากคอเสื้ออีกคนเข้ามาแล้วตะคอกใส่ เขาเป็นพี่น้องร่วมแผ่นดินของท่านนะ  ได้โปรดเถอะ  ทำตามแผนของผม  ยอมล่าถอยชั่วคราว  เราไม่ได้ยอมแพ้แต่แค่แกล้งแพ้  ให้องค์ชายอู๋ฟานนำคนบุกผ่านสามเมืองไปยึดคีรัม  แล้วเมื่อนั้นเราจะบีบให้พวกเขายอมแพ้ได้  ราชาจงอินพวกเขาเป็นประชาชนของคุณนะ  พวกเขากำลังตะโกนขอความเมตตาจากคุณ  ขอให้คุณช่วยเหลือพ่อแม่พี่น้องของพวกเขา

 

 

แต่คุณกลับคิดจะฆ่า  คุณกลับคิดจะละเลยมัน  คุณคิดจะทิ้งพวกเขา  คุณทำแบบนี้ได้ยังไง ราชาจงอินถอนหายใจออกมาก่อนปัดมือของไคออกจากคอเสื้อตน  ไค...เจ้าคงลืมอะไรไปนะ  คนที่เป็นราชาคือข้า  พวกเขาคือประชาชนของข้า  คนที่จะกำหนดได้ว่าพวกเขาควรอยู่หรือตายคือข้า  เจ้าคงอยู่ในตำแหน่งของข้านานเกินไปจนหลงลืมมันไปเสียแล้ว  เจ้าพี่อู๋ฟาน   องค์ชายอู๋ฟานถอนหายใจออกมาเบาๆ พลางลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ

 

 

จับตัวเขาเอาไว้  เขาจะทำให้เราต้องพ่ายแก่คีรัม  เขาจะทำให้เราต้องเสียเมืองไปเพราะความใจอ่อนที่เขามี ราชาจงอินว่าก่อนหันกลับออกไปเพื่อแต่งชุดแม่ทัพของตน  ไคผวาจะเข้าหาตัวราชาจงอินอีกครั้งหากแต่องค์ชายอู๋ฟานกลับเข้ามาขวางเอาไว้  ขอโทษนะไค  นั่นคือคำสั่งของราชาแห่งข้า  ข้าไม่อาจขัดได้  อยู่ที่นี่อย่างสงบเถอะอย่าให้ข้าต้องลำบากใจอีกเลย   ไคสบถออกมาก่อนหันไปมองสบตาองค์ชายอู๋ฟาน 

 

 

ไคเงยหน้าขึ้นหัวเราะออกมาเบาๆ  องค์ชายอู๋ฟานขมวดคิ้วมองไคด้วยความเป็นห่วง  คุณมันคนโกหก ไคว่าพลางทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดแรง  ไหนหละคำสัญญาที่ว่าหากคำสั่งจากผู้เป็นนายเป็นไปโดยมิชอบ  คุณจะยอมมอบชีวิตคัดค้านให้ถึงที่สุด  คำสัญญานั้นของคุณมันอยู่ที่ไหน  อยู่ที่ไหน ไคตะโกนใส่อีกคนก่อนซบหน้าลงกับฝ่ามือ  ภาพของผู้คนสองพันคนเบื้องหน้ายังคงแจ่มชัดในความรู้สึก  รับรู้ได้ถึงแววตาที่เว้าวอนขอความช่วยเหลือ

 

 

องค์ชายอู๋ฟานให้จงฮยอนและซื่อเถาคอยควบคุมไคเอาไว้ไม่ให้ออกไปด้านนอกได้  ราชาจงอินและองค์ชายอู๋ฟานก้าวออกมาด้านนอกพร้อมตะโกนสั่งเหล่าทหารให้ประจำตำแหน่งบนเชิงเทินของด่าน  ราชาจงอินยกมือเป็นสัญญาณ  ธงทัพโบกสะบัดบ่งบอกถึงสัญญาณการตอบโต้  ชาวบ้านที่ถูกจับเป็นเชลยเริ่มส่งเสียงอ้อนวอนดังขึ้น  ไคที่ถูกควบคุมตัวอยู่ในกระโจมยกสองมือขึ้นปิดหูของตนพร้อมหลับตาแน่น  แต่ภาพและเสียงก็ยังคงแจ่มชัด

 

 

คีรัมตีกลองรัวส่งสัญญาณให้คนของตนกดดันประชาชนชาวซูซาให้เดินหน้าเข้าหาบ่อโคลน  พร้อมๆ กับทหารของอีกสามเมืองที่ตนตีมาได้  ผู้คนเริ่มจมหายลงไปในบ่อโคลนทีละคนสองคนอย่างช้าๆ ราชาจงอินหรี่ตามองก่อนหันไปสั่งแก่ทหาร ยิง!! ”  ลูกธนูนับร้อยพุ่งผ่านอากาศ หากแต่ลูกธนูเหล่านั้นกลับไม่ได้คราชีวิตของชาวคีรัมแม้แต่น้อย  หากแต่มันกลับปลิดชีวิตของประชาชนซูซาและทหารของเมืองอื่นให้ล้มตายกลายเป็นสะพานแก่คีรัม

 

 

ไคนั่งนิ่งก่อนหลับตาลงปล่อยน้ำตาให้ร่วงลงมา  อีกไม่นานหรอก  อีกไม่นาน   ซื่อเถาหันมองหน้าไคนิ่ง  อะไรคืออีกไม่นานของเจ้า   ไคหัวเราะออกมาเบาๆ ก่อนยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาของตน  ทหารของซูซากำลังเสียขวัญ  พวกเขาเห็นความโหดร้ายของคีรัมมาหลายวัน  และวันนี้ดูจะหนักหนาและชัดเจนที่สุด  ยิ่งคนที่พวกเขาฆ่าไม่ใช่คีรัมแต่เป็นคนที่เขาควรปกป้อง  อีกไม่นานพวกเขาจะละเลยคำสั่งแล้ววางอาวุธไม่คิดมีใจจะสู้

 

 

ซื่อเถากระชับดาบในมือตนดวงตาคมจ้องมองไคนิ่ง  พวกข้าควรทำยังไงหละ จงฮยอนหันมองซื่อเถามือหนากระชากไหล่อีกคนอย่างแรง ซื่อเถาเจ้าคิดจะทำอะไร  เจ้าคิดจะขัดคำสั่งราชาจงอินงั้นเหรอ   ซื่อเถาคลี่ยิ้มบาง ข้าไม่ได้ขัดคำสั่งใคร  ข้าแค่กำลังจะทำตามคำสั่งของคนที่ข้าภักดีด้วย  คนที่ข้าให้คำสาบานไม่ใช่ราชาจงอินหากแต่เป็นเจ้า ... ไค ...  ไคนิ่งไปทันทีรับรู้ได้ถึงความจริงใจของซื่อเถาที่ส่งมา

 

 

จงฮยอนเหลือเพียงเจ้าแล้ว  ราชาจงอินกำลังจะทำให้พวกเจ้าเสียแผ่นดินอย่างแท้จริง  เพราะฉะนั้นปล่อยผมออกไป  ให้ผมได้ทำหน้าที่อย่างที่ผมควรได้ทำ  ตลอดมาพวกเราก็สามารถปกป้องเมืองมาได้  แต่ตอนนี้ทุกอย่างกำลังจะสายไป  ปล่อยผมออกไปก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินแก้  ปล่อยผมออกไป...จงฮยอน... หัวหน้าราชองครักษ์จงฮยอนดูจะสับสนไม่น้อยกับการตัดสินใจ  แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้น ...

 

 

ปล่อยเขาเถอะจงฮยอน  ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นข้าจะรับผิดชอบเอง พระพันปีหลวงแจจุงเดินเข้ามาพลางตวัดสายตามองสบตากับทุกคน  แจจุงเดินมาหยุดยืนอยู่หน้าไคก่อนเลื่อนสายตามองออกไปด้านนอก จงอินถูกเลี้ยงมาอย่างราชา  เขาคือราชนิกูล  แน่นอนถึงจะมีความคิดทำทุกอย่างเพื่อประชาชน  แต่เขาก็ถูกปลูกฝังมาว่าแผ่นดินสำคัญกว่าทุกสิ่งมาพร้อมๆ กัน  ทำให้ตอนนี้เขาละเลยและเล็งเห็นสิ่งที่สำคัญที่สุดตามที่ถูกสอนมา  ไค ...

 

 

พระพันปีหลวงแจจุงก้มลงมองสบตาไค  แววตาอ่อนโยนที่เอื้ออารีทำให้ไคใจชื้นขึ้นไม่น้อย  แจจุงยกมือขึ้นวางทาบแก้มของไคเอาไว้  ไปเถอะหลานข้า  หลานอีกคนของข้า  อย่าทำให้ข้าผิดหวัง  ไปสอนให้จงอินรู้ว่าราชาใช่จะต้องทำตามทุกสิ่งที่เรียนรู้มาเสมอไป  บางครั้งเล่ห์เหลี่ยม  กลลวงและการพลิกแผลงมันก็จำเป็นสำหรับชีวิตเราที่ต้องดำเนินไป  ไปสิ ... จงฮยอน  ซื่อเถา  เจ้าไปกับไค  อารักขาเขาให้ปลอดภัย

 

 

มันเป็นจริงดังที่ไคว่า  เพียงไม่นานพอเห็นพี่น้องร่วมแผ่นดินบาดเจ็บล้มตายเพราะตน  ทหารของซูซาก็เริ่มที่จะละทิ้งอาวุธในมือ  ลูกธนูที่มีพุ่งไปราวห่าฝนเริ่มหยุดลงแม้ว่าจะมีคำสั่งของราชาจงอินตะโกนสั่งอยู่ก็ตาม  ไครู้ว่าตอนนี้เขาหยุดคีรัมไม่ให้บุกผ่านบ่อโคลนไม่ได้แล้ว  เขาจำต้องยอมให้พวกนั้นใช้ชีวิตคนเรือนแสนตามที่ต้องการ  บ่อโคลนเริ่มถูกเติมเต็มผู้คนที่กำลังจมลงตะเกียกตะกายหมายเอาชีวิตรอด  แต่ก็ถูกทหารคีรัมเหยียบซ้ำลงไปอีกจนจมหาย 

 

 

... ภาพการกระทำของคีรัมที่เห็นอยู่เบื้องหน้ามันเหมือนดังนรกบนดิน ...  บัดนี้  บ่อโคลนเบื้องหน้ากำแพงเมือง  กำลังมีชีวิตคนเรือนแสนเติมเต็มลงทีละน้อย  คีรัมกำลังก้าวย่ำชีวิตผู้คน  ข้ามบ่อโคลนมาได้สำเร็จเหมือนดังที่ประวัติศาสตร์ได้จารึกไว้ ...

 

 

******************  ติดตามตอนต่อไปค่ะ  ******************

 

 

 

ยังจำได้ไหมถึงใครคนหนึ่ง ... ไม่ใช่หละ ... ในตอนที่ 19 ... ตอนประชุมทัพดีโอคิดทบทวนประวัติศาสตร์และคิดได้ว่า ... ในช่วงหนึ่งของการทำสงครามจะมีคนที่ทุกคนคาดไม่ถึงปรากฏตัวขึ้น  ตอนนี้รู้แล้วนะว่าใคร ... ^^

 

ปล.ใครรอคอยลูฮานอีกไม่กี่ตอน  ฮุนฮานจัดเต็มค่ะ  ^^

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

747 ความคิดเห็น

  1. #616 แสงรัตติกาล (@prang9210) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2557 / 23:12
    จ๊าก ผีหลอก?
    #616
    0
  2. #541 bee (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 12 กุมภาพันธ์ 2557 / 16:45
    คือมันก้เหมือนจะดีแล้วแหละ มีแค่ไคกะดีโอ

    แต่ตอนนี้มีโผล่มาอีกหนึ่ง กลายเป็นรักสามเศร้าของเราสามคนอีกแล้ว เฮ้อออ

    ประเด็นคืออึ้งมากที่จงอินยังไม่ตาย ควรจะดีใจมั้ยเนี่ย สงสารไคอ่ะ
    #541
    0
  3. #353 omoeme_fern (@fernjaa_hoo) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2556 / 01:38
    อะำไรกันเนี่ยยยยยยยยย ราชาจงอินคือยังไม่ตายยยยยย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
    มันคืออัลไลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลลล จะเซอร์ไพรส์เยอะไปแล้วนะะะะะะะะะ
    นี่คือดีใจหรือไม่ดีใจวะเนี่ยย นี่ก็ยังงตัวเอง นี่คือกูช็อคซีนีม่ามากค่ะ
    คือมาทำไมตอนนี้ถาม!!!!!!!!!! ท่านไม่ได้ช่วยอะไรเลยนะจงอิน
    มีแต่จะทำให้เสียมากขึ้น โหยย ปรากฏตัวมาแบบนี้ทำเอาเราไม่ชอบเลยราชา
    เราอยู่ฝั่งจงอินโลกนู้นนะจะบอกให้ ไม่เอานะแบบนี้ เหมือนมาแย่งซีน
    ไคทำทุกอย่างมาดีแล้วนะราชา ฮอลลลล ไม่ดีใจที่ราชากลับมาได้มะ ถถถถถถถถ
    หรือมันจะเป็นแผนอีกละ คือออกมาทำตัวร้ายๆให้ทุกคนเกลียด
    แล้วส่งไคคยองกลับโลกเดิม? จะได้ไม่เจ็บ? หรอ? ไม่มั้ง แต่ราชากลับมานี่คิดต่อไม่ถูกเลยจะเป็นยังไง
    อะไรมันจะปมคดีเยอะขนาดเนนนนนนนนนนนนน้ ตายๆๆๆๆๆ ร้องไห้แปรบ TT
    #353
    0
  4. #314 Sweet_Memory (@sweet_memory) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 23:03
    ราชาจงอิน เราเคยรกท่านมากนะ มิสยูทุกนาทีที่อ่านเรื่องนี้ แต่พอมาเจอแบบนี้ โอ๊ยยยย รักไค 10 ล้านเท่าอะ แจจุงทำถูกต้องมากๆ ซื่อเถาเอาใจไปเลยอะ ตอนนี้คือแบบสุดๆ องค์ชายอู๋ฟานก็เหมือนกัน โอ๊ยยยย อารมณฺขึ้นอะ นี่พูดเลย TT โหดร้ายเกินไปแล้วนะ!
    #314
    0
  5. #306 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 04:11
    งื้ออออ ราชาจงอินอะ ถึงจะดีใจ(มาก)ที่ยังไม่ตาย แต่แบบ ฮือ อย่าทำอย่างนี้เลยนะ
    อ่านเรื่องบ่อโคลนนี่แล้วหดหู่ใจจริงๆอะ คือประวัติศาสตร์ยังไงก็เปลี่ยนไม่ได้สินะ
    รอไรเตอร์ คือเรายังสงสัยตรงที่ดีโอบอกว่าจะมีคนที่คาดไม่ถึงปรากฎตัว แล้วคนๆนั้นคือราชาจงอินตัวจริงสินะ
    ถ้างั้นแบบนี้หมายความว่าโด้รู้ตั้งแต่แรกรึป่าวว่าราชาจงอินยังไม่ตาย

    แต่แบบ ตอนนี้โด้รักไคแล้วอะ แล้วราชาจงอินยังกลับมาอีก มันจะเป็นยังไงล่ะนี่
    #306
    0
  6. #299 「Choopa★Milk」 (@doublejoker96) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 30 พฤศจิกายน 2556 / 00:40
    ราชาจงอินโผล่มาแล้ว!!!!
    แต่ราจงอินรักแผ่นดินมากกว่าประชาชน
    เลยเลือกแผ่นดิน.......
    แต่ไครักทั้งชีวิตทั้งแผ่นดิน 
    อันนี้คือเห็นด้วยกับไคมากกว่า
    แม้จะเป็นแฟนคลับราชาจงอินก็เถอะ55555
    บอกเลนตอนนี้เริ่มเอนไปทางไค....
    ที่ผ่านมาหลายๆตอนรู้สึกว่าไคฉลาดมากกกกกก
    รักบ้านเมืองรักประชาชนมากกกกกกกกก
    และรักดีโอมากด้วย -/-

    ดีโอคงได้หนักใจอีกแน่เลอ มาปรากฏตัวทั้ง2คนงี้
    ยิ่งที่ผ่านมาได้อยู่แต่กับไคด้วยแล้ววววววว 
    #299
    0
  7. #297 paa-chat (@praew_chat) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 18:44
    จงอินโผล่มาได้ไงอะ!!!
    #297
    0
  8. #296 lovehunhan (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 15:34
    อ้าวราชาจงอิน กลับมาแล้วไค

    จะทำยังไงอะโหรักไม่สมหวัง

    อิกแล้วสินะไค
    #296
    0
  9. #295 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 12:06
    เฮ้ยยยย ทายถูกด้วย ว่าแตมาได้ไงอะเนี่ย อยากรู้ๆ
    #เราแฟนคลับราชาจงอินตั้งแต่ภาคที่แล้ว 555
    #295
    0
  10. #294 MOP`repus★ (@pom_DD) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2556 / 11:05
    ราชาจงอิน!! ท่านมาจากไหนเนี่ย!!!
    #294
    0
  11. #291 หมูน้อยตาหวาน (@zesia) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 09:00
    เดี๋ยวนะ...ไรท์ค่ะ ที่ผ่านมาเนี่ย มันยังไม่มันสืใช่มั้ยค่ะOwO
    โฮ้วววววววว เราว่าที่ผ่านมาเราก็เมามันส์ดีนะค่ะ โอเคใช่ไม่เมามันส์การศ฿กไง
    ต่อไปนี้ศ฿กของจริงจะเริ่มแล้วสินะ แอร๊...ตื่นเต้นง่าาา
    *โบกพู่เชียร์* ไรท์สู้ๆ ขุ่นไรท์สู้ตาย *\^w^/*
    #291
    0
  12. #288 MaineG (@puiizz137) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 28 พฤศจิกายน 2556 / 04:40
    คนที่คาดไม่ถึง? โอ๊ยลุ้น ใครอะ ราชาจงอินป่าวววว #เดาอีกแล้ว 5555
    #288
    0